ACİL DURUM
Yaptıklarıyla ilgili söylenenleri duydun, değil mi?
Omaha'da yaptıklarını.
Hapise atılmalı.
Baksana, Silas!
Selam, Iris.
Kız kardeşim her yıl Ziyafet Günü partisi düzenliyor.
Yarın gece saat onda. Depo C12'de. Gelmelisin.
Yenisin ve hiç dışarı çıkmıyorsun.
Gel.
Peki.
Endişelenme.
-Merhaba, selam. -Merhaba.
-Başkanım. -Evet?
Öğrenci Konseyi'nden flamayı aldım.
Sağ ol, Başkan Yardımcım. Karşılamaya hazır mısın?
Hem de nasıl. Müthiş bir karşılama olacak.
Selam, Iris.
Onlara ihtiyacımız olacak mı?
Muhtemelen olmayacak ama elimizde bulunsun.
Bariyerin arkasındayız ama belli olmaz.
Onu korkutmaya falan mı çalışıyorsun?
-Denesem de korkutamam. -Korkutamazsın.
Bunu yapman çok güzel, evlat.
Üzerime düşeni yapıyorum.
Tamam, millet. Yola çıkalım.
Peki.
Tamam, kapıları açalım.
Hay sıçayım!
NEBRASKA DEVLET ÜNİVERSİTESİ
Onlar gelene kadar burada duralım.
Lanet olsun! Hoşça kal, anne.
Tamam.
Dün gece boyunca bunu yaptım.
Olamaz. Dur.
SİVİL CUMHURİYET BEŞ PARA ETMEZ
Olamaz. Ne olmuş, bilmiyorum.
Öğrenci Konseyi ofisi kilitli miydi?
Hayır.
Kız kardeşim yapmıştır.
Hallederim.
Sivil Cumhuriyet Ordusu'ndan Yarbay Elizabeth Kublek.
Felix Carlucci,
Omaha Kampüs Kolonisi'nin kıdemli güvenliğiyim.
Herkes bana Huck der. Uzun hikâye.
Sadece SCO mu geldi?
Bazı hükûmet yetkililerinin de gelmesi konuşulmuştu
ama Tümgeneral Beale sivilleri göndermek istemedi,
biz de bu yolculuğa ancak tek bir helikopter ayırabildik.
Yani şu an burada Sivil Cumhuriyet'i temsil eden tek kişi benim.
Anıt Günü tatiliniz çok güzel.
Ve bugünü sizinle kutlamak,
benim için bir onur.
Yorulmuşsunuzdur, muhtemelen uzun bir yolculuktu.
Her nereden geliyorsanız.
Öyleydi.
Sorun değil. Biz hallederiz.
Helikopter geri dönmeden önce bir yere daha uğrayacak.
Sesi dağıtmak için rastgele ateş açacağız.
Başka gelmez.
Bu işte oldukça iyiyiz. Geldiğimiz yerde.
SİVİL CUMHURİYET BİZİZ
Sivil Cumhuriyet Biziz!
Hepimiz aynıyız.
Portland, Omaha, Sivil Cumhuriyet.
Üçün İttifakı budur.
Bu işte hep birlikteyiz, değil mi?
Evet.
GÜVENLİK
Selam.
Adın Silas, değil mi?
Evet.
Otobüsten gizlice çıktığımı gördün mü?
Evet.
Ablama beni gördüğünü söylemesen olur mu?
Gizlice geldiğimi.
-Olur. -Harika.
Baksana, yarın gece Ziyafet Günü partim var.
Saat onda, C12 depo odasında.
Gel.
Güzel muhabbetti, Silas.
Selam.
Vay, bana yemek yapmışsın.
-Kahramanımsın. -Tabii.
-Konuşmanı mı hazırlıyorsun? -Evet.
İyi misin?
Elbette. Kesinlikle.
Yesene.
BEŞ PARA ETMEZ
Yani, iyi değilsin.
Hayır, iyiyim.
Ben çok iyiyim. Ama bu berbat bir şey, Hope.
Sivil Cumhuriyet...
Gizli, halka açık olmayan Sivil Cumhuriyet mi?
Neredeler, ne yapıyorlar, bilmiyoruz.
Babam gitmeden önce sorun etmiyordun.
Artık sorun ediyorum
çünkü asker yollamaları karşılığında babamız gitti.
Evet. Babamız onlarla.
Bilgilerini paylaşıyor.
