NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Czyli byłeś tam...
Bo przesuwałem kamienie. Tak.
- Czemu? - Były w niewłaściwym miejscu.
Według kogo?
Według wody, która ma tam płynąć.
A nie stać w miejscu, przyciągając wszystkie bakterie z okolicy.
Czyli przesuwałeś kamienie z...
Z koryta do strumienia.
To zmniejsza ryzyko epidemii.
Developerzy nawet nie myślą o bakteriach,
kiedy zrzucają hałdę ziemi
na zdrowy ciek wodny...
Ale czemu nocą?
- Czemu nie za dnia? - Jestem zajęty.
W Kolorado jest mnóstwo zagrożonych rzek.
Muszę pisać raporty, składać dokumenty.
Zatem przejdę do rzeczy.
Może mi powiesz, gdzie byłeś nocą 22 kwietnia?
22 kwietnia?
Na konferencji w Albuquerque.
Kto to potwierdzi?
Około 300 uczestników.
Oraz organizatorzy.
I nagranie z mojej prezentacji. Jest w sieci.
Mogę iść? Skończyliśmy?
Ma pan żonę, panie Graham?
Dziewczynę albo siostry?
Mam trzy siostry.
Mam pytanie.
Jak by się pan czuł, gdyby pańska siostra
została związana i zgwałcona?
Proszę pomyśleć, jakiego poświęcenia
oczekiwałby pan od policji.
A świadkowie, których by przesłuchiwano?
Liczyłby pan, że zrobią wszystko,
żeby pomóc schwytać potwora,
który tak skrzywdził pańską siostrę.
Dziękuję, że poświęcił pan swój cenny czas.
Karen Duvall, policja w Golden. Szukam Grace Rasmussen.
Grace Rasmussen?
Tam jest.
- Grace Rasmussen? - Tak?
Jestem Karen Duvall.
Zostawiłam wiadomość, ale nie odpowiedziała pani, więc wpadłam.
Jestem detektywem w Golden.
Max Duvall to mój mąż.
Max Majcher!
Czy tak go...
Jak mogę pomóc?
Mam u siebie sprawę gwałtu.
Rozmawiałam o niej z Maxem.
Mówił, że pani ma podobną.
Naprawdę?
Proszę opowiedzieć o swojej.
Powiedziałam Maxowi, że zmusił ją, żeby się wykąpała.
To zwróciło jego uwagę. Pani sprawca tak zrobił?
Tak, 20 minut.
Nastawił minutnik, kazał się kąpać, póki nie zadzwoni.
Mój kazał się myć 10 minut i cały czas patrzył.
- Inaczej... - Tak.
No i?
Wciąż jestem niepokonany.
Super!
Max spytał, czy mój miał niebieski plecak.
Owszem, miał.
Zgaduję, że pani też?
Tak, ale nie znam koloru. Proszę wsiadać. Muszę gdzieś podjechać.
Telefon zadzwonił o dziewiątej rano.
Ofiara była już w szpitalu.
Miła kobieta, przed sześćdziesiątką.
Raczej delikatna. Nawet przed tym wszystkim.
Cały czas powtarzała, że była głupia,
bo nie zamknęła okna.
Jakby wszyscy w Kolorado nie spali przy otwartym.
Dopiero co się wprowadziła. Parę miesięcy wcześniej.
Obudziła się w środku nocy. Przygniatał ją.
Mężczyzna. Przytrzymywał jej ręce.
Mówił, że ma broń i użyje jej w razie kłopotów.
- Kiedy to było? - To był 22.
Miesiąc temu.
Gwałcił ją trzy godziny.
Z przerwami.
Więc...
Z moją było tak samo.
Zaczynał i przestawał przez cztery godziny.
Potem był prysznic. Zanim wyszła, już go nie było.
- Wziął prześcieradło, poduszkę, koce. - Mój też.
Tak posprzątał, że można by jeść z podłogi.
Moja ekipa przeszukała śmietniki w promieniu trzech kilometrów.
Sprawdzili rowy i jezioro, licząc, że coś znajdą.
Broń, prześcieradło albo...
