‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ขอให้สนุกกับงานปาร์ตี้นะครับ
‪ฉันขอคุยด้วยหน่อยสิคะ
‪ตามผมมาสิครับ
‪นี่คุณ
‪หยุดก่อนๆ รอเดี๋ยว
‪ให้ตายเถอะ
‪นี่ เข้าไปกัน
‪- อะไรกัน ‪- อะไรของคุณเนี่ย
‪ต้องวัดอุณหภูมิก่อน ‪ถึงจะเข้าไปได้ครับ
‪เอาเลยๆ
‪- เชิญครับ ‪- ให้ตายเถอะ
‪ผู้หมู่คิม มาทำอะไรที่นี่เนี่ย
‪- หา ‪- ก็รู้นี่ว่าวันนี้มาที่นี่ไม่ได้
‪คิดว่าผมอยากมาเหรอ ‪มาเพราะต้องรักษาความปลอดภัยน่ะสิ
‪- รักษาความปลอดภัยเหรอ ‪- ใช่
‪รักษาความปลอดภัยใคร
‪(มาเทโอ้ สปอนซา ‪เอกอัครราชทูตอิตาลีประจำเกาหลี)
‪บ้าเอ๊ย
‪เรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย
‪(ตอน 3)
‪ควักเงินตัวเอง ‪จัดงานปาร์ตี้ใหญ่โตขนาดนี้
‪เพื่อขัดขวางการรื้อถอนตึก
‪นี่ไม่ใช่ทั้งเจตนาดี ‪หรือความบ้าบิ่นด้วย
‪เหตุผลที่แท้จริงคืออะไรคะ
‪ทำแบบนี้ไปทำไม เพื่ออะไรกัน
‪คนที่ใส่สูทบูรัลโร ‪แถมยังไม่ซ้ำกันสักวันอย่างคุณ
‪ฉันสงสัยจังว่าคุณยังขาดอะไร ‪ถึงได้มาทำงานที่นี่เหรอคะ
‪รู้จักบูรัลโรด้วยเหรอครับ
‪มีใครไม่รู้จักบูรัลโรด้วยเหรอคะ
‪บูรัลโร สุดยอดช่างตัดสูท ‪ด้วยมือแห่งมิลาน
‪ฉันถามว่า ‪จุดประสงค์จริงๆ คืออะไรไงคะ
‪ผมตกหลุมรักที่แห่งนี้ขึ้นมาน่ะครับ
‪ทำไมกันคะ
‪ความรักมันมีเหตุผลที่ไหนกันครับ
‪ต้องมีสิคะ
‪ทุกคนทำเป็นเหมือนไม่มีเหตุผล
‪แต่มันก็มีเหตุผลทั้งนั้นแหละ
‪แต่ผมชอบความรัก ‪ที่ไม่มีเหตุผลมากกว่านะครับ
‪อะไรกันคะ
‪อยู่ๆ ก็เปลี่ยนเรื่องราวน่าพิศวง ‪เป็นโรแมนติกแบบนี้
‪วินเชนโซ่
‪มาทางนี้เร็ว
‪ครับๆ เดี๋ยวผมลงไปครับ ท่านทูต
‪งานปาร์ตี้นี้ยอดเยี่ยมมาก
‪ผ่อนคลายหน่อยครับ
‪อะไรเนี่ย จู่ๆ ก็มากระซิบกันซะงั้น
‪ตายจริงๆ
‪- ตายแล้ว ไม่เจอกันนานเลยนะคะ ‪- สวัสดีค่ะ
‪รับไปสิครับ
‪ตายแล้ว อุตส่าห์ถ่อมากันถึงที่นี่
‪- นี่ของฟรีค่ะ ดื่มให้ตายไปข้างเลย ‪- ดื่มสิครับ
‪โอ๊ย น่ากลัวจริงๆ
‪พูด "โฮ" หน่อย
‪อาหารเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ‪ในการใช้ชีวิต
‪อือ
‪ว่าไงนะ
‪ท่านทูตอิตาลีเหรอ
‪เขาไปที่นั่นทำไม
‪นี่ จัดการไถไปเลย…
‪พับแผนก่อน
‪ฮงชา คุณเนี่ยนะ จริงๆ เลย
‪โอ๊ย อยากจะบ้าตายจริงๆ
‪เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทำไมถึงไม่รายงาน
‪คุณคิดอะไรของคุณอยู่ ฮะ
‪แล้วคุณจะจัดการเรื่องนี้ยังไง
‪ถ้านักวิจัยคนนั้นไปบอกสื่อ ‪หรือครอบครัวเหยื่อจะทำยังไง
‪ใช่แล้ว
‪ช่วงนี้นักวิจัยคนนั้น ‪จะยังไปหาใครไม่ได้ง่ายๆ ค่ะ
‪หา
‪- ทำไมถึงได้มั่นใจได้ขนาดนั้น ‪- ใช่
‪ตอนนี้ฉันเป็นทนายความ ‪มาแปดปีแล้วนะคะ
‪ฉันมั่นใจในลางสังหรณ์ของฉัน ‪ยิ่งกว่าใครค่ะ
‪ลางสังหรณ์เหรอ
‪ต่อหน้ารุ่นพี่ ‪ที่ทำอาชีพอัยการมา 20 ปี
‪ฉันว่าไม่ใช่เวลามาพูดถึง ‪ลางสังหรณ์ไร้สาระอะไรนั่นนะ
‪- ใช่แล้ว ‪- คุณทำงานเป็นอัยการมา 20 ปี
‪แต่เพิ่งมาทำงาน ‪เป็นทนายความไม่ใช่เหรอคะ
‪ฉันขอพูดอีกครั้งนะคะ
‪ที่ฉันไม่รายงาน ‪ไม่ใช่เพราะฉันกลัวแน่นอนค่ะ
‪แต่เพราะฉันมั่นใจว่าจะแก้ปัญหาได้ ‪และไม่อยากให้คุณกังวลค่ะ
‪แหม
‪คิดถึงคนเบื้องบนซะด้วย โอ้โฮ
‪ใจกว้างจริงๆ นะเนี่ย ‪ทนายฮงของเราที่เป็นทนายมาแปดปี
‪- ท่านประธาน คุณทนายชเวคะ ‪- เอาอีกแล้ว
‪ถ้าคุณเชื่อใจฉัน ‪อย่าต่อว่า แต่จงมั่นใจในตัวฉันค่ะ
‪เป็นแบบนี้ทีไร ผมกลัวทุกที
‪ฉันจะลองเชื่อมือดูแล้วกัน
‪แต่ถ้าเกิดเรื่องขึ้นล่ะก็ ‪ฉันจะเอาความเชื่อใจคืน
‪และหัวเธอได้หลุดออกจากบ่าแน่ หือ
‪ขอบคุณสำหรับความใจกว้างนี้ค่ะ
‪วันนี้อย่าคิดว่าจะได้กลับบ้านล่ะ ‪เอารายชื่อครอบครัว ญาติ เพื่อนๆ
‪และเพื่อนที่ทำงานทุกคน ‪ของยูมินชอลมาให้ฉัน
‪แล้วก็…
‪ตอนเช้าไปยื่นขอค่าใช้จ่าย ‪จากทีมบริหารด้วย ขอเงินสด
‪โอเค
‪จะเอาเงินมากมายไปทำอะไรครับ
‪ฉันกะว่าจะไปพบคนรู้จักเขา
‪และให้เงินคนที่บอกเบาะแส ‪ที่อยู่ของเขาได้
‪ไม่ใช่รายการ "ชาควิซออนเดอะบล็อก" ‪ซะหน่อย ทำไมต้องแจกเงินด้วยครับ
‪เพราะเรื่องที่แก้ปัญหาด้วยเงินได้ ‪ใช้เงินแก้ปัญหาจะดีที่สุดไงล่ะ
‪เป็นวิธีที่ไม่มีใครบาดเจ็บ ‪และต่างฝ่ายก็ต่างพอใจมากด้วย
‪สุดยอด ยอดเยี่ยม ผมชอบมากเลยครับ
‪- สำเร็จแล้ว ‪- ไชโย
‪- ผมกลับก่อนนะครับ ‪- เห็นไหม เราทำได้
‪- คุณทนายมาฉลองกันก่อนสิครับ ‪- คุณทนาย
‪- มาฉลองกันก่อนสิคะ ‪- กลับดีๆ นะครับ
‪- ทุกคน ทางนั้น ‪- ไปกันเร็ว
‪- นี่… ‪- มาทำแบบนี้กัน
‪- พลาซ่า ‪- พลาซ่า
‪- ผมเก่งทุกอย่างเลย ‪- เอาล่ะ
‪- เริ่มเลย ‪- ไปกัน
‪- ให้ตายเถอะ ‪- เริ่มกันเลย
‪- เอาล่ะ ‪- คึมกา
‪- พลาซ่า ‪- พลาซ่า
‪- พวกเราคือผู้เช่า ‪- ใช่แล้ว เราคือผู้เช่า
‪- เราจะต้องเอาชนะให้ได้ ‪- จะต้องชนะให้ได้
‪- คึมกา ‪- คึมกา สู้ๆ
‪- สู้ๆ คึมกา ‪- สู้ๆ
‪- เยี่ยมมาก ‪- ไชโย
‪- ทุกคนมาเร็ว ‪- โอ๊ย ให้ตายเถอะ
‪อุ่นดีจริงๆ
‪นี่ของเมื่อวาน ดีที่ยังไม่เสีย ‪ลองทานดูสิ
‪- อร่อยไหม ‪- ต็อกบกกีนี่
‪งานปาร์ตี้นั่น ‪น่าจะใช้เงินสักสิบล้านเลยนะ
‪ไม่หรอก ‪อย่างน้อยก็ต้อง 20-30 ล้านได้
‪แล้วอีกอย่าง คุณทนายวินเชนโซ่ ‪ยังควักเงินตัวเองด้วย
‪เมื่อวานยังเรียกเขาว่า ‪"ไอ้" อยู่เลย
‪มาวันนี้เป็น "คุณทนาย" เหรอ
‪โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย
‪ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อเขาเท่าไร
‪แต่พอเห็นเขาทำถึงขนาดนี้ ‪ก็รู้สึกว่าเขาจริงใจเหมือนกันนะ
‪ถ้าเขามีลับลมคมในจริงๆ
‪- เขาจะมาควักเงินทำแบบนี้เหรอคะ ‪- ใช่แล้ว
‪ถ้าพวกมันไม่ยอมแพ้ ‪เขาก็คงจัดงานปาร์ตี้ต่อไปเรื่อยๆ
‪แบบนั้นเขาคงเสียเงินถึงร้อยล้านแน่ๆ
‪- คือว่านะ ‪- อือ
‪- ผมก็ไม่ได้เชื่อเขาเต็มร้อยหรอกนะ ‪- อือ
‪แต่ก็ว่าจะนับเขา ‪อยู่ฝั่งเราไว้ก่อนแล้วกันครับ
‪- อือ ‪- ใช่
‪ช่วงนี้ผมกับคุณทนายวินเชนโซ่
‪กำลังสื่อสารกัน ‪ตามวิถีคนอิตาลีอยู่ครับ
‪แต่ดูเหมือนว่าคุณปกปิดอะไร ‪คุณทนายวินเชนโซ่อยู่เลยนะ
‪ไม่ใช่ปกปิดหรอกครับ ‪เป็นเหมือนการเล่นเกมแบบหนึ่ง
