NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dzień dobry.
Przepraszam, szukamy Doris Laird.
Mamy D?
Jest w swoim biurze. Czyli w kuchni.
- Zaprowadzić was? - Nie trzeba.
Pani Laird?
Znalazłyście mnie.
Przepraszam, myślałam, że skończę, zanim przyjedziecie.
Żaden problem.
Trzeba odwagi, by mieszkać ze studentami.
Nie mieszkam tu.
Tylko zajmuję się domem i chłopcami.
Przyjaciele myślą, że oszalałam, ale lubię to.
Długo pani tu jest?
Pięć lat.
Po śmierci męża
zdałam sobie sprawę, że potrzebuję czegoś nowego. Ludzi.
To faktycznie nieźle pani trafiła.
Nie są tacy źli.
Oczywiście cuchną i są głośni,
ale traktują mnie jak swoją ulubioną babcię.
A po tym zdarzeniu
jeden codziennie odprowadza mnie do auta.
- To miło. - Tak.
W każdym razie...
Jak mówiłam przez telefon, przeczytałyśmy akta sprawy.
Znamy szczegóły napaści, więc...
nie będziemy o nie pytać.
Dziękuję.
Zastanawiam się, czy pamięta pani coś jeszcze o napaści
albo o podejrzanym,
czego z jakiegoś powodu
dotąd pani nie wspomniała?
Szczegół, który pani sobie przypomniała.
Wspomnienia wracają po kawałku.
Prawdę mówiąc...
staram się o tym nie myśleć.
Rozumiem.
Ale chyba...
jedno sobie przypominam.
Nie tylko to, ale oprócz innych rzeczy...
Pamiętam jego nastawienie.
- To znaczy? - Cóż...
czasami był nawet...
delikatny.
Wiem, że to brzmi...
Nie, jedna z ofiar powiedziała coś podobnego.
Teraz czuję się...
chyba mniej...
Nie wiem.
Rozmawiała z nim?
- Tak. - Ja też.
Mówił, że nosił w sobie to pragnienie, odkąd tylko pamięta.
Starał mu się oprzeć,
aż pewnego dnia...
poddał się.
To imponujące, że mogła pani z nim rozmawiać.
Mój mąż mawiał: „Dodo, nie musisz ze wszystkimi rozmawiać”.
Był taki moment, kiedy nie mogłam nic powiedzieć.
Myślałam, że mnie utopi.
Ale on tylko...
zmusił mnie do kąpieli.
Przekaż to Ingramowi. Dziś nie mam czasu.
Tak, wie o wszystkim.
Włamanie z zeszłego tygodnia. Sklep przy 76. ulicy.
To też musi sprawdzić.
Dobrze, dzięki.
Co robisz? Grasz w Tetrisa?
Tak.
Gram w Tetrisa.
Bo mam tak dużo wolnego czasu.
Detektywi?
Agent specjalny Billy Taggart. Proszę.
O co tu chodzi?
To małżeństwo aranżowane?
Komisarz was zmusił?
Gdybym nie chciała tu być, nie byłoby mnie.
Same chciałyśmy pomocy FBI.
Więc jak mogę pomóc?
Przede wszystkim może pan przyspieszyć analizę Y-STR.
- Mamy dwie pasujące próbki. - Widziałem akta.
Teraz musimy przebadać trzecią.
Jest kolejna ofiara.
Znaleźli komórki na śnieżnej kuli w jej sypialni.
Dostarczcie mi próbkę. Zrobią to w ciągu 48 godzin.
Świetnie. Dziękuję.
Co jeszcze?
VICAP działa przy seryjnych?
Jeśli śledczy jest dokładny, dane są świetne.
Śledczy pewnie są dokładniejsi przy morderstwach niż przy gwałtach.
Pewnie tak.
Nie patrz, jakbyś otworzył nam oczy.
- Już to przerabiałyśmy. - Codziennie.
System jest niedoskonały.
VICAP sprawdza się najlepiej, gdy sprawca robi coś nietypowego.
Wasz gość jest straszny, ale zwyczajny.
Jego ofiary są różnorodne. Młodsze, starsze, różnych ras.
- Nie ma typu. - Ma. Mieszkające samotnie.
To nie pomoże skorzystać z VICAP.
Jak najbardziej, użyjcie go.