I nic?
Nic.
Parę poszlak od sąsiadów.
Gość od kablówki wydawał im się dziwny.
No i był, ale to gość od kablówki, więc...
Miał alibi.
Było paru innych podejrzanych, niektórzy karani.
Wczoraj sprawdziłam ostatniego.
Był dupkiem, ale to nie był nasz dupek.
Billy, masz towar?
MAX MAJCHER?
MOGĘ TO WYJAŚNIĆ
NIE MOGĘ SIĘ DOCZEKAĆ
Dziś rano wpadłam na obiecujący trop.
Pierwszego męża ofiary, o którym mi nie wspomniała,
30 lat temu skazano za gwałt.
- Dziwny zbieg okoliczności. - Tak.
Nie rozpoznałaby byłego?
Myślałby kto.
Ale rozwiedli się dawno temu, więc kto wie?
Ja wiem tylko tyle, że to pytanie bez odpowiedzi.
Dlatego chcę je zadać.
Możesz iść ze mną.
Tylko siedź cicho.
Ładne, poranne światło.
Dlatego je wzięłam.
Żeby każdy dzień zaczynać z takim widokiem.
Żeby być w dobrym humorze.
- Proszę. - Dzięki.
- Proszę. - Dziękuję.
Przestawię to, będziemy mogły usiąść.
Przepraszam, jeszcze się nie rozpakowałam.
Rozumiem, nie musisz się tłumaczyć.
Słuchaj...
chciałam cię spytać o pierwszego męża.
Richarda Jacksona.
Rety. Richie.
Wiesz, nie myślałam o nim od...
Nawet nie wiem.
Nie wspomniałaś o nim, gdy rozmawiałyśmy.
Tak, to się nazywa wyparcie.
To była głupota. Miałam 19 lat. On sprawiał kłopoty.
Po paru miesiącach piekła zostawił mnie dla innej.
Wróciłam do domu z podkulonym ogonem.
Wiedziałaś, że wcześniej skazano go za gwałt?
- Tak? - Tak.
Siedział pół roku.
- To cię zaskoczyło? - Trochę.
To znaczy, chyba nie.
Pytam, bo jego wyrok ma związek ze sprawą.
Zaraz. Myślisz, że to był on?
Przyciągnął moją uwagę.
Nie. Mowy nie ma.
Richie miał metr sześćdziesiąt pięć w kapeluszu.
A teraz jest w moim wieku.
Ten mężczyzna był młody,
wysoki
i silny.
Ale i tak to sprawdzisz.
Wiem, że musisz.
Muszę.
Ale masz rację.
Cieszę się, że przyjechałaś. Miałam do ciebie dzwonić.
Zdałam sobie z czegoś sprawę.
W tej szufladzie trzymam gotówkę i...
Otworzyłam ją rano.
Chciałam iść na bazar, ale była pusta.
Musiał zabrać pieniądze.
Ile tam miałaś?
Dwieście dolarów.
Poza tym zniknął aparat.
Przeszukałam całe mieszkanie, nie ma go.
- To też musiał wziąć. - Jaki to aparat?
Sony Cybershot. Taki różowy.
Coś jeszcze?
Nie, tylko te dwie rzeczy.
Dobrze.
A...
jak ty się czujesz?
Ja?
Tak, ty.
Poradzę sobie.
Jakoś dam radę. Po prostu...
muszę...
Jest wiele rzeczy, które muszę zrobić.
W takim razie nie zawracam ci głowy.
Jak mówiłam, jeśli coś ci przyjdzie na myśl...
Oczywiście. Od razu zadzwonię.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Mogę zadać jedno pytanie?
Oczywiście.
Czy napastnik miał jakieś znamię?
Nie zauważyłam.
Mówiłam detektyw Rasmussen,
że wciąż nie przypominam sobie żadnych obrazów...
Pamiętam dźwięki. Odgłosy aparatu.
Otwieranie i zamykanie plecaka.
Nie obrazy.
To się często zdarza, Sarah.
To samoobrona.
Niektórym ludziom pomaga skupienie się na tym, co widzą.