Böylece tedavi bulmaya çalışan bir yer daha var.
-Yani yediğin bu halt... -Çok komikti.
Beş para kısmına gelmeden açmayı kestim.
Beş para kısmına mı yoksa etmez kısmına mı?
Evet. Tamamına.
Başından sonra durduk.
Yemeğime zehir mi koydun?
Evet.
Felix'in kartını imzala.
-Benden nefret ediyor. -Felix senden nefret etmiyor.
Kesinlikle ediyor.
Öyleyse imzalamak için bir sebebin daha var.
Babam için.
Bu çok iyi.
Sen resim yapsana.
Bilimi, üst sınıf derslerini ve gönüllü çalışmayı bırak.
Resim yaparak, canlanan ölü dokulara çözüm getiremem.
Bugün dolaba baktın mı?
Hiçbir şey yok.
Yine.
Ona "Gitme." demiştim.
Hayır, "Gitme." diye bağırdım. O yüzden siktir et.
Elimden geleni yaptım.
Yarın anmadan önce kutlama var.
Partime geleceksin.
Kaçış yok.
Belki gelirim. Ama öncesinde bu konuşma yüzünden ölebilirim.
Bırak zırvalamayı. Geliyorsun.
Gülümse, kızım.
Yarın gece eğleneceğiz.
Kendi şehrimiz Omaha'nın ve müttefik şehirlerimiz
Portland ve Sivil Cumhuriyet'in temsilcileri.
Vatandaşlar, öğretmenler ve öğrenciler.
Buna Anıt Günü diyoruz
çünkü hepimiz geçmişin anıtlarıyız.
Biz sağ kaldık, diğerleri kalamadı.
Biz güvenli yer bulduk, diğerleri bulamadı.
Biz yaşıyoruz.
Yaşayamayanlar için yaşıyoruz.
Ben, birçoğu gibi on yıl önce bugün ölen
annem için yaşıyorum.
Ve babam için yaşıyorum.
O bizden uzakta, hepimizin faydasına olacak çalışmalar yapıyor.
ANIT GÜNÜ ANMA TÖRENİ
YARIN KAMPÜS KOLONİSİNDE
Üzerinden on yıl geçti.
On yıl.
MASSACHUSETTS TEKNOLOJİ ENSTİTÜSÜ
Ufak bir çocuktum.
Bırakın dünyanın eski hâlini,
Gökyüzünün Çöktüğü Gece'yi bile zor hatırlıyorum.
Hâlâ duvarların arkasında yaşıyoruz ve dünya hâlâ ölülerin elinde.
MESAJ YOK
Bence yitirdiğimiz her şey,
kaybettiğimiz her şey ve herkes...
Bunun yine olacağını düşünenler var.
Böyle devam edemeyeceğimizi düşünüyorlar.
Bazıları inanamıyor.
SİZİ ÇOK SEVİYORUM KIZLAR
ÜZGÜNÜM ANIT GÜNÜ İÇİN DÖNEMEYECEĞİM
MESAJ YOLLAMAK RİSKLİ AMA İYİ OLDUĞUMU BİLİN İSTEDİM
UNUTMAYIN, BU BİZDEN DAHA ÖNEMLİ
ÖNEMLİ İŞLER YAPTIĞIM İÇİN GURURLUYUM UMARIM SİZ DE GURURLUSUNUZDUR
Ama evimize, şehrimize,
Portland ve Sivil Cumhuriyet'le olan ittifakımıza güveniyorum.
Bizi ne beklediğinden eminim.
Bizler geçmişin anıtlarıyız.
Ama buradaki herkes, her biriniz, sizler geleceksiniz.
Gelecek biziz.
Bundan eminim.
Ziyafet Günü'nüz kutlu olsun.
Günlüklerinize yazdığınızı umuyorum.
Bugün, Ziyafet Günü'nde hayatı kutluyoruz.
Yarın, Anıt Günü'nde
kaybettiğimiz şeyleri,
kaybettiğimiz kişileri,
bu noktaya gelişimizi ve bunu sağlayanları
hatırlayacağız çünkü neredeyse hepimiz için bunun bedeli ağır oldu.
Ama bizler, geçmişten bağımsız olarak kendi istediğimiz anıtlar olmalıyız.
Hepiniz bu konuda yazmalısınız.
Sen nasıl bir anıt olacaksın, Elton?
Ben tamamlanmak,
farkında olmak ve nazik olmak istiyorum.