Ale to potrwa.
Będzie dużo wyników. Nie łudźcie się.
Nie będziemy się łudzić. Dzięki.
Dobrze, co dalej?
Jest coś, czego nie ma w aktach?
Nie.
To wszystko.
Jesteście sprytne. Musicie mieć pomysły.
Może brakuje dowodów.
I nie chcecie ryzykować.
Jestem jak VICAP.
Moje wyniki zależą od wprowadzonych danych.
To bardzo seksowne określenie.
Z twojego profilu randkowego?
No dobrze.
Powolny podryw. Może powiem wam, co ja myślę?
Jasne.
Gwałci po raz pierwszy.
Mija dużo czasu, półtora roku, przed kolejnym.
- Tak. - Ale między drugim i trzecim...?
- Pięć tygodni. - Tak.
Działa coraz szybciej.
Nie chodzi tylko o czas.
Pierwsza napaść. Bez broni.
Nie użył jej, nie mówił o niej.
Zgadza się.
Gwałt w Westminster. Mówił o broni.
Groził, że jej użyje. Ale ofiara nie widziała broni...
Może ją miał, może nie. Nie wiemy.
Za trzecim razem miał broń i celował do ofiary.
Robi się groźniejszy. Ataki są brutalniejsze. Częstsze.
Jak narkoman, który potrzebuje coraz większych dawek.
Jest też zaleta. Gość na głodzie może nie być uważny.
Może następnym razem zostawi coś po sobie.
- Pokaże się świadkom. - Albo...
następnym razem pociągnie za spust.
Trzecia opcja.
Zadbamy, żeby następnego razu nie było.
Ja bym mu powiedziała o teorii o glinie.
Przyszłyśmy zdobyć informacje. Nie dostarczyć.
Mógłby nam doradzić.
Albo powiedziałby wszystko swojej ekipie.
Stałybyśmy się znane jako dwie policjantki
obwiniające o gwałty swoich kolegów.
Same musimy to rozgryźć.
Proszę przejść.
Dziękuję.
STAN WASZYNGTON
Następny, proszę.
O co chodzi?
Dostałam to parę tygodni temu.
To pozew sądowy. Miałam czekać na dalsze informacje,
ale nie przyszły.
Zastanawiałam się, czy mam coś z tym zrobić?
Proszę pokazać.
No dobrze.
Pani Adler,
według tego, co tu widzę, wczoraj miała pani być w sądzie.
Wydano nakaz aresztowania.
Co?
Skąd miałam o tym wiedzieć? Tam nie ma mowy o dacie.
- Spokojnie... - To nieuczciwe.
Zaraz sprawdzę...
Aresztują mnie za coś, o czym nie wiedziałam?
Dobrze.
Informację o posiedzeniu sądu wysłano pod inny adres
niż pozew.
Columbus Street, Seattle. Tam pani mieszka?
Mieszkałam tam pięć lat temu.
- Nie mam kontaktu z tymi ludźmi. - O rety.
Czemu pozew wysłano pod właściwy adres,
a informację pod zły?
Pozew wysyła jedno biuro,
a informację inne.
Nie rozmawiają ze sobą.
To problem. Proszę za mną.
Ponieważ informację wysłano pod zły adres,
sędzia unieważnił nakaz aresztowania
i wzywa panią dziś po południu.
To dla pani prawnika.
Musicie przyjść do sędziego dziś po południu.
Nie mam prawnika.
Co mam zrobić?
Wziąć głęboki oddech.
Pomyślmy.
Panie Hughes!
Proszę poczekać.
Nie, pani Bell.
Nawet pan nie wie, co chcę powiedzieć.
Ale znam panią.
Ta pani musi być u sędziego Costasa o trzeciej.
Potrzebuje obrońcy z urzędu. A to pan.
Tylko jeśli sędzia mnie przydzieli.
- Pan Hughes pani pomoże. - Przykro mi, nie.
Mam dziś cztery inne sprawy
i wstępną rozprawę po południu. Nie.
Pani... Nie...
Przykro mi, nie.
To dziwne.
Zwykle nie tracą na to pieniędzy.
Co to znaczy? Muszę za coś zapłacić?
Nie, chodzi o to,
że policja zwykle to odpuszcza.
Fałszywe zeznania.