W twoim wypadku — wprost przeciwnie.
Odcięłaś się od tego.
W każdym razie przepraszam, że nie mogę pomóc.
Nie przepraszaj za to, że chciałaś poczuć się bezpiecznie.
Przepraszam.
- No dobrze. - W porządku.
- Dzięki. - To ja dziękuję.
Gwałciciel Amber robił jej zdjęcia różowym Cybershotem.
Ukradł go twojej ofierze i użył na mojej.
Sprawdź wyniki sprzedaży różowych aparatów Cybershot
i oceń, ile może ich być w tej okolicy.
Dzięki.
Miałaś być cicho.
Znam ją, jasne?
Ledwo się trzyma.
Nie potrzeba jej więcej pytań o gwałt
- od kolejnej osoby z odznaką. - To było ważne.
I to obcej.
Mogłaś mnie przedstawić.
- Po prostu... - Dobra.
To moja ofiara. Moja sprawa.
Powiedziałam: dobra.
Co jeszcze?
Wiesz o znamieniu. Co jeszcze powiedziała ofiara?
Mówi czterema językami.
Był na Filipinach, w Korei i w Tajlandii.
- Mógł być w wojsku. - Tak.
Wystarczająco wiele podobieństw, żebyśmy dały sobie wgląd w akta.
Zgadzam się.
Prześlę ci kody. A ty mnie?
Tak, brzmi dobrze.
STAN WASZYNGTON
Tak.
Jestem.
Właśnie się zatrzymałam.
Spróbuję ją znaleźć, zanim się dowie.
Skąd mam wiedzieć, jak poznali jej imię?
Zajmę się tym. Jest piąta.
Dobra. Dzięki.
Widzę ją. Wciąż pracuje. Dam ci znać.
Marie.
Co tu robisz?
Pomyślałam, że podwiozę cię do domu.
Mam rower.
Wrzucimy go do bagażnika.
Przestań.
- Co? - Nie gap się w telefon.
- Czemu? - Po prostu mi go daj.
Przestań! Co robisz?
Próbuję się tobą opiekować.
- Przestań! - Marie, słuchaj.
O rety.
- CO Z TOBĄ? - JAK MOGŁAŚ TO ZROBIĆ?
NIGDY CI NIE WYBACZĘ, SUKO!
Dostaję je od wszystkich.
Niektórych ledwo znam.
- Ktoś podał im moje imię. - Chyba tak.
Kto by to zrobił?
Nie wiem, kochanie.
Nie odbieraj.
Marie, na litość!
Halo?
Mówiłam, żebyś nie odbierała.
Czemu mnie nie słuchasz?
Jeśli odbierzesz, przysięgam na Boga...
- Może to przyjaciel. - Nie masz już żadnych przyjaciół.
To prawda.
Zobacz, co twoi tak zwani przyjaciele ci zrobili.
Potrafisz być strasznie wredna, wiesz?
Marie.
Marie, wracaj do auta.
Marie, prowadzę.
Marie.
Marie!
Przepraszam, muszę was wyprosić.
- Mamy pracę. - Ja też mam pracę.
To teren prywatny. Nie możecie tu być.
To ona?
LOMBARD
Może ten?
Nie tego szukam.
Dzięki.
Ten jest najbliższy kolorem.
Nie tego szukam.
Proszę zadzwonić, gdyby się trafił.
Jasne, powodzenia.
Dzięki.
Ty wciąż tutaj?
Sprawdzałem ostatnie mieszkania.
- I co? - Nic.
Nie widzieli, nie słyszeli.
Dobra, dzięki.
Jasne.
To Fundusz Kompensat dla Poszkodowanych. Wynagradza stracone zarobki,
pokrywa wydatki na leczenie.
Zadzwoń do nich.
Nawet jeśli nie opuściłaś pracy.
Trauma kosztuje.
- Możesz potrzebować terapii... - Złapałaś go?
Twojego napastnika?
Tak.
Jeszcze nie.
Wiesz, kim on jest?
Jeszcze nie.
Ale odkryłam inną napaść,
bardzo podobną, do której niedawno doszło w okolicy.