Bir daha korkmak istemiyorum ama muhtemelen korkacağım.
Dünyanın şimdiki hâlini görmek istiyorum.
Ailem buna hayatlarını adamıştı.
Bir de şu ankinden çok daha uzun olmak istiyorum.
Washington Anıtı gibi dik durmak mı istiyorsun? Tamam.
Lincoln Anıtı gibi öz güvenli ve rahat oturmak mı istiyorsun? Tabii.
Bunu düşün. Yaz.
POLİS HOPE'UN DAMITIMEVİNİ BASTI BAŞI BELADA
Hope...
Ne olmuş?
Birazcık yasa dışı alkol yaptım.
Bu ömür boyu yeter, Hope.
Ben de baban gittikten sonra nihayet kendini toparladığını
düşünmeye başlamıştım ama öyle değilmiş.
Ondan hâlâ haber almadınız, değil mi?
Aylar oldu.
Sana bir şey sorayım.
Bütün sahip olduklarına rağmen neden bu yaptıklarını yapıyorsun?
Burada ne işin var, Felix?
Burada ne işim var...
Şey, baban bana bir hayat verdi.
Minnet duyabileceğim bir şey.
Bunun anlamı,
yaptığın saçmalıkları durdurmaya çalışmak olsa bile.
Iris. Şükürler olsun. Şu anda haklarım ihlal ediliyor.
Felix. Orada olmasına gerek yok.
Evet, şey...
Onun için bir aile ferdinin imza atması gerekiyor.
CCC'nin önüne çıkmasını beklerken.
Biliyorsun, kurallar böyle.
-Evet. -Sen aile ferdisin.
Babam yokluğunda seni vasi tayin etti.
Evet.
Böyle bir şeyi nasıl unutabilirim?
Yani, sanki yaptığın şeyi birazcık
düşünmeni istemiş gibiyim.
Felix gördüğüm en kötü vasi.
Babamın aklından ne geçiyordu?
Dolaba baktım. Hâlâ bir şey yok.
Burada olsaydı bize
"O kadar alkol yapmak kimyadan iyi anladığınızı gösterir." derdi.
Gidelim buradan.
Hope ve Iris Bennett, değil mi?
Yarbay.
Bana Elizabeth de.
Kim olduğumuzu biliyor musun?
Tabii ki. İlk gördüğümde sizi tanıdım.
Sadece herkesin önünde bir şey demek istemedim.
Size teşekkür ederim.
Sivil Cumhuriyet adına fedakârlıkta bulundunuz.
Aylarca babanızdan uzak olmak kolay değildir.
Ama eminim farkındasınızdır, bu ilk bilim takası,
İttifak ve gezegenin geleceği için çok önemli.
Ama bunun farkında olduğunuz anlaşılıyor.
Farkındayım.
Duyduğuma göre
biyokimya ve immünoloji çalışıyormuşsun.
Babanın yolundasın. Bunun için de teşekkür ederim.
Öyle yapmam şart.
Ya sen?
Güvenlik ekibinizden biri bana bilgi verdi.
Görünüşe göre müthiş bir damıtımevin varmış.
Bu da çok etkileyici.
-Bunu nasıl... -Biliyor musunuz?
Ben iyiyim. Bu saçmalıkları dinlememe gerek yok.
Teşekkür ederim.
-Çok üzgünüm, yarbay. -Sorun değil.
Ben üzgün değilim.
Affedersiniz.
Hope. Ne oluyor, Hope?
-Sen de onlara güvenmiyorsun. -Merhaba.
Güvenmediğini biliyorum.
Evet, güveniyorum. Neden böyle...
Çünkü babam gittiğinden beri kâbuslar görüyorsun.
Kâbuslar babamla mı ilgili?
Ne dediğini anlamıyorum.
Doğru. Çünkü böyle konuları konuşmuyoruz.
Neler oldu, neler olmaya devam ediyor...
Demin olan da bu. O orospu üzerime gelecek
ve dediklerini mi dinleyeceğim? Sikerim öyle işi.
O, babamı göremeyecek olmamızın sebeplerinden biri.
İçten içe bunun farkındasın.
Gitmem lazım.
GÜV2NLİ3İM SAĞLANMIYOR
Merhaba, Doktor K.
Iris, merhaba! Girsene.
Bu kapıların aslında ölüye dönünce zor açılması gerekir.
Ama beni biraz tehlikeli görmeleri hoşuma gidiyor.
