‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(หน่วยพิสูจน์หลักฐาน)
‪(บาเบล)
‪เอาสิ น้องชาย พูดมาได้เลย
‪จำตอนที่ไฟไหม้โกดัง ‪เภสัชกรรมบาเบลได้ไหมครับ
‪- ครับ ‪- นอกจากวินเชนโซ่และฮงชายองแล้ว
‪ผมสืบรู้ตัวคนร้าย ‪อีกสี่คนที่เหลือได้แล้วครับ
‪ได้ยังไงน่ะเหรอ
‪ผมให้คนไปขุดข้อมูลของศัตรูทางกฎหมาย ‪ของบาเบลที่มีประมาณ 3,700 คน
‪ทั้งประวัติการโทร โซเชียลมีเดีย ‪ข้อความทั้งหมดไงล่ะครับ
‪แล้วก็พบว่า…
‪(ซอจูยอน อีดงแจ)
‪สมกับเป็นน้องชายฉันจริงๆ
‪บ้าบิ่นตลอด
‪- ทุกคนทำได้ดีมากนะครับ ‪- ทุกคนไม่ได้บาดเจ็บใช่ไหมครับ
‪พอเห็นมันไหม้วอดแบบนั้น ‪ก็รู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อยเลยค่ะ
‪ลูกชายที่อยู่บนฟ้าของฉัน ‪ก็คงดีใจเช่นกันค่ะ
‪ครอบครัวเหยื่อเภสัชกรรมบาเบลเหรอ
‪น้องชาย
‪เรามาระบายความโกรธให้สาแก่ใจกัน
‪รวมผอ.กิลจงมุนไปด้วยเลยดีไหมครับ
‪อือ เอาสิ
‪เดี๋ยวนะครับ คุณทนาย
‪คุณได้รับข้อความสั่งเสียขนาดนี้ ‪แล้วจะเป็นการฆาตกรรมอะไรกันครับ
‪ถ้าไม่ใช่จดหมายลายมือ ‪ก็ปลอมแปลงได้เสมอค่ะ แล้วก็…
‪พวกเขาส่งรูปนี้ให้ฉันเมื่อวาน ‪ก่อนที่จะไปเที่ยวด้วยกันค่ะ
‪นี่สีหน้าของคนที่จะฆ่าตัวตายเหรอคะ
‪คนที่ฆ่าตัวตายมักตัดสินใจปุบปับครับ
‪ยิ้มและเที่ยวสนุกอยู่ดีๆ
‪พอวันต่อมาก็คิดสั้นขึ้นมาครับ
‪พร้อมกันทั้งสี่คนน่ะเหรอคะ
‪ทั้งสี่คนตัดสินใจปุบปับ ‪ที่จะฆ่าตัวตายด้วยกันงั้นเหรอคะ
‪สภาพจิตใจพวกเขาก็ไม่ดีนักนี่ครับ
‪ทั้งความเศร้าที่สูญเสียครอบครัว ‪รวมถึงแพ้คดี
‪แล้วยังโดนคนนู้นคนนี้มาต่อว่าอีก
‪มีแรงจูงใจเพียงพอที่จะฆ่าตัวตายครับ
‪ฉันไม่ต้องการความเห็นของคุณ
‪ชันสูตรศพแล้วสอบสวนซะ
‪ฉันจะยื่นขอหมายชันสูตรศพค่ะ
‪พวกเขาไม่มีร่องรอยถูกฆาตกรรม
‪และในผลการพิสูจน์รอบแรกก็ออกมาว่า ‪ไม่มีความเป็นไปได้ว่าถูกฆาตกรรมครับ
‪ฉันอยากรู้สาเหตุการตายที่แน่ชัดค่ะ
‪ออกหมายขอชันสูตรศพเดี๋ยวนี้
‪คุณนี่จริงๆ เลย
‪ถ้ายังทำแบบนี้จะโดนข้อหา ‪ขัดขวางการทำงานเจ้าหน้าที่นะครับ
‪ถ้าไม่พอใจก็ยื่นฟ้อง ‪หรือจะทำอะไรก็ตามใจเลย
‪คุณสายสืบครับ
‪เราทำอะไรตามใจได้จริงเหรอครับ
‪เท่าที่ต้องการเลย
‪ไปกันเถอะครับคุณทนาย
‪(ห้องดับจิต)
‪ฉันจะร้องไห้ครั้งนี้ ‪เป็นครั้งสุดท้ายค่ะ
‪เก็บความรู้สึกผิดไว้ก่อน
‪แล้วคิดหาสิ่งที่เป็นประโยชน์ ‪และใช้ได้จริงดีกว่าครับ
‪ค่ะ ฉันต้องทำแบบนั้นอยู่แล้วค่ะ
‪แต่ฉันคงเก็บมันไว้ ‪ไม่ได้ง่ายๆ หรอกค่ะ
‪อย่างน้อยที่สุด
‪ก็อย่านึกเสียใจที่เราให้พวกเขา ‪เผาโกดังเภสัชกรรมบาเบลนะครับ
‪เพราะมันคือสิ่งที่พวกเขาต้องการ ‪และช่วยปลอบใจพวกเขาได้
‪เขาคงไม่ออกหมายให้เราแน่ๆ
‪และคดีก็คงถูกลบไม่เหลือซากใช่ไหมคะ
‪มันไม่สำคัญหรอกครับ
‪เพราะผมจะเป็นคนพิพากษาเอง
‪ที่ผ่านมาจนถึงตอนนี้ ‪ผมต่อสู้แต่กับวายร้ายมาตลอดครับ
‪ไม่ว่าฆ่าหรือถูกฆ่า ‪เราก็ทำแค่เฉพาะในโลกของพวกเรา
‪แต่ว่าทั้งสี่คนนี้…
‪พวกเขาไม่ใช่วายร้าย ไม่แม้แต่ ‪ใกล้เคียงการเป็นวายร้ายเลยด้วยครับ
‪ค่าตอบแทนที่พวกเขาต้องตาย
‪ผมจะทำให้พวกมันชดใช้ให้ได้ครับ
‪สำหรับผม ‪นี่มันไม่ใช่ปัญหาเรื่องความยุติธรรม
‪แต่เป็นเรื่องกฎที่ผมรักษามาตลอดครับ
‪ที่ฉันมั่นใจคือ คนที่จำเป็นสำหรับ ‪พวกเขาทั้งสี่คนในตอนนี้
‪ไม่ใช่ทนายความค่ะ
‪ทำใจให้เย็นชาเข้าไว้ครับ
‪เพราะการแก้แค้น ยิ่งเย็นชาเท่าไร ‪ยิ่งสำเร็จสูงครับ
‪รุ่นพี่ครับ
‪จัดการผลพิสูจน์หลักฐาน ‪รอบแรกแล้วใช่ไหม
‪ครับ กำจัดเรียบร้อยแล้วครับ
‪ติดต่ออูซังเลย ‪ว่าเราจัดการเสร็จแล้วให้เขาส่งของมา
‪วันทยหัตถ์
‪(อาร์โน ‪สุดยอดซักอบรีด)
‪ให้ตายเถอะ ไอ้พวกเวรตะไล
‪ทำไมมันถึงทำเรื่องหมาๆ แบบนี้…
‪- ขอโทษครับท่าน ‪- ไม่เป็นไรครับ
‪โยมพูดแทนใจอาตมาไปหมดแล้วครับ
‪แน่ใจเหรอคะว่าถูกฆ่า
‪ครับ เราไม่มีหลักฐาน ‪แต่มั่นใจเต็มร้อยเลยครับ
‪พวกเขาฆ่าคนตายเจ็ดคน ‪ในคืนเดียวเหรอครับ
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪เขาไม่ใช่ฆาตกรฆ่าต่อเนื่องสักหน่อย
‪เดี๋ยวนะ แล้วตอนนี้
‪พวกเขาไม่สืบให้ละเอียด ‪แล้วปิดคดีไปแบบนี้เลยเหรอครับ
‪กฎหมายก็แบบนั้นแหละครับ
‪ถ้าอัยการไม่ออกหมายให้ ‪ก็ทำอะไรไม่ได้ครับ
‪นี่มันไม่เข้าท่าสักนิดเลยครับ ‪ยังไงก็ต้องให้พวกเขารับโทษสิครับ
‪เคยคิดแบบนั้นกันบ้างไหมครับ
‪ว่าเราก็อาจเป็นแบบนั้นได้เหมือนกัน
‪พวกเราทำไม
‪คนที่ขัดขวางไอ้พวกบาเบล ‪ไม่ให้ก่อสร้างทาวเวอร์
‪บนที่ดินราคาแพง ก็คือพวกเรานี่ครับ
‪จริงด้วยแฮะ
‪พวกเราคือปัญหา ‪ที่น่าปวดหัวสุดของบาเบล
‪รายชื่อมรณะเบอร์หนึ่ง
‪ผมไม่ได้จะพูดให้ทุกคนกลัว แต่ว่า…
‪ที่เถ้าแก่โรงจำนำพูด ‪ก็มีเหตุผลอยู่ครับ
‪เดี๋ยวก่อนนะ ‪ถ้าเราไปดื่ม แล้วระหว่างทางกลับบ้าน
‪เราถูกลักพาตัวขึ้นมาล่ะ
‪เดี๋ยวนะ ถ้าเราเข้าบ้านไป ‪แล้วเจอคนอยู่ในบ้านขึ้นมา
‪อย่าพูดสิ ทำฉันกลัวนะ
‪นะโม อมิตาพุทธ
‪เราควรคิดแผนรับมืออะไรหน่อยไหมครับ
‪อันดับแรก ช่างเรื่องทองอะไรนั่น…
‪ทองเหรอครับ
‪ทอง…
‪เวลาทองตั้งแต่วันนี้ ‪เราจะรวมพลังกัน
‪แล้วมาช่วยคุณทนายวินเชนโซ่ ‪เอาชนะวิกฤตนี้ไปด้วยกัน
‪อาวุธที่จะช่วยปกป้องเราได้ ‪ก็มีแต่ทนายวินเชนโซ่เท่านั้น
‪ได้ยินว่าศพของครอบครัวเหยื่อ ‪ถูกเก็บแช่แข็งไว้เหรอครับ
‪และจะไม่จัดงานศพจนกว่าจะชันสูตรศพ
‪ฮงชายองคงทำเรื่องไร้สาระอีกน่ะสิ
‪พี่ครับ พี่ไม่คิดว่าประธานจางจุนอู
‪ทำเกินเหตุไปหน่อยเหรอครับ
‪ทำไม กลัวว่าเขาจะฆ่าเราด้วยเหรอ
‪อือ
‪ตั้งแต่เห็นหัวหน้าแผนกซอตาย ‪ผมว่าผมเป็นโรคตื่นตระหนกแน่เลย
‪ใจเต้นรัวเลย
‪เราก็ควรมีแผนรับมือหน่อยนะ
‪ผมยอมไปนอนคลุกลานขี้ ‪ดีกว่ายอมตายซะอีก
‪แผนรับมือบ้าบออะไร ให้ตายเถอะ
‪นายอยากตายหรือไง
‪- เป็นอะไรครับ ผมกลัวนะ ‪- พวกเราน่ะ
‪แค่เรารู้ตัวตนของประธานจางจุนอู
‪ก็เหมือนว่าหัวของเรา ‪ได้ขึ้นไปอยู่บนเขียงแล้ว
‪จำใส่ใจไว้นะ
‪ครับ
‪โรคตื่นตระหนกกำเริบอีกแล้ว
‪ผมว่าผมต้องไปตรวจ ‪รับใบสั่งยาจริงๆ แล้วล่ะ
‪- หายใจลึกๆ ‪- ทำไมถอดไม่ออกอีก
‪เราเก็บศพของพวกเขาไว้แล้ว ‪รีบมาหาบอสตัวจริงกันเถอะค่ะ
‪ต้องให้เขารับผิดชอบอย่างสาสมค่ะ
‪ไม่ต้องให้รับผิดชอบหรอกครับ
‪- ถ้างั้นอะไรคะ ‪- ทันทีที่ผมเจอตัวเขา
‪ผมจะฆ่าเขาทันทีครับ
‪ถึงคุณห้าม ผมก็จะทำครับ
‪ฉันไม่คิดจะห้ามคุณเลยค่ะ
‪ขอบคุณนะครับ
‪แต่ว่า
‪ผมคงต้องผิดกฎ ‪ที่เคยสัญญาไว้แล้วนะครับ
‪ที่ว่าจะไม่คร่าชีวิตใคร
‪ฉันยอมให้คุณแหกกฎค่ะ
‪ความจำเป็นสามารถแหกทุกกฎได้ค่ะ
‪(คึมกาพลาซ่า)
‪ทนายซอจากอูซังจะเป็นคนเอาเงินสด ‪มาให้พวกสายสืบด้วยตัวเองค่ะ
‪เขารับหน้าที่ส่งเงินสินะครับ
‪เขาเป็นคนที่ไร้ศักยภาพ
‪แต่ยังถูกเก็บเอาไว้ ‪เพราะเขาเลียนเสียงเก่งค่ะ
‪งั้นเราก็คงต้องจับตาดู ‪ทั้งฝั่งสายสืบและทนายซอสินะครับ
‪เอ่อ ฉันมีเรื่องขอร้องค่ะ
‪ไม่ว่าคุณจะจับใครมา ‪แต่เก็บหมัดสุดท้ายไว้ให้ฉันนะคะ
‪ได้ครับ
‪ตอนนี้ฉันอยากดื่มไซเดอร์ ‪ให้หายฝืดจัง
‪ให้ผมไปซื้อมาให้ไหมครับ
‪- เดี๋ยวไปซื้อให้ครับ ‪- ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
‪- รีบแบ่งแล้วกลับบ้านกัน ‪- ครับ รุ่นพี่
‪- นี่เท่าไรกันเนี่ย ‪- เร่งมือเข้า
‪คนขวาหลับตาแฮะ
‪ถ่ายอีกทีดีไหม
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪ถึงผมจะจมูกไม่ค่อยดี ‪เรื่องกลิ่นเงินสุจริตเท่าไร
‪แต่กลิ่นเงินสกปรกๆ แบบนี้เนี่ย
‪ผมจมูกดีสุดๆ เลยล่ะ
‪ไม่ต้องมายุ่งแล้วกลับไปเถอะครับ ฮะ
‪โธ่เว้ย คุณนี่มัน
‪บ้าเอ๊ย
‪แต่ดูเหมือนอูซังจะเครดิตดีนะเนี่ย
‪พอจัดการคดีให้ปุ๊บ ‪ก็เอาเงินมาให้ทันทีแบบนี้
‪เฮ้ย รีบเก็บเร็วเข้า
‪ไอ้หมอนี่
‪ถ้าเป็นผม ผมจะอยู่เฉยๆ นะ
‪ไอ้เวร
‪โอ๊ย
‪- รุ่นพี่ครับ ‪- อะไรเนี่ย
‪ให้ตายเถอะ เราโดนมัดด้วย
‪ทำยังไงดี
‪เราเป็นตำรวจนะครับ
‪ทำแบบนี้จะเป็นเรื่องเอานะ
‪ไหนว่าให้ผมทำตามใจไง
‪เฮ้ย เดี๋ยวก่อน
‪ผมขอเตะแค่สามครั้ง ‪ให้พวกคุณร่วงแล้วกันนะ
‪อ้อ ไม่สิๆ
‪ถ้ากะแรงพลาด ‪อาจร่วงตั้งแต่ครั้งที่สองเลยก็ได้
‪รอเดี๋ยวนะ
‪- ใช้เวลานานนะเนี่ย ‪- ทำแบบนี้กับพวกเราทำไมกันครับ
‪ผมต้องการบันทึกการสอบสวน ‪คดีฆาตกรรมของทั้งสี่คน
‪ทั้งเส้นทางรถของทั้งสี่คน ‪บันทึกกล้องวงจรปิด
‪รายงานการพิสูจน์หลักฐานและชันสูตร ‪เอามาให้หมด
‪มันเป็นคดีฆ่าตัวตายธรรมดา ‪เลยมีแต่รายงานคร่าวๆ ครับ
‪งั้นก็บันทึกเพิ่ม แล้วเอามา
‪เราทำตามใจไม่ได้นะครับ
‪เราต้องขออนุญาตหัวหน้าทีม ‪ถึงจะสืบสวนได้…
‪อย่าครับ
‪- หยุด ‪- ไม่นะ
‪เราจะสืบสวนครับ
‪- ครับ เราจะทำครับ ‪- ครับ
‪พอเอาบันทึกการสอบสวนมาให้แล้ว ‪คุณสองคนก็ลาออกซะ ถ้ายังไม่อยากตาย
‪แบบนั้นไม่ได้นะครับ ‪งั้นพวกเราจะเอาอะไรกินล่ะ
‪ยังเหลืออีกหนึ่งทีนะ
‪อย่าครับๆ
‪จริงสิ
‪นี่ไม่ใช่ตาผมน่ะ
‪ยัยนั่นอีกแล้ว
‪รองเท้า ดูไม่เข้ากับคุณเท่าไร ‪แต่น่าประทับใจดีนะครับ
‪ฉันซื้อรุ่นลิมิเต็ด ‪มาหนึ่งคู่เพื่อการนี้น่ะค่ะ
‪- แปะมือเลยไหม ‪- จัดไป
‪- โอ้ อย่านะ ‪- ไม่นะครับ
‪- เดี๋ยวก่อน อย่าๆ ‪- นี่ๆ
‪- เดี๋ยวก่อนครับๆ ‪- ไม่นะ
‪เข้าใจแล้วครับ เราจะลาออกครับ
‪ส่งรายงานการสอบสวนให้เรา ‪ก่อนเจ็ดโมงเช้าพรุ่งนี้
‪ถ้าทำอะไรตุกติกขึ้นมา
‪พรุ่งนี้พวกคุณจะได้เป็นตำรวจสุดฮ็อต ‪ในหน่วยตรวจสอบของกรมตำรวจเลยล่ะค่ะ
‪ว่าแต่ แล้วเงินของพวกเราล่ะ
‪ผมสัญญานะ
‪ว่าจะเอาเงินที่พวกคุณบริจาค ‪ไปทำเรื่องดีๆ
‪บริจาคเหรอ
‪- โธ่เอ๊ย ‪- โอ๊ย บริจาค
‪ทำไมอยู่ๆ ถึงนัดเจอผมครับ
‪จะบอกว่าเป็นความในใจของผม ‪ขณะที่รับใช้ท่านประธานได้ไหมนะ
‪ผมต้องการบอกท่านประธานจริงๆ ครับ
‪ท่านประธานเป็นคนที่มี ‪ความก้าวหน้าต่อเนื่องจริงๆ ครับ
‪โธ่ อย่ายอผมหน่อยเลยครับ
‪เทียบกับลูกพี่แล้ว ‪ผมยังบกพร่องอยู่มากครับ
‪คนทั่วโลกมองว่าท่านประธาน ‪เป็นประธานตัวจริงอยู่ครับ
‪ประธานจางจุนอูเป็นคนที่ ‪โลกไม่ได้รับรู้ตัวตนของเขาครับ
‪คุณอยากพูดอะไรกันแน่ครับ
‪ผมพูดเพราะผมเชื่อว่าท่านประธาน ‪สามารถบริหารบาเบลคนเดียวได้ครับ
‪นี่พูดอะไรอยู่ครับ
‪จะบอกให้ผมทรยศลูกพี่เหรอครับ
‪คุณนี่มัน ‪พูดอะไรหาเรื่องใส่ตัวจริงๆ หา
‪แล้วอีกอย่าง ผมน่ะ…
‪ผมไม่มีความสามารถ ‪ที่จะเป็นประธานหรอก
‪พูดอะไรอยู่ก็ไม่รู้
‪ผมนะครับ ผมเป็นประธานของอูซังครับ
‪เป็นนักธุรกิจชั้นนำ ‪ที่มีลูกค้าหลายร้อยคน
‪แล้วท่านประธานคิดว่าผมคนนี้ จะมอง ‪ความสามารถประธานไม่ออกเหรอครับ
‪ค่อยๆ พูดค่อยๆ จาก็ได้ ‪จะมาโมโหใส่ผมทำไมล่ะครับ
‪เพราะว่าผมอึดอัดไงครับ
‪ในตอนนี้บาเบล ‪บาเบลต้องการผู้บริหารที่…
‪หลักแหลมและมีความมุ่งมั่นครับ ‪ปราศจากการนองเลือด…
‪โอ้ ถ้าผมพูดจาหมิ่นประมาทไป ‪ก็ต่อว่าได้เลยนะครับ
‪แต่ความจริงใจของผมนั้น ‪ไม่เปลี่ยนแปลงจริงๆ ครับ
‪เพราะฉะนั้น…
‪ให้ตายเถอะ ผมทำอะไรไม่เหมาะสมเลย
‪ขอโทษนะครับ
‪จะทำให้บรรยากาศมันประหลาดทำไม
‪ดื่มกันสักแก้วก่อนเถอะ
‪- ครับ ‪- โธ่เอ๊ย
‪ท่านประธานอยู่ในหัวใจของผมครับ
‪ให้ตายเถอะ หัวใจอะไรกันครับ โธ่
‪ร้องไห้ตลอดเลยแฮะ
‪หยุดร้องได้แล้ว
‪- ฮึบ ‪- ฮึบ
‪- ครับ
‪ผมจะฆ่าเขาทันทีครับ
‪เขาจะฆ่าจริงๆ หรือเปล่านะ
‪คุณดูเหนื่อยๆ นะครับ
‪เพราะเรื่องตามหาบอสตัวจริง ‪ของบาเบลน่ะครับ
‪ผมขอเสียมารยาทพูด แต่ตอนนี้ ‪เรื่องตามหาทองคำเร่งด่วนกว่านะครับ
‪- แน่นอนอยู่แล้วครับ ‪- เราต้องรีบจัดการวัดนานยักก่อน
‪ถ้าวัดนานยักย้ายออกไปแล้ว ‪เราก็ขนทองออกมาได้ทันทีครับ
‪มีเหตุผลอะไร ‪ที่ไล่เขาออกไปไม่ได้หรือเปล่าครับ
‪พวกผู้เช่าทุกคนไม่ฟังผม ‪และจะต่อสู้กับบาเบลครับ
‪พวกเขานี่เหลือเชื่อจริงๆ นะครับ
‪คุณทนายครับ
‪- แต่ยังไงตอนนี้… ‪- ประธานโจ
‪ผมจะจัดการเองครับ
‪ช่วยรออีกหน่อยนะครับ
‪ผมขอแจ้งวัดทุจริตครับ
‪(วัดนานยักในย่านคึมกา)
‪ครับ
‪- คอนซีลเยเร ‪- ลูคา
‪คุณสบายดีไหมครับ
‪อือๆ ฉันสบายดี แล้วนายล่ะ
‪ผมก็สบายดีครับ
‪ผมมีเรื่องด่วนที่ต้องบอกคุณน่ะครับ
‪อะไรเหรอ
‪ช่วงนี้มีคนพยายามตามสืบ ‪เรื่องคุณอยู่ครับ คอนซีลเยเร
‪ใครกัน
‪ผมก็ไม่ทราบครับ แต่เป็นคนเกาหลี
‪ระวังตัวด้วยนะครับ คอนซีลเยเร
‪นายเองก็ระวังตัวด้วยนะ
‪มาแล้วเหรอคะ
‪เดี๋ยวนะ คุณไม่ได้ ‪กลับบ้านไปแล้วเหรอครับ
‪กลับไปแล้ว ‪แต่เขายังไม่ติดกระจกให้ฉันเลยค่ะ
‪ทำไมทำงานเอื่อยเฉื่อยแบบนี้ก็ไม่รู้
‪อ้อ ครับ
‪ว่าแต่คุณเข้ามาได้ยังไงครับ
‪ก็คราวก่อนคุณให้กุญแจสำรองฉันมาไงคะ
‪บอกว่าถ้ามีเรื่องอะไร ให้มาที่นี่
‪อ้อ ครับ ใช่แล้ว
‪ยังไงก็เถอะ ‪วันนี้คุณนอนในห้องเถอะครับ
‪- เหมือนจะนอนไม่ได้นะคะ ‪- ทำไมครับ
‪เข้ามาทำไมอีกล่ะเนี่ย
‪เมื่อกี้ฉันทำความสะอาด ‪ก็เลยเปิดหน้าต่างทิ้งไว้
‪มันอาศัยจังหวะนั้นเข้ามา
‪ให้ตายเถอะ อินซากี ‪พอเปิดหน้าต่างปุ๊บก็เข้ามาทุกที
‪ฉันซื้อมักกอลลีมาเพียบเลย
‪ดื่มด้วยกันไหมคะ
‪ครับ
‪ชน
‪คุณทนายฮงยูชาน ‪ก็ชอบดื่มมักกอลลีใช่ไหมครับ
‪เป็นแฟนตัวยงเลยล่ะค่ะ
‪ความจริงแล้ว
‪ผมนอนไม่ค่อยหลับมาหลายเดือน
‪แต่วันที่ผมดื่มมักกอลลี ‪กับคุณทนายฮงยูชาน
‪ผมก็หลับสนิท ‪ในรอบหลายเดือนเลยล่ะครับ
‪ถึงเช้าวันต่อมาจะปวดหัวก็เถอะ
‪อาการปวดหัวนั่น ‪เป็นสิ่งที่เราต้องยอมทนค่ะ
‪ใช่แล้วครับ
‪วันนั้น
‪เขาฝากเรื่องหนึ่งให้ผม ‪มาบอกคุณทนาย ถ้ามีโอกาสครับ
‪เขาบอกว่าโลกเปลี่ยนไปแล้ว
‪บอกว่าตัวเขา ‪เอาชนะพวกเลวทรามไม่ได้ครับ
‪ต้องเป็นคนโหดเหี้ยม เข้มแข็ง ‪เผชิญกับอีกฝ่ายอย่างไม่สะทกสะท้าน
‪และคนที่เหมาะสม…
‪ก็คือคุณทนายครับ
‪เขาน่าจะมาบอกกับฉันเองสิ
‪แต่ก็เกือบไม่ต้องบอกคุณแล้วนะครับ
‪เพราะเหมือนกำลังเป็นไป ‪ตามที่พ่อคุณต้องการอยู่
‪เลิกพูดเถอะค่ะ ทำฉันเขินนะ
‪ฉันไม่ใช่ทนายที่เป็นธรรมหรอกค่ะ ‪แค่เป็นคนโกรธง่ายเฉยๆ
‪ผมไม่ได้คาดหวังความเป็นธรรม ‪จากคุณทนายหรอกครับ
‪คาดหวังความโกรธและการลงมือจริงครับ
‪ถ้าเราเจอบาโบและจัดการเขาแล้ว
‪คุณจะไปจากที่นี่จริงๆ ใช่ไหมคะ
‪เราเจอกันโดยไม่ทันคาดคิด ‪ก็คงต้องจากกันอย่างกะทันหัน
‪ใช่ไหมคะ
‪ชนแก้ว
‪ผมเรียนมาจากพ่อคุณทนายครับ
‪นี่ครับ
‪เอาล่ะ
‪ทีนี้ก็เตรียมตัวรื้อถอน ‪คึมกาพลาซ่าได้เลยครับ
‪แต่ แต่ว่าช่วงเวลานี้ ‪ยังไม่ค่อยดีเท่าไรนะครับ
‪ฝั่งสื่อก็สนใจเราอยู่ ‪กลุ่มสังคมสงเคราะห์ก็จับตาดูเราอยู่
‪และทางโซลก็เตือนเรามาตลอด…
‪ทำไปเถอะครับ
‪ปล่อยให้สนง.อัยการนัมดงบูจัดการไป
‪เราคุมกฎหมาย ใครจะว่าอะไรได้
‪ครับ ใช่แล้วครับ
‪แล้วอีกอย่าง
‪ครั้งนี้เราจะใช้ทีมแรงงาน ‪ที่เชื่อถือได้ครับ
‪ทีมที่พ่อผมชอบที่สุด
‪ทีมที่ใช้ตอนโปรเจกต์พัฒนาใหม่ ‪ย่านยงฮูใช่ไหมคะ
‪ถูกต้อง
‪ตอนนั้นตายไป 12 คน ‪คราวนี้จะตายกี่คนกันนะ
‪สักสิบกว่าคนได้ไหมนะ
‪ตอนนี้วิธีลักลอบเข้าเมืองทางเรือ ‪มันเชยไปแล้วครับ
‪วิธีที่ทันสมัยที่สุด ‪ในการลักลอบเข้าเมืองก็คือ
‪การใช้บอลลูนยังไงล่ะครับ
‪เอาล่ะ สัปดาห์ละหนึ่งครั้ง ‪มาดูที่แผนที่กันนะครับ
‪ไปเมืองจีนจากอินชอน ‪ไปญี่ปุ่นจากปูซาน
‪เราจะลอยบอลลูนบนเกาะร้าง
‪เพราะงั้นหมายความว่าอะไร ‪รับรองว่าเป็นความลับไงล่ะ
‪ก็แค่นอนหลับสบายๆ งีบหนึ่ง ‪เหมือนอยู่ในอ้อมอกแม่
‪พอตื่นมาก็รู้สึกว่า "ที่นี่ที่ไหน"
‪กำแพงเมืองจีน ‪จะอยู่ตรงหน้าเลยล่ะครับ
‪มันปลอดภัยไหมครับ
‪ไม่ต้องกังวลไปนะครับ ‪เป็นการเสี่ยงดวงครับ
‪เพราะอะไรน่ะเหรอ ถ้าลมมาแรง
‪คุณก็อาจจะไปลงจอดที่กวมได้ครับ
‪และถ้าไปทางนั้น ‪ก็จะได้อยู่กวมตลอดไปยังไงล่ะ
‪แต่ไม่ค่อยเกิดขึ้นหรอก
‪บางทีก็มีเครื่องบินรบด้วย ‪แค่ไม่ต้องไปเผอิญเจอกับเขาก็พอค่ะ
‪แล้วเรื่องค่าใช้จ่าย…
‪ไม่ต้องกังวลนะครับ ‪เราไม่ใช่คนแบบนั้นครับ
‪เราแค่หารตามจำนวนหัวเลยครับ ‪มีคนเท่าไรหารเท่านั้น รับแค่นั้น
‪นี่อะไรเนี่ย
‪สวัสดี วินเชนโซ่
‪มาตั้งบริษัทตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
‪คือว่า ถึงนายไม่มา ‪ฉันก็ว่าจะไปแจกต็อกให้พอดี
‪แต่ว่าร้านต็อก ‪ที่อยู่ชั้นสองปิดอยู่ ก็เลย…
‪- ที่นี่บริษัทอะไรเหรอ ‪- บริษัทนำเที่ยวไง
‪ถ้ามีทริปก็แวะมานะครับ
‪อย่าสร้างปัญหาล่ะ
‪อยู่เงียบๆ ไป เข้าใจไหม
‪เอ้านี่
‪น่ารักขึ้นเยอะเลยนะ ‪ใส่อะไรแบบนี้ด้วย
‪ไอ้คนเฮงซวยนั่น
‪เขาเป็นใครเหรอคะ
‪มีหนุ่มหล่อลากไส้แบบนั้น ‪อยู่ในตึกนี้ด้วยเหรอคะ
‪นี่ครับ
‪สายสืบพวกนั้นเหลือเกินจริงๆ ‪พวกเขามีไฟล์สอบสวนชัดเจนขนาดนี้
‪- รีบเปิดดูกันค่ะ ‪- ครับ
‪รถข้างหลังตามมาตลอดเลยนะคะ
‪ครับ ดูอันต่อไปให้ดีๆ นะครับ
‪เข้าไปแล้วนะครับ
‪และถ้าดูกล้องตัวถัดมา
‪นี่เป็นภาพสุดท้าย ‪ที่กล้องจับไว้ได้ครับ
‪- ห่างจากจุดเกิดเหตุเท่าไรคะ ‪- ห่าง 300 เมตรครับ
‪มีช่องว่างเวลาอยู่นะครับ
‪ครับ ถ้าดูดีๆ นะครับ ‪เขาเข้าไปหนึ่งนาทีแล้วออกมาครับ
‪ที่นี่คืออุโมงค์ยางดง
‪เป็นอุโมงค์สั้นๆ ที่ถึงจะออกมาช้า ‪ก็ใช้เวลาแค่ห้าวินาทีครับ
‪และตอนออกมา ‪รถสีดำก็ออกมาก่อนด้วยค่ะ
‪ผู้จัดการครับ ‪ช่วยย้อนกลับไปหน่อยได้ไหมครับ
‪- ย้อนกลับไปเหรอครับ ‪- ครับ อีกนิดหนึ่ง
‪อีกนิด ครับ ตรงนี้ครับ
‪ตรงข้างๆ รถมีรอยโดนชนด้วยครับ
‪- ตอนเข้าไปไม่มีครับ ‪- อ้อ จริงด้วยค่ะ
‪ตรงนี้ค่ะ
‪ถ้าเกิดว่าเขาตั้งใจชน ‪แล้วลักพาตัวครอบครัวเหยื่อล่ะ
‪พวกเขาลักพาตัวยังไงกันนะ
‪มีรายงานผลพิสูจน์หลักฐานรอบแรกไหมคะ
‪อ้อ มีครับ ผมพิมพ์ออกมาแล้วครับ
‪- นี่ครับ ‪- ครับ
‪สองในสี่คนมีรอยแดงเล็กๆ ที่คอค่ะ
‪หรือว่ามันคือ…
‪ใช่แล้วครับ เครื่องช็อตไฟฟ้าครับ
‪ผมว่าคนร้าย ‪น่าจะมีอย่างต่ำสองคนครับ
‪พอทำให้พวกเขาหมดสติแล้ว ‪มันก็จุดถ่านเอาใส่ในรถค่ะ
‪ไอ้พวกสารเลว
‪แบบนี้เป็นการฆาตกรรมชัดๆ นะครับ
‪เรามีหลักฐานขนาดนี้ ‪อัยการก็ไม่เชื่อเราเหรอครับ
‪พวกเขาเชี่ยวชาญในการทำหลักฐาน ‪ที่แน่ชัดให้เป็นขยะ
‪และปั้นหลักฐานปลอมให้หนักแน่นค่ะ
‪อย่าคาดหวังอะไรจากพวกเขาเลยค่ะ
‪เดี๋ยวนะครับ ว่าแต่ผมได้กลิ่น ‪กลิ่นอะไรกันนะ
‪ทำอะไรครับ
‪สักครู่นะครับ
‪เรียบร้อย
‪ขออนุญาตนะครับ
‪มีเรื่องอะไรเหรอครับ
‪ท่านอาจารย์เห็นว่าพวกคุณทำงานหนัก ‪เลยให้เอาพาสต้ามาให้ครับ
‪ขอบคุณมากนะคะ
‪เดี๋ยวเราจะทานหลังประชุมเสร็จค่ะ
‪- วางไว้ตรงนั้นก่อนนะคะ ‪- ครับ
‪ครั้งหน้าไม่ต้องเอาของผมมานะครับ
‪ครับ
‪เห็นเลขทะเบียนรถผู้ต้องสงสัยชัดเลย
‪แต่คงเป็นทะเบียนปลอมแน่ๆ ค่ะ
‪ถึงเป็นทะเบียนปลอม ‪แต่ก็น่าจะติดตามได้นะครับ
‪พวกที่ใช้ทะเบียนปลอมแบบนี้ ‪มักฟอกชื่อเจ้าของหลายชั้น
‪ทำให้ติดตามแทบไม่ได้เลยครับ
‪ผมชอบดูละครอาชญากรรม ‪อย่างเรื่อง "ควิซออฟก็อด" น่ะครับ
‪ถ้าดูเครือข่ายทั้งหมดของตำรวจไม่ได้ ‪ก็ติดตามได้ยากครับ
‪แต่แค่เราเจอหลักฐานที่แน่ชัด ‪ว่าพวกเขาถูกฆ่าก็เพียงพอแล้วค่ะ
‪แล้วเราจะจับนักฆ่าได้ยังไงนะ
‪ทำอะไรครับ
‪ครับ ช่วงนี้ผมเรียนวูซูอยู่น่ะครับ
‪คุยกันต่อได้เลยครับ
‪- เรามาดูกันอีกทีไหมครับ ‪- ครับ
‪เตรียมรื้อถอนพลาซ่าเหรอครับ
‪ค่ะ และเตรียมทำให้ข้อตกลงชดเชย ‪ของบาเบลเคมิคอลส์เป็นโมฆะด้วยค่ะ
‪เรามีสำนักงานอัยการนัมดงบูอยู่ ‪ก็น่าจะเพิกถอนได้ค่ะ
‪ผมชอบแบบนี้จริงๆ
‪คุณทนายของเราที่คว่ำสัญญา ‪ได้อย่างหน้าไม่อาย
‪บนโลกของเราไม่มีอะไรไร้ค่า ‪เท่าคำสัญญาแล้วค่ะ
‪ว่าแต่
‪ทำไมคนเก่งอย่างคุณทนาย ‪ถึงเลือกมาทำงานกับผมล่ะครับ
‪ถึงเปิดบริษัทคนเดียว ‪ก็น่าจะหาเลี้ยงตัวเองได้สบายๆ นะ
‪แบบนั้นมันก็เหมือนไปเดินเล่น ‪ที่เขาหลังหมู่บ้านน่ะค่ะ
‪ฉันชอบการปีนภูเขาน้ำแข็ง ‪ที่อันตรายมากกว่าค่ะ
‪แบบที่เสี่ยงตายทุกครั้งที่ปีน ‪ขึ้นไป 50 ซม. อะไรแบบนั้นน่ะค่ะ
‪ผมจะตอบแทนการปีนขึ้นภูเขาน้ำแข็ง ‪ให้อย่างเหมาะสมครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ฉันก็ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ
‪เอาสิครับ
‪เหตุผลที่คุณบริหาร ‪โดยปกปิดตัวเองคืออะไรคะ
‪ข้อที่หนึ่ง
‪มันตื่นเต้นดี เหมือนเวลาเล่นเกม
‪ข้อสอง
‪ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา ‪ผมไม่อยากเข้าคุก
‪และสาม
‪ผมรู้สึกเหมือนได้เป็นพระเจ้า
‪พระเจ้าเหรอคะ
‪พระเจ้ามักซ่อนตัว
‪มอบความโชคร้ายให้มนุษย์ ‪และแอบดูอย่างเพลิดเพลินไงครับ
‪บางทีก็มอบความโชคดีให้ครั้งสองครั้ง ‪เพื่อหลอกให้เข้าใจผิด
‪ว่าโลกนี้มันน่าอยู่
‪นี่แหละที่สนุก
‪โดยส่วนตัวแล้ว
‪ฉันชอบเหตุผลที่สามมากที่สุดเลยค่ะ
‪ฉันก็หวังจะเป็นแบบนั้นเหมือนกันค่ะ
‪ชน
‪และหลังจากนี้…
‪สักครู่นะคะ
‪- กาแฟ จะดื่มให้อร่อยนะครับ ‪- ขอบคุณครับ
‪อร่อยจัง
‪เหมือนได้ชาร์จพลังเลย
‪ว่าแต่เรามาติดแหง็ก ‪ตรงรถทะเบียนปลอมซะได้นะคะ
‪เราจะตามหานักฆ่าได้ยังไงคะ
‪ว่าแต่ถ้าเราเจอนักฆ่าแล้ว ‪เราจะสาวถึงบาโบได้เหรอครับ
‪ปกติแล้วคนที่อยู่เบื้องบน ‪มักสั่งงานต่อลงมาหลายทอดนี่ครับ
‪เท่าที่ผมคาด คนที่ระเบิด ‪บ้านพักตากอากาศของประธานจางฮันซอ
‪คนฆ่าหัวหน้าซอ สนง.อัยการนัมดงบู
‪ผู้อำนวยการกิลจงมุน และทั้งสี่คน
‪- เป็นฝีมือคนเดียวกันครับ ‪- ฉันก็คิดแบบนั้นค่ะ
‪พรางคดีว่าเป็นอุบัติเหตุ ‪ไม่ก็ฆ่าตัวตายอย่างสมบูรณ์แบบ
‪รูปแบบเดียวกันเลยค่ะ
‪ปกติคำสั่งที่อ่อนไหวแบบนี้ ‪จะไม่สั่งต่อลงมาหลายทอดครับ
‪ถึงจะสั่งผ่านลงมาก็แค่ทอดเดียว
‪ผมว่าบาโบน่าจะใกล้ชิด ‪กับนักฆ่านะครับ
‪แต่ว่าเราหาตัวเขายากนี่คะ
‪ถ้าเราหาตัวเขาได้ยาก ‪ก็ต้องให้เขามาหาเราครับ
‪มีวิธีแบบนั้นด้วย…
‪ถ้างั้นเขาก็ต้องมาฆ่าพวกเราน่ะสิคะ
‪นักฆ่าคงไม่มาหาเรา ‪เพื่อผูกมิตรหรอกมั้งครับ
‪เป็นวิธีที่ดีอยู่เหมือนกัน ‪แต่ทำเอาตัวสั่นเลยนะครับ
‪ถึงจะตัวสั่น แต่ถ้าจะให้เขามาหา ‪ก็ช่วยอะไรไม่ได้ค่ะ
‪วิธีกระตุ้นพวกวายร้ายให้อยากฆ่า
‪คือเย้ยหยันในที่สาธารณะ ‪และข่มขู่อย่างพอเหมาะครับ
‪เรื่องเย้ยหยันยกให้ฉันเลยค่ะ
‪ฉันสามารถทำให้ ‪มวลมนุษย์โกรธแค้นได้ค่ะ
‪วางไว้เถอะครับ ‪ผมซื้อมาผิด มันเน่าหมดแล้ว
‪อุ๊ย
‪คุณทนาย
‪พวกเรามีเรื่องอยากจะบอกครับ
‪เราได้ยินมาจากพ่อหนุ่มอันครับ
‪ว่าสำนักงานกฎหมายฟางข้าว
‪กำลังต่อสู้อย่างโดดเดี่ยว ‪ให้แก่สี่ท่านที่เสียชีวิตไปครับ
‪พวกเราก็จะขอร่วมทีมด้วยครับ
‪ถ้าต้องการให้สู้ เราก็จะสู้
‪ถ้าอยากให้จัดการอะไร ก็จะทำ
‪- ใช่ ‪- พวกเราทำได้หมดเลยครับ
‪พลังแห่งการรวมปัญญา
‪ทำแบบนี้จะสามารถคลี่คลายคดี ‪และช่วยให้พวกเราชนะได้
‪ไหนบอกว่าทั้งตำรวจ ‪กับอัยการไม่ใช่พวกเราไง
‪ถ้างั้นเราก็ต้องกอดกันให้แน่นๆ สิ
‪- ใช่ ‪- พูดถูก
‪ผมทำได้ทุกอย่างแม้กระทั่งเป็นซอมบี้
‪ผมมีความมั่นใจในการใช้ร่างกายครับ
‪คุณทนายคะ
‪ฉันไม่ได้เล่นเก่งแต่เปียโน ฉันเก่ง ‪คอมพิวเตอร์และอุปกรณ์ทั้งหลายด้วย
‪ถ้าต้องการก็บอกได้เลยค่ะ
‪และอาตมาก็ไม่ได้ทำเป็น ‪แค่สวดมนต์ครับ
‪พุทธจิตในการกระทำ ‪นี่คือจิตวิญญาณที่แท้จริงของพระครับ
‪- และฉันมีเสียงที่ดังค่ะ ‪- ใช่เลย
‪- ด่าก็เก่งค่ะ ‪- ใช่
‪- มีแรงเยอะด้วยค่ะ ‪- ใช่เลย
‪ผมมองว่า ‪เราต้องหาวิธีแก้ไขมันให้ได้ครับ
‪พลาซ่าของเรา และทองของเรา
‪ผมหมายความว่า ‪คึมกาพลาซ่าของเราล้ำค่าดั่งทอง
‪คุณทนายครับ ‪ได้โปรดเป็นผู้นำของพวกเราเถอะครับ
‪ใช่ครับ
‪อย่าทำแบบนี้กันเลยครับ
‪พวกคุณควรจะย้ายไปตึกอื่นอย่างที่ผม…
‪- ไม่ ‪- นี่มันบ้านของเรา
‪- อย่าพูดแบบนั้นสิครับ ‪- เราจะไม่ย้ายเด็ดขาด
‪ฟังค่ะ
‪ฉันรู้สึกได้เลยนะคะ ‪ว่าพวกเขาอยากช่วยเรามาก
‪เราเองก็มีเรื่องที่ต้องทำทันที ‪ลองทำงานร่วมกันดีไหมครับ
‪- เรื่องอะไรครับ ‪- อะไรคะ
‪ต้องทำเรื่องอะไรเหรอครับ
‪- บอกเรามาเถอะ ‪- มันคือเรื่องอะไร
‪- บอกมาเลยค่ะ ‪- ต้องการให้ช่วยอะไรครับ
‪เอาเป็นว่า
‪เรามาเตรียมการล้อเลียน ‪อย่างเปิดเผยก่อนก็แล้วกันค่ะ
‪- ล้อเลียนเหรอ ‪- ล้อเลียน
‪- มั่นใจเต็มร้อย ‪- ฉันด้วย
‪- ของถนัด ‪- เหมือนกัน
‪- ระดับเทพ ‪- ใช่ๆ
‪- น่ารำคาญดีนะ ‪- ล้อเลียนงั้นเหรอ
‪- ไปทางนู้นหน่อย ‪- โธ่
‪- เราต้องวางตรงนี้หรือเปล่า ‪- แล้วอันนี้ล่ะ
‪(แฉหมดเปลือก ทีวี)
‪ทางนี้ครับ โทษที
‪- ทางนั้นเหรอ ‪- พวกเขาทำอะไรกัน
‪ผมก็ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร ‪แต่น่าสนุกดีนะครับ
‪ทำอะไรของพวกเขา
‪เดี๋ยวนะ
‪ต้องทำจริงๆ เหรอครับ
‪ทำแบบนี้แล้วศัตรูจะโกรธกว่าเดิมค่ะ
‪เชื่อใจฉันได้เลยค่ะ
‪ทำได้ค่ะ วินเชนโซ่ กาซาโน
‪สวัสดีค่ะ เรามาเพื่อแฉความชั่วร้าย
‪ของพวกผู้มีอำนาจและเศรษฐี ‪ให้หมดเปลือก
‪ฉันคือจอมเปิดโปงตัวจริงแห่งยุคนี้ ‪ที่เปิดขวดค่ะ
‪(ว้าว)
‪(แฉหมดเปลือก ทีวี)
‪สวัสดีครับ ผมอินซากี ‪จากแฉหมดเปลือกครับ
‪(อินซากี ‪นกพิราบ)
‪ในโลกนี้มีเรื่องที่ไม่สมเหตุสมผล ‪และไม่ยุติธรรมเยอะเลยใช่ไหมคะ
‪เป็นเพราะกฎหมายที่เละเทะนั่นแหละค่ะ
‪แต่ที่จริงไม่ใช่แค่เพราะ ‪กฎหมายเละเทะนั่น
‪แต่เพราะพวกสารเลว ‪ที่จัดการกฎหมายต่างหากครับ
‪สององค์กรที่เราจะมาแฉกันวันนี้ก็คือ
‪บาเบลกรุ๊ปและสำนักงานกฎหมายอูซังค่ะ
‪ถึงแม้ว่าทั้งสององค์กรนี้ ‪จะทำให้คนตายไปมากมาย
‪แต่พวกเขา ‪ไม่ได้รับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้นครับ
‪ทำไมน่ะเหรอ ‪เพราะพวกเขามีเส้นสายที่ไม่ธรรมดา
‪อย่างสำนักงานอัยการ ‪นัมดงบูยังไงล่ะคะ
‪เริ่มตั้งแต่วันนี้ เราจะเปิดโปง
‪ความจริงที่ถูกซ่อนอยู่เบื้องหลัง ‪เหตุการณ์ของพวกเขาทั้งหมดครับ
‪เริ่มจากสำนักงานใหญ่แห่งการทุจริต
‪บาเบลเภสัชกรรมและบาเบลเคมิคอลส์ค่ะ
‪รวมทั้งลูกกะจ๊อกทางกฎหมายของบาเบล
‪อูซังด้วยค่ะ
‪ในอูซังมีทนายความที่ผันตัวมาจาก ‪อัยการชั่วร้ายหนึ่งคนค่ะ
‪และเธอไม่ได้ทำงานกับกฎหมาย ‪แต่ทำงานกับอันธพาลค่ะ
‪เธอไม่ได้เรียนกฎหมาย
‪แต่นั่งเรียนรู้เบอร์โทรศัพท์ ‪ของนักเลงค่ะ
‪ทราบไหมคะ ‪ว่าเธอมัวแต่ทำอะไรอยู่ทุกวัน
‪เธอทำอะไรกันนะ
‪เธอเต้นมั่วไปหมด ‪ไม่สนใจสถานที่และเวลา
‪เยี่ยมไปเลย
‪- อะไรน่ะนั่น ‪- เหมือนเปี๊ยบเลย
‪ส่วนเจ้าประธานนั่นน่ะเหรอ มัวแต่ ‪วิ่งวุ่นไปเลียแข้งเลียขาเขาไปทั่ว
‪- ฉันเหรอ ‪- สวัสดีครับ ยินดีที่ได้พบ
‪ผมจะจงรักภักดีจนกว่ากระดูกเป็นผุยผง
‪ฉันเหรอ ฉันเป็นอย่างนั้นเหรอ
‪ฉันจะฉีกหน้ากากนั่น ไอ้…
‪ประธานจางฮันซอ
‪ไม่สามารถแยกคำพูดจาก ‪โจเซฟ ซุมปิเตอร์และจอร์จ โซรอสได้
‪จะว่ายังไงดีล่ะครับ
‪โง่ครับ
‪สมองของเจ้าโง่นี่ มีหน้าที่แค่ ‪เติมเต็มกะโหลกศีรษะน่ะครับ
‪บาเบลกรุ๊ปเป็นองค์กรที่ซื้อ ‪ทุกสิ่งด้วยเงินครับ
‪เจ้าของต้องไร้ความสามารถขนาดไหน ‪ถึงได้ซื้อทุกอย่างด้วยเงินล่ะครับ
‪แผนและการเจรจาเหรอ
‪(แผน เจรจา)
‪ไม่มีครับ
‪แปลว่าในสมอง ‪ไม่มีอะไรสักอย่างเลยไงล่ะ
‪ฉันน่าจะฉลาดกว่าเขาอีก
‪โอเค
‪ไอ้พวกเวรนั่น
‪- ให้ตายสิ ‪- จริงๆ เลย
‪อย่าอารมณ์เสียสิ
‪พวกนั้นกำลังวางกับดักอยู่นะ
‪หมายความว่าไงครับ
‪วินเชนโซ่น่ะ
‪รู้ตั้งแต่ที่เจอกับนายในฟิตเนสแล้ว ‪ว่านายไม่ใช่ประธานตัวจริง
‪- แล้วถ้าอย่างนั้น… ‪- ถ้างั้น
‪พวกเขาตั้งใจยั่วยุ ‪เพื่อล่อให้ท่านประธานออกไปเหรอ
‪ไม่ต้องห่วงครับ
‪ขอแค่ไม่มีคนทรยศในหมู่พวกเรา
‪เขาก็จะไม่มีทางหาผมเจอ
‪ไม่มีทาง
‪เฮ้ย ฉันเต้นเอาเป็นเอาตาย ‪ขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่
‪- ล้อกันเล่นหรือไง ‪- ฉันทำอะไรคะ
‪นั่นไม่ใช่พวกเราค่ะ
‪ไม่ใช่อะไรกันล่ะ พวกแกสองคนชัดๆ เลย
‪นกพิราบน่าเกลียดนั่น ‪คือวินเชนโซ่ชัดๆ
‪เห็นไหม
‪เห็นไหมอะไรกันคะ พวกเราไม่รู้ค่ะ
‪ไม่มีมารยาทเลยนะคะ ‪ฉันจะวางสายหลังนับถึงสามนะคะ
‪หนึ่ง สอง
‪แล้ววางสายอะไรตั้งแต่นับสอง ‪นังบ้านี่
‪เข้ามา
‪คุณทนาย
‪ฉันยื่นขอทางอาอิงทูบ ‪ให้ลบวิดีโอแล้ว
‪แต่ทางนั้นบอกว่า ‪ไม่สามารถลบได้ในทันทีค่ะ
‪แต่ว่าลบเนื้อหาข่าว ‪และคำค้นหาหมดแล้วค่ะ
‪โอ๊ย ประสาทจะกิน
‪จับตาดูไว้ให้ดีอยู่ตลอด
‪แล้วไม่ว่าพวกมันจะก่อความวุ่นวาย ‪แบบไหนก็ไม่ต้องไปโต้ตอบ
‪- มีเหตุมีผลเข้าไว้ ‪- มีเหตุมีผลเข้าไว้
‪- ไปได้ ‪- ค่ะ
‪ไอ้นกพิราบเวรนี่ ‪แม่จะจับถอนขนให้เกลี้ยง
‪แต่ว่า
‪มันเกินไปหน่อยไหมครับ
‪เราเปิดโปงมากขนาดนั้น ‪ในระหว่างที่ไลฟ์เกือบสองชั่วโมง
‪แต่ไม่มีข่าวเขียนถึงสักบรรทัดเลย
‪ข้อเท็จจริงกลายเป็นข่าวปลอม ‪แบบนั้นแหละค่ะ
‪แล้วพวกเขาก็จะแพร่ข่าวปลอมของพวกเขา ‪ทำให้มันกลายเป็นความจริง
‪เป้าหมายของพวกเราไม่ใช่เพื่อ ‪ให้ตำรวจสอบสวนหรือนักข่าวเขียนข่าว
‪เราแค่จะหานักฆ่าและบาโบ
‪ถ้าเป็นเป้าหมายนั้น ‪ก็น่าจะได้ผลอยู่บ้างค่ะ
‪เพราะแม้พวกตัวร้ายจะทนการดูถูกได้ ‪แต่ทนถูกเย้ยหยันไม่ได้ค่ะ
‪งั้นเราก็เริ่มการขู่ ‪ให้สมควรกันเถอะครับ
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดีครับ ขอบคุณมากครับ
‪(ฮันซึงฮยอก)
‪เฮ้ย แก นี่
‪(ซี)
‪เกิดอะไรขึ้น อะไรอีก
‪อะไรอีก ไอ้พวกเวร
‪อะไรน่ะ
‪(ซี)
‪"ซี" เหรอ
‪ไอ้พวกสารเลว
‪อะไรน่ะ
‪ระเบิดครับ
‪อ๋อ ระเบิด
‪ทำไมมันมาอยู่ตรงนี้
‪เอาไปทิ้งสิ
‪ไหนบอกว่ามันเป็นระเบิดไง
‪- เอาไปทิ้ง ‪- มาทางนี้
‪อะไรนะ เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวสิ เฮ้ย
‪โกงกันชัดๆ
‪ทำไมไม่มีใครมาเลย
‪ช่วยด้วย
‪เดี๋ยวก่อน
‪เลิกตามได้แล้ว
‪หยุด เลิกตามได้แล้ว เดี๋ยวสิ
‪ขอร้อง หยุดตรงนั้นเถอะ
‪เดี๋ยวก่อน
‪ไม่นะ เดี๋ยว
‪ไม่
‪(ซี)
‪ปัดโธ่เว้ย
‪ถึงหรือยังครับ
‪ครับ ผมอยู่สนามบินอินชอนครับ
‪ผมจะไปถึงในอีกสองชั่วโมงครับ
‪โอเค
‪ถ้างั้นหมายความว่า ฝั่งนั้น ‪รู้ตัวตนของคุณทนายงั้นเหรอคะ
‪ยังหรอกครับ
‪ถ้ารู้ก็คง ‪มีการเคลื่อนไหวแล้วล่ะครับ
‪แต่อีกไม่นานก็คงจะรู้นี่ครับ
‪ก็คงอย่างนั้นครับ
‪คุณก็เลยทิ้งตัวอักษรซีไว้เหรอคะ ‪เพื่อให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัวมากขึ้น
‪ถ้าพวกเขารู้เกี่ยวกับตัวผม
‪พวกเขาก็คงจะรู้ ‪ความหมายของตัวซีด้วยครับ
‪- ซีแปลว่าอะไรครับ ‪- ไอ้ส…
‪ซีนั้นแหละค่ะ
‪ผม…
‪ผมก็รู้อยู่ครับ
‪แต่ว่าคุณทนายก็บ้าบิ่นเกินไปนะคะ ‪ต่อให้คุณทำงานให้มา…
‪เอาเป็นว่า เราไม่รู้เลยนี่คะ ‪ว่าเราจะตายกันวันไหน
‪เพราะงั้นพวกคุณควรจะออกไป ‪ซ่อนตัวนอกคึมกาพลาซ่าไงครับ
‪ซ่อนอะไรกันคะ
‪- จะตายก็ต้องตายด้วยกันสิคะ ‪- นั่นก็เกิน…
‪ถ้าพวกเขาส่งนักฆ่ามา ‪จะอันตรายมากนะครับ
‪อย่ามาพูดแบบนั้นนะคะ ‪ยังไงก็จะอยู่ด้วยกันค่ะ
‪พวกเรามีหินเทพอยู่ค่ะ
‪นั่นก็เกิน…
‪- อยู่หรือเปล่าครับ ‪- แม่ร่วง
‪- ใครกันนะ ‪- อัยการจอง
‪- อะไรนะ ‪- อัยการจอง
‪อยู่หรือเปล่าครับ
‪ผู้จัดการ กลับด้านไวท์บอร์ด
‪(บุคคลที่ข้องเกี่ยวกับจางฮันซอ)
‪ไอ้ผู้พิพากษาฮอเศษสวะ
‪ตอนเขาเป็นนักการเมือง ‪เขาออกหมายจับอย่างกับออกบัตรจอดรถ
‪แต่ตอนนี้กลับไม่ออกให้สักใบเลย
‪สุดท้ายคดีของผู้อำนวยการกิล ‪ก็เป็นการฆ่าตัวตายสินะครับ
‪มันเป็นไปได้เหรอครับ
‪เขาต้องใช้มีดแทงเจ้าหน้าที่สองคน ‪ก่อนที่จะแทงเข้าที่อกตัวเอง
‪ในหนังยังไม่เขียนบทแบบนี้เลยครับ
‪พวกเราก็รู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้ค่ะ
‪ว่าแต่มาเพราะเรื่องอะไรเหรอคะ
‪ผมต้องการที่จะรับผิดชอบคดี ‪การฆ่าตัวตายของทั้งสี่คนครับ
‪ผมจะให้ข้อมูลทุกอย่างที่มี
‪ผมอยากให้ทั้งสองท่านร่วมมือด้วยครับ
‪ขอบคุณสำหรับน้ำใจมากนะครับ
‪แต่พวกเราจะจัดการของเราเองครับ ‪คุณอัยการ
‪เชื่อใจผมได้ครับ
‪ผมแตกต่างจากพวกขยะ ‪ที่อยู่ในสำนักงานอัยการครับ
‪พวกเรารู้ดีค่ะ แต่พวกเรา ‪จะจัดการด้วยวิธีของเราค่ะ
‪ทำไมถึงไม่เชื่อใจผมครับ
‪ไม่ใช่ว่าไม่เชื่อใจคุณอัยการ
‪แต่พวกเราไม่เชื่อในองค์กรของคุณค่ะ
‪ผมเข้าใจดีครับ ‪ว่าทำไมคุณถึงรู้สึกแบบนั้น
‪แต่ว่าในองค์กรเราก็มีผู้พิพากษา ‪และอัยการที่ชอบธรรมหลายท่านครับ
‪กรุณาอย่าเหมารวมไปหมดครับ
‪เรามีแอปเปิ้ลอยู่หนึ่งลูกนะครับ
‪ข้างนี้…
‪ข้างนี้เน่าแล้วนะครับเนี่ย
‪แล้วก็…
‪ข้างนี้ยังไม่เน่าครับ
‪ครึ่งหนึ่งเน่า ‪ส่วนอีกครึ่งหนึ่งยังพอกินไหวครับ
‪แล้วแอปเปิ้ลลูกนี้
‪เป็นแอปเปิ้ลเน่าหรือไม่เน่าล่ะครับ
‪- อะไรนะครับ ‪- พวกเราไม่เรียกมัน
‪ว่าแอปเปิ้ลที่พอกินได้ครึ่งลูก ‪แต่เรียกว่าแอปเปิ้ลเน่าครับ
‪ต่อให้มีคนที่ไม่เน่าเฟะ ‪อย่างคุณอัยการอยู่
‪แต่สุดท้ายแล้วองค์กรนั้น ‪ก็เป็นแอปเปิ้ลที่เน่าเฟะครับ
‪ตรรกะรุนแรงจังนะครับ
‪ที่จริงมันแย่ ‪ยิ่งกว่าแอปเปิ้ลเน่าอีกน่ะสิคะ
‪แอปเปิ้ลเน่า ‪แค่ตัดส่วนที่เน่าออกก็ยังพอกินได้
‪แต่องค์กรทำไม่ได้นี่คะ
‪คุณบอกว่าผู้พิพากษาและอัยการ ‪ส่วนใหญ่เป็นคนขยัน ไม่เล่นการเมือง
‪ถูกต้องครับ แต่ว่า…
‪การปกป้องพวกเขา
‪ไม่ได้ทำให้แอปเปิ้ลเน่า ‪สดขึ้นมาครับ คุณอัยการ
‪ที่แย่ที่สุด
‪ก็คือส่วนที่สดก็จะเน่าไปตามกันค่ะ
‪มันมีคำพูดหนึ่งจากเลมีเซราบล์ครับ
‪"ความยุติธรรมจะถูกต้อง ‪ก็ต่อเมื่อมันไร้ที่ติ"
‪หมายความว่าเขาเป็นสุดยอด ‪คอนซีลเยเรของมาเฟียที่นั่นงั้นเหรอ
‪ใช่ครับ เขาเป็นคอนซีลเยเร ‪ที่ทุกมาเฟียแฟมิลี่
‪ยอมรับและหวาดกลัวไปพร้อมกันครับ
‪ทุกสิ่งในรูปถ่ายนี่น่ะ ‪วินเชนโซ่เป็นคนทำจริงๆ เหรอ
‪ที่จริงเป็นแค่ส่วนเดียวครับ
‪เขาเป็นมนุษย์ที่โหดเหี้ยม ‪มากกว่าที่คุณคิดครับ
‪ฉันว่าแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ โธ่เอ๊ย
‪นี่ ดูนี่สิ
‪ดูสิ
‪นั่นเป็นสิ่งที่เขาทำกับบอสคู่แข่ง ‪เมื่ออีกฝ่ายซื้อขายยาเสพติด
‪และทำผิดข้อตกลงครับ
‪บอสคนนี้เป็นยังไงแล้วครับ
‪ดูในรูปถัดไปได้เลยครับ
‪นี่ ดูสิ
‪นายก็เกือบจะเป็นแบบนี้แล้วนี่
‪วินเชนโซ่ปล่อยนายไปง่ายๆ นะเนี่ย
‪เดี๋ยวนะ แล้วตัวอักษรซีนี้ ‪หมายความว่ายังไงครับ
‪เป็นตัวย่อของเขาที่ทิ้งไว้เตือน ‪ก่อนจะฆ่าทิ้งครับ
‪ตัวซีของ "ตระกูลกาซาโน"
‪พี่ครับ ถ้างั้นทั้งผม ‪ประธานฮัน ทนายชเว…
‪พอมาคิดดูแล้ว เราโดนวิธีการ ‪แบบมาเฟียเล่นงานมาตลอดเลยนี่
‪ก่อการร้าย ข่มขู่ เจรจา ‪เยาะเย้ย ฆาตกรรม
‪ฉันคิดผิดไปเยอะเลยน้องชาย
‪วินเชนโซ่ไม่ใช่แค่คู่ซ้อม
‪แต่เป็นเมย์เวทเธอร์
‪สุดยอดไปเลย
‪พี่จะปล่อยให้เขา ‪เป็นคู่ซ้อมต่อไปเรื่อยๆ เหรอครับ
‪บ้าหรือไง
‪เราต้องฆ่าเขาสิ
‪ไม่งั้นจะเป็นเราที่ตาย
‪คุณคิดว่าใส่รองเท้า ‪เข้ามาในห้องได้หรือไม่ได้ครับ
‪โทษที เฉพาะวันนี้นะ
‪กลับบ้านไปไม่ได้เหรอครับ ‪นี่มันวันที่เท่าไรแล้ว
‪- กระจกยังซ่อมไม่เสร็จเลยค่ะ ‪- เสร็จแล้วนี่ครับ
‪ช่างที่ทำส่งข้อความมาให้ผมแล้ว ‪ลืมไปแล้วเหรอว่าผมเป็นคนสั่ง
‪อ้อ จริงสิ
‪- แล้วทำไมแกล้งทำเป็นไม่รู้คะ ‪- ไม่ใช่แกล้งทำเป็นไม่รู้
‪ทำไมเอาแต่มาที่บ้านผมครับ
‪- เพราะเป็นห่วงค่ะ ‪- ห่วงอะไรครับ
‪จะปล่อยคนที่ประกาศตัวว่าจะฆ่าคน
‪- ไว้คนเดียวได้ยังไงล่ะคะ ‪- คุณเห็นด้วยกับผมแล้วนี่ครับ
‪เห็นด้วยแล้วก็จริง แต่ยังไงก็เถอะ
‪เดี๋ยวก่อน
‪- ว่าไง จางจุนอู ‪- แล้วทำไมวางเท้าไว้ตรงนี้
‪- บ้านของคุณทนายวินเชนโซ่ ‪- ทำไมไปอยู่นั่นอีกแล้วครับ
‪พวกคุณอยู่ด้วยกันเหรอ
‪อย่าพูดไร้สาระ มีอะไร
‪ผมอยู่ในคาเฟ่แถวพลาซ่าครับ ‪เจอกันหน่อยสิ
‪ตอนนี้เหรอ
‪ตอนนี้ไม่ค่อยจะเหมาะน่ะ
‪ผมมีข้อมูลเกี่ยวกับอูซังจะให้ครับ
‪ข้อมูลอะไร
‪ผมจะบอกเมื่อมาถึงครับ รีบมานะครับ
‪ได้
‪เขาบอกว่ามีข้อมูลเกี่ยวกับอูซัง
‪จริงเหรอครับ
‪รีบไปเถอะครับ
‪ถ้ามีอะไรผมจะโทรไปทันทีครับ
‪- ไปคนเดียวได้ใช่ไหมครับ ‪- ค่ะ
‪อยู่คนเดียวไปก่อนนะคะ
‪วิ่งสิครับ เร็วๆ วิ่ง
‪ไป เร็วเข้า
‪ผู้จัดการคะ ช่วยเฝ้า ‪ระหว่างที่ฉันออกไปให้ดีนะคะ
‪คุณทนายครับ ผมหนาวไม่ไหวแล้ว ‪ให้ผมกลับบ้านก่อนไม่ได้เหรอครับ
‪มันก็เป็นแค่ความคิดในหัวค่ะ
‪- ผู้จัดการครับ ‪- ตกใจหมด
‪สักครู่สิครับ
‪ครับผม ขอบคุณมากเลยครับ ‪หนาวสุดๆ เลย ไม่ไหวแล้ว
‪จะให้ใช้ท่ามวยปล้ำ ‪มาป้องกันตัวเนี่ยนะ
‪ใช่ น่าขายหน้าชะมัดเลย
‪ท่านี้มันป้องกันตัวได้จริงๆ นะ
‪เริ่มจากกดคู่ต่อสู้ไว้ แนบตัวให้ชิด
‪แล้วก็ใช้น้ำหนักของตัวเอง ‪หมุนตัวคู่ต่อสู้
‪เขาก็จะหมุนแบบนี้
‪จากนั้นก็หมุนไปอีก
‪หมุนจนถึงตอนไหน
‪จนกว่าเขาจะหมดสติไป
‪ถ้าพื้นที่มันไม่พอก็กลับด้าน
‪แล้วถ้าฉันเป็นคนหมดสติไปล่ะคะ
‪ผมไม่หมดสตินะ
‪แต่เจ็บท้องมากเลย
‪เถ้าแก่ร้านซักอบรีดร่างกาย ‪ไม่แข็งแรงเท่าที่คิดนะคะเนี่ย
‪แข็งเหมือนท่อนไม้เลย
‪นั่นสิคะ ดูเหมือนคนที่ ‪ไม่เคยใช้กล้ามเนื้อเลย
‪พูดอะไรน่ะ สมัยผมยังหนุ่ม…
‪นิ้วผม ไม่นะ
‪คนที่กลิ้งก็ดูเจ็บมากเลยนะ
‪กลิ้งบนพื้นเปล่าแล้วเจ็บชะมัด
‪เจ็บท้องมากเลย เจ็บสุดๆ
‪(คึมกาพลาซ่า)
‪(สำนักงานกฎหมายฟางข้าว)
‪(ร้านอาหารว่างยองโฮ)
‪เดี๋ยวก่อนครับ
‪พวกคุณเป็นใครครับ
‪- อาจารย์ครับ ‪- โอ๊ย
‪- เลือด ‪- ศัตรูของอาจารย์
‪อะไรน่ะ
‪เถ้าแก่โตโต้ไม่ใช่เหรอครับ
‪ใช่จริงด้วย เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‪- ให้ตายสิ ‪- นี่ ยองโฮ
‪และนี่ก็คือ
‪สถานที่ที่คาดการณ์ว่าเหยื่อทั้งสี่ ‪ถูกลักพาตัวไปอย่างไม่เป็นธรรมครับ
‪ตอนนี้ จอมแฉอันดับหนึ่งของช่องเรา
‪อินซากีกำลังมุ่งหน้า ‪ไปที่อุโมงค์นี้ครับ
‪อีกสักครู่ อินซากีจะไปถึงที่นั่น
‪และเปิดเผยความจริงที่น่าตกตะลึง ‪ผ่านทางไลฟ์สดครับ
‪รบกวนด้วยนะครับ อินซากี
‪ดีมากครับ
‪ถ้าผมไม่ติดต่อไปภายในหนึ่งชั่วโมง ‪ก็แจ้งตำรวจได้เลยครับ
‪จะไม่บอกคุณทนายฮงจริงๆ เหรอครับ
‪ครับ ผมอุตส่าห์ส่งเธอไป ‪เพราะจะไม่บอกครับ
‪แต่ถ้าไปคนเดียว ‪แล้วเกิดอันตรายขึ้นมา
‪ผมไม่เป็นไรหรอกครับ ‪รีบอัปวิดีโอเลยครับ
‪- เร็วๆ นะครับ ‪- ผม…
‪(อุโมงค์ยางดง)
‪- ทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ ‪- ใจเย็นๆ ก่อนสิครับ
‪(ประกาศเตือน ‪ผู้เช่าทั้งหมดในคึมกาพลาซ่า)
‪- หยุดเดี๋ยวนี้ ‪- ทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ
‪- เป็นนักเลงหรือไง ‪- ตายจริง
‪- ดูเขาสิ ‪- ตายแล้ว เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪เป็นอะไรหรือเปล่า
‪กล้าใช้กระบองได้ยังไง
‪- อย่านะ ‪- ฉันจะจัดการไอ้พวกเวรนี่…
‪ช่วยรักษาคำพูด ‪ที่สัญญาไว้กับฉันหน่อย
‪ให้ตายสิวะ
‪ตกใจหมด
‪ทำไมต้องทุบกระจกด้วย
‪ให้ตายเถอะ
‪รอบนี้สังหรณ์ไม่ดีเลยนะครับ
‪พวกเขาดูแตกต่างไปด้วย
‪ใช่ค่ะ พวกเขาดูเหี้ยมกว่า ‪พวกพัคซอกโดเยอะเลย
‪เฮ้ย
‪- ไอ้พวกนี้เป็นใครวะ ‪- มาเร็ว
‪มาทำอะไรกันน่ะ
‪อ๋อ
‪พวกแกคือพวกหน้าใหม่ ‪ที่แย่งงานพวกเราไปน่ะเหรอ
‪ดูพวกมันสิ
‪เป็นไอดอลหรือไง
‪ทำไมต้องใส่เสื้อสไตล์เดียวกันด้วย
‪ดูสายตามันสิ
‪ฉันวางมือจากวงการแล้ว
‪ฉันก็เป็นผู้เช่าที่นี่ ออกไปซะ
‪ออกไปเลย เร็วๆ
‪ไอ้เวรนี่
‪- ปล่อยฉัน ‪- พวกชั่ว
‪- ให้ตายสิ ‪- อย่านะ
‪- ซูนัม ‪- ครับ
‪ไอ้พวกนี้คือแก๊งดาบคู่
‪อะไรนะครับ แก๊งดาบคู่เหรอครับ
‪หลบไป พวกมันคือแก๊งดาบคู่ หนีไป
‪- อะไรนะ ‪- อะไรคู่นะ
‪- อะไรนะ ‪- ไม่รู้
‪ไปไหนของเขา
‪ตอนนี้กี่โมงแล้วเนี่ย
‪- วิ่งเร็ว วิ่ง ‪- อะไรนะ
‪- วิ่งเร็วเข้า ‪- วิ่ง
‪ฉันว่าแล้วเชียว
‪ย้ายออกภายในช่วงเช้าของสองวันถัดไป
‪หากปฏิเสธ…
‪เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว
‪ตามกฎหมายแล้วตึกนี้…
‪หากปฏิเสธที่จะย้ายออก
‪เราจะจัดการไล่พวกคุณออกจากตึก
‪โดยไม่คำนึงถึงผลทางกฎหมาย ‪เราไม่ใจดีกับพวกคุณหรอกนะ
‪จะตำรวจหรือจะอะไรก็ไม่มาหรอก
‪เราจะฆ่าให้หมด
‪พูดกันดีๆ สิ ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย
‪- ตายแล้ว อย่านะ ‪- หยุดนะ
‪- หลบไป ‪- ไม่นะ
‪- อย่า ‪- ทำอะไรของคุณ
‪- นังนี่ ‪- ตายแล้ว
‪อ้าว เจ็บเหรอ
‪ทำตัวขี้แยไปได้
‪มันแทงเข้าไปแค่นี้เอง
‪ถ้าใช้แรงมากกว่านี้ก็ตายไปแล้ว
‪เถ้าแก่
‪ไม่น่าเลย
‪อุตส่าห์สาบาน ‪ว่าจะใช้กรรไกรมาตัดผ้าเท่านั้น
‪กลับไปได้แล้ว ‪ไม่งั้นฉันจะเฉือนคอพวกแก
‪เถ้าแก่เท่มากเลย
‪ไปกันเถอะ
‪ครูสอนเปียโน ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪ค่ะ
‪อีกสักครู่ อินซากีจะไปถึงที่นั่น
‪และเปิดเผยความจริงที่น่าตกตะลึง ‪ผ่านทางไลฟ์สดครับ
‪นี่
‪ไม่ต้องมาที่พลาซ่า ไปอุโมงค์ยางดง ‪ที่เคยลักพาตัวสี่คนนั้นซะ
‪ฉันว่าจะนั่งดูสักหน่อย ‪แต่กลับย้ายสถานที่
‪รุ่นพี่ครับ ตรงนี้
‪มีเรื่องอะไรเหรอ
‪มาถึงก็เรื่องงานเลย หายใจก่อน
‪รีบบอกมา
‪ทานอาหารกันก่อน
‪แล้วค่อยๆ คุยกัน…
‪อยากตายหรือไง รีบบอกมา
‪ข้อมูลอะไร
‪ไม่มีครับ
‪ช่วงนี้เจอยากเจอเย็น ผมก็เลยโกหกน่ะ
‪- นี่ ‪- ตกใจหมด
‪ล้อเล่นเรื่องอะไรเนี่ย
‪นี่ไม่ใช่จังหวะ ‪ที่ฉันจะมารับมุกนายนะ
‪ค่ะ ผู้จัดการ
‪คุณทนายวินเชนโซ่ออกไปล่อนักฆ่าครับ
‪- อะไรนะคะ ‪- เพราะฉะนั้น
‪ผมก็เลยว่าจะสะกดรอย ‪ตามคุณทนายวินเชนโซ่ไปครับ
‪ทำไมเพิ่งมาบอกตอนนี้ล่ะคะ
‪จริงสิ เขาบอกว่า ‪ห้ามบอกคุณทนายน่ะครับ
‪ผมก็ไม่ใช่คนปากสว่างนะครับ ‪แต่ดันหลุดออกมาซะได้
‪ช่างเถอะค่ะ ‪เดี๋ยวฉันจะไปที่หน้าพลาซ่านะคะ
‪ทำไมครับ มีเรื่องอะไรเหรอ
‪เหมือนจะมีเรื่องอันตรายเกิดขึ้น ‪กับคุณทนายวินเชนโซ่น่ะ
‪ผมไปด้วยครับ รุ่นพี่ กระเป๋าครับ
‪อะไรนะ
‪- กุญแจรถ ‪- ไปรถผมก็ได้ครับ ผมขับรถมา
‪รุ่นพี่ขับรถจะอันตรายนะครับ
‪ไปกันครับ
‪- สวัสดีครับ คุณทนายจาง ‪- สวัสดีครับ
‪จะไปกับรถคันนี้เหรอครับ
‪เขาบอกว่าไปถึงภายในครึ่งชั่วโมงค่ะ
‪- รีบขึ้นรถเถอะครับ ‪- ครับ
‪ขึ้นเลยครับ
‪ว่าแต่ทำไมเถ้าแก่ร้านจำนำถึงได้…
‪เถ้าแก่อีของเราเป็นปรมาจารย์ ‪ในการหักคอคนครับ
‪- รักแรกของคุณ ‪- อันซองอึน
‪- สมบัติของคุณ ‪- จักรยานของผม ชีตาห์
‪ผมคิดว่าน่าจะช่วยได้น่ะครับ
‪ผมจะจัดการพวกนักฆ่าให้อย่างรวดเร็ว ‪ทันทีที่เราไปถึงเลยครับ
‪- ไปกันเถอะ จางจุนอู ‪- ออกเดินทาง ไปกัน
‪มาเกินสองคนอย่างที่คาดไว้จริงด้วย
‪ขอบคุณที่มาพร้อมกันนะ
‪พวกแมลงจะตบตายง่ายกว่า
‪ถ้าบินมาพร้อมกัน
‪เลขหมายที่ท่านเรียก ‪ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
‪กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้งค่ะ
‪เลขหมายที่ท่านเรียก…
‪เลขหมายที่ท่านเรียก ‪ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
‪เลขหมายที่ท่านเรียก…
‪(ท่านประธาน)
‪ประธานที่ว่านี้คือใคร
‪ไม่รู้
‪ฉันจะไม่ถามถึงสามครั้งนะ ตอบมา
‪ฉันตกใจหมดเลย
‪งั้นจะพกมือถือไว้ทำไมคะ
‪ใช้เทคโนโลยีหน่อยมันจะตายเหรอคะ
‪ผมกลัวว่าคุณจะตกอยู่ในอันตราย ‪ขอโทษครับ
‪อันตรายแล้วไงคะ
‪เราเป็นพาร์ตเนอร์กัน ‪ก็ควรเสี่ยงอันตรายไปด้วยกันสิคะ
‪- หงุดหงิดโว้ย ‪- คุณทนายครับ
‪บอสตัวจริงของบาเบล
‪ผมรู้แล้วครับ
‪จริงเหรอคะ
‪คำบรรยายโดย: ธมลวรรณ แซ่เจิง