To może być ta sama osoba?
Ten sam...
To możliwe.
Czyli zrobi to ponownie, tak?
Komuś innemu?
Kto gwałci dwie osoby tylko po to, żeby potem...
Nie, jeśli go złapiemy.
Ponoć jeśli gwałciciela nie złapie się w tydzień,
szanse na jego ujęcie bardzo maleją.
Czy to prawda?
Statystycznie rzecz biorąc tak, ale...
- Każda sprawa jest inna... - Czyli...
zostało pięć dni, inaczej go nie złapiecie.
Nie.
Jak mówiłam, niekoniecznie...
Jestem matematykiem.
Wierzę liczbom.
A skoro masz pięć dni, żeby go złapać,
to czemu jesteś tutaj?
Czy dostaliśmy nagrania z kamery
ze sklepów i firm w pobliżu mieszkania Amber?
Tak, wysłałem ci linki.
Wyniki z laboratorium?
Jeszcze nie ma.
Czemu nie?
Nie wiem, po prostu...
Po prostu co?
Ile trwa sprawdzanie wymazów?
To nie pytanie retoryczne.
Dzień, jeśli prosimy o pośpiech.
A czy...
poprosiliśmy?
- Tak. - A minęło...
jakieś 50 godzin, odkąd ofiara wyszła ze szpitala.
I nikt nie pomyślał, żeby zadzwonić do laboratorium
i spytać o wyniki?
Zawsze się spóźniają.
Wyniki na pewno wkrótce będą.
Tak? Jesteś pewien?
Świetnie. Mia, wyluzuj.
Wszystko gra.
Morris jest pewien.
Nie musi pani na mnie krzyczeć.
Nie powinnam musieć.
Rozejrzyj się, Morris.
Co widzisz?
Odpowiem.
Mnóstwo ludzi.
Wszyscy mają dobre intencje, ale mogą popełniać błędy.
Rozumiem, że każdy popełnia błędy.
Ale chodzi o brutalnego gwałciciela,
który w każdej chwili może włamać się do kolejnego domu
i kogoś straumatyzować.
Bo gwałt odciska piętno.
Ofiary noszą w sobie tę traumę już zawsze,
jak kule tkwiące w ciele.
Biorąc to pod uwagę, owszem, oczekuję, że wszyscy w moim zespole
będą z siebie dawać sto procent
i to przez cały czas.
Rozumiem.
A to oznacza upewnianie się, że wszystko gra.
Że raporty są dokładne, a wyniki przychodzą na czas.
Jeśli to wykracza poza twoje możliwości lub zainteresowania,
może odnajdziesz się w innym zespole.
Laboratorium coś pomieszało.
Już wysyłają wyniki.
No proszę.
Popatrz na to.
To wzór z framugi drzwi przesuwnych
na tarasie ofiary z Westminster.
Co to za wzór?
Odciśnięte ubranie?
Nie wiem.
Może rękawiczka, ale wygląda na to,
że też nie wiedzą.
To ich wszystkie akta?
Sporo tego.
Są...
dokładne.
Tak.
Taka jest Grace Rasmussen.
- Robi wrażenie. - Już z nią pracowałaś?
Nie.
Spotkałyśmy się raz, dawno temu.
Raczej mnie nie pamięta.
Byłam nowa. Ona była w narkotykowym.
Dobrze prowadzi śledztwo.
Przejrzenie tego potrwa.
Podzielimy się materiałem.
Odwołajcie plany na wieczór, mamy pracę.
SZARA HONDA — MOŻE TOYOTA 22.33
PT CRUISER 22.18 CHEVY SUBURBAN 22.22
STACJA BENZYNOWA ŁYSY PO TRZYDZIESTCE
BIAŁY PIKAP
Mamo?
Boję się.
Maluszku.
Czego się boisz?
Nic się nie stało.
Jestem tu.
BIAŁA FURGONETKA 13.16
BIAŁA FURGONETKA 12.42
O, ta. To najwyraźniejsze ujęcie, jakie znalazłam.
Da się odczytać numery?
Nie wiem.
