‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ลองยิงมาก่อนสิ
‪วินเชนโซ่ กาซาโน
‪เราคือตำรวจสากล
‪มาเพื่อจับกุม ‪และส่งตัวคุณกลับประเทศ
‪วางปืนลงครับ คุณวินเชนโซ่ กาซาโน
‪อย่าเข้ามานะๆ อย่าเข้ามา
‪ทุกคนวางปืนลง
‪(คิมอินยง)
‪คุณคิมอินยง
‪คุณแพคกยองซู
‪ครับ
‪กลับไปบอกเจ้านายซะ
‪ว่าตำรวจสากลกลับไปเพราะไม่มี ‪หลักฐานที่พิสูจน์ความผิดของฉันได้
‪แล้วก็จัดการศพพวกนี้ด้วย เข้าใจไหม
‪ถ้าไม่ทำตามที่ฉันบอก ‪พวกนายจะตายภายในสองวัน
‪แพคกยองซู เข้าใจไหม
‪ครับ
‪แล้วนายก็กลับไปบอกเขาซะ
‪ว่าให้เลิกทำอะไรแบบนี้ ‪แล้วนั่งรอความตายซะ
‪ครับ ผมรับทราบครับ
‪ผมขอตัวนะครับ
‪อ้อ ฉันปล่อยนายไปเฉยๆ ไม่ได้สิ
‪ต้องเรียกน้ำย่อยซะหน่อย
‪ในตอนนั้นผมนึกว่า ‪ผมจะตายแล้วจริงๆ ครับ
‪คุณบอกผมว่าจะแค่เป็นตัวล่อ ‪เพื่อให้ตำรวจสากล
‪จับวินเชนโซ่ได้ง่ายๆ นี่ครับ
‪ครับ ใช่แล้วครับ
‪แล้วนายไปเอาปืนมาจากไหน
‪อ้อ คือว่า…
‪ผมซื้อมากระบอกหนึ่ง ‪เพื่อเอาไว้ฆ่าวินเชนโซ่ครับ
‪อธิบดีอุตส่าห์ดึง ‪ตำรวจสากลเข้ามาแล้ว
‪แล้วทำไมคุณถึงพยายามจะฆ่าเขาด้วยคะ
‪ทนายชเวโง่หรือเปล่าครับ
‪วินเชนโซ่เป็นมาเฟียนะครับ มาเฟีย
‪ถ้าเขาไม่ได้รับโทษประหารชีวิต ‪ยังไงเขาก็ต้องกลับมาฆ่าเราอีกแน่ๆ
‪คุณไม่ฉลาดเอาซะเลย
‪มีลูกน้องวินเชนโซ่ ‪อยู่ที่ลานสเกตน้ำแข็งด้วยเหรอ
‪ครับ
‪เขาซ่อนไว้ห้าคนครับ ‪เจ้าคนเหี้ยมนั่น
‪งั้นแปลว่าสุดท้ายแล้ว ‪เราก็โดนมันเล่นงานเต็มเปาเลยล่ะสิ
‪ถึงจะเจ็บใจ
‪แต่ใช่แล้วครับลูกพี่
‪มันรู้ตัวว่าตำรวจสากล ‪จะไปจับมันงั้นเหรอ
‪ดูจากการที่มันให้ลูกน้องซ่อนตัว
‪เรื่องนั้น…
‪ผมก็ไม่แน่ใจครับ
‪ลูกน้องมันเพิ่มขึ้น ‪ตามนิสัยมาเฟียเหรอ
‪ครับ อาจจะนะ ครับ ผมว่าใช่เลยครับ
‪ถ้านายไม่อยากตาย ‪ก็อย่าไปยิงใครซี้ซั้วอีกล่ะ
‪ไปกันเถอะครับ ทนายชเว
‪ไปเถอะครับ ทนายชเว
‪ทุกคนยุ่งกันอยู่ ‪ไม่ต้องมาเยี่ยมผมหรอกครับ
‪ประธานปกปิดอะไรไว้ใช่ไหมครับ
‪ผมจะไปปกปิดอะไรได้ ‪มีแต่แผลถูกยิงเนี่ย
‪คุณต้องพูดกับผมตามตรงนะครับ
‪โธ่ เราไม่ใช่คนอื่นคนไกลนะ
‪จับมือผมเถอะ ผมเจ็บมากเลย
‪โอ๊ย เจ็บสุดๆ
‪- ไว้ผมจะติดต่อมานะครับ ‪- เดี๋ยว ไปไหนล่ะ
‪(ตอน 18)
‪งานแรกที่ทำทันทีหลังได้เป็นอธิบดี ‪มีแค่นี้เองเหรอคะ
‪ขึ้นชื่อว่างาน บางทีเราก็ทำได้ดี ‪บางทีก็ทำพลาดกันได้นี่ครับ
‪แล้วพอได้ลองทำดูเอง มันง่ายไหมล่ะคะ
‪พอได้ลองทำดูหนึ่งครั้ง ‪ก็เหมือนผมจะเซียนด้านนี้เหมือนกัน
‪ทราบไหมคะ ว่าปัญหาที่ใหญ่ที่สุด ‪ในตอนนี้คืออะไร
‪(หอผู้ป่วยวีไอพี)
‪ไม่รู้สิครับ
‪ตอนนี้ชื่อของอธิบดีของเรา ‪ก็ได้ถูกขึ้นอยู่ท้ายบัญชีดำ
‪ของวินเชนโซ่แล้วไงคะ
‪ถ้าอยู่เฉยๆ ‪คอคุณอาจจะปลอดภัยดีก็ได้
‪แค่เรียกตำรวจสากลมาเอง ‪จะมาขึ้นบัญชีดำอะไรกัน
‪อย่าทำอะไรที่ตัวเองทำได้ไม่ดี ‪ให้มันแย่ลงเลย
‪พวกเรามารักษาตำแหน่ง
‪รักษาชีวิตของพวกเราให้ดีเถอะนะ
‪แต่งตัวซอมซ่อไปหน่อยไหม หือ
‪เดี๋ยวก็มีหางเสียง เดี๋ยวก็ไม่มี ‪เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอะไรอยู่เรื่อย
‪ครับ ‪อธิบดีสำนักงานอัยการนัมดงบูครับ
‪ไม่ซื้อครับ
‪- ชน ‪- ชน
‪ให้ตายเถอะ
‪ถ้ามีอะไรผิดพลาด ตอนนี้คุณทนาย ‪ก็คงอยู่บนเครื่องบินแล้วนะคะ
‪แค่จินตนาการ ใจก็หวิวแล้วครับ
‪วันนี้เราเกือบได้ ‪พลัดพรากกันแล้วจริงๆ นี่ครับ
‪มีเรื่องที่ต้องปรึกษากันด่วนครับ
‪ฮันซึงฮยอกดึงตัวตำรวจสากลเข้ามา ‪เพื่อจับคุณกลับอิตาลีครับ
‪อีกไม่นานพวกเขาจะถึงอินชอนแล้วครับ
‪ทำไม กลัวเหรอ
‪ก็แน่สิครับ
‪คงมีคนถือปืนอยู่ไม่น้อยแน่ๆ
‪นายแค่ทำให้ใครสักคน ‪เข้ามาใกล้ฉันก็พอ
‪แล้วที่เหลือฉันจะจัดการเอง
‪เรียบร้อยแล้วครับ
‪- เยี่ยมเลยครับ ‪- ครับ
‪คุณจะบอกว่าเปาโล ‪ใส่ร้ายคุณอย่างนั้นเหรอ
‪- ครับ ‪- แล้วเราจะเชื่อคุณได้ยังไง
‪ถ้าสิ่งสำคัญอันดับแรกของผม ‪คือการหลบหนี
‪ผมก็คงฆ่าพวกคุณไปแล้ว
‪ปล่อยผมและกลับไปเถอะครับ
‪แล้วผมจะให้ของขวัญตอบแทน
‪นี่เป็นไฟล์บันทึกเสียง ‪และรายการสินบน
‪ที่เปาโลมอบให้กับส.ส. ‪และรัฐมนตรีครับ
‪แล้วอีกอย่าง
‪พรุ่งนี้บินไปมอลตาและตามหาเปเปอร์ ‪คอมปะนีที่ชื่อเจสันฟันด์สิครับ
‪และสืบเชื่อมโยงกับ ‪รายการบัญชีที่อยู่ในนั้นนะครับ
‪แล้วพวกคุณจะได้เลื่อนยศพิเศษครับ
‪- หนักไหม ‪- ไม่ครับ ไม่เป็นไรครับ
‪- ฉันถือเอง ‪- ไม่เป็นไรครับ
‪- ไม่เป็นไรหรอก ‪- ผมก็ไม่เป็นไรครับ
‪- นายน่าจะเหนื่อย ฉันถือเอง ‪- ไม่ครับ ไม่เหนื่อยเลยครับ
‪เขาบอกจะให้นายเป็นประธาน ‪แล้วทำไมนายถึงไม่ทรยศฉันล่ะ
‪ถึงได้เป็นประธาน ‪ก็ไม่ได้เป็นอย่างสมบูรณ์สักหน่อย
‪ได้เป็นแค่หุ่นเชิดเท่านั้นแหละ
‪ผมเลยปฏิเสธไปครับ
‪ทำได้ดีมาก รีบกลับไปเถอะ
‪เดี๋ยวครับๆ
‪ถ้ากลับไปเฉยๆ คงน่าสงสัย
‪ตรงนี้ๆ ช่วยยิงเฉียดเบาๆ ‪ตรงที่เนื้อเยอะๆ ตรงนี้หน่อยสิครับ
‪- ที่แขนเหรอ ‪- ครับ
‪- ทำอะไร เอาปืนมา ‪- ปืนเหรอครับ
‪- ท่อเก็บเสียง ‪- ท่อเก็บเสียง
‪- เร็วเข้า ‪- เร็วเข้า
‪แต่ว่าอันนี้…
‪มันเจ็บกว่าที่คิดนะ ‪อาจเป็นลมเลยก็ได้
‪โธ่ ไม่เป็นไรครับ ‪แค่ปืนสั้นเอง ผมทนได้ครับ
‪ฉันยังไม่ได้ยิงเลย
‪- ฉันจะยิงตอนนับถึงสามนะ ‪- นับสาม
‪- หนึ่ง ‪- หนึ่ง
‪- สอง ‪- สอง
‪โอ๊ย มันไม่เจ็บอย่างที่คิดนะ
‪คุณย่าครับ คุณย่ามาทำอะไรที่นี่ครับ
‪เฮ่ วิน
‪อือ
‪เช้านี้แดดดีนะ
‪- มาคุยกันหน่อยไหม ‪- แดดดีก็เลยอยากโดนดีเหรอ
‪โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย
‪เชิญ
‪(บ๊ายบาย บอลลูน)
‪ชามะลิ กาแฟ หรือชาโซโลม่อน ‪เอาอะไรดี
‪ไม่ต้องหรอก แกจะคุยเรื่องอะไรเหรอ
‪ไม่มีอะไรมากหรอก
‪ที่ปูซานมีบอลลูนรุ่นใหม่เข้ามาน่ะ
‪รุ่นใหม่ล่าสุด ประสิทธิภาพก็เลิศมาก
‪สามารถบินไปได้ไกลสุดๆ
‪ว่าแต่มาบอกฉันทำไมกัน
‪(วีไอพี ตั๋วโดยสารฟรีหนึ่งเที่ยว)
‪นี่น่ะ พอนายทำงานอันตรายไปเรื่อยๆ
‪บางทีก็อาจต้อง ‪หนีอย่างกะทันหันได้น่ะ
‪ถึงตอนนั้นจะมีเวลาไหน ‪ไปซื้อตั๋วเครื่องบินล่ะ
‪ถ้าโดนสั่งห้ามออกนอกประเทศขึ้นมา ‪ก็จะออกไปไม่ได้ด้วย
‪แกก็เลย
‪จะให้ฉันนั่งเจ้านี่หนีเหรอ
‪เรามีลูกค้าถึง 47 คน ‪ที่ออกนอกประเทศนี้ไปอย่างปลอดภัย
‪แน่นอนว่า น่าโชคร้าย ‪ที่มีสองคนที่ต้องจากโลกนี้ไป
‪แต่เชื่ออัตราความน่าจะเป็นได้นะ
‪แกโดนฉันเล่นงานไปซะขนาดนั้น ‪แล้วทำไมถึงมาช่วยฉันกัน
‪อ๋อ อันนี้…
‪เรียกว่าเป็นความใฝ่ฝันได้ไหมนะ
‪มีชายคนหนึ่งฝันอยากมีชีวิตอย่าง ‪ไมเคิล คอร์เลโอเน "เดอะก็อดฟาเธอร์"
‪แต่เขาได้พบกับคอร์เลโอเนตัวจริง
‪เขาก็เลยเคารพขึ้นมาทันทีน่ะสิ
‪เอาเป็นว่า ฉันจะเก็บไว้ก่อนแล้วกัน
‪เฮ่ วิน
‪อือ
‪นายช่วย…
‪เรียกฉันว่า "พี่" สักครั้งได้ไหม
‪พี่…
‪บ้านแกสิ อยากโดนอัดหรือไง
‪ใช่แล้วล่ะ ก็นะ
‪โอ๊ย ขนลุกไปหมด ลุกไปทั่วตัวเลย
‪โอ๊ย ขนลุกโว้ย
‪ข้อหนึ่ง
‪เราต้องกำจัดหมากของจางฮันซอก ‪ในกระดานหมากรุกให้สำเร็จค่ะ
‪หมากของฝั่งเขตซังชอน ‪กำจัดออกไปหมดแล้ว
‪ตอนนี้เหลือแค่หมากตัวใหญ่ๆ ครับ
‪งั้นเรากำจัดหมากตัวใหญ่กัน ‪วันนี้เลยเถอะครับ
‪วันนี้พวกหมากตัวใหญ่ๆ ‪คงจะทุกข์ใจน่าดูเลย
‪ผู้จัดการครับ เรื่องการยื่นฟ้อง ‪บาเบลทาวเวอร์ล่ะครับ
‪เตรียมพร้อมแล้วครับ
‪ถือแฟ้มนี่ไปยื่นที่ศาลก็พอครับ
‪- ให้ตาย ‪- ผมไม่น่าทำแบบนั้นเลย
‪- ว้าว ‪- ดูนั่นสิ
‪มาที่ร้านกาแฟกลอรีซาวด์ ‪เวลาบ่ายสามโมง
‪ถ้าไม่ยอมมา คุณจะต้องรับผิดชอบ
‪ประธานจางฮันซอก
‪ทำไมเขาถึงเรียกเรามาเจอ ‪ในที่แบบนี้กันครับ
‪ก็นั่นสิครับ
‪เรียกเรามาทำอะไร ‪ในที่สาธารณะแบบนี้เนี่ย
‪ตอนที่ได้รับข้อความ ‪ผมตกใจมากเลยครับ
‪ทำไมถึงได้ไร้มารยาท ‪ส่งข้อความแบบนั้นมากันนะ
‪บาเบลทาวเวอร์เนี่ย ‪จะสร้างได้จริงๆ ใช่ไหมครับ
‪- อะไรเนี่ย ‪- ผมได้ยินมาว่า
‪จะตรวจสอบซ้ำอีกครั้งนี่
‪- จากประสบการณ์ของผมแล้ว… ‪- เสียงนี่มันมาจากที่ไหนกัน
‪มามัวซักไซ้อะไรครับ ต้องรีบปิดมันสิ
‪รีบปิดเร็วเข้า
‪เถ้าแก่ร้านนี้อยู่ไหน เถ้าแก่
‪- พวกสื่อต่างๆ ก็เริ่มพูดถึง… ‪- มีอะไรเหรอคะ
‪- ว่ามีอะไรแปลกๆ แล้วนะครับ ‪- รีบปิดเสียงด้วยครับ
‪- ปิดเร็วๆ เลย ‪- เร็วเข้า
‪- อ้อ ได้ค่ะ ‪- มันเป็นแค่ความผิดพลาดด้านเอกสาร
‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลยครับ
‪- นี่ๆ มันดังกว่าเดิมอีก ‪- อูซังของเรา…
‪- หลบไป ‪- จะจัดการให้เรียบร้อย
‪- ถอดปลั๊กไปเลย ‪- ไม่ต้องห่วงนะคะ
‪ให้ตายเถอะ
‪- โธ่เว้ย ‪- ขอโทษด้วยนะคะ
‪ขอโทษค่ะ
‪ประธานจาง คุณจะเล่นแบบนี้ใช่ไหม
‪เรื่องนี้ผมไม่เกี่ยวครับ
‪มันไม่ใช่ที่อื่น
‪แต่มันถูกอัดเสียง ‪จากบ้านของประธานจางเชียวนะ
‪มันอาจจะมีเครื่องดักฟัง…
‪ตอนนี้มันต่างจาก ‪ตอนที่หัวหน้าแผนกซอตายมากนะ
‪มันไม่ใช่แค่ผมคนเดียว
‪ถ้าจะเอาแบบนี้ ‪ผมก็ไม่อยู่เฉยเหมือนกัน เข้าใจไหม
‪อธิบดีครับ อธิบดี
‪ให้ตายเถอะ บ้าเอ๊ย
‪ในครั้งนี้
‪เราตั้งใจจะถอนรากถอนโคนการทุจริต ‪ทั้งหมดเกี่ยวกับบาเบลทาวเวอร์ค่ะ
‪ทุกท่านอาจจะได้เห็น ‪ความจริงที่น่าตกใจก็ได้ค่ะ
‪คนที่อยู่ข้างๆ ‪ช่วยพูดอะไรหน่อยสิครับ
‪ตามคัมภีร์ไบเบิลแล้ว บาเบลทาวเวอร์ ‪พังทลายลงมาเพราะความโลภของมนุษย์
‪และในการพิจารณาคดีครั้งนี้ ‪ก็จะเป็นไปตามคัมภีร์ไบเบิลครับ
‪บาเบลทาวเวอร์จะถล่มลงมา ‪ก่อนจะได้สร้างด้วยซ้ำค่ะ
‪ช่วยบอกอะไรถึงพวกเขาหน่อยสิคะ
‪นี่เป็นคำสุดท้าย ‪ที่เราจะบอกกับบาเบลค่ะ
‪"มาทางไหน กลับไปทางนั้นเลยจ้ะ"
‪กล้องซูม
‪ลาก่อน
‪- มีอะไรจะพูดอีกไหมครับ ‪- แผนคืออะไรครับ
‪- จะเกิดอะไรขึ้นอีกคะ ‪- เดี๋ยวก่อนครับ
‪พูดอะไรเพิ่มเติมหน่อยครับ
‪(วัดนานยัก)
‪ฉันผลไม้กันหน่อยสิคะ
‪ตายจริง ต้องขอโทษด้วยครับ ‪เรากำลังจะออกไปบิณฑบาตน่ะครับ
‪ช่วงนี้พวกท่าน ‪ออกไปบิณฑบาตบ่อยจังนะคะ
‪เหมือนจะออกไปทุกวัน ‪ตั้งแต่สองสามวันก่อนแล้วนะ
‪ช่วงนี้วัดค่อนข้างลำบากเหรอคะ
‪อ้อ ไม่ใช่หรอกครับ
‪รบกวนโยมเอาผลไม้ไว้ข้างในวัด ‪พวกอาตมาจะฉันอย่างดีครับ
‪- ค่ะ ‪- ถ้างั้นอาตมาขอตัว
‪นมัสการลาค่ะ
‪ต้องมีพุทธศาสนิกชนเข้ามา ‪วัดถึงจะดำเนินไปได้สิ
‪ทำยังไงดีนะ
‪โธ่เอ๊ย
‪ถ้าพวกท่านไปบิณฑบาตทุกวันแบบนั้น
‪แปลว่าสถานการณ์คงจะไม่ดีมากๆ แน่เลย
‪พวกพระสงฆ์ ‪จะไปมีเงินเก็บอะไรได้ล่ะคะ
‪แล้วพลาซ่าก็อยู่ในสภาพนี้ ‪จะมีพุทธศาสนิกชนไหนเข้ามาที่วัดล่ะ
‪ฉันก็อยากไปวัดอยู่หรอกนะ ‪แต่ฉันเป็นคริสเตียนนี่สิ
‪ถ้างั้นพวกเรามาช่วยพวกพระสงฆ์ ‪คนละไม้คนละมือกันนะคะ
‪ใช่แล้วๆ ถึงจะลำบากกันอยู่ ‪แต่เราก็ต้องช่วยกันสิ
‪ฉันก็จะลองไปคุย ‪กับเถ้าแก่ร้านซักรีดดูนะ
‪- อือ ‪- ดีเลยๆ มาทำแบบนั้นกัน
‪เรายื่นฟ้องร้องไปแล้ว มาทำให้เป็น ‪สนามแข่งที่เท่าเทียมกันดีไหมครับ
‪ค่ะ เราต้องเริ่มต้นอย่างโหดเหี้ยม ‪และร้ายกาจเหมือนที่พ่อหวังไว้นะคะ
‪ออมมือด้วยนะครับ
‪คุณทนายนั่นแหละออมมือด้วยนะคะ ‪แล้วเจอกันค่ะ
‪อือ เข้าใจแล้ว
‪พวกเขาตรวจสอบเครื่องดักฟังแล้ว ‪แต่ไม่พบเลยครับ
‪แล้วอัดเสียงออกไปได้ยังไงกัน
‪ตอนนั้นมีคนมาเยอะนี่คะ
‪เป็นไปได้สูงว่าคงเป็นหนึ่งในนั้นค่ะ
‪ไม่หรอก นี่เป็นฝีมือของวินเชนโซ่
‪"ความละอายใจที่ยิ่งกว่าความตาย"
‪และเพื่อให้สิ่งนั้น ‪ตั้งแต่วันนี้ฉันจะเล่นหมากรุกกับนาย
‪และจะกำจัดหมากของนายไปทีละตัว
‪บิชอป อัศวิน เรือ…
‪เหมือนจะโดนกินไปหมดแล้วนะ
‪ถ้าเป็นฝีมือของวินเชนโซ่จริง
‪ครั้งนี้ดูท่าเขาจะเล่นแรงนะคะ
‪โธ่เอ๊ย เจ้าพวกตาแก่เหลาะแหละนั่น
‪นี่ไง ถ้ากำจัดพวกเขา ‪ตั้งแต่ที่ผมบอกให้กำจัดไปซะ
‪ก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นแล้ว ‪ไม่เคยเชื่อผมเลย
‪(ฟางข้าวยื่นเรื่องฟ้องร้อง ‪เรียกร้องค่าเสียหายบาเบลกรุ๊ป)
‪ทำไม มีอะไร มีอะไรอีกเหรอครับ
‪ฮงชายองยื่นเรื่องฟ้องร้อง ‪เรียกร้องค่าเสียหายจากบาเบลกรุ๊ปค่ะ
‪การฟ้องร้องคือการรุกฆาตงั้นเหรอ
‪(คดีฟ้องร้องเรียกร้องค่าเสียหาย ‪การกระทำผิดกฎหมายบาเบลกรุ๊ป)
‪(ผู้ยื่นฟ้อง: ฮงชายองและอื่นๆ 10 คน ‪ยื่นฟ้องต่อ: บริษัทบาเบลกรุ๊ป)
‪(ความประสงค์ของโจทก์)
‪(อธิบดี ฮันซึงฮยอก)
‪(บาเบลได้ว่าจ้างบริษัทรับจ้าง ‪เพื่อข่มขู่ผู้เช่า)
‪(วินเชนโซ่)
‪ครับ อธิบดีฮันซึงฮยอกครับ
‪ผมส่งตำรวจสากลที่คุณเรียกมา ‪กลับไปอย่างดีแล้ว
‪ผมแค่ทำตามขั้นตอนที่ชอบด้วยกฎหมาย
‪คุณทำแบบนี้ก็แย่สิครับ
‪ทำไมคำว่า "ชอบด้วยกฎหมาย" ‪ถึงฟังดูขัดหูได้ขนาดนี้นะ
‪ทั้งที่ออกมาจากปาก ‪อธิบดีสำนักงานอัยการเชียวนะ
‪เย็นนี้มาเจรจาต่อรองกันหน่อยเถอะ
‪ไม่รู้สิครับ
‪ทำไมผมต้องไปเจรจากับคุณด้วยครับ
‪ถ้าอยากมีชีวิตอยู่ ก็มาเถอะน่า
‪นับถึงสามแล้วจะวางสายนะ หนึ่ง สอง
‪ไม่เอา อ้าว วางไปแล้ว
‪ให้ตายเถอะ เขาเหนือกว่าอีกแล้ว
‪เขาอยากคุย ‪เรื่องอะไรของเขากันแน่เนี่ย
‪ขอผ้าเย็นหน่อยสิ
‪ฉันขอร่วมโต๊ะด้วยนะคะ
‪หาฉันเจอเก่งจริงๆ นะ
‪เป็นแฟนคลับโรคจิตของฉันหรือไง
‪ถึงจะยังไม่รู้ว่าวันไหน
‪แต่คนที่รู้ว่าตัวเองใกล้ตาย ‪ดูสบายใจจังเลยนะคะ
‪ไม่คิดกันบ้างเหรอ ‪ว่าพวกเราอาจจะฆ่าพวกเธอก่อนน่ะ
‪อือ ไม่คิดสักนิด
‪แต่ถ้าคุณทนาย ‪ชนะคดีฟ้องร้องบาเบลทาวเวอร์
‪เราจะต่อเวลาชีวิตให้ค่ะ
‪ไม่จำเป็นหรอกย่ะ
‪ฉันจะเติมเต็มความฝันต่อชีวิตตัวเอง ‪ที่ร้านสะดวกซื้อเอาเอง
‪โดยการกินนมเปรี้ยวน่ะนะ
‪แต่ว่าชีวิต ‪ก็คงไม่เหมือนชีวิตหรอกนะคะ
‪เพราะว่า พวกเราจะส่งคุณเข้าคุกอีกไง
‪(ดาวน์โหลด ‪ไฟล์เสียง)
‪ผมและพโยฮยอกพิล ลูกน้องของผม
‪ได้รับคำสั่งจากทนายชเวมยองฮี
‪ให้ฆ่าทนายฮงยูชาน ‪โดยอำพรางว่าเป็นอุบัติเหตุครับ
‪โธ่ๆ เจ้าพวกลูกแก้ว ‪ที่น่าสงสารของฉัน
‪มีบันทึกเสียงนี้ไปก็เท่านั้นแหละ
‪คนที่ผมจัดการด้วยวิธีนี้โดยได้รับ ‪คำสั่งจากทนายชเวมยองฮีได้แก่
‪ส.ส.แพคมินอู
‪หัวหน้าฝ่ายสารสนเทศ สน.กูดัม ‪พัคดงชอน
‪รัฐมนตรีช่วยว่าการจองจินแทค
‪ประธานกรรมาธิการ ‪การปกครองเที่ยงธรรม อีซอนอู
‪นักข่าวอียางซู ซอนอูเดลี่
‪ประธานสหภาพแรงงาน ‪ทีคิวโลจิสติกส์ คิมมินฮยอก
‪เธอจะทำยังไงกับ ‪ชื่อไร้ประโยชน์พวกนั้นกัน
‪ฉันจะใช้สิ่งนี้
‪มอบให้เป็นของขวัญ ‪วันคริสต์มาสปีนี้กับคุณนะคะ
‪จำคุก 30 ปี อะไรประมาณนั้น
‪ไม่คิดว่าเหมือนสุภาษิต "หมาเปรอะรำ ‪ตำหนิหมาที่เปรอะขี้" หน่อยเหรอ
‪ใครเปรอะขี้เหรอ
‪อ๋อ คุณทนายเปรอะขี้
‪- ฉันเปรอะรำสินะ ‪- ทั้งวินเชนโซ่ ทั้งเธอ
‪คิดว่าเปิดเผยเราแล้ว ‪ตัวเองจะดูสะอาดขึ้นหรือไง
‪เราไม่ได้ทำเพื่อให้ดูสะอาด
‪เราอยากเปรอะขี้ ‪แบบเหนือกว่าต่างหากค่ะ
‪ใช่แล้ว ต้องแบบนี้สิ
‪พูดได้ดี
‪มารอดูกันเถอะ ‪ว่าใครกันแน่ที่จะเหนือกว่า
‪เอ่อ ก็ได้ครับ
‪ผมรู้ว่าอาจทำอะไรให้คุณไม่พอใจ
‪แต่การทำสงครามก็ต้องมี ‪ความเสียหายตามมาอยู่แล้วนี่ครับ
‪ความเสียหายข้างเคียง อะไรแบบนั้น
‪ยังไงก็เถอะ
‪คุณอยากเจรจาเรื่องอะไร
‪ขอบคุณ
‪เจรจาต่อรองเรื่องชีวิตของนาย
‪ว่ายังไงนะ
‪ตอนแรกฉันก็ว่าจะไว้ชีวิตนายอยู่หรอก
‪แต่นายดันเรียกตำรวจสากลมาแกล้งฉัน ‪ฉันเลยเปลี่ยนใจว่าจะฆ่านายน่ะ
‪โธ่ จริงๆ เลย
‪นั่นไม่ใช่หัวข้อ ‪ที่จะทำเจรจาต่อรองหรอกนะ
‪ชีวิตเป็นของขวัญที่ดีที่สุด ‪ที่คนเราได้รับเลยนะ
‪เฮ้ย
‪ฉันเป็นอธิบดี ‪สำนักงานอัยการนัมดงบูนะเว้ย
‪ไอ้เด็กนี่กล้าดียังไง ‪ถึงได้มาล้อเล่นกับผู้ใหญ่
‪อย่าพูดเรื่องอายุเลย
‪อายุไม่ใช่ยศศักดิ์ ‪แต่เป็นปริมาณความรับผิดชอบต่างหาก
‪อย่ามาพูดห้วนๆ กับฉันสิวะ
‪เดี๋ยวปั๊ด ไอ้เวรนี่
‪อย่าพูดห้วนๆ นะเว้ย
‪ว่าแต่ เฮ้ย ‪ทำไมพวกนายถึงไม่เข้ามากันวะ
‪ฉันบอกว่าถ้าตบโต๊ะแล้วให้เข้ามาไง
‪ทำไมไม่รู้เรื่องรู้ราวกันเลย
‪โธ่เว้ย
‪เจ็บมือหมดแล้วเนี่ย
‪นายนี่เชยและทำอะไรเด็กกว่าที่คิดนะ
‪ถือเป็นเรื่องน่าผิดหวังที่สุดเลย
‪การต่อสู้ก็ต้องใช้วิธีเชยๆ ‪และเด็กน้อยแบบนี้แหละ
‪นายก็รู้ดีนี่
‪กระสุนเจาะผ่านพอดี ‪คงไม่ต้องผ่าออกหรอก
‪มัวทำอะไรกันอยู่
‪ทำอะไรหน่อยสิ ลงมือเร็วเข้า ‪ไม่มีปืนกันหรือไง
‪- ออกไปให้หมด ‪- ออกไปเร็ว
‪ออกไปให้หมด
‪รีบออกไปสิ แล้วพาคนที่นอนอยู่ไปด้วย
‪ฉันไม่เคยเห็นคนเจ้าเล่ห์คนไหน ‪มีความกล้าหาญเลยสักคน
‪ใช่แล้วครับ ‪ผมเป็นคนเจ้าเล่ห์มากครับ
‪ขอโทษครับ
‪ไว้ชีวิตผมด้วยครับ
‪พวกแกเป็นใครวะ
‪นี่เป็นค่าตอบแทน ‪ที่ไม่เคารพพวกผู้ใหญ่
‪ไอ้พวกตาแก่นั่น
‪กล้าดียังไง ‪ถึงมาจ้องเล่นงานลูกพี่ได้
‪พวกคนใหญ่คนโตนั่น ‪ยังมีกำลังวังชาอยู่สินะ
‪ถึงได้มายั่วยุพวกเราแบบนี้ได้
‪โอ๊ย ดูเท้าพี่สิ
‪เรากำจัดพวกมันไปให้หมดเลยดีไหม
‪พวกเขาเป็นคนที่ยังมีอำนาจมาก ‪ในประเทศนี้ค่ะ
‪ถ้าทำพลาดไป เราอาจเป็นเรื่องได้ค่ะ
‪ถึงจะไม่ใช่ตอนนี้ ‪แต่สักวันเราจะจัดการพวกเขาให้หมด
‪ตอนนี้เป็นหมากที่ไร้ประโยชน์แล้วนี่
‪ปีศาจกลั่นแกล้ง…
‪ปีศาจอีกตน
‪หยุดนะ
‪- จับเขา ‪- เฮ้ย
‪จับเขามา
‪ไป
‪น่าจะเพลามือกันหน่อยสิ
‪รู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นใคร
‪หัวหน้าคิม
‪อัยการจองอินกุก ‪สำนักงานอัยการนัมดงบูกับฉัน
‪สนิทกันมากมานานแล้วล่ะ
‪อัยการจองเคยบอกฉันไว้
‪ถ้าจะเปิดประตูห้องลับ ‪ที่ตึกคึมกาพลาซ่า
‪ก็ต้องตามหานายก่อน
‪ผมเปิดไม่ได้หรอกครับ
‪อุปกรณ์จดจำม่านตา ‪มันอยู่ในห้องลับน่ะครับ
‪ถ้างั้นก็ต้องหาวิธีอื่นกันน่ะสิ
‪ใครเป็นคนออกแบบ ‪ระบบรักษาความปลอดภัยของห้องนิรภัย
‪ผมไม่ทราบครับ
‪ทราบแค่ว่าทางประธานหวัง ‪เป็นคนติดต่อทั้งหมดครับ
‪ปกติถ้าจะสร้างระบบรักษาความปลอดภัย ‪ในประเทศอื่น ก็ต้องใช้คนประเทศนั้น
‪ทำไม ก็เพราะแต่ละประเทศมีโครงสร้าง ‪และวิธีรักษาความปลอดภัยต่างกันไงล่ะ
‪เอ้านี่
‪ตั้งแต่วันนี้นายมีเรื่อง ‪ที่ต้องทำกับลูกน้องของฉัน
‪สืบหาผู้เชี่ยวชาญด้านรักษา ‪ความปลอดภัยและแฮกเกอร์
‪ที่เก่งกาจที่สุด ‪ในช่วงเวลานั้นมาให้หมด
‪ผมจะไปตามหาได้ยังไง
‪นายเป็นเจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองนี่ ‪สืบมาให้ได้ซะ หือ
‪ถ้านายไม่อยากให้ ‪ครอบครัวต้องตายไปด้วย
‪แล้วนั่นอะไรอีก
‪เฮ้ยๆ ออกรถๆ
‪ออกรถสิ
‪ไอ้พวก…
‪(อธิบดีฮันซึงฮยอก)
‪เราจะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้นะครับ
‪ประธานจางอาจจะตายขึ้นมาจริงๆ นะครับ
‪การก่อการร้าย การใช้ปืน
‪จับกุมวินเชนโซ่และผู้อาวุโสเถอะค่ะ
‪คนที่รู้ดีอย่างพี่ พูดแบบนี้ได้ไง
‪จับกุมเหรอ
‪นั่นเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ ‪เมื่อเราถือไพ่เหนือกว่าสิครับ
‪ถ้าเกิดผิดพลาดขึ้นมา
‪ถูกเปิดโปงทั้งเรื่องสินบน ‪และไฟล์กิโยตินเลยนะครับ
‪เป็นถึงอธิบดีสำนักงานอัยการนัมดงบู
‪แต่จับมาเฟียกระจอก ‪แค่นี้ไม่ได้เหรอคะ
‪อดีตเซียนอัยการผู้ยิ่งใหญ่ ‪จากสำนักงานอัยการนัมดงบู
‪ปิดงานให้เรียบร้อย ‪ไม่ได้เลยหรือไงครับ
‪นี่
‪นี่มันห้องทำงานของอธิบดี ‪สำนักงานอัยการนัมดงบูนะครับ
‪เบาเสียงหน่อยครับ
‪ค่ะ ได้ค่ะ
‪คือว่านะครับ
‪ผมลองครุ่นคิดดูแล้ว
‪เรามาใช้วิธีมาเฟียกันเถอะ
‪สถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับตอนนี้
‪คือคุกครับ
‪เข้าใจที่ผมจะพูดใช่ไหม
‪เลิกพูดจาเหลวไหลเถอะค่ะ
‪ไม่เหลวไหลนะครับ
‪ต่อให้เป็นวินเชนโซ่ กาซาโน
‪การบุกเข้าไปในคุก ‪ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยนะครับ
‪หมายความว่ายังไงครับ
‪บอกให้ผมไปเข้าคุกเหรอ
‪หนึ่งหรือสองสัปดาห์ก็พอค่ะ ‪ฉันจะเตรียมให้อยู่อย่างสบายในนั้น
‪ทนายชเว ก็รู้นี่ครับ ‪ว่าผมเกลียดคุกขนาดไหน
‪เพราะไม่อยากเข้าคุก ผมก็เลย ‪ใช้ชีวิตแบบหลบซ่อนตัวตนมาตลอดไง
‪ฉันรู้ดีค่ะ
‪ไม่ได้ให้เข้าไปจริงๆ ‪แต่เพื่อเป็นการปกป้องค่ะ
‪จะปกป้องหรืออะไรก็ช่าง ‪ผมไม่อยากเข้าไปจริงๆ
‪ถึงเวลายอมรับแล้วค่ะ
‪วินเชนโซ่…
‪เป็นคู่ต่อสู้ที่แกร่งเกินไปค่ะ
‪ให้ตายสิ
‪ผมไม่ได้พูดเล่นนะครับ
‪ผมไม่อยากเข้าไปในนั้น
‪อย่ากลัวไปเลยค่ะ
‪ฉันจะแต่งข้างในนั้นไว้ให้ ‪เหมือนห้องโรงแรมเลยค่ะ
‪โธ่เว้ย
‪(บาเบลกรุ๊ป)
‪คุณจางฮันซอก
‪เรามาจากแผนกเลี่ยงภาษี ‪ของนัมดงบูครับ
‪คุณถูกจับกุม ‪ในข้อหาหลีกเลี่ยงภาษีครับ
‪ฉันเหรอ
‪คุณมีสิทธิ์แต่งตั้งทนายความ ‪และมีโอกาสแก้ตัว
‪พร้อมทั้งมีสิทธิ์ ‪ยื่นประท้วงการจับกุมครับ
‪อะไรเนี่ย ‪เอาแต่จับกุมคนที่ไร้ความผิด
‪เงียบหน่อย คนอยู่เยอะแยะ
‪ขอหนึ่งนาที ขอคุยกับน้องชายหน่อย
‪เปิดตัวบาเบลไบโอ ‪ในระหว่างที่ฉันไม่อยู่ซะ
‪ผมสั่งเลื่อนไปแล้วครับ
‪อะไรนะ
‪ตอนนี้มีข่าวลือ ‪เกี่ยวกับบาเบลไบโอเพียบเลยครับ
‪บอกว่าจัดตั้งขึ้นเพื่อขยายหุ้น ‪หรือไม่ก็ปลอมแปลงทางบัญชี
‪ใครสั่งให้นายตัดสินใจแบบนั้น
‪เปล่าครับ ไม่ใช่การตัดสินใจของผม
‪ผมแค่อ้างอิงจากบอร์ดบริหาร ‪และแผนกแผนงานครับ
‪- เฮ้ย ‪- แล้วก็ พี่…
‪บอกให้ผมเป็นผู้บริหารอย่าง ‪อลิซาเบธ โฮล์มส์ใช่ไหมครับ
‪แต่เธอเป็นนักต้มตุ๋นนี่
‪และตอนนี้ก็อยู่ในคุก
‪การที่บอกให้ ‪ผมเป็นผู้บริหารที่เหมือนเธอคนนั้น
‪ก็หมายความว่าให้ผมเป็นนักต้มตุ๋น
‪แต่ผมทำแบบนั้นไม่ได้สิครับ ‪จะเป็นภาระของพี่น่ะสิ
‪นาย…
‪อยากตายจริงๆ เหรอ
‪เหนื่อยชะมัด
‪จะตายทำไมล่ะ
‪ทั้งหมดนี้เพื่อพี่ของผมต่างหาก
‪พาเขาไปครับ
‪มีใครจะไปกินข้าวไหม
‪อือ ออกไปได้
‪คงเหนื่อยแย่เลยนะครับ ท่านประธาน
‪- ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ อัยการจอง ‪- สวัสดีครับท่านประธาน
‪ผมก็ไม่ได้เจอนานแล้ว
‪วินเชนโซ่คงไม่ปล่อยไปง่ายๆ แน่ ‪กลับมาแบบนี้ได้เหรอ
‪ไม่ถูกขู่เหรอครับ
‪ก็เคยถูกขู่อยู่ครั้งหนึ่งครับ
‪แต่อัยการเกาหลี ‪ก็ไม่ควรสยบให้มาเฟียครับ
‪อาทิตย์หน้า อัยการจองของเรา ‪จะกลายเป็นหัวหน้าฝ่าย
‪เขาจะมีอำนาจมากกว่าเดิมครับ
‪ถ้างั้นก็
‪ผมจะรอดูครับ
‪ขอบคุณครับ
‪ผมก็ขอบคุณครับ
‪เรียนธรรมเนียมการดื่มมาดีนะ
‪ถึงแม้ผมจะขาดความรู้
‪แต่ผมเรียนธรรมเนียมปฏิบัติ ‪มาอย่างดีครับ
‪ร้อนๆ
‪- ว่าแต่… ‪- อือ
‪จะไม่ฆ่าผมจริงๆ ใช่ไหมครับ
‪อือ
‪เพราะดูเหมือนนายกำลังสำนึกผิดอยู่
‪ว่าแต่รู้ได้ยังไงเหรอครับ ‪ว่าผมกำลังสำนึกผิดอยู่
‪มันอาจจะเป็นของปลอมก็ได้นี่ครับ
‪การสำนึกผิดไม่ได้ปฏิบัติโดยคำพูด
‪แต่เป็นการเปลี่ยนการกระทำ ‪และทำอย่างต่อเนื่อง
‪ถึงแม้ไม่รู้ว่า ‪จะทำไปได้ถึงตอนไหนก็เถอะ
‪แต่ตอนนี้ก็เหมือนจะยังทำได้ดีอยู่นะ
‪โอ้โฮ
‪ทำไมถึงได้พูดจาฉะฉานขนาดนี้นะ
‪คำชมครับ คำชม
‪เพราะคุณเท่มาก
‪ว่าแต่ทำไมนายถึงปฏิเสธ ‪ตำแหน่งประธานแล้วมาช่วยฉันล่ะ
‪เหตุผลที่ช่วยคุณเหรอ
‪แค่รู้สึกว่า
‪เหมือนพี่ชายน่ะ
‪แปลกๆ แฮะ
‪ต่อให้โดนด่าก็สบายใจ
‪เล่นฮอกกี้ด้วยกันก็สบายใจ
‪ดื่มเหล้าด้วยกันก็สบายใจ
‪ผมรู้สึกแบบนั้นนะครับ
‪ไหนๆ ดื่มเหล้ากัน ‪ผมก็อยากขออะไรหน่อย
‪ตอนอยู่กันแบบนี้ ‪ขอเรียกว่าพี่ไม่ได้เหรอ
‪อือ ไม่ได้
‪ครับ คุณวินเชนโซ่ กาซาโน
‪อย่าทำตัวตามสบายเกินไปก็แล้วกัน
‪พี่วินครับ พี่วิน
‪ชืดหมดแล้ว
‪กลิ่นก็เริ่มแปลกๆ
‪ยังเหลืออยู่นะ
‪- เฮ้ย ‪- หือ
‪เค็มมาก
‪ใส่เกลือเยอะเกินไปมั้ง
‪- งั้นเหรอ ‪- อือ
‪ฉันนี่นะ ลงทุนแล้วเจ๊งทุกทีเลย
‪เขาก็แนะนำเคล็ดลับมา
‪แชร์เคล็ดลับหน่อยสิ
‪อิจฉาชะมัด
‪(หน่วยข่าวกรอง ‪ความปลอดภัยระหว่างประเทศ)
‪จางฮันซอ ไอ้เวรนี่
‪หมายเลข 6723 มีคนมาเยี่ยม
‪มาตอนที่กำลังเบื่อพอดีเลย
‪เป็นไง ฉันใส่เสื้อนักโทษ ‪ก็ยังดูดีใช่ไหม
‪อือ
‪หน้าตาเหมือนอยู่ในรีสอร์ตกังกุนเลย
‪ที่นี่ดีมาก
‪คนก็เป็นมิตรด้วย
‪คิดว่าอยู่ในนั้นแล้วจะปลอดภัยล่ะสิ
‪และคงมีคนที่จะคอยช่วยคุ้มกันให้
‪พัศดีก็ดูแลอย่างดี
‪นายเองก็เคยผ่านมาแล้วในอิตาลี ‪ก็คงจะรู้ดีนี่
‪ขอโทษที่ทำลายบรรยากาศนะ
‪แต่คิดว่าทั้งหมดนี้ ‪เป็นไปตามแผนของพวกนายเหรอ
‪คิดว่าจะไม่รู้เหรอว่ารถของนาย ‪เป็นกระจกกันกระสุน
‪คิดว่าตอนนั้นพวกเขา
‪ฆ่านายไม่ได้จริงๆ เหรอ
‪กล่อมประธานจางฮันซอกเข้าเรือนจำ
‪โดยไม่ให้เขารู้ตัว
‪จะกล่อมเข้าเรือนจำก็ได้อยู่หรอก
‪แต่ถ้าผมเป็นคนสร้างข้อหาเอง ‪ก็จะดูออกเกินหรือเปล่าครับ
‪พรุ่งนี้ตอนเช้า สถานการณ์ทุกอย่าง ‪จะถูกเตรียมพร้อมไว้แล้ว
‪อ๋อ ครับ
‪คนที่ยัดนายเข้าไปในนั้น
‪ก็คือฉันนี่แหละ
‪ไม่มีอะไรน่าสนุกไปกว่า
‪การที่ศัตรูแพ้ตลอดเวลา ‪แต่ก็ยังวิเคราะห์สาเหตุการแพ้ไม่ออก
‪ฆ่าฉันเลย ไอ้มาเฟียเวร
‪เลิกทำตัวน่ารำคาญได้แล้ว
‪บอกมาตามตรงซิ เหตุผลที่ไม่ฆ่าฉัน
‪เพราะกลัวใช่ไหมล่ะ
‪พอจะให้ฆ่าจริงๆ ก็กลัวผลที่จะตามมา
‪ใช่ไหมล่ะ
‪นึกว่าฉลาดซะอีก
‪แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังมองไม่ออก
‪ฉันจะบอกเป็นครั้งแรกเลยนะ
‪รู้ไหมว่าฉายาฉันในโลกมาเฟียคืออะไร
‪ในภาษาเกาหลีคือ "แมวที่อิ่มแปล้"
‪แมวที่อิ่มแปล้
‪ถ้ามันจับหนูมา มันจะเล่นหนูทั้งวัน ‪ก่อนที่จะเขมือบ
‪ไอ้โจรที่ฆ่าพ่อแม่บุญธรรม ‪ของฉันตอนเด็ก
‪ฉันกลายมาเป็นมาเฟีย ‪และตามรังควานมันถึงสองปี
‪แล้วไอ้เวรนั่นก็พยายามฆ่าตัวตายล่ะ
‪ฉันพามันไปรักษาในโรงพยาบาล ‪ที่ดีที่สุด และให้มันออกมา
‪และวันที่มันออกมา
‪ฉันเลี้ยงอาหารมื้อที่ดีที่สุด ‪และฆ่ามันตายทันที
‪เหตุผลที่แท้จริง ‪ที่ฉันปล่อยให้นายรอดมาถึงทุกวันนี้
‪ก็เพื่อที่จะเอามาเล่นเป็นหนู
‪นี่คือตัวตนที่แท้จริงของฉัน
‪ขั้นตอนในการเล่นครั้งสุดท้าย ‪ก่อนที่จะจับกิน
‪ก็คือการให้นายได้เห็น
‪บาเบลทาวเวอร์ล่มสลายจากในห้องกระจก
‪ฉันจะออกพรุ่งนี้ยังได้เลย
‪ข้อมูลเปเปอร์คอมปะนีของนาย ‪ที่ได้มาจากหอศิลป์รากูแซง
‪คิดว่าฉันให้ไฟล์ต้นฉบับ ‪กับอัยการจองเหรอ
‪ไอ้โง่
‪ไอ้นี่…
‪แค่ข้อมูลนี้ นายก็ต้องอยู่ในนั้น ‪อย่างน้อยอีกเดือน
‪ไม่ว่าอัยการจองและทนายชเว ‪จะพยายามระดมความคิดกันยังไงก็เถอะ
‪จับตาดูจากในห้องกระจกให้ดีๆ
‪ว่าบาเบลทาวเวอร์จะล่มสลายยังไง
‪หมายเลข 6723 กลับห้อง
‪ปล่อย
‪ข้อมูลเปเปอร์คอมปะนี ‪จากหอศิลป์รากูแซงน่ะ
‪วินเชนโซ่บอกว่าไม่มีสำเนาเหรอ
‪ครับ ตอนนั้นเขาพูดอย่างนั้นครับ
‪ไปเชื่อคำพูดมาเฟียได้ไง
‪ให้ตายสิ จะบ้าตาย
‪มันเป็นฟ้องอาญา ‪ก็ต้องใช้เวลาใช่ไหมล่ะ
‪ครับ
‪ประธานจางคงจะ ‪ไม่สามารถออกมาได้เร็วๆ นี้ครับ
‪ถ้าพลาดขึ้นมา ประธานจาง ‪คงจะต้องปักหลักที่นั่นเลยนะ
‪เป็นสิ่งที่ผู้อาวุโสหลายท่าน ‪ต้องการนี่ครับ
‪นี่…
‪ก็จริงแฮะ
‪ส่วนไฟล์กิโยติน ‪ก็ให้ประธานจางฮันซอหา
‪ก่อนอื่นใช้ข้อมูลหอศิลป์รากูแซง ‪กักขังไว้อีกหน่อยเถอะครับ
‪เอางั้นเหรอ
‪ก็ดีนะ ตามนั้นเลย
‪แต่ฉันน่ะเป็นห่วง ‪เรื่องฟ้องบาเบลทาวเวอร์มากกว่า
‪เพราะไม่มีใครรู้เลยว่าวินเชนโซ่ ‪กับทนายฮงชายองจะทำอะไรอีก
‪ท่านอธิบดี ช่วยเลื่อน ‪การยกตำแหน่งของผมหน่อยสิครับ
‪คดีฟ้องร้องบาเบลทาวเวอร์ ‪และคดีประธานจาง
‪ผมจะจัดการเองครับ
‪(โก สเต็ป ‪อาร์โน)
‪ฮัลโหล ลูคา
‪คอนซีลเยเร ผมถึงสนามบินอินชอนแล้ว
‪"อินชอน" เหรอ
‪มีอะไรเหรอ
‪ฉันไม่รู้เลยค่ะว่าวินเชนโซ่ ‪วางแผนแบบนี้ไว้
‪ขอโทษค่ะ
‪แต่ยังไง ผมก็ปลอดภัยใช่ไหมครับ
‪ค่ะ
‪ส่วนเรื่องเปเปอร์คอมปะนี ฉัน ‪และอัยการจองจะจัดการให้เรียบร้อยค่ะ
‪รวมถึงบาเบลทาวเวอร์ด้วย
‪ตอนนี้ออกไปไม่ได้ใช่ไหมครับ
‪ค่ะ
‪ผมทนมองบาเบลทาวเวอร์ล่มสลาย ‪จากในนี้ไม่ได้ครับ
‪รีบเอาผมออกไปให้เร็วที่สุด ‪เข้าใจใช่ไหมครับ
‪ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
‪แล้วก็ฮันซอ…
‪จับตาไว้ให้ดีครับ
‪เพราะช่วงนี้โตพรวดๆ เกินไปแล้ว
‪มีอะไรให้ช่วยไหมครับ
‪ผมกำลังตามหาคุณวินเชนโซ่ กาซาโนครับ
‪- คอนซีลเยเร ‪- ใช่
‪ตามผมมา ตามมาเลย
‪- สบายดีไหม ลูคา ‪- เดี๋ยวครับ
‪ลูคาๆ
‪ยินดีต้อนรับ ลูคา
‪เพื่อนๆ เหรอ
‪ทุกคนชอบนายมาก
‪ลูคา
‪คอนซีลเยเร
‪ดาริโอและเซบาสเตียน ‪ถูกตระกูลลูเซียโนฆ่าตาย
‪ไม่รู้เลยว่าใครจะเป็นรายต่อไป
‪เปาโลมัวทำบ้าอะไรอยู่
‪เปาโลไม่ได้สนใจตั้งแต่แรกแล้ว
‪มีข่าววงในหลุดออกมาว่า ‪ตำรวจกำลังสืบสวนเกี่ยวกับเปาโล
‪ก็เลยกำลังจัดการทรัพย์สิน ‪เตรียมหนีครับ
‪ไอ้เวรใจเหี้ยม
‪ดูร้ายแรงมากเลยนะครับ
‪เหมือนจะมีคนตายไปจำนวนหนึ่ง
‪และคอนซีลเยเรเพิ่งสบถครับ
‪คอนซีลเยเร
‪ช่วยกลับอิตาลี ‪ไปช่วยแฟมิลี่ของเราเถอะครับ
‪ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป ‪แฟมิลี่เราจบแน่
‪(ผลลัพธ์: สำเร็จ)
‪ผมตีวงผู้เชี่ยวชาญความปลอดภัย ‪และแฮกเกอร์จนเหลือแค่สี่คน
‪ดูหน้าสุดท้ายสิครับ
‪(ซอมีรี)
‪ที่อยู่ปัจจุบัน คึมกาพลาซ่า
‪ครับ
‪ช่างทำกุญแจ ‪อาศัยอยู่ข้างตู้เซฟหรอกเหรอเนี่ย
‪(วินเชนโซ่)
‪อะไรเนี่ย
‪(ถึง คุณเบนิง ‪นี่เป็นภาพถ่ายเมื่อวันก่อน)
‪(ด้วยความเคารพ ‪แดเนียล พัค)
‪(รูปถ่ายประจำเดือน จอร์จแอนเดอร์สัน ‪เจสสิก้าเบนิง: ขอแต่งงาน)
‪อย่าไป…
‪แหม จริงๆ เลย
‪ไม่ใช่ไปสนามรบซะหน่อย
‪- ฮึบนะ ‪- ก็สนามรบถูกแล้วนี่ครับ
‪อาจจะไปสู้ในสนามรบจน…
‪- ฮึบ ‪- ฮึบ
‪แต่มันฮึบไม่ได้ครับ
‪ผู้จัดการ
‪ผมจะไปแค่สองสัปดาห์ครับ ‪ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ
‪แต่คนเราน่ะนะ แล้วถ้าสองสัปดาห์ ‪กลายเป็นสี่ สี่กลายเป็นแปด แปด…
‪นี่
‪วันนี้เป็นตัวละครที่น่ารำคาญ ‪ไม่เบานะ ผู้จัดการของเรา
‪ขอโทษครับ
‪ไม่เป็นไรค่ะ ‪ช่วงนี้คงไม่มีเรื่องอะไร
‪ประธานจางก็อยู่ในเรือนจำ
‪โธ่ ให้ตาย อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ
‪คึมกาพลาซ่าน่ะ ‪เป็นเหมือนป้อมปราการเลยนะ
‪ผู้จัดการ
‪อย่าร้องไห้ไปสิคะ
‪เช็ดน้ำตาแล้วออกมานะ
‪พี่ รีบออกมาสิคะ
‪อือ กำลังไป
‪อันนี้คือโคชูจัง ‪กับหัวไชเท้าซอยแห้งนะ
‪กลับไปแล้วอย่าลืมกินนะคะ
‪- ขอบคุณครับ ‪- เดี๋ยวฉันใส่ในนี้
‪นี่
‪นี่เป็นผักกาดหอมดองที่แม่ฉันทำค่ะ
‪ฉันจะใส่ไว้ด้วยกันนะคะ
‪อันนี้เป็นเครื่องรางนำโชคค่ะ ‪ต้องพกติดตัวนะคะ
‪จริงครับ เห็นว่ามันขลังมากเลย
‪- ใช่ค่ะ ‪- ขอบคุณครับ
‪พวกเราจะปกป้อง ‪ในช่วงสองสัปดาห์นี้เองครับ
‪คงไม่มีเหตุการณ์ ‪ที่กลับมาไม่ได้ใช่ไหมครับ
‪จริงๆ เลย จะกลับมาไม่ได้ได้ไง ‪พูดอะไรกัน
‪หลังจากจัดการ ‪สถานการณ์ทางนู้นเรียบร้อย
‪ก็จะกลับมาทันทีแน่นอนครับ
‪พระพุทธเจ้าจะอยู่เคียงข้างทุกวินาที
‪อมิตาพุทธ
‪ขอบคุณครับ
‪เดินทางปลอดภัยนะ
‪ขอบคุณครับพี่
‪เดินทางปลอดภัยนะคะ
‪รีบไปเถอะค่ะ
‪พาสปอร์ตล่ะครับ
‪เดินทางปลอดภัยนะครับ
‪กินอาหารให้ครบทุกมื้อนะคะ
‪รีบๆ กลับมานะคะ
‪ลาก่อน
‪ร้องทำไม
‪- ร้องทำไมล่ะเนี่ย ‪- เดี๋ยวก็กลับมาครับ
‪สองสัปดาห์เองครับ
‪สองสัปดาห์เหรอคะ
‪ร้องไห้นี่นา
‪- เปล่าเหอะ ‪- ร้องใช่ไหมคะ
‪กลับไปเถอะครับ
‪ฉันจะไปส่งถึงข้างในค่ะ
‪ไม่เป็นไรหรอกครับ
‪เดี๋ยวจะกลับมาครับ ‪เตรียมฟ้องร้องไปก่อนนะครับ
‪ค่ะ
‪แล้วตอนกลับมา ไม่จำเป็นต้องซื้อ ‪น้ำหอมหรือผ้าพันคอให้เลยนะคะ
‪ไม่ต้องเลย
‪รีบเข้าไปดื่มกาแฟสักแก้วเถอะค่ะ
‪ถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น
‪ก็ติดต่อมาทันทีเลยนะครับ
‪ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ
‪ไปนะครับ
‪ลูคา
‪คุณทนาย
‪เพื่อน
‪ก็เหมือนจิตวิญญาณเดียวกัน
‪ที่อยู่ในสองร่าง
‪ฉันก็จะเจ็บปวดไปด้วย…
‪ฉะนั้นห้ามบาดเจ็บเด็ดขาดเลยนะคะ
‪ผมสัญญาครับ
‪ดื่มไวน์ไหมคะ
‪ไม่เป็นไรครับ
‪(วิธีสนิทกับนก)
‪(วินเชนโซ่)
‪สวัสดี
‪ยินดีที่ได้พบนะ คุณซอมีรี
‪เราไม่ได้จะเป็นเพื่อนกันอยู่แล้ว
‪ฉะนั้นไม่ต้องรู้จักกันหรอก
‪รีบเปิดซะ
‪ฉันไม่รู้อะไรแบบนี้ค่ะ
‪ฉันเปิดไม่เป็นค่ะ
‪ถ้าพูดว่าเปิดไม่เป็นอีกครั้ง
‪ฉันจะฆ่าทันที
‪ไปส่งมาอย่างราบรื่นใช่ไหมครับ
‪แน่นอนสิคะ
‪คงจะจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ‪แล้วกลับมาค่ะ
‪อยู่ที่นี่เขาก็ทำแบบนั้นตลอดนี่คะ
‪ครับ
‪แต่พอเขาไม่อยู่แล้ว ‪ก็รู้สึกโหวงจริงๆ นะครับ
‪สองสัปดาห์เหรอ
‪คงจะผ่านไปอย่างรวดเร็วครับ ‪เพราะวุ่นกับการเตรียมฟ้องร้อง
‪ค่ะ พวกเราตั้งใจ ‪เตรียมฟ้องร้องกันเถอะค่ะ
‪สู้ๆ
‪เปิดแล้วค่ะ
‪ทองคำกับไฟล์กิโยตินอยู่ไหน
‪ผมไม่รู้เรื่องครับ
‪เฮ้ย นายเอาไปซ่อนไว้ที่ไหน
‪จริงๆ นะครับ ผมไม่รู้จริงๆ นะครับ
‪ไอ้เวรนี่…
‪บอกความจริงมา
‪แกเอาไปซ่อนไว้ที่ไหน
‪ให้ตายสิวะ
‪ไปจับสิ
‪เถ้าแก่ซักอบรีด
‪เถ้าแก่โรงจำนำคะ
‪เถ้าแก่ซอกโด
‪เกิดอะไรขึ้นคะ
‪พวกคนเลวบุกเข้ามาในวัดนานยัก
‪พวกคนเลวไหนคะ
‪ผู้จัดการ ‪รีบขึ้นไปเรียกแฟมิลี่ของเราค่ะ
‪ไม่ได้ครับ เหลือพวกคุณสองคน ‪จะอันตรายครับ
‪เร็วๆ ค่ะ
‪คุณซอมีรี
‪รีบๆ มาตอนที่ผมยังพูดดีๆ ครับ
‪คุณเป็นใคร
‪บุคคลที่สามหลบไปครับ ‪นี่เป็นสถานการณ์อันตรายครับ
‪ฉันไม่ใช่บุคคลที่สาม ‪ฉันเป็นทนายของเธอค่ะ
‪อ๋อ
‪สำนักงานกฎหมายฟางข้าว ‪ลูกสาวของทนายฮงยูชาน
‪คุณรู้จักพ่อฉันได้ยังไง
‪ก็ต้องรู้จักสิ ‪เขาเป็นคนที่ไม่ธรรมดาเลยนะ
‪ช่างเรื่องนั้นเถอะ
‪- รีบไปได้แล้ว ‪- ทนายฮง
‪คงไม่ได้สอนมารยาทในการปฏิบัติตัว ‪กับผู้ใหญ่ให้ลูกสาวสินะ
‪ท่านสอนว่าอย่าไปทำตัวสุภาพ ‪กับคนอย่างพวกแกต่างหาก
‪รีบพามานี่
‪เอามือออกไป ห้ามพาเธอไปเด็ดขาด
‪อย่านะ
‪หยุดอยู่ตรงนั้น
‪คุณทนาย
‪พวกคุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
‪ทำไมไม่ไปล่ะคะ
‪ผมจัดการด้วยวิธีอื่นไปแล้วครับ
‪แล้วก็…
‪ผมลืมให้อาหารอินซากีน่ะครับ
‪เอาเป็นว่า ถอยไปก่อนครับ
‪หรือว่า วินเชนโซ่ กาซาโนเหรอ
‪ไม่จำเป็นต้องรู้หรอก
‪ฉันจะให้นายชดใช้อย่างสาสม ‪ภายในห้านาที
‪คำบรรยายโดย: ธมลวรรณ แซ่เจิง