‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪บริษัทชั่วร้าย บาเบลเคมิคอลส์
‪จงกลับตัวกลับใจ
‪- จงกลับตัวกลับใจ ‪- จงกลับตัวกลับใจ
‪(บาเบลเคมิคอลส์ออกไป)
‪(บาเบลเคมิคอลส์ต้องรับผิดชอบ)
‪กระอักเลือดจนมีชีวิตอยู่ต่อไม่ไหว
‪บาเบลเคมิคอลส์ต้องสำนึกผิด
‪สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึง
‪การต่อสู้ดิ้นรนเพราะความเจ็บปวด ‪ของเหยื่อค่ะทุกท่าน
‪(บริษัทฆาตกร ‪บาเบลเคมิคอลส์จะต้องหายไป)
‪(ความจริงจะถูกเปิดเผย)
‪ไอ้พวกเวรนั่นทำอะไรของมัน
‪ไปกันเถอะครับ
‪ให้ตายสิ
‪(ชีวิต)
‪อาหารร้านนั้นไม่อร่อย ‪เหมือนตอนแรกๆ เลย
‪น้ำซุปรสชาติห่วยแตกมาก
‪- เราไปที่อื่นกันเถอะ ‪- ได้ครับ
‪ว้าย ตายจริง
‪ตายแล้ว ฉันขอโทษจริงๆ นะคะ
‪- อะไรเนี่ย ‪- คุณเปื้อนหมดแล้ว
‪พอดีว่าฉันทำคอนแทคเลนส์หายน่ะค่ะ
‪- ให้ตายเถอะ ‪- เดี๋ยวก่อน ตรงนี้ก็เปื้อนด้วย
‪เดินดูทางดีๆ หน่อยสิครับ
‪ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ ‪ถ้างั้นฉัน ฉันจะออกค่าซักรีดให้ค่ะ
‪- ช่างเถอะครับ ‪- ช่างเหรอคะ
‪- โธ่เว้ย ‪- ขอโทษจริงๆ นะคะ
‪ขอโทษด้วยค่ะ ฉันขอโทษจริงๆ ‪คุณไปแล้วเหรอคะ
‪ไม่รู้เหรอว่าห้ามเจอผู้พิพากษา ‪ก่อนพิจารณาคดี
‪แต่ยังไงผมก็ควร ‪มาทักทายรุ่นพี่ก่อนสิครับ
‪เธอลาออก เพื่อมาทำงานให้หมอนี่เหรอ
‪เพราะเขาบอกว่า ‪จะดูแลฉันอย่างดีน่ะค่ะ
‪งั้นก็ควรดีกับฉันบ้างสิ
‪ให้ฉันพิพากษาคดีของบาเบลกรุ๊ป ‪ที่น่าปวดหัวอยู่เรื่อย
‪ผมจะตอบแทนรุ่นพี่ ‪และสมาคมศิษย์เก่าอย่างงามเลยครับ
‪ตอบแทนฉันใต้โต๊ะแล้วกันนะ
‪แบบไม่ให้ใครรู้
‪ครับ วันนี้ก็ฝากด้วยนะครับ
‪แบบไม่ให้ใครรู้
‪เอาเถอะ วันนี้น่าจะจบง่ายๆ นะ
‪เพราะหลักฐานฝั่งโจทก์อ่อนสุดๆ
‪ยังไงก็เถอะ ‪ขอให้เริ่มต้นอย่างราบรื่นนะ
‪ค่ะ รุ่นพี่
‪ขอบคุณมากค่ะ
‪อะไรกัน เกิดอะไรขึ้นครับ
‪พอดีว่ามีน้ำรั่ว ‪มาจากเพดานกับกำแพงน่ะครับ
‪เรากำลังหาสาเหตุอยู่ครับ
‪งั้นก็ย้ายไปห้องอื่นสิ
‪ห้องอื่นกำลังพิจารณาคดีอยู่ครับ
‪ช่วยเข้าใจหน่อยนะครับ
‪ทำไมถึงสร้างตึกห่วยแบบนี้เนี่ย
‪- ใครเป็นคนสร้างกันนะ ‪- บาเบลการก่อสร้างครับ
‪อะไรนะ
‪ถ้าจะพูดให้ถูกคือแฮมุนการก่อสร้าง ‪ชื่อเดิมของบาเบลการก่อสร้าง
‪พวกเขาสลักหินบอกไว้ตรงนั้นด้วย
‪อันนี้ถือว่าเด็กๆ
‪ส้วมที่นี่รั่วทุกๆ หกเดือนด้วย
‪แฮมุนการก่อสร้างก็นะ ‪ทำไมถึงสร้างสถานที่ราชการห่วยแบบนี้
‪นั่นสิครับ ‪ถ้าจะโกงก็ควรทำให้ดีหน่อยสิ
‪แฮมุนการก่อสร้างอาจทำแบบนั้นในอดีต ‪แต่บาเบลการก่อสร้างคงไม่ทำมั้งครับ
‪- เจ้าบื้อ ตื่นเต้นเหรอ ‪- อือ
‪- สนุกเหรอ ชอบใช่ไหม ‪- อือ
‪มาเที่ยวเล่นหรือไง รีบเข้าไปเลย ‪เดี๋ยวปั๊ด…
‪ขอโทษฮะ หัวหน้า
‪(ฝ่ายโจทก์)
‪(คดีอุบัติเหตุจากการทำงานบริษัทบ. ‪อยู่ระหว่างพิจารณาคดี)
‪(ตอน 6)
‪ผู้จัดการ
‪- ผมมีอะไรจะถามหน่อยครับ ‪- ครับ อะไรครับ
‪ตอนผู้พิพากษาเข้ามา ‪ต้องยืนทุกคนใช่ไหมครับ
‪- อือ ‪- แต่ว่า
‪ถ้าไม่ยืนจะเกิดอะไรขึ้นครับ
‪ใช่แล้ว ผมก็สงสัย ‪เรื่องนั้นมากเหมือนกัน
‪จำคุกไม่เกิน 5 ปี ‪หรือปรับ 50 ล้านวอนครับ
‪จริงเหรอครับ
‪แค่ไม่ยืนเอง ‪ปรับ 50 ล้านวอนเลยเหรอครับ
‪ผมโกหกครับ ถึงไม่ยืนก็ไม่เป็นไรครับ
‪- ให้ตายเถอะ ฉันก็นึกว่าพูดจริง ‪- ตกใจหมด
‪ว่าแต่ ทำไมเราต้องยืนด้วยล่ะคะ ‪ไม่ได้รู้จักกับผู้พิพากษาสักหน่อย
‪ไม่ใช่เพื่อเคารพ ‪ผู้พิพากษาโดยส่วนตัว
‪จะบอกว่ายังไงดี เหมือนเป็นการแสดง ‪ความเคารพต่อกฎหมายและคำตัดสินน่ะ
‪- "เคารพ" เหรอ ‪- ครับ
‪เวลาดูข่าว ‪ก็เห็นแต่เขาตัดสินไม่เข้าท่าตลอด
‪- ใช่ไหม ‪- นั่นสิ
‪เห็นตัดสินเข้าข้างแต่พวกเศรษฐีตลอด
‪- แล้วเคารพบ้าบออะไร ‪- ใช่ไหม
‪ผมไม่ยืนหรอก
‪ผมจะแสดงความแน่วแน่ ‪ของคนเรียนศิลปะการต่อสู้ให้ดู
‪ผมด้วย
‪ผมจะแสดงจิตสำนึกและ ‪ความแข็งข้อของศิลปินให้ดูครับ
‪พวกอาตมาก็ได้รับจิตวิญญาณ ‪ของพระสงฆ์ที่ปกป้องรักษา
‪เราจะไม่ยืนเหมือนกันครับ
‪ถ้างั้นเราไม่ต้องยืน ‪เพื่อเป็นการประท้วงกันนะคะ
‪- ได้ ‪- ไม่ยืนได้จริงๆ ใช่ไหมคะ พูดจริงนะ
‪แน่นอนครับ เขาไม่มาจับหรอกๆ
‪- ครับ ‪- งั้นเรามาสามัคคีด้วยการไม่ยืนกัน
‪- ใช่ ‪- ได้สิๆ
‪ผู้พิพากษามาถึงแล้วครับ ‪ทุกท่านโปรดลุกขึ้นยืนด้วยครับ
‪สามัคคีกันสุดๆ เลยนะ วันทยหัตถ์
‪- ตายแล้ว ‪- โธ่ๆ
‪- ท่านเป็นอะไรไหมครับ ‪- ให้ตายเถอะ
‪ระวังนะครับ
‪ปูพลาสติกหุ้มทำไมกันครับ
‪อ้อ ครับ ‪พอดีมีน้ำรั่วจากกำแพงด้วยน่ะครับ
‪มีน้ำรั่ว ‪ในศาลอันศักดิ์สิทธิ์ได้ยังไง
‪- โอ๊ย หลังฉัน ‪- เป็นอะไรไหมครับ
‪ให้ตายเถอะ
‪อ้างอิงจากเอกสารที่ยื่นไป ‪นักวิจัยได้ทำการปฏิบัติงาน
‪โดยเมินเฉยต่อข้อปฏิบัติ ‪เรื่องความปลอดภัยที่อยู่ในคู่มือ
‪ทำให้มีสารเคมีที่มีพิษ ‪รั่วไหลออกมาค่ะ
‪แต่พวกเขาตกลงใส่ความตรงกัน ‪ว่าบริษัทดูแลหละหลวม
‪และยืนกรานว่า ‪เป็นอุบัติเหตุจากการทำงานค่ะ
‪ทนายความฝั่งโจทก์ ‪มีข้อโต้แย้งไหมครับ
‪เอ่อ ค่ะ
‪เรามีหลักฐานโต้แย้ง…
‪- เป็นอะไรไปน่ะ ‪- คุณทนายเป็นอะไรไปคะ
‪เพียงพอค่ะ
‪- เป็นอะไรไปครับ ‪- อ้อ ค่ะ
‪พอดีเมื่อไม่นานมานี้
‪ฉันเป็นโรคตื่นตระหนกขึ้นมาน่ะค่ะ
‪- ตายจริง ‪- โรคตื่นตระหนกเหรอคะ
‪- ตายแล้ว ‪- รู้มาก่อนไหมครับ
‪ฉันไม่รู้เลยค่ะ
‪ศาลที่เคารพคะ
‪ฉันขอทานยาหน่อยได้ไหมคะ
‪รีบทานเลยครับๆ
‪ทีนี้ก็ว่าความต่อได้แล้วครับ
‪ศาลที่เคารพ…
‪- ตายแล้ว ‪- คุณทนาย
‪เป็นอะไรไหมครับ
‪- ตายจริง ‪- ทำยังไงดี
‪- เรียกรถพยาบาลเร็ว ‪- ช่วยเธอหน่อย
‪ในบ่อนมาเฟียที่ผมรู้จัก
‪เมื่อมีผู้เล่นจ้องจะเอาเงินก้อนโต ‪พวกมาเฟียจะชิงทำสิ่งนี้ก่อนครับ