Gówniane nagranie. Zobaczymy.
Ile to potrwa?
Parę sekund. Poczekaj.
ROZPOCZĘTO POWIĘKSZANIE
Co u męża?
Dobrze.
Jak jego kolano?
Lepiej.
Zdawkowe odpowiedzi nie sprawią, że program będzie szybszy.
Przepraszam.
Jest lepiej. Robi okłady.
Mówi, że działa na 90%.
Dobrze, drużyna go potrzebuje.
Gramy z Lakewood. Mają gościa, który grał w lidze.
Kurde.
Co?
To wszystko?
- Nie mogę tego odczytać. - To mała rozdzielczość.
- Masz lepszy program? - To najlepszy. Nikt nie ma lepszego.
FBI go używa, CIA, wszyscy.
Tu jest numer rejestracyjny.
O tutaj.
- Prawie mogę go odczytać. - Poszukam innej klatki.
Może inny sklep ma lepsze nagranie?
Sprawdziłam.
Poczekaj chwilę.
To frustrujące.
Tak.
Ale to mazda z uszkodzonym lusterkiem.
- Sprawdzę to. - Świetnie.
- Jeszcze jedno. - Tak?
Na twarzy Amber było cudze DNA.
Nie podniecaj się, to tylko osiem komórek naskórka.
Hej.
Osiem komórek to więcej niż nic.
Biuro śledcze robi Y-STR?
Tak.
Dobrze.
Daj znać, kiedy się odezwą.
Moim zdaniem to prosta prośba.
Pokażcie mi znamiona osadzonych
- w naszym stanie. - Tak.
Nie, stan ich tak nie kataloguje.
Mają jedną, szeroką kategorię: „cechy szczególne”.
O Boże.
Znamiona, tak, ale i blizny.
- No i największa podgrupa... - Tatuaże.
Które nie są pogrupowane według części ciała.
To byłoby zbyt rozsądne.
Tatuaże na dupie i inne wariactwa,
w tym dupa wytatuowana na dupie.
Tatuaże na penisach.
Jeden z nich to był napis: „Mama”.
W każdym razie przebiłam się również przez znamiona.
Sporo było na nogach.
Tylko jedno pasowało do opisu drugiej ofiary.
Jego właściciel był osadzony w trakcie obu napaści.
Żeby nie przedłużać, kimkolwiek jest nasz gość,
nigdy nie był aresztowany ani osadzony w Kolorado.
Kurde.
Nie sprzedał też różowego Cybershota w tym hrabstwie.
Sprawdziłam.
Ja też.
Ale dzięki.
Rosemarie, detektyw Duvall.
Prowadzi sprawę w Golden.
Rodzina Maxa Majchra?
To jej mąż.
Naprawdę?
Ciekawe.
To Elias. Stażysta od analizy danych.
Uczy się ode mnie.
Może wytatuuję sobie dupę na dupie.
To dość meta.
Co tam?
To przecznicę obok mieszkania ofiary.
W ciągu paru godzin przejeżdża 11 razy.
Niewyraźny numer.
Znika na parę godzin przed gwałtem,
ale nie daje mi spokoju.
Przejeżdża tyle razy w środku nocy?
Jest wiele powodów. Kłótnia z żoną?
Ładuje akumulator?
Szuka prostytutek?
W każdym razie sprawdzam, ile sprzedano mazd.
Czy jakiś warsztat albo komis
miał do czynienia z białą z popsutym lusterkiem.
Znam dobrego gościa od aut, jakby co.
Mam też wyniki z laboratorium.
Z twarzy ofiary pobrano kilka komórek naskórka.
Siedem, może osiem.
Za mało na pełen profil.
- CODIS odpada. - Robią Y-STR.
CODIS to baza danych FBI, zawierająca miliony profilów DNA.
Ale żeby profil mógł trafić do CODIS,
musi zawierać 13 loci. Osiem komórek to o wiele za mało.
Boże, kobieto.
Potrzeba większej ilości śliny, spermy, krwi albo skóry.
Tak, rozumiem.
Studiowałem genetykę.
Nie lekceważcie stażysty.