İnsanları sürekli olarak sıkıntıdan öldürüyorsunuz.
Ukala. Geç içeri. Geç. Teşekkür ederim.
Otur bakalım.
Aynı şey.
Etrafta dolaştığımı görüyorum. Ölü olarak.
Uyanıyorum ve tüm yapmam gerekenleri
düşünmeye başlıyorum.
Ben de kalkıp yapıyorum.
Çay nasıl?
Güzel.
Bu yüzden buraya geliyorum. Çay için.
Buraya geliyorsun çünkü travmanı 15 dakikadan
kısa süre tedavi etmek istiyorsun. O iş nasıl gidiyor?
Onunla hâlâ konuşmadın, değil mi?
Kız kardeşinle dürüst bir biçimde olanları,
olanlarla ilgili düşündüklerini konuşsan faydası olur.
Bu tek başımıza geçireceğimiz ilk Anıt Günü.
Babam olmayınca, sadece...
Sadece biz varız, anlıyor musunuz?
-Ben de bunu istemedim. -Tamam, evet.
Ama bu rüyaların son bulmasını istiyorsun.
Böylece uyuyabilir ve daha fazla iş yapabilirsin.
-Evet, çok işim var. -Amaç verimliliğini arttırmak değil.
Amacım en iyi hâline gelmeni sağlamak.
Bu konuyu hiç konuşmamış değiliz.
Neyi?
Biliyorsunuz.
Biliyorsunuz!
Bilmiyormuşum gibi anlat.
O gece kaos vardı.
Kampüse, güvenli bir yere ulaşmaya çalışıyorduk.
-Bir kadın vardı. Hamileydi. -Yardım eder misiniz?
-Durun. Geleceğiz. -Yardım etmek istedik ama edemedik.
Gök tepemize çöktüğünden onu kaybettik.
Ve annemiz öldü.
Şey yüzünden...
Uçak düştüğü için ölmedi. Sebebini söyle.
Boşlar yüzünden öldü.
Yine aynı geceydi.
Hope'un gözünün önünde oldu.
O bunu gördü.
Yapayalnızdı ve ben orada olmalıydım.
-Ama ben... -Iris.
O gece olanlar, ona yardım edememen,
bugünkü seni sen yapmış.
Hadi! Gidelim!
Korkmuştum.
Donup kaldım.
Babamla birlikte annem ve Hope'tan ayrı düştük.
Annemi en son o zaman gördüm.
O sırada yeterince çabalamadığını düşünüyorsun.
Bu yüzden de şimdi herkes için her şeyi yapmalısın.
Daha iyi bir gelecek inşa ediyorum.
Iris, kendini ihmal ettiğin için rüyanda kendini ölü görüyorsun.
Kimseyle çıkmıyorsun, sanatını kovalamıyorsun.
-Onun için vaktim yok. -Aynen öyle.
Kafanı gelecekle o kadar bozmuşsun ki
şu ânı tamamen terk etmişsin.
Burada 9671 kişi var.
Uğruna yaşamak için çok fazla insan bu.
Malum sebeplerden ötürü bu aralar sonumu sık sık
düşünmeye başladım.
Hayatlarımız hiç olmadığı kadar kıymetli.
Benim durumuma gelip de
yıllarını kendine harcamadığını fark etmek istemezsin.
Peki...
Kendim için nasıl yaşarım?
Kız kardeşinle konuş.
Onun için içinde tuttuklarını serbest bırak.
Diyeceğim bu kadar.
Bunun dışında, neticede bu senin hayatın.
Hayatına ne anlam yükleyeceğine ancak sen karar verebilirsin.
Kaskı var. Devir onu.
Tüm o içkiler...
Cidden yanına kalır mı sandın?
-Dört! -Az daha kalıyordu.
Beş!
Ne yazık ki güvenlikte beni uyaracak
harika bir tanıdığım yok.
Uyarsam bile,
şarabı yapan hapis yatar.
Neden şehirdeki hayatından hiç bahsetmiyorsun?
Uzun süre kalmadım.
Burayı daha çok seviyorum.
Delilik bu.
Nedenmiş?
Çünkü şehir buradan on kat daha güzel ve havalı.
Onlarla aramızda 150 kilometrelik pislik var.
Farkındasın, değil mi?
-Eğer gitmeyi düşünüyorsan... -Gitmeyi düşünüyorum.
Öyle ya da böyle.