Takie procesy się nie zdarzają.
Chyba że...
Podałaś jakieś nazwisko?
W sensie faceta, który...
Nie, nie wiem, kto...
To znaczy, nie.
Składanie fałszywych zeznań jest karalne zgodnie z RCW9A.84.040.
Czy oskarżona się przyznaje?
Nie, Wysoki Sądzie.
Panno Adler?
Sama musi to pani powiedzieć.
Przyznaje się pani?
Rozprawa za miesiąc. Odezwę się wcześniej.
Dziękuję bardzo, panie Hughes.
Najpierw muszę dostać dowody i omówić to z prokuratorem.
Dobrze. Przepraszam, mogę zadać pytanie?
Tak.
Zostałam oskarżona o składanie fałszywych zeznań,
bo powiedziałam policji, że skłamałam.
Czemu teraz nie przyznałam się do winy?
Czy to nie kolejne fałszywe zeznanie?
No dobra... Czy...
wiesz, czym jest rażące wykroczenie?
Nie do końca. Ale to coś złego.
Maksymalna kara to rok w więzieniu
i grzywna 5000 dolarów.
Gdybyś się przyznała, trafiłabyś do więzienia.
Nie przyznałaś się, żebym mógł
negocjować z prokuratorem.
- Złożymy wniosek o ugodę. - Rozumiem.
Ale kiedy będę negocjował,
musisz uważać.
Żadnych imprez.
Nic, co przyciągnie policję.
Choćby chodziło o złe parkowanie.
Nie mam prawa jazdy.
Po prostu zachowuj się wzorowo, dobrze?
Tak jest.
Do VICAP trzeba wprowadzić wszystkie szczegóły każdej napaści.
To potrwa. Jeśli masz randkę, odwołaj ją.
Nie, nie mam...
Co to?
Sprzedaż mazd.
Mamy w Kolorado jakieś 3000 białych mazd tego modelu.
Żadna z nich nie trafiła do warsztatu z popsutym lusterkiem.
Cholera, co robię nie tak?
Nie macie ich?
W Golden? Chyba mamy stary odtwarzacz DVD w jakimś schowku.
Świetnie, dzięki.
Dobra. Teoria o gliniarzu.
Oto co wiemy.
Zna policyjne procedury,
podróżował, zna języki, prawdopodobnie był w wojsku.
To lista wszystkich obecnych i byłych policjantów,
którzy zgłaszając się do pracy, deklarowali służbę w wojsku.
Dużo ich.
Jak namówiłaś komendy, żeby dały ci historię służby?
Powiedziałam, że szykuję listę do uhonorowania na Dzień Weteranów.
Tak, dużo ich.
Musimy zawęzić poszukiwania. Najpierw banały.
Aresztowania.
Czy ktoś był aresztowany za napaść seksualną?
Odpowiedź: tak. Ośmiu.
Oto ich zdjęcia.
Dalej eliminujemy według wieku,
rasy
i opisu sprawcy.
Delbert Karp?
Czy to może być on?
Tylko jeśli atakował
w więzieniu Arkansas Valley,
gdzie odsiaduje wyrok 11 lat
za napaść seksualną. Ofiarą było dziecko.
Sprawdziłam korelację między gwałtami i innymi przestępstwami.
Okazuje się, że 37% gwałcicieli jest aresztowanych za przemoc domową.
Naprawdę?
Tak. Może sprawdźmy, który z nich był za to aresztowany.
Może tak przerzedzimy listę.
Wiesz równie dobrze jak ja, że kiedy glina uderzy swoją dziewczynę,
taka skarga prowadzi do wydziału spraw wewnętrznych, a nie do aresztu.
Prawda.
Potrzebujemy informacji spraw wewnętrznych.
Nigdy nam nie pokażą tych akt.
A gdybyśmy chciały uhonorować damskich bokserów?
Może to kupią?
WRACASZ? JAKIŚ DZIECIAK CHCE POROZMAWIAĆ O GWAŁCIE
Arturze Bolinas,
to detektyw Duvall.
Cześć, Arturze.
Jak mogę ci pomóc?
Cześć. Tak.
Chodzi... o to.
OGŁOSZENIE
Nasza ulotka?
Gdzie ją znalazłeś?
Na kampusie.
Chodzisz do Braeton?
Tak. Trzeci rok.