‪ในอิตาลี เรามักจะปิดบัง ‪ต่อคนที่เข้ากันได้น่ะครับ
‪เป็นเกมมาเฟียของอิตาลีครับ
‪ถ้าเขาออกหน้าเพื่อเราแบบนี้ต่อไป
‪เขาอาจจะเป็นคนที่ท่านพระพุทธเจ้า ‪ส่งมาให้เราก็ได้นะครับ
‪อมิตาพุทธ
‪- อาเมน ‪- "อาเมน" เหรอ ไม่ใช่สิ
‪แต่ฉันขอพูดเลยนะคะ
‪คุณทนายอิตาลีคนนั้น ‪หน้าตาดีมากเลยว่าไหมคะ
‪ผิวเขาดีมากๆ ‪แถมกลิ่นน้ำหอมยังหอมมากด้วยค่ะ
‪- ใช่ไหมๆ ผอ.ซอก็รู้สึกใช่ไหม ‪- ค่ะ
‪- หอมสุดๆ เลย ‪- ฉันขอพูดตามตรงเลยนะ
‪หุ่นเขาดีมากเลยล่ะ
‪เถ้าแก่เนี้ยไม่ชอบคนแบบนั้นนี่ครับ
‪ผู้หญิงคนไหน ‪จะไม่ชอบคนแบบนั้นกันเล่า
‪(วัดนานยัก ขัดขวางการติดตั้ง ‪ระบบหม้อน้ำ ปูเสื่อไฟฟ้า)
‪แค่งานปาร์ตี้ ‪ขัดขวางการรื้อถอนไม่ได้หรอก
‪ต้องมีแผนการที่ชัดเจนกว่านี้
‪(บริษัทเภสัชกรรมบาเบล ‪คุณสมบัติสำคัญของยาอาร์ดียู 90)
‪(คดีฟ้องร้องเภสัชกรรมบาเบล อันตราย)
‪ช่วยควบคุมพวกนักวิจัย ‪ให้เคร่งกว่านี้หน่อยสิคะ หัวหน้าทีม
‪ค่ะ ให้ออกไปข้างนอก ‪แม้แต่ชั่วโมงเดียวก็ไม่ได้ค่ะ
‪ค่ะ ฝากด้วยนะคะ หัวหน้าทีม
‪สุดยอดเลย
‪- ตายจริง มาทำอะไรตรงนี้เนี่ย ‪- อรุณสวัสดิ์
‪- มาเร็ว ‪- เธอทำอะไรของเธอนะ
‪- เหลือเชื่อเลย ‪- ตายแล้ว
‪สุดยอดไปเลย
‪- ไม่ไหวๆ ‪- เหลือเชื่อเลย
‪แบบนี้ก็เกินไปหรือเปล่า
‪ทำอะไรล่ะเนี่ย
‪สุดยอดไปเลย
‪- สุดยอดไปเลย ‪- สุดยอดเลยแฮะ
‪เพราะงี้ถึงได้ทำงานเก่งสินะ
‪กำไลข้อมือสวยนะครับ
‪ดูกำไลข้อมือเป็นด้วยเหรอ
‪คอลเลกชั่นล่าสุดของบลามิโน่ไงครับ ‪ฮิตสุดในช่วงนี้
‪รู้ไปหมดทุกเรื่องเลยนะ
‪หือ
‪ผมรู้ดีทุกเรื่อง
‪งั้นรีบให้ผมผ่านการฝึกงาน ‪แล้วเป็นคู่หูรุ่นพี่สิครับ
‪ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย
‪ก็ เราจะได้ทำงานด้วยกัน ‪ไปดูเบสบอลด้วยกัน
‪แล้วก็ไปกินไก่ทอดกับเบียร์ด้วยกัน ‪ดีจะตายไปครับ
‪นั่นไม่ใช่คู่หูทำงาน ‪แต่เป็นแฟนหรือเปล่า
‪ถ้าเป็นแบบนั้นก็ยิ่งดีครับ
‪ตั้งใจทำงาน
‪พึ่งพิงกันและกัน ฝันเป็นจริงเลยล่ะ
‪ฉันไม่คบกับคนในบริษัทที่ ‪น่าเหนื่อยใจและเด็กน้อยแบบนั้นหรอก
‪เลิกฝันได้แล้ว
‪โอเค
‪- เรื่องที่ฉันสั่งไปเมื่อกี้ล่ะ ‪- จริงด้วย
‪ผมได้มาจากสมาคมทนายความอิตาลี
‪เขาเป็นทนายจริงๆ ครับ
‪- แล้วประวัติอาชญากรรมล่ะ ‪- ใสสะอาดครับ
‪แต่หล่อมากเลยนะครับ
‪(วินเชนโซ่ กาซาโน)
‪- ไม่ใช่เพราะสนใจเรื่องอื่นใช่ไหม ‪- สนใจเรื่องอื่นเหรอ
‪ใช่ไหม ผมพูดถูกใช่ไหม รักแรกพบเหรอ
‪- เพราะงั้นถึงได้ไม่ชอบผมสินะ ‪- โธ่เอ๊ย นี่
‪เอาเรื่องคนอื่นไปพูดมั่วซั่วเลยนะ
‪อะไรกันครับ ท่าเชิดหน้าแบบนั้น
‪ผมนะครับ จนถึงตอนนี้ ‪ผมเข้าใจว่าตัวเองทำอาหารไม่อร่อย
‪แต่ว่าไม่ใช่เลย
‪เมื่อวานเห็นใช่ไหมครับ
‪ทุกคนที่งานปาร์ตี้
‪กินพิซซ่ามาร์เกริต้าของผม ‪อย่างเอร็ดอร่อย เห็นไหมครับ
‪ท่านทูตอิตาลีก็มาจากอิตาลีนี่นา
‪คู่แต่งงานทานพิซซ่าของผม ‪แล้วยกนิ้วให้ผมด้วย
‪แบบนั้นก็จบแล้วนี่
‪ปกติแล้วเวลาที่คนเมาเหล้า ‪เอ่อ ถ้าให้อธิบายเป็นภาษาเกาหลี
‪อ้อ คนเขาจะแยกรสชาติ ‪ระหว่างขี้กับเต้าเจี้ยวไม่ออกครับ
‪ไม่นะ มันอร่อยนะครับ ‪ทำไมคุณถึงพูดแบบนั้นอยู่คนเดียว
‪- ใครๆ เขาก็ว่าอร่อย ‪- งั้นลองทำแบบเดียวกันมาสิครับ
‪อือ ได้เลย รออยู่ตรงนี้เลยนะครับ
‪ลองชิมสิครับ
‪ผมมั่นใจว่าอร่อยเหาะ
‪อร่อยจนแทบบ้าเลยใช่ไหมครับ
‪อะไรอีกครับ ทำไมอีก
‪ดูท่าใบโหระพากับชีสคงกำลัง ‪เว้นระยะห่างทางสังคมอยู่นะครับ
‪รสชาติไปกันคนละทางเลย
‪แล้วมะเขือเทศนี่ ‪กำลังกักตัวอยู่เหรอ
‪ไม่รู้สึกถึงรสชาติมันเลยครับ
‪ขอบคุณที่ทำให้ดูนะครับ
‪เจ้าขยะที่หน้าตาเหมือนพิซซ่านี่
‪ฮะ
‪ให้ตายเถอะ
‪อ้าว วินเชนโซ่นี่นา
‪รู้จักผมเหรอครับ
‪- ที่งานปาร์ตี้เมื่อวาน ‪- อ๋อ ปาร์ตี้
‪- เราเจอกันที่งานปาร์ตี้เหรอครับ ‪- เปล่าครับ
‪ครับ เราเจอกันที่นั่นครั้งแรกครับ
‪ครั้งแรกจริงเหรอครับ
‪คุณทนายครับ
‪คุณทนายฮงมาทำงานแล้วครับ
‪ครับ ทราบแล้วครับ
‪ว่าแต่ เขาใช้น้ำหอมอะไรเนี่ย
‪(อาร์โน)
‪- สวัสดีครับ ‪- ยินดีต้อนรับครับ
‪เอ่อ ครับ ผมไม่ใช่ลูกค้าหรอก
‪แต่ผมได้ลองชิมพิซซ่าของเชฟ ‪ที่งานปาร์ตี้เมื่อวาน
‪แล้วรู้สึกประทับใจมาก ‪จนอธิบายไม่ถูกเลยครับ
‪ผมเลยอยากมาเรียน ‪วิธีทำพาสต้าอิตาเลียนจากเชฟครับ
‪ใช่ไหมล่ะครับ ‪มันอร่อยจริงๆ ใช่ไหมครับ
‪- ครับ ‪- ให้ตายเถอะ
‪แต่ผมไม่รับสมัครผู้ช่วยหรอกครับ ‪คุณกลับไปเถอะครับ
‪แค่ให้ที่นอนกับผมก็พอครับ
‪ไม่ต้องให้เงินเดือนหรือข้าวผมเลย
‪ผมจะทำทุกอย่างทั้งงานผู้ช่วยครัว ‪ทำความสะอาด เสิร์ฟอาหาร งานจิปาถะ
‪ท่านอาจารย์ครับ
‪เอ๊ะ
‪เมื่อวานทันทีที่ผมได้ลองกัดพิซซ่า ‪ที่ท่านอาจารย์ทำคำแรก
‪ในหูของผมก็ได้ยินเสียงระฆัง ‪ของมหาวิหารฟลอเรนซ์
‪ตอนที่ผมกัดคำที่สอง
‪เสียงหวูดเรือ ณ ท่าเรือนาโปลี ‪ก็ดังไปทั่วร่างกายของผมครับ
‪ผมอยากสร้างประเทศอิตาลี ‪จากบทเรียนของท่านอาจารย์ครับ
‪แต่ว่าผมไม่ต้องให้เงินเดือน ‪หรือข้าวคุณจริงๆ เหรอ
‪ครับ แค่ขอที่นอนให้ผมก็พอครับ
‪อีกอย่างผม…
‪แค่มีท่านอาจารย์ก็เพียงพอแล้วครับ
‪นายชื่ออะไรนะ
‪พวกคุณคงทราบใช่ไหมครับ
‪ว่าวัตถุดิบหลักของอาร์ดียู 90 ‪ยาตัวใหม่ของบาเบลคืออะไร
‪ครับ
‪เป็นสารที่ชื่อว่าคอยซานิกครับ
‪งั้นคุณก็คงทราบ
‪ว่าคอยซานิก ‪มีส่วนประกอบของยาเสพติดใช่ไหมครับ
‪ยาเสพติดเหรอครับ
‪ผมไม่ทราบมาก่อนเลยครับ
‪ตามที่เราสอบถามผู้เชี่ยวชาญ
‪บอกว่าเป็นแค่ส่วนประกอบ ‪ของยาแก้ปวดธรรมดา
‪เภสัชกรรมบาเบลคงหลอกคุณทนาย ‪และคนอื่นๆ อย่างเป็นระบบครับ
‪ผมไม่รู้เรื่องนั้นเลย
‪ถ้ายาตัวนี้ออกสู่ตลาด ‪ก็เหมือนยาเสพติดถูกแพร่ไปด้วยสิครับ
‪ใช่แล้วครับ
‪ก็คงมีคนติดยาแก้ปวดเพิ่มมากขึ้น ‪อย่างเป็นทางการครับ
‪แต่ที่อันตรายกว่านั้น ‪เพราะยาแก้ปวดชนิดเสพติด
‪อาจจะทำให้มีคนติดยาเสพติดมากขึ้น ‪เหมือนที่อเมริกาก็ได้ครับ
‪ถ้าเป็นแบบนั้น
‪ยานี้ก็อาจทำให้เกาหลีมีการหมุนเวียน ‪ยาเสพติดมหาศาลก็ได้น่ะสิครับ