Gitmek istediğime karar verecek
yaşa geldiğimde hepsi yok olmuş olacak.
Biz ölmüş olacağız.
Herkes her şeyi yeniden kurmak için çok heyecanlı
ama hiç anlamı yok.
Dünyanın sonunun geleceğini mi düşünüyorsun?
Öyle olacak, biliyorum.
Mesele sadece boşlar da değil.
Yani öyle ama...
İnsanlar da mesele.
İnsanlar çok boktan.
İnsanlar dönüşüyor.
Durum böyle.
Böyle işte.
"Durum bu." durumu değil.
Bence durum biz ne yaparsak o.
Ben böyle düşünüyorum.
Herkes at binme duruşunda iyice çöksün. Hazır mısınız?
Benden sonra tekrar edin ve ileri yumruk atın.
Biz kaderimizin efendisiyiz!
Kaderimizi nasıl belirleriz?
Hope! Gitmemiz gerek. Tamam mı? Tek çıkış yolu bu.
-Sağlık! -Sağlık!
-Dostluk! -Dostluk!
Dürüstlük!
-Bütünlük! -Bütünlük!
Dikkat!
Selam ver.
GÜV2NLİ3İM SAĞLANMIYOR
-Iris? -Merhaba.
Affedersin, niyetim...
Biz de...
Görevlinin odasındaydık. Geçtiğini gördük.
Ve Elton, çalışan bir oyuncak fırın buldu.
Pasta yaptık.
Teşekkür ederim ama...
Selam, Iris.
Selam, çocuklar.
Sınıf arkadaşlarımız buradayken dolabı açmışsın.
Bu ne zaman...
Yani...
Herhâlde sabah erkenden gelmiş olmalı.
Güvenliği sağlanmıyor muymuş?
Babanız mesaj mı yolluyor?
Kimseye bir şey söyleyemezsiniz.
-Söylemeyiz. -Söylemeyeceğinizi ne bileceğiz?
Gizlice çıkıyorum.
Dışarı mı?
Düzenli olarak.
Oyuncak fırını da öyle buldum.
O yüzden bunu giyiyorum. TuffyStitch marka.
"Çocuklar giyebilir ama parçalayamaz."
90'ların sağlam kıyafetleri. Isırık geçirmiyor.
Kontrollü deneylerle test ettim.
Neyse, dışarı çıkıyorum
çünkü kaybettiğim bir şeyi arıyorum.
Ve dünya nasıl değişiyor, görmek istiyorum.
Şimdi sen sırrımı biliyorsun, ben de seninkini.
Ben kimseye söylemem.
O mesaj birçok anlama gelebilir.
Anlamsız da olabilir. SC bu konuda çok dürüst davrandı.
Başka helikopterler vardı.
Elizabeth "Tek bir tane ayırabildik." dedi ama beş tane vardı.
Bazılarında yük konteynerleri vardı.
Sen orada mıydın?
-Neden bana söylemedin? -Kimin umurunda?
SCO kötü ve babamızın başı dertte.
Onu bulmamızda bize tek bir kişi yardım edebilir.
Boşları boyamama yardım ettiğin için sağ ol.
Dışarıyı seviyorum.
Ve boşları boyamam
Doktor Bavolar'ın göç yollarını çözmesini sağlayacaksa
seve seve yaparım.
Bu önemli bir iş.
Öyle. Ben de bu yüzden yapıyorum.
Evet. Sebeplerden biri bu.
Kendini kanıtlamak istediğin için sıradanlığınla övünüyorsun.
Vay, demek övünüyorum...
Ailenin sana yaptıklarından sonra mı? Evet, bence öyle.
-Evet. -Pekâlâ!
Ne kadar usta olduğunu tek fark etmeyen sensin.
Will de kesin böyle düşünmüştür.
Hâlâ düşündüğünden de eminim.
Onun ceketini giydiğini fark etmedim sanma.
Gitmeden önce bende unutmuştu.
Ne yapacaksın?
Onu özlüyorsun.
Yani, o şu an kim bilir nerede.
Kızların babasını koruyor.
-Yani ne... -Onu özlüyorsun. Söyleyebilirsin.
Evet, özlüyorum.
Cidden özlüyorum, tamam mı?
-Felix. -Ne var?
Seninkiler sana sorunlar bırakmış.
Mutlu ol istiyorum, o kadar.
Bunu hak ediyorsun. Demek istediğim bu.