Nasza ulotka przyciągnęła twoją uwagę?
Tak, pomyślałem sobie...
Bo...
znam takiego gościa.
Kogo?
Scotta Parrisha.
Czemu o nim pomyślałeś?
Bo jest taki...
Bo robi takie rzeczy.
Co takiego robi,
że myślisz, że powinniśmy się nim zainteresować?
On...
przymusza dziewczyny
do seksu.
Opowiedz mi o tym.
Nie dowie się, że z wami rozmawiałem?
Na razie nie.
Skąd wiesz, że Parrish gwałci kobiety?
Tego nie powiedziałem.
Owszem.
Powiedziałeś, że zmusza je do seksu.
To gwałt.
Skąd wiesz, że Scott to robi?
Wszyscy wiedzą.
Wszyscy go widzieliśmy.
To znaczy, nie widzieliśmy,
ale pewnego razu strasznie upił jedną dziewczynę.
Była praktycznie nieprzytomna.
A on zabrał ją do pokoju.
Skąd wiesz, że zabrał ją tam, żeby uprawiać seks?
To było oczywiste.
Dość szybko wyszedłem.
To wszystko mnie przeraziło.
Wie pani?
Po prostu... wydało mi się nieodpowiednie.
Co się potem stało z tą dziewczyną? Wiesz?
Jak mówiłem, wyszedłem.
Chyba nic nie zrobiła. Po prostu...
Ale innym razem
inna dziewczyna
zgłosiła to i Scotta aresztowano.
Twierdziła, że upiła się na imprezie.
Parrish naciskał na seks.
Groził, że jeśli odmówi,
powie wszystkim, „jak się kurwi”.
Zgodziła się, potem zmieniła zdanie. Chciała wyjść.
Parrish ją obezwładnił i zgwałcił.
„Ofiara zgłosiła gwałt straży uniwersyteckiej.
Straż zgłosiła to policji.
Ofiara nie wniosła oskarżenia, zarzuty oddalono”.
W jego aktach jest coś jeszcze?
To wszystko.
Masz go na Facebooku?
Czy to jest znamię?
Czy Scott ma znamię na lewej nodze?
Nie wiem. Może.
Jest zbyt rozmazane.
Niestety, tylko na tym zdjęciu je widać.
Ale zobacz.
Jasne oczy,
wysoki,
silny.
Nie wiem.
To może być on.
Nie jestem pewna.
Widzisz coś, co by go wykluczało?
Nie.
Dobrze.
Dziękuję.
Szykujesz się do wyjścia?
Idziesz gdzieś z chłopakiem?
Nie, już go tu nie ma.
Tak jakby...
Nie wiem.
Drażnił mnie, więc wrócił do domu.
Ale mam świetne przyjaciółki.
Biorą mnie na miasto, pocieszają.
Nie mogę całe życie tkwić w mieszkaniu.
Śpisz dobrze?
Jesz normalnie?
Jestem studentką.
My nie jemy i nie śpimy dobrze.
To... Muszę iść.
Panie Parrish.
Detektyw Duvall.
Hej.
Cześć.
O co chodzi?
Bo ta sprawa z drugiego roku została zamknięta.
Jaka sprawa?
Tamta.
Dziewczyna zmyślała na mój temat.
Jak widać, wszystko się wyjaśniło.
Byłem wdzięczny, że policjanci to zrozumieli.
Co zrozumieli?
Że po prostu przespałem się z niewłaściwą dziewczyną.
Czemu była niewłaściwa?
Wszystko tam jest.
Raz się przespaliśmy,
a kiedy ona zdała sobie sprawę, że to koniec, po prostu...
Głupio mi to mówić, ale odwaliło jej.
W jaki sposób?
Zaczęła zmyślać.
Teraz ciągle się to dzieje.
Dziewczyny rzucają oskarżenia.
To popularne.
Bycie ofiarą wyróżnia.
Strasznie to durne.
Bo są prawdziwe ofiary,
więc kiedy kłamiesz, że też jesteś ofiarą,
utrudniasz życie tym, które naprawdę potrzebują pomocy.
A goście tacy jak ja,
normalni goście, są oskarżani o najróżniejsze rzeczy.
O co jeszcze?
To znaczy?
Mówi pan: „najróżniejsze rzeczy”.
