‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ห้า
‪สี่
‪สาม
‪สอง
‪หนึ่ง
‪สุดยอด
‪ฉันรู้สึกเหมือนเป็น ‪มาเฟียจากยุค 60 เลยค่ะ
‪สนุกให้เต็มที่เลยครับ ‪ความรู้สึกที่ได้เป็นตัวร้ายของจริง
‪บราโว
‪เอาอีก
‪สู้ๆ ค่ะ
‪นี่ รีบพาท่านประธานออกมา เร็วเข้า
‪ท่านประธานเป็นอะไรไหมครับ
‪- รีบพาท่านไปเร็ว ‪- ระวังนะครับๆ
‪ระวังนะครับ
‪- อย่าถ่ายรูปนะครับ ‪- ออกมาเร็วๆ
‪- ทางนี้ครับ ‪- ระวังนะครับ
‪- ขอทางหน่อยครับ ‪- เร็วเข้า
‪หลบทางด้วยครับ
‪- อย่าถ่ายรูปนะครับ ‪- ห้ามถ่ายครับ
‪ห้ามเลยครับ
‪- ทางนี้ครับ ‪- ห้ามถ่ายนะครับ
‪รีบเคลียร์ทางเลย
‪คลุมท่านประธานให้ดีๆ นะ
‪ตรงนั้นรีบขยับตัวสิ
‪ข้างหน้านั้นอะไร ข้างหน้าทำอะไร
‪- โธ่เว้ย จริงๆ เลย ‪- อะไรอีกเนี่ย
‪เรามาจากสำนักอัยการนัมดงบูครับ
‪ประธานจางฮันซอกครับ
‪คุณถูกจับในข้อหา ‪สั่งการยุบสหภาพแรงงานครับ
‪- คุณมีสิทธิ์ไม่พูดและ… ‪- สิทธิ์ไม่พูดอะไร
‪คุณไม่มีหลักฐานแล้วมาทำบ้าอะไร
‪เหมือนหลักฐานจะฉายบนจอ ‪เมื่อกี้แล้วนะครับ
‪ของแบบนั้นจะเรียกว่าหลักฐานได้ยังไง
‪ต้องมีหลักฐานที่พิสูจน์ได้สิคะ
‪ห้ามถ่ายรูปนะ ‪ไม่งั้นฉันจะฟ้องร้องให้หมด
‪ฉันจะไปกับท่านประธานค่ะ
‪รู้จักฉันใช่ไหมคะ
‪ไปกันเถอะครับ
‪เอาล่ะ รีบไปกันเถอะ
‪ควบคุมสื่อทั้งหมดด้วย
‪ขยับตัวเร็วเข้า ทำงานหน่อยๆ
‪ให้ตายเถอะ ทำไมต้องถ่ายรูปด้วยนะ
‪(สำนักงานอัยการ)
‪คุมตัวสองคนนี้มาได้ยังไงครับ
‪ต้องจับเจ้าพวกนี้เข้าคุกแทนสิ
‪เอาเลือดหมูมาราดใส่เขาได้ยังไง ‪นี่ถือเป็นการทำร้ายร่างกายนะ
‪- ไม่ได้ทำร้ายร่างกาย แค่ล้อเล่นค่ะ ‪- เฮ้ย
‪เป็นการหยอกล้อกับรุ่นน้องที่รัก
‪ความสัมพันธ์ระหว่างเรา ‪หยอกล้อกันแค่นี้ได้นี่
‪ใช่ไหมล่ะ จางฮันซอก
‪"หยอกล้อ" เหรอ ‪เธอยังกล้าพูดแบบนั้นออกมาอีกเหรอ
‪ฟ้องเดี๋ยวนี้ค่ะ
‪และที่ฉายบนจอนั่นน่ะ ‪พวกเขาเล่นละครกุเรื่องหรือเปล่าครับ
‪เห็นปุ๊บก็รู้แล้ว
‪คุณไม่ตรวจสอบข้อเท็จจริงของคลิป ‪แล้วคุมตัวมาแบบนี้ได้เหรอคะ
‪ใช่ ถ้าได้คลิปนี้มาแบบผิดกฎหมาย
‪ผมจะทำให้คุณเป็นปัญหาเดี๋ยวนี้แหละ
‪ผมจะทำเดี๋ยวนี้เลย อยู่นี่
‪- อยู่ไหนล่ะ ‪- ถึงไม่นับคลิปนั้นเป็นหลักฐาน
‪แค่เอกสารที่ทีมวางแผนวิสัยทัศน์ ‪พยายามทำลายก็เป็นหลักฐานเพียงพอครับ
‪นั่นอะไรน่ะ
‪ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ
‪คุณทนายความตัวแทนว่าความทางกฎหมาย
‪ของครอบครัวประธานสหภาพแรงงาน ‪มีหลักฐานอะไรมางั้นเหรอ
‪มีหลักฐานจริงหรือเปล่าคะ
‪มีไหม
‪คำให้การของผู้ต้องหา ‪ที่เมาแล้วขับจนทำให้…
‪ประธานสหภาพเสียชีวิตครับ
‪บอกความจริงมาด้วยค่ะ
‪เขาบอกว่า
‪ถ้าผมดื่มเหล้าแล้วขับรถชน ‪ประธานสหภาพคนนั้น
‪จะให้เงิน 200 ล้านวอนและจำคุก ‪ไม่นานเพราะข้อหาฆ่าคนโดยประมาทครับ
‪ใครเป็นคนบอกครับ
‪ทนายความซอซองวานจากอูซังครับ
‪เหตุผลที่คุณเอาเรื่องนี้ ‪มาบอกเราคืออะไรคะ
‪ผมเคยได้ยินเรื่องคดีเมื่อก่อนครับ
‪อูซังทำข้อตกลงกับคนคนหนึ่ง
‪ว่าจะลดโทษให้ โดยมีเงื่อนไขว่า ‪ให้ขับรถชนทนายคนหนึ่งตาย
‪แต่เขาตายในเรือนจำครับ
‪ผมไม่อยากถูกฆ่าตายแบบนั้นครับ
‪เฮ้อ ทำยังไงดีนะทนายซอ
‪เขาเพิ่งย้ายไปลอมโบร์กีนี ‪วันก่อนเองนี่คะ
‪ทั้งสี่คนที่อยู่ตรงนี้ ‪จะโดนตั้งข้อหาพยายามฆ่าเพิ่ม
‪นอกเหนือจากข้อหา ‪ยุบสหภาพแรงงานด้วยนะครับ
‪- อะไรนะ ‪- เดี๋ยว ทำไม ผมด้วยเหรอครับ
‪เขาบอกว่า ‪ทนายซอซองวานเป็นคนสั่งนี่คะ
‪จะทำอะไรก็ตามใจเลยค่ะ ‪เราไม่มีอะไรจะพูดค่ะ
‪ว่ากันว่าความเงียบคือทองคำ
‪แต่ความเงียบของวายร้าย ‪คือโกดังแห่งความผิดนะครับ
‪โว้ย จริงๆ เลย ‪หุบปากไปเลย ไอ้มาเฟียเวรเอ๊ย
‪- เฮ้อ ‪- อย่าพูดคำหยาบสิวะ
‪ไอ้เด็กนี่ นายอายุเท่าไร
‪ฉันเกิดปี 1993 ปีระกา
‪แล้วเธออายุเท่าไร ถึงมาถามวะ
‪ปีระกานั่งลงเลย กล้าดียังไง ‪มาขึ้นเสียงใส่คนปีมะเส็ง
‪ฉันก็เกิดปีมะเส็ง
‪เดนขยะมาเฟียอิตาลี
‪มาทำตัวเป็นผู้พิทักษ์ความยุติธรรม ‪ก็ดูน่าขำนะ
‪ผู้พิทักษ์ความยุติธรรมอะไรกัน
‪ฉันเป็นแค่เดนขยะ ‪ที่เก็บกวาดเดนขยะเฉยๆ
‪พอดีฉันทนเห็นขยะ ‪ที่ส่งกลิ่นเหม็นกว่าฉัน
‪มาอยู่ข้างๆ ไม่ได้น่ะ
‪ตอนนี้เราไปได้แล้วใช่ไหมคะ
‪ไปกันเถอะครับ คุณทนาย
‪ได้สิคะ คุณทนาย
‪อะไรน่ะ อะไร
‪อะไร ทำไม อะไรวะ ไอ้หมอนี่
‪ยิ้มอะไร ทำไม
‪พวกเขาคงไม่คิดไม่ฝันว่าจะโดน ‪สอบสวนรวดเดียวทั้งสี่คนใช่ไหมคะ
‪ยังไงพวกเขาก็คง ‪ถูกปล่อยตัวภายในคืนนี้
‪แต่คงเป็นค่ำคืนที่น่าจดจำ ‪ของจางฮันซอกนะครับ
‪แต่เหมือนว่าระเบิดควัน ‪จะระเบิดอย่างดีนะคะ
‪เป้าหมายของเราไม่ใช่ ‪เอกสารยุบสหภาพแรงงานครับ
‪งั้นเป้าหมายคืออะไรกันครับ
‪พอได้ข้อมูลของทีมวางแผนวิสัยทัศน์มา ‪เราจะดึงหลักฐานที่เกี่ยวกับ
‪เปเปอร์คอมปะนีของประธานจางฮันซอก ‪มาพร้อมกับเอกสารยุบสหภาพแรงงานครับ
‪เปเปอร์คอมปะนีคือเป้าหมายที่สอง ‪ของอัยการจองสินะครับ
‪คดียุบสหภาพแรงงานใช้เพื่อ ‪เบี่ยงเบนความสนใจพวกเขาเท่านั้นค่ะ
‪"ส่งเสียงที่ทิศตะวันออก ‪แล้วโจมตีทิศตะวันตก"
‪สมกับเป็นคอนซีลเยเร
‪มันแปลว่าอะไรครับ
‪เบี่ยงเบนความสนใจไปยังทิศทางอื่น
‪อ้าว สวัสดีครับ
‪แล้วจัดการโจมตี ‪ในอีกทิศทางหนึ่งน่ะครับ
‪สุดยอด
‪เอาล่ะครับ
‪ถึงพวกเราจะได้หลักฐานที่แน่ชัดมา
‪ก็ส่งจางฮันซอกเข้าคุก ‪ด้วยข้อหายุบสหภาพแรงงานไม่ได้ครับ