‪อาจมีการฮั้วยาเสพติดมหาศาล
‪เหมือนที่อเมริกา แอฟริกาใต้ ‪และอิตาลีก็ได้ครับ
‪ถึงจะยังไม่เกิดขึ้น
‪แต่ในประเทศเล็กๆ แบบนี้ ‪ยาเสพติดสามารถแพร่ได้เร็วมากครับ
‪แทบไม่อยากจะจินตนาการเลย ‪แต่อาจจะเป็นเหมือนในหนัง
‪ที่เด็กนักเรียนก็สามารถ ‪ซื้อยาเสพติดได้ง่ายๆ
‪- ตามละแวกบ้านและโรงเรียนครับ ‪- ให้ตายเถอะ
‪พวกเขาผลิตยาแบบนี้ขึ้นได้ยังไงนะ
‪ถึงจะต้องเข้าคุกก็ไม่เป็นไร ‪ผมอยากจะเผาพวกมันทิ้งให้หมดเลย
‪เผาทุกอย่างไม่ให้เหลือซาก
‪เราต้องขัดขวางให้ได้ครับ ‪ไม่ว่าวิธีไหนก็ต้องขัดขวางให้ได้
‪ครับ
‪ครับ เดี๋ยวลงไปนะครับ
‪ตอนที่ติดตั้ง
‪- ระวังอย่าให้… ‪- ไม่ต้องติดตั้งหรอกครับ
‪นี่มันอะไรกันครับเนี่ย
‪โยมทนายจะทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ
‪อาตมายังไม่ทันอนุญาตเลย
‪เก็บเงินค่าติดตั้งระบบหม้อน้ำ ‪ไว้ใช้จ่ายในวัดเถอะครับ
‪- หลบสักครู่นะครับ ‪- เดี๋ยวนะ
‪แล้วก็ผมจะจ่ายค่าไฟ ‪ให้ทุกเดือนเองครับ
‪ไม่ได้นะครับ ทำแบบนั้นไม่ได้ครับ
‪- ช่วยยกด้านนั้นหน่อยได้ไหมครับ ‪- ด้านนี้เหรอ
‪- แต่… ‪- ผมปูตรงนี้ก็พอสินะครับ
‪หลวงพ่อครับ ‪ช่วยยกก้นฝั่งขวาหน่อยสิครับ
‪ครับ เรียบร้อยแล้วครับ
‪ขอบคุณครับ
‪- ช่วยหยิบมาไว้ตรงนี้ได้ไหมครับ ‪- อันนี้เหรอ
‪มาเฟียผู้นับถือนิกายคาทอลิก
‪กำลังช่วยปูเสื่อไฟฟ้าให้พระสงฆ์อยู่
‪นี่มันเรื่องอะไรกันนะ
‪- สอง สาม ‪- การรวมตัวของศาสนาเหรอ
‪ผู้ชายคนนี้ช่างใจกว้างจริงๆ
‪- ขอบุหรี่มวนหนึ่งสิ ‪- มวนเดียวเหรอ
‪รีบหยิบออกมาสิวะ
‪ทำไมนายถึงไม่ยอมพกเองบ้างวะ
‪นี่ ขอฉันด้วยสิ
‪- ฉันขอสอง ‪- ขอฉันมวนหนึ่งสิ
‪โอ๊ย หนวกหูจริงๆ
‪เอาไฟแช็กมาด้วย
‪นายไม่มีไฟแช็กเหรอ
‪- ไม่หรอกมั้ง ‪- ส่งมาเร็วๆ
‪- อือ ‪- ขอไฟด่วนๆ เลย
‪แม่นายบอกว่า ‪ไม่ให้สูบบุหรี่ไม่ใช่เหรอ
‪โธ่เว้ย ขายหน้าฉิบหาย พูดถึงแม่ทำไม
‪- รีบไปให้พ้นเลยครับ ‪- พวกนายไม่เคยได้ยินเหรอ
‪- ว่าถ้าสูบบุหรี่ตั้งแต่อายุน้อย… ‪- กระดูกจะผุเหรอครับ
‪มันผุไปหมดแล้วล่ะครับ
‪ลุงครับ ก่อนไปพวกผมขอเงินก่อนสิ
‪ลุงคนนี้ ใส่นาฬิกาหรูซะด้วย
‪เอาล่ะ ถ้าพวกนายสัญญากับลุง ‪ว่าจะไม่สูบบุหรี่อีก
‪ลุงก็ให้เงินค่าขนมได้นะ
‪ลุงไม่รู้ล่ะสิ ‪ว่าเด็กม.ต้นน่ากลัวแค่ไหน
‪ถ้าโกรธขึ้นมา ‪เราก็อัดไม่เลือกหน้านะครับ
‪เอาล่ะ
‪มาทิ้งบุหรี่ที่มีอยู่ทั้งหมด ‪ลงถังขยะนี้ซะ
‪ลุง ลองทายสิครับ ‪ว่าการเมาอะไรที่น่ากลัวที่สุดในโลก
‪ถ้าคำตอบคือ "เมาหมัด" ‪ก็น่าผิดหวังนะ
‪ถูกต้องเลยครับ
‪โอ๊ย แขนๆ
‪โธ่เว้ย
‪เจ้าพวกเด็กนิสัยไม่ดี
‪เจ้าเด็กไม่ดี
‪- เดี๋ยวครับๆ ‪- ให้ตายเถอะ
‪เผ่นเร็ว
‪มานี่เลย
‪- ทิ้งลงไป ‪- บ้าเอ๊ย
‪โอ๊ย ทิ้งแล้วครับๆ
‪จากนี้ฉันจะค้นตัว ‪ทุกครั้งที่เจอนายนะ
‪- เข้าใจไหม ‪- เวรเอ๊ย อะไรวะเนี่ย
‪มาเฟียชักจูงเยาวชน ‪ให้อยู่ในลู่ทางที่ถูกด้วย
‪เป็นการสำนึกผิดที่ตัวเอง ‪เคยอยู่ในเส้นทางที่ดำมืดงั้นเหรอ
‪ยิ่งได้รู้จักผู้ชายคนนี้ ‪ก็ยิ่งไม่เข้าใจจริงๆ
‪นี่เป็นคำเตือนครั้งแรก ‪และครั้งสุดท้ายจากผมครับ
‪แต่ว่านะ
‪ถึงจะขู่ผมได้ก็เถอะ
‪แต่ผมก็ไม่ได้อยู่ในฐานะ ‪ที่ต้องมาฟังคำเตือนจากพวกคุณนะ
‪หลังจากนี้
‪มารอดูกันว่าใครที่จะต้อง
‪เป็นฝ่ายอ้อนวอนขอร้อง
‪น่าสนุกจริงๆ
‪ชีตาห์
‪ชีตาห์ แกเป็นอะไรไหม
‪ประธานครับ
‪ตรวจสอบหัวหน้าทีมคนนั้น ‪ให้หน่อยสิครับ
‪ใครจะเป็นคนอ้อนวอนก่อน
‪เดี๋ยวก็ได้รู้กัน
‪น้องคนเล็กของฉัน ‪ก็จบคณะเภสัชมาเหมือนกันค่ะ
‪เขาทำงานหนักในห้องแล็บทุกวัน
‪กลับบ้านมาในสภาพเหนื่อยล้า
‪นั่งกังวลเรื่องทิศทางชีวิตการงาน
‪รุ่นพี่ครับ
‪ไม่ต้องหรอก ปล่อยฉันร้องไห้เถอะ
‪รุ่นพี่ครับ
‪ขอบใจนะ
‪เพราะงั้นคุณมินชอล ‪ถึงไม่เหมือนคนอื่นคนไกลค่ะ
‪แค่นี้ก็คงลำบากพอตัวอยู่แล้ว
‪ฉันกลัวว่าถ้าเขาอยู่คนเดียว ‪แล้วเขาจะคิดสั้นขึ้นมา
‪ผมบอกว่าผมไม่ได้ติดต่อกับมินชอล ‪มาหลายเดือนแล้วไงครับ
‪อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ ‪ถ้าเกิดว่าคุณได้รับการติดต่อจากเขา
‪ก็บอกฉันเถอะนะคะ
‪ฉันจะให้ค่าตอบแทนข้อมูลที่คุณบอก ‪อย่างเหมาะสมเลยค่ะ
‪ผมมีเงินเยอะแล้วครับ
‪ยอดเงินเยอะกว่าที่คุณคิดอีกนะคะ
‪พวกเราทำเพื่อคุณมินชอลจริงๆ นะครับ
‪ถ้าคุณได้รับการติดต่อจากเขา…
‪ถ้าคุณไม่ไป ผมจะเรียกตำรวจนะครับ
‪เขาบอกว่าจะแจ้งตำรวจ เราไปเถอะ
‪นี่ฮะ
‪เขาเห็นน้ำตาฉันแล้ว ‪ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลยได้ยังไงนะ
‪พอร้องไห้แล้วยิ่งร้อนเลย
‪ไม่ว่าจะลองคิดยังไง
‪ถ้าผมเป็นคุณยูมินชอล คนที่จะไปหาได้ ‪ก็มีแต่พ่อรุ่นพี่เท่านั้นนะครับ
‪สำนักงานกฎหมายฟางข้าว
‪ลองโน้มน้าวพ่อรุ่นพี่ดูสิครับ
‪รุ่นพี่เป็นลูกสาวเขาเชียวนะ
‪ลองพูดคุยกันอย่างจริงใจดู
‪ถ้าทำแล้วได้ผล ฉันก็คงทำไปแล้วแหละ
‪ถ้าเขาเปิดโปงภายในขึ้นมา ‪รุ่นพี่ก็งานเข้าจริงๆ นะ
‪นี่ นายมาจากนิวยอร์ก ‪ทำไมถึงได้จุ้นแบบนี้
‪ทำไมถึงเป็นห่วงคนอื่นขนาดนั้น
‪ผมเป็นห่วงแค่รุ่นพี่ ‪คนเดียวนี่แหละครับ
‪เป็นห่วงว่าถ้าไม่มีผม ‪ใครจะช่วยเล่นละครไปตามน้ำกับรุ่นพี่
‪ห่วงว่าถ้าไม่มีผม ‪ใครจะช่วยตามหาว่าจอดรถที่ไหน
‪จริงสิ วันนี้ฉันจอดรถไว้ที่ไหนนะ
‪- ชั้นใต้ดินสอง แถวทางออกบี ‪- อ้อ
‪รุ่นพี่ครับ ทำงานที่อูซัง ‪ปวดหัวมากใช่ไหมครับ
‪เราย้ายไปที่อื่นกันไหมครับ
‪รุ่นพี่ผมที่บอสตัน วางแผนจะเปิด ‪สำนักงานกฎหมายที่เกาหลี
‪สำนักงานกฎหมายเปิดใหม่ ‪ให้เงินเดือนฉันไม่ไหวหรอก
‪อือ ทนายซอ
‪ทนายชเวมยองฮี ‪นัดกินเลี้ยงมื้อเย็นวันนี้ครับ
‪เฉพาะทนายที่ทำงานห้าปีขึ้นไป
‪บอกว่าฉันไปไม่ได้เพราะติดงาน
‪เธอบอกว่าคนอื่นเธอไม่สน
‪แต่รุ่นพี่ต้องมาให้ได้ครับ
‪ก็ได้
‪ให้ตายเถอะ ‪ไม่จำเป็นต้องรักฉันขนาดนี้ก็ได้มั้ง
‪ไม่ลำบากสักนิดเลยครับ
‪ผมมีความสามารถในการพลิกเกมครับ
‪โธ่
‪เชื่อมือผมเถอะครับ ‪ผมเอาชนะคดีนี้ได้ครับ
‪(ศาลเขตตะวันออกเฉียงใต้ ‪หนังสือแจ้งวันว่าความ)
‪ทำไมคุณถึงตัดสินใจแบบนี้เหรอครับ