Kiedy próbka jest za mała dla CODIS,
można użyć innego testu.
Y-STR, który wyszukuje powtarzające się sekwencje mikrosatelitarne.
Nadąża pan, panie Genom?
Tak, chodzi o znalezienie powtarzających się sekwencji DNA
w chromosomie Y.
Pan Genom nadąża.
A ponieważ tylko mężczyźni mają chromosom Y,
test od razu odrzuca połowę podejrzanych.
Zgadza się.
Zawęzi grupę podejrzanych, ale nie wskaże konkretnej osoby?
Zgadza się.
Wynik Y-STR mówi tylko, czy mężczyzna należy do konkretnej rodziny.
Ale nie powie, który to mężczyzna. Ani nawet czy to tylko jeden.
To może być jeden gość albo on z bratem,
gość i jego ojciec.
Gwałcenie łączy ludzi...
My też mamy małą próbkę. Z minutnika.
CBI zrobiło Y-STR.
Powinni porównać nasze próbki.
Załatwiłam to.
Dobrze.
Co?
Luźna myśl.
- Co? - No...
powiedzmy, że szukamy tego samego gościa.
Tak?
Dwa gwałty
i zostało tylko parę komórek?
Na tej szafce zostawię więcej.
- No i? - Są dwa rodzaje osób,
które tak myślą o DNA.
Mądrzy przestępcy, których, jak wiemy, jest bardzo niewielu.
Oraz...
Przejdźmy się.
Nie chcę, żeby to był glina.
Może to nie glina.
Ale masz rację. To możliwe.
To może zrobimy tak.
Odezwiemy się do spraw wewnętrznych każdej komendy...
w promieniu 80 km.
Powiemy im, co mamy,
i spytamy: „Czy ktoś u was budzi jakieś podejrzenia?”.
No nieźle.
Moim zdaniem są dwie możliwości.
Pomogą nam i w 10 sekund będzie wiadomo, że podejrzewamy gliny.
Albo nam nie pomogą
i w 10 sekund będzie wiadomo, że podejrzewamy gliny.
Może w Golden jest inaczej,
ale tutaj to najszybszy sposób,
żeby przestali nam pomagać w śledztwie.
Jasne?
Dobra, pomyślimy.
No tak. Ciebie też miło było widzieć.
Sprawdzałeś gliniarzy-przestępców?
Nie osobiście,
ale mój urząd, jasne.
To domena prokuratora generalnego.
To trudne, nie?
Może być.
Ale przestępca to przestępca.
- Masz takiego? - Nie wiem.
Może.
Cóż...
zachowaj ostrożność.
TO PSYCHOLKA, NIE?
ZIDENTYFIKOWANO AUTORKĘ FAŁSZYWEGO OSKARŻENIA O GWAŁT
Marie, to ja.
Hej.
Nienawidzę ludzi.
Ja też.
Może nie chcesz o tym gadać,
ale wiedz, że nigdy nie mówiłem glinom, że ci nie wierzę.
Nie zrobiłbym tego.
Bo ci wierzę.
Ale nie rozumiem czemu.
Wiesz, ile razy byłam w sytuacji,
kiedy dorośli chcieli ode mnie czegoś, czego nie chciałam dać?
Żebym powiedziała coś, czego nie chcę mówić?
Zrobiła coś, czego nie chcę robić?
Wiele.
Bardzo wiele razy.
Kiedy byłam mała...
sprzeciwiałam się.
Myślałam, że jeśli będę twarda,
dadzą mi spokój.
Ale to tak nie działa.
Miałam zastępczego ojca, który mnie dręczył. Ugryzłam go, mocno.
Spoliczkował mnie dziesięć razy mocniej.
Z większymi nie wygrasz.
Przepraszam.
Nie przepraszaj.
Chciałabym, żeby to się skończyło.
Skończy się.
Może nie skończy, ale będzie mniejsze.
Przestanie być ważne.
Cała ta sprawa. Obiecuję ci.
Pewnego dnia,
już niedługo, nikt nie będzie o tym pamiętał.