O co jeszcze był pan oskarżony?
O nic.
A co, ktoś coś mówił?
O czym?
Nic nikomu nie zrobiłem.
Macie nie tylko moje słowo. Potwierdziliście je.
Nie do końca.
Nie można było wnieść oskarżenia,
bo ofiara tego nie chciała.
Bo to była bzdura.
Jestem tu potrzebny?
Nawet mi pani nie powiedziała, co tu robię.
Gdzie pan był rano w czwartek 26 maja,
pomiędzy piątą a dwunastą?
Oskarża mnie pani o coś?
- Potrzebuję prawnika? - Nie wiem.
Potrzebuje pan?
Nic nie zrobiłem.
Czwartek rano 26 maja, między piątą a dwunastą?
Czyli...
zeszły czwartek.
Cóż, o piątej pewnie wciąż spałem u siebie w pokoju.
- Sam? - Tak.
- Sam. - Ktoś to potwierdzi?
- Ktoś pana widział? - Czy ktoś widział, jak śpię? Nie.
A potem? Był pan na zajęciach?
Mam zajęcia w czwartek rano.
Rzadko na nie chodzę. Nie muszę.
Mam piątkę.
Czyli nikt pana nie widział od piątej do 12
w czwartek 26 maja?
A 22 kwietnia, pomiędzy trzecią a szóstą rano?
- To żart? - Nie, panie Parrish, nie żartuję.
22 kwietnia, między trzecią a szóstą rano?
Nie mam pojęcia, gdzie byłem. Jasne?
Jeśli była trzecia rano, pewnie spałem.
Sam?
Pewnie tak. Czemu, kurwa, miałbym...
Zaraz, 22 kwietnia?
Tak.
Tak, moi rodzice byli w mieście.
Wynajęli apartament w Brown Palace. Nocowałem z nimi.
Może pani zadzwonić do hotelu. Widzieli mnie.
Najlepiej zadzwonić do rodziców. Dam pani numer taty.
To mu się spodoba.
Poprzednim razem o mało nie pozwał was za nękanie.
Teraz dostanie kurwicy.
Czy ma pan znamię na lewej łydce?
Co?
Nie, nie mam znamienia na lewej łydce.
Pokaże mi pan?
Pokazać znamię, którego nie mam?
Proszę pokazać lewą łydkę.
Niezłe znamię, co?
Ma pani przerąbane.
Przyda się pani prawnik.
Co jest, kurwa?
- Nie zgodziłem się. - Nie potrzebuję pana zgody.
Dziękuję za poświęcony czas.
Kurde.
Byłoby prościej, gdyby to był on.
To nie tego typu sprawa.
Wiesz to, co?
Czternaście lat.
Instynkt mi służy.
Mój instynkt chyba wciąż się rozwija.
Jestem detektywem od sześciu lat.
Musiałaś być młódką.
Nie wyglądam na swój wiek.
Co to?
Badania.
Policjanci a przemoc domowa.
Wiesz. Taka wakacyjna lektura.
Uwaga, spoiler. Czterdzieści procent gliniarzy dopuszcza się przemocy domowej.
- Czterdzieści? - Tak.
Niemal połowa naszych kolegów.
Kto by pomyślał?
Nie zaskakuje cię to.
A ciebie?
Trochę.
W Golden musi być miło.
Do jutra.
No.
W Littleton aresztowano czterech nastolatków...
Co powiedział prawnik?
Że postara się o ugodę.
I że to dziwne.
Jak to? Że to dziwne z prawnego punktu widzenia?
Dziwne, że w ogóle wnieśli oskarżenie.
Zwykle tego nie robią.
To chyba dobry znak.
Skoro zwykle tego nie robią,
pewnie nie będą chcieli...
zawracać sobie głowy.
- Tak. - Nie wiadomo.
Mogą mnie skazać.
- Wsadzić za kratki. - Hola! Pomału.
Przecież mówiłaś, że wynegocjuje ugodę.
Spróbuje.
Nie mówiłby o niej, gdyby była niemożliwa.
Prawnicy tacy nie są.
- Naprawdę? - Tak.
Skoro powiedział, że załatwi ugodę, to załatwi.
Niby co zrobią? Zamkną cię za jeden błąd?
Kochanie, żaden sędzia tego nie zrobi.