Mutlu yıllar, kaltak!
Felix, duyuyor musun?
Evet, Izzy. Felix dinlemede.
Hope Bennett seni arıyor. Acilmiş.
Sivil Cumhuriyet'le bilim takası yapmanın amacı güven inşa etmek.
İlk kez sınırlarının içine birilerini aldılar.
Sınırları neresiyse artık.
Bize bu mesajları yollayarak Dört Köşe Anlaşması'nın
en az on hükmünü çiğniyor.
Ama o gitmeden bunu biliyorduk. Konuşmuştuk.
Yani?
Tehlikede olabilir, Felix.
Birine haber vermeliyiz ya da onu kontrol ettirmeliyiz.
Bu mesajları kimseye anlatmamızı istemişti
çünkü Sivil Cumhuriyet bunu öğrenirse ne yapar, bilmiyoruz.
Çok aptal.
O muhtemelen yaşayan en zeki insan.
Sizi korumak için bir şey söylemememizi istedi, tamam mı?
Ona, sizi koruyacağıma söz verdim.
Başı dertte mi, bilmiyoruz.
Öyle olsa bile korumalarına güvenmemiz gerekiyor.
Erkek arkadaşına.
Will başının çaresine bakabildiği için babanın korumalarının başında.
Mecbur kalırsa mücadele ederek her şeyden kurtulur.
Üzgünüm ama başka seçeneğimiz yok.
Hope.
Hadi ama Hope. Lütfen benimle konuş.
Hope, dur!
"Güvenliğim sağlanmıyor." Mesajda öyle diyordu.
Öyle demiş olabilir. Ama sadece harf ve sayılar var.
-Parazit de olabilir. -Bunu nasıl anlamazsın?
Onlar kötü insanlar, Iris ve babamız ellerinde.
Bizden mi bahsediyorsun?
Sivil Cumhuriyet'ten mi?
Yani, İttifak ortaklarınızdan biri.
Neden kötüymüşüz acaba?
Hadi, söyle bana.
Kimsenin girip çıkmasına izin vermiyorsunuz.
Kimsenin halkınızla konuşmasına izin vermiyorsunuz.
Halkınız da kimseyle konuşamıyor.
Kimseye yerinizi söylemiyorsunuz ve babamız elinizde.
Bir kızım var.
Sizden biraz büyük ve SCO'da asker.
Benden çok uzaklarda.
Bu da beni bazen korkutuyor.
Ama sonra Sivil Cumhuriyet'i koruduğunu hatırlıyorum.
Bize Üçün İttifakı'nda yardımcı oluyor.
Kendini tehlikeye atarak
eski dünyaya tekrar kavuşmamıza yardımcı oluyor.
Bu beni cesaretlendiriyor.
Sahip olduğumuz bu hayatta cesur olmamız gerek.
Var olmak için bu şart.
Ben...
Bana güvenmeniz için size bir şey söyleyeceğim.
Böylece size güvenmek zorunda kalacağım.
Babanız New York eyaletindeki
bir Sivil Cumhuriyet araştırma tesisinde ders veriyor.
Bu...
Bu şifreli bir harita.
SCO
New York'ta nerede olduğunu göstermiyor ama o yazı ve damga
bazı insanlara onu size benim verdiğimi ve anlattığımı gösterecek.
Ve o kişiler bunu öğrenirse
kesinlikle hapse girerim.
Bizde hapishane var.
-Ciddi misin? -Evet.
Şu an birazcık sarhoş olabilirim.
Şampanya yapmayı nereden öğrendin?
Kütüphanede bir kitapta okudum. Felix alkolümü sana mı verdi?
"Kampüs Kolonisi'nden cömert bir hediye." dedi.
Cidden tam babanın kızısın. İkiniz de öylesiniz.
İndiğim anda bunu anladım. Seni ve flamanı.
Sense bana hareket çektin.
Bunların nesi babamıza benziyor?
Cesursunuz.
O indiğinde nasıl dışarı çıkmıştın?
Otobüsün bagaj bölümüne girdim.
Sen bir salaksın.
Ben babamın kızıyım.
Ayrıca içki içmem lazım ama tüm içkilerim o siyahlı karıda.
Babam ofisinde bir şişe brendi bıraktı.
İşte bu!
Tamam. Muhtemelen bir içkiden fazlasını içtik.
Uyuyakalmışız, Hope.
DURUM KÖTÜ. BOYUN EĞİYORUM. YARDIM BULACAĞIM.