Wydarzy się coś innego, co nie będzie ich sprawą,
i nagle tylko tym będą się interesować.
A ja będę już miała prawo jazdy.
Tak.
I uzbierasz pieniądze...
kupisz sobie samochód.
I będę mogła jeździć, gdzie chcę i kiedy chcę.
Właśnie.
Chodź.
Dokąd?
Nie zdasz, jeśli nie poćwiczysz.
Dobrze.
Dawaj!
Tak!
Nikt inny nie zdołałby mnie dzisiaj pocieszyć.
Nie było możliwości, żebym zostawił cię z tym samą.
Żałujesz, że się rozstaliśmy?
Jasne.
Czasami.
Ale...
- wiesz, że... - Jasne.
Bóg Ojciec krzywo na to patrzył.
Radzę sobie lepiej, kiedy aprobuję swoje decyzje.
- Kiedy wydają się słuszne. - Wiem. Lubię to u ciebie.
Ale kiedyś moglibyśmy się pobrać.
Musiałabyś wstąpić do Kościoła.
Mogłabym.
Powinnaś pójść ze mną.
Spodobałoby ci się.
Dobrze.
Naprawdę?
Pewnie.
No dobrze...
Dobranoc.
Cześć.
- Jestem. - Hej.
Wszystko gra?
Becca mówiła, że macie tu chaos.
Tak, wszystko gra.
Dobra.
Dobranoc.
Poczekaj.
To...
przyszło do ciebie.
FAŁSZYWE ZEZNANIA / NAPAŚĆ SEKSUALNA
Co tam masz?
Nie...
Co to jest?
To chyba...
oskarżenie o przestępstwo.
Co to znaczy?
Chyba...
tak, napisali, że oskarżają cię o fałszywe zeznania.
Dobra...
ale ja... nigdy nie popełniłam przestępstwa.
Nie panikuj. Zajmiemy się tym.
Dziś już za późno,
ale zajmiemy się tym z samego rana.
Nie mogę być oskarżona.
Powiedziałeś tak, gdy się wprowadzałam.
- Nie mogę mieć zarzutów. - Spokojnie.
- To znaczy, że zostanę wyrzucona? - Nie wiemy.
Ale to możliwe.
Nie panikuj, póki nie wiesz.
W tym momencie to coś, o co trzeba zapytać.
I tyle.
Dobrze?
Traktuje mnie protekcjonalnie.
Rasmussen już taka jest.
- Przyzwyczaisz się. - Nie chcę.
Niech ona przyzwyczai się do mnie.
Przekażę jej to.
Niech pani da spokój mojej żonie.
- Jest wrażliwa. - Kurwa.
- Zajmę się tym. - Kurde.
- Nie, ja to zrobię. - Proszę się cofnąć.
Nie chodzi o nią.
Z nią sobie poradzę.
To ta sprawa.
No co ty?
Poszlaki prowadzą donikąd albo są zbyt nikłe.
Jedyny trop, fakt, że to seryjny gwałciciel,
- trafił nam się przypadkiem. - Przypadki są pomocne.
Serio, gdybyś nie pracował w Westminster,
gdybyś nie znał szczegółów sprawy Rasmussen,
nigdy bym się nie dowiedziała.
Ale wiesz. Więc...
Muszę iść.
Co?
Co, jeśli on o tym wie?
Co, jeśli kto o czym wie?
Że komendy ze sobą nie rozmawiają.
Że dopóki będzie atakował tylko raz w każdym rewirze,
nikt nie odkryje, że ściga seryjnego gwałciciela?
- Spóźnisz się. - Spóźnię się.
Idź, ja to rozgryzę.
Kocham cię.
OD DATY 22-04-2006
DO DATY 22-04-2011
WYNIKI WYSZUKIWANIA
GWAŁT PODCZAS RANDKI
- Rzecz w tym... - Boże, kobieto.
Kupimy ci twój własny kubek.
Ktoś, kto tyle wie o DNA,
pewnie wie sporo o innych policyjnych procedurach.
Na przykład?
Na przykład o tym, że opis sprawy w CISC
zawiera podstawowe informacje. Żadnych szczegółów.