Rzecz w tym, żeby nie przywierały do dna. Niech wypłyną na wierzch.
Niepokojące doniesienia z Kirkland, 63-letnia nauczycielka
została zgwałcona
dziś rano przez zamaskowanego napastnika.
Kelly Garcia przekaże szczegóły.
Dziękuję, Skip.
Jesteśmy na miejscu brutalnej napaści,
do której doszło dziś rano w zacisznej...
Marie!
...w Kirkland. Uwaga, szczegóły mogą być zbyt drastyczne dla młodych odbiorców.
- Według policji napastnik... - Co się stało?
Słuchaj.
...nóż, włamał się, gdy ofiara spała.
Związał ją i zrobił jej zdjęcia.
Według naszych źródeł napastował ofiarę kilka godzin.
Kochanie, mówiłaś, że to samo stało się tobie.
Czegoś tu nie rozumiem. Co...
Maska, nóż, zdjęcia?
Mówiłaś, że to wymyśliłaś.
To prawda?
Co?
Wymyśliłaś to?
- Tak powiedziałam... - Ta inna kobieta.
Zaatakowano ją tak, jak opisałaś.
- To przypadek? - Chyba.
- Skąd mam wiedzieć? - Kochanie, powiedz mi.
Dobrze?
Czy to naprawdę ci się stało?
Zostałaś wtedy zgwałcona?
No dobrze.
Musimy to odkręcić. Zadzwoń na policję.
Powiedz im, co wiesz.
Nic nie wiem.
- Woda się gotuje. - Posłuchaj.
Musisz powiedzieć mi prawdę.
Jakakolwiek by nie była.
Jeśli zostałaś zgwałcona, a twój napastnik teraz zrobił to...
- To co? - Pójdziemy na policję
i wszystko wyjaśnimy.
Nie mogę mieć kontaktu z policją. Pan Hughes powiedział to jasno.
- Ale... - Ale co?
Mam wrócić i powiedzieć:
„Mówiłam, że kłamię, ale skłamałam.
A może teraz kłamię.
A może nie”.
To bez znaczenia, bo nie zostałam zgwałcona.
Nikt nie wszedł do mieszkania.
Nie miał maski.
To nie jest...
To się nie wydarzyło.
63-LETNIEJ KOBIECIE GROŻONO NOŻEM
POLICJA W KIRKLAND: WIESZ COŚ?
Brak śladów włamania. Miał maskę.
Brak odcisków, włókien czy DNA.
Kazał ofiarom się wykąpać. Zabrał prześcieradła.
To nie przypomina innych napaści w Littleton.
Mieliśmy może cztery gwałty na kampusie.
Dwa na randce, bez zarzutów.
Raz napastnikiem był nieznajomy. W dzień w parku.
Złapaliśmy go.
Siedzi od miesiąca.
Dzwoniła do nas kobieta. Ktoś w masce był na jej podwórku.
Żadnych odcisków, ale przyjrzała mu się.
- Prześlę ci akta. - Świetnie.
Może to nic, ale parę miesięcy temu
dostaliśmy zgłoszenie o podejrzanych odgłosach.
Kobieta nikogo nie widziała, nie wiem, czy miał maskę.
Wysłaliśmy patrol,
znaleźli na ziemi moskitierę z jej okna.
Dobra, to też mi wyślij.
Jasne.
Kurde.
Jaka to maska?
Czarna, rozciągliwa, z dziurami na oczy.
Jakiś rok temu. Sprawdzę datę.
Mieliśmy włamanie i próbę gwałtu.
Napastnik miał maskę?
Tak, z czarnej lycry.
Brak śladów włamania, brak DNA.
- Mamy odcisk rękawiczki. - Nasz też je nosi.
I odcisk buta.
- Wyślesz mi je jutro? - Z samego rana.
Ofiara uciekła, skacząc na główkę z balkonu na piętrze.
Poobijała się.
Pęknięta miednica, złamana noga.
Ale...
nie została zgwałcona.
To nie mnie szukacie, tylko mojej córki, Lilly.
Wróci jutro. Zajmuję się jej kotem.
O której wróci?
Musimy z nią porozmawiać.
O, teraz to pilne.
Ale kiedy leżała połamana w szpitalu,
była na dole listy zadań.