‪เขาน่าจะใช้คนอื่นเป็นแพะแทนแน่ๆ
‪ครับ
‪และถึงจะถูกส่งฟ้อง ‪อัตราโทษก็คงไม่นานด้วยค่ะ
‪เป้าหมายของเรา ‪ในเรื่องสหภาพแรงงานก็คือ
‪การทำให้บาเบลยอมรับ ‪สหภาพแรงงานอย่างสมบูรณ์ให้ได้ค่ะ
‪ถ้าเราระเบิดเรื่องนี้ออกมาได้
‪ก็จัดการจางฮันซอก ‪ได้ในรวดเดียวเลยครับ
‪โทษจำคุกและค่าปรับย้อนหลังมหาศาล
‪ผมไม่รู้ว่าพูดเรื่องอะไรอยู่
‪แต่ยังไงก็เถอะ ‪ผมพร้อมจัดการเขาในรวดเดียวครับ
‪เรารีบลงมือก่อนควันจะจางหมดเถอะครับ
‪ครับ
‪ให้เขารอก่อน
‪หัวหน้าทีมวางแผนวิสัยทัศน์ ‪อยู่ห้องข้างๆ แล้วครับ
‪เดี๋ยวผมจะให้เขา ‪มาพบท่านประธานนะครับ
‪และทนายความซอจากอูซัง ‪อยู่ในระหว่างคุมตัวมาครับ
‪โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย
‪คุณอัยการครับ
‪ผมเป็นคนสั่งให้ยุบ ‪สหภาพแรงงานเองครับ
‪พี่ผม
‪ไม่รู้เรื่องอะไรเลยครับ
‪เขาเพิ่งเข้ารับตำแหน่ง ‪เมื่อวันก่อนเองครับ
‪เรื่องก่อนหน้านั้น…
‪ผมเป็นคนดูแลทุกอย่าง
‪และเป็นคนสั่งเองครับ ขอโทษนะครับ
‪รองประธาน
‪อย่าเพิ่งตื่นตระหนกได้ไหม
‪เปล่า ผมไม่ได้ตื่นตระหนกครับ
‪สอบสวนกับผมเถอะครับ ‪ผมจะตอบด้วยความสัตย์จริงครับ
‪คุณยังไม่เลิกงานเหรอครับ
‪ช่างเรื่องเลิกงานอะไรนั่นไป ‪นายสอบสวนแบบนี้ได้ยังไง
‪นายรู้ปัญหาภายใน ‪ของบาเบลกรุ๊ปอยู่บ้างไหม
‪ท่านอธิบดีครับ
‪คุณจะเข้ามาแทรกแซง ‪การสอบสวนเหรอครับ
‪ไม่ได้แทรกแซง
‪ตอนนี้ฉันมาเพื่อบอกข้อมูล ‪กับอัยการจองอยู่นี่ไง
‪มีกลุ่มพนักงานที่คุมอำนาจ
‪มาตั้งแต่ประธานคนก่อน ‪ที่ไม่ยินดีกับการเปลี่ยนมือ
‪ไปยังประธานจางฮันซอก
‪พวกเขาก็เลยสร้างเรื่องขึ้นมา ‪เพื่อไล่ประธานจางออกไปไง
‪ดูไม่ออกหรือไง
‪- ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนนะครับ ‪- ไม่เคยได้ยินเหรอ
‪นายมีข้อมูลแค่นี้ ‪แล้วจะสอบสวนอะไรได้
‪ถ้าอย่างนั้น ‪หัวหน้าทีมวางแผนวิสัยทัศน์
‪ก็มีความเป็นไปได้สูง ‪ว่าจะร่วมก่อเรื่องด้วยนะคะ
‪อ้อ จริงสิ พอมาคิดดูแล้ว ‪ทนายซอของเรา
‪ก็ลาออกจากบริษัทไป
‪ด้วยความขุ่นเคือง ‪เพราะได้รับคะแนนประเมินผลงานต่ำครับ
‪ยังไงก็เถอะ ปล่อยตัวพวกเขากลับบ้าน ‪แล้วเริ่มสอบสวนใหม่ตั้งแต่ต้นซะ
‪ไม่ได้นะครับ
‪ผมต้องสอบสวนพวกเขาก่อนนะครับ
‪อยากเป็นข่าวว่า ‪นายทำการสอบสวนชุ่ยๆ เหรอ
‪เริ่มสอบสวนใหม่ด้วยครับ
‪สอบสวนใหม่ให้ละเอียดนะ
‪ผู้จัดการ เจออะไรบ้างไหมคะ
‪ครับ มีรายงานที่ดูเหมือนจะเป็น ‪เปเปอร์คอมปะนีอยู่ครับ
‪มันเขียนว่า "เจสันฟันด์ ‪ต้องการบุคลากรเพิ่ม" ครับ
‪ที่ตั้งอยู่ที่มอลตาครับ
‪บริษัทชื่อ "เจสัน" เหรอ
‪ชื่อภาษาอังกฤษของ ‪จางจุนอูที่อูซัง คือเจสันค่ะ
‪และถ้าลองดูรายงานอื่น
‪เหมือนจะมีสาขาย่อยที่เกาหลีด้วยครับ
‪มันเขียนว่า "ติดตั้งเครือข่ายรักษา ‪ความปลอดภัยเจสันฟันด์สาขาเกาหลี"
‪ถ้าบอกแบบนั้นก็มีความเป็นไปได้สูง ‪ว่ามีการจัดการบัญชีอยู่ในเกาหลีนะคะ
‪แต่ไม่มีข้อมูลที่ตั้ง เบอร์โทรศัพท์ ‪หรือรายงานอื่นๆ เลยครับ
‪ถ้ามีใครสักคนที่รู้ดี ‪เรื่องเปเปอร์คอมปะนีก็คงดี
‪คุณทนายครับ
‪ครับ
‪ผมไม่ได้อยากทำหรอกนะครับ
‪แต่เราลองถามผู้เชี่ยวชาญดูดีไหมครับ
‪ผู้เชี่ยวชาญเหรอครับ
‪เยี่ยม นายมาหาถูกคนแล้วล่ะ
‪เรื่องซุกซ่อนเงินแล้วเลี่ยงภาษี ‪เป็นงานถนัดของฉันเลยล่ะ
‪แกเคยทำแค่บริษัทรูหนูจะไปรู้ดีอะไร
‪เถ้าแก่ของเรา…
‪ติดอันดับคนที่เอาเงินมาทำเรื่องเลวๆ ‪ของประเทศเลยนะครับ
‪อันดับหนึ่ง
‪นี่
‪อย่าชมกันแบบคลุมเครือได้ไหม
‪มันทำฉันอารมณ์ดีแป๊บๆ เนี่ย
‪ถึงเป็นบริษัทรูหนู ‪แต่หลักการเดียวกัน
‪เหมือนกับพวกบริษัทใหญ่ๆ นั่นแหละ
‪และฉันก็เป็นนักบัญชี ‪ที่เชี่ยวชาญในการฟอกเงินค่ะ
‪และเก่งเรื่องตกแต่งบัญชีด้วยค่ะ
‪ถ้างั้นไว้มานำเสนอ ‪ที่สำนักงานฟางข้าวหน่อย
‪ฉันจะได้ดูว่าพวกแกช่วยอะไรได้ไหม
‪นี่ ว่าแต่
‪ทำไมฉันต้องช่วยนายด้วย
‪ศัตรูของพวกแก ‪ก็คือบาเบลเหมือนกันนี่
‪เมื่อไม่นานมานี้พวกแกเกือบตาย ‪อยู่ในห้องแช่เย็นไม่ใช่เหรอ
‪โอ๊ย ความทรงจำที่แสนเจ็บปวด ‪โอ๊ย อยากจะบ้าตาย
‪ใช่แล้ว ที่นั่น ‪ทำไมฉันถึงลืมมันไปได้เนี่ย
‪แค่คิดถึงตอนนั้น ‪ก็รู้สึกเหมือนหิมะกัดที่เท้าเลย
‪เถ้าแก่คะ เรามาแก้แค้นกันค่ะ
‪แก้แค้น
‪พวกมันเอาทรัพย์สินของเราไปหมด
‪นี่ฉันมัวมาทำอะไรอยู่ที่นี่นะ
‪ไอ้พวกบาเบลสารเลวนั่น…
‪- เหนื่อยมามากนะคะ ‪- ชน
‪โธ่เว้ย ไอ้พวกนั้น
‪เหมือนอธิบดีจะปั้นเรื่องให้เรา ‪สมบูรณ์เชียวนะคะ
‪ทำงานสมราคากับเงินที่จ่ายไปเลย
‪นี่ น้องชาย
‪- ครับลูกพี่ ‪- ฉันขอบใจสำหรับน้ำใจนะ
‪แต่จะยอมเป็นแพะ ‪รับโทษเล็กๆ แบบนั้นไม่ได้สิ
‪ต้องข้อหาเปเปอร์คอมปะนี เลี่ยงภาษี ‪ครอบครองหุ้นผิดกฎหมาย
‪ต้องเป็นแพะรับโทษพวกนี้ให้ ‪ถึงจะเป็นการทำเพื่อพี่นะ
‪แน่นอนสิครับพี่
‪เมื่อกี้ผมใจร้อนไปหน่อย
‪ไม่ต้องห่วงนะครับ
‪ผมทำให้พี่ได้ทุกอย่างครับ
‪มิตรภาพของพี่น้องช่างดีจริงๆ
‪โอ้โฮ ไวน์นี่ดีมากเลยนะเนี่ย
‪จะทำอะไรก็น่าจะบอกผมก่อน…
‪เมื่อกี้ผมใจเต้นตึกตักๆ เลยครับ
‪ทำแบบนั้นโดยไม่คุย ‪กับผมก่อนได้ยังไงกันครับ
‪คือว่า เรื่องนั้น…
‪ผมคิดว่ามันจะดีกับผมน่ะ
‪ใช่ว่าประธานจางฮันซอก ‪จะดูไม่ออกสักหน่อยนี่ครับ
‪ให้ตายเถอะ น่าอึดอัดจริงๆ
‪ข้อหาต่อไปที่จะถูกส่งฟ้อง
‪เลี่ยงภาษี ครอบครองหุ้นผิดกฎหมาย ‪ข้อหาพวกนี้…
‪มันแรงมากเลยนี่
‪ก็นะ ก็ใช่ครับ จริงอยู่ครับ