‪ผมคิดได้ตอนที่ดูการพิจารณาคดีครับ
‪ว่าถ้าผมปิดปากเงียบ ‪จะมีคนมากมายรู้สึกไม่เป็นธรรม
‪ใช่แล้วครับ คุณตัดสินใจถูกแล้วครับ
‪ผมขอบคุณมากจริงๆ ครับ
‪งั้นเรื่องอะไรที่แตกต่างจากความจริง ‪ที่เปิดเผยอยู่ในตอนนี้เหรอครับ
‪การทดลองยาตัวใหม่ของทีมพัฒนายาใหม่
‪ไม่ต่างอะไรจากการเจตนาฆ่าเลยครับ
‪- อะไรนะครับ ‪- เบื้องบนเป็นคนสั่งมาครับ
‪ให้ฉีดยาแก้ปวดอาร์ดียู 90 ‪ที่กำลังเตรียมวางขาย
‪ให้กับผู้ทดลองห้าคน ‪โดยไม่จำกัดปริมาณ
‪ทดลองว่าร่างกายของคน ‪สามารถรับได้แค่ไหนครับ
‪สั่งให้ทำแบบนั้นได้ยังไง
‪และยาอาร์ดียู 90 ‪ก็ไม่ใช่ยาแก้ปวดธรรมดา
‪แต่เป็นยาแก้ปวดชนิดเสพติดครับ
‪เภสัชกรรมบาเบลไม่แยแส ‪ชีวิตของผู้ทดลองตั้งแต่แรกแล้วครับ
‪ผมพยายามถอนตัวจากการทดลองแล้ว
‪แต่เขาขู่ว่าจะทำร้ายครอบครัว
‪คุณสามารถให้การความจริงทั้งหมด ‪ในศาลได้ไหมครับ
‪คุณจะรับประกันความปลอดภัย ‪ของผมและครอบครัวใช่ไหมครับ
‪ตอนนี้ผมคงรับประกันไม่ได้ ‪แต่ผมจะทำทุกอย่างให้เป็นตามนั้นครับ
‪แบบนั้นหมายความว่าไงครับ
‪แบบนั้นแล้วผมจะเชื่อ ‪และไปให้การได้ยังไงครับ
‪และอีกอย่าง
‪คุณทนายก็ไม่รับประกัน ‪ว่าจะปิดบังตัวตนผมด้วยนี่ครับ
‪ไม่ครับ คุณมินชอล ‪เรื่องวันนี้จะมีผมคนเดียวที่รู้
‪ผมจะรับความเสี่ยงทุกอย่างเองครับ ‪เชื่อผมนะครับ
‪ไม่ได้ครับ ‪ถ้าคุณไม่รับประกันความปลอดภัย
‪ผมก็ไปให้การที่ศาลไม่ได้ครับ ‪ขอโทษด้วยครับ
‪คุณทนายวินเชนโซ่
‪ผมรู้อยู่แล้วครับ ‪ว่ายานั่นเป็นยาอะไร
‪ผมตั้งใจรับความเสี่ยงทั้งหมดไว้เอง ‪ก็เลยแกล้งทำเป็นไม่รู้ครับ
‪ผมจะพยายามทำทุกอย่าง ‪เพื่อหยุดมันให้ได้ครับ
‪- คุณทนายครับ ‪- อ้อ คุณทนาย
‪คุณมาสูบบุหรี่…
‪จริงสิ คุณไม่สูบนี่นา
‪รู้แก่นแท้ของคดีนี้ ‪อยู่หรือเปล่าครับ
‪แก่นแท้เหรอครับ
‪บริษัทเภสัชกรรม ‪วางแผนวางขายยาแก้ปวดชนิดเสพติด
‪ล็อบบี้ยิสต์ทางการเมือง ‪ที่มองไม่เห็น
‪เงินใต้โต๊ะจำนวนมหาศาล ‪การปั่นการพิจารณาคดี
‪ทั้งหมดนี่เป็นเหมือน ‪การรวมกลุ่มเพื่อผูกขาดครับ
‪เรื่องนั้นผมก็พอรู้อยู่ครับ
‪ถ้าคุณรู้ขนาดนั้น ‪ก็ควรวางมือไม่ใช่เหรอครับ
‪คนพวกนี้ไม่ใช่นักธุรกิจ ‪แต่เป็นปีศาจครับ
‪พวกเขาไม่เคยจะสนใจ ‪ชีวิตของมนุษย์ด้วยซ้ำ
‪ถ้าผมอดทนสู้ต่อไป ‪สักวันก็คงชนะได้แหละครับ
‪คุณทนายเอาชนะปีศาจไม่ได้หรอกครับ
‪มนุษย์เอาชนะปีศาจได้นะครับ
‪ไม่ครับ มันเป็นไปได้เฉพาะ ‪ในเทพนิยายเท่านั้นครับ
‪วันนี้คุณพูดต่อต้านผมจังนะ
‪ตอนนี้คุณทนาย ‪กำลังยืนอยู่ในทางตันครับ
‪ไม่มีหนทางให้ไปต่อครับ
‪ผมจะทุบกำแพงในตรอกนั้นเองครับ ‪ถึงกำปั้นผมจะแหลกก็ตาม
‪เวลาที่เจอตรอกที่เป็นทางตัน
‪วิธีที่ฉลาดที่สุดคือ ‪การหันหลังออกจากเส้นทางนั้นครับ
‪ฮัลโหลครับ
‪ครับ
‪เมื่อไหร่กันครับ
‪โรงพยาบาลไหนครับ
‪ครับๆ ผมจะไปที่นั่นทันทีครับ
‪ครับ
‪ไปกับผมหน่อยสิครับ
‪ไปไหนครับ
‪ไปกันก่อนเถอะครับ
‪(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน)
‪น่าจะดูแลตัวเองหน่อยสิ ‪ตัวเองป่วยแท้ๆ แล้วยังไปทำงานอีก
‪ให้ตายเถอะ ‪เป็นทนายอาสานี่เหนื่อยจริงๆ เลย
‪เอาล่ะ อ้อ อยู่ตรงนั้นเอง
‪ไปกันเถอะครับ
‪(กรมราชทัณฑ์)
‪(ห้องผู้ป่วยวิกฤต)
‪เอาล่ะ เข้าไปกันเถอะครับ
‪เดี๋ยวผมรออยู่ข้างนอกครับ ‪เข้าไปพบเธอเถอะครับ
‪ไหนๆ ก็มาแล้ว อย่าเพิ่งไปเลยครับ ‪เข้าไปอวยพรเธอหน่อย นะ
‪แต่ว่า…
‪เหนื่อยหน่อยนะครับ ‪ผมเป็นทนายของเธอครับ
‪ครับ
‪ผมพูดถูกใช่ไหม โชคดีใช่ไหมครับ ‪ที่อยู่ใกล้โรงพยาบาลใหญ่
‪ค่ะ
‪จริงๆ เลย ยังยิ้มออกอีกเหรอครับ
‪คุณเกือบตายแล้วนะครับ
‪ฉันแค่…
‪ซ้อมตายดูสักครั้งเท่านั้นค่ะ
‪ว่าแต่ นั่นใครคะ
‪อ้อ เขาก็คือ…
‪เขาเป็นทนายความ ‪ที่ช่วยคดีผมในตอนนี้อยู่ครับ
‪หล่อใช่ไหมล่ะครับ
‪ค่ะ
‪หล่อจริงๆ ค่ะ
‪พอดีผมต้องไปโทรศัพท์หน่อยครับ
‪เชิญคุยกันต่อเถอะครับ
‪ผมจะยื่นขออุทธรณ์นะครับ
‪ยังไงคุณก็ทำอะไรไม่ได้ ‪ถ้าฉันไม่อนุญาต
‪ทำตามใจคุณเลยค่ะ
‪ถ้าคุณตายไปแบบนี้
‪จะทำให้พวกที่ทำเรื่องเลวๆ ‪ใช้ชีวิตสบายขึ้นนะครับ
‪ฉันไม่สนใจเรื่องพวกนั้นนานแล้ว
‪อย่าหาเรื่องใส่ตัวเลยค่ะ
‪ครับ
‪ผมหัวหน้าทีมลงทุนและพัฒนา ‪บาเบลการก่อสร้างนะครับ
‪เมื่อเช้าคุณส่งข้อความมานี่
‪- หมดแก้ว ‪- ขอบคุณครับ
‪- ขอบคุณค่ะ
‪ดื่มให้หมดแก้วเลย
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- นี่ของแพงซะด้วย
‪ขอบคุณนะคะ
‪เอาล่ะ
‪วันนี้…
‪มาสนุกสุดเหวี่ยง ‪ลืมว่าเราเป็นทนายความกัน
‪- เย่ ‪- ได้เลย
‪คุณทนายของเรา ‪ต้องการความสนุกแบบไหนครับ
‪มีใครแสดงความสามารถพิเศษได้บ้างไหม
‪เรื่องนี้ทนายซอของเราเจ๋งที่สุดค่ะ
‪เขาเลียนเสียงได้สุดยอดมากเลยค่ะ
‪ขอดูหน่อย ลองดูซิ
‪- ครับ ‪- ขอดูหน่อย
‪- ขอดูหน่อยๆ ‪- ขอดูหน่อยๆ
‪"ผมโคกวังรยอลครับ
‪โกนิขอร้องให้ผมมาที่นี่
‪ตอนนี้โกนิเขางานยุ่ง
‪ก็เลยบอกให้ผมมาช่วยครับ
‪เขาอยู่บริษัทเล็กๆ น่ะครับ
‪เป็นห้องอพาร์ตเมนต์รูหนูครับ"
‪- นี่แหละครับ ‪- เก่งนะเนี่ย
‪- เก่งเลยนะ ‪- เก่งจริงๆ นะ
‪- คราวนี้อากวีครับ ‪- อากวี เริ่มเลย
‪"หยุดอย่าขยับ แกขี้โกงอยู่เหรอ
‪แกให้ไพ่ที่อยู่ข้างล่าง ‪กับฉันและมาดามจองใช่ไหม
‪- คิดว่าฉันตลกกับแกอยู่เหรอ" ‪- "เยริม เช็กไพ่สิ"
‪"ห้ามแตะต้องไพ่นะ ‪ถ้าไม่อยากให้ข้อมือหลุดจากแขน
‪เอาค้อนมาเดี๋ยวนี้"
‪"ฉันไม่น่าทำแบบนั้นลงไปเลยสินะ"
‪นอนเถอะ ไม่ใช่ตรงนี้สิ ‪นอนๆ ไปนอนตรงนั้น
‪เก่งมากๆ ปรบมือหน่อย
‪- เก่งมาก ‪- เยี่ยมจริงๆ
‪ต่อไปใครดี มีใครอีกไหม
‪มีแค่นี้เหรอ
‪ถ้าอย่างนั้นคนเก่งของอูซัง ‪ทนายฮงแล้วกัน
‪ทนายฮง
‪ฮงชายอง
‪- ฮงชายองๆ ‪- ฮงชายองๆ
‪ฉันไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ
‪ไม่ได้หรอกนะ รีบทำเลย
‪ฉันไม่ชอบการทำแบบนี้ในวงเหล้าค่ะ
‪ฉันไม่ได้สั่งให้ทำ ‪เพราะปลื้มทนายฮงหรอกนะ
‪แต่เธอสร้างความผิดครั้งใหญ่ไว้นี่
‪ฉันให้เธอทำแบบนี้
‪เพื่อที่จะกู้คะแนนคืนมายังไงล่ะ
‪ถ้าอย่างนั้นฉันจะเลียนเสียง ‪คนคนหนึ่งแล้วกันค่ะ