Proszę pani, detektyw Rasmussen i ja uważamy, że to, co się stało,
jest bardzo ważne.
Dlatego tu jesteśmy.
Przypuszczamy, że jej napastnik atakował też inne kobiety.
Naprawdę?
Tak myślicie?
Moja córka właśnie to powiedziała detektywowi.
Że on poluje i że zrobi to ponownie.
I co, po roku ktoś się zainteresował?
Moim zdaniem trochę za późno.
Jest pani rozczarowana tym,
jak tamten detektyw zajął się tą sprawą.
Nazywa się Harkness i wcale się nią nie zajął.
Tym bardziej chcemy porozmawiać z Lilly.
Czy może nam pani powiedzieć, o której wróci?
Nie. Wróci, kiedy Duch ją opuści.
Dziś Alban Hefin.
W wierze mojej córki to jeden z najświętszych dni w roku,
kiedy bariera między naszym światem
i światem Ducha jest wyjątkowo słaba.
Czyli...
Lilly jest druidką?
Tak.
Należała do Kościoła Episkopalnego,
ale znalazła własną...
wspólnotę wiary.
W czym w pełni ją wspieram.
Pani Darrow, nie chcę się mieszać w życie duchowe Lilly.
Kiedy Duch ją opuści,
proszę, żeby do nas zadzwoniła.
Przekażę jej.
Zakładając, że to wszystko nasz gość,
wciąż się przemieszcza.
Atakuje coraz częściej.
Chciałabym ustawić patrol przed domem każdej samotnej kobiety.
Dobrze, że dystrybuujemy ostrzeżenia.
Wiecie, co o nich myślę?
Kobiety, które je czytają, już i tak są ostrożne.
Mają już alarmy i zamykają drzwi.
Chodzi o resztę,
która patrzy na taką ulotkę i myśli: „Co za świat”.
A potem kładzie się spać przy otwartym oknie.
Taki kawałek papieru?
To nie uchroni kolejnej ofiary przed gwałtem.
To nasze zadanie.
Co robisz?
Kurde, Gracie.
Kurczę. Przepraszam.
Coś ci nie idzie.
Nie mogę się skupić, przepraszam.
Nie mam co mówić: „Nie przejmuj się tym”, co?
Może być gliną.
Nasz gwałciciel.
Czemu tak mówisz?
Bo myśli jak gliniarz.
Wie, jak zacierać ślady.
Nic nie mamy.
Przejrzałam akta opiekunki stancji. To samo. Gliniarze dali z siebie wszystko.
I nic z tego.
Potrzebuję czegoś, na co nie wpadli.
Rzecz w tym, że gdyby to był gliniarz,
powinny być inne problemy.
Takie, które wychodzą przy okazji.
Kłótnie z żoną, z partnerem.
To nie trafiłoby do kartoteki,
ale byłoby w jego aktach osobowych.
Gracie?
Posłuchaj mnie.
- Mam listę nazwisk... - Nie.
Nie wysłuchasz mnie?
Nie mogę wydać ci akt osobowych.
- Wiesz o tym. - Masz taką prerogatywę.
Kiedy chodzi o prowadzone przeze mnie śledztwo.
Nie, kiedy ktoś prosi o przysługę.
Nie byle kto.
- Ja proszę. - To bez znaczenia.
Dzięki. Dobrze znać swoje miejsce.
Wiesz, jak trudno uzyskać dostęp do tych akt?
I dobrze. Są prywatne.
Nie dasz ich prasie, tylko mnie.
Jeśli nic nie znajdę, zapomnę, że je widziałam.
Świetnie.
Cóż...
To była durna kłótnia. Wiedziałaś, co powiem, zanim zapytałaś.
Powinnam być w domu za 20 minut.
Nie będzie mnie.
- Jestem już w trasie. - Kurczę.
Kto pilnuje dziewczynek?
Nikt.
Zostawiłem je same.
A co? Co może się stać?
Zabawne.
Jestem zabawny.
Muszę kończyć.
Wszystko gra?
Tak, zobaczymy się rano.
Opuść szybę!
Ręce na kierownicę.
Przepraszam, proszę pani, zrobiłem coś nie tak?
Czy wie pan, że jechał pan...
Przepraszam, pomyliłam się. Dobranoc.
Napisy: Krzysiek Ceran