KONSEYE VE FELIX'E SÖYLEMEYİN. SİZİ SEVİYORUM.
Durum kötü.
Evet.
-Ne yapacağız? -Hiçbir şey.
Yapabileceğimiz hiçbir şey yok.
Bunu kabulleneceğiz.
Umut edip
bekleyeceğiz.
Konuşman bir saat sonra.
Bir anlamı varsa bence...
Bence babam konuşmanı isterdi.
Doktor K?
Onuncu Anıt Günü'nüzde Sivil Cumhuriyet adına
size dayanışma mesajı iletmeye geldim.
Portland ve Omaha'nın yanında olan Sivil Cumhuriyet,
sizin, yani Kampüs Kolonisi'nin de yanında.
Bize en zeki ferdinizi ödünç verdiniz.
Doktor Leo Bennett'ı.
Kendisi diğer zeki bireylere önderlik edecek
ve bu dünyayı geri kazanmamızı sağlayacak bilimi yaratacaklar.
Bunun olmasını sağlayan şeyse aramızda oluşan güven.
Bize en çok güven verense Leo'nun iki kızı oldu.
Şimdi size onlardan birini tanıtmak benim için onurdur.
Kendisi Anıt Lisesinin Öğrenci Konseyi Başkanı
ve geleceğin bilim insanı, Iris Bennett.
Sayın temsilcilerimiz...
Temsilci...
Ölüye dönüştüğüm rüyalar görüyorum.
Bu rüyaları anlatmıyorum.
Bana yardımcı olan kişi öldü.
Ve bana söylediği son şey de
bunların artık benim elimde olduğu.
Sanırım büyümek bu.
Yani, hayatınızdan kendinizin sorumlu olması.
Bu rüyalar sırasında...
...sanki hep oradaymışım da hiç yaşamamışım gibi geliyor.
Bırakın geleceği, şu âna kadar yaşayamamışım gibi geliyor.
Gökyüzünün Çöktüğü Gece ufak bir çocuktum.
Ve bir anda gelecek için yaşamaya başladım.
Sanırım çoğumuz bunu yaptı.
Şunun farkına vardım ki
şu anla başlamam gerekiyor.
Ve bence şu âna gerçeklerle yüzleşerek başlayabiliriz.
Ve gerçek de şu...
Size güvenmiyorum.
Kim olduğunuzu, ne yaptığınızı bilmiyorum.
Öğreneceksin.
Baban biliyor
ve bir gün sen de anlayacaksın.
Bu yeterli değil.
Bilim gerçeğe karar vermek değil, onu bulmaktır.
Ve bu çok zordur, korkutucudur.
Çünkü bu, tüm cevapları bilmediğimizi kabul etmektir.
Ve onları ararken ne bulacağımızı da bilmiyoruz.
Biri bana cesur olduğumu söylemişti.
Cesur olmam gerektiğini.
Ben de gerçeği bulmak için şu anda çalışacağım.
Kendim için.
Sivil Cumhuriyet için.
Portland için.
Hepimiz için.
Anıt Günü'müz kutlu olsun.
Yardım istemiyor
ama yardıma ihtiyacı olabilir ve bu da yeterli.
Ne için yeterli?
Gidip bir şekilde ona yardım etmemiz için.
Sen ciddi misin?
Felix gitmez, tamam mı? Burada bizi koruması gerek.
Ve babamın mesajı onu ikna etmez.
Bu iş bize kaldı.
Biz yapmalıyız. Yerini biliyoruz.
Öylece gidecek miyiz? Bir başımıza?
Dünya eskisi gibi olsa bile bu delice bir plan.
Başka kimse yapmaz.
Korktuğunu biliyorum.
Ben de korkuyorum.
Ama artık görmezden gelemem.
Yalan söyleyemem.
Sen de söyleyemezsin, biliyorum.
O gece donup kaldım
ama bir daha donup kalmayacağım.
Annemin öldüğünü gördün...
Bu tek başına yaşamamalıydın.
Iris...
Bunu görmediğin için mutluyum.
Hadi! Dikkat edin! Dikkat et canım.
İyi misin?
Sorun yok. Her şey yolunda.
Anne. Kamyonet. Onu alabiliriz.
Anlaşılan beni kurtaracaksın, bebeğim.
-Hadi! -Dur!
Durun!
Bu kamyoneti alıyorum.
Ve gidip ailemi bulacağım.