Popatrz.
Przepraszam, zawadzam ci?
Na przykład...
wybiorę losowy gwałt.
Jest wezwanie, numer sprawy, wyniki z laboratorium, kogo aresztowano.
Może nie uwierzysz, ale wiem, jak wyglądają opisy w CISC.
Ale nie ma historii śledztwa. Zero szczegółów, może kilka.
Jest na nie zakładka.
Tak, wiem.
Ilu znasz policjantów,
którzy piszą szczegółowy raport,
a potem jeszcze przepisują go do CISC?
Zależy. Przy morderstwie...
co drugi.
A przy gwałcie?
Właśnie.
No więc...
co, jeśli nasz gość o tym wie?
Wie, że szanse, że glina z Westminster i glina z Golden
wymienią się konkretami
o swoich śledztwach, jest bardzo mała.
I dopóki nie zaatakuje dwa razy w tym samym mieście...
Detektywi z ośmiu różnych komend
będą badać osiem identycznych gwałtów,
ale nie odkryją, że szukają tego samego gościa.
Dokładnie.
Niech zgadnę. To numery spraw wszystkich gwałtów w hrabstwie.
Stanie.
Z ostatnich trzech lat.
Pięciu.
Ktoś tu jest na fali.
Dobra, zróbmy to.
Podzwonimy i popytamy.
Tu detektyw Duvall z policji w Golden.
Badam sprawę gwałtu.
Chciałam spytać o jedną z waszych spraw.
Szukamy spraw, które może łączyć sprawca.
Chciałabym zadać parę pytań
o sprawę numer 1131-204.
Dzień dobry.
Was też miło widzieć.
Gwałt sprzed dziewięciu miesięcy.
Szukam informacji o konkretnej sprawie.
Sprawa 1135-...
Sprawa 1-11-300.
Jeden, jeden, kreska...
Gwałt i kradzież.
- Nie? - Dziękuję.
Nie?
- Dobrze, dziękuję. - Dziękuję.
Chodzi o sprawę gwałtu sprzed półtora roku.
Numer 1066-623.
Tak.
Poczekam.
Dziękuję za poświęcony czas.
Numer 1-09-634404.
Poczekam.
Tego nie było w bazie danych.
Nie, brawo. Jednego drania mniej.
Kochasz mnie?
Tak.
Detektyw Rasmussen z policji w Westminster.
Tak...
Pewnie. Uwielbiam czekać.
...ci Ojcze za to jedzenie.
Kocham tę rodzinę i dziękuję za jedzenie. Amen.
Amen.
Tak, 1-10-433300.
Witam, detektywie, tu detektyw Duvall z Golden.
Hej.
To ona?
Tak.
Dobija mnie, że nic dla niej nie mam.
Nie, nie złapaliśmy go.
Przykro mi, nie mamy podejrzanych.
Tropy? Nie, też brak.
Wiemy tylko,
że jakiś anonimowy mężczyzna
odebrał ci coś,
czego nigdy nie odzyskasz.
Tobie i innej kobiecie.
Dwóm.
Co?
Dwóm innym kobietom.
Mam coś. W Aurorze.
Półtora roku temu. Doris Laird,
72 lata, opiekunka stancji.
Intruz, czarna maska. Plecak. Związał ją, robił zdjęcia.
Groził, że je opublikuje.
Kazał się wykąpać. Posprzątał miejsce zbrodni.
Metr osiemdziesiąt, 90 kilo.
Wciąż nie został schwytany.
A niech mnie.
Oto co zrobimy.
Połączymy nasze śledztwa.
Dzisiaj. Teraz.
Przeniesiesz się tutaj.
Bez urazy, ale mamy lepsze zabawki.
Ściągniemy tu FBI. Ściągniemy tu CBI.
Wykorzystamy wszystkie cholerne zasoby, jakie mamy,
i znajdziemy tego skurwysyna.
Znajdziemy go i aresztujemy.
I wsadzimy za kratki,
zanim znowu kogoś skrzywdzi,
a wiemy...
wiemy,
że to planuje.
Napisy: Krzysiek Ceran