‪คือการพาตัวดีลเลอร์ที่แจกไพ่ ‪ออกมาจากโต๊ะยังไงล่ะครับ
‪ดีลเลอร์เหรอคะ
‪ส่วนดีลเลอร์ในศาลก็คือ…
‪- คุณทนาย ‪- เป็นอะไรไหมครับ
‪- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ‪- เราจะทำยังไงดี
‪รุ่นพี่ๆ
‪ลืมตาหน่อยสิครับ รุ่นพี่
‪โทรเรียก 119 โทรเร็ว
‪ทำยังไงดี เมื่อกี้ล้มเสียงดังมากเลย ‪ได้ยินไหมคะ
‪- ตายแล้ว ‪- ฉันได้ยินเสียงดังเลย
‪โทรหา 119 เร็วเข้า
‪ได้ยินเสียงตอนล้มไหมคะ
‪อยู่ในความสงบหน่อยครับ
‪ให้ตายเถอะ ผู้หมวดครับ
‪- รีบโทรเรียก 119 เลยครับ ‪- ครับ
‪รุ่นพี่
‪ปกติแล้ว หากไม่มี ‪ทนายความตัวแทนฝั่งโจทก์
‪ก็จะไม่สามารถ ‪ดำเนินการพิจารณาคดีได้ครับ
‪แต่เนื่องจากคดีที่จะพิจารณาในวันนี้ ‪เป็นเรื่องที่สำคัญอย่างมาก
‪ทำให้ไม่สามารถเลื่อนออกไปได้ครับ
‪ในช่วงหยุดพักพิจารณาคดี ‪หลังสอบถามความเห็นของแพทย์
‪เกี่ยวกับอาการ ‪ของทนายความฝั่งโจทก์แล้ว
‪เราก็จะดำเนินการต่อ ‪ถึงเวลาวันนี้จะล่วงเลยไปก็ตามครับ
‪แล้วถ้าไม่ได้ผลต้องทำยังไงคะ
‪จะยังไงล่ะครับ ‪ก็ต้องรีบฟื้นน่ะสิครับ
‪โอ๊ย ตกใจหมดเลย
‪- ตายจริง ‪- เธอฟื้นแล้ว
‪- ตายแล้ว ‪- ฟื้นแล้ว
‪- เธอไม่เป็นไรแล้ว ‪- ไม่เป็นไรเหรอคะ
‪- แค่หลับไปน่ะครับ ‪- อ๋อ
‪ฟื้นแล้วนี่ ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
‪ค่ะ พอสลบแล้วตื่นขึ้นมา ‪ก็รู้สึกดีขึ้นค่ะ
‪(ฝ่ายจำเลย)
‪ทำไมต้องออกไปดูด้วย ‪ดูก็รู้ว่าเธอเล่นละครอยู่
‪ครับ
‪ถ้างั้นเราจะมา ‪ดำเนินการกันต่อเลยนะครับ
‪ทนายความฝั่งโจทก์ ‪เชิญโต้แย้งได้เลยครับ
‪เนื่องจากเอกสารไม่ได้ถูกยื่น ‪ฉันจะขออธิบายเป็นคำพูดนะคะ
‪หลักฐานนั้นก็คือ…
‪ตายจริง
‪- อะไรกันเนี่ย ‪- ให้ตายเถอะ
‪- โธ่เอ๊ย ‪- จริงๆ เลย
‪- ตายจริง ‪- ทำยังไงดี
‪โธ่เอ๊ย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪แล้วถ้าพาตัวดีลเลอร์ออกไปแล้ว ‪แต่เกมยังดำเนินต่อล่ะคะ
‪เวลาแบบนั้น
‪ก็ต้องทำให้บ่อนทั้งบ่อน ‪ไฟดับยังไงล่ะครับ
‪ให้เล่นต่อไปไม่ได้
‪- อะไรเนี่ย ‪- ทุกคนอยู่ในความสงบครับ
‪ตายแล้ว
‪ทำไมอยู่ๆ ถึงได้ไฟดับได้เนี่ย
‪ศาลที่เคารพคะ
‪ฉันว่าความต่อ ‪โดยไม่มีการบันทึกชวเลขไม่ได้ค่ะ
‪รอสักครู่นะครับ ‪เดี๋ยวเราขอดูสถานการณ์ก่อน
‪- ท่านพูดว่าอะไรนะครับ ‪- ใช่ค่ะ
‪ท่านผู้พิพากษา
‪ไมโครโฟนดับไป เราไม่ได้ยินเลยค่ะ
‪- นั่นสิคะ ‪- ไม่ได้ยินเลยครับ
‪เฮ้อ ไม่เนียน ‪จนฉันขายหน้าแทนเลยนะเนี่ย
‪ใช้โน้ตบุ๊กบันทึกได้ใช่ไหมครับ
‪ค่ะ สักครู่นะคะ ขอเวลาสักครู่ค่ะ
‪โน้ตบุ๊กไม่สามารถจดบันทึก ‪อย่างรวดเร็วและถูกต้องได้ค่ะ
‪ไม่เป็นไรครับ ‪ขอแค่บันทึกประเด็นสำคัญไว้ก็พอ
‪เดี๋ยวนะ แบบนั้นก็ไม่ถูกหรือเปล่า
‪บันทึกแต่ประเด็นสำคัญไม่ได้สิ
‪- ควรจะบันทึกทุกอย่างนะ ‪- จริงด้วย
‪- ทำแบบนั้นได้เหรอ ‪- นั่นสิ
‪- จะไม่บันทึกทุกอย่างจริงๆ เหรอ ‪- ควรบันทึกทุกอย่างสิ
‪เขาอนุญาตให้ทำแบบนั้นเหรอ
‪- มันเข้าท่าเหรอ ‪- ไม่รู้เหมือนกัน
‪- ถ้าเธอลืมรายละเอียดล่ะ ‪- ถ้าเกิดว่าทำทุกอย่างแล้ว
‪แล้วเขายังเล่นพนันต่อไปล่ะคะ
‪เวลาแบบนั้นก็ต้องใช้วิธีสุดท้าย
‪ไล่ลูกค้าคนอื่นๆ ‪ออกไปให้หมดยังไงล่ะครับ
‪ทำให้ในบ่อนเกิดความอลหม่าน
‪(ศาลเขตนัมดงบู กรุงโซล)
‪(ฝ่ายพยาน)
‪- เธอกลับมาแล้วครับ ‪- ฉันเห็นแล้ว
‪ยังไม่ใช่ตอนนี้ๆ
‪ใจเย็นก่อนนะ ใจเย็นก่อน
‪ทนายความฝั่งโจทก์ ‪ว่าความต่อได้เลยครับ
‪คำให้การของฝั่งจำเลย ‪ที่บอกว่านักวิจัย
‪เพิกเฉยต่อข้อปฏิบัติ ‪ด้านความปลอดภัยในคู่มือ
‪เป็นคำกล่าวอ้างที่ไร้ยางอาย ‪เจ้าเล่ห์ ชั่วร้าย
‪และยังเป็นคำโกหกทั้งเพค่ะ
‪ศาลที่เคารพคะ
‪นั่นเป็นการโจมตีโดยส่วนตัว
‪ที่ไม่มีความหมาย ‪และไม่เกี่ยวข้องกับคดีค่ะ
‪เห็นด้วยครับ ช่วยระวังด้วยครับ
‪- ค่ะ ‪- ตอนนี้ๆ
‪อือๆ ตอนนี้นะ
‪อะไรน่ะๆ
‪อะไรกัน เสียงพ่นยาฆ่ายุงเหรอ ‪อะไรเนี่ย เสียงอะไร
‪- พ่นในศาลเนี่ยนะ ‪- มันเสียงอะไรน่ะ
‪- หนวกหูมากเลย ‪- เสียงอะไรเนี่ย
‪ให้ตายเถอะ
‪นั่นเสียงอะไร
‪มีใครบินโดรนหรือเปล่าครับ
‪นักข่าวคนไหนกันครับ
‪นักข่าวคนไหนแอบบังคับโดรนครับ
‪- ดู ดูนั่นสิ ‪- นั่นอะไรน่ะ
‪- นั่นอะไรเหรอ ‪- เฮ้ย
‪นั่นแตนยักษ์นี่นา
‪ถ้ามันต่อยขึ้นมาก็ตายเลยนะ
‪ทุกคนหนีเร็ว
‪ทุกคนคะ รีบหนีเร็วค่ะ
‪เร็วสิ เร็วเข้าๆ หนีเร็ว
‪รีบหนีเถอะครับ
‪แตนนั่น ที่อเมริกาก็น่ากลัว ‪ถ้าโดนมันต่อยนะตายเลย
‪จะหนีทำบ้าอะไร
‪ไอ้พวกบ้านี่
‪หนีเร็วค่ะๆ
‪ตายจริง ไม่นะ
‪หลีกทางหน่อยสิครับ
‪ทุกคนอยู่ในความสงบด้วยครับ
‪ถ้าไม่อยู่ในความสงบ ‪เราจะเชิญออกไปนะครับ
‪เราจะสร้างความวุ่นวายในศาล ‪และจัดการผู้พิพากษาฮอได้ยังไงคะ
‪เรื่องนั้นก็ต้องมาลองคิดกันดูอีกที
‪คุณทนายครับ
‪- ว่าไงคะ เถ้าแก่ชอลอุค ‪- ครับ
‪นี่เป็นเหล้าดองแตน ‪ที่อาของผมดองเองกับมือครับ
‪ลองชิมดูนะครับ
‪เหล้าดองแตนเหรอ ตายแล้ว
‪- เอ้านี่ ‪- ครับ
‪ระวังด้วยนะ
‪ตอนนี้ฉันทำให้มันสลบอยู่
‪ตอนเอาออกมาก็ระวังด้วย ‪ถ้าโดนต่อยจะเป็นเรื่องเอา
‪ต้องใส่น้ำผึ้งก่อนนะ
‪- ต้องใส่น้ำก่อนสิ ‪- ไม่ใช่นะๆ
‪- ใส่น้ำผึ้งก่อน ‪- ต้องใส่น้ำก่อนสิ
‪- น้ำผึ้งจะได้ลอยอยู่ข้างบน ‪- จริงด้วย
‪- เป็นความคิดที่ดีเลย ‪- ใส่ลงไป
‪- ใส่ลงไปเลย ‪- ทีนี้ใส่น้ำผึ้งตาม
‪ทุกคนอยู่ในความสงบหน่อยครับ
‪- โอ๊ย ‪- ท่านผู้พิพากษา
‪โอ๊ย เจ็บ นี่มันอะไรกัน
‪โอ๊ย
‪ที่รัก โดนตรงนี้เหรอๆ
‪ขอโทษนะ
‪- ไม่ตายหรอกครับ ‪- ผมจะไม่ตายใช่ไหม
‪- ไม่เป็นไรหรอกๆ ‪- ใช่แล้ว
‪- เจ็บมากใช่ไหม ‪- โอ๊ย
‪ทุกคนโปรดลุกขึ้นยืนด้วยครับ