Dinle. Sana zarar vermeyeceğim, tamam mı?
Kocam ve diğer kızım
hemen arkamızda olabilirler.
Hep birlikte gidebiliriz.
Artık bekleyemem. Özür dilerim.
-Artık bekleyemem... -Lütfen.
Hayır!
Anne?
Anne!
Anne! Lütfen, anne!
Buradayım, anne!
Anne...
Bunu görmediğin için mutluyum.
Hiçbirini görmediğin için mutluyum.
-Yani var mısın? -Ölebiliriz.
Yaşayabiliriz da.
Oraya gittiğimizde ne...
Oraya gittiğimizde farklı olacağız.
Hazır olacağız.
Çıkış yolu biliyoruz.
Nereye gideceğinizi nereden biliyorsunuz?
Elizabeth ona güvenmemiz için bir harita verdi.
Babam New York'ta bir yerde.
Gidecek misiniz?
O kadar yolu?
Yayan olarak 1750 kilometre.
Haritasını çıkardık.
Soğuklar bastırmadan varmak için hızlı gitmelisiniz.
Hızlı gideceğiz.
Hiç bir boşa yakından baktın mı?
Bak...
Onları öldürme eğitimi alıyordum.
-Bak, bizi caydırmaya çalışıyorsan... -Affedersiniz.
Sizi caydırmaya çalışmıyorum.
Benim de gelmeme izin vermenize çabalıyorum.
Benim de.
Neden?
Yardıma ihtiyacınız var
ve ben de
bu dünyada kalan ömrümün bir anlamı olmasını istiyorum.
Ayrıca itiraf ediyorum, dışarıda ne var görmek istiyorum.
Ölmemizden önce.
Ben ölmeden önce.
Ayrıca karate biliyorum.
Sen neden gelmek istiyorsun?
Burada herkesin olduğumu sandığı kişi olmak istemiyorum.
Fabrikadan Marco Voci yeğeninin kayıp olduğunu söyledi.
O, büyük çocuk.
CEKETİN VE...
Silas.
SOPANLA YEMEKLERİN BENDE
Ayrıca bağımsız yurtlardaki Elton Ortiz de gitmiş.
Ne var?
Ölülerle savaşması için eğitiyordum.
Kendimce yardımcı olmaya çalışıyordum.
Bak.
Birlikte gittilerse Omaha'ya gidiyorlar demektir.
Oraya gitmek istediğini söylemişti.
Hayır.
Nereye gittiklerini biliyorum.
Asla varamayacaklar.
Ölecekler.
Nedir bu?
Triceratops boynuzu.
Benimki.
Duvarların dışına bunu aramak için çıkıyordum.
Çok uzun zaman önce kaybetmiştim.
Kız kardeşime hediye edecektim.
Kız kardeşin mi vardı?
Annem ona hamileydi. Her şeyin tepetaklak olduğu gece.
Birlikte değildik.
Onu bir daha hiç görmedim.
Üzüldüm.
Üzülme.
Annem her zaman "Rüzgâr hep kazanır." derdi.
Yani, kararı doğa verir. Belli ki kararını vermiş.
Çocuklar. Geliyor musunuz?
Sen git. Ben de hemen geliyorum.
KAMPÜS KOLONİSİ
Yola koyulmalıyız.
Felix bizi aramaya gelecek.
Antrenmanda kullandığımdan çok daha iyi.
Eskilerimi aldığın için üzgünüm.
Üzülme, onu biraz geliştirdim.
İşte bu!
Bakalım bizi ne gibi keşifler bekliyor.
Bana o defterine
neler yazdığını söyleyecek misin?
Düşündüğüm bazı şeyleri.
Şu ânı yaşamakla ilgili şeyler. Ve biliyor musun?
Dün gece rüya görmedim.
Durun, hayır. Ben yaparım.
İstiyorum.
Bizi dışarı ben çıkardım.
Emin misin?
-Çünkü ben yapabilirim. -Biliyorum.
Gerçek, kendime söylediklerimdir.
İşin aslı şu ki bu işin nasıl gideceğini bilmiyorum.
Gidip gitmeyeceğini de.
Ama nihayet kendim için, şu anda yaşıyorum.
Kendi gerçeğimi arıyorum.
Ve biliyor musunuz?
Bu iyi bir his.
Evet?
Kampüsteki ve çevredeki tüm binaları aradık.
Onu bulamıyoruz.
Güzel.