‪หลักฐานที่อัยการจองมีอยู่ ‪อาจจะเล็กน้อย
‪แต่ถ้าวินเชนโซ่ใช้แผนตุกติกอะไร ‪เพื่อให้ได้หลักฐานเพิ่ม
‪- อันนี้… ‪- ประธานฮัน
‪ครับ
‪มีเรื่องด่วนที่คุณต้องทำให้ผมหน่อย
‪ครับ พูดมาได้เลยครับ
‪นัดพบกับวินเชนโซ่ให้หน่อย
‪กับวินเชนโซ่เหรอ
‪ใช่
‪ยิ่งเร็วยิ่งดี
‪เนื่องด้วยการสอบสวนอย่างสะเพร่า ‪ของอัยการท่านหนึ่ง
‪เกือบทำให้ประธานจางฮันซอก ‪แห่งบาเบลกรุ๊ป
‪กลายเป็นคนร้ายในคดี ‪วางแผนยุบสหภาพแรงงานแล้วนะครับ
‪ทว่าความจริงนั้นแข็งแกร่ง ‪ยิ่งกว่าความสะเพร่าครับ
‪สุดท้ายแล้วคดีนี้เกิดจาก ‪การร่วมมือกันของ
‪กรรมการบริหารคิมและหัวหน้าทีมพัค ‪จากทีมวางแผนวิสัยทัศน์
‪ที่อยู่ฝ่ายต่อต้านประธานจางฮันซอก…
‪ขอโทษนะครับ ‪ที่สุดท้ายก็เป็นแบบนี้อีกแล้ว
‪ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
‪คดียุบสหภาพแรงงาน ‪ใช้เพื่อเบนความสนใจเท่านั้นนี่คะ
‪เราวางแผนจะหาหลักฐาน ‪เปเปอร์คอมปะนีเร็วๆ นี้ครับ
‪ขอบคุณนะครับ
‪ถ้ามีกล่องแพนโดรา ‪เรื่องทุกอย่างก็คงจบ
‪หมายถึงอะไรเหรอคะ
‪คุณน่าจะเคยได้ยินไม่ใช่เหรอครับ
‪คือ เกี่ยวกับไฟล์กิโยตินน่ะครับ
‪ครับ
‪ไฟล์ที่เป็นที่รับรู้ ‪เพราะข้อมูลการประชุมรั่วไหล
‪ครับ ใช่แล้วครับ
‪ตอนนี้ไม่มีใครรู้ว่าไฟล์นั้นอยู่ไหน
‪ถ้าแค่เรามีไฟล์นั้น ‪ก็สามารถจับนักการเมือง นักกฎหมาย
‪และนักธุรกิจที่เน่าเฟะของประเทศนี้ ‪เข้าคุกได้หมดครับ
‪- มันแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอคะ ‪- ครับ
‪ยิ่งกว่าจะจินตนาการได้อีกครับ
‪ประธานครับ
‪มาแล้วเหรอครับ
‪คุณทำพลาดแบบนั้นได้ยังไงกันครับ
‪ทั้งที่เรามีโอกาสแล้ว
‪ขอโทษด้วยครับ
‪ตอนนั้นผมไม่มีสติ เลยไม่ทัน ‪ได้ตรวจดูอุปกรณ์จดจำม่านตาครับ
‪ถ้าไม่มีวิธีเปิดห้องลับ เราก็เอา ‪ไฟล์กิโยตินออกมาไม่ได้แล้วนี่ครับ
‪ผม…
‪จะลองคิดหาแผนดูครับ
‪ก่อนอื่น
‪เราปล่อยให้วินเชนโซ่ทำเถอะครับ
‪ถ้าเป็นวินเชนโซ่ ‪เขาอาจจะคิดหาทางออกได้ก็ได้ครับ
‪คือว่า…
‪นี่
‪ตายจริง
‪ให้ฉันเหรอคะ
‪โอ้ สวยมากเลยค่ะ
‪มีจดหมายด้วยนี่คะ
‪อ้อ เดี๋ยวค่ะ จดหมายนี้
‪เก็บไว้อ่านที่บ้านนะคะ
‪ค่ะ
‪ขอบคุณมากนะคะ
‪จริงสิ
‪เอาของที่ซื้อมาให้เธอสิคะ
‪- นี่ครับ ‪- อ้อ ค่ะ
‪ตายจริง
‪ตายจริง นี่พุงออปังนี่คะ
‪ฉันชอบอันนี้มากเลย
‪ค่อยๆ ทานนะครับ
‪ค่ะ ขอบคุณนะคะ
‪ทั้งสองคนก็ทานด้วยกันสิคะ
‪อร่อยจัง
‪อร่อยมากจริงๆ นะคะ
‪อ้อ จริงสิ
‪ทั้งสองคนทราบไหมคะ
‪ว่าพุงออปังต่างกับอิงออปังยังไง
‪อะไรเหรอคะ
‪พุงออปัง รูปปากของมัน ‪จะเป็นคำว่า "พุง" ค่ะ
‪ส่วนรูปปากของอิงออปัง
‪คือคำว่า "อิง" ค่ะ
‪ตลกมากใช่ไหมคะ
‪อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
‪ฉันไม่รู้มาก่อนเลยจริงๆ ค่ะ
‪ครับ
‪ผมฮันซึงฮยอกจากอูซังนะครับ
‪ประธานฮันซึงฮยอกโทรหาผมทำไมกันครับ
‪พอดีเย็นนี้ผมมีนัดสำคัญน่ะครับ
‪คุณมาคนเดียวได้ไหมครับ
‪คุณพูดภาษาอังกฤษได้ไหมคะ
‪นิดหน่อยครับ
‪ฉันชื่อมยองฮี ชเว ‪เป็นทนายความจากเกาหลี
‪คุณอยากให้ผมช่วยอะไร
‪ฉันโทรมาเพื่อถามว่า ‪คุณรู้จักผู้ชายคนหนึ่ง
‪ที่ชื่อว่าวินเชนโซ่ กาซาโนไหม
‪- วินเชนโซ่เหรอ ‪- วินเชนโซ่ ใช่ค่ะ
‪บอกผมมา
‪คึมกวางจิน
‪อ้อ นี่ไง
‪เอาล่ะ เห็นไหมล่ะ
‪คุณคึมกวางจินคนนี้ ‪ตกลงว่าจะมาที่พลาซ่าวันพรุ่งนี้
‪- อ๋อ ‪- อือ
‪ถ้าให้เขาค้นหาทอง ‪ก็ต้องให้ค่าจ้างเขาด้วยไม่ใช่เหรอ
‪ปกติแล้วเขาจะรับค่าจ้างในการสำรวจ ‪ครั้งละสองล้านวอน
‪แต่ว่าเขาสนิทกับผมเหมือนพี่น้อง ‪ก็เลยฟรีน่ะสิ
‪- ว้าว สุดยอด ฟรีๆ เหรอคะ ‪- แน่นอน
‪แต่จะไม่เป็นไรจริงๆ เหรอคะ
‪ถ้าคุณทนายวินเชนโซ่รู้เข้า ‪เขาน่าจะโกรธมากอีกแน่ๆ
‪จริงด้วย ‪คราวก่อนก็เคยเกิดเรื่องแบบนั้น
‪ถ้าอย่างนั้น
‪ครั้งนี้ใช้ผมเป็นข้ออ้างสิ ‪บอกว่าผมเรียกมา
‪มีวิธีแบบนี้ด้วยแฮะ
‪ถ้างั้นเราจะแกล้ง ‪ทำเป็นไม่รู้เรื่องนะครับ
‪งั้นเราก็ทำเป็นว่าอยู่ๆ ‪คุณคึมกวางจินก็มา ก็เลยมาดูเขา
‪- โอเค ‪- ได้
‪ดูข่าวนี่สิ ดูสิ
‪เขาหาทองยังไงกันนะ นี่ที่ไหนเนี่ย
‪อยากจะบ้าตายจริงๆ
‪รองประธานครับ ‪คุณวินเชนโซ่มาแล้วครับ
‪ในที่สุดวันนี้ก็ได้พบคุณ ‪อย่างสบายใจนะครับ
‪เมื่อวานต้องขอโทษที่ด่าคุณนะ
‪ก็เมื่อวาน ‪สถานการณ์มันเป็นแบบนั้นนี่ครับ
‪มาคลายความเข้าใจผิดกัน ‪วันนี้ก็ได้ครับ
‪ใช่ครับ มาสมานฉันท์กันนะครับ
‪ต้องการอะไร
‪คุณวินเชนโซ่ครับ
‪ถึงเราจะนัดพบกันอย่างเป็นกันเอง
‪แต่ก็รักษามารยาทต่อกันหน่อยเถอะครับ
‪ผมไม่ได้มาเพื่อรักษามารยาท ‪ถ้าไม่ชอบใจก็กลับไปซะ
‪ผมแค่หน้าเด็กเฉยๆ ผมแก่กว่าคุณมากนะ
‪ดูสิ
‪ว้าว สมกับที่เป็นมาเฟียจริงๆ
‪บรรยากาศทะมึนแบบนี้ก็ดีออกนี่ ‪ดีใช่ไหม
‪ดีครับ ครับ
‪เหมือนนักเลงสุดๆ เลย ตาคนนี้นี่นะ
‪ผมขอถามอะไรคุณหน่อยเถอะ
‪ต้องถึงขั้นทำลายผมด้วยเหรอ
‪เป้าหมายของคุณ ‪คือการทำลายผมไปพร้อมกับพี่เหรอ
‪ถ้าเกิดว่าไม่ใช่แบบนั้น
‪ก็จัดการพี่ผมตามใจคุณได้เลย
‪ผมจะช่วยคุณฆ่าลูกพี่อย่างที่คุณหวัง
‪เพราะงั้นปล่อยผมกับบาเบลไป
‪ท่านรองประธานของเรา
‪ตัดสินใจอย่างหนัก ‪ก่อนมาพูดกับคุณนะครับ
‪ไม่เอาล่ะ กลับไปเถอะ
‪นายเป็นคนมาเองนะ
‪ฉันไม่หาประโยชน์จากการทรยศกัน ‪ภายในครอบครัวหรือพี่น้องหรอก
‪ตัวเองต้องการชนะแท้ๆ ‪มันใช่เวลามาสนเรื่องนี้ไหม
‪ปัญหาของพวกนายสองพี่น้อง ‪พวกนายก็แก้ปัญหากันเองเถอะ
‪ฉันจะไม่เข้าไปยุ่ง เข้าใจนะ
‪ว่าแต่ทำไมถึงไม่ใช้ประโยชน์ ‪จากการทรยศกันภายในครอบครัวล่ะครับ
‪ถ้าฉันใช้ประโยชน์จากการทรยศกัน ‪ภายในครอบครัวคนอื่น
‪ครอบครัวฉันก็สามารถทรยศฉันได้น่ะ
‪จำใส่ใจไว้ด้วยนะ
‪ไอ้หมอนี่ ทำตัววางมาดชะมัด
‪เป็นแค่มาเฟีย ‪กลับมาทำตัวเป็นอาจารย์ซะงั้น
‪อ้อ เขากินแล้วนี่
‪(คึมกาพลาซ่า)
‪(เปปเปอร์คอมปะนี)
‪เอาล่ะ เราจะเริ่มการนำเสนอนะครับ
‪ก่อนอื่น เปเปอร์คอมปะนีคืออะไร ‪คืออะไรเหรอ
‪บริษัททำกระดาษไงล่ะ
‪- ไม่รู้เรื่องเอาซะเลย ‪- โธ่ๆ
‪"บริษัททำกระดาษ" อะไรกัน ที่รักก็
‪- "บริษัทผลิตกระดาษ" ต่างหาก ‪- อ๋อ
‪อยากจะบ้าตายจริงๆ
‪หลายคนก็คิดแบบนั้น แต่ว่า
‪เปเปอร์คอมปะนีคือบริษัทในกระดาษ
‪หรือก็คือบริษัทที่มีตัวตนอยู่ ‪แค่ในเอกสารเท่านั้น ทำนองนี้ครับ
‪งั้นก็เป็นบริษัทผีสินะ
‪ไม่ใช่บริษัทผีนะครับ
‪- ไม่ใช่เหรอ ‪- มันแค่ไม่มีตัวตน
‪แต่ถูกต้องตามกฎหมายครับ
‪นี่แหละประเด็นสำคัญ
‪เดิมทีไม่ได้ใช้ ‪เพื่อจุดประสงค์นี้หรอก
‪แต่พวกประธานบริษัท ‪มักเอาไปใช้ผิดๆ น่ะสิ
‪เช่นหลบเลี่ยงภาษี ‪ไม่ก็ยืมชื่อเอาไปซื้อหุ้น
‪เพื่อเพิ่มส่วนแบ่งอย่างผิดกฎหมาย
‪ฉันไม่เข้าใจสักนิดว่าพูดอะไรอยู่ ‪แต่ก็คือมันเป็นเรื่องไม่ดีใช่ไหมคะ
‪- ไม่ดีมากๆ เลยน่ะสิ ‪- อือ
‪ก็คือ พวกเขาไม่ต้องเสียภาษี ‪และฝ่าฝืนกฎหมาย
‪อันนี้นะ จะโดนโทษจำคุก
‪และต้องจ่าย ‪ภาษีย้อนหลังบานเลยล่ะครับ
‪หลายแสน หลายล้านล้านเลยล่ะ
‪ถ้าประธานจางฮันซอกโดนก็ต้องจ่ายภาษี ‪ย้อนหลังอย่างต่ำหลายแสนล้านวอนครับ
‪แต่ว่านะ
‪ถ้าจะฟอกและจัดการเงิน
‪เขาก็ต้องเปิดบริษัทอะไรที่เกาหลีนะ
‪มันไม่มีอยู่ในรายงานน่ะ
‪ในรายงานเราเจอแต่หลักฐานเลี่ยงภาษี
‪และเพิ่มหุ้นบาเบลการก่อสร้าง ‪แบบผิดกฎหมายค่ะ
‪บาเบลการก่อสร้างเหรอ
‪เดี๋ยวนะ
‪โอ้โฮ นี่ ลางมาแล้วแฮะ
‪ลางอะไรครับ
‪รู้จักหัวหน้าทีมนาด็อกจินใช่ไหม
‪อือ
‪หัวหน้าทีมนาเคยรับผิดชอบงาน ‪เปเปอร์คอมปะนีอยู่ช่วงหนึ่ง
‪อ้อ
‪หลังโดนไล่ออก ‪หมอนั่นทำงานอะไรอยู่เหรอ
‪สวัสดีครับ ผมคือหัวหน้าทีมนา ‪ผู้รักในเสียงเพลงครับ
‪สิ่งไหนที่เป็นคำตอบกัน
‪(หัวหน้าทีมนาผู้รักในเสียงเพลง)
‪เคาะตะเกียบเข้าด้วยกัน
‪มาสร้างท่วงทำนอง ‪ด้วยการเคาะตะเกียบเป็นจังหวะ
‪ในคืนนี้เรามาร้องเพลง ‪สักหนึ่งเพลงกันเถอะ
‪ถ้าหากว่ายังเหลือเยื่อใยอยู่
‪ให้มองหากาลเวลาที่ผันผ่าน
‪ถ้าหากว่าหัวใจยังคงร้อนแรงอยู่
‪ก็ให้ร้องเพลงรักกัน
‪วงจรชีวิตที่วนเวียนไปมา
‪- คุณเพิ่งเคยมาที่แบบนี้ใช่ไหมคะ ‪- อะไรนะครับ
‪- เพิ่งเคยมาที่แบบนี้ใช่ไหมคะ ‪- ครับ
‪นี่เป็นผับสไตล์เกาหลีค่ะ
‪เคาะตะเกียบเข้าด้วยกัน
‪เฮ้ย ไอ้เวรนี่
‪หยุดร้องไปเลย
‪ลุงขว้างอะไรครับเนี่ย
‪ฉันใช้รูจมูกร้องเพลง ‪ยังเพราะกว่าแกอีก
‪โธ่เอ๊ย
‪อย่าขว้างของใส่เขาสิคะลุง
‪ร้องเพลงไม่ได้ ไม่ถือเป็นความผิดนี่
‪เป็นอะไรของเขาเนี่ย
‪เขาเมาแน่เลย
‪เธอพูดถูกเลย ไม่ควรขว้างของใส่เขาสิ
‪หลังจากผมนอนในรถอยู่ร่วมเดือน ‪ผมก็ตัดสินใจได้ครับ
‪ว่า "มาทำความฝันฉันให้เป็นจริงกัน ‪มาตามหาชีวิตที่แท้จริงของฉัน
‪ความหวังและความสุขของฉัน ‪อยู่ที่ไหนกัน"
‪เพราะอย่างนั้นผมก็เลยเกิดใหม่เป็น ‪นักร้องเพลงทร็อต
‪หัวหน้าทีมนา ผู้รักเสียงเพลงครับ
‪คุณลองไปนอนในรถดูอีกทีดีไหมคะ
‪คุณอาจจะมีความฝันอื่นอีกก็ได้นะ
‪ผมขายรถไปแล้ว นอนในรถไม่ได้แล้วครับ
‪ว่าแต่ ใครเหรอครับ
‪จำทนายความฮงยูชาน ‪ที่อยู่คึมกาพลาซ่าได้ไหมคะ
‪ผมเกลียดเขามากๆ เลยครับ
‪เดี๋ยวเหอะ ไอ้…
‪ฉันเป็นลูกสาวของเขา
‪ทนายความฮงชายองค่ะ
‪อ้อ ยัยบ้าคนนั้นเหรอ
‪จากนี้ตอบคำถามที่ฉันจะถามให้ดีล่ะ
‪ครับ
‪รู้จักเจสันฟันด์ใช่ไหม ‪เปเปอร์คอมปะนีของประธานจางฮันซอก
‪อ้อ เจสัน…
‪ว่าแต่ผมรู้เรื่องนั้นด้วยเหรอครับ
‪รู้สิครับ
‪บอกเท่าที่รู้ ไม่สิ ‪บอกมาให้หมดทั้งเรื่องที่ไม่รู้ด้วย
‪(ทนายความ ชเวมยองฮี)
‪(ชเวมยองฮี)
‪- ครับ คุณทนายชเว ‪- ฉันเจอวิธี
‪ที่จะสามารถกำจัดวินเชนโซ่ ‪ได้ง่ายและแน่นอนที่สุดแล้วค่ะ
‪ยังไงครับ
‪"อีอีเจอี"
‪มันแปลว่าอะไรครับ ‪ผมไม่ค่อยรู้สำนวนจีน
‪"ใช้ศัตรูกำจัดศัตรู" ‪ความหมายประมาณนั้นน่ะค่ะ
‪ช่วยพูดให้ละเอียดหน่อยได้ไหมครับ
‪ครับ
‪หนึ่งในหน้าที่ที่ผมเคยทำ ‪คือส่งข้อมูลการพัฒนา
‪ให้กับสาขาย่อย ‪ของเปเปอร์คอมปะนีนี้ครับ
‪สาขาย่อยอยู่ที่ไหน
‪พวกเขาก็ต้องอำพรางอยู่แล้วครับ
‪มันคือที่หอศิลป์ที่ชื่อรากูแซงครับ
‪(หอศิลป์รากูแซง)
‪ก็คือที่นั่นน่ะ
‪พวกเขาฟอกเงินด้วยผลงานศิลปะ
‪และซื้อหุ้นบาเบลการก่อสร้าง ‪ด้วยชื่อเปเปอร์คอมปะนี
‪เพื่อเพิ่มส่วนแบ่งของประธานบาเบล
‪อย่างผิดกฎหมายครับ
‪ถ้างั้นเอกสารทางการเงิน ‪ก็คงอยู่ที่นั่นสินะคะ
‪ครับ มันก็แน่อยู่แล้วครับ
‪(ผู้อำนวยการจองโดฮี)
‪มีพนักงานบัญชีทำงานอยู่ ‪ในห้องทำงานผู้อำนวยการครับ
‪แต่ผมว่าผอ.คงให้เธอมาทำงานอยู่ข้างๆ ‪เพื่อที่จะจัดการดูแลเองครับ
‪(ค่าใช้จ่ายและเงินทุนประจำเดือน)
‪แล้วระบบรักษาความปลอดภัยล่ะ
‪คุณวินเชนโซ่ครับ
‪ระบบรักษาความปลอดภัยหอศิลป์ ‪ก็ต้องเข้มงวดอยู่แล้วครับ
‪ตรงทางเดินไปยังห้องผอ. ‪ก็มีรปภ.เฝ้าอยู่เพียบ
‪และถ้าจะเข้าห้องผอ.ล่ะก็
‪ต้องสแกนนิ้ว
‪ต้องมีลายนิ้วมือของผอ.ครับ
‪มีอะไรอีกไหมคะ
‪อย่างอื่นเหรอ
‪อ้อ ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
‪แต่ได้ยินว่ามีผลงานศิลปะชิ้นหนึ่ง ‪อยู่ในห้องผู้อำนวยการครับ
‪มันราคาเท่าไรนะ ‪เอาเป็นว่า มันราคาแพงหูฉี่เลยล่ะ
‪ไม่รู้ว่าศิลปินคือใคร แต่ชื่อผลงาน ‪คือ "น็อตธิง" ไหมนะ
‪"น็อตธิง"
‪- "น็อตธิง" เหรอ ‪- ไม่ใช่แบบนั้น "น็อตธิง"
‪- "น็อตธิง" ‪- "น็อตธิง"
‪น็อตธิง…
‪เอาล่ะ ถ้าเขามา ‪ต้องปรบมือดังๆ ต้อนรับเขาด้วยนะครับ
‪ว่าแต่ทำไมเขาถึงมาช้าจังเลย ‪ตอนนี้ก็…
‪เลยห้าทุ่มแล้วนะเนี่ย
‪เขาคงไปทำงานที่อื่นอยู่ ‪ก็เลยมาสายไงครับ
‪เขาคงเป็นคนที่ยุ่งมากจริงๆ สินะ
‪ถ้าคุณทนายวินเชนโซ่รู้ขึ้นมา ‪พวกคุณจะทำยังไงครับ
‪ไม่ใช่พวกเรานะ ‪แต่เถ้าแก่พัคเป็นคนเรียกมาค่ะ
‪จะให้เราเชื่อเหรอ
‪ก็ทุกคนให้เขาเรียก เขาเลยเรียกมาไง
‪ท่านอาจารย์ ผมผิดหวังมากนะครับ
‪ไม่ใช่นะพ่อหนุ่มอัน ไม่ใช่แบบนั้น
‪ถ้าเราอยากหาทองคำจริงๆ น่ะนะ
‪โอ๊ะ ตรงนั้น เขามาแล้วแน่เลยๆ
‪ลูกพี่ครับ
‪(ตามหาสุนัข)
‪(หน่วยกู้ภัยสุนัขจรจัด ‪ตามหาสุนัข)
‪นั่นคนหรือหมาล่ะนั่น
‪นั่นหูหมาไม่ใช่เหรอ
‪- ซอกโด ‪- ลูกพี่ครับ
‪โธ่ ฉันมาช้าเพราะต้องช่วย ‪เจ้าน้องตัวนี้ระหว่างทางน่ะ
‪ขอโทษด้วยนะ
‪- ขอโทษนะครับๆ ‪- สวัสดีค่ะ
‪ทำไมลูกพี่ถึง…
‪ฉันควรจะบอกนายให้เร็วกว่านี้
‪ฉันเลิกทำงานหาทองคำ ‪มาสามเดือนแล้วล่ะ
‪- หือ ‪- ทำไม ทำไมกัน
‪ฉันตามหาทองคำมาทั้งชีวิต
‪แต่กลับรู้สึกว่างเปล่าในจิตใจ
‪แล้ววันหนึ่งฉันก็บังเอิญเก็บ ‪สุนัขจรจัดมาเลี้ยง
‪ฉันรู้สึกอิ่มเอมใจ ‪อย่างที่ไม่เคยเป็น
‪วันถัดไปก็เลยล้มเลิกทุกอย่าง ‪และจัดตั้งศูนย์ช่วยเหลือสุนัขจรจัด
‪ผมมีความสุขมาก ‪อย่างที่คาดไม่ถึงเลยครับ
‪อ๋อ ครับ
‪แล้วก็ ทุกท่านครับ
‪ทองที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในเหมืองทอง
‪แต่อยู่ในใจของทุกท่านครับ
‪มันอยู่ในใจครับ
‪ลองหาดูดีๆ ครับ
‪ผมขอตัวไปหาทองในใจเพิ่มนะครับ
‪ขอโทษนะ
‪- ติดต่อมานะ ฉันไปล่ะ ‪- ลาก่อนครับ
‪ลาก่อนครับ
‪มันอยู่ในใจของเรา
‪ทำไมบรรยากาศเป็นแบบนี้ครับ
‪ทุกท่านไม่ได้ทำอะไรผิดเลยครับ
‪ทั้งหมดเป็นเพราะ ‪ผมไม่ได้เรื่องเองครับ
‪แต่ก็นะ ถ้าผมเป็นทุกท่าน…
‪ผมก็คงไม่เชื่อใจมาเฟีย ‪ที่สกปรกและต่ำช้าแบบผมหรอก
‪ผมเข้าใจ
‪ไม่ใช่ว่าเราไม่เชื่อใจคุณทนายนะ…
‪ทีหลังก็ทำตามใจของทุกคนเลยครับ
‪มาเฟียที่สกปรกและต่ำช้าคนนี้ ‪จะขอตัวไปก่อนนะครับ
‪โธ่ คุณทนาย
‪อย่าว่าร้ายตัวเองแบบนั้นสิครับ
‪ขอโทษครับ พวกเราไม่ได้ตั้งใจ…
‪ทำเกินไปแล้วนะคะ
‪รอฉันด้วยค่ะ มาเฟียสกปรก
‪ทำเกินไปแล้วจริงๆ ‪รอผมด้วยครับ มาเฟียต่ำช้า
‪ถ้าเขาไม่ได้เป็นหน่วยกู้ภัยหมาจรจัด ‪ก็เกือบแย่ไปแล้วไหม
‪ถ้าเขาหาเจอทั้งหมาทั้งทองนี่ ‪จะเป็นเรื่องใหญ่เลยนะครับ
‪ทุกท่าน
‪คุยกับฉันหน่อยสิคะ
‪ถ้าจะคุยเรื่องผีชั้นใต้ดิน ‪ผมขอผ่านครับ
‪- ไม่ฟังค่ะ ‪- ไม่ฟังครับ
‪ไปกันเถอะ
‪ห้องลับ
‪รู้ไหมคะว่าฉันกลัวขนาดไหน ‪ว่าวันนี้พวกเขาจะเจอห้องลับ
‪คุณครูหมายถึงอะไรอยู่ครับ
‪ฉันกลัวแทบตายในทุกๆ วันค่ะ
‪เมื่อไหร่จะเอาทองออกมาสักทีคะ
‪คนที่ทำระบบรักษาความปลอดภัย ‪ของห้องลับ
‪ก็คือ
‪ฉันเองค่ะ
‪โปรแกรมสแกนม่านตา
‪โปรแกรมระเบิดตัวเอง
‪ฉันเป็นคนทำทั้งหมดค่ะ
‪เดี๋ยวนะ
‪ทำไมตึกนี้มีมือฉมังเยอะจังล่ะ
‪ทำอาชีพอะไรมาก่อนเหรอคะ
‪โปรแกรมเมอร์ระบบรักษาความปลอดภัยค่ะ
‪ก่อนหน้านั้นเป็นแฮกเกอร์ค่ะ
‪มีชีวิตรอดมาได้ยังไงครับ ‪ตอนนั้นคนที่เกี่ยวข้องทั้งหมด…
‪ฉันไม่ได้ทำงานภาคสนาม ‪ตัวตนจึงไม่เป็นที่รู้จักค่ะ
‪แต่หลังจากที่ได้ยินว่าทุกคน ‪ที่เกี่ยวข้องในการสร้างห้องลับตาย
‪ฉันก็หนีไว้ก่อนค่ะ
‪และโชคดีที่คนของประธานหวัง ‪หาฉันไม่เจอค่ะ
‪ถ้าไม่ได้ทำงานภาคสนาม ‪แล้วรู้ว่าเป็นที่นี่ได้ไงครับ
‪มันเป็นระบบที่ฉันสร้างขึ้น ‪ฉันก็ต้องสร้างไว้ให้สะกดรอยได้สิคะ
‪แล้วเหตุผลที่บอกผมคืออะไรครับ
‪รวมกันหน่อยสิคะ
‪ทองในห้องลับ
‪เราเอาออกมาด้วยกันเถอะค่ะ
‪พอประธานหวังตาย ‪คุณก็หมดหนทางจะเปิดมันนี่คะ
‪และถ้าบาเบลครองตึกนี้ไป ก็จบสิ้นค่ะ
‪แต่ถ้าทำพลาด ตึกก็จะถล่มค่ะ
‪เปิดได้จริงๆ เหรอครับ
‪แน่นอนสิคะ
‪ฉันเปิดได้โดยที่ตึกไม่ถล่มค่ะ
‪ไหนๆ ก็เป็นแบบนี้แล้ว ‪รวมผอ.เข้ากลุ่มเถอะค่ะ
‪ขอแค่พระสงฆ์วัดนานยักไม่อยู่ ‪ฉันก็เปิดได้ทันทีเลยค่ะ
‪ขอแค่นาทีเดียวค่ะ
‪คุณครูครับ ต่อให้เปิดได้
‪มันก็เอาออกมา ‪ภายในวันสองวันไม่ได้ครับ
‪เยอะขนาดนั้นเลยเหรอคะ
‪ช่วยรออีกหน่อยนะครับ
‪แล้วก็รักษาความลับ ‪ไว้ให้ดีด้วยนะครับ
‪ฉันใช้ชีวิตโดยการปิดปากแน่น ‪มาสองปีแล้วค่ะ
‪ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ
‪เหมือนยกภูเขาออกจากอก
‪ผอ.คะ ฝากด้วยนะคะ
‪ผอ. ผู้ช่วยชีวิตของเรา จริงๆ เลย
‪นี่มันอะไรครับ
‪ต็อกบกกีแสนอร่อยที่ฉันทำมาให้ค่ะ
‪แล้วก็
‪เสื้อเชิ้ตสีขาวที่ผมทำเอง
‪ที่จริงแล้ว ผมตัดเสื้อเก่งด้วย
‪ไม่เห็นต้องทำขนาดนี้เลย
‪เรารู้สึกขอโทษมากเลยค่ะ ‪ที่เป็นผู้รับอยู่ฝ่ายเดียว
‪แล้วอันนี้ก็เป็นของที่เราเอามาให้ ‪เป็นตัวแทนจากคนทั้งพลาซ่า
‪(หนังสือสัญญา)
‪(ผู้คนในพลาซ่าไว้วางใจ ‪ในวินเชนโซ่ กาซาโนเป็นอย่างมาก)
‪(หากมีเรื่องที่ต้องปรึกษา ‪จะพูดคุยกันอย่างเปิดเผยไม่ปิดบัง)
‪หนังสือสัญญาก็เป็นแค่ของฟุ่มเฟือย ‪สำหรับมาเฟียที่สกปรกต่ำช้าอย่างผม
‪ไม่เลย ไม่จริงเลยครับ
‪เราเขียนด้วยความจริงใจครับ ‪รับไปหน่อยเถอะ
‪พวกเราคงจะเสียสติไป ‪เพราะได้ยินเรื่องทองอะไรนั่น
‪เราที่อาจโดนไล่ออกนอกตึกได้ตลอดเวลา
‪คนที่ช่วยปกป้องเรามาจนถึงตอนนี้…
‪พอเถอะ
‪พวกเราก็ไม่ได้มีทรัพย์สิน
‪หรืออำนาจอะไร
‪แต่พวกเราก็ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบ ‪เพราะคุณทนาย
‪แถมยังได้ช่วยคนอื่น ‪และสอนบทเรียนให้ไอ้พวกบาเบล
‪จากนี้ไป เราจะไม่ฝันลมๆ แล้งๆ
‪และหันมาปกป้องพลาซ่าแทนค่ะ
‪ด้วยกันกับคุณทนาย
‪เข้าใจแล้วครับ
‪ผมจะร่วมมือกับทุกท่านอีกครั้งครับ
‪โอ๊ย ขอบคุณมากเลยนะ ขอบคุณๆ
‪ก่อนอื่น เรามีเรื่อง ‪ที่ต้องทำกันก่อนครับ
‪มันเป็นเรื่องสำคัญมาก
‪ผมจะบอกทุกท่านพร้อมกัน ‪พรุ่งนี้เช้าครับ
‪ได้เลย ขอบคุณมาก
‪ผมคิดถึงต็อกบกกี ‪ของเถ้าแก่เนี้ยมากเลย
‪จริงเหรอ
‪- ไปกันเถอะ ‪- ขอบคุณมากครับ
‪ไม่เป็นไร
‪- ไปเถอะ ‪- ไปเหรอ
‪พักผ่อนนะ
‪ขอบใจมากๆ
‪เราวางแผนจะทำงานสำคัญ ‪ซึ่งจะเป็นการปั่นหัวบาเบล
‪อย่างไร้ที่ติค่ะ
‪ถ้าเป็นงานแบบนั้นล่ะก็ ‪พวกเราต้องออกโรงทุกคนสิครับ
‪- จัดไป ‪- อย่าให้เสีย
‪เอาล่ะ ทุกท่าน ‪ครั้งนี้เป็นเกมใหญ่จริงๆ ครับ
‪เหนือสิ่งอื่นใด ทีมเวิร์กเราต้องดี ‪เข้าใจไหมครับ
‪- ค่ะ ‪- ครับ
‪- จัดไป ‪- ลุยเลย
‪- ดีมาก ‪- จัดเต็ม
‪ลุย
‪- ลุยกัน ‪- ต้องอย่างนี้สิ
‪ดีมาก
‪- คึมกา ‪- คึมกา
‪- จัดไป ‪- สู้
‪(หอศิลป์รากูแซง)
‪พวกเขาสร้างที่แบบนี้ทิ้งไว้ ‪เพื่อฟอกเงินสินะคะ แนบเนียนจริงๆ
‪เพราะการใช้ภาพศิลป์มาฟอกเงิน ‪แทบจะเป็นเรื่องปกติไงครับ
‪"รากูแซง" ชื่อนี้มันอะไรครับ
‪- แปลว่าอะไรกันนะ ‪- ดูมีระดับดีนะ
‪(ห้องผู้อำนวยการ)
‪ทางไปห้องผู้อำนวยการ ‪มีการ์ดยืนเฝ้าอยู่ด้วยนะครับ
‪ถ้างั้นถึงจะพยายามบุกเข้าไป ‪ก็คงไร้ประโยชน์น่ะสิคะ
‪ที่ประตูห้องก็มี ‪ระบบรักษาความปลอดภัยครับ
‪เราต้องหาวิธีเข้าไป ‪อย่างเป็นธรรมชาติครับ
‪ถ้าอยากเข้าไปอย่างเป็นธรรมชาติ
‪งั้นจะทำยังไงดีนะคะ
‪ศิลปินของผลงานชิ้นนี้อยู่เกาหลีเหรอ
‪(บริการเช่าสถานที่ส่วนตัว)
‪(ทนายฮงชายอง)
‪ผมลองค้นเกี่ยวกับ ‪บริการเช่าสถานที่ส่วนตัวแล้ว
‪มันถูกจองเต็ม ‪ไปถึงสองเดือนข้างหน้าเลยครับ
‪อ๋อ
‪เต็มอะไรเบอร์นี้
‪ราคาก็ไม่ถูกด้วยนะ
‪งั้นก็ลองหาวิธีอื่นกันครับ
‪ฉันแฮกรายชื่อผู้จองเสร็จแล้วค่ะ
‪(หอศิลป์รากูแซง)
‪(จอร์จ แอนเดอร์สัน ‪เจสสิก้า เบนิง)
‪เหมือนจะเป็นคู่รักนะครับ
‪พวกเขาจองไว้ในสองวันข้างหน้าค่ะ
‪พวกคุณทั้งสอง ‪ปลอมตัวเป็นคู่รักเข้าไปดีไหมครับ
‪ฉันกับคุณทนายน่ะเหรอคะ
‪ผมกับคุณทนายวินเชนโซ่ ‪เข้าไปเป็นคู่ไม่ได้นี่ครับ
‪นี่…
‪โธ่ กระอักกระอ่วนแย่เลย
‪ก็ได้ค่ะ
‪ทำอย่างนั้นก็ได้
‪นี่ค่ะ
‪เวรเอ๊ย เสียดายชะมัด
‪มีวิธีแฮกคอมพิวเตอร์ ‪ของนักบัญชีหรือเปล่าครับ
‪อ้อ ตรงส่วนนี้มีปัญหานิดหน่อยค่ะ
‪ห้องผู้อำนวยการ ‪ใช้เครือข่ายภายในของบาเบลกรุ๊ป
‪จึงไม่สามารถแฮกจากระยะไกลค่ะ
‪ฉันต้องติดตั้งอุปกรณ์ส่งสัญญาณ ‪บนคอมพิวเตอร์
‪และต้องไปแฮกจากระยะใกล้ค่ะ
‪คุณเปลี่ยนรูปผู้จอง ‪ในหน้ารายชื่อได้ใช่ไหมครับ
‪เรื่องหมูๆ เลยค่ะ
‪(จอร์จ แอนเดอร์สัน ‪เจสสิก้า เบนิง)
‪นี่เป็นข้อมูลเกี่ยวกับ ‪งานศิลป์ "น็อตธิง" ที่คุณขอมาครับ
‪"น็อตธิง"
‪เป็นผลงานศิลปะแบบติดตั้ง โดย ‪จิตรกรชาวอเมริกัน แจ็กสัน มาร์ติน
‪เห็นว่ามันเคยตั้งโชว์ในมิลาน ‪ก่อนที่จะขายให้กับรากูแซงครับ
‪ราคาประมาณหนึ่งหมื่นล้าน
‪(น็อตธิง)
‪ของแพงขนาดนี้ทำไมไม่ตั้งโชว์ ‪แต่ดันไปเก็บไว้ในห้องผู้อำนวยการคะ
‪มันเป็นผลงานที่หายากมาก
‪เห็นว่าแม้แต่ตอนที่อยู่ในมิลาน ‪เจ้าของก็เก็บซ่อนไว้ครับ
‪มันถึงไม่มีแม้แต่รูปถ่ายครับ
‪ถ้างั้นมาเริ่มกัน ‪อย่างจริงจังเถอะครับ
‪พาร์ตเนอร์ผม ‪ไม่น่าจะแต่งตัวแบบนั้นนะ
‪ฉันแต่งตัวแบบนี้ ‪เพราะไม่ใช่พาร์ตเนอร์คุณทนายไงคะ
‪ไหนๆ จะทำการแสดงทั้งที ‪ก็ต้องตัวให้มันดีๆ หน่อยสิครับ
‪ฉันขี้เกียจเปลี่ยนค่ะ
‪ไม่ต้องเปลี่ยนก็ได้ครับ ขึ้นรถครับ
‪คิดจะทำอะไรของเขาอีกนะ
‪(สวารอฟสกี้)
‪สินค้าที่สั่งไว้ค่ะ
‪ไปเตรียมไว้ตอนไหนคะเนี่ย
‪บราโว
‪ค่อยดูเป็นชุดที่จะไปแสดงหน่อย
‪แค่แสดงครั้งเดียว ‪จัดหนักขนาดนี้จะไม่เป็นไรเหรอคะ
‪ไม่ได้ให้ครับ
‪ผมแค่ช่วยมันตามหาเจ้าของเฉยๆ
‪นี่ คุณ
‪(คึมกาพลาซ่า)
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เดี๋ยว นี่เราอยู่ที่ไหนน่ะ ‪ไม่ใช่หอศิลป์นี่
‪อย่าทำร้ายพวกเราเลยนะคะ
‪ผมจะให้เงินคุณนะ โอเคไหม
‪เขามีเงินค่ะ
‪โปรดทราบ ตั้งแต่เวลา 18:00 น. ‪หอศิลป์จะถูกเช่าเป็นพื้นที่ส่วนตัว
‪รบกวนเชิญแขกผู้เข้าชมทุกท่าน ‪ออกจากหอศิลป์ก่อนกำหนดเวลาค่ะ
‪ย้ำอีกครั้งค่ะ ตั้งแต่เวลา 18:00 น. ‪หอศิลป์จะถูกเช่าเป็นพื้นที่ส่วนตัว
‪รบกวนเชิญแขกผู้เข้าชมทุกท่าน…
‪ในบันทึกระบุไว้ว่าหนึ่งในพวกคุณ ‪พูดภาษาเกาหลีได้คล่อง
‪ผมเองครับ ผมเก่งภาษาเกาหลีมากครับ
‪อ๋อ อย่างนี้นี่เอง ‪ถ้างั้นอีกท่านก็พูดเกาหลีไม่ได้เลย
‪ฉันพูดได้นิดหน่อย
‪แต่เดี๋ยวนี้ก็เก่งขึ้นเยอะเลยครับ ‪เพราะเรียนมาเยอะ ใช่ไหม
‪ใช่ไหม ที่รัก
‪- ใช่ ที่รัก ‪- ใช่
‪อย่างนี้นี่เอง เข้าไปกันก่อนเถอะค่ะ
‪- ครับ ‪- ค่ะ
‪ทางนี้ค่ะ
‪คู่รักแอนเดอร์สันล่ะ
‪- เห็นว่ากำลังเริ่มทัวร์ค่ะ ‪- อือ
‪มันทั้งสง่างามและทรงพลัง
‪จอร์จ ฉันดีใจมากที่เรามาที่นี่
‪พาสต้าและไวน์ครับ
‪มันดูสวยงามมาก ขอบคุณมากครับ
‪ขอบคุณ
‪โอเค
‪ตลอดสามชั่วโมงต่อจากนี้ ‪ที่นี่จะเป็นพื้นที่ของคุณสองคนค่ะ
‪ส่วนฉันจะช่วยแนะนำอยู่ข้างๆ ค่ะ
‪เชิญรับประทานอาหารกันก่อนเลยค่ะ
‪เราเตรียมไว้ที่หอศิลป์ซีค่ะ
‪ไม่ล่ะครับ พวกเราอยากดูภาพก่อน
‪แต่ก่อนตอนที่ฉันอยู่แอลเอ
‪ฉันก็เลยไปเยี่ยมชมบรอดเวย์ ‪ทุกครั้งที่รู้สึกแบบนั้น
‪ภาพศิลป์ทำให้ฉันรู้สึกประทับใจ
‪ฉันก็เลยเริ่มจะเรียนรู้เกี่ยวกับภาพ
‪ก็เลยเริ่มเรียนรู้เกี่ยวกับภาพค่ะ
‪ฮอตดอกในห้องสมุดอร่อยมากเลย
‪แล้วฮอตดอกนั้น ตอนนี้ฉันก็ยังคิดถึง
‪นี่คือภาพ "เรา ตลอดไป" ‪โดยอาลีอุสแมนค่ะ
‪เป็นผลงานที่แสดงออก ‪ถึงความรักอันเป็นนิรันดร์ค่ะ
‪คุณเบนิงคะ
‪คุณแอนเดอร์สันได้แอบเตรียม ‪เซอร์ไพรส์ขอแต่งงานไว้ค่ะ
‪เชิญออกมาข้างหน้าเลยค่ะ ‪คุณแอนเดอร์สัน
‪- ผมเหรอครับ ‪- ค่ะ
‪ผมเหรอครับ
‪ค่ะ มาสิคะ
‪นี่ค่ะ แหวนที่ฝากไว้
‪แหวนเหรอครับ
‪ค่ะ
‪อ๋อ แหวน
‪เร็วสิคะ
‪คุณแอนเดอร์สัน เร็วเข้าสิคะ
‪- ตอนนี้เลยค่ะ ‪- ครับ
‪ช่วยรับรักของผมหน่อยนะครับ
‪ช่วยเติมความรัก ‪และความโรแมนติกเพิ่มหน่อยค่ะ
‪คุณจะแต่งงานกับผมไหมครับ
‪ค่ะ ฉันจะแต่งค่ะ
‪มีความสุขมากเลยค่ะ
‪เอาล่ะ มาถึงไฮไลต์ ‪ของการขอแต่งงานแล้วค่ะ
‪คิส
‪จูบกันเลย
‪- จูบกันเลย ‪- จูบกันเลย
‪ไว้จูบทีหลังครับ
‪- คุณแอนเดอร์สันคะ ‪- ครับ
‪เรื่องจูบเอาไว้ทีหลังไม่ได้ค่ะ
‪คุณรักเธอจริงๆ แน่เหรอคะ
‪ครับ ผมรักจริงๆ ครับ
‪รักมากครับ แต่ว่า…
‪ให้จูบตรงนี้เลย มันก็ยังไงอยู่
‪งดงามมากเลยค่ะ ทั้งสองท่าน
‪ที่รัก
‪มันเป็นค่ำคืนอันงดงาม
‪ที่ฉันจะลืมไม่ลงเลยค่ะ
‪ที่รัก
‪มันเป็นค่ำคืน ‪ที่ลืมไม่ลงสำหรับผมเหมือนกัน
‪คุณจะแต่งงานกับผมไหม
‪ค่ะ ฉันรักคุณ
‪- ยินดีด้วย ‪- ยินดีด้วย
‪- การแต่งงานและรักนิรันดร์ ‪- การแต่งงานและรักนิรันดร์
‪- อย่าทะเลาะกัน ‪- อย่าทะเลาะกัน
‪- ตั้งแต่ผมดำไปยันผมหงอก ‪- ตั้งแต่ผมดำไปยันผมหงอก
‪- ยินดีด้วย ‪- ยินดีด้วย
‪- การแต่งงานและรักนิรันดร์ ‪- การแต่งงานและรักนิรันดร์
‪- อย่าทะเลาะกัน ‪- อย่าทะเลาะกัน
‪- ตั้งแต่ผมดำไปยันผมหงอก ‪- ตั้งแต่ผมดำไปยันผมหงอก
‪ทำไมแต่งตัวแบบนั้น
‪เป็นเม็ดหมากล้อมกันหรือไง
‪เอาไปแบ่งกันกินสิ
‪หายง่วงบวกอารมณ์ดี
‪อร่อยจัง
‪พวกเธอเป็นทีมเดียวกัน คุยกันหน่อยสิ
‪พี่สวยมากเลยค่ะ
‪พี่ก็สวยเหมือนกันค่ะ
‪พี่ใช้ลิปสติกสีอะไรเหรอคะ
‪มะเขือเทศแดงเข้ม
‪อ๋อ สวยมากเลยค่ะ
‪เหมือนฟังผีคุยกันเลย
‪มัวแต่ทำอะไรของพวกเขา ‪รีบๆ เข้าไปในห้องสิ
‪จริงๆ เลย
‪วิลเลียม เดย์น
‪วาดรูปที่แสดงถึงความคิด ‪ของคนสมัยใหม่ออกมาเยอะเลยค่ะ
‪นี่ ที่รัก เหนื่อยแล้วสินะ
‪- นั่งลงก่อน ‪- ขอโทษค่ะ
‪- ที่รัก ‪- ครับ
‪พวกเราต้องการ ต้องการมากจริงๆ
‪อ้อ อันที่เราอยากเห็นน่ะเหรอ
‪- ครับ ‪- อันนั้นไงคะ
‪ได้ยินว่า
‪ภาพน็อตธิงของแจ็กสัน มาร์ติน ‪อยู่ในหอศิลป์นี้ด้วยนี่ครับ
‪สมกับเป็นผู้ชื่นชอบในงานศิลป์ ‪รู้ดีเลยนะคะเนี่ย
‪ต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ
‪แต่น็อตธิงไม่ใช่ภาพสำหรับ ‪จัดแสดงทั่วไป ไม่สามารถเข้าชมได้ค่ะ
‪ให้ตายสิ
‪ตอนแรกว่าจะซื้อภาพ ‪จากที่นี่สักสองสามภาพ
‪ใช่
‪ภาษาเกาหลีเก่งขึ้นเยอะเลยนะ
‪ที่รัก
‪เราซื้อที่หอศิลป์อื่นก็ได้
‪- ไปกันเถอะ ‪- อือ
‪น่าเสียดายนะ
‪- ไปกันเถอะ ‪- อือ
‪น็อตธิง…
‪อยู่ในห้องทำงานของฉันค่ะ
‪ไปกันค่ะ
‪ไปดูกันหน่อยเถอะ
‪- อือ ‪- ไปกันนะคะ
‪เลิกทำแบบนี้แล้วกลับไปเถอะครับ
‪บอกให้เรียกผู้อำนวยการออกมาไง
‪มาพรุ่งนี้เช้าเถอะครับ ตอนนี้ไม่ได้
‪ไม่ ฉันบอกว่าหนึ่งในภาพที่จัดแสดง ‪ลอกเลียนผลงานของฉันไง
‪ขอโทษนะคะ
‪ฉันแค่ขอเข้าไป ‪หยิบของที่ลืมไว้ก็พอค่ะ
‪ใช้เวลาไม่นานหรอกค่ะ
‪มันคืออะไรและลืมไว้ไหนครับ ‪เดี๋ยวพวกผมจะเอามาให้ครับ
‪ไม่ค่ะ
‪มันเป็นของส่วนตัวและเป็นความลับ
‪- ปล่อยให้ฉันเข้าไปหน่อย ‪- ไม่ได้ครับ
‪เรียกผู้อำนวยการออกมาเดี๋ยวนี้
‪- เลิกตะโกนได้แล้วครับ ‪- จะทำงานกันแบบนี้เหรอ
‪พวกคุณมาจากบริษัทไหนน่ะ ‪ฉันบอกว่าจะเข้าไปแค่แป๊บเดียว
‪ถ้าไม่ออกมา ฉันจะเข้าไปเอง
‪ถ้ายังทำแบบนี้ เราจะแจ้งความนะครับ
‪ฉันแจ้งไว้แล้ว หลบไปเว้ย
‪เฮ้ย กันไว้ๆ
‪- หยุดเถอะครับ ‪- กันไว้
‪- พ่อของฉัน… ‪- พวกนายเหยียบย่ำเลือดศิลปินของฉัน
‪เข้าไปไม่ได้นะครับ
‪พระเจ้าช่วย
‪ผลงานนี้คือน็อตธิงสินะคะ
‪โอ้ มันสุดยอดมาก
‪คุณเบนิง นั่นคือโคมไฟตั้งพื้นค่ะ
‪จีอึน เปิดโคมไฟหน่อย
‪เปิดโคมไฟค่ะ
‪เอไอสินะ
‪แสงไฟสวยมาก
‪- ที่รัก ‪- หือ
‪พูดเก่งขึ้นเยอะเลยนะ
‪มีใครอาศัยอยู่ที่นี่สินะครับ
‪ทำไมถึงได้มีพรมเช็ดเท้า ‪ขนาดพอๆ กับเท้าผมเลยนะครับ
‪นี่คือผลงานน็อตธิง ‪ของแจ็กสัน มาร์ตินค่ะ
‪เป็นผลงานที่แสดงให้เห็นถึง ‪ความว่างเปล่าของวัฒนธรรมวัตถุ
‪ผ่านสัมผัสที่หกของเขาค่ะ
‪- สัมผัสที่หก ‪- ใช่ค่ะ
‪เห็นแล้วรู้สึกถึงความว่างเปล่า ‪จากรอยเท้านั่นทันทีเลยนะครับ
‪- รู้สึกได้ใช่ไหมล่ะคะ ‪- ส้นเท้านั่น
‪ยิ่งมองยิ่งสวยงาม
‪- และอเมซิ่งมากๆ เลยค่ะ ‪- ใช่ครับ
‪ท่านครับ
‪แขกดูงานอยู่นะ เสียมารยาท
‪มีเรื่องอะไร
‪มีผู้หญิงแปลกๆ ต้องการขอพบครับ
‪เห็นว่าตำรวจก็กำลังมาครับ
‪น็อตธิง
‪- คุณแอนเดอร์สัน คุณเบนิง ‪- ครับ
‪- ชมผลงานไปก่อนนะคะ ‪- ครับ ไม่ต้องเป็นห่วงครับ
‪ค่ะ
‪- โอ้ ฉันเศร้ามากเลย ‪- เศร้าเหรอ
‪เอาล่ะ
‪ขอบใจนะ ที่รัก
‪คุณทนาย
‪- เสียบเข้าไปเลย ‪- โอเค
‪เดี๋ยวนะ
‪เร็วเข้า
‪(สถาบันสอนเปียโนพรหมลิขิต ‪ซอมีรี)
‪- โอเค ‪- เรียบร้อยครับ
‪เราเสียบยูเอสบีแล้วครับ
‪โอเค
‪(เชื่อมต่อรีโมตพีซี)
‪(รากูแซง)
‪(ติดตามรหัสผ่าน)
‪ใช้เวลานานแค่ไหนเหรอคะ
‪ถ้าเร็วก็หนึ่งนาที
‪ถ้าช้าก็สิบนาที
‪ทำไมเวลามันห่างได้ขนาดนั้น ‪ทำเอาใจเต้นเลย
‪- ชนแก้วๆ ‪- ชนแก้วๆ
‪- คุณโดนเข้าแล้ว ‪- ผมเหรอ
‪ใช่ โดนเข้าแล้วพี่
‪- ดื่ม ‪- ดื่ม
‪- เหล้ากำลังจะเข้าไป ‪- เหล้ากำลังจะเข้าไป
‪- ไหลเข้าไปเรื่อยๆ ‪- ไหลเข้าไปเรื่อยๆ
‪หมดแก้วๆ
‪- ดีมาก ‪- อีกแก้ว
‪ทำอะไรของพวกคุณน่ะ
‪คุณเป็นผู้อำนวยการเหรอ สูงจริง
‪- ทำไมถึงแสดงผลงานที่คัดลอกมา ‪- ทำไมไม่ปล่อยให้ฉันเข้าไปคะ
‪ฉันบอกแล้วว่ามีของอยู่ข้างใน
‪พูดจาเหลวไหลอะไรของคุณ
‪คัดลอกบ้าบออะไรกัน
‪อะไรน่ะ
‪ตรงนี้ค่ะ
‪ตำรวจครับ
‪เราได้รับแจ้งว่ามีการคัดลอกงานครับ ‪สายสืบจอน จัดการเลย
‪ผู้อำนวยการที่นี่คือใครครับ
‪ทำไมนานแบบนี้คะ
‪รอหน่อยเถอะครับ
‪(หอศิลป์รากูแซง)
‪ได้แล้ว
‪นี่ค่ะ
‪เอาล่ะ ถึงตาฉันแล้วสินะ
‪(รากูแซง ‪แฟ้มข้อมูลร่วม)
‪ไหนดูซิ
‪"ธุรกรรมระหว่างประเทศ"
‪ทำไมภาษาอังกฤษเยอะจังวะ
‪- ฉันก็เลยบอกให้เรียนภาษาอังกฤษไง ‪- นี่อะไรเนี่ย
‪โฆษณานั้นไง
‪"ถ้าพูดภาษาอังกฤษไม่เป็น ‪ก็มาที่โรงเรียนดออุน
‪เธอด้วยเหรอ ฉันก็ด้วย เขาก็ด้วย"
‪นักบัญชีไม่จำเป็น ‪ต้องใช้ภาษาอังกฤษนี่คะ
‪นี่ไง "รายละเอียดฝากถอนต่างประเทศ"
‪อีกนานไหมครับ
‪กรุณารอสักครู่นะคะ
‪ตอนนี้เหงื่อซึมท่วมต้นขาฉันเลย ‪ช่วยเร่งมือหน่อยได้ไหมคะ
‪ฉันก็มีเหงื่อท่วมรักแร้เลยค่ะ ‪อย่าเร่งสิคะ
‪(กำลังคัดลอกสี่ไฟล์ ‪จากการจัดการไปยังโครงการ)
‪ภาพนี้เป็นภาพที่มีเอกลักษณ์ ‪การทัชของจิตรกรอีซงแบกอย่างชัดเจน
‪ลอกเลียนงั้นเหรอ
‪"ทัช" เหรอ
‪- ฉันโชว์งานฉันให้ดูไหมคะ ‪- เอามาดูสิคะ
‪คุณป้าที่อยู่ตรงนั้น ‪สรุปคุณลืมอะไรไว้ในนี้คะ
‪อยู่นั่นไง
‪ยังหวานฉ่ำอยู่
‪แล้วจะไปเคี้ยวมันอีกทำไม
‪ดูสิคะ ภาพของฉัน
‪มันเหมือนกันตรงไหนคะ
‪ลายเส้น สี ความรู้สึก
‪ฟีลลิ่งที่เหมือนกัน
‪มันเหมือนกันเป๊ะเลยเนี่ย
‪ผมก็มองว่าคล้ายกันมากครับ
‪ภาพเดียวกันเลย
‪นี่มันคัดลอกไปทั้งดุ้นเลยครับ
‪ทำไมต้องมาทำแบบนี้กับฉันด้วย
‪น่องฉันก็เหงื่อออกแล้วเนี่ย ‪ทำอะไรกันอยู่คะ
‪(กำลังคัดลอกสี่ไฟล์ ‪จากการจัดการไปยังโครงการ)
‪เสร็จแล้วค่ะ ดึงยูเอสบีออกได้เลยค่ะ
‪ครับ
‪พวกคุณกำลังทำอะไรคะ ‪คุณแอนเดอร์สัน คุณเบนิง
‪ทำไงดี โดนจับได้แล้วแน่เลยค่ะ
‪ถึงว่ารู้สึกสังหรณ์ไม่ดี
‪ทำไมสังหรณ์แย่ๆ แบบนี้ ‪ต้องแม่นตลอดเลย
‪พวกคุณไม่ใช่คู่รักใช่ไหม ‪พวกคุณเข้ามาทำไม
‪โดนจับได้แล้ว
‪พูดอะไรของพวกคุณ
‪โอเค
‪พวกเราคือเจ้าหน้าที่ ‪จากหน่วยข่าวกรองต่างประเทศของอิตาลี
‪เจ้าหน้าที่จากเอไอเอสอี
‪(บัตรประจำตัวเอไอเอสอี)
‪พวกเรากำลังตามสืบ ‪ภาพที่ถูกลักลอบนำเข้าจากอิตาลี
‪พวกเราได้รับเบาะแส
‪ว่ามีภาพบางส่วน ‪อยู่ที่หอศิลป์แห่งนี้
‪จับพวกเขา
‪อย่าขยับ
‪เป็นหน่วยข่าวกรอง ‪จากอิตาลีจริงๆ ใช่ไหมคะ
‪ชื่อจองโดฮี
‪ประวัติระบุว่า ‪จบการศึกษาจากพาร์สันส์
‪แต่เป็นวุฒิปลอม
‪(ประวัติส่วนตัว)
‪คุณไม่เคยได้รับ ‪รางวัลโจวันนีจากอิตาลี
‪และรางวัลอีเมอร์สันจากอเมริกา
‪รู้ได้ยังไง
‪เรามีเจ้าหน้าที่เกาหลีที่ให้ข้อมูล
‪เข้ามาค่ะ
‪หน่วยข่าวกรองทั้งสองประเทศ ‪ทำงานร่วมกันครับ
‪รีบบอกมา มีผลงานทั้งหมดกี่ชิ้น ‪ที่ถูกลักลอบนำเข้ามา
‪เราไม่มีผลงาน ‪ที่ลักลอบนำเข้าสักชิ้นเลยค่ะ
‪จริงๆ นะคะ
‪- อย่าโกหก ‪- บอกความจริงมา
‪- ดูเหมือนเราล้อเล่นเหรอ ‪- เหมือนเหรอ
‪- ถ้าไม่บอกจะยิงแน่ ‪- รีบบอกมา
‪- มีแค่ชิ้นเดียวค่ะ ‪- ชิ้นไหน
‪ภาพเหมือนของอันโตนีโอนี
‪เดี๋ยวนะ เดี๋ยวก่อนค่ะ
‪ขอแค่ฉันคืนภาพ ‪ก็จะไม่มีปัญหาใช่ไหมคะ
‪จะไม่มีปัญหาใช่ไหมคะ แน่นะคะ
‪ใช่
‪ฝากให้คุณหน่วยข่าวกรองคนนี้ ‪เขาจะจัดการให้เอง
‪- คนนี้เหรอคะ ‪- ทำไมครับ
‪คิดว่าผมจะเอาไปขายเหรอ
‪นิดหน่อย
‪เจ็ดต่อสามไหม
‪เหนื่อยมามากเลยนะครับทุกคน
‪- ครับ ‪- ค่ะ
‪ลบวิดีโอกล้องวงจรปิดทั้งหมด ‪ที่บันทึกภาพของเราไว้
‪แต่ว่ามันจะใช้เวลานานมากเลยนะ
‪ตอบมา
‪ค่ะ
‪ถ้าคุณต้องรีบออกจากเกาหลี
‪ใช้บริการที่นี่ได้เลย ‪เป็นบริษัทพันธมิตรของเรา
‪อะไรเนี่ย
‪"บ๊ายบาย บอลลูน"
‪"ทริปท่องเที่ยวเพื่อคุณ"
‪(หอศิลป์รากูแซง)
‪พวกเรามาถึงแล้วครับ บอส
‪การแสดงวันนี้สนุกมากเลยค่ะ
‪นั่นสิครับ
‪มีฉากจูบด้วย
‪ใช่ มีฉากนั้นด้วย
‪ขอโทษนะคะ ถ้าฉันทำให้ตกใจ
‪ไม่เป็นไรครับ
‪ที่รัก
‪พอได้แล้วค่ะ
‪ขนลุกชะมัด
‪ที่รัก
‪คุณทนายครับ
‪เราขึ้นไปดื่มเบียร์ฉลองกัน ‪บนดาดฟ้าสักแก้วไหมครับ
‪ดีค่ะ
‪สั่งขาหมูหรือไก่ทอดดีไหมคะ
‪หรือถ้าขี้เกียจ ‪ก็ซื้อเนื้อแดดเดียวก็ได้
‪เป็นอะไรไปคะ ‪ไม่ชอบเนื้อแดดเดียวเหรอคะ
‪คุณทนายครับ
‪เดี๋ยวผมจะขึ้นไปเตรียมไว้ก่อน ‪คุณทนายช่วยไปซื้อเบียร์หน่อยได้ไหม
‪มีอะไรให้เตรียมซะที่ไหน
‪แค่อยากสั่งฉันใช่ไหมคะ
‪ผมเคยขึ้นไปเมื่อสองวันก่อน
‪มีใครบางคนวางของกองไว้น่ะครับ
‪อีกแล้วเหรอ
‪จริงๆ เลย ใครอีกแล้วเนี่ย
‪ไปซื้อเบียร์เถอะครับ ‪เดี๋ยวผมขึ้นไปก่อน
‪กองของไว้อีกแล้วเหรอ จริงๆ เลยนะ
‪เปาโลเป็นคนส่งนายมาเหรอ
‪อาจจะใช่
‪คำบรรยายโดย: ธมลวรรณ แซ่เจิง