‪- ตายแล้ว ‪- สุดยอดเลย
‪ตายจริง
‪- โธ่เอ๊ย ‪- ปากบวมเป่งเลย
‪แต่งหน้าเทคนิคพิเศษ ‪ยังทำถึงขนาดนั้นไม่ได้เลยนะ
‪หนักเลยนะนั่น
‪อะไรเนี่ย…
‪ทุกคนโปรดนั่งประจำที่ด้วยครับ
‪ฉันล่ะอึ้งไปเลย
‪นะโม อมิตาพุทธ
‪การพิจารณาคดีในวันนี้…
‪คงไม่สามารถดำเนินต่อไปได้ครับ
‪เนื่องด้วยความสำคัญของคดีนี้
‪เราจะ…
‪เขาว่าอะไรนะ
‪ทำการ…
‪- เขาว่าไงนะ ‪- ได้ยินไม่ชัดเลย
‪พิจารณาคดี…
‪อีกครั้งในอีกหนึ่งสัปดาห์หลังจากนี้
‪- ท่านครับ ‪- เป็นอะไรไหมครับ
‪ท่านผู้พิพากษา ตั้งสติหน่อยครับ
‪- เป็นอะไรไหมครับ ‪- ท่านครับ
‪ระวังครับ
‪- เราไปได้หรือยัง ‪- ระวังนะ
‪- โธ่เอ๊ย ‪- เราไปกันเถอะ
‪ไปกันเถอะ
‪- ทุกคนเหนื่อยมากนะครับ ‪- ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪- ให้ตายเถอะ ‪- เรากลับได้แล้วใช่ไหมครับ
‪หัดขายหน้าบ้างนะ
‪ถึงขั้นล่วงเกินศาลอันศักดิ์สิทธิ์ ‪เพื่อยื้อเวลาแค่หนึ่งอาทิตย์เลยเหรอ
‪ล่วงเกินอะไรเหรอคะ
‪เธอได้ชื่อว่าเป็นถึงนักกฎหมาย
‪แต่เลือกใช้วิธีเด็กน้อย ‪น่ารังเกียจ ต่ำช้าไปหรือเปล่า
‪พูดเรื่องอะไรกันคะ
‪ไม่รู้สึกเหมือนดู ‪ละครเวทีสักเรื่องเหรอคะ
‪รูปแบบการเรียบเรียงก็สมบูรณ์แบบ
‪แถมจุดไคลแม็กซ์ก็แซ่บมาก
‪แล้วว่ายังไงนะคะ
‪"ล่วงเกินศาลอันศักดิ์สิทธิ์" เหรอคะ
‪ทั้งผู้พิพากษาที่รับสินบน ‪เพื่อคุ้มครองบาเบลกรุ๊ป
‪และอูซังที่รู้เห็นเป็นใจ ‪กับผู้พิพากษาคนนั้น
‪รวมถึงพวกฉันที่ก่อเรื่อง ‪ฉันว่าเราก็ลงเรือลำเดียวกันนะ
‪ทนายฮงของเราเป็นผู้พิทักษ์ ‪ความยุติธรรมตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
‪พูดอะไรน่าขนลุกแบบนั้นคะ
‪ฉันไม่สนเรื่องความยุติธรรมหรอกค่ะ
‪งั้นทำไมถึง ‪ออกแรงสู้ไม่ถอยอย่างนี้ล่ะ
‪เพราะฉันเหม็นขี้หน้ายังไงล่ะคะ
‪เพราะฉันเหม็นขี้หน้า ‪ทั้งอูซังและบาเบลค่ะ
‪ว่ายังไงนะ
‪มันเป็นสัญชาตญาณ ‪ของมนุษย์ที่อยากตบหน้า
‪คนที่เหม็นขี้หน้าให้คว่ำ ‪สักครั้งไม่ใช่เหรอคะ
‪ไว้เจอกันสัปดาห์หน้านะคะ
‪ยัยบ้านั่นจะต้องเสียสติไปแล้วแน่ๆ
‪เป็นอะไรไหมคะ
‪- เพราะเป็นผมถึงเป็นแค่นี้ ‪- มันต่อยก้นคุณด้วย
‪- ประทับใจมาก ‪- ฉันด้วย
‪- ตายจริงๆ เธอออกมาแล้ว ‪- ไหนๆ
‪ตายแล้ว
‪ตายจริง
‪- คุณเท่มากค่ะ เท่สุดๆ ‪- เราไปกันเถอะ
‪- ทำได้ดีมากนะครับ ‪- ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว
‪ไปกันเถอะครับ
‪ไปกันเร็ว
‪งูซุมบ้าโกรธกว่าที่คิดไว้อีกค่ะ
‪"งูซุมบ้า" เหรอครับ
‪ชเวมยองฮีไงคะ ‪ฉายาคืองูที่เต้นซุมบ้า งูซุมบ้า
‪โวยวายใหญ่ว่าพวกเราเด็กน้อย ‪น่ารังเกียจและต่ำช้า
‪มาเฟียตระกูลหนึ่ง ‪มีคำขวัญว่าแบบนี้ครับ
‪"กำปั้นที่แข็งแกร่งที่สุด ‪คือกำปั้นที่ชกจากข้างหลัง"
‪ใช่แล้วค่ะ ‪เวลาต่อสู้ก็ต้องใช้วิธีสกปรกนี่แหละ
‪ชัยชนะจากวิธีสกปรกจะให้ผลดีกว่า ‪เพราะอีกฝ่ายรู้สึกถูกเหยียดหยามครับ
‪ผมจะเตรียมข้อมูลให้แน่น ‪จนกว่าจะถึงสัปดาห์หน้านะครับ
‪เยี่ยมเลยค่ะ
‪เราไปหาอะไรกิน ‪ก่อนมาระดมสมองกันเถอะค่ะ
‪หิวสุดๆ น้ำตาลในเลือดตกเลย
‪พวกคุณไปกันเลยครับ ‪พอดีผมมีที่ที่ต้องแวะไป
‪- ไปกินด้วยกันก่อนสิคะ ‪- ไม่ครับ ผมต้องไปเดี๋ยวนี้น่ะครับ
‪ไปไหนของเขากันนะ
‪จริงด้วยสิ วันนี้…
‪วันอังคารนี่นา
‪เขาจะไปที่นั่นงั้นเหรอ
‪ไปที่ไหนคะ
‪ตั้งแต่สาธารณรัฐเกาหลีประกาศใช้ ‪รัฐธรรมนูญ ในวันที่ 17 กรกฎาคม 1948
‪ก็ไม่เคยมีแตนยักษ์สองตัว ‪โผล่มาบินในศาลเลยสักครั้ง
‪หือ บอกว่าไม่มีแม้แต่ครั้งเดียวไง
‪ทำงานเป็นทนายความมา 25 ปี
‪เพิ่งเคยเจอเรื่องอลหม่าน ‪แบบวันนี้ครั้งแรกเลย
‪ก็บอกว่าครั้งแรกไง ‪เพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก
‪เจ็บนะครับ หัวหน้า
‪- เจ็บใช่ไหม ‪- ครับ
‪งั้นก็ทน เจ็บก็ต้องทน ทนไว้ๆ
‪ครับ
‪ยิ่งไปกว่านั้น
‪การว่าความในฐานะทนายความ ‪ครั้งแรกของฉันก็เละไม่เป็นท่า
‪ไอ้พวกเล่นสกปรกนั่น
‪เดี๋ยวนะ จะเล่นงานทั้งที ‪คิดได้แค่แตนเนี่ยนะ
‪เราจะทำยังไงดี
‪เรื่องเล่นสกปรก ‪พวกเราสุดยอดที่สุดในประเทศแล้วนี่
‪พวกเราไม่ได้เล่นสกปรกสักหน่อย ‪เราแค่…
‪เรียกว่าอะไรนะ
‪ใช้กลยุทธ์เหรอ ‪ใช่ เราแค่ใช้กลยุทธ์เท่านั้น
‪หุบปากเถอะ
‪นายพูดแบบนี้ ‪สมัยนี้เขาเรียกว่าสองมาตรฐานนะ
‪แต่การพิจารณาคดีเลื่อนออกไป ‪ก็แปลว่าไม่มีผู้ชนะไม่ใช่เหรอครับ
‪ทำไมจะไม่มีผู้ชนะล่ะ เราแพ้นี่ไง
‪ใช่แล้ว เราแพ้
‪ไอ้ชิงหมามาเกิด
‪เดี๋ยวแม่ก็แซะลูกตาออกมา ‪ทีละลูกซะหรอก
‪(ทัณฑสถานหญิงฮันจู)
‪ทำยังไงดีล่ะ
‪ทำไมครับ
‪- มีเรื่องอะไรเหรอครับ ‪- อ้อ ครับ
‪มีผู้หญิงคนหนึ่งชื่อโอกยองจา ‪ที่ทนายฮงยูชานเป็นทนายอาสาให้ครับ
‪ตอนนี้เธอเป็นนักโทษจำคุกอยู่
‪คุณทนายใส่ใจเธอมากๆ เลยล่ะครับ
‪ไปเยี่ยมเธอทุกวันอังคารสิ้นเดือน ‪ไม่เคยขาดเลยสักครั้งครับ
‪แต่ตอนนี้คุณทนายฮงยูชานจากไปแล้ว
‪ก็คงไปเยี่ยมไม่ได้แล้วนะครับ
‪สวัสดีค่ะ
‪นั่งเถอะครับ
‪ร่างกายคุณเป็นยังไงบ้างครับ
‪ฉันไม่เป็นไรค่ะ
‪ไม่ค่อยรู้สึกปวดแล้วล่ะค่ะ
‪คุณทนายฮงยูชานจากไป
‪ฉันก็คิดว่าคงไม่มีใครมาหาฉันแล้ว
‪ขอบคุณที่มาหาฉันนะคะ
‪ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ
‪เพราะผมมาเพื่อบอกว่าต่อจากนี้ ‪จะไม่มีใครมาเยี่ยมคุณแล้วครับ
‪หลังจากนี้คุณขอความช่วยเหลือ ‪จากครอบครัวหรือเพื่อนแทนนะครับ
‪ฉันไม่มีใครหรอกค่ะ
‪แล้วสามีล่ะครับ
‪งั้นลูกคุณล่ะครับ
‪ไม่มีหรอกค่ะ
‪อ้อ
‪ไม่มีทั้งสามีและลูกนี่เอง
‪เรื่องที่ถูกใส่ความมันก็ส่วนหนึ่ง
‪แต่คุณใช้ชีวิตมายังไง ‪ถึงไม่มีใครอยู่เคียงข้างเลยครับ
‪ชีวิตคนเรา…
‪สำหรับบางคนก็ไม่ได้ ‪โรยด้วยกลีบดอกไม้หรอกนะคะ
‪ไม่ว่าจะพยายามใช้ชีวิตให้ดีแค่ไหน
‪แต่ก็มีหลายครั้งที่โลก ‪ไม่อนุญาตให้เป็นแบบนั้นค่ะ
‪คุณเอาแต่ใช้ชีวิตด้วยข้ออ้างแบบนี้
‪ก็เลยไม่มีใครอยู่เคียงข้างไงครับ
‪ค่ะ
‪ชีวิตของฉันมีแต่ข้ออ้างค่ะ
‪ฉันขอโทษที่ใช้ชีวิตแบบนี้นะคะ ‪คุณทนาย
‪ไม่ต้องขอโทษผมหรอก
‪ใช้ชีวิตที่เหลือลองคิดดูว่าใครกัน
‪ที่คุณควรขอโทษเถอะครับ
‪ผมขอตัวก่อนนะครับ
‪เรา…
‪คงไม่ได้เจอกันอีกใช่ไหมคะ
‪ผมวางแผนว่าจะไปจากที่นี่ครับ
‪ที่นี่ไม่ใช่ประเทศของผมน่ะครับ
‪คุณทนายคะ
‪ลาก่อนนะคะ
‪หนูคือจูฮยองใช่ไหม
‪จูฮยอง ตั้งแต่นี้เราจะ ‪เป็นครอบครัวเดียวกันนะ
‪ผอ.ครับ
‪แม่ผม
‪แม่ผมบอกว่าจะมาหาผมนี่ครับ
‪แม่บอกว่าให้ผมอยู่ที่นี่อีกสักพัก ‪แล้วจะมาหาผมครับ
‪ผมจะต้องรอ
‪จนกว่าแม่จะกลับมาครับ
‪พิซซ่าเปปเปอโรนีที่สั่งได้แล้วครับ
‪ถ้าเกิดว่าบล็อกของเรา ‪เขียนรีวิวชมแล้วนะครับ
‪แค่สามวัน ร้านคุณจะดัง ‪ภายในสามวันเลยครับ
‪ฝากด้วยนะครับ
‪ในรูปงานปาร์ตี้ ‪คนต่างบอกว่าพิซซ่าคุณอร่อย
‪- แต่รสชาติคล้ายร้านอื่นเลยนะคะ ‪- เอ๊ะ
‪- คือว่า… ‪- ถ้าคุณอยากได้คำวิจารณ์ดีๆ
‪ก็ให้เราทานมื้อนี้ฟรีก็พอค่ะ
‪อ้อ ครับ ฟรีเหรอครับ
‪ทำเอากลืนไม่เข้าคายไม่ออกเลยนะครับ
‪ถ้าคุณลองลิ้มรสชาติให้ดี
‪จะรู้สึกถึงรสชาติอาหารของเรา ‪ที่แตกต่างไปเองครับ
‪นี่ ลองกินนี่ดูสิ
‪กลิ่นค่อนข้างฉุนเลย
‪นี่ ถ้าเขาขอพริกจาราปิโน่ ‪ก็บอกว่าไม่มีนะ
‪บอกไปว่าหมดแล้ว เข้าใจไหม
‪แล้วถ้าเขาขอของแถมก็ห้ามให้เด็ดขาด
‪- หยาบคายจริงๆ ‪- ครับ
‪นี่ ว่าแต่ทำไมนายดูเศร้าแบบนั้น
‪(อธิบดีแท)
‪ครับ
‪- นายร้องไห้เหรอ ‪- เปล่าครับ ไม่ได้ร้องครับ
‪นายเมาแต่หัววัน ‪แล้วนั่งสงสารตัวเองอยู่ใช่ไหม
‪ไม่ใช่นะครับ
‪ตอนนี้นายอยู่ไหน
‪พอดีผมมีธุระ เลยออกมาข้างนอกครับ
‪รีบกลับมาที่ออฟฟิศเดี๋ยวนี้
‪- มีเรื่องด่วน ‪- ฮัล…
‪ผมขอโทษครับ
‪- เจ้าอาวาสครับ ‪- อ้อ โยมทนาย
‪วันนี้โยมเหนื่อยมากเลยนะครับ
‪ไม่หรอกครับ ‪พวกท่านก็เหนื่อยมากเช่นกันครับ
‪ว่าแต่จะเอาไม้กางเขนไปไหนครับ
‪อ้อ นี่เหรอ ข้างหลังนี้มีโบสถ์ ‪ที่พวกบาเบลการก่อสร้างยึดไป
‪แล้วปล่อยทิ้งร้าง ‪อยู่หลังหนึ่งน่ะครับ
‪และพอผ่านไปหนึ่งเดือน ‪ไม้กางเขนนี่ก็หล่นมาอยู่ที่พื้นครับ
‪แล้วท่านจะทำยังไงกับมันเหรอครับ
‪อาตมาว่าจะยกไปให้ ‪โบสถ์คึมกาข้างหน้านี้น่ะ
‪พวกเขาคงดูแลไม้กางเขนนี้อย่างดีครับ
‪อาตมาขอตัว
‪โยมทนาย
‪ช่วยอาตมาหน่อยได้ไหมครับ
‪ครับ
‪เฮ้อ อาตมาแบกมาได้เพราะโยมเลย
‪หลวงพ่อครับ ผมมีคำถามครับ
‪เชิญถามได้เลยครับ
‪ถ้าหากผมใช้ชีวิตอยู่ในที่ห่างไกล ‪เฝ้ามองแต่ทะเล
‪แล้วกิเลสที่ศาสนาพุทธว่าไว้ ‪จะหายไปไหมครับ
‪กิเลสน่ะ ‪ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าโยมอยู่ที่ไหน
‪แต่ขึ้นกับว่ามันอยู่ข้างในจิตใจ ‪ของโยมทนายหรือเปล่าครับ
‪ถ้าอย่างนั้นผมต้องรู้แจ้ง
‪เหมือนพวกท่านด้วยไหมครับ
‪การเอาชนะกิเลสไม่ใช่การรู้แจ้ง ‪แต่เป็นการต่อสู้ครับ
‪จงสู้อย่าให้พ่ายแพ้
‪และเมื่อสู้ชนะ โยมจะรู้แจ้งเองครับ
‪เราจ้างคนสะกดรอยตาม ‪วินเชนโซ่กับฮงชายองดีไหมครับ
‪ไม่จำเป็นหรอก
‪ไม่ว่าเขาจะทำอะไร ‪ก็อยู่ในกำมือของฉันอยู่ดี
‪อะไรกัน
‪แอบเดินหมากไม่บอกผมอีกแล้วใช่ไหม
‪โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย ‪ทนายชเวสุดยอดจริงๆ
‪- เรียกทีมเทคนิคมาหน่อยสิจ๊ะ ‪- ทีมเทคนิคเหรอ
‪ทีมเทคนิค
‪อือ ทีมเทคนิค
‪ทีมเทคนิค
‪ผมบอกว่าทีมเทคนิค
‪(สำนักงานกฎหมายอูซัง)
‪เรียบร้อยแล้วครับ
‪(ทนายความตัวแทน ฮันซึงฮยอก)
‪นั่นๆ กระถางต้นไม้ตรงนั้น ‪ฉันเป็นคนซื้อมาเอง
‪เพิ่มเสียงให้ดังขึ้นหน่อยสิ
‪มันถ่ายทอดสดเลยล่ะ
‪พี่ครับ สมัยนี้ถ้ามีคนจับได้ ‪ว่าดักฟัง ก็เป็นเรื่องใหญ่เลยนะครับ
‪นายทาบทามฉันมาให้ทำเรื่องใหญ่ๆ นี่
‪เพราะงั้นเราแค่ไม่ให้เขาจับได้ก็พอ
‪- เอาล่ะ ‪- ไม่รู้ว่าพวกเขาวางแผนอะไร
‪เมื่อวานซืนฉันได้ยิน ‪แต่เสียงฝ่าเท้ากับเสียงเพลง
‪ถ้าฟังไปเรื่อยๆ ‪คงได้เรื่องอะไรบ้างเองแหละครับ
‪(ลำโพง)
‪นี่มันเสียงอะไรเนี่ย
‪(ทนายฮงชายอง ขอให้เธอถ่อมตัวบ้างนะ)
‪เป็นอะไรไปครับ ผมกลัวนะ
‪เลิกหัวเราะได้แล้ว ‪ขนลุกไปหมดแล้วเนี่ย
‪คุณรู้ได้ยังไงคะ ว่ามีเครื่องดักฟัง ‪อยู่ในกระถางต้นไม้
‪ต้นว่านงาช้างเป็นพืชที่เติบโตได้ดี ‪แม้ว่าไม่รดน้ำให้เป็นเดือนครับ
‪เหมาะที่สุดสำหรับเครื่องใช้ไฟฟ้า ‪อย่างเครื่องดักฟังเลยล่ะครับ
‪เพราะงั้นในอดีตถึงขึ้นชื่อว่า
‪เป็นต้นไม้ที่หน่วยข่าวกรอง ‪ชอบฝังเครื่องดักฟังครับ
‪ให้ตายเถอะ ขนาดเรื่องชั่วๆ ‪ยังใช้วิธีแสนเชยเลย
‪ว่าแต่คุณทนาย ‪รู้เรื่องอะไรพวกนี้ดีจังนะคะ
‪อันนี้ถือเป็นความรู้รอบตัวนะครับ
‪อ๋อ "ความรู้รอบตัว"
‪ฉันนี่ไม่มีความรู้รอบตัวเหลือเกิน ‪ไม่มีเลยจริงๆ
‪ความไม่รู้ไม่บาปหรอกครับ
‪การปฏิเสธที่จะเรียนรู้ต่างหากที่บาป
‪ถ้ามีอะไรที่ฉันไม่รู้ ‪ฉันขอทำบาปดีกว่าค่ะ ฉันขี้เกียจ
‪อ้อ ผมวานให้ ‪ผู้จัดการช่วยเรื่องหนึ่งนะครับ
‪ให้เขาช่วยหาตึกร้านค้า ‪ทำเลดีๆ ที่ย่านซังชีให้สักตึก
‪คุณจะย้ายคนในพลาซ่า ‪ไปที่ใหม่จริงๆ เหรอคะ
‪ครับ
‪และจะออกค่าติดตั้ง ‪ให้กับทุกกิจการด้วยครับ
‪แต่ว่า
‪คุณจำเป็นต้องทำ ‪ถึงขนาดนั้นด้วยเหรอคะ
‪ผมอยากจัดการทุกอย่าง ‪ให้เร็วที่สุดก่อนจากไปครับ
‪งั้นคงต้องรีบหาแล้วสินะคะ
‪แบบนี้คนในพลาซ่า ‪ก็เหมือนถูกลอตเตอรี่เลยนะคะ
‪ผมว่าจะไปดูเอกสารส่งฟ้องสักหน่อย ‪ขอตัวก่อนนะครับ
‪คุณทนายคะ
‪อะไรคะเนี่ย เป็นพ่อมดเหรอคะ
‪มาจากฮอกวอตส์เหรอ
‪พอดีนัดดูตัวคราวก่อน ‪ผมได้ไปต่อน่ะครับ
‪ฉันก็ดีใจนะที่ได้ไฟเขียว ‪แต่ชุดนี้ไม่ได้มั้ง
‪แต่งตัวแบบนี้ ผู้หญิงได้หนีไปแน่ๆ
‪"หนี" งั้นเหรอ
‪หนีเข้ามาอยู่ในใจผม
‪ถ้างั้นผมขอตัว
‪คุณทนาย หนีเหรอครับ
‪คุณทนายคะ
‪ถ้าคุณไม่มีนัดอะไร ‪ไปดื่มด้วยกันนะคะ
‪ที่ไม่ใช่เบียร์กระป๋อง
‪มีอะไรจะคุยเหรอครับ
‪ต้องมีอะไรคุยถึงจะดื่มเหล้าเหรอคะ
‪ดื่มเพื่อให้ทีมเวิร์กดีขึ้นไปอีก ‪ดีออกนี่คะ
‪ไม่เมาอาละวาดใช่ไหมครับ
‪เฮ้ย
‪ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าไปสืบ ‪คอนซีลหรือคอร์นสลัดอะไรนั่น
‪แต่นายก็เมินคำพูดฉันแล้วเข้าไป ‪แถมยังเป็นผู้ช่วยเชฟงั้นเหรอ
‪รู้ได้ยังไงเหรอครับ
‪คิดว่าที่นี่ ‪เป็นบริษัทธรรมดาทั่วไปหรือไง
‪ใช้เวลาแค่สิบนาทีก็รู้หมดไส้หมดพุง ‪ว่าแกกำลังทำอะไรอยู่
‪ก็จริงครับ
‪ไม่เคารพหัวหน้าเลยจริงๆ ให้ตาย
‪ความดันฉันขึ้นเลย
‪- ขอโทษครับ ‪- ให้ตาย
‪(อธิบดีแทจงกู)
‪ดูสิ
‪มีสองฝ่ายที่ขอตรวจสอบ ‪ประวัติของวินเชนโซ่ กาซาโน
‪ฝ่ายหนึ่งคือสำนักงานกฎหมายอูซัง ‪อีกฝ่ายคือบริษัทในเครือบาเบลกรุ๊ป
‪เจ้าซิลิโคนนั่นทำอะไร ‪ทำไมถึงได้มีคนตรวจสอบจากทั้งสองฝ่าย
‪เขาสร้างองค์กรอะไรอยู่จริงๆ เหรอ
‪หรือเขาระดมเงินทุนผิดกฎหมายอยู่เหรอ
‪ผมยังไม่เห็น ‪การเคลื่อนไหวอะไรเลยครับ
‪แล้วทำไมทุกคนวุ่นวายขนาดนี้
‪ผมจะเขียนรายงานมาส่งให้ครับ
‪แล้วก็คำขอพวกนี้
‪ผมจะเป็นคนส่งคำตอบไปเองครับ
‪ได้ เข้าใจแล้ว
‪แล้วก็อย่าทำงานด้วยเงินของตัวเอง ‪เบิกกับบริษัทซะ
‪เงินก็ใช่ว่าจะมี
‪- ผมมีเงินครับ ‪- มีกับผีอะไรล่ะ
‪นายยังจ่ายหนี้ที่ยืมมา
‪เพราะค่าผ่าตัดของแม่ ‪ยังไม่หมดเลยนี่
‪ถ้างั้น
‪- ผมจะเบิกบริษัทนะครับ ‪- อือ ออกไปได้แล้ว
‪ผม
‪เจ้าขี้แยนั่น โธ่ๆ
‪ให้ตาย ฉันเห็นหน้าผู้พิพากษา ‪แล้วขำระเบิดเลย
‪ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้ ‪เหมือนมีดินน้ำมันแปะไว้เลย
‪แถมตอนพูดก็งึมงำๆ
‪จริงสิ
‪คุณไปหาคุณโอกยองจา ‪มาเมื่อตอนกลางวันใช่ไหมคะ
‪- รู้ได้ยังไงครับ ‪- ฉันได้ยินมาจากผู้จัดการค่ะ
‪คุณโอกยองจาก็คือคนที่ ‪ถูกกล่าวหาในคดีฆาตกรรมใช่ไหมคะ
‪ฉันเห็นในแฟ้มคดีของพ่อค่ะ
‪เห็นทำเครื่องหมายว่าสำคัญไว้ด้วย
‪งั้นเหรอครับ
‪ขอบคุณนะคะ
‪ที่ไปแทนคุณพ่อ
‪ฉันควรจะเป็นคนที่ไป
‪คุณทนายดีกว่าลูกสาวของเขาอีกนะคะ
‪ผมแค่ไปบอกเธอ ‪ว่าจะไม่มีใครมาอีกแล้วครับ
‪คะ
‪ไม่จำเป็นต้องรับช่วงงานทุกอย่าง ‪ต่อจากทนายฮงยูชานหรอกครับ
‪จากนี้ไปคุณทนายเอง ‪ก็ควรได้ทำงานของตัวเอง
‪- เห็นว่าเธอไม่สบายไม่ใช่เหรอคะ ‪- ช่างเรื่องนั้นเถอะครับ
‪ทีนี้ก็มาช่วยผมเอาคึมกาพลาซ่า ‪กลับมาได้แล้วครับ
‪แม้แต่เหตุผลที่จะเอาคืนก็ยังไม่บอก ‪แล้วจะให้ฉันช่วยอะไรคะ
‪ต้องรู้เหตุผลเหรอครับ
‪ต้องรู้สิคะ
‪จากนั้นฉันจะได้วางแผน
‪งั้นต้องมีแต่คุณทนายที่รู้นะครับ
‪ห้ามบอกใครเด็ดขาดนะครับ
‪อะไรเหรอ
‪ช่วยทำจังหวะให้ไหมคะ
‪ด้านใต้ของคึมกาพลาซ่า
‪มีทองคำ 1,5 ตันซ่อนอยู่ครับ
‪ทอง 1,5 ตันเหรอคะ
‪ทอง 1,5 ตันนี่มันเท่าไรคะ
‪ประมาณ 110 ล้านยูโร ‪เงินเกาหลีก็ประมาณ 150,000 ล้านวอน
‪เป็นเงิน 150,000 ล้านวอนเหรอ
‪แต่มันมีปัญหานิดหน่อยครับ
‪ทองคำ…
‪ใต้ดินบ้านของฉัน
‪มีลูกโคทองคำ 100 ตัวด้วยนะคะ
‪ฉันอยากจะบ้าตาย
‪คุณทำให้คนตื่นเต้นได้เก่งมากเลยนะ
‪คิดว่าผมกำลังโกหกอยู่เหรอครับ
‪นิสัยตอนเมาของคุณทนาย ‪เป็นแบบนี้นี่เอง
‪- พูดขี้โม้หน้าตาย ‪- "ขี้โม้" เหรอ
‪- เรานั่งกันนานเกินไปแล้ว ‪- "โม้" เหรอ
‪- ไปกันเถอะค่ะ ‪- "โม้" เหรอ เดี๋ยวก่อนสิ
‪พูดขี้โม้หมายความว่ายังไงครับ
‪เป็นคำชมๆ
‪ทำเป็นโกรธซะสมจริงเลยนะ
‪ฉันจะจ่ายเงินนะคะ
‪ไปกันเถอะค่ะ คุณมานซูร์ กาซาโน
‪มานซูร์ มอนซูร์ มานซูร์ แมนซูร์
‪บอกว่าไม่ใช่เรื่องโกหกไง
‪ครับ ประธานโจ ผมเองครับ
‪ผมเอาของที่ขอ ‪ไปวางไว้ที่บ้านแล้วนะครับ
‪เราน่าจะต้องรีบกันหน่อยครับ
‪และคิดหาวิธีเอาทองวิธีอื่นไว้ด้วย
‪ผมจะจ้างผู้เชี่ยวชาญ ‪และลองหาวิธีดูอีกทีครับ
‪แล้วก็ เพื่อเป็นการเผื่อไว้
‪เช็กด้วยครับว่าระบบการระเบิด ‪ที่ใต้ดินยังทำงานอยู่ไหม
‪มันทำงานโดยไฟฟ้า ‪แค่ตรวจจับสัญญาณก็น่าจะรู้ครับ
‪ว่าแต่ทำไมถึงให้ตรวจสอบล่ะครับ
‪ถ้าหากว่าระบบมีปัญหาและโดนปิดไป
‪เราแค่ขุดก็ได้แล้วครับ ‪ไม่เสี่ยงอันตรายที่จะระเบิด
‪เข้าใจแล้วครับ
‪ผมจะลองถามผู้เชี่ยวชาญ ‪หาอุปกรณ์ตรวจจับและส่งไปให้ครับ
‪ให้ตายสิ
‪(วัดนานยัก)
‪ทำไมร้อนแบบนี้
‪เปิดทิ้งไว้ทำไมเนี่ย
‪ทำไมถึงโค้งคำนับอยู่แบบนั้นนะ ‪แถมเขายังเป็นมาเฟียอิตาลีอีก
‪เขากำลังร้องไห้
‪หรือจะกำลังสำนึกผิด
‪คอนซีลเยเรของมาเฟีย
‪กำลังร้องไห้และคำนับพระพุทธเจ้า
‪นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‪หรือจุดประสงค์ที่มาเกาหลี
‪คือสำนึกตนเหรอ
‪ระบบยังทำงานได้ดีเหมือนเดิม
‪สมบูรณ์แบบ
‪- ภารกิจสำเร็จได้ด้วยดีมากเลย ‪- ใช่
‪- มันสมบูรณ์แบบมาก ‪- สุดๆ
‪- "นั่นคือตัวต่อยักษ์ค่ะ" ‪- "นั่นคือตัวต่อยักษ์ค่ะ"
‪อาตมาอยากจะพูดอะไรบางอย่างครับ
‪ขอบคุณทุกคนมากครับ ‪ที่ช่วยเหลืออูยองอย่างเต็มที่
‪ขอบคุณอะไรกันคะ
‪เขาเป็นเหมือนน้องชาย ‪หลานชายของพวกเรา เนอะ
‪ทุกท่านที่ช่วยเหลือผู้อื่น ‪ด้วยความเมตตา
‪เปรียบเหมือนพระพุทธเจ้า ‪ที่ยังมีชีวิตอยู่โดยแท้
‪- ไม่หรอกค่ะ ‪- ไม่หรอก
‪ใครบนโลกใบนี้ที่จะกล้าแอบ ‪เอาแตนเข้าไปในชั้นศาลล่ะครับ
‪- ใช่ ‪- เจมส์บอนด์ก็ยังทำไม่ได้เลยครับ
‪แต่ก้นของที่รักยังไม่หายบวมเลยนะ
‪ผมเรียนศิลปะการต่อสู้มา ‪ก็เลยทนต่อพิษร้ายแรงนี่ได้
‪ดูผู้พิพากษาเมื่อกี้สิ ‪หงายหลังทันทีเลย
‪โอย
‪- ผมน่าจะยังนั่งไม่ไหว ‪- ระวังหน่อย
‪ว่าแต่อูยองเป็นยังไงบ้างคะ
‪ก่อนอื่นก็ต้องรับเคมีบำบัด
‪และดูการตอบสนองของร่างกายครับ
‪- ยังมีหวังอยู่สินะ ‪- อืม
‪อูยองของเราจะต้องผ่านไปได้
‪แน่นอนสิ
‪จะว่าไป วันนี้การแสดงของ ‪ผู้อำนวยการแลรี่สุดยอดไปเลยนะคะ
‪ผมเข้าถึงความเจ็บปวดของเหยื่อ
‪ท่าทางก็เลยออกมาโดยธรรมชาติน่ะครับ
‪ซาลามิ ชีส วองโกเล่พาสต้ามาแล้วครับ
‪ทานให้อร่อยนะครับ
‪- ดูน่าอร่อยมากเลย ‪- ทานเลยครับ
‪- ของแพงไม่ใช่เหรอ ‪- แพงแน่เลย
‪ขอโทษที่วันนี้ผมไม่ได้ไป ‪ฟังการพิจารณาคดีด้วยนะครับ
‪พอดีว่ามีกลุ่มลูกค้าอินฟลูเอนเซอร์ ‪ชื่อดังมาจองที่ร้านไว้
‪ไม่น่าพลาดการพิจารณาคดีเลย
‪แต่ว่า แล้วพวกเราต้องทำยังไงคะ
‪ต้องย้ายออกหรือเปล่าคะ
‪จริงสิๆ ผมได้ยินมาจากผู้จัดการ
‪คุณทนายวินเชนโซ่บอกให้เขาไปมองหา ‪ตึกที่อยู่ในย่านซังชี
‪- เพื่อให้พวกเราย้ายไป ‪- เป็นเรื่องจริงเหรอครับ
‪ไม่ได้ให้แค่เฉพาะร้านนะคะ
‪เหมือนเขาจะจ่ายแม้กระทั่ง ‪ค่าติดตั้งทั้งหลายเลยค่ะ
‪ถ้างั้นเราควรจะขอเขาสร้างวัดนานยัก ‪ไว้บนดินแทนใต้ดินนะหลวงพ่อ
‪สำหรับฉันแล้ว
‪ฉันรู้สึกถึงความจริงใจจากแววตาของ ‪คุณทนายวินเชนโซ่มาตั้งแต่แรกเลยค่ะ
‪ผมยังรู้สึกคลุมเครืออยู่เลย
‪เอาล่ะ ทุกคนคิดจะทำยังไงกัน
‪จะทำยังไงได้อีกล่ะ ‪จะที่นี่ ที่นู่น ที่นั่น
‪ให้ตาย ประโยคสวยจริงๆ ‪เราควรจะย้ายอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
‪ครับ เราต้องไป
‪ถึงแม้ผมอยากจะสู้กับ ‪เจ้าพัคซอกโดต่อไปเรื่อยๆ
‪แต่เราก็ต้องทำมาหากิน
‪ถ้างั้นทุกคนจะไปหมดเลยใช่ไหม ‪ฉันจะไป
‪- ฉันด้วย ‪- ผมด้วย
‪อาตมา…
‪- อมิตาพุทธ ‪- อมิตาพุทธ
‪- ฮาเลลูยา ผมก็ด้วย ‪- ฉันด้วย
‪ผมก็ด้วย
‪- อะไรน่ะ ‪- เกิดอะไรขึ้น
‪คนไร้บ้านที่วนเวียนอยู่ ‪แถวสถานีไม่ใช่เหรอนั่น
‪ใช่ค่ะ คนที่ชอบถ่ายหนักก่อนฝนจะตก
‪เหมือนจะชื่อว่ากิลเบิร์ตใช่ไหมนะ
‪ทำไมชื่อกิลเบิร์ตล่ะคะ
‪ไม่รู้เหมือนกันครับ ‪เขาบอกว่าตัวเองชื่อกิลเบิร์ต
‪เข้ามาด้านในทำไม ตกใจหมด
‪ผมเอาเบียร์หนึ่งขวด ‪แล้วก็แบบนั้นครับ
‪- ออกไป ‪- นี่คุณ
‪วันนี้วันดี แบ่งกันกินเถอะครับ
‪- จริงอย่างที่เขาว่า ‪- ใช่ เขาคงจะอยากกินมาก
‪เดี๋ยวก่อน อย่านั่งซี้ซั้วนะ
‪เดี๋ยวนะ
‪เหมือนเราจะเคยเจอกันบ่อยๆ เลยนะ
‪ไม่ใช่เหรอ
‪ถ้าให้ผมกินของอร่อย ‪ผมจะบอกข้อมูลสำคัญมากกับพวกคุณครับ
‪เป็นข้อมูลที่ ‪ถึงขั้นเปลี่ยนชะตาชีวิตทุกท่านได้
‪เอาสิ ไหนลองว่ามา
‪ลองเปลี่ยนชะตาในวัยนี้หน่อยซิ
‪ทุกท่านเป็นคนที่โชคดีมากครับ
‪(รายงานประวัติ ‪วินเชนโซ่ กาซาโน)
‪(คอนซีลเยเรแก๊งมาเฟีย)
‪หน้าที่ของหน่วยข่าวกรอง ‪ก็คือการส่งมอบข้อมูลที่ถูกต้อง
‪(ดวงตาที่เหมือนกวางน้อย)
‪แต่ว่า…
‪ใช่ ฉันยังต้องเฝ้าดูเขาต่อไป
‪มันยังไม่ถึงเวลา
‪ยังไม่ถึงเวลา
‪(คึมกาพลาซ่า)
‪สวัสดีครับ อรุณสวัสดิ์…
‪หากจิตใจสงบลงได้แล้ว ‪ก็เข้าไปกันข้างในกันเถิด
‪อะไรน่ะ ‪เป็นอะไรกันตั้งแต่เช้าเลยเนี่ย
‪(หน่วยข่าวกรองความปลอดภัย ‪ระหว่างประเทศ)
‪(วินเชนโซ่ กาซาโน)
‪(ทนายความ จางจุนอู)
‪(กิจกรรมและรางวัล)
‪(อาสาสมัครเป็นครู ‪ในแทนซาเนีย แอฟริกา)
‪(งานฉลองส่งท้ายปี ‪ของชมรมผู้อุปถัมภ์ใจบุญแห่งมิลาน)
‪(พระสันตะปาปาเบอร์นาโด ‪และวินเชนโซ่ กาซาโน)
‪(กิจกรรมการกุศลของ ‪นิตยสารแฟชั่นโวโก)
‪สมบูรณ์แบบจริงๆ
‪ทนายความที่มีชื่อเสียง ‪ด้านสิทธิมนุษยชนในมิลาน
‪เป็นคนดัง ราชาแห่งการบริจาค
‪แถมยังถูกขู่ฆ่าอยู่บ่อยๆ เพราะว่า ‪รับคดีให้กับผู้ที่เป็นเหยื่อมาเฟีย
‪นี่มันเป็นเรื่องจริงเหรอ
‪เป็นข้อมูลที่เจ้าหน้าที่เฝ้าระวัง ‪อาชญากรรมอิตาลีส่งมาครับ
‪มันดูแปลกๆ พิกลนะ
‪ครับ ท่านประธาน
‪ครับ
‪ประธานจางของบาเบล
‪ไม่ครับ ไม่
‪อะไรนะครับ วันนี้เหรอครับ
‪ในวันพิจารณาคดีครั้งที่สอง ‪ทุกคนต้องช่วยมาเป็นพยานค่ะ
‪และต้องเตรียมตัวสำหรับคำถามของฉัน ‪และคำถามจากฝ่ายจำเลยค่ะ
‪- พวกเราจะทำได้ใช่ไหมคะ ‪- ไม่ต้องกังวลไปครับ
‪พวกเราแค่ตอบคำถามตามที่ตกลงกันไว้
‪ส่วนคำถามฝ่ายจำเลย ‪ผมจะแจกให้ทุกท่านครับ
‪ผู้จัดการครับ
‪ทุกท่านต้องเตรียมใจไว้ให้ดีนะคะ
‪ทนายอีกฝ่ายชั่วร้ายมากค่ะ
‪ผมยุ่งจะตายอยู่แล้ว จู่ๆ ก็ให้ไป ‪สรุปรายงานสถานการณ์เนี่ยนะ
‪ถึงขั้นต้องเรียกผมไปด้วยหรือไงนะ
‪บาเบลเภสัชกรรม ‪การก่อสร้าง เคมิคอลส์
‪ก็รู้กันอยู่แล้วนี่ ‪ว่าสถานการณ์เป็นไง
‪คงไม่ได้เรียกไปเฉยๆ หรอก
‪ไปถึงก็รู้เองแหละ
‪จางจุนอู นายสรุปให้มันดีๆ นะ
‪อย่าพูดจาติดขัดล่ะ
‪อะไรนะครับ
‪อ๋อ ครับ
‪ดูสิ พูดติดขัดแล้วเนี่ย
‪"ครับ ครับ" เจ้าเด็กนี่
‪- นายมาเที่ยวเล่นเหรอ ‪- ไม่ใช่ครับ
‪ผมจะทำไง ‪กับพาร์ตเนอร์เงอะงะแบบนี้ดีเนี่ย
‪"พาร์ตเนอร์เงอะงะ" เหรอ ครับ
‪ขำใช่ไหม ตลกเหรอ
‪เงียบๆ หน่อย
‪ไม่ตั้งใจทำงานเอาเสียเลย
‪พอเถอะ
‪คาดว่าอัตราชนะในรอบสองเป็นยังไงคะ
‪บนสมมติฐานว่าพยาน ‪ของเราทำได้ดีไม่มีพลาด
‪ก็ 40 เปอร์เซ็นต์ครับ
‪สูงกว่ารอบแรกเยอะเลยนะคะ
‪ยื่นเอกสารให้พยาน ‪ของเราแล้วใช่ไหมคะ
‪ครับ ผมยื่นไปแล้ว ‪น่าจะอยู่ในระหว่างการตรวจสอบครับ
‪ถ้าผอ.กิลจากโรงพยาบาลแฮมุน ‪มาเป็นพยานด้วย เราจะเสียเปรียบครับ
‪เราก็จำเป็นต้องมี ‪แพทย์ที่เชื่อถือได้สักคน
‪- ไม่มีความคืบหน้าใช่ไหมคะ ‪- จนถึงเมื่อวานตอนบ่าย
‪เราถูกปฏิเสธจากแพทย์ ‪ทั้งหมด 56 ท่านครับ
‪แพทย์สำหรับคดีอุบัติเหตุอุตสาหกรรม ‪ขององค์กรขนาดใหญ่หาไม่ง่ายครับ
‪พวกเขาคงจะไม่ซื้อ ‪พยานของฝ่ายเราไปใช่ไหมคะ
‪มีความเป็นไปได้ค่อนข้างต่ำ ‪เพราะพวกเขาเกลียดชังบาเบล
‪- แต่ว่า… ‪- แต่ว่าอะไรคะ
‪พวกเขาอาจจะ ‪ข่มขู่พยานด้วยวิธีอื่นก็ได้ครับ
‪ถ้างั้นเราก็ต้องจัดการ ‪พยานฝ่ายนั้นด้วยวิธีเดียวกันค่ะ
‪เวลาแบบนี้นี่แหละ ‪ที่เราต้องหาและโจมตีศัตรูของพยาน
‪เพราะศัตรูของศัตรู คือสหายของเรา
‪ตื่นเต้นอีกแล้ว
‪ผมไม่เคยคิดไม่เคยฝันเลยว่า ‪จะได้จัดการพยานของฝ่ายตรงข้ามน่ะ
‪งั้นเริ่มจากการหาศัตรูของศัตรูค่ะ
‪เริ่มเลย
‪ฉันบอกให้เริ่ม
‪ถ้างั้นผมจะเริ่มการสรุปนะครับ
‪(ความลับของบาเบลกรุ๊ป)
‪บัดนี้ไป ‪ผมจะเปิดเผยความลับของบาเบลกรุ๊ปครับ
‪ความลับของบาเบล
‪เราเตรียมมาให้สนุกสนานน่ะครับ
‪(เมื่อ 51 ปีที่แล้ว)
‪ผู้ก่อตั้งแฮมุนกรุ๊ป ที่ปัจจุบัน ‪รู้จักกันในนามของบาเบลกรุ๊ป
‪ประธานจางกุกฮัน
‪มีลูกชายสองคนครับ
‪เขามีลูกชายคนแรกกับคุณนายฮวางซุกจิน
‪ส่วนลูกชายคนที่สอง
‪เกิดจากซอมินฮีที่เป็นเลขาสาวครับ
‪แทนที่จะทำงาน ดันไปมีชู้
‪นี่ จางจุนอู นายทำอะไรของนาย
‪จางจุนอู กลับมาเดี๋ยวนี้
‪- อยู่เฉยๆ ครับ ‪- เฉยๆ เหรอครับ
‪- นั่งลง ‪- นั่ง
‪- รีบนั่ง ‪- รีบนั่ง
‪เอาล่ะถ้าอย่างนั้น
‪ลูกชายคนที่สองคือใครกัน
‪เขาก็คือ ประธานจางฮันซอนั่นเองครับ
‪(จางฮันซอ)
‪เหลือเชื่อไปเลย
‪ถ้างั้น ลูกชายคนแรกจะเป็นใครกัน
‪เขาฉลาดและทำกิจกรรมเยอะ ‪มาตั้งแต่เด็ก
‪ไม่เคยจะพลาดอันดับหนึ่ง
‪แม้ไม่ได้เรียนจบด้วยอันดับต้น
‪จากนิติศาสตร์สแตนฟอร์ดก็จริง ‪แต่ก็จบมาด้วยผลการเรียนที่ดี
‪แถมพระเจ้ายังได้ประทานเสน่ห์ ‪และความสมบูรณ์แบบมาให้
‪ใครกันครับ
‪ใคร
‪(ใครคือราชาตัวจริงแห่งบาเบลกรุ๊ป)
‪ผมครับ
‪- จางจุนอู ‪- อะไรกันเนี่ย
‪เจ้าของตัวจริงแห่งบาเบลกรุ๊ป
‪จางจุนอู
‪พร้อมหรือยัง
‪- ตัวเอกในคืนนี้ก็คือผม ‪- ก็คือผม
‪ที่จริงแล้วบาเบลกรุ๊ปเป็นของฉัน
‪- ของฉัน ‪- ของพี่
‪- ของฉัน ‪- เซอร์ไพรส์
‪- บาเบลกรุ๊ปเป็นของฉัน ‪- เป็นของฉัน
‪เป็นของฉัน
‪- ของฉัน ‪- ไม่รู้เลยใช่ไหมล่ะ
‪- ไม่รู้ใช่ไหม ‪- เป็นของฉัน
‪ผมหลอกพวกคุณทุกคน
‪บาเบลกรุ๊ปเป็นของฉัน
‪- ของฉัน ‪- ของฉัน
‪ของฉัน
‪ขอโทษครับ
‪ได้โปรดให้อภัย ‪ที่ผมเสียมารยาทด้วยครับ
‪ไม่เป็นไรครับ ผมสนุกมากเลย
‪นายก็สนุกใช่ไหม
‪ครับพี่ รู้สึกเหมือน ‪นั่งรถไฟเหาะทุกวันเลยครับ
‪- นั่งลงสิครับ นั่งลง ‪- ครับ
‪ผมกับประธานจางฮันซอ
‪เหมือนหุ่นยนต์ดูดฝุ่นไหมครับ
‪ตั้งใจเต็มที่แต่ก็ยังขาดเหลือ ‪อีก 20 เปอร์เซ็นต์
‪ไม่ครับ ไม่เลยครับ
‪ผมภูมิใจในตัวทั้งสองท่าน
‪ไม่สิ รู้สึกเคารพมากครับ
‪พวกท่านเป็นพี่น้อง ‪ที่มีความสามารถไม่มีที่สิ้นสุดครับ
‪เป็นอะไรไปครับ ทำตัวตามปกติสิครับ
‪บอสเงอะงะ
‪"เงอะงะ" เหรอ ใช่เลยครับ
‪ผมเงอะงะมากจริงๆ ครับ ‪ยังมีอะไรให้ต้องเรียนรู้อีกเยอะ
‪ตามนั้นครับ
‪จากนี้ไปต้องให้เกียรติพี่เขาในฐานะ ‪ประธานอย่างเป็นทางการนะครับ
‪และเก็บเป็นความลับไว้ให้ดี
‪- ครับ ‪- เป็นอะไรกัน
‪ใครเป็นประธานสำคัญตรงไหน
‪สำคัญค่ะ ตอนนี้เราได้รู้แล้ว
‪เราก็ต้องปฏิบัติตัว ‪ให้สมกับฐานะของท่าน
‪จริงสิ คุณทนายชเว
‪เห็นว่าขอให้ซื้อ ‪สนง.อัยการนัมดงบูให้เหรอครับ
‪ค่ะ
‪จะอัยการเขต
‪หรือผู้พิพากษาก็เถอะ ยื่นรายการ ‪และใบเสนอราคามาได้เลยครับ
‪หลังตรวจทานเรียบร้อย ‪ผมจะกดซื้อให้เอง
‪ค่ะ ท่านประธาน ‪ฉันจะยื่นใบเสนอราคาให้ค่ะ
‪เรื่องนั้นก็ส่วนเรื่องนั้น
‪การพิจารณาคดีเมื่อวานน่าผิดหวัง ‪มากเลยครับ ไม่ได้ปะทะกันด้วยซ้ำ
‪เดี๋ยวนี้อูซัง ‪ทำงานไม่ได้เรื่องเลยนะครับ
‪ไม่เห็นเหรอครับ ‪ว่าพี่เขายอมให้ขนาดไหน
‪ขอโทษค่ะ
‪อนาคตจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นค่ะ
‪"มือดาบ" แห่งสำนักงานอัยการนัมดงบู
‪คุณเป็นแบบนั้นใช่ไหมล่ะครับ
‪แต่ในสายตาผม วินเชนโซ่ต่างหาก ‪ที่ดูเหมือนปรมาจารย์ดาบ
‪คุณรู้เกี่ยวกับวินเชนโซ่เหรอคะ
‪จะไม่รู้ได้ไงกันครับ
‪เขาเป็นคนที่ระเบิดโกดัง ‪เภสัชกรรมบาเบลของผมนะ
‪เขาคือคนที่ปักเข็มฉีดยา 50 อัน ‪ในหมอนของผมด้วยใช่ไหม
‪ถ้าเอาชนะไม่ไหว
‪ก็จัดการโง่ๆ เหมือนตอนที่จัดการ ‪ทนายฮงยูชาน
‪และพวกนักวิจัยสิครับ
‪ง่ายดีออก
‪จากนี้ให้เชื่อใจพวกเราเถอะค่ะ
‪ได้
‪ได้ครับ
‪ช่วยดูแลน้องชายผมด้วยนะครับ
‪- อย่าไม่เห็นหัวเพราะเป็นของปลอม ‪- ครับท่าน
‪- ใช่ไหม ‪- ครับ
‪ลาก่อนครับ
‪"มือดาบ" แห่งสำนักงานอัยการนัมดงบู
‪แต่ในสายตาผม วินเชนโซ่ต่างหาก ‪ที่ดูเหมือนปรมาจารย์ดาบ
‪ห้าชั่วโมงถัดจากนี้
‪เราจะวางแผนพิจารณาคดีใหม่ทั้งหมด
‪ขอโทษนะครับ
‪- ครับ ‪- สวัสดีครับ
‪คุณคือฝ่ายบัญชีของกลุ่มเหยื่อ ‪บาเบลเคมิคอลส์ใช่ไหมครับ
‪ครับ ทำไมเหรอครับ
‪(คนไข้: อีอูยอง)
‪(แดชังเดลี่)
‪และสุดท้ายนี้
‪ต้องให้ข่าวออกมา ‪ตอนหกโมงเช้าอย่างตรงเวลา
‪ผู้จัดการ ทำไมโทรมาแต่เช้า…
‪คุณทนายครับ รีบดูข่าวด่วนเลยครับ
‪สกู๊ปพิเศษของแดชังเดลี่รายงานว่า
‪ตัวแทนกลุ่มครอบครัว ‪ของเหยื่อบาเบลเคมิคอลส์
‪ยักยอกและใช้เงินบริจาค ‪มาเป็นเวลาสองปีแล้วครับ
‪นี่มันอะไรอีกวะเนี่ย
‪(พื้นที่รักษาความปลอดภัย ‪ห้ามเข้าออก)
‪คุณสายสืบ ถ้าดูดีๆ แล้ว พวกเรา…
‪- คุณสายสืบครับ ‪- คุณทนายฮง
‪คุณทนายฮง ทำยังไงดีคะ ‪ช่วยพวกเราหน่อยเถอะค่ะ
‪เกิดอะไรขึ้นคะ
‪- ทนายตัวแทนเหรอครับ ‪- ค่ะ
‪คุณจับพวกเขามา ‪เพราะว่ามีหลักฐานแน่ชัดเหรอคะ
‪หลักฐานเหรอครับ
‪เยอะมากจนจัดไม่ถูกเลยครับ
‪พวกเราเจอเงินสด
‪ทั้งในรถ บ้านของพวกเขา ‪และเพดานห้องประชุม
‪เงินที่ยักยอกจากเงินบริจาคน่ะครับ
‪มีหลักฐานว่ายักยอกหรือเปล่าครับ
‪เขาคนนั้นครับ
‪บัญชีของกลุ่มเป็นคนสารภาพครับ
‪เขาบอกว่าถูกบังคับและข่มขู่ ‪จึงต้องยักยอกเงินครับ
‪ไม่จริงครับคุณทนาย
‪พวกเราถูกใส่ร้ายครับ
‪พวกเราไม่เกี่ยวข้องด้วยเลยครับ
‪คุณทนายครับ
‪พวกเราก็ไม่เกี่ยวด้วยเลยค่ะ
‪คุณทนายก็รู้ดีนี่คะ ‪พวกเราไม่ได้ทำอะไรค่ะ
‪ช่วยพวกเราหน่อยนะคะ
‪พวกเราถูกใส่ร้ายค่ะ ‪พวกเราไม่ได้ทำจริงๆ
‪ชเวมยองฮีควรจะไปทำงานในวงการหนัง
‪ทนายอะไรเขียนบท ‪และกำกับการแสดงเก่งขนาดนี้
‪แล้วทำไมคำโกหกมันได้ผลง่ายนักนะ
‪เพราะพลังของคำโกหก ‪แปรผันกับอำนาจของคนที่พูดไงครับ
‪พวกเขาต้องเป็นพยาน
‪แต่ถ้าสถานการณ์เป็นอย่างนี้ ‪ก็คงจะยากค่ะ
‪ต่อให้พวกเขาสามารถเป็นพยานได้
‪พวกเขาจะเป็นเหยื่อของชเวมยองฮี ‪เราจะเสียเปรียบครับ
‪สุดท้ายแล้ว พยานที่เราเหลือก็มีแต่ ‪คุณอีอูยองที่อยู่โรงพยาบาลสินะคะ
‪ค่ะ ผู้จัดการ
‪ครับเมื่อกี้ ‪ทางศาลเพิ่งติดต่อมาครับ
‪ยกเลิกตัวพยานใช่ไหมคะ
‪อันนั้นก็ด้วยครับ
‪คุณอีอูยองก็ถูกยกเลิกด้วยครับ
‪คุณอีอูยองเหรอคะ ทำไมล่ะคะ
‪(ผู้จัดการ นัมจูซอง)
‪พวกเขาตรวจสอบสารเสพติด
‪และตรวจพบเมทแอมเฟตามีนจำนวนเล็กน้อย ‪จึงต้องสอบสวนเพิ่มเติมครับ
‪เมทแอมเฟตามีนเหรอคะ
‪เข้าใจแล้วค่ะ ผู้จัดการ
‪สุดยอด
‪เธอปิดตายครบทุกทางเลยนะเนี่ย
‪ชเวมยองฮีเหมือนมาเฟียตัวจริงเลย
‪เดี๋ยวนี้มาเฟียยังไม่ทำแบบนี้เลย
‪รุ่นพี่
‪ทำไม มาเช็กที่พวกฉันโดนระเบิดลงเหรอ
‪โธ่ ทำไมพูดจาแบบนั้นล่ะครับ
‪ผมมาเตรียมตัวทำสรุปน่ะครับ
‪- งั้นก็ไปเตรียมตัวซะนะ ‪- รุ่นพี่
‪กลับมาที่อูซังเถอะครับ
‪- นายเป็นประธานอูซังหรือไง ‪- หัวหน้าฝากบอกมาครับ
‪เขาบอกว่ากลับไปแล้วจะให้อยู่ ‪ระดับเดียวกันกับทนายชเวมยองฮีเลย
‪โธ่ๆ หลังจากเจอแตนตัวหนึ่ง ‪แล้วรู้สึกเสียดายฉันสินะ
‪บอกเขาว่าไม่ล่ะ
‪ทำไมต้องใช้ความสามารถดีๆ ‪ทำแต่เรื่องยากๆ อยู่เรื่อยเลยครับ
‪- บาเบลสำคัญอะไรขนาดนั้น ‪- ทำไมต้องจริงจังขนาดนั้น
‪ทำไมจู่ๆ ก็จริงจังแบบนี้ล่ะ
‪เพราะผมโกรธที่ต้องเห็นรุ่นพี่ ‪เสียแรงเปล่าอยู่เรื่อยเลยไงครับ
‪แล้วก็
‪วิธีการทำงานของรุ่นพี่ ‪ก็แปลกไปหลังจากที่พวกคุณร่วมมือกัน
‪จางจุนอู
‪ฉันเคยบอกแล้วใช่ไหม ว่าอย่าข้ามเส้น
‪ผมเป็นห่วง ฟังผมหน่อยไม่ได้เหรอครับ
‪อือ ไม่ได้ ‪นายพยายามในส่วนของนายเถอะ
‪ไปกันค่ะ คุยเกี่ยวกับมาตรการรับมือ
‪คุณทนาย
‪ในสุภาษิตเกาหลี
‪มีสุภาษิตหนึ่ง ‪ที่ผมประทับใจมากเลยครับ
‪"ตัวเองเป็นคนขุด
‪หลุมฝังศพให้ตัวเอง"
‪ผมไม่อยากให้ ‪รุ่นพี่อยู่ในหลุมฝังศพครับ
‪และผมก็เกลียดคุณทนาย ‪ที่ช่วยขุดหลุมนั้นด้วย
‪ผมเชื่อว่าคุณทนาย ‪เป็นคนที่ฉลาดมากครับ
‪และคนที่ฉลาดก็มักจะรู้ ‪จังหวะที่ควรจะหยุดครับ
‪ผมขอพูดสองอย่างนะครับ
‪ใช่ครับ พวกเราขุดหลุม
‪แต่ว่าชื่อบนป้ายสุสาน ‪ไม่ใช่ของเราครับ
‪และคนที่ฉลาดไม่ต้องรู้ ‪จังหวะที่ควรจะหยุด
‪แต่พวกเขาจับจังหวะ ‪ที่ศัตรูอ่อนแอได้เป็นอย่างดีครับ
‪อูซังสอนได้ดีมากเลยนะครับ ‪คุณต้องกลายเป็นทนายที่ดีแน่เลยครับ
‪ไว้เจอกันครั้งหน้านะครับ
‪(ตำรวจ)
‪หลังจากทำให้พ่อฉันเป็นแบบนั้น ‪แล้วว่าไงนะ
‪ให้กลับไป
‪ไอ้พวกหน้าด้านไร้ยางอาย
‪เมื่อถูกต้อนให้จนมุม ‪ก็จะอับอายขายหน้าได้ง่ายครับ
‪นี่คุณ
‪จังหวะแบบนี้ ช่วยพูดให้กำลังใจ
‪หรือพูดจามีความหวังหน่อย ‪ไม่ได้หรือไงคะ
‪พูดจามีความหวังเหรอ
‪อ้อ อันนั้นไง
‪"การยอมแพ้ในการต่อสู้ ‪ที่ไม่มีทางชนะ ก็เป็นโอกาส"
‪มันมีความหวังตรงไหน
‪หงุดหงิดรำคาญใจชะมัด
‪ไม่รู้แล้ว
‪ทำคนเดียวโดยไม่มีพยานก็ได้
‪ใช่ ทุกคนก็เกิดมาตัวคนเดียว
‪ฉันจะเดินกลับเพื่อสงบอารมณ์หน่อยค่ะ
‪คุณทนายก็ไปหารถนั่งกลับมาเองนะคะ
‪หลังจากนี้ฉันก็แค่พล่ามคนเดียว ‪ในศาลก็เป็นอันเรียบร้อย
‪ฉันใส่อะไรไปดีนะ
‪(ห้าวันถัดมา ‪การพิจารณาคดีครั้งที่สอง)
‪ขอบคุณครับ หัวหน้า
‪มันเปิดได้ทั้งสองทางเลยนะเนี่ย
‪สวัสดีครับรุ่นพี่
‪(ฝ่ายจำเลย)
‪วันนี้ทางนั้นไม่มีพยานเลยแฮะ
‪แน่นอนอยู่แล้ว
‪พยานพวกเขาถูกปฏิเสธหมดเกลี้ยงเลย
‪โอเค
‪อะไรน่ะ ตาข่าย ซีทรูเหรอ
‪ท่านผู้พิพากษาเรียกผู้เชี่ยวชาญ ‪เผื่อว่าแตนยักษ์จะออกมาอีกน่ะ
‪มันฝังใจ
‪ตายจริง ท่านประธาน มาแล้วเหรอครับ
‪- ไปนู่น ‪- นู่นเหรอครับ
‪ครับ
‪วันนี้ก็รบกวนด้วยนะครับ
‪คือว่า วันนี้ผู้อำนวยการกิล ‪จากรพ.แฮมุนจะปิดฉากให้เรียบร้อยเลย
‪ค่ะ
‪- ขอให้โชคดี ‪- ขอบคุณ
‪โปรดลุกขึ้นยืนครับ
‪นั่งได้ครับ
‪(ฝ่ายพยาน)
‪ฉะนั้นสิ่งที่โจทก์กล่าวอ้าง ‪เป็นสิ่งที่เหลวไหลมากครับ
‪พวกเขาไม่ได้มีร่างกายที่แข็งแรง
‪พวกเขาชอบสูบบุหรี่และดื่มเหล้าครับ
‪เหยื่อรายอื่นของบาเบลเคมิคอลส์ ‪ก็คล้ายคลึงกันครับ
‪เสร็จสิ้นค่ะ
‪ไม่มีพยาน ‪ที่เบิกตัวมาสักคนเลยใช่ไหมครับ
‪ไม่มีพยานที่จะยื่นคำร้อง ‪เบิกตัวเพิ่มเติมใช่ไหมครับ
‪ท่านผู้พิพากษาที่เคารพ
‪ดิฉันขอเบิกตัวพยานลับค่ะ
‪เบิกตัวพยานลับเหรอครับ
‪อะไรอีกล่ะเนี่ย
‪คือว่า…
‪เขาเป็นคนที่มีข้อมูล ‪เกี่ยวกับคดีเหรอครับ
‪ค่ะ เป็นบุคคลที่มีข้อมูลชัดเจนค่ะ
‪งั้น…
‪ถ้างั้น…
‪ก็ให้เขาเข้ามาครับ
‪เชิญค่ะ
‪พยานลับ
‪พยานลับ คุณวินเชนโซ่ กาซาโนค่ะ
‪ผมมีไพ่ที่ต้องดึงออกมาครับ
‪มันเป็นวิธีที่ธรรมดาสุดแล้ว
‪ความสร้างสรรค์น่ะมันเป็นพรสวรรค์ ‪เหมือนวินเชนโซ่ กาซาโนไงล่ะ
‪ยึดทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอมีครับ
‪งั้นก็ทำอะไรสักอย่างสิคะ
‪หุบปากและไปทุบให้เละ
‪พวกผู้ประกอบการ ‪อาจจะบาดเจ็บได้นะครับ
‪ศัตรูที่ล่องหนก็ทิ้งร่องรอยครับ ‪เราต้องหาให้เจอ
‪ผมขอยื่นหลักฐานสำคัญครับ
‪คุณจะต้องตกนรกไปก่อนไงล่ะ
‪ถ้าทำผิดก็ต้องชดใช้สิครับ
‪ผมจะทำให้พวกเขาต้องชดใช้
‪คำบรรยายโดย: ธมลวรรณ แซ่เจิง