‪ดีเลย ปรบมือหน่อย
‪สุดยอดไปเลย
‪ดื่มกาแฟอยู่เหรอครับ
‪มีเรื่องอะไรถึงได้เรียก ‪คนที่กำลังยุ่งให้มาล่ะครับ
‪ทีหลังทำตามที่ผมสั่งสองข้อนะครับ
‪- จู่ๆ ก็มาสั่งเนี่ยนะ ‪- ข้อแรก
‪ห้ามไม่ให้คึมกาพลาซ่าถูกรื้อ ‪ในอีกสองเดือนข้างหน้า
‪ข้อสอง
‪ถ้าจะรื้อถอนตึก ‪จะต้องใช้บริษัทที่ฉันรู้จัก
‪คือว่า แกประสาทหรือไง
‪พูดงี่เง่าอะไรของแกวะ
‪ฉันล่ะสงสัยจริงๆ
‪(ชื่อ: ฮวังแจซุก ‪ชื่อ: ซองดงซู)
‪ครั้งที่แล้วฉันก็บอกไปแล้วนี่นา
‪ว่าฉันจะไม่อยู่เฉยอีกต่อไป
‪รายชื่อบริษัทนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ ‪ที่นายแอบรับเงินมา
‪สำเนาการบันทึกเสียง ‪ที่นักเลงพัคซอกโด
‪เคยไปข่มขู่บริษัททั้งหลายเอาไว้
‪นี่มัน…
‪รูปของนายกับคิมโมรันจากทีมบริหารสอง
‪ที่เป็นชู้ของนาย ‪เช็กอินในโรงแรมไชน่า
‪- แถมยังกลางวันแสกๆ ‪- นี่
‪พอเถอะครับ
‪ประมาณนี้ก็คงจะกีดกันนาย ‪ออกจากสังคมได้มากพอเลยนะ
‪ครับ เพียงพอเลยครับ ผมขอร้องล่ะครับ
‪รูปพวกนี้แพร่ไม่ได้จริงๆ ครับ
‪ถ้าทำตามที่ฉันสั่ง บันทึกพวกนี้ ‪ก็จะถูกลบทิ้งทั้งหมด แต่…
‪รีบไปจบกับคิมโมรันทีมบริหารสอง
‪แล้วกลับไปหาครอบครัวของตัวเอง ‪นายแต่งงานแล้วแท้ๆ
‪แต่ผมจะมีสิทธิ์อะไรไปเลื่อน ‪การรื้อถอนตั้งสองเดือนล่ะครับ
‪เดือนเดียวก็ยากแล้วครับ
‪แล้วก็ผมไม่ค่อยมีอำนาจครับ
‪- ผมเป็นแค่มนุษย์เงินเดือนเองครับ ‪- ไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องรู้
‪ต้องทำให้ได้
‪ถ้าล้มเหลว
‪ฉันจะทำให้แกถูกชี้นิ้วประณามจนตาย
‪แล้วฉันขอเตือนไว้ก่อนเลยนะ ‪อย่าทำอะไรงี่เง่า
‪ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน แกตายแน่
‪เดี๋ยวก่อนครับ ท่าน
‪งานเข้าแล้วว่ะ
‪ให้ตายสิ เป็นเรื่องแล้ว ทำไงดี
‪ต้องดื่มกันต่อสิ
‪- ลาก่อนครับ ‪- ลาก่อนครับ
‪- พวกนายส่งฉันกลับบ้านเหรอ ‪- ลาก่อนครับ
‪ทนายฮงชายอง มานี่หน่อยสิคะ
‪ฮงชายอง
‪ถ้าแกทำให้ฉันดูน่าสมเพชอีกครั้ง
‪แกตายแน่ ไอ้เด็กเวร
‪ถ้าได้โอกาสแล้ว ‪ก็ต้องฆ่าฉันให้ตายนะคะ
‪ฉันจะได้ลองประสบการณ์เฉียดตายค่ะ
‪แกนี่มันนังบ้าขนานแท้เลยนะ
‪สำหรับแกจะไม่มีกรณีทำผิดแล้ว ‪ยกโทษสามหนหรอกนะ
‪ผิดครั้งเดียว ก็จบเห่ทันที
‪ขอโทษนะคะ
‪คุณน่าจะต้องตัดเล็บหน่อยนะคะ
‪เหมือนจะข่วนคอน่ะค่ะ
‪ไปกันเถอะค่ะคนขับ
‪- ลาก่อนครับ ‪- ลาก่อนครับ
‪เดี๋ยวก็ติดเชื้อจากเล็บกันพอดี
‪กลับบ้านเดี๋ยวนี้
‪อะไรเนี่ย อะไรอีกล่ะ
‪ให้ตาย ทำไมเอาแต่เรียกฉันให้ไปหา
‪วันนี้ต่อให้มีปาร์ตี้ ‪ก็ต้องรื้อให้ราบคาบ
‪- ครับ ‪- ครับ
‪ถ้ามีคนแบบเอกอัครราชทูตอิตาลี ‪มาอีกจะทำไงครับ
‪ถ้างั้นก็เชิญเขาไปที่อื่นก่อน ‪แล้วก็รื้อให้เกลี้ยงเลย
‪- ครับ ‪- ครับ
‪- ไปกัน ‪- เข้าไปกันเถอะ
‪- เตรียมพร้อม ‪- ไปกัน
‪- นี่ ‪- ครับ หัวหน้าทีม
‪เอ้อ
‪ในระยะเวลาสองเดือนนี้ ‪ปล่อยคึมกาพลาซ่า
‪- เอาไว้เฉยๆ ‪- ทำไมล่ะครับ
‪บอกให้ปล่อยก็ปล่อยไว้สิ
‪ถ้าตึกนั้นเละ เราก็เละเหมือนกัน
‪- อะไรวะเนี่ย ‪- ลงมือเลย
‪- เดี๋ยวก่อน อยู่เฉยๆ ‪- ทุบเลย
‪นี่ เดี๋ยวก่อน บอกว่าเดี๋ยวก่อน
‪ทำไมไอ้รถยกนั่นมันขับซิ่งจังวะ
‪หยุดก่อน หยุด
‪- หยุดก่อน ดับเครื่องยนต์ ‪- หยุด
‪ดับเครื่องยนต์ ปัดโธ่ ควัน
‪(คุณทนายฮงยูชาน)
‪หายตัวไปโดยไม่บอกกล่าวได้ไงครับ
‪มาดื่มโซจูที่บ้านผมกันครับ
‪หมายความว่ายาแก้ปวดชนิดเสพติด ‪ของเภสัชกรรมบาเบล
‪จะทำให้ประชาชนกลายเป็นคนติดยา
‪และจะมีแก๊งค้ายาเสพติดผุดขึ้นมา
‪เลยจะให้หยุดเรื่องนี้ด้วยกันเหรอคะ
‪โดยที่คดีหนูก็ต้องปลิวงั้นเหรอ
‪ตอนนี้การฟ้องร้องไม่ใช่เรื่องสำคัญ ‪ยาเสพติดต่างหากที่เป็นประเด็นหลัก
‪จู่ๆ ใครพูดเรื่องยาเสพติดให้ฟัง
‪วินเชนโซ่ กาซาโนเหรอ
‪เดี๋ยวนี้ทั้งสองคน ‪ถกกันเรื่องแบบนี้ด้วยสินะคะ
‪เพราะเขาเป็นทนายจากอิตาลี
‪เขาจึงรู้ถึงความร้ายแรงของยาเสพติด ‪และองค์การค้ายาดียิ่งกว่าใคร
‪บริษัทอื่นก็ผลิต ‪ยาแก้ปวดชนิดเสพติดค่ะ
‪- ทำไมต้องเพ่งเล็งแต่บาเบลล่ะคะ ‪- บาเบลไม่เหมือนบริษัทอื่น
‪พวกเขาจะใช้ล็อบบี้ยิสต์ ‪ลดระดับการสั่งยาในโรงพยาบาล
‪และผลิตยาจำนวนมากออกมา ‪ให้เหมือนยาช่วยย่อย
‪แล้วคนจำนวนมากก็จะ…
‪คงจะจริงสินะคะ ‪ที่ว่าต่อให้ฉลาดแค่ไหน
‪แต่ถ้าสูญเสียความเป็นเหตุเป็นผล ‪ก็จะเอาแต่หมกมุ่นกับทฤษฎีสมคบคิด
‪ชายอง นี่ไม่ใช่ทฤษฎีสมคบคิด
‪มันคือข้อเท็จจริงและอนาคต
‪สมาชิกโต้วาทีคงจะมาถึงแล้วสินะคะ
‪เชิญคุยกันให้สนุกนะคะ
‪เลิกพูดเรื่องไร้สาระ ‪กับพ่อฉันได้แล้วค่ะ
‪ยาเสพติด แก๊งใหญ่งั้นเหรอ
‪กำลังแต่งซีรีส์อเมริกาอยู่หรือไงคะ
‪ฟังดูไร้สาระมากเลยเหรอครับ
‪ค่ะ
‪อีกหน่อยเภสัชกรรมบาเบล ‪จะครองโลกแล้วล่ะมั้งคะเนี่ย
‪ถ้าเปลี่ยนคำลวง ‪ให้กลายเป็นข้อเท็จจริงเข้าบ่อยๆ
‪ก็จะมองเห็นความจริง ‪ได้น้อยลงเรื่อยๆ ครับ
‪ตอนนี้ดูถูกแม้กระทั่งเกียรติ ‪ในฐานะทนายของฉันเลยนะคะ
‪ใส่ซับไตเติ้ลหน่อยได้ไหมคะ
‪ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าเกียรติ ‪ในหมู่โจร
‪สักวันที่คุณถูกตัดสินว่าเป็นคนที่ ‪ไม่มีสิทธิ์พูดสิ่งเหล่านี้
‪ฉันจะหัวเราะเยาะคุณทุกวินาทีเลยค่ะ
‪ถึงขั้นที่คุณอยากจะฆ่าฉัน
‪งั้นก่อนจะถูกตัดสิน ‪ผมขอพูดอีกคำก็แล้วกันครับ
‪เจ้าโง่
‪โง่เง่า
‪- ซับด้วย ‪- ไม่มีซับให้ครับ
‪แค่ได้ยินก็รู้สึกไม่ดีแล้ว
‪อย่างน้อยก็ต้องเป็นคำด่า ‪หงุดหงิดชะมัด
‪รู้สึกโมโหจนอยากจะระบายอารมณ์
‪ทั้งหมดเป็นความผิดของผมครับ
‪ผมจะรีบแก้ไขโดยด่วน ‪เพื่อไม่ให้กระทบต่อลูกพี่ครับ
‪ครับ
‪ไม่ครับ ทุกครั้งที่ลูกพี่ ‪ตำหนิผมเด็ดขาดแบบนี้
‪ผมก็จะเติบโตครับ
‪ครับ
‪บ้านพักตากอากาศเหรอครับ
‪ไม่เลยครับ ‪ทำแบบที่ลูกพี่สบายใจได้เลยครับ
‪ครับลูกพี่ ‪วันนี้ก็ราตรีสวัสดิ์นะครับ
‪ครับลูกพี่
‪ต้องการอะไรของเขา
‪คุณทนายครับ
‪ผู้หญิงคนนั้น…
‪ชื่อโอกยองจาใช่หรือเปล่าครับ
‪เธอไม่เป็นไรจริงๆ เหรอครับ
‪เป็นสิครับ
‪เธอเหลือเวลาอีกไม่ถึงหกเดือนแล้ว
‪ถ้าอยู่ในระยะสุดท้ายแล้ว ‪เธอคงจะเจ็บปวดมากสินะครับ
‪ถ้าสงสัยขนาดนั้น
‪ก็ควรจะถามคุณแม่เอง ‪ตั้งแต่เมื่อกี้สิครับ
‪คราวหน้าไปเยี่ยมคุณแม่ ‪และถามด้วยตัวเองเลยสิ
‪รู้ได้ยังไงเหรอครับ
‪ผมเป็นทนายมา 30 ปีแล้วครับ
‪มีลางสังหรณ์อยู่แล้ว
‪ไม่งั้นผมจะบังคับคุณทนาย ‪ไปที่โรงพยาบาลทำไมล่ะครับ
‪หัวช้าจริงๆ เลย
‪ตั้งแต่ที่จู่ๆ ก็ถามผมว่า ‪เป็นทนายความสาธารณะหรือเปล่า
‪ผมก็รู้แล้วครับ
‪ที่จริงแล้ว ตั้งแต่วันนั้นต่างหาก
‪จำเลย โอกยองจา
‪มักถูกประธานฮวังด็อกแบและครอบครัว
‪ต่อว่าบ่อยครั้งเพราะพฤติกรรม ‪ที่ไม่เหมาะสมในการเป็นแม่บ้านครับ
‪ในวันเกิดเหตุ ทันทีที่เขาตำหนิ ‪การทำงานที่ผิดพลาดของจำเลย
‪จำเลยได้ทำร้ายเขาด้วยโทสะ ‪ทำให้เขาถึงแก่ชีวิตครับ
‪ไม่มีอะไรคัดค้านครับ
‪ท่านผู้พิพากษา
‪จำเลยโอกยองจา
‪เคยทอดทิ้ง ‪ลูกแท้ๆ ของตัวเองในอดีตครับ
‪ผมขอยื่นเอกสารสละสิทธิ์ ‪เลี้ยงดูบุตรของจำเลย
‪ให้ทางสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ‪ในอินชอนครับ
‪มันเกี่ยวอะไรกับเรื่องนั้นด้วยคะ
‪จำเลย ได้โปรดเงียบครับ
‪คุณทนาย พูดอะไรหน่อยสิคะ
‪ฉันด้วยซ้ำที่เป็นคนโดนลวนลาม
‪ครอบครัวประธานฮวัง ‪โกหกกันทั้งหมดเลยนี่คะ
‪อยู่เฉยๆ สิครับ
‪- วันนั้น เมื่อห้าปีก่อน ‪- ทำแบบนี้จะยิ่งเสียเปรียบนะครับ
‪ผมเห็นชายหนุ่ม ‪ที่โกรธจนไม่รู้จะทำยังไงดี
‪ความโกรธนั้น
‪ถึงขั้นที่ผมรับรู้ได้ ‪แม้ว่าจะนั่งอยู่ข้างๆ
‪ไม่ค่อยมีใครโกรธ ‪เรื่องของคนอื่นขนาดนี้หรอกครับ
‪ถ้าไม่ใช่ครอบครัวของตัวเอง
‪และสิ่งที่เป็นตัวตัดสิน
‪(ทัณฑสถานหญิงชองจู)
‪ไม่คิดจะไปเยี่ยม ‪คุณแม่จริงๆ เหรอครับ
‪ผมจะไม่บังคับ
‪ผมจะไม่บอกให้คุณ ‪ยกโทษให้คุณแม่อย่างง่ายดายด้วย
‪แต่อย่าให้ความโหยหา ‪กลายเป็นความเสียใจเลยนะครับ
‪อะไรเนี่ย
‪กลิ่นอะไร
‪อะไรกันนะ
‪อะไรน่ะ
‪วันนี้เวลา 03:30 น. เกิดเหตุระเบิด ‪ที่คาดว่าเป็นการระเบิดจากแก๊ส
‪ในบ้านพักตากอากาศ ‪เขตยางยาง จังหวัดคังวอนครับ
‪เหตุการณ์แก๊สระเบิด ‪ในบ้านพักตากอากาศ
‪ทำให้เจ้าหน้าที่ 14 คน ‪ในโครงการพัฒนายาตัวใหม่
‪ของเภสัชกรรมบาเบล ‪เสียชีวิตลงทั้งหมดครับ
‪- ไม่จริง ‪- เจ้าหน้าที่ดับเพลิงยืนยันว่า
‪- นี่มันจะเกินไปแล้ว ‪- มีนักวิจัย 12 คน
‪เสียชีวิตทันทีในที่เกิดเหตุ
‪ผู้รอดชีวิตสองคนถูกไฟคลอก
‪- คุณทนายครับ ‪- และถูกนำตัวไปที่โรงพยาบาล
‪แต่เสียชีวิตระหว่างการรักษา
‪ตำรวจสันนิษฐานว่า…
‪รุ่นพี่
‪ไม่รับผิดชอบคดีที่เกี่ยวกับ ‪เภสัชกรรมบาเบลได้ไหมครับ
‪มีสิทธิ์อะไรมาชี้นิ้วสั่งรุ่นพี่
‪คนที่เกี่ยวข้อง ‪เสียชีวิตไปเยอะมากเลยนี่ครับ
‪นี่ไม่ใช่เรื่อง "เดธโน้ต" สักหน่อย
‪ผมกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับรุ่นพี่
‪ฉันจะตายทำไม
‪และฉันก็เป็นตัวแทน ‪ของเภสัชกรรมบาเบลด้วย
‪คนที่ตายวันนี้ก็เป็นพนักงาน ‪ของเภสัชกรรมบาเบลนี่ครับ
‪แค่นั้นจะสำคัญอะไรครับ
‪ช่วงนี้ทำไมนายอ่อนไหวจังฮะ
‪จู่ๆ ก็รู้สึก ‪ไม่มั่นคงในอารมณ์ขึ้นมาหรือไง
‪ให้ตายเถอะ ช่วยฟังกันหน่อยได้ไหม
‪มันไม่ใช่…
‪กรุณาโมโหเป็นภาษาเกาหลีค่ะ
‪ได้ เป็นภาษาเกาหลี
‪คิดว่าที่เป็นห่วงน่ะ ‪เป็นเรื่องเล่นๆ เหรอครับ
‪รุ่นพี่คิดอย่างนั้นเหรอ
‪ผมก็มีความคิดของผม ‪ที่ผมพูดแบบนี้ก็เพราะสังหรณ์ไม่ดี
‪เด็กฝึกงานจางจุนอู
‪ทำไมจู่ๆ ก็ทำตัวเลี่ยน
‪อย่าคิดข้ามเส้นนะ
‪แล้วฉันก็เคยบอกแล้วใช่ไหม ‪ว่าห้ามพูดภาษาอังกฤษในเวลางาน
‪คิดว่าถ่ายซีรีส์อเมริกาอยู่หรือไง
‪การบรรยายสรุปยังไม่เริ่มด้วยซ้ำนะ
‪วันนี้ผมจะออกไปถ่ายซีรีส์อเมริกา ‪ข้างนอกคนเดียวครับ
‪ผมจะไม่พูดเกาหลีกับรุ่นพี่ครับ
‪บาย
‪เจ้าบ้านี่…
‪นี่ เด็กฝึกงานจางจุนอู
‪อยากตายหรือไง
‪วันนี้นายเละเป็นโจ๊กแน่
‪ให้ตายสิ สเกลมันใหญ่ไปหน่อยนะ
‪ให้ตาย
‪เขากำจัดหมดได้ไง
‪มันเหมือนข้อความนะว่าไหม
‪"พวกแกช่วยจัดการเรื่อง ‪ให้เด็ดขาดแบบนี้หน่อย"
‪หรืออาจจะ "ถ้าไม่จัดการให้มันดี ‪พวกแกก็จะตายเหมือนกับพวกเขา"
‪แหม ไม่หรอกมั้ง
‪ด่วนสรุปอะไรขนาดนั้นครับ ‪ผมนี่กลัวเลย
‪ไม่ได้ด่วนสรุป ฉันว่าประธานจาง ‪กำลังส่งข้อความมาเตือนพวกเรา
‪คนอย่างประธานจางไม่ได้มีความคิดที่…
‪ประธานจางนี่นา
‪ประธาน…
‪ครับ ท่านประธาน
‪พวกเราเตรียมชดเชย ‪ไว้เรียบร้อยแล้วครับ
‪ครับ อะไรนะครับ
‪ครับผม ครับ
‪อ๋อครับ
‪ถ้างั้นผมจะไปที่นั่นพร้อมกับ ‪ทนายชเวมยองฮีตอนเที่ยงตรงนะครับ
‪ครับ
‪- วางสายเฉย ‪- ฉันจะได้เจอเขาแล้วใช่ไหม
‪ฉันต้องเตรียมให้เรียบร้อย
‪เตรียมอะไรเหรอครับ
‪ลูกแก้วเวทมนตร์ของฉัน
‪ที่สามารถตอบทุกสิ่งทุกอย่างได้
‪อะไรกันน่ะ
‪พี่ครับ ไม่สิ คุณทนายชเวมยองฮี
‪ผมหวั่นไหวเลยนะ
‪กำลังไปครับ
‪ผลสืบสวนจากหน่วยดับเพลิง ‪ยังไม่ออกมาเลย
‪- จะปิดคดีได้ยังไงกันครับ ‪- โธ่
‪หลักฐานส่วนใหญ่จากการสืบ ‪ที่เกิดเหตุครั้งแรกก็ได้มาแล้วครับ
‪ต้องให้สถาบันนิติเช็กว่า ‪ใช่การลอบวางเพลิงไหมสิครับ
‪เราไม่เจอหลักฐานลอบวางเพลิงครับ ‪เลิกขวางการทำงานของเจ้าหน้าที่ครับ
‪นี่มันขัดขวางการทำงานยังไงครับ
‪- ผมเตือนแล้วนะครับ ‪- เตือนอะไร
‪ผมกำลังพูดถึงกระบวนการสืบสวน
‪ให้ตายสิ พอได้แล้วครับคุณ
‪- ปล่อยผมสิ ‪- นี่
‪- อย่าแตะต้องเขาครับ ‪- คุณเป็นใคร
‪ถ้าไม่ทำตามกระบวนการ ‪ผมจะตั้งเต็นท์ตรงข้างหน้านี่แหละ
‪- ไปกันเถอะครับ ‪- ตามใจเลยครับ
‪- ปล่อย ‪- ไปเถอะครับ
‪- เดี๋ยวก่อน ‪- เอาที่สบายใจเลยครับ
‪ให้ตายสิ
‪ไปกันเถอะครับ
‪ทำไมถึงไม่ฟังคำเตือนของผมเลยครับ
‪ที่บอกให้วางมือจากคดีนี้เหรอครับ
‪กล้าพูดออกมาในที่เกิดเหตุ ‪ที่มี 14 คนถูกเผาตายเหรอครับ
‪สิ่งที่คุณทนายทำได้ในตอนนี้ ‪ก็คือการโกรธและไว้อาลัยเท่านั้นครับ
‪- แต่นั่นไม่ใช่หน้าที่ทนายนี่ครับ ‪- สำหรับผมมันใช่ครับ
‪ผมไม่ยอมจำนน ‪ทั้งที่ยังไม่ทันสู้หรอกครับ
‪หากไม่ยอมจำนนจะต้องจ่ายราคาแพง ‪เรื่องนั้นผมรู้ดียิ่งกว่าใครครับ
‪ถ้าทำให้เภสัชกรรมบาเบลถูกลงโทษได้ ‪ต่อให้ผมตายก็ไม่เป็นไร
‪ทำไมถึงได้บ้าบิ่นแบบนี้ครับ
‪เพราะมันเป็นชะตาชีวิตของผม
‪ทั้งที่รู้ดีว่ามันเป็น ‪เกมที่ถูกกำหนดไว้แล้ว
‪แต่ก็ยังวิ่งและดิ้นสุดชีวิต ‪เพื่อเอาชนะ
‪มันคือชะตาชีวิตผม
‪แม้คนฉลาดจะเป็นคนครองโลกใบนี้
‪แต่คนที่ปกป้องโลกนี้ ‪คือคนบ้าบิ่นและดื้อรั้นอย่างผมครับ
‪ไม่ต้องห่วงเรื่องเงิน แล้วชดเชย ‪ให้ครอบครัวผู้เสียชีวิตงามๆ เลยครับ
‪ครับ เข้าใจแล้วครับ
‪โธ่เอ๊ย บ้านพักตากอากาศของฉัน
‪อุตส่าห์ใช้วัสดุชั้นดีสร้างขึ้นมา
‪ให้ตายสิ
‪แค่เพราะนักวิจัยหายไปหนึ่งคน ‪กลายเป็นอย่างนี้ไปได้
‪ขอโทษครับ พวกเราจะตั้งใจทำงานครับ
‪จริงสิครับ
‪ขอบคุณที่ดุพวกเรา ‪ในเหตุการณ์บ้านพักตากอากาศนะครับ
‪อะไรนะ ดุอะไร ฉันแค่ระบายความเครียด
‪ว่าแต่ หานักวิจัยที่หายตัวไป ‪ไม่เจอจริงๆ เหรอครับ
‪จะหาเจอเร็วๆ นี้แหละค่ะ
‪เห็นว่าทนายชเวมยองฮี ‪มีลูกแก้วเวทมนตร์ครับ
‪ลูกแก้วเวทมนตร์
‪- ลูกแก้วเวทมนตร์งั้นเหรอครับ ‪- ฉันมีของแบบนั้นอยู่ค่ะ
‪คุณทนายชเว ‪ผมอุตส่าห์เชิญคุณมาที่อูซัง
‪ถ้ามีอะไรอยากได้ก็บอกได้เลยครับ ‪ผมจะจัดการให้
‪ถ้าอย่างนั้น
‪ซื้อสำนักงานอัยการนัมดงบู ‪ให้หน่อยค่ะ
‪ซื้ออะไรนะครับ นัม นัมดงอะไรนะ
‪ฉันหมายถึงสำนักงานอัยการ ‪นัมดงบูน่ะค่ะ
‪อ๋อ
‪อันนั้น…
‪ผมจะซื้อให้ยังไงเหรอครับ ‪มันวางขายที่ไหนหรือเปล่านะ
‪ท่านประธานของเรา ตลกจริงๆ เลยนะครับ
‪เขาถามว่าวางขายที่ไหนไหม
‪ขายแบบเช่ารายเดือนหรือรายปี
‪ท่านประธานฮันซึงฮยอกของเรา ‪มีตาหามีแววไม่จริงๆ เลยนะ
‪อะไรอีกล่ะ
‪คิดว่าเจ้าประธานนั่น ‪เป็นคนกุมอำนาจบาเบลกรุ๊ปจริงๆ เหรอ
‪เขาเป็นหนุ่มไฟแรงนี่นา
‪ก็คงไม่เหมือนประธาน ‪ที่เราเคยรู้จักกันหรอกครับ
‪ทั้งเข้าใจอะไรยาก ‪จับประเด็นสถานการณ์ไม่ได้
‪- เอาแต่ทำตัวอวดดี ‪- อะไรล่ะ อะไรอีก
‪- มีปัญหาอะไรอีกครับ ‪- ช่างมันเถอะ ไม่มีอะไร
‪โธ่
‪- ให้ตายสิวะ ‪- อะไรครับ
‪ลูกแก้วเวทมนตร์
‪บอกว่าเจอนักวิจัยที่หนีไปแล้ว
‪สมกับที่เป็นอัยการของเรา ‪ไม่สิ ทนาย ไม่สิ พี่ครับ
‪ไปไกลๆ
‪แต่ทำไงดีล่ะ
‪นักวิจัยกับทนายฮงยูชาน ‪คุยกันไปเรียบร้อยแล้ว
‪อะไรนะ
‪(อาร์ดียู)
‪ครับ คุณมินชอล
‪ผม…
‪จะเป็นพยานครับ
‪หลังจากเห็นเพื่อนร่วมงานตาย ‪ในบ้านพักตากอากาศของท่านประธาน
‪ทำให้ผมคิดว่าจู่ๆ ผมอาจจะ ‪ลงเอยแบบนั้นด้วยก็ได้ครับ
‪ผมจึงอยากจะเปิดเผยความจริง ‪ก่อนที่จะกลายเป็นแบบนั้นครับ
‪คิดดีแล้วครับ
‪ครับ พรุ่งนี้เช้าผมจะไปรับครับ
‪ครับ ไว้พบกันพรุ่งนี้ครับ
‪ครับ
‪บอกแล้วว่าได้
‪- สุดยอดไปเลย ‪- ใช่ไง
‪- เรียกว่าลูกพี่เลย ‪- ได้
‪- เอาเลยครับ ‪- ได้
‪- อย่าขยับ เข้ามาใกล้หน่อย ‪- โธ่
‪ควรสอนคนอื่นด้วยหรือเปล่านะ
‪จะรู้แต่พวกเราไม่ได้ ต้องบอกสิ
‪ไหนดูซิ ตอนแรกมันได้นะ
‪ฉันกำลังทำอะไรอยู่ที่นี่
‪ทำไมฉันต้องมาทำเรื่องไร้สาระแบบนี้
‪ใช่
‪ฉันไม่ควรจะเสียสมาธิไปกับเรื่องอื่น
‪รีบจัดการให้เสร็จแล้วไปจากที่นี่
‪เราอาจจะถ่วงเวลามาได้บ้าง
‪แต่เราจะขัดขวางการรื้อถอน ‪โดยการจัดปาร์ตี้ไปตลอดไม่ได้ครับ
‪- ใช่ ‪- ใช่ครับ
‪ตอนนี้ถึงเวลาต้องปะทะแล้วครับ
‪เราต้องเห็นเลือดจากทั้งสอง…
‪ไม่เอาที่เห็นเลือดครับ
‪ผมว่าจะเสนอเงื่อนไขที่ดีกว่านั้น ‪ให้ทุกท่านครับ
‪ผมวางแผนจะซื้อตึกห้างสรรพสินค้า ‪ที่อยู่ในพื้นที่ใกล้เคียงครับ
‪และย้ายทุกท่านไปที่นั่นครับ
‪- หือ ‪- อะไรนะ
‪หมายความว่าไงครับ ‪ย้ายพวกเรางั้นเหรอ
‪ผมจะให้ศูนย์การค้าทุกท่าน ‪โดยไม่มีเงื่อนไขผูกมัดใดๆ
‪- อะไรนะ ‪- ให้ฟรีเหรอคะ
‪- ครับ ‪- เป็นไปได้ด้วยเหรอคะ
‪ทำไมต้องให้พวกเราฟรีด้วย
‪- เพราะมันเป็นวิธีที่ดีที่สุดครับ ‪- เดี๋ยวครับ
‪สุภาษิตตะวันตกว่าไว้นี่ครับ
‪ว่า "ชีสฟรีมีให้เฉพาะ ‪สำหรับหนูที่ติดอยู่ในกับดัก"
‪ก็จริงอย่างที่เขาว่านะ
‪ของฟรีน่ะอันตราย
‪ไม่ใช่ครับ มันไม่อันตรายเลยครับ
‪หลังจากซื้อตึกแล้ว ทุกท่านแค่ ‪ทำการเคลื่อนย้ายเป็นอันสำเร็จครับ
‪ถ้างั้นเราไปแต่ตัวได้เลยใช่ไหมครับ
‪สุดยอด
‪ว่าแต่ลุงเป็นใครคะ
‪- ใช่ คุณเป็นใคร ‪- อ๋อ เขาเป็นลูกศิษย์ผมครับ
‪เขาเป็นลูกศิษย์ที่เคารพ ‪และชื่นชอบในอาหารผมมากครับ
‪- อ๋อ ‪- อย่างนี้นี่เอง
‪- ยินดีที่ได้พบครับ ‪- สวัสดีครับ
‪คุณทนายก็ดูจริงใจดีนะ ‪เราลองเชื่อกันสักหน่อยเถอะค่ะ
‪เราเพิ่งเจอเขาไม่นานเอง ‪จะรู้ว่าจริงใจได้ไง
‪ฉันว่าฉันรู้ค่ะ
‪- ลองคิดดูสิครับ ‪- อือ
‪เรามีอะไรให้คุณทนายหลอกเหรอ
‪- ไม่มี ‪- ใช่
‪แต่เราจะไปรู้ใจคนได้ยังไงกันครับ
‪- ผู้อำนวยการแลรี่คะ ‪- ครับ
‪เพราะมองคนไม่เป็นแบบนี้ไงคะ ‪ถึงได้ถูกผู้หญิงทิ้ง
‪ผมไม่เคยโดนทิ้งเลยเหอะ
‪เพราะไม่เคยคบใครมาก่อน
‪เอาล่ะทุกท่าน
‪ความเชื่อและศรัทธา ‪เป็นทางเริ่มต้นที่ดี
‪และเป็นหนทางสู่พระตถาคต
‪พวกเราทุกคนใช้โอกาสนี้
‪มาสร้างเส้นทางดีๆ ‪แห่งความเชื่อดีไหม
‪- ครับ ‪- ค่ะ
‪ขอบคุณมากครับท่าน
‪เอาล่ะ ทุกท่าน
‪ผมจะนับว่าทุกท่าน ‪ยอมรับข้อเสนอของผมนะครับ
‪หนึ่ง สอง
‪เข้ามาเลย
‪เรียกฉันเหรอคะ
‪ใช่ หนึ่ง สอง นั่งลง
‪เอาล่ะ
‪เธอต้องถอนตัวจากคดีฟ้องร้องทั้งหมด
‪ที่เกี่ยวกับบาเบลกรุ๊ป ‪ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป
‪ฉันจะไม่ทำตามคำสั่งค่ะ
‪ไม่ใช่คำสั่งของฉัน ‪เป็นคำสั่งของท่านประธาน
‪ฉันก็ยังทำไม่ได้ค่ะ
‪ทำไมมีนิสัยแบบนี้นะ
‪คิดว่าตัวเองเป็นประธาน ‪ของที่นี่หรือไง
‪เพราะมันเป็นคำสั่งที่ขาดมูลเหตุ
‪ฉันจึงไม่สามารถทำตามได้ค่ะ
‪จะไม่มีมูลเหตุได้ไงกันล่ะ
‪งานมันเละเพราะเธอ ‪ปล่อยเธอไปง่ายๆ นี่
‪ฉันไม่เคยทำอย่างนั้นค่ะ
‪และเขาเป็นทนายฝ่ายตรงข้าม ‪ไม่ใช่พ่อค่ะ
‪เธอก็เอาแต่พูดแบบนั้นน่ะสิ
‪แต่สุดท้ายครอบครัว ‪ก็ต้องมาก่อนงานใช่ไหมล่ะ
‪เธอเอาชนะเขาในคดีแรกไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪ออกไปได้
‪ครับ จริงๆ ครับ ‪ตอนนี้เรามีความหวังแล้ว
‪ใช่ครับ เชื่อใจผมได้เลยครับ
‪ครับ
‪ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ ‪ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪จู่ๆ ก็อารมณ์ดีขึ้นมาครับ
‪- จู่ๆ เหรอ ‪- ครับ
‪ผมจะติดต่อไปช่วงบ่ายพรุ่งนี้นะครับ
‪ครับๆ
‪คุณทนาย กินข้าวเที่ยงหรือยัง
‪ยังครับ
‪- สั่งอาหารให้เขาหน่อย ‪- ได้ครับ
‪นี่ สั่งทังซูยุกกับเหล้าหน่อยไหม
‪- เอาจริงเหรอครับ จัดไปครับ ‪- ได้เลย
‪เดี๋ยวนะครับ
‪เราคุยกันหน่อยสิคะ คุณทนายฮงยูชาน
‪เธอพูดว่า "คุณทนายฮงยูชาน"
‪ฉะนั้นต้องอพยพด่วน
‪ตรวจพบการปล่อยนิวเคลียร์
‪หนูเข้าใจค่ะ ‪ว่าพ่อไม่อยากจะช่วยงานหนู
‪- แต่อย่างน้อยก็ไม่ควรพังอนาคตหนู ‪- ฉันพังอนาคตแกตอนไหน
‪ตอนนี้หนูโดนกดดันในที่ทำงานเต็มที่ ‪เพราะพ่อเลยค่ะ
‪จากรถสปอร์ต ‪กลายมาเป็นรถตกกระป๋องเลย
‪ก็สมควรตกกระป๋อง ‪เลยกลายเป็นรถตกกระป๋องน่ะสิ
‪คนที่มีคุณธรรมขนาดนี้
‪ทำไมไม่ยอมรับว่าค่านิยม ‪ของเราต่างกันล่ะคะ
‪มันไม่ใช่ปัญหาเรื่องแตกต่าง ‪แต่เป็นปัญหาเรื่องผิดถูก
‪แม้ว่าหนูจะทำอยู่ตลอด
‪แต่วันนี้หนูก็ขอ ‪ทำร้ายจิตใจพ่อหน่อยค่ะ
‪คนที่ใช้ชีวิตอย่างมีคุณธรรม ‪ปล่อยให้แม่จากไปแบบนั้นเหรอคะ
‪มัวแต่ไปสนใจคนอื่น ถึงขั้นปล่อย ‪ให้แม่ตายคนเดียวในห้องผ่าตัดเหรอคะ
‪ฉันบอกให้เลิกพูดเรื่องนี้ใช่ไหม
‪ไม่ค่ะ หนูจะพูดไปตลอดชีวิต
‪ที่พ่อทำให้หนูกับแม่ ‪ต้องมีชีวิตเป็นทุกข์
‪ออกไป
‪รู้สึกแทงใจบ้างหรือเปล่าคะ ‪เวลาที่หนูพูดถึงเรื่องแม่
‪กับเรื่องคนอื่นน่ะออกตัวสุดๆ
‪แต่ทำไมถึงไม่สนใจแม่ล่ะคะ
‪ฉันไม่อยากฟัง
‪ออกไป
‪ต่อให้พ่อช่วยคนอีกเป็นร้อย เป็นพัน ‪จากความไม่เป็นธรรม
‪ก็ไม่มีทางรอดพ้นการลงโทษ ‪ที่ทิ้งให้แม่ต้องจากไปแบบนั้นค่ะ
‪- ขอโทษครับ ‪- ไม่เป็นไรๆ
‪ขอโทษที่ต้องให้เห็น ‪ด้านแย่ของครอบครัวผมนะครับ
‪ผมต่างหากที่ต้องขอโทษ
‪ไม่เป็นไร
‪ให้ตายเถอะ
‪ทำผิดแล้วไม่พูดขอโทษสักคำได้ไงกัน
‪อะไรคะ
‪พูดจาเป็นผู้ใหญ่หน่อยไม่ได้เหรอครับ
‪- อะไรนะคะ ‪- เมื่อกี้
‪คุณไม่เหมือนทนายผู้มีฝีมือ ‪แต่เหมือนเด็กม.ปลายนิสัยเสียครับ
‪เหมือนในรูปที่บ้านคุณทนาย
‪ทำไมต้องเล่นสกปรก ‪ไปพูดถึงรูปอดีตที่น่าอายด้วยคะ
‪สิ่งที่ลูกพูดตำหนิพ่อแม่จะกลายเป็น ‪ความเสียใจอย่างไม่มีข้อยกเว้นครับ
‪อย่าทำสิ่งที่จะเสียใจภายหลังเลยครับ
‪เพราะความเสียใจ ‪คือนรกขุมใหญ่สุดในชีวิตจริง
‪ผมจะไปดื่มที่ร้านประจำกับพ่อคุณ ‪ถ้าอยากมาก็มาครับ
‪ไม่จำเป็นต้องขอโทษครับ ‪แค่มาดื่มด้วยกันก็พอ
‪ให้ตาย "ขอโทษ" เหรอ
‪มีหน้ามาพูดอีก
‪(ลูกแก้ว)
‪ลูกแก้ว
‪เริ่มงานได้เลย
‪ไม่
‪ทั้งคู่
‪(ร้านคุณป้านัมโด)
‪อดทนผ่านมาได้ทุกๆ วัน ‪แต่ช่วงเวลาแบบนี้ก็เหนื่อยเหลือเกิน
‪ทุกครั้งที่เจ้าพวกบ้านั่น ‪ทำให้ลูกสาวผมลำบาก
‪ต่อให้ผมจะด่าว่าแกขนาดไหน
‪ชายองก็เป็นลูกสาวที่มีค่ามาก ‪โธ่ ไอ้พวกเวรนั่น
‪เธอจะต้องผ่านพ้นไปได้ครับ
‪เพราะคุณทนายฮงเป็นคนเข้มแข็ง
‪คนที่เข้มแข็งจริงๆ ‪เป็นคุณทนายมากกว่ามั้งครับ
‪ผมไม่ใช่คนที่เข้มแข็ง ‪หรือจิตใจดีเลยครับ
‪คนที่อ่อนแอคงไม่ไปดูการพิจารณาคดี ‪ของแม่ทั้งที่ตัวเองถูกทิ้งหรอกครับ
‪ผมแค่ไปดูว่าแม่ผม ‪มีสภาพน่าเวทนาขนาดไหนครับ
‪พูดจริงเหรอครับ
‪ครับ
‪คุณทนายก็อย่าปล่อยให้ ‪คุณทนายฮงรอดูความน่าเวทนานะครับ
‪หมายความว่าให้เลิกสู้กับ ‪บาเบลกรุ๊ปสินะ เพราะผมจะน่าเวทนา
‪ผมจะสู้ต่อไปครับ
‪และผมก็มีพลังที่จะสู้เพิ่มขึ้นแล้ว
‪และพลังที่ว่า จะทำให้คุณทนาย ‪อยู่ในอันตรายมากกว่าเดิมใช่ไหมครับ
‪ผมไม่ชอบที่คุณทนายต้องแบกรับ ‪ความอันตรายไว้ทั้งหมดครับ
‪ครั้งนี้ ‪ผมอยากให้ขี้ขลาดบ้างก็ดีครับ
‪สำหรับผม ‪คำว่าขี้ขลาดไม่ใช่การวิ่งหนี
‪แต่เป็นการทำให้ผู้อื่น ‪ตกอยู่ในอันตรายครับ
‪เข้าใจไหมครับ
‪ฉันไม่ได้ไปเจอพ่อฉัน
‪ฉันแค่จะไปร้านนั้นเพื่อกิน ‪เต้าหู้อ่อนกิมจิ แล้วก็จอน
‪คุณลูกค้าครับ
‪นี่ครับ
‪- อะไรคะ ‪- ผู้ชายที่คุณลูกค้าคุยด้วยเมื่อกี้
‪บอกให้เอาให้ก่อนไปน่ะครับ
‪อะไรเนี่ย
‪(บริษัทเภสัชกรรมบาเบล)
‪ใครครับ
‪- ใครครับ ‪- ตำรวจครับ
‪มีเรื่องอะไรเหรอครับ
‪กำลังตรวจค้นครับ พอดีแถวนี้ ‪มีผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมน่ะครับ
‪แค่ยืนยันตัวตนครู่เดียวครับ
‪ขอความร่วมมือหน่อยนะครับ ‪เปิดประตูให้หน่อยได้ไหมครับ
‪ตำรวจปูซานแต่พูดสำเนียงโซลนะครับ
‪ครับ ผมมาจากโซลครับ
‪ครับ รอสักครู่นะครับ
‪รีบเปิดประตูสิครับ ผมค่อนข้างยุ่ง
‪ครับ สักครู่นะครับ
‪(ตำรวจ)
‪ให้ตาย
‪(คุณทนายฮงยูชาน)
‪คือว่าอย่างนี้ครับ ‪แจ็กกีชาน เฉินหลง
‪หนังที่เขาแสดงสนุกที่สุดเลยครับ
‪ทำไมน่ะเหรอ
‪เฉินหลงไม่ได้ชนะเพราะว่าสู้เก่ง
‪แต่ชนะเพราะไม่เคยยอมแพ้
‪ต่อให้มีฉากที่ถ่ายไม่ผ่าน ‪ต้องถ่ายอีกสิบครั้ง ร้อยครั้ง
‪เขาก็จะสู้จนกว่าจะผ่าน
‪ผมลุกขึ้นมาว่าจะไปสูบบุหรี่
‪ฝนตกหนักเลย
‪(ร้านคุณป้านัมโด)
‪(อาร์ดียู)
‪(บริษัทเภสัชกรรมบาเบล ‪คุณสมบัติสำคัญของยาอาร์ดียู 90)
‪(อาร์ดียู)
‪ขอโทษนะครับ ‪ขอบุหรี่สักมวนได้ไหมครับ
‪ได้สิครับ
‪นี่ครับ
‪ไฟเหรอครับ
‪นี่ครับ
‪- สูบให้เต็มที่นะครับ ‪- ขอบคุณครับ
‪(หนึ่งสายที่ไม่ได้รับ ‪อาร์ดียู)
‪(อาร์ดียู)
‪เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถ…
‪(คุณทนายฮงยูชาน)
‪ให้ตายสิ
‪ฝนตกหนักเลยนะเนี่ย
‪คุณทนาย
‪มีอะไรที่ปิดบังผมอยู่หรือเปล่าครับ
‪มีครับ
‪ใจจริงของผมที่ไม่มีใครรู้
‪"ปีศาจต้องถูกขับไล่โดยปีศาจ"
‪เป็นสุภาษิตเดียวของอิตาลี ‪ที่ผมรู้ครับ
‪ผมเคยบอกใช่ไหมครับ
‪ว่าปีศาจเผชิญหน้ากับปีศาจได้
‪แต่ผมเป็นปีศาจไม่ได้ครับ
‪คงจะดีถ้ามีปีศาจตัวจริง
‪โผล่มาจัดการไอ้พวกชั่วช้านี่ให้หมด ‪โดยไม่ต้องสนกฎหมายหรืออะไรอื่น
‪แต่มันเป็นไปไม่ได้ในชีวิตจริงน่ะสิ
‪คุณทนายวินเชนโซ่
‪คุณทนายคงจะเป็นปีศาจตนนั้น ‪ไม่ได้ใช่ไหมครับ
‪เหมือนจะมีสายเร่งด่วนโทรมานะครับ
‪หือ ด่วนเหรอครับ
‪"อาร์ดียู" อาร์ดียู 90
‪นักวิจัยคนนั้นใช่ไหมครับ
‪คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน