‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ในที่สุดวันนี้…
‪เราก็ได้เห็นมันนะครับ
‪มองไปก็ยังไม่เชื่อสายตาเลยนะครับ ‪ว่าทั้งหมดนี้เป็นทองจริงๆ
‪มีทรัพย์สินทางวัฒนธรรมด้วยนะครับ
‪ที่ผ่านมาคุณเหนื่อยมามากนะครับ ‪คุณทนาย
‪ช่างเป็นค่าตอบแทนมิตรภาพ ‪ที่โหดร้ายดีนะครับ
‪ถ้าคุณอยู่นิ่งๆ จนกว่าผมจะออกไป
‪ผมจะไม่ทำร้ายคุณครับ
‪เหตุผลที่ทำแบบนี้คืออะไรครับ
‪ผมบอกคุณไม่ได้ครับ
‪ผมต้องการแค่ทองคำ ‪แท่งเดียวกลับไปเท่านั้นครับ
‪คุณทำแบบนี้เพียงเพราะ ‪ทองคำแค่แท่งเดียวเหรอครับ
‪ถอยออกไปด้วยครับ
‪เมื่อผมขึ้นไปข้างบนเรียบร้อยแล้ว
‪ถึงตอนนั้นคุณค่อยตามมานะครับ
‪คงไม่ออกไป ‪แล้วปิดประตูขังผมใช่ไหมครับ
‪ผมบอกไปแล้วว่าจะไม่ทำร้ายคุณครับ
‪ผมขอเอาไปเป็นที่ระลึก ‪สักแท่งได้ไหมครับ
‪ทองคำแท่งนี่หนักมากเลยนะครับ
‪อยู่นิ่งๆ จนกว่าผมจะออกไปครับ
‪ถ้าคุณตามมา ผมจะยิงนะครับ
‪ครับ
‪ว่าแต่
‪ทำไมคุณเอาไปแค่แท่งเดียวล่ะครับ
‪แค่แท่งเดียวก็พอครับ
‪มันน่าจะหนักนะ
‪คุณน่าจะเอาแค่ ‪ไฟล์กิโยตินออกมาสิครับ
‪คุณรู้ได้ยังไง
‪คุณอยู่เคียงข้างผมมาจนถึงตอนนี้ ‪ก็เพราะเจ้านั่นนี่ครับ
‪- อย่าเข้ามาใกล้ผมนะครับ ‪- ว่าแต่
‪คิดว่าในนั้น ‪จะมีไฟล์อยู่จริงๆ เหรอครับ
‪หือ
‪เอาล่ะครับ
‪ซิกเนเจอร์ของบาเบลทาวเวอร์
‪เราจะเริ่มจากชั้นที่ 120 ‪และชั้นที่ 121 กันก่อนเลยนะครับ
‪ไม่ใช่เพียงหนึ่งชั้น แต่ทั้งสองชั้น ‪จะเป็นของคนคนเดียวครับ
‪ลองทำให้ผมซึ้งใจหน่อยสิครับ
‪ผมครับ
‪- พูดมาได้เลยครับ ‪- อย่างที่ทราบ
‪มีข้อหามากมายต่อคิว ‪รอฟ้องบาเบลอยู่ไม่ใช่เหรอครับ
‪นั่นเป็นงานที่ผมจะต้องดูแลให้ครับ
‪ทำไมน่ะเหรอ
‪ก็เพื่อความสุขสบาย ‪ของบาเบลยังไงล่ะครับ
‪ใช่แล้วครับ
‪โปรเจกต์ก่อสร้างเมืองใหม่ ‪แทซานและจุงซาน
‪ผมจะทำให้บาเบลการก่อสร้าง ‪เป็นบริษัทที่ชนะสัญญาเองครับ
‪ผมสามารถควบคุมกรมที่ดิน ‪พรรครัฐบาลและพรรคฝ่ายค้านได้หมดครับ
‪รู้สึกถึงจังหวะหัวใจผมไหม
‪ทำผมใจเต้นมากเลยนะ
‪ครับ
‪อย่างที่ทราบ
‪แดชางเดลี่ของเราเป็นผู้นำความเห็น ‪ของประชาชนเกาหลีไม่ใช่เหรอครับ
‪เราจะทำให้บาเบลจะไม่ได้รับ ‪คำวิจารณ์จากสื่อแม้แต่คำเดียวครับ
‪โอเค ไม่ใช่แค่ทาวเวอร์เท่านั้น
‪ผมจะรับประกันยอดโฆษณา ‪ของแดชางเดลี่เองครับ
‪อะไรน่ะ
‪คุณเป็นใคร
‪ขอโทษที่มาสายนะครับ
‪พอดีผมมีประชุมด่วนแทรกเข้ามา
‪ผมคืออธิบดีแทจงกู ‪แห่งแผนกเฝ้าระวังองค์กรอาชญากรรม
‪หน่วยข่าวกรองความปลอดภัย ‪ระหว่างประเทศครับ
‪ยินดีต้อนรับครับ
‪(ตอน 13)
‪น่าจะใส่กระสุนจริง ‪ในตลับกระสุนสักนัดสิครับ
‪ดูเหมือนคุณยังคิดว่า ‪ผมเป็นเพื่อนอยู่
‪งั้นผมขอถามในฐานะเพื่อนหน่อยนะครับ
‪คุณอยู่สังกัดไหนครับ
‪ผมเป็นเจ้าหน้าที่เงาของทีมดูแล ‪ความมั่นคงแห่งชาติ หน่วยข่าวกรอง
‪อ๋อ
‪คุณแกล้งทำเป็นลาออก ‪เพื่อจะหาไฟล์กิโยตินสินะครับ
‪และปลอมตัวเป็นสายลับจารกรรม ‪ทางอุตสาหกรรมเพื่อเข้าถึงประธานหวัง
‪ครับ
‪แล้วกับผมล่ะครับ
‪การได้พบคุณทนาย ‪เป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ ครับ
‪ตอนที่ผมเกือบตายอยู่ที่อิตาลี
‪คุณทนายเป็นคนช่วยชีวิตผมไว้
‪อือ
‪การตายของประธานหวัง ‪ไม่ใช่เรื่องบังเอิญใช่ไหมครับ
‪ขอบใจ
‪แก ไอ้เลว
‪ฉันประเมินแกต่ำไป
‪เร็วเข้า
‪เรียกรถพยาบาลเร็ว เร็วเข้า
‪ผมไม่คิดว่าคุณจะเป็นแบบนั้นเลย ‪ประธานโจ…
‪เป็นคนน่ากลัวจริงๆ นะเนี่ย
‪ครับ ผมไม่ใช่คนดีขนาดนั้นครับ
‪ผมรู้อยู่ตั้งแต่ต้นแล้วล่ะครับ ‪ว่าคุณโกหกผม
‪พิพิธภัณฑ์ของประธานหวังที่หางโจว
‪ที่คุณบอกว่ามีข้อมูลม่านตา ‪ของประธานหวัง
‪ผมมาลองสืบดูแล้ว ‪แต่ไม่มีพิพิธภัณฑ์นั้นเลยครับ
‪ตอนที่คุณไปออฟฟิศ ‪ที่เมืองจีนเมื่อนานมาแล้ว
‪ทำไมคุณไม่เอาออกมาตั้งแต่ตอนนั้นล่ะ
‪ตอนนั้นผมยังไม่ได้ข้อมูลม่านตา ‪ของประธานหวังครับ
‪ยังอยู่ในช่วงคิดหาแผนการอยู่
‪งั้นน่าจะปล่อยที่นี่ว่างไว้สิ
‪ให้พระวัดนานยักมาอยู่ทำไมครับ
‪เพราะถ้าปล่อยว่างไว้ ‪อาจอันตรายกว่าน่ะครับ
‪เพราะอาจมีคนที่รับรู้ถึง ‪การมีอยู่ของไฟล์นี้ก็ได้ครับ
‪เมื่อกี้ตอนรถออก มีใครเห็นบ้างไหม
‪ที่เจ้าของตึกคนเก่า ‪มาพบกับทนายวินเชนโซ่น่ะ
‪- ผมก็เห็นครับ ‪- โอ๊ะ ผมด้วย
‪เหมือนพวกเขาจะมาด้วยกันจากทางนั้นนะ
‪นี่เป็นความคิดอย่างมีเหตุผล ‪ที่ผุดขึ้นมาตอนนี้น่ะนะ
‪พวกเขามาพบกัน ‪หลังส่งพวกเราออกเดินทางทำไมนะ
‪อ๋อ วันนี้พวกเขามีนัดกันน่ะค่ะ
‪ฉันก็ไม่อยากคิดแบบมีอคติหรอกนะ
‪แต่มันก็น่าสงสัยอยู่เหมือนกัน
‪ถ้างั้นกลัวว่าพวกเขาจะแอบไปหาทอง ‪กันสองคนเหรอ
‪โธ่เอ๊ย อย่าทำหน้าเครียดแบบนั้นสิ ‪ผมก็แค่พูดลอยๆ
‪อย่าสงสัยอะไรประหลาดๆ กันเลยครับ
‪เราเชื่อคุณทนายของเรากันนี่ครับ
‪ไม่ใช่ว่าทั้งสองคนก็กำลังหาทองก่อน ‪เพื่อไม่ให้บาเบลได้ไปหรือเปล่า
‪เหมือนว่าทุกคน ‪จะอ่อนไหวกันเกินไปนะครับ
‪ครับ เราไปเที่ยวให้สนุกกันเถอะครับ
‪เอ่อ พวกเรา ‪มาประกวดร้องเพลงกันดีไหมครับ
‪- โอ้ ดีเลย ‪- ครับ
‪หนึ่ง สอง
‪- หนึ่ง สอง สาม เย่ ‪- แต่ก็นะ
‪ให้รางวัลค่ารูปใบเดียว ‪ตั้ง 20 ล้านวอนก็แปลกอยู่แหละ
‪อะไรอีกเล่า
‪ผมพูดอะไรไม่ได้เลยหรือไง
‪ไฟล์กิโยติน
‪คุณไม่ได้ตั้งใจจะมอบให้ ‪หน่วยข่าวกรองใช่ไหมครับ
‪และยังไม่ได้รายงานด้วย
‪เพราะถ้าคุณรายงาน พวกเขาคง ‪ยกโขยงคนมาเปิดห้องลับนี่แล้ว
‪ทำไมถึงไม่รายงานล่ะครับ
‪เพื่อต่อรองกับที่อื่นเหรอครับ
‪ก็นะ
‪แบบนั้นคงได้ผลประโยชน์มากกว่า ‪ใช่ไหมล่ะครับ
‪คุณทำข้อตกลงกับที่ไหนไว้ล่ะครับ
‪ผมยังไม่ได้ตัดสินใจครับ
‪ว่าแต่คุณทราบ ‪เรื่องไฟล์นี้ได้ยังไงครับ
‪พอดีผมไม่ได้มีสายข่าว ‪แค่ประธานโจคนเดียวน่ะครับ
‪ไปที่ไหนก่อนดีๆ
‪- ฉันไปก่อนนะ ‪- โธ่เอ๊ย
‪โอ๊ย อย่าวิ่งสิ
‪นี่ เถ้าแก่ครับ
‪บอกว่าอย่าวิ่งไง
‪- วิ่งตรงไปเลย ‪- ที่รัก รอด้วย
‪ทุกคนจะไปที่ไหนกัน
‪ดูเหมือนทุกคนจะมีกิเลสหนา ‪เพราะทองคำนะครับ
‪นั่นสิครับ
‪ช่างไม่รู้กันเลยว่าความโลภ ‪จะนำพามาซึ่งความทุกข์ทรมาน
‪เพราะพวกเขาเป็นคนประมาทน่ะครับ
‪โอ๊ย ถ้าฉันเรียกลูกพี่คึมกวางจินมา ‪เขาก็จัดการหาให้แบบเสร็จสรรพเลยนะ
‪เธอไปชั้นบนนะ ‪เดี๋ยวฉันจะไปดูชั้นล่าง
‪- โอ๊ย ให้ตายเถอะสติฉัน ‪- เดี๋ยวสิ
‪ที่รัก รีบมาสิ
‪อย่าวิ่งสิ เดี๋ยวก็บาดเจ็บหรอก
‪(ฮงชายอง)
‪- ครับ ‪- ทำไมถึงไม่ยอมรับโทรศัพท์ล่ะคะ
‪มีเรื่องอะไรเหรอครับ
‪ตอนนี้พวกผู้เช่ากลับมาที่พลาซ่าแล้ว ‪กำลังลงไปที่ชั้นใต้ดินค่ะ
‪มีเรื่องอะไรเหรอครับ
‪ผู้เช่ากลับมากันแล้วครับ
‪- รีบปิดเลยครับ ‪- แต่เราต้องเก็บตรงนี้ก่อนนะ
‪อย่านะครับ นั่นเสื้อผม
‪จะเอาไปใส่ไว้ในกางเกงทำไม
‪เดี๋ยวก่อน
‪- ทองคำ ‪- ทองคำอะไร
‪ทองคำแท่งนั้นไง ทองคำ
‪ตรงนั้นๆ
‪จับแน่นๆ นะ อย่าปล่อยให้หลุดมือ
‪เดี๋ยวสิ
‪เดี๋ยวครับๆ
‪- ท่านอาจารย์ ‪- ทางนั้น
‪เถ้าแก่คะ ‪ที่นี่จะมีอะไรจริงๆ เหรอคะ
‪พอมาคิดดูดีๆ แล้ว ‪พวกเราไม่เคยมาหาแถวนี้เลย
‪ที่แบบนี้แหละที่อุดมไปด้วยสินแร่
‪ช้าๆ นะครับ เอาล่ะ
‪ทางนี้นะครับ
‪- เถ้าแก่คะ ‪- เถ้าแก่ครับ
‪อะไรกัน พวกคุณตามมาทำไมเหรอ
‪ฉันมีเรื่องสำคัญจะบอกน่ะค่ะ
‪เรื่องสำคัญอะไรครับ
‪เมื่อนานมาแล้ว ‪เหมือนพ่อฉันจะเคยบอกฉันไว้ค่ะ
‪ที่อยู่ของทองคำน่ะค่ะ
‪- จริงเหรอคะ ‪- มันคือที่ไหนครับ
‪รีบบอกสิครับ
‪ถ้าถามว่ามันคือที่ไหน
‪อีกอันหนึ่งๆ
‪คิดว่าที่ไหนกันคะ
‪โธ่เอ๊ย รีบบอกมาเร็วๆ เลยครับ
‪มันอยู่ในหัวใจของเราค่ะ
‪ผมก็เคยได้ยินมาเหมือนกันครับ
‪เขาบอกว่าทรัพย์สมบัติที่มีค่าที่สุด ‪จะอยู่ในหัวใจของพวกเราครับ
‪พูดอะไรไร้สาระกันจริงๆ
‪นี่จะทำให้เราสับสนเหรอ
‪แหม ไม่ใช่หรอกค่ะ
‪ลองวางมือลงบนหัวใจของตัวเอง ‪และรู้สึกถึงมันดูนะคะ
‪เดี๋ยว ตรงนั้นๆ
‪เสียงอะไรน่ะ
‪- คือ… ‪- เหมือนมีคนอยู่ที่วัดนานยักนะ
‪- เดี๋ยว… ‪- เมื่อกี้มีเสียงอะไรนี่
‪ไม่นะครับ ผมเองครับๆ ‪ผมทำแบบนี้น่ะครับ
‪- ผมกระทืบเท้าแบบนี้ กระทืบตึงๆ ‪- ใช่ค่ะ
‪เอาล่ะค่ะ เมื่อวางมือลงบนหัวใจแล้ว ‪ก็หลับตาและลองรู้สึกถึงมันดูนะคะ
‪ไม่นะครับๆ มีเสียงมาจากในวัดจริงๆ
‪ไม่ครับ ทำแบบนี้
‪ฉันบอกให้รู้สึกถึงทองคำในหัวใจ ‪แล้วจะไปไหนล่ะคะ
‪กลับมาทำไมกันครับ
‪พวกคุณทำอะไรกันน่ะ
‪พวกเรากำลังคำนับ 108 ครั้งอยู่ครับ
‪ปุบปับงี้เลยนะ
‪คำนับ 108 ครั้งเหรอ ทำไมกัน
‪เพื่อสลัดความโลภ ‪และความเห็นแก่ตัวออกไปไงล่ะครับ
‪นะโม อมิตาพุทธ
‪พวกเราต้องคำนับ 108 ครั้ง ‪ให้เสร็จน่ะครับ
‪ช่วยออกไปหน่อยได้ไหมครับ
‪เอาล่ะ ทุกคนออกไปข้างนอก
‪และมาลองหาทองคำในหัวใจของเรากันนะคะ
‪- คุณทนายครับ ‪- ครับ
‪เหมือนว่าเราจะงานเข้าแล้วครับ
‪งานอะไรเข้าครับ
‪ผมคิดว่าเมื่อกี้พวกเรา…
‪เอาอุปกรณ์จดจำม่านตา ‪ใส่ลงไปในห้องลับครับ
‪หมายความว่าอะไรกันครับ
‪เมื่อกี้คุณทนายโยนเสื้อคลุมผม ‪ลงไปในห้องลับไม่ใช่เหรอครับ
‪ครับ แล้วมันทำไมเหรอครับ
‪อุปกรณ์นั้นมันอยู่ในเสื้อของผมครับ
‪เฮ้ย
‪เฮ้ย แก…
‪- "แก" อะไรกันครับ ‪- ไอ้…
‪"ไอ้" เหรอ ‪คุณทนายโยนเสื้อผมลงไปเองนี่
‪แล้วทำไมคุณถึง ‪ไปใส่ไว้ในเสื้อล่ะครับ
‪งั้นจะให้ผมใส่ไว้ไหนล่ะ ‪จะให้ผมถือโชว์ไปทั่วแบบนี้เหรอ
‪อุปกรณ์จดจำม่านตานั่น
‪คงไม่ได้มีแค่ ‪เครื่องเดียวหรอกใช่ไหมครับ
‪มีแค่เครื่องเดียวครับ มีเพียง ‪หนึ่งเดียวในโลก ในจักรวาลนี้ครับ
‪- เฮ้ย ‪- ตะคอกใส่ผมอีกแล้ว
‪ตอนนี้ดูเหมือนว่าเราต้องถล่มตึกนี้ ‪ถึงจะเอาทุกอย่างออกมาได้แล้วครับ
‪ตอนนี้เหมือนหัวใจผม ‪ถล่มลงมาไม่มีชิ้นดีเลยครับ
‪มีเรื่องอะไรกันครับ
‪พอเราคำนับ 108 ครั้งแล้ว
‪หัวใจของพวกเรา ‪ก็รับรู้ถึงพลังของพระพุทธเจ้าครับ
‪ผมไม่เคยเห็นคนรู้แจ้ง ‪ได้อึกทึกแบบนี้มาก่อนเลยครับ
‪ถ้าพวกเขารู้แจ้งเป็นครั้งที่สอง
‪เราคงได้เยื่อแก้วหูแตกแน่ครับ
‪พวกคุณเห็นผมเป็นคนยังไงกัน
‪ผมนะครับ
‪ผมคิดว่าพวกคุณ ‪เป็นครอบครัวของผมนะครับ
‪พวกเราร่วมมือทำ ‪เรื่องตั้งมากมายมาด้วยกันนี่ครับ
‪และจะเป็นแบบนั้นในอนาคตด้วย
‪ใช่หรือไม่ใช่ครับ
‪- ใช่ค่ะ ‪- ใช่ครับ
‪แล้วถ้าอย่างนั้น…
‪พวกคุณจะมาสงสัยกันแบบนี้ ‪ได้หรือไม่ได้ครับ
‪- ไม่ได้ค่ะ ‪- ไม่ได้ครับ
‪ผมก็นึกว่าทุกๆ คนเชื่อใจผมซะอีก…
‪ผู้จัดการครับ
‪ทุกคนทำกันเกินไปจริงๆ ค่ะ
‪พวกเราอุตส่าห์ทำเพื่อพวกคุณแค่ไหน
‪เราขอโทษครับ
‪พวกเราทำตัวหุนหันพลันแล่นไป
‪เอาจริงๆ ที่คุณบอกว่า ‪จะให้เงินรางวัล 20 ล้าน
‪ฉันคิดว่ามันเหลือเชื่อ ‪และแปลกๆ น่ะค่ะ
‪ครับ 20 ล้านวอน ‪มันเป็นจำนวนที่เยอะจริงๆ แต่ว่า…
‪หุ้นหนึ่งที่ผมลงทุนไป ‪เกิดได้กำไรอย่างไม่คาดคิด
‪ผมก็เลยอยากแบ่งให้กับพวกคุณครับ
‪คุณลงทุนหุ้นอะไรไปเหรอครับ
‪- เดี๋ยวเหอะ ‪-ให้ตายเถอะ เป็นอะไรของคุณเนี่ย
‪ผมผิดหวังในพวกคุณมากจริงๆ ครับ
‪เหมือนว่าคงต้องใช้เวลาสักพัก
‪เพื่อให้จิตใจของผมดีขึ้นนะครับ
‪ฉันก็คงต้องใช้เวลานาน
‪เพื่อให้แผลในใจสมานค่ะ
‪ผมขอเป็นตัวแทนคนในพลาซ่าทุกคน ‪กล่าวคำขอโทษเองนะครับ
‪ช่างเถอะครับ
‪ผมขอตัวก่อนนะครับ
‪เราขอโทษนะคะ
‪เอาล่ะ
‪ตอนนี้ก็คลายความเข้าใจผิดแล้ว ‪เราไปบ่อน้ำพุร้อนกันเถอะ
‪ใช่เวลาห่วงบ่อน้ำพุร้อนเหรอคะ ‪คุณทนายวินเชนโซ่โกรธขนาดนั้น
‪เอาล่ะ ทุกคน
‪เรามาตามหาทองคำ ‪ที่อยู่ในหัวใจกันนะครับ
‪ดูเหมือนทริปจะล่มแล้วสินะ
‪พอเปิดดูแล้ว ‪มีทุกอย่างอยู่จริงไหมคะ
‪ทั้งทองคำและไฟล์กิโยตินเลยเหรอ
‪ครับ
‪มีพระพุทธรูปทองคำองค์มหึมาด้วยครับ
‪- ตายแล้วๆ ‪- โอ๊ย เจ็บนะครับ
‪เจ็บมาก แต่ก็มีความสุขมากด้วย
‪ผู้จัดการคะ
‪เยี่ยมยอดเลย ทำได้ดีมากจริงๆ ‪สุดยอดที่สุด
‪สุดยอดจริงๆ
‪เอาล่ะ ไหนดูซิ ครั้งนี้…
‪เราส่งพวกเขาไปดูดอกพ็อดกดกันดีกว่า
‪ตอนนั้นมาเปิดกันอีกทีนะคะ
‪มาเปิดกันอีกที
‪เปิดกันอีกๆ
‪จากนี้เราเปิดไม่ได้แล้วล่ะครับ
‪เปิดไม่ได้แล้ว
‪เยี่ยมที่สุด
‪เปิดไม่ได้แล้ว
‪เราเปิดไม่ได้แล้วครับ
‪ผู้จัดการคะ
‪ถึงจะคาดการณ์ไว้แล้ว ‪แต่ทุกคนหน้าด้านกันจริงๆ นะ
‪ไม่มียางอายเลยสักนิด
‪พวกเขาเป็นคนไม่มียางอาย ‪ตราบใดที่ไม่ถูกเปิดโปงออกมาครับ
‪อย่าว่าแต่ยางอายเลย
‪พวกเขาอาจคิดว่าตัวเอง ‪ทำข้อตกลงที่เหมาะสมแล้วด้วยซ้ำค่ะ
‪ถ้าแบบนี้ ทั้งกฎหมาย สื่อมวลชน
‪รัฐสภา รัฐบาล รวมถึงหน่วยข่าวกรอง
‪ครอบคลุมหมดแล้วใช่ไหมครับ
‪ค่ะ น่าจะเพียงพอแล้วค่ะ
‪น้อยใจไหมที่อยู่ๆ ก็เป็นแบบนี้
‪ไม่ครับ ไม่เลยครับ ลูกพี่ต้อง ‪นั่งตำแหน่งประธานอยู่แล้วสิครับ
‪ตั้งแต่นี้ผมจะ ‪ตั้งใจช่วยอย่างเต็มที่ครับ
‪ไม่ต้อง
‪การที่นายไม่ตั้งใจ ‪ถือเป็นการทำเพื่อฉัน
‪ครับ เข้าใจแล้วครับพี่
‪ไหนๆ วันนี้เราก็มารวมตัวกันแล้ว
‪ผมมีเรื่องหนึ่งจะบอกทุกคนครับ
‪ไม่ทราบเหมือนกันว่า ‪พวกคุณเคยได้ยินหรือยัง
‪มันชื่อไฟล์กิโยตินน่ะครับ
‪- ประธานฮัน ‪- เราซ่อนไปตลอดไม่ได้นี่ครับคุณทนาย
‪มันคืออะไรครับ ไฟล์กิโยติน
‪เอ่อ คือ เรื่องมันค่อนข้างยาวนะครับ
‪ถ้าถามว่ามันคืออะไร
‪เราก็ต้องเล่าย้อนเวลา ‪กลับไปเมื่อหลายปีก่อนครับ
‪ถ้างั้นเราก็เอาอะไร ‪ออกมาไม่ได้แล้วสินะ
‪ทั้งทองคำ ทั้งไฟล์กิโยติน
‪ทั้งพระพุทธรูปทองคำด้วย
‪ผมดูบ้านไว้แล้วด้วย
‪รถก็ดูไว้แล้ว
‪หุ้นก็ดูไว้แล้วด้วยเหมือนกัน
‪แถมหุ้นส่วนที่เชื่ออย่างสนิทใจ
‪ดันเป็นเจ้าหน้าที่ลับ หน่วยข่าวกรอง ‪ความปลอดภัยระหว่างประเทศ
‪แล้วยังไม่พอ ยังเป็นคนทรยศอีก
‪นี่มันสุดยอดแห่งความเลวร้ายเลยนะ
‪พอมีทางออกอื่นอยู่ใช่ไหมคะ
‪คุณเป็นคอนซีลเยเรนี่ ‪ทั้งฉลาด มีชั้นเชิง
‪ไม่มีหรอกครับ
‪ไม่มีเลยครับ
‪ไม่มีวิธีอื่นแล้ว ‪นอกจากทุบตึกนี้ให้สิ้นซากครับ
‪ชีตาห์
‪พวกเราไปนอนกอดทองตายกันไหม ‪ขอกอดแค่แป๊บเดียวก็ได้
‪ฉันมีชีวิตอยู่ต่อไปดีกว่า
‪ทองมันเคยเป็นของฉันเมื่อไหร่กัน
‪คนเราต้องรู้จักขอบเขตของตัวเอง
‪ทองคำของฉัน
‪- พอเถอะครับ ‪- ทองคำของฉัน
‪สมบัติล้ำค่าของผม
‪ผู้จัดการครับ คุณทนาย
‪คุณทนาย
‪ไฟล์นั้น
‪เป็นอันตรายต่อบาเบลของเรา ‪แค่ไหนกันครับ
‪ผมก็ไม่ทราบเนื้อหาแน่ชัด
‪แต่อาจทำให้ทั้งกรุ๊ปสั่นคลอนได้ครับ
‪มันร้ายแรงขนาดไหนกันแน่ครับ
‪ตามที่ฉันได้ยินมา
‪ในนั้นมีกระทั่งข้อมูลส่วนตัวทั้งหมด ‪ของอดีตท่านประธานอยู่ด้วยค่ะ
‪วันนี้เราประมูลจบลงด้วยดีนี่
‪ถ้างั้นพวกเขาก็น่าจะ ‪แก้ปัญหาให้เราไม่ใช่เหรอครับ
‪ตามที่ฉันคาดเดา
‪มากกว่าครึ่งของคนที่มาวันนี้ ‪น่าจะมีข้อมูลอยู่ในไฟล์กิโยตินค่ะ
‪บ้าเอ๊ย
‪งั้นแปลว่าถึงเราจะแบ่งตึกให้พวกเขา ‪แค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์น่ะสิ หือ
‪ไม่หรอกค่ะ ช่วยรอฉันอีกหน่อยนะคะ
‪เดี๋ยวนะ ตอนนี้เรา ‪หาวิธีอะไรไม่ได้เลยเหรอครับ หา
‪ทำไมพวกคุณถึงได้ไร้ความสามารถแบบนี้
‪ขอโทษด้วยครับ
‪ในตอนนี้ เราหาวิธีได้ไม่ง่ายเลยครับ
‪หนึ่งพันล้าน
‪หรือต้องใช้หมื่นล้าน ก็หามาซะ
‪รับทราบครับ ผมจะจ้าง ‪ผู้เชี่ยวชาญที่เก่งกาจที่สุดครับ
‪โอเค
‪โอ้โฮ ว้าว
‪ฉันห้ามว่าอย่าบอกเขา ‪จนกว่าจะหาวิธีแก้ปัญหาได้ไง
‪เดี๋ยวนะ ผมพูดออกไป ‪เพราะคิดว่าจะไม่มีวิธีแก้ปัญหาไง
‪และของแบบนี้ ถ้าเราพลาดจังหวะไปแล้ว ‪จะยิ่งปวดหัวกว่าเดิมนะครับ
‪นี่ ฮันซึงฮยอก
‪ครับ รุ่นพี่
‪นายจะใช้ไฟล์กิโยตินเพื่อสาบาน ‪ความภักดีกับประธานจางฮันซอกเหรอ
‪พูดเรื่องอะไรกันครับ
‪หรือว่าเป็นการเหยียบเรือสองแคมกัน
‪เพราะถ้าโดนจับได้เรื่องไปเข้าขา ‪กับจางฮันซอ แล้วจะตายเอา
‪โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย
‪ทำไมพี่ต้องเอาผม ‪ไปแต่งเรียงความอะไรด้วยล่ะ
‪- ซึงฮยอก ‪- หือ
‪รู้ใช่ไหมว่าถ้าเหยียบเรือสองแคมพลาด ‪ร่างนายอาจแยกไปสองส่วนได้
‪ถ้าร่างแยกจนเสียเลือดมากขึ้นมา ‪นายอาจได้ขึ้นสปีดโบ๊ทไปโลกหน้าได้นะ
‪หือ
‪โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย
‪พี่ครับ
‪ผมฮันซึงฮยอกนะ
‪ถ้าผมใช้ชีวิตบ้าบิ่นแบบนั้น ‪ผมคงไม่มาอยู่ถึงจุดนี้หรอก
‪ที่ผ่านมานายดวงดีไง ‪แต่จากนี้ไปจะเป็นปัญหาใหญ่น่ะสิ
‪โธ่เอ๊ย อะไรของพี่เนี่ย
‪โธ่ พี่สาวของผม
‪ผมเป็นคนซื่อสัตย์แค่ไหน พี่ก็รู้นี่
‪ผมกลัวนะ ทำไมต้องจ้องหน้าผมแบบนั้น
‪ผมจะซื่อสัตย์ ‪และคอยปกป้องพี่อยู่ข้างๆ เอง
‪โธ่ ผมยุ่งอยู่ ต้องไปแล้ว
‪อือ ฮัลโหล
‪ไม่ใช่สิ นี่ เปิดเร็ว
‪ให้ตายเถอะ
‪ถ้าเป็นแบบนั้น แล้วยมทูต ‪ตามเอาชีวิตขึ้นมาจริงๆ จะทำยังไง
‪(หอผู้ป่วย 16)
‪- เดี๋ยว ‪- นั่นอะไรน่ะ
‪- อะไรน่ะ ‪- จะทำอะไร
‪อะไร
‪นัมชินแบ ไอ้คนทรยศ ‪แกยังมีความเป็นคนอยู่ไหม
‪ประธานสหภาพครับ
‪- จะเอาไปแบบนี้ไม่ได้นะ ‪- ไม่นะ
‪- ประธานสหภาพครับ ‪- ที่รัก
‪- ถอยไป ‪- นั่นลูกชายฉันนะ
‪ลูกชายฉันอยู่ที่นี่ ‪แล้วจะให้ฉันไปไหน
‪ตายแล้ว ฉันจะทำยังไงดี
‪(ศพของประธานสหภาพที่ล่วงลับ ‪ถูกชิงไปเพื่อไม่ให้จัดพิธีศพสหภาพ)
‪(คลิปวิดีโอจากครอบครัวผู้เสียชีวิต)
‪คนพวกนั้นเขาทำอะไรครับ
‪กลุ่มแรงงานที่สนับสนุนบาเบลชิงศพของ ‪ประธานสหภาพแรงงานบาเบลเคมิคอลส์ครับ
‪เพื่อไม่ให้นำไปจัดพิธีศพสหภาพครับ
‪พวกนี้เคยมาที่คึมกาพลาซ่าครับ
‪รอยสักมีดกูรข่าคู่
‪อ๋อ ฉันเคยได้ยินอยู่ค่ะ
‪ได้ยินว่าพวกเขาโหดเหี้ยมมากนี่คะ
‪ว่าแต่ถูกส่งไป ‪เป็นแรงงานด้วยเหรอเนี่ย
‪ครึ่งหนึ่งของกลุ่มแรงงานสนับสนุน ‪คือพวกเขาครับ
‪ว่าแต่พิธีศพสหภาพที่ว่าคืออะไรครับ
‪อ้อ ก็ตามชื่อเลยครับ
‪งานศพขนาดใหญ่ที่สมาชิกสหภาพแรงงาน ‪บาเบลเคมิคอลส์ทุกคนเข้าร่วมครับ
‪จะถูกถ่ายทอดผ่านสื่อและจะ ‪เป็นการกระตุ้นขวัญของสมาชิกครับ
‪พูดอีกอย่างคือพวกเขากลัวว่า ‪สมาชิกสหภาพจะมีขวัญกำลังใจ
‪เลยไม่ยอมให้มีการจัดพิธีศพไงคะ
‪อูซังน่าจะคิดว่าผมจะเลื่อน ‪การเรียกตัวประธานจางฮันซอกนะครับ
‪เพราะประธานสหภาพแรงงาน ‪ที่เป็นพยานปากสำคัญเสียชีวิตไปแล้ว
‪งั้นเราต้องทำเกินที่เขาคาดไว้สิคะ ‪เรียกตัวมาเลยค่ะ
‪ผมยังขาดหลักฐานที่สำคัญอยู่ครับ
‪พวกเขาขัดขวางการสืบสวน ‪มากกว่าที่ผมคาดการณ์ไว้ครับ
‪เพราะงั้นคำให้การของ ‪ประธานสหภาพแรงงานจึงสำคัญมาก
‪ได้สอบสวนทนายชเวมยองฮีไหมครับ
‪สอบสวนอยู่แล้วครับ
‪ตอนเป็นอัยการ คุณก็เป็นแบบนี้
‪ต้องมีการเสียเลือด ‪ถึงจะพอใจเหรอครับ
‪ระวังคำพูดหน่อยเถอะ
‪กล้าดียังไงถึงมากล่าวหาฉัน ‪ทั้งที่ไม่มีหลักฐาน
‪คุณทนายไม่ใช่คน ‪ที่จะทิ้งหลักฐานไว้นี่ครับ
‪แต่นี่ก็อุบายตื้นเกินไปไหมครับ
‪เขาจะตายทันทีหลังไปทานข้าว ‪กับคุณแค่หนึ่งมื้อได้ยังไงครับ
‪คนที่ทำให้เขาตายคือคนเมาแล้วขับนู่น
‪ดูเหมือนสมัยนี้ความบังเอิญ ‪ก็เป็นเหตุผลให้ส่งฟ้องได้สินะ
‪"ความบังเอิญ" เหรอครับ
‪ทำไมคุณทนายถึงมีแต่ ‪ความบังเอิญที่สมบูรณ์แบบกันครับ
‪นายพิสูจน์อะไรไม่ได้
‪การพูดมั่วๆ แบบนั้น ‪ไม่ทำให้นายเป็นอัยการหรอกนะ
‪ถ้าจะทำงานโดยใช้แต่ลางสังหรณ์ ‪ก็ไปเปลี่ยนอาชีพเป็นร่างทรงซะ
‪โอ๊ย แค่ฟังก็เหมือนมองเห็นภาพ ‪ชเวมยองฮีในความชัดแปดเคเลย
‪โอ๊ย เหม็นขี้หน้าสุดๆ
‪ในสถานการณ์แบบนี้
‪ถึงเรียกตัวประธานจางมา ‪ก็ไม่มีประโยชน์อะไรนะครับ
‪ผมก็คิดไว้แบบนั้นครับ
‪ต้องให้พวกเขาพังทลายตั้งแต่ต้น
‪พวกเขาถึงจะพังลงอย่างต่อเนื่อง ‪ในห้าข้อหาที่เหลือค่ะ
‪นี่อาจเป็นคำพูดที่เด็กๆ ชอบพูดกัน
‪แต่การชิงชกหมัดแรกนั้น ‪สำคัญไม่ใช่เหรอครับ
‪พวกเราจะลองรวบรวมหลักฐาน ‪ด้วยวิธีของเราดูนะครับ
‪มันน่าอายที่ต้องพูดในฐานะอัยการ
‪แต่รบกวนด้วยนะครับ
‪(จางฮันซอก สั่งตรงถึง ‪ทีมวางแผนวิสัยทัศน์)
‪ปัญหาที่เกี่ยวกับสหภาพแรงงาน ‪ของบริษัทลูกบาเบลทั้งหมด
‪จะถูกดูแลโดยทีมวางแผนวิสัยทัศน์นี้ ‪ที่ขึ้นตรงกับประธานค่ะ
‪คงไม่ง่ายเลยล่ะค่ะ
‪เพราะพวกเขาจงรักภักดีกันสุดๆ ค่ะ
‪ใช่แล้วครับ ลูกน้องที่ภักดีแบบนี้ ‪ถึงจะต้องเข้าคุกก็ไม่กลัวครับ
‪ถ้างั้นเราก็คงต้องหาสิ่งที่ ‪น่ากลัวกว่าคุกให้พวกเขาสินะครับ
‪ฉันว่าทำลายกลุ่มแรงงานสนับสนุนก่อน ‪ทีมวางแผนวิสัยทัศน์น่าจะดีกว่าค่ะ
‪ผมลองสืบดูแล้ว
‪พวกเขาสารเลวกว่าที่คิดไว้อีกครับ
‪และทีมวางแผนวิสัยทัศน์ ‪ก็สั่งการพวกเขาอยู่ครับ
‪งั้นมาตามหาประธาน ‪กลุ่มแรงงานสนับสนุนกันก่อนเถอะครับ
‪เอาล่ะ
‪ไปตามหาราชาแห่งคนสารเลวกันเถอะ
‪โอ๊ยๆ
‪ว่าแต่ทำไมถึงเรียกมาประชุมที่นี่ ‪แทนที่จะประชุมที่สำนักงานล่ะครับ
‪นั่นแหละที่ผมอยากถาม ‪พยุงผมหน่อยได้ไหมครับ
‪ผมจะพยุงให้เองครับ
‪ฉันแค่จะชวนประชุมแบบสูดอากาศเฉยๆ
‪อย่าเล็งปืนมาที่ผมอีกนะครับ
‪เพราะที่ผ่านมา ‪ผมคิดว่าคุณเป็นเพื่อนจริงๆ
‪ครั้งนี้ผมถึงยอมปล่อยไปนะครับ
‪ผมเสียใจจริงๆ ที่เรื่องเป็นแบบนี้
‪แต่ผมไม่เคยคิดว่าคุณทนาย ‪เป็นแค่หุ้นส่วนธุรกิจเลยครับ
‪คุณเป็นผู้มีพระคุณต่อชีวิตผมนี่ครับ
‪ผมจะยอมปล่อยไปจริงๆ ครับ
‪ให้ความช่วยเหลือผมต่อไป ‪เหมือนที่เคยทำมานะครับ
‪เราจะได้มีวิธีแก้ปัญหากัน
‪มาแล้วเหรอครับ
‪ขอโทษด้วยนะครับ
‪พอดีผมไม่ได้ขับรถเองมานาน ‪เลยหลงทางน่ะครับ
‪ผม…
‪ทำทุกอย่างตามที่คุณสั่งแล้วไงครับ
‪แต่นี่มันอะไรกัน
‪ไม่มี ไม่มีอะไรที่ราบรื่นเลยนี่
‪ก็ถ้าตอนนั้นคุณยิงให้มันแม่นๆ ‪ทั้งหมดนี้ก็…
‪ใครกันล่ะเป็นคนบอกผมว่าปืนล่าสัตว์ ‪ยิงๆ ไปเถอะ ยังไงก็ตาย
‪ใครกัน
‪ขอโทษครับ
‪ตอนนี้แค่รอเวลา ‪ที่ลูกพี่จะฆ่าผมแล้วครับ
‪เขาอาจจะพาผมไปนู่นไปนี่ ‪แล้วฆ่าผมเลยก็ได้
‪ประธานจางฮันซอก ‪คงทำแบบนั้นไม่ได้หรอกครับ
‪ท่านประธานเป็นครอบครัวเขานะครับ
‪- ลืมไปแล้วเหรอครับ ‪- หือ
‪ลูกพี่เป็นคนที่ฆ่าพ่อตัวเอง ‪กับมือนะครับ
‪- อ้อ จริงด้วย ‪- "อ้อ จริงด้วย" เหรอ
‪งั้นก็แปลว่าท่านประธานเป็นครอบครัว ‪เพียงคนเดียวของเขาไม่ใช่เหรอครับ
‪พวกเรามาคิดแบบนั้นเถอะครับ ‪มองโลกในแง่ดี
‪เชื่อก็ได้
‪สมมติว่าผมโชคดี ‪ได้มีชีวิตอยู่ต่อนะครับ
‪ถึงแม้ผมจะมีชีวิตอยู่
‪แต่ว่าตอนนี้
‪ไม่มีอะไรที่ผมทำได้เลย ‪ไม่มีเลยสักอย่าง
‪น่าจะมีไหมครับ ไม่มีเหรอ ‪น่าจะมีสักหน่อยไหมครับ ลองคิดดูดีๆ
‪อ้อ นั่นไง
‪ใช้โอกาสนี้พักผ่อนไปสิครับ
‪และกลายเป็นคนโง่กว่าเดิมครับ
‪- โอ๊ย พูดอะไรเนี่ย ‪- ก่อนอื่นเลย
‪ต้องทำให้ประธานจางฮันซอก ‪วางใจให้ได้ครับ
‪ต้องทำให้เขาเห็นว่าท่านประธาน ‪ไม่ใช่คนที่มีเจตนาแอบแฝงครับ
‪ลองคิดถึงประวัติศาสตร์เราดูสิครับ
‪เพื่อเลี่ยงการถูกกดขี่ ‪จากตระกูลคิมแห่งอันดง
‪องค์ชายฮึงซอนเลยแสร้งเป็นคนโง่ ‪แล้วก็กุมอำนาจได้ในที่สุด
‪ฮึงซอน ที่เป็นพ่อพระเจ้าโคจงไงครับ
‪- ผมรู้น่าๆ ‪- ใช่ไงครับ เหมือนองค์ชายฮึงซอน
‪ทำตัวเป็นคนเสเพลไม่เอาไหนไปเลยครับ ‪อย่างไม่มีเงื่อนไข
‪ไอ้พวกนี้ ฉันจ่ายเงินภาษี ‪ให้แกมีกินมีใช้ตั้งเท่าไร
‪แต่ทำงานให้มันดีๆ ไม่ได้เลย
‪- เฮ้ย ‪- อะไรครับ
‪ไอ้หมอนี่ ‪ฉันบอกให้สั่งชีสเบอร์เกอร์มาไง
‪คุณทนายมาแล้วเหรอครับ
‪มีเรื่องอะไรเหรอคะ
‪เขาถูกจับเพราะทำร้ายพนักงานในผับ ‪แต่ก่อเรื่องไม่เลิกเลยครับ
‪เรากันพวกนักข่าวไว้ให้แล้วครับ
‪รีบพาเขากลับไปเถอะครับ
‪ปล่อยนะเว้ย ปล่อย
‪นี่ ฉันจะให้เงินค่าขนมกับพวกแกเอง
‪ใครที่จับไอ้เวรนั่นเข้าคุกได้ ‪ฉันจะให้เงินค่าขนมเอง
‪เอาล่ะ รับไปนะ
‪เอาไปเลยโว้ย ไอ้พวกเวร
‪ท่านประธานคะ
‪ทนายชเว
‪ทนายชเวมาก็ดีแล้วครับ
‪ฟ้องไอ้พวกที่อยู่ที่นี่ทั้งหมด ‪จับมันเข้าคุกให้หมด
‪(ประธานจางฮันซอกจะเข้ารับตำแหน่ง ‪อย่างเป็นทางการในวันพรุ่งนี้)
‪(อดีตพนักงานของอูซัง)
‪ตัวเองไม่ใช่ไอดอลสักหน่อย ดูทำเข้า
‪(ไลฟ์สไตล์สบายๆ ของประธานจางฮันซอก)
‪ต่างประเทศก็เรียกเขาว่า ‪"ประธานสุดหล่อ"
‪พวกสื่อขยะสนุกกันใหญ่เลยนะ
‪นี่ไม่ใช่ข่าวแล้ว แต่เป็นการประกวด ‪บทประพันธ์ในฤดูใบไม้ผลิต่างหากครับ
‪ยังไงก็เป็นไปตามเป้าหมายของเราครับ
‪ในที่สุดพรุ่งนี้ ‪เขาจะมายืนต่อหน้ามวลชน
‪อัยการจองกำหนดวันเชิญเขาหรือยังนะ
‪หือ
‪มีหมายศาลเรียกสอบสวน ‪กล่าวหาว่าทำลายสหภาพแรงงานเหรอ
‪ประธานจางฮันซอกน่ะเหรอ
‪แล้วก็อย่างที่เห็น เขาจะสอบสวน ‪ในวันถัดไปจากพิธีรับตำแหน่ง
‪เราคาดว่าพวกเขาจะล้มเลิกนี่ครับ
‪ประธานสหภาพแรงงานตายไปแล้ว ‪หลักฐานก็ไม่น่าจะมีด้วยซ้ำ
‪น่าจะเป็นหนึ่งในสองอย่างนี่แหละ
‪อาจจะขายหน้าที่ต้องล้มเลิก
‪หรือไม่ก็มีอะไรจริงๆ
‪พี่ฆ่าประธานสหภาพ ‪แบบไร้แผนการเกินไปหรือเปล่าครับ
‪โทษฉันเหรอ
‪โทษอะไรกันครับ ผมจะโทษพี่ทำไม
‪ผมแค่เป็นห่วงว่า ‪เรื่องมันจะยุ่งยากเฉยๆ น่ะ
‪เรื่องอื่นฉันไม่สน
‪ขอแค่ขัดขวางการสืบสวน ‪ทีมวิสัยทัศน์ไว้ได้ก็พอ
‪ถ้าไม่มีหลักฐานชัดเจน ‪ก็ไม่ได้หมายค้นหรอกครับ
‪อธิบดีฮวังก็คงไม่ปล่อยไปด้วย
‪ไหนๆ อุตส่าห์เรียกตัวแล้ว ‪ก็คงต้องให้ถ่ายรูปหน่อยแหละนะ
‪ตอนเช้า ฉันว่าจะแวะไปร้านทำผมหน่อย
‪รู้อยู่แล้วว่าจะมีพิธีรับตำแหน่งฉัน ‪แต่ก็ไปก่อเรื่องเหรอ
‪ขอโทษนะครับลูกพี่
‪ผมมีความสุขมาก ‪ก็เลยดื่มมากไปหน่อยน่ะครับ
‪ให้อภัยด้วยครับ
‪อภัยอะไรกัน
‪นานๆ ทีได้เห็นนายเป็นตัวเอง ‪ดีจะตายไป
‪ต้องทำแบบนั้นบ่อยๆ นะ
‪ผมว่ายังไงผมก็เหมาะกับ ‪การใช้ชีวิตแบบไม่คิดหน้าคิดหลังครับ
‪- รู้สึกสบายใจด้วย ‪- นี่
‪เป็นสัญลักษณ์ว่า ‪เราพี่น้องเป็นหนึ่งเดียวกัน
‪อย่าทรยศกันและกัน
‪สร้างบาเบล ‪ให้เป็นบริษัทที่ดีที่สุดกันเถอะ
‪เราต้องทำให้ผู้คนคิดว่า
‪ถ้าบาเบลพังทลาย ‪ประเทศก็จะพังทลายเหมือนกัน
‪ครับลูกพี่
‪ฉันเคยบอกไหม
‪เหตุผลที่ฉันปล่อย ‪เรื่องที่เขตล่าสัตว์ไป
‪เรื่องนั้น…
‪มันเป็นแค่อุบัติเหตุจริงๆ ครับ ผม…
‪ผมจะทำเรื่องเหลวไหลแบบนั้น ‪กับพี่ได้ยังไง
‪นายต้องมีชีวิตต่อไป
‪ถ้านายตาย ใครจะไปเข้าคุกแทนฉันล่ะ
‪หลังจากฉันเป็นประธาน ‪แล้วมีเรื่องต้องเข้าคุกขึ้นมา
‪นายก็ต้องไปแทนฉันไง
‪ใช่ไหมล่ะ
‪ครับ
‪ใช่ครับพี่
‪ครับ ผมเป็นคนไปเอง
‪ผมจะไปอย่างเต็มใจเลยครับ
‪ครับ ลูกพี่
‪ผมมั่นใจว่าจะใช้ชีวิตในคุก ‪ได้อย่างดีครับ
‪ครับ ไม่ต้องห่วงเลยครับพี่
‪ผมจะทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อพี่ครับ
‪นี่สิน้องชายฉัน
‪ไปพิธีรับตำแหน่งกันเถอะ
‪(บาเบล)
‪ทางนี้ครับ
‪เดี๋ยวก่อนครับ ขออนุญาตสักครู่
‪อกผายไหล่ผึ่งครับท่าน
‪- บาเบลของเราจะเกิดใหม่อีกครั้งครับ ‪- ยิ้มครับ
‪- ยิ้มแล้วดูดีครับ ‪- ภายใต้การนำของ…
‪ประธานจางฮันซอก
‪ตื่นเต้นไม่เบาเหมือนกันนะ
‪ถ่ายรูปครับ
‪งานกำลังจะเริ่มครับ ‪ขึ้นไปได้เลยครับ
‪คุณจะกลายเป็นผู้นำตัวจริง ‪ของบาเบลนับตั้งแต่ตอนนี้ค่ะ
‪ยินดีด้วยครับ ท่านประธาน
‪ต้องขอบคุณน้องชายของฉันที่ ‪บริหารอย่างดีมาจนถึงทุกวันนี้น่ะสิ
‪ถึงเวลาขึ้นไปแล้วครับ
‪ไปกันเถอะ
‪ใช่แล้ว ไปให้สุดกันเถอะ
‪ท่านประธานจางฮันซอก
‪(บาเบลกรุ๊ป)
‪(อิลมีรี จิมดักทองคำ)
‪ชีสนี่นะ
‪เจ้านี้อร่อยตลอดเลย
‪ทีมวางแผนวิสัยทัศน์ของบาเบลกรุ๊ป ‪ไม่เคยถูกตรวจจับยึดเลยนะครับ
‪หมายศาลโดนปัดตกตลอดค่ะ
‪เพราะเหตุผลว่าหลักฐานไม่เพียงพอ
‪อัยการจองก็เลยโกรธไงคะ ‪เพราะมันต้องเริ่มจัดจากตรงนั้น
‪ถ้าสามารถค้นสำนักงานได้
‪คงได้หลักฐานที่ว่าพวกเขา ‪ทำผิดกฎหมายออกมาเป็นเบือเลย
‪เราแค่สร้างกับดักให้กลุ่มแรงงาน ‪ฝ่ายสนับสนุนตามที่วางแผนไว้ก็พอครับ
‪ได้ค้นข้อมูลประธานกลุ่มแรงงาน ‪ฝ่ายหนุนหรือยังคะ
‪ครับ เขาเคยเป็นมือขวา ‪ของประธานสหภาพที่เสียชีวิตไป
‪แต่อยู่ๆ วันหนึ่งเขาก็ทรยศ ‪และไปเข้าร่วมกับทางบริษัทครับ
‪เขาเป็นไอคอนแห่งการทรยศ ‪ของแท้เลยครับ
‪คงโดนซื้อไปร้อยเปอร์เซ็นต์สินะคะ
‪แต่ไม่ใช่แค่ไปเข้าร่วมเฉยๆ นะครับ
‪เขาถึงขั้นกล่าวหาประธานสหภาพแรงงาน
‪ที่เคยสนิทราวกับพี่น้อง ‪ด้วยข้อกล่าวหาเท็จครับ
‪โห ทรยศตัวจริงเสียงจริง
‪หัวหน้าทีมวิสัยทัศน์ของบาเบล ‪เป็นคนยังไงเหรอครับ
‪ทนายพัค ทนายยุน
‪ทำงานหละหลวมแบบนี้ก็แย่สิครับ
‪เขาดังในเรื่องสมบูรณ์แบบ ‪และความละเอียดลออค่ะ
‪ตอนที่มาอูซัง ‪ก็ฉีกหน้าทนายไม่ยั้งเลยค่ะ
‪บอกว่าจัดการเรื่องได้หละหลวมมาก
‪มีร้านอะไรดีๆ ไหม ‪กินอะไรถูกๆ กันเถอะ
‪สวัสดีครับ ท่านประธาน
‪อ๋อ หัวหน้าทีมพัค
‪- รีบสั่งอาหารเลย ‪- ครับ
‪แล้วที่สำคัญ ความภักดีของเขา ‪แทบจะระดับโกลเด้นรีทรีฟเวอร์เลยค่ะ
‪ไม่มีอะไรที่ทำเคมีได้ดีเท่ากับ ‪คนทรยศกับคนภักดีแล้วครับ
‪ทั้งสองจะมีปฏิกิริยาทางเคมี ‪ที่ดีได้ไงเหรอครับ
‪สิ่งที่คนภักดีกลัวที่สุด ‪ก็คือความไม่เชื่อใจจากคนเป็นนายครับ
‪และสิ่งที่คนเป็นนายกลัวที่สุด ‪ก็คือการทรยศ
‪การป้องกันการทรยศจึงเป็น ‪หน้าที่หลักของคนภักดีไงครับ
‪และจุดอ่อนของคนภักดี ‪ก็คือเมื่อมีการทรยศเกิดขึ้นไงคะ
‪และเราก็ใช้จังหวะนั้นครับ
‪เขาไม่ได้สอนอะไรแบบนี้ ‪ในโรงเรียนกวดวิชาใช่ไหมครับ
‪จ่ายให้ฉันเดือนละสามแสน ‪เดี๋ยวฉันจะสอนให้ค่ะ
‪- ไม่สิ เดือนละสี่แสนแล้วกัน ‪- ไม่ล่ะครับ
‪เอาเงินไปเรียนพิลาทิสดีกว่า
‪- พรุ่งนี้เรียกตัวประธานจางใช่ไหม ‪- ค่ะ
‪แต่วันนี้เริ่มจัดการจาก ‪ไอคอนแห่งการทรยศกันก่อนค่ะ
‪ให้ตาย
‪อะไรเนี่ย อะไร
‪ไปนู่นเลยไป
‪ใครน่ะ ปล่อยฉัน
‪ช่วยด้วย
‪แก๊งดาบคู่เหรอ
‪ตกใจหมดเลยครับเนี่ย ให้ตายสิ
‪แก๊งดาบคู่ ครอบครัวของเรา
‪ว่าแต่ คุณแก๊งดาบคู่ ‪มาที่นี่ทำไมครับ
‪ถ้าคิดอยากจะแร็ป ‪ก็จำสองคำนี้ไว้นะครับ
‪อะไรนะครับ
‪ปลูก ผัก
‪- ปลูก ผัก ‪- ปลูก ผัก
‪ปลูก ผัก
‪ผัก
‪อะไรเนี่ย
‪แน่ใจว่านี่คือ ‪ซีเมนต์แบบแห้งเร็วเหรอ
‪ทำไมมันไม่แห้งสักทีเนี่ย
‪- เดี๋ยวนะ ‪- ซื้อมาผิดแบบหรือเปล่าน่ะ
‪คุณครับ
‪สามชั่วโมงถึงจะแห้งสิ ‪คิดว่าช็อกโกแลตหรือไง
‪- เฮ้ย ‪- ถ้าโยนโดยถ่วงซีเมนต์
‪ทะเลน่าจะดีกว่าอ่างเก็บน้ำนะ
‪ใช่ จะได้มีปลาฉลามกิน
‪- แนบเนียนดีออก ‪- คุณครับ
‪ทำไมถึงทำแบบนี้กับผมครับ
‪แก๊งดาบคู่ ‪เราเป็นครอบครัวเดียวกันนี่ครับ
‪ครอบครัวกับผีน่ะสิ
‪ทำไมเราต้องเป็นครอบครัวแก
‪ทำไมถึงได้มีผู้หญิง
‪มีกฎห้ามไม่ให้ผู้หญิง ‪ทำเรื่องแบบนี้หรือไง
‪ไอ้เวรนี่เหยียดเพศซะแล้ว
‪ขอโทษครับ
‪แต่ว่า ดูเหมือน ‪จะเข้าใจอะไรผิดกันนะครับ
‪ผมไม่ได้ทำอะไรผิดเลยครับ
‪แกไปร่วมกับบริษัท ‪แล้วมาขู่พวกสหภาพไม่ใช่หรือไง
‪โกหกว่าผู้บริหารสหภาพแรงงาน ‪ยักยอกเงินและคุกคามทางเพศ
‪เห็นว่ามีหนึ่งในผู้บริหารฆ่าตัวตาย ‪เพราะแกด้วยไม่ใช่เหรอ
‪โชคดีนะ ที่ฉันเป็นปรมาจารย์ ‪ศิลปะการต่อสู้โดยแท้
‪ไม่งั้นนายคงพับเป็นแฟ้มไปแล้ว
‪เป็นนักเต้นเหรอครับ
‪ไม่ใช่ศิลปะแบบนั้น
‪ถ้าไอ้เวรนี่เกิดมา ‪ในช่วงที่ยังเป็นอาณานิคมญี่ปุ่น
‪ก็เป็นพวกขายชาติชัดๆ
‪ดูออกเหรอครับ ‪ปู่ของผมเป็นฝ่ายนิยมญี่ปุ่น
‪ไอคอนแห่งการทรยศ ‪ตั้งแต่บรรพบุรุษเลยสินะ
‪แห้งหมดแล้ว
‪อะไรแห้ง
‪- อย่าบอกนะว่า ‪- ในที่สุด
‪- แห้งหมดแล้วเหรอ ‪- ใช่ แข็งโป๊กเลย
‪เดี๋ยวสิ เดี๋ยว
‪ไม่ใช่ความแค้นส่วนตัวนะ ‪เราแค่ทำตามที่ถูกสั่ง
‪เดี๋ยวก่อนสิ เดี๋ยวครับ
‪ว่าแต่ ใครเป็นคนสั่งเหรอครับ
‪ก็ชัดเจนอยู่แล้วนี่ ‪เพราะแกหมดประโยชน์ไม่ใช่เหรอ
‪ไอ้พวกสารเลวในบาเบลนั่น…
‪ถึงเวลาผสานรวมแล้วไหม
‪อะไรนะครับ
‪จัดการ
‪- เดี๋ยวก่อน ‪- อะไร
‪- ทำอะไรของพวกคุณ ‪- อย่าขยับสิ
‪- เดี๋ยวก่อน ‪- จัดการเลย
‪- เอาไปนู่น หนึ่ง สอง ‪- เดี๋ยวก่อน
‪ปล่อยผมไปเถอะ ผมจะทำทุกอย่างเลยครับ
‪จะทำทุกอย่างที่สั่งเลย
‪ใช่ว่าแกจะรวยสักหน่อย
‪ผมสร้างได้ครับ
‪ผมจะใช้สมองที่มี ‪หาวิธีและสร้างมาให้ครับ
‪ใช้สมองแล้วไง รีบผูกกับถังเถอะ
‪- อะไรนะครับ ไม่ ‪- ผูกไว้
‪- เดี๋ยวสิ นั่นซีเมนต์จริงนี่ครับ ‪- ผูกเขา
‪- ทำไมต้องทำแบบนี้กับผม ‪- หนึ่ง สอง สาม
‪- ไม่ ‪- หนึ่ง สอง
‪- หนึ่ง สอง สาม ‪- ปล่อย
‪- ผูกไว้ ‪- ช่วยด้วยครับ
‪- มีใครอยู่ไหมครับ ‪- นี่
‪- ผูกเร็ว ‪- พระเจ้า
‪ผมกำลังจะตาย
‪- ผูกแน่นๆ ‪- พระเจ้า
‪- หนึ่ง สอง สาม ‪- คำพูดของท่าน
‪- ช่วยปลอบประโลม ‪- อุ้มเขา
‪เดี๋ยวก่อน
‪แกได้รับคำสั่งอะไร ‪จากสำนักงานใหญ่มาบ้างไหม
‪อย่างเช่นให้ทำยังไงกับสหภาพแรงงาน
‪แน่นอนสิครับ ‪พวกเขาส่งเมลมาให้ผมทุกเช้าครับ
‪- แน่ใจนะ ‪- ครับ
‪- จริงหรือเปล่า ‪- ครับ
‪โอเค
‪ทุกคน มารวมกันหน่อย
‪- หนึ่ง สอง ครับ ‪- หนึ่ง สอง ครับ
‪ไอ้พวกประสาท
‪ช่วยด้วยครับ ช่วยหน่อย
‪นายบอกว่าจะทำทุกอย่าง ‪ที่เราสั่งใช่ไหม
‪แน่นอนสิครับ
‪เยี่ยม
‪(ทีมวางแผนวิสัยทัศน์ ‪หัวหน้าทีม พัคชานกี)
‪อะไรนะ สองพันล้านวอนเหรอ
‪ใช่ สองพันล้านวอน
‪ห้ามหักภาษี
‪คิดว่าผมเป็นใครถึงกล้ามาปั่นหัวน่ะ
‪ปั่นหัวเหรอ ใช่ ฉันมันจอมปั่นหัว
‪งั้นนายคือจอมปั่นหางไหม
‪นี่ นายสั่งให้คนมาฆ่าฉันใช่ไหมล่ะ
‪- พูดอะไรของคุณ ‪- ช่างเถอะ
‪เอาเป็นว่า ภายในพรุ่งนี้ ‪เอาเงินสดสองพันล้านวอนมา
‪ถ้าไม่เอามา
‪ฉันจะเปิดโปงอีเมลและคำสั่งทั้งหมด ‪ที่ได้รับจากทีมวางแผนวิสัยทัศน์
‪ทุกอย่างที่ผิดกฎหมาย ‪เริ่มจากหัวหน้าทีมพัคก่อนเลย
‪ทั้งหมดเลย
‪ประธานกรรมการ ‪ใจเย็นหน่อย เรามาคุยกันก่อน
‪ไม่ล่ะ ไม่จำเป็นต้องคุย
‪เตรียมเงินเรียบร้อยแล้วติดต่อมา ‪แค่นี้แหละ
‪- กินเร็ว ‪- ทำได้ดีมากเลย
‪- เก่งมากครับ ‪- ทำได้ดีมาก
‪- ทำได้แล้ว ‪- ทำได้แล้ว
‪ไอ้เวรนี่…
‪ผมเคยบอกแล้วใช่ไหมครับ
‪ว่าถ้าปล่อยผมไป ‪จะได้ผลตอบแทนมากมายกลับมา
‪ลูกความของฉัน ‪รักษาสัญญาเป็นอย่างดีค่ะ
‪อะไรเหรอครับ
‪คำสั่งที่ทีมวางแผนวิสัยทัศน์
‪ส่งไปให้ประธานสหภาพแรงงาน ‪เพื่อกดขี่กลุ่มแรงงานครับ
‪(บาเบลกรุ๊ป ‪กลยุทธ์ต่อต้านสหภาพแรงงาน)
‪- ได้มาได้ยังไง ‪- หลักฐานระดับนี้
‪คงจะขอหมายค้นสำหรับ ‪ทีมวางแผนวิสัยทัศน์ได้ใช่ไหมคะ
‪ครับ
‪ขนาดนี้น่าจะเป็นไปได้ครับ
‪ผมมีเงื่อนไขหนึ่งข้อ ‪ก่อนจะเข้าค้นครับ
‪ชนแก้ว
‪ฉันว่าฉันเหมาะกับการอยู่ในแก๊ง ‪มากกว่าเป็นทนายอีก
‪ผมก็เหมือนกันครับ ‪รู้สึกได้ว่าอะดรีนาลีนหลั่ง
‪ฉันควรจะตามคุณทนายไปอิตาลี
‪- และเป็นคอนซีลเยเรดีไหมคะ ‪- กินเถอะครับ
‪- ผมด้วย ‪- ผมด้วย
‪- ผมก็ด้วย ‪- ดีเลย เราไปด้วยกันค่ะ ลุย
‪ฉันดูมีแวว ‪ในการเป็นมาเฟียใช่ไหมล่ะคะ
‪กินเถอะครับ
‪ถ้าพูดถึงเรื่องความสามารถ ‪ยังไงก็ต้องผมสิ
‪ก็ตัวตนของผม…
‪ก็จริงนะ
‪ถ้าอนาคตได้มาอิตาลี ‪ไปลองสาดเลือดหมูดูไหมครับ
‪เลือดหมูเหรอครับ
‪อะไรเหรอครับนั่น
‪เป็นวิถีหนึ่งของครอบครัวเรา ‪ที่มีมาตั้งแต่ 1960 ครับ
‪วันที่ครอบครัวที่เป็นศัตรู ‪เปลี่ยนบอสและจัดปาร์ตี้ฉลอง
‪เราจะสาดเลือดหมูใส่บอสอีกฝ่าย
‪เพื่อโชว์ความสามารถของเราครับ
‪เป็นการบอกว่าอย่ามาแหยม
‪อันนั้นก็เกินไปนะครับ ‪กลิ่นคงแย่น่าดู
‪ผมก็ไม่ชอบครับ มันป่าเถื่อนไปหน่อย
‪แต่ฉันอยากเห็นสักครั้งนะ ‪คงตระการตาน่าดู
‪ผมก็ไม่ชอบครับ
‪ของอร่อยแบบนี้ ทำไมต้องทำแบบนั้น
‪นี่
‪รีบกินแล้วไปนอนซะนะ
‪ให้ฉันได้นอนเต็มอิ่มบ้าง
‪แกฟังที่คนพูดรู้เรื่องไหม
‪หือ
‪ถ้าแกฟังฉันรู้เรื่องจริงๆ
‪ทีหลังก็อย่าลืมตอบแทนบุญคุณนะ
‪ฉันอุตส่าห์ให้อาหาร
‪เข้าใจไหม
‪กินเร็ว
‪อย่างนั้นแหละ
‪ช่วยกล่าวความรู้สึกหน่อยครับ
‪เราจะให้ความร่วมมือ ‪ในการตรวจสอบอย่างเต็มที่ครับ
‪และเราจะกลับมาในฐานะบริษัท ‪ที่ประชาชนไว้วางใจอีกครั้งครับ
‪รู้สึกยังไงที่ถูกเรียกมาสอบสวน
‪หลังจากรับตำแหน่งคะ
‪ยอมรับข้อกล่าวหาหรือเปล่าครับ
‪- การสลายสหภาพแรงงาน… ‪- ข่าวด่วนครับ
‪ประธานจางฮันซอกแห่งบาเบลกรุ๊ป
‪วันนี้ได้ปรากฏตัวที่สำนักอัยการ
‪ในชุดสูทบูรัลโร แบรนด์สูททำมือ ‪คุณภาพสูงจากอิตาลีครับ
‪คิดเห็นอย่างไรกับการเรียกตัวสอบสวน ‪จากอัยการครั้งนี้ครับ
‪ดูเหมือนว่าจะเป็นกลอุบายของอัยการ ‪ที่จะพยายามมีอำนาจเหนือ
‪นักธุรกิจที่มีความสามารถครับ
‪- เป็นวิธีการที่ล้าสมัยมากๆ เลยครับ ‪- ครับ
‪ดูประธานจางฮันซอกสิครับ
‪เคยเห็นนักธุรกิจที่เก่ง ‪และมีเสน่ห์ขนาดนี้ไหมครับ
‪- จริงครับ ‪- แถมยังมีหน้าตาหล่อเหลา
‪นักธุรกิจหล่อที่ทั้งเก่งและมีเสน่ห์
‪แล้วยังมีอีกนะครับ
‪เขามีทั้งความสามารถด้านกีฬา ‪การล่า และวาดรูป
‪- ถ้าจะให้พูด เขา… ‪- โธ่ถัง
‪เลียจนลิ้นแทบขาดแล้วนะนั่น ‪พยายามเกินไปหน่อยมั้ง
‪ข่าวพูดเหมือนกันหมดเลย ‪ทั้งปลอม ทั้งโกหกกันล้วนๆ
‪ไม่มีความเกี่ยวข้อง ‪ในส่วนของการพัฒนาของสื่อ
‪และการเปิดเผยความจริงค่ะ
‪เพราะฉันเอง ‪ก็เพิ่งใช้สื่อเมื่อไม่นานมานี้ค่ะ
‪ก็จริง
‪ต้องขอบคุณอินเทอร์เน็ตที่ทำให้กลาย ‪เป็นยุคที่สามารถหลอกผู้คนได้ง่ายดาย
‪ฉันเลยเชื่อแค่สองอย่าง ‪ในอินเทอร์เน็ตค่ะ
‪วันและเวลา
‪ผมมีเงื่อนไขหนึ่งข้อ ‪ก่อนจะเข้าค้นครับ
‪เงื่อนไขอะไรเหรอครับ
‪ปล่อยข้อมูลให้บาเบลและอูซัง ‪รู้เกี่ยวกับการเข้าค้นล่วงหน้าครับ
‪- อะไรนะ ‪- เพื่อให้ทีมวางแผนวิสัยทัศน์
‪ส่งข้อมูลไปที่อื่นค่ะ
‪ถ้างั้นเราก็มือเปล่าสิครับ
‪เป้าหมายของเรา
‪ไม่ใช่เพื่อเก็บหลักฐาน ‪การปราบสหภาพแรงงานครับ
‪แต่เพื่อพิสูจน์ว่า ‪ประธานจางเป็นคนสั่ง
‪ให้สลายสหภาพแรงงานครับ
‪ฉันยืนยันเลยนะคะ
‪หนึ่งทุ่มวันนี้
‪ประธานจางจะต้องไปบรรยายพิเศษ ‪ให้กับผู้นำรุ่นเยาว์ค่ะ
‪ฉันขอเดิมพันหมื่นวอนว่าจะได้ออกไป
‪ก่อนเวลาบรรยาย
‪อัยการจองของเรา
‪เดี๋ยวนี้รู้จักล้อเล่นแล้วนะเนี่ย
‪ขอบคุณมาก
‪ว่าแต่เรียกพวกเรามา ‪แต่ทำไมไม่พูดอะไรเลยคะ
‪คำสั่งสลายสหภาพแรงงาน
‪ท่านประธานเป็นคนสั่งใช่ไหมครับ
‪ตั้งแต่สมัยเป็นทนายในอูซัง
‪เขาไม่เคยทำแบบนั้นค่ะ
‪อย่างนั้นหรอกเหรอครับ
‪ทานอาหารหน่อยไหมครับ
‪ได้ค่ะ อาหารที่นี่ใช้ได้ค่ะ
‪ได้ครับ
‪(ทีมวางแผนวิสัยทัศน์ ‪หัวหน้าทีม พัคชานกี)
‪ครับ คุณทนายพัค
‪ครับ
‪อะไรนะครับ
‪(ทีมวางแผนวิสัยทัศน์ 4)
‪เร็วเข้า
‪เร็วหน่อย
‪เร่งมือหน่อย
‪ไม่มีเวลาทำลายเอกสารแล้ว
‪รวบรวมเอกสารแล้วไปใส่ไว้ ‪ในรถผู้จัดการอีก่อน
‪- เร็วเข้า ‪- ครับ
‪ด่วนๆ
‪(แผนธุรกิจ ‪บาเบลกรุ๊ป)
‪อันนี้ต้องทำยังไง
‪(รายงานงบประมาณ ‪กำไรและรายจ่าย)
‪ขึ้นลิฟต์หมายเลขสองครับ ‪ลิฟต์หมายเลขสอง
‪เดี๋ยวก่อน
‪เหมือนจะไม่ใช่พนักงานของเราเลย ‪พวกคุณเป็นใคร
‪ถ้าไม่เปิดเผยตัวตน ผมจะแจ้งตำรวจ
‪ผมคือนัมจูซอง
‪ที่อาศัยอยู่วังชิมนีครับ
‪(หน่วยข่าวกรอง ‪ความปลอดภัยระหว่างประเทศ)
‪เรามาเพราะคำสั่งจากเบื้องบน
‪เพื่อมาปกป้องทีมวางแผนวิสัยทัศน์
‪ของปลอมหรือเปล่า
‪งั้นก็ลองโทรไปถามดูสิ
‪ถ้าเป็นความจริง พวกคุณก็กำลัง ‪ขัดขวางการทำงานของเจ้าหน้าที่อยู่
‪เรามาจากสาขาวังชิมนี
‪ใช่เลย น้องใหม่
‪ถ้ามาวังชิมนี โดนดีแน่
‪(บาเบล)
‪(พนักงานรักษาความปลอดภัย ‪บาเบลกรุ๊ป)
‪ช่วยกดชั้นใต้ดินหนึ่ง ‪ให้หน่อยได้ไหมครับ
‪ไปชั้นใต้ดินสามสินะครับ
‪ข้าศึกบุกเหรอครับ ‪ทำไมต้องรีบอะไรขนาดนั้น
‪ยุ่งมากเหรอ
‪- เปล่า ‪- ซ่อนอะไรน่ะ
‪ให้เราดูบ้างสิ
‪- ให้เราดูบ้างสิ ‪- ไม่มีอะไร
‪- เยอะนะเนี่ย ‪- โอ้โฮ
‪- อะไรน่ะ ‪- หนักนะเนี่ย
‪เดี๋ยวผมช่วยครับ
‪ไม่หนักเลยครับ ผมถือคนเดียวได้
‪แต่มันหนักมากเลยนะ
‪ถือของหนักขนาดนี้วิ่งได้ยังไงกันนะ
‪ไม่เป็นไรหรอก ฝากไว้กับพวกเราได้เลย
‪ผลตอบรับเรื่องสูทบูรัลโร ‪ที่ท่านประธานจางฮันซอกใส่วันนี้
‪ก็ร้อนแรงมากๆ เลยครับ
‪มันได้กลายเป็น
‪- คำค้นหาติดเทรนด์อันดับหนึ่ง ‪- ทานสิครับ
‪ทำงานหน่อยสิ อัยการจอง
‪ไม่งั้นก็ปล่อยเราไป
‪จะทานให้อร่อยครับ
‪หมายค้นทีมวางแผนวิสัยทัศน์ออกมาแล้ว
‪โชคดีที่ได้จัดการก่อน ‪เพราะได้เบาะแส
‪ก็เลยจับพวกเราเอาไว้ไม่ปล่อยสินะ
‪เพื่อจะได้ค้นออฟฟิศ ‪ของทีมวางแผนวิสัยทัศน์
‪ถ้ามีความสามารถก็ลองดูค่ะ
‪แต่ไม่รู้จะได้อะไรบ้างไหมนะ
‪ผมขอถามอย่างสิครับ คุณอัยการ
‪อัยการที่ทำตามกฎหมายอย่างดีอย่างคุณ
‪ทำไมถึงไปร่วมมือกับมาเฟียล่ะครับ
‪ผมไม่ได้ร่วมมือกับมาเฟีย
‪ผมแค่ทำตามเทรนด์ครับ
‪อะไรนะคะ
‪เทรนด์ปัจจุบันไม่ใช่การให้อภัย ‪และการปรองดอง
‪แต่เป็นการกำจัดและการแยกไงครับ
‪จริงสิ คุณบอกว่าต้องไปบรรยายใช่ไหม
‪ไปแพร่คำโกหกของคุณ ‪ให้เต็มที่เลยครับ
‪ทานเยอะๆ เลยค่ะ ‪เดี๋ยวคงจะไม่มีเวลาทานแล้ว
‪- ทานรองท้องไปก่อนนะคะ ‪- ได้ครับ
‪ฉันเอาซุปหางวัว
‪- ซุปหางวัวเหรอครับ ‪- ค่ะ
‪น่าจะสั่งตั้งแต่เมื่อกี้นะครับ
‪อ้อ ขอกิมจิหัวไชเท้าด้วย
‪ข่าวด่วน
‪ประธานจางฮันซอก
‪- ขอซุปกระดูกวัวเป็นอาหารเย็นครับ ‪- เอาพิเศษนะ
‪และขอกิมจิหัวไชเท้าเพิ่มด้วยครับ
‪เป็นเคสที่แปลกไม่ธรรมดาเลยครับ
‪ประธานขอกิมจิหัวไชเท้าเพิ่ม
‪มันมีความหมายว่าอย่างไรกันครับ
‪ดูเหมือนจะเป็นข้อความ ‪ที่แจ้งให้โลกภายนอกทราบ
‪ว่าตนยังสบายดีอยู่ครับ
‪พอได้แล้ว
‪ควรจะเตรียมเงินให้มันเรียบร้อยสิ
‪รู้ไหมว่ามันเป็นเอกสารอะไร
‪ถ้าหลุดออกไป ทั้งคุณทั้งผมตายแน่
‪ผมไม่ตาย
‪เอาเป็นว่าเอาเงินสองพันล้านวอน ‪มาเจอกันที่ที่ผมบอกนะ
‪ต้องเอามาด้วยตัวเอง ‪ถ้าเกิดว่าไม่ทำตามที่ผมพูด
‪เอกสารจะตรงดิ่งไปที่อัยการทันที
‪โอเคนะ บ๊ายบาย
‪เย่ ทำได้ดีมากๆ
‪ผมทำได้ดีใช่ไหม
‪ผมทำได้ดีแล้ว ‪ขอน่องไก่สักน่องได้ไหมครับ
‪ผมไม่ได้กินข้าวตั้งแต่เมื่อวาน
‪ทำไงดีล่ะ มันเป็นไก่ไร้กระดูก ‪ก็เลยไม่มีน่อง
‪งี้นี่เอง ถ้างั้นขออะไรก็ได้ครับ
‪อ้อ ได้เลย
‪ทำไงดีล่ะ กินหมดแล้วน่ะ
‪โธ่ จริงๆ เลย ขอแค่ชิ้นเดียว
‪ทำเกินไปนะครับ
‪อย่าทำแบบนั้นสิ มันจะหล่นนะ
‪ให้ตายสิ เล่นเป็นเด็กไปได้
‪ปัดโธ่ อย่าเอาอาหารมาล้อเล่นสิ
‪- เช็กความสว่างของมอนิเตอร์ด้วย ‪- ครับ
‪แล้วก็เช็กไฟทุกดวงด้วยนะ ‪ว่ามันสว่างไหม
‪รบกวนอะไรอย่างได้ไหมครับ
‪อะไรนะครับ
‪ผมอยากจะทำเซอร์ไพรส์ ‪ให้กับผู้หญิงคนหนึ่งครับ
‪ผมจะจ่ายให้อย่างงามครับ
‪ท่านประธานนี่
‪ขอบคุณครับ
‪ขอโทษที
‪(จิตวิญญาณแห่งองค์กร ‪ความเชื่อมั่นและความห้าวหาญ)
‪(บาเบล)
‪เอาล่ะ
‪เราจะเชิญตัวเอกของวันนี้ออกมาครับ
‪เขาผู้เป็นที่ปรึกษาผมเสมอ ‪และเป็นพี่ชายของผม
‪และผู้นำของบาเบลกรุ๊ป
‪ท่านประธานจางฮันซอกครับ
‪ยินดีที่ได้พบครับ ‪ผู้นำในอนาคตทุกท่าน
‪ผมจางฮันซอกครับ
‪อนาคตไม่ใช่ของใครคนใดคนหนึ่งครับ
‪ยังไม่มีใครกำหนดเป็นเจ้าของครับ
‪ฉะนั้นคนที่คว้าไว้คนแรก ‪จะได้เป็นเจ้าของครับ
‪แต่ถ้าไปคว้าอนาคตแปลกๆ เข้า
‪ก็จะพังนะครับ
‪ใครเป็นคนเขียนสคริปต์ครับ
‪เพื่ออนาคตที่ดี
‪เราก็ต้องมีความมั่นใจ ‪สำหรับตัวเราในปัจจุบัน
‪และต้องห้าวหาญด้วยครับ
‪ขอบใจ
‪และบาเบลก็จะก้าวไปอย่างห้าวหาญ ‪อีกครั้งครับ
‪บาเบลเคมิคอลส์ ‪กำลังพัฒนานวัตกรรมแบตเตอรี่ครับ
‪คาดว่าสองปีหลังจากพัฒนาเสร็จ
‪เราจะกระโดดเข้าร่วม ‪ตลาดรถยนต์ไฟฟ้าครับ
‪นี่คือวิสัยทัศน์ที่จะก้าวไปสู่อนาคต ‪ของบาเบลมอเตอส์ครับ
‪ไปชมกันเลยครับ
‪(บาเบลมอเตอส์)
‪(บาเบลมอเตอส์ ‪มาตรฐานใหม่แห่งอนาคต)
‪อะไรเนี่ย ทำไมถึงเอามาแค่ 300 ล้าน
‪นี่คือทั้งหมดที่ผมหามาได้ตอนนี้ครับ
‪นี่ คุณเป็นถึงหัวหน้าทีมวิสัยทัศน์ ‪ของบาเบลกรุ๊ป
‪- เหมือนจะมีปัญหานะ ‪- ทำไม…
‪ถ้างั้นผมก็ให้หลักฐานที่ผมมีไม่ได้
‪- อะไรนะ ‪- เอามาให้ผมเดี๋ยวนี้
‪ทุกท่านครับ
‪แย่แล้วสิ
‪- ทีมงานอยู่ไหน ‪- กำลังเช็กอยู่ครับ
‪- รีบเช็กเร็ว ‪- หัวหน้างานอยู่ไหน
‪เห็นว่าเอกสารสลายสหภาพแรงงาน ‪สุดยอดมากเลยนะ
‪ถ้าลองดี ชีวิตคุณจะจบเห่แน่
‪ผมเหรอ แหม ไม่หรอก
‪ผมเป็นแค่ประธานกรรมการสหภาพ ‪บาเบลเคมิคอลส์
‪ไม่ถึงขั้นจบเห่หรอก
‪คุณที่เป็นหัวหน้าทีมวิสัยทัศน์ ‪เป็นคนสำคัญของบาเบลกรุ๊ป
‪คุณต่างหากที่จะจบ ‪เพราะมันเป็นแผนที่คุณสร้างขึ้น
‪มันไม่ใช่แผนของผม
‪ผมเป็นแค่คนที่ทำตาม ‪คำสั่งของท่านประธาน
‪แต่นั่นไม่ใช่เรื่องของผม
‪ท่านประธานสั่งงั้นเหรอ
‪ฟังนะ
‪- คุณ… ‪- คุณทำอะไรของคุณ
‪รีบปิดเดี๋ยวนี้
‪ลองเอื้อมนิ้วไปจิ้มปุ่มดูสิ
‪ผมแค่ทำตามที่สั่ง
‪พวกเขาพูดชื่อท่านประธาน ‪รีบจัดการเดี๋ยวนี้
‪- หือ ‪- ผมไม่รู้เลย
‪จะทำยังไงล่ะ
‪เดี๋ยวก่อน ผมไม่รู้หรอกนะ ‪ว่าทำไมคุณทำแบบนี้
‪แต่เราคุยกันดีๆ ก่อน
‪ฉันบอกว่าป๊อปคอร์นคาราเมลไง
‪โธ่ ป๊อปคอร์นก็ต้องรสดั้งเดิมสิครับ
‪ไม่งั้นคุณก็ไปขอเงินจากเขาโดยตรง
‪ถ้าจะซื้อตามใจชอบ ‪แล้วจะถามกันทำไมนะ
‪พวกเราตายทั้งคู่แน่
‪- คุณทนาย ‪- ได้ ตายพร้อมกันเลย
‪ผมจะโชว์เรื่องสนุกให้แทนแล้วกันครับ
‪ภาพเหตุการณ์ที่คมชัดเหมือนภาพแปดเค
‪นอกจากเหตุการณ์ที่สะใจตอนนี้ ‪ยังมีอะไรอื่นอีกเหรอคะ
‪คุณบอกว่ามีภาพที่อยากเห็นนี่ครับ
‪- แกนั่นแหละไปก่อน ‪- แกนั่นแหละ
‪ไม่ แกไปก่อนเลย ไอ้เวร
‪รองประธานจางฮันซอ เร็วเข้า
‪- ครับ ‪- ครับ
‪มานี่เลย ไอ้สารเลว
‪บอกให้รีบๆ ปิดไง ไอ้พวกเวร
‪- ทำอะไรของพวกแก ‪- แกอายุเท่าไร
‪- ปล่อยฉัน ‪- อย่าครับ ห้ามถ่ายรูปครับ
‪ห้ามถ่ายนะครับ
‪ห้า
‪สี่
‪สาม
‪สอง
‪หนึ่ง
‪สุดยอด
‪ฉันรู้สึกเหมือนเป็น ‪มาเฟียจากยุค 60 เลยค่ะ
‪สนุกให้เต็มที่เลยครับ
‪ความรู้สึกที่ได้เป็นตัวร้ายของจริง
‪ห้ามถ่ายรูปนะครับ
‪- ห้ามครับ ‪- ห้ามถ่ายครับ
‪บราโว
‪- บราโว ‪- เอาอีก
‪(ขอขอบคุณนักแสดงรับเชิญ ‪ยุนคยองโฮ)
‪ครั้งนี้เป็นเกมใหญ่จริงๆ ครับ ‪ทีมเวิร์กของเราต้องดีครับ
‪เดี๋ยวนะ
‪ทำไมตึกนี้ ‪มีคนมีความสามารถเยอะขนาดนี้
‪เปเปอร์คอมปะนีของประธานจางฮันซอก
‪- ผมเสียบยูเอสบีแล้วครับ ‪- สิ่งนี้
‪สามารถทำให้จางฮันซอก ‪สิ้นเนื้อประดาตัวได้ค่ะ
‪อย่างน้อยก็ต้องรับเรื่องแบบนี้ไป ‪ถึงจะเรียกว่าทำเพื่อพี่จริงๆ
‪ลองนัดเจอวินเชนโซ่ให้หน่อยสิ
‪รีบฆ่า เร็วเข้า
‪มันเป็นค่ำคืนอันงดงาม
‪ที่ฉันจะลืมไม่ลงเลยค่ะ
‪คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน