‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ไม่นะ
‪ไม่
‪คุณทนาย
‪พอสักทีเถอะ
‪ปล่อย
‪แกนี่มัน…
‪ไม่ควรเกิดมาเลยจริงๆ
‪ไม่ควรเด็ดขาด
‪ไอ้เดนสวะ
‪จางฮันซอ
‪บ้าเอ๊ย
‪บ้านเลขที่ 49-8 ย่านยอนซอ เขตซังอุน
‪มีคนเจ็บถูกยิงสองคน ‪ช่วยรีบมาด้วยครับ
‪- คุณทนาย ‪- คุณทนาย
‪พี่ครับ
‪นายเป็นอะไรไหม
‪ผม…
‪ผมทำได้ดีใช่ไหมครับ
‪นายทำได้ดีมาก
‪เหมาะสมที่จะเป็นน้องชายฉัน
‪ตั้งแต่เกิดมา
‪นี่เป็นครั้งแรก…
‪ที่ผมได้ทำสิ่งที่มนุษย์ควรทำ
‪พี่ครับ
‪อันนี้ รู้ใช่ไหมครับ
‪ขอบคุณนะครับ พี่
‪ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมา
‪(ตอน 20)
‪ค่าห้องเดี่ยวนี้ ‪ผมเป็นคนออกให้เองครับ
‪ฉันจ่ายให้คุณตั้งสิบวันนะคะ
‪เจ็บมากใช่ไหมครับ
‪ความรู้สึกที่ว่ากันว่า ‪"เหมือนถูกปืนยิง"
‪มันเป็นอย่างนี้นี่เองนะคะ
‪กล้ามเนื้อคุณเสียหาย
‪ห้ามขยับไหล่ไปสักระยะนะครับ
‪สักครู่นะครับ
‪ขอโทษทีนะครับ
‪คุณนั่งโทษตัวเอง ‪ตลอดทั้งคืนเลยใช่ไหมคะ
‪ว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะตัวเอง
‪พวกเราแค่ไปออกรบด้วยกัน ‪แล้วฉันก็ถูกยิงค่ะ
‪ไม่ใช่ความผิดเพื่อนร่วมรบหรอกนะคะ
‪ฉันฟื้นขึ้นมาได้อย่างปลอดภัยแล้ว
‪จากนี้ก็วางใจเรื่องฉัน
‪และจัดการให้จบเถอะนะคะ
‪ครับ
‪ผมจะทำให้มันจบภายใน 24 ชั่วโมงครับ
‪แล้วก็…
‪ต้องจากไปใช่ไหมคะ
‪ถ้างั้น…
‪นี่คงเป็นคืนสุดท้ายของเราแล้วสินะคะ
‪ผมจะรักษาสัญญา ‪ที่เคยให้ไว้คราวก่อนให้ได้ครับ
‪เมื่อจบเรื่องทุกอย่างแล้ว
‪ไม่ต้องติดต่อฉัน ‪แล้วรีบจากไปเถอะนะคะ
‪เข้าใจไหมคะ
‪(ประธานจางฮันซอกแห่งบาเบลกรุ๊ป ‪สังหารน้องชายและพยายามฆ่าทนายความ)
‪วินเชนโซ่ วินเชนโซ่ๆ
‪โล่งอกไปที ‪ที่คุณทนายฮงไม่เป็นอะไรนะคะ
‪ไม่ใช่ยุคคาวบอยสักหน่อย ‪มาถือปืนยิงคนแบบนี้ได้ยังไง
‪เถ้าแก่ ผมซื้อปืนสักกระบอกดีไหมครับ
‪ตอนอยู่ในกรม ‪ผมเป็นพลทหารแม่นปืนเลยนะครับ
‪หน้าตาแบบนั้นคงเป็น ‪พลทหารตัวตลกมากกว่าน่ะสิ
‪นี่ การต่อสู้น่ะ ‪คือความแกร่งทางจิตต่างหาก
‪แต่ที่แน่นอนคือ
‪เขาโดนหมายจับและเป็นอาชญากรแล้ว ‪ค่อยยังชั่วหน่อย
‪ตอนนี้เขาหนีไม่รอดแล้วใช่ไหมครับ
‪ไอ้คนชั่วช้านั่น
‪พวกคุณทนายกับเราพุ่งเข้าสู้ ‪อย่างไม่ยอมแพ้จนถึงที่สุด
‪ก็เลยถอดหน้ากากมันได้ครับ
‪พวกเราไม่ใช่คนเก่าแล้วนี่คะ
‪ถ้าใครบุกเข้ามาล่ะก็ ‪แม่จะจับทึ้งหัว…
‪ขอโทษทีค่ะ
‪ลองบุกเข้ามาดูสิ
‪ถ้ามีใครเข้ามาโจมตีเรา ‪ผมไม่ปล่อยให้มันกลับไปครบ 32 แน่
‪พวกเราทุกคนตัดสินใจแน่วแน่ ‪ว่าจะช่วยคุณทนายให้ถึงที่สุด
‪อาตมาก็จะพักการนั่งทำสมาธิไว้ก่อน
‪และร่วมต่อสู้ด้วยครับ
‪ฉันก็จะต่อสู้ด้วยหัวใจที่เร่าร้อน ‪เพื่อคุณทนายด้วยค่ะ
‪พวกมันตายแน่
‪ต้องใช้เวลาเท่าไร ‪ในการปลดล็อกเหรอครับ
‪แล้วแต่รุ่นโทรศัพท์ แต่น่าจะปลดได้ ‪ภายในสามสี่ชั่วโมงครับ
‪ผมจะให้เจ้าหน้าที่ที่เชี่ยวชาญ ‪ดูให้ทันทีครับ
‪ขอบคุณนะครับ
‪แล้วก็นี่ครับ
‪ไฟล์กิโยตินครับ
‪คอนซีลเยเร
‪หารือกับอธิบดี ‪แล้วใช้มันอย่างดีด้วยนะครับ
‪ผมก็จะเก็บไฟล์สำเนาไว้ครับ
‪ขอบคุณจริงๆ ครับ
‪ผมจะนำมาใช้เพื่อความยุติธรรม ‪ของประเทศเกาหลีครับ
‪ใช้เหยียบย่ำคู่ต่อสู้ให้จมดิน ‪แทนการใช้เพื่อความยุติธรรมนะครับ
‪อะไรนะครับ
‪ผมขอพูดในมุมมองวายร้ายครับ
‪คู่ต่อสู้ที่ผมกลัวน้อยที่สุด
‪คือพวกนักการเมืองและรัฐบาล ‪ที่เอาแต่พูดถึงความยุติธรรมครับ
‪แค่ย้ำเรื่องความยุติธรรม ก็ใช่ว่า ‪ความยุติธรรมจะเพิ่มขึ้นนี่ครับ
‪คู่ต่อสู้ที่ผมกลัวที่สุด ‪คือคนอื่นต่างหากครับ
‪คือพวกเจ้าของร้านพิซซ่า ‪ที่ถือไม้เบสบอล
‪มายืนหน้าบ้านผม ‪เพราะโกรธที่เราขึ้นค่าคุ้มครอง
‪จำไว้ด้วยนะครับ
‪ผมจะทำตาม…
‪คำสอนของคุณครับ คอนซีลเยเร
‪(ฮันซึงฮยอก)
‪(รับสินบนและยักยอกเงิน)
‪เมื่อคุณลงชื่อแล้ว ‪จะถูกสั่งฟ้องให้กักขังตัว
‪และไปที่เรือนจำได้ทันทีครับ
‪ในที่สุดทุกอย่าง ‪ก็เตรียมพร้อมแล้วสินะ
‪ตรงนี้เหรอ ให้ผมเซ็นตรงนี้ใช่ไหม
‪ความอับอาย แป๊บเดียวเดี๋ยวก็หายไป
‪ก่อนอื่นฉันต้อง ‪รักษาชีวิตตัวเองก่อนสิ
‪ไปกันเลย ไปอยู่เรือนจำกัน
‪โอเค เอาล่ะ
‪(วินเชนโซ่)
‪ตาเถร ตกใจหมดเลย
‪โธ่เว้ย หนวกหูจริงๆ
‪ทำไม
‪ฉันจะบอกวิธีที่จะทำให้นายรอดชีวิต
‪รอสักครู่นะครับ
‪- ขอผมคุยโทรศัพท์หน่อย ‪- อ้อ ได้ครับ
‪ฮัลโหลครับ
‪ถ้านายพาตัวชเวมยองฮีออกมาจากเรือนจำ ‪ในสามชั่วโมง ฉันก็จะไว้ชีวิต
‪(ฮันซึงฮยอก)
‪พูดเรื่องอะไรน่ะครับ
‪ฉันไม่พูดเป็นครั้งที่สามนะ
‪ใช้ทุกวิถีทางเพื่อเอาตัวชเวมยองฮี ‪ออกมาภายในสามชั่วโมง
‪แล้วนายจะรอด
‪นี่ ฉันจะเชื่อที่นายพูดได้ยังไง
‪นายทำแบบนี้ ‪เพื่อที่จะฆ่าฉันด้วยไม่ใช่เหรอ
‪ถ้าฉันจะฆ่านาย ฉันคงฆ่าไปแล้ว
‪ตอนนายกลับจากนัด ‪ที่ร้านอาหารเกาหลีเมื่อสองวันก่อน
‪หรือไม่ก็ตอนที่นายไป ‪สนามซ้อมกอล์ฟเมื่อวาน
‪สนามซ้อม…
‪ถ้าอยากรอดก็รีบลงมือซะ
‪เดี๋ยวก่อนครับ ‪คุณจะไว้ชีวิตผมจริงๆ เหรอครับ
‪- อือ ‪- ขอบพระคุณอย่างยิ่งครับ
‪เอ่อ คือ…
‪โอเค
‪ทำตามที่ฉันบอกให้ดี
‪อย่าทำพลาดล่ะ
‪(สำนักงานอัยการ)
‪(สำนักงานกฎหมายอูซัง)
‪- เกิดอะไรขึ้นเหรอ ‪- ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
‪ตกใจหมด นี่อะไรน่ะ
‪มีเรื่องอะไรเหรอคะ
‪มีหมายตรวจค้นจาก ‪สำนักงานอัยการนัมดงบูครับ
‪ช่วยเปิดลิ้นชัก ‪ที่ล็อกอยู่ทั้งหมดด้วยครับ
‪- สนง.อัยการนัมดงบูเหรอ ‪- มาทำไมกัน
‪- เดี๋ยวก่อนค่ะ เดี๋ยวก่อนนะคะ ‪- เดี๋ยวค่ะ
‪หมายเลข 7594 พ้นโทษ
‪พ้นโทษเหรอ
‪- ทำไมกัน ‪- มีคำสั่งให้ปล่อยคุณค่ะ
‪(เรือนจำเขตนัมดงบู)
‪เรื่องมันเป็นยังไงกัน
‪สำนักงานอัยการนัมดงบูมีคำตัดสิน ‪ว่าท่านประธานไม่มีความผิดค่ะ
‪บอกว่าท่านประธาน ‪ถูกประธานจางฮันซอกข่มขู่เอาชีวิต
‪จึงแต่งเรื่องว่า ‪ตัวเองเป็นคนลงมือทำค่ะ
‪แล้วหลักฐานว่าฉันแต่งเรื่องล่ะ
‪เมื่อเช้ามีหมายตรวจค้น ‪จากสำนักงานอัยการนัมดงบูมาค่ะ
‪โธ่เอ๊ย ซึงฮยอกเอ๊ย เจ้าซึงฮยอก
‪นายคิดจะทำอะไรของนายเนี่ย
‪เชิญค่ะ
‪(วินเชนโซ่)
‪ถ้านายพาตัวชเวมยองฮี
‪ออกมาจากเรือนจำในสามชั่วโมง ‪ฉันก็จะไว้ชีวิต
‪พูดเรื่องอะไรน่ะครับ
‪ฉันไม่พูดเป็นครั้งที่สามนะ
‪ใช้ทุกวิถีทางเพื่อเอาตัวชเวมยองฮี ‪ออกมาภายในสามชั่วโมง
‪แล้วนายจะรอด
‪ถ้าอยากรอดก็รีบลงมือซะ
‪เดี๋ยวก่อนครับ ‪คุณจะไว้ชีวิตผมจริงๆ เหรอครับ
‪อือ
‪ยินดีด้วยที่ได้ปล่อยตัวนะ ‪ทนายชเวมยองฮี
‪วันนี้เป็นวันสุดท้ายของคุณ
‪(ชเวมยองฮี)
‪ฮันซึงฮยอก ไอ้เวรนั่น
‪ดูเหมือนเธอจะมุ่งหน้าไปที่อูซังครับ
‪รักษาระยะห่างและจับตาดูไว้นะครับ
‪ถ้าเธอมุ่งหน้าไปที่อื่น ‪ให้ติดต่อผมทันที
‪เพราะเธออาจจะไปเจอ ‪จางฮันซอกก็ได้ครับ
‪ครับ คุณทนาย
‪(มีหนึ่งข้อความที่ยังไม่ได้อ่าน)
‪ถ้าออกมาแล้ว ให้โทรมาที่เบอร์นี้
‪ทำไมถึงออกมาได้เร็วจังครับ
‪เจ้าฮันซึงฮยอกขายฉันให้วินเชนโซ่ค่ะ
‪เพื่อเอาตัวรอดคนเดียว
‪เขานี่ไม่เคยทำให้ผิดหวังจริงๆ นะ
‪อันดับแรก ท่านประธานกับฉัน ‪จะมาพบกันไม่ได้ค่ะ
‪เขาอาจวางกับดักไว้ก็ได้ค่ะ
‪เอาตามนั้นครับ
‪ก่อนอื่นคุณไปที่บ้านผม ‪และจัดการทรัพย์สินของผมให้หน่อยครับ
‪ผมจะส่งรหัสผ่านของโน้ตบุ๊ก ‪และธนาคารให้ทางข้อความนะครับ
‪และโอนห้าพันล้าน ‪เข้าบัญชีทนายชเวด้วยครับ
‪ขอบคุณมากค่ะ
‪คุณคิดจะทำยังไงเหรอคะ
‪ผมจะลงเรือลักลอบ ‪หลังเที่ยงคืนนี้ครับ
‪ว่าจะไปที่เม็กซิโกครับ
‪ทนายชเวก็…
‪หนีไปไกลๆ ซะนะครับ
‪เข้าใจแล้วค่ะ ระวังตัวด้วยนะคะ
‪(คึมกาพลาซ่า)
‪เราปลดล็อกได้แล้วครับ ‪ดูที่โทรศัพท์คุณนะครับ
‪เหมือนว่าเขาจะมุ่งหน้าไป ‪ย่านซอโชครับ
‪- พ่อหนุ่มอันก็ดูได้ใช่ไหมครับ ‪- ครับ
‪ผมทำให้ดูได้จากโน้ตบุ๊กผมแล้วครับ
‪งั้นคอยช่วยเสริมกำลังผมนะครับ
‪ครับ
‪(รายละเอียดการโอนบัญชี)
‪โอเค
‪ทีนี้ไปกันเลยไหม
‪โอ้ ทำไมมากันเยอะแบบนี้เนี่ย
‪- สวัสดีครับ ท่านอธิบดี ‪- ตายจริง ครับ ยินดีที่ได้เจอครับ
‪มาคุยกันอย่างเป็นกันเองหน่อยครับ
‪รอบนี้พวกคุณ ‪อยากรู้เรื่องอะไรกันอีกนะ
‪เดี๋ยวก่อนๆ อยู่ห่างผมสักครู่ก็ได้
‪มีข่าวลือเกี่ยวกับ ‪ความสัมพันธ์ของท่าน
‪และประธานจางฮันซอก ‪ที่กำลังหลบหนีอยู่แพร่ออกมาครับ
‪ปิดเครื่องอัดเสียง ‪และกล้องก่อนสิครับ
‪ผมจะได้คุยอย่างเป็นกันเองได้
‪- เข้าใจแล้วครับ ‪- ครับ
‪ครับ ก็คือว่าพวกเรา
‪มีความสัมพันธ์เป็นแค่ทนายความ ‪และลูกความเท่านั้น
‪และยังเกิดขึ้น ‪เมื่อนานมาแล้วด้วยครับ
‪แต่ก็เป็นความจริงส่วนหนึ่งว่าอูซัง ‪ดูแลเรื่องผิดกฎหมายของบาเบลนี่ครับ
‪ไม่ใช่อูซัง
‪แต่เป็นการตัดสินใจคนเดียวของ ‪ทนายชเวมยองฮีที่จะภักดีต่างหากครับ
‪เพราะงั้นอูซัง ‪ถึงได้เสียหายไปตั้งเท่าไร
‪ขอเวลาสักครู่นะครับ
‪ครับ อธิบดีฮันซึงฮยอกพูดสายครับ
‪ดูคุณจะมีความสุขนะ อธิบดีของเรา
‪- มีอะไรเหรอ ‪- ใครโทรมากัน
‪อธิบดี คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้สิ
‪อะไร อะไรที่ผมทำไม่ได้ครับ
‪คุณควรแสดงความเคารพผมให้ถึงที่สุดสิ
‪ตอนนี้คุณไม่ได้อยู่ในสถานะ ‪ที่จะพูดคำนั้นได้นะครับ
‪ไปอยู่เป็นเพื่อนคุย ‪ให้น้องชายผมหน่อยนะ
‪ว่าไงนะ
‪ไอ้หมอนั่น จับหมอนั่นไว้
‪ออกรถเลย
‪ถอยหน่อย
‪ท่านอธิบดีเสียชีวิตแล้ว
‪- อะไรนะคะ ‪- อยู่ๆ ก็มีคนร้ายเข้ามาแทงเขา
‪- เป็นคนอาฆาตแค้นเขาเหรอคะ ‪- ผมก็ไม่รู้ครับ
‪ว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่
‪- ถอยหลังไปด้วยครับ ‪- ถอยไปก่อนครับ
‪- พาร่างเขาไปก่อน ‪- ถอยไปด้วยครับ
‪เมื่อสักครู่ เวลาประมาณ 15:30 น. ‪ที่หน้าศาลเขตนัมดงบู
‪อธิบดีฮันซึงฮยอก ‪สำนักงานอัยการเขตนัมดงบู
‪ถูกคนร้ายบุกเข้าโจมตี ‪เป็นเหตุให้เสียชีวิตครับ
‪ขณะนี้ทางตำรวจกำลังสืบหา ‪รถที่คนร้ายและพวกใช้หลบหนี
‪และจากผลวิเคราะห์กล้องวงจรปิด ‪รวมถึงคำให้การของผู้อยู่ในเหตุการณ์
‪อธิบดีฮันนั้น…
‪ดูเหมือนจางฮันซอกจะจ้างคนมานะคะ
‪ให้เป็นเหมือนทหารรับจ้าง
‪คุณทนายวินเชนโซ่
‪จะเป็นอันตรายไม่ได้นะ
‪ผู้จัดการคะ
‪วินเชนโซ่ กาซาโน ‪ไม่มีทางเป็นอันตรายหรอกค่ะ
‪คุณก็ทราบดีนี่คะ
‪ครับ ประธานโจ
‪คุณตามประธานจางอยู่ใช่ไหมครับ
‪ครับ
‪แต่อยู่ๆ สัญญาณเขา ‪ก็หายไปจากจีพีเอสครับ
‪เขาคงเข้าเขตไม่มีสัญญาณ ‪อย่างเช่นชั้นใต้ดินก็ได้ครับ
‪ผมทราบจุดหมายต่อไป ‪ของทนายชเวมยองฮีแล้วครับ
‪ที่ไหนครับ
‪คุณส่งฮันซึงฮยอกไป ‪เหมือนฉากในหนังเลยนะคะ
‪ไหนๆ จะส่งเขาไปแล้ว ‪ก็ต้องให้เกียรติสักหน่อยสิครับ
‪ฉันโยกเงินในบัญชีหลักเรียบร้อยแล้ว
‪และโอนเงินที่คุณต้องใช้ตอนนี้ ‪ไปยังบัญชียืมชื่อที่คุณบอกแล้วค่ะ
‪ทำได้ดีมากครับ คุณรีบหนีไปเถอะครับ
‪บอดี้การ์ด
‪บอดี้การ์ดๆ
‪อย่าโง่ไปหน่อยเลย
‪ดูท่าคุณจะหาเจ้านี่อยู่นะ
‪ฉันอุตส่าห์จ่ายตั้งแพง ‪แต่โดนจัดการได้ในรวดเดียวเลยนะ
‪ถ้าต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ดุร้าย ‪คุณควรซ่อนตัว แทนที่จะหนีสิ
‪ทำไมถึงไม่ฉลาดเอาซะเลย
‪ฉันไม่ค่อยรู้เท่าไรน่ะ
‪เพราะที่ผ่านมา ‪ฉันใช้ชีวิตเป็นสัตว์ดุร้ายมาตลอด
‪เงินที่โอนให้จางฮันซอกเมื่อกี้ ‪จะถูกใช้อย่างดีเลยล่ะ
‪ผมเปลี่ยนเส้นทางการโอนกลางคัน ‪ให้มันไปยังที่ดีๆ น่ะ
‪(โอนบัญชี)
‪(บัญชีที่แฮก บัญชีใหม่)
‪นายทำให้คนดูโง่ไปทุกเรื่องเลยนะ
‪ผมเชี่ยวชาญ ‪เรื่องทำให้คนดูโง่ไปทุกเรื่องน่ะ
‪รองจากการฆ่าคน
‪ฉันขอดื่มเจ้านี่ให้หมดก่อน
‪แล้วจะฆ่าฉันก็เชิญ
‪คุณชอบเต้นซุมบ้า
‪มากกว่าดื่มเบียร์ไม่ใช่เหรอ
‪หือ
‪ผมจะให้คุณ
‪เต้นจนหนำใจเลยล่ะ
‪รถคันนั้นลักพาตัวประธานชเวมยองฮี ‪สำนักงานกฎหมายอูซังไปใช่ไหม
‪ครับ บอดี้การ์ดของเธอที่รออยู่ ‪ที่ลานจอดรถแจ้งความเข้ามาครับ
‪คนที่ลักพาตัวเป็นใคร
‪ไม่รู้สิครับ ‪คนหนึ่งไม่แน่ใจว่าเป็นใคร
‪แต่อีกคนชื่อวินเชนโซ่ กาซาโน
‪เขาเป็นมาเฟียอิตาลีครับ
‪- มาเฟียทำไปทำไม ‪- ผมก็ไม่ทราบครับ
‪แต่ว่าประธานชเวคนนี้
‪เป็นตัวแทนทางกฎหมาย ‪ให้ประธานจางฮันซอกที่หลบหนีอยู่ครับ
‪และประธานคนเก่าก็คือ ‪อธิบดีฮันซึงฮยอกที่เสียชีวิตไปครับ
‪ผมว่าที่มันดูทะแม่งๆ แบบนี้ ‪น่าจะเพราะมันเกี่ยวข้องกันแน่ครับ
‪อันดับแรกออกหมายจับมาเฟียคนนี้ ‪แล้วสืบค้นตำแหน่งประธานจางด้วย
‪และหาภาพกล้องวงจรปิดแถวศาลนัมดงบู ‪และอพาร์ตเมนต์ประธานชเวมา
‪ครับ รับทราบครับ
‪อย่าพยายามลุกขึ้นเลย ‪จะยิ่งเจ็บเปล่าๆ
‪รีบฆ่าฉันเลยสิ
‪อย่ามัวล้อเล่นอยู่เลย
‪คิดจะทำเรื่องบ้าอะไรอีกล่ะ
‪ผมเคยบอกไปแล้วไง ‪ว่าจะไม่ปล่อยให้ตายเฉยๆ
‪ถ้าฆ่าฉันไปแล้ว ‪แล้วจะมีอะไรเปลี่ยนหรือไง
‪หือ โลกจะสงบสุขขึ้นเหรอ
‪หรือมันจะหลงเหลือ ‪เป็นข้อความสู่สังคมเหรอ
‪บ้านแกสิ
‪มันไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงหรอกน่า
‪มันก็เป็นเหมือนที่นายเคยพูด ‪เป็นแค่เดนขยะที่ฆ่าเดนขยะเท่านั้น
‪ไม่ว่านายจะฆ่าฉันอย่างชาญฉลาดแค่ไหน
‪สุดท้ายนายกับฉัน ‪ก็เป็นคนประเภทเดียวกัน
‪ไม่เหมือนกันหรอก
‪ต่างกันยังไงล่ะ
‪หา ฉันขอฟังหน่อยเถอะ
‪ผมคือท้าวเวสวัณ
‪ที่มียักษาและรากษสเป็นบริวารน่ะ
‪พูดบ้าอะไรของนาย
‪เล่นมุกอยู่หรือไง
‪พอผมชวนคุยด้วย ‪ก็เหมือนว่าคุณจะกลัวตายน้อยลงนะ
‪อย่าบอกนะ ว่านี่คือ…
‪คุณจะรู้สึกถึงความเจ็บปวด ‪ตั้งแต่เริ่มจนจบอย่างสมจริงสุดๆ
‪ไม่นะ
‪นี่มัน แบบนี้มันไม่ใช่แล้ว ‪แบบนี้มันไม่ใช่นะ วินเชนโซ่
‪นี่มันไม่ถูกนะ ไหนว่านาย ‪ไม่แตะต้องเด็กและผู้หญิงไง
‪คุณไม่ถือเป็นผู้หญิงสำหรับผมหรอก
‪เป็นเพียงปีศาจ…
‪ที่อยู่ด้วยความโลภเท่านั้น
‪ไม่นะ ไม่
‪แบบนี้มันไม่ถูกนะ ‪มีวิธีอื่นดีๆ ตั้งเยอะนี่
‪ใช้ปืนสิ ปืนน่ะ
‪ยิงฉันเลย เอาปืนมายิงฉัน ปืนน่ะ ปืน
‪ปืน
‪ไม่นะ อย่า ฉันผิดไปแล้ว
‪กลับมาคุยกันก่อน
‪วินเชนโซ่
‪พ่อหนุ่มอัน ‪เจอสัญญาณประธานจางไหมครับ
‪เราพบสัญญาณ ‪ของประธานจางอีกครั้งแล้วครับ
‪เขากำลังมุ่งหน้าไป ‪ทางด่วนสายซอบูครับ
‪คอนซีลเยเรอยู่ห่างจากที่นั่น
‪ผมเลยสั่งทีมเราให้ติดตามเขาแล้วครับ
‪ผมจะรีบตามไปนะครับ
‪จางฮันซอกน่าจะมีปืน ‪ฝากบอกให้ระวังตัวด้วยครับ
‪แต่ว่าทางตำรวจออกหมายจับคุณครับ
‪คุณน่าจะต้องรีบลงมือ ‪ให้เร็วกว่าเดิมครับ
‪ครับ ทราบแล้วครับ
‪ทิ้งห่างมากขึ้นแล้วเนี่ย ‪ช่วยเหยียบให้มิดกว่านี้หน่อยได้ไหม
‪ผมก็เหยียบมิดอยู่นี่ไง
‪คนมากันเยอะ รถก็เลยหนัก ‪จะให้ทำยังไงได้
‪ถ้าคนแค่นี้ เร่งไม่ขึ้น ‪อย่าเป็นรถเลย เป็นรถไถเถอะ
‪เกียร์สองนี่นา โทษทีๆ
‪- โธ่เว้ย ‪- จริงๆ เลย
‪ให้ตายเถอะ
‪เดี๋ยวเปลี่ยนเป็นเกียร์สาม แป๊บนะ
‪จะคลาดกับเขาแล้วนะ
‪- โอเค เกียร์สาม เร่งขึ้นแล้วใช่ไหม ‪- โอ้
‪เยี่ยมเลย ไปกัน เกียร์สาม
‪เกียร์สาม ‪เอาล่ะ เปลี่ยนเป็นเกียร์สี่
‪(ท่าเรือคึมโจ)
‪ดูหน้าเขาสิ หม่นหมองสุดๆ เลย
‪ทำไมประธานบริษัทใหญ่ ‪ถึงหนีด้วยวิธีนี้เนี่ย
‪เสียเชิงหมด
‪เอาล่ะ มาจัดการระบบนิเวศ ‪ริมทะเลกันสักหน่อย
‪อย่าขัดขืนเลย ‪จะยิ่งหายใจไม่ออกเปล่าๆ
‪อย่านะเว้ย ไอ้เวร ‪พอเดี๋ยวนี้ หยุดเลย
‪วางมีดลงซะ
‪- เฮ้ย เถ้าแก่อี ‪- เถ้าแก่อี
‪เถ้าแก่อี
‪เถ้าแก่อี ทำยังไงดีครับ
‪- โทรหา 119 เร็ว ‪- ครับ
‪อดทนไว้หน่อยนะ
‪เดี๋ยว 119 ก็มาแล้ว
‪ฮัลโหลครับ 119 ใช่ไหมครับ
‪ที่นี่คือท่าเรือคึมโจนะครับ
‪มีคนถูกแทง ช่วยรีบมาด้วยนะครับ
‪ไอ้เวรนั่น
‪เถ้าแก่ครับ เถ้าแก่
‪เราจับประธานจาง
‪ได้ใช่ไหมครับ
‪ครับ จับเขาได้แล้วครับ
‪อย่าส่งตัวเขาให้ตำรวจ
‪คุณทนายจะต้อง…
‪ครับ อย่าเพิ่งพูดอะไร ‪อยู่นิ่งๆ เถอะครับ
‪ถ้าดัลแร ลูกของผม
‪คลอดออกมาแล้ว
‪ผมกะไว้ว่า
‪จะขอให้คุณเป็นพ่อทูนหัวให้เธอ
‪ครับ
‪ผมจะเป็นให้นะครับ พ่อทูนหัว
‪ต้อง…
‪ต้องเป็นให้ได้นะครับ ต้องเป็นนะครับ
‪นะครับ
‪แน่นอนครับ แน่นอน
‪แน่นอนครับ
‪ขอบ…
‪ขอบคุณมากครับ
‪เถ้าแก่ครับ
‪เถ้าแก่ชอลอุคครับ
‪เถ้าแก่ชอลอุค
‪เร็วเข้าครับ เร็วเข้า
‪เฮ่ วิน แป๊บหนึ่งนะ
‪เถ้าแก่อี ยกขาขวาขึ้นหน่อย
‪- ยกขึ้นไว้ก่อนนะ ‪- เถ้าแก่ อย่าหลับตานะครับ
‪อดทนไว้หน่อยนะ
‪ตรงนี้เราจะทำยังไงดี ทำยังไงดี
‪ไม่ได้นะ
‪อย่าจับตรงนั้น
‪- ห้ามแตะเด็ดขาด ‪- คุณรู้หรือไงว่าต้องทำยังไง
‪ผมเคยเป็นพยาบาลแผนกศัลยกรรมมาก่อน ‪เคยเป็นเทวดาชุดขาวแห่งย่านคึมกา
‪อดทนไว้หน่อยนะ อย่าเพิ่งชวนผมคุย
‪ใกล้เสร็จแล้ว ทนไว้หน่อยนะ
‪นี่ไม่ใช่เสียงรถพยาบาล ‪แต่เป็นเสียงไซเรนรถตำรวจนะ
‪แล้วเจอกันอีกนะ คอนซีลเยเร
‪ที่ผ่านมาขอบคุณมากนะครับ
‪ระวังตัวด้วยนะครับ
‪รีบไปเร็วเข้า
‪ไปเถอะ
‪รถเอสยูวีคันข้างหน้า หยุดรถด้วยครับ ‪ถ้าหนี เราจะทำการยิงนะครับ
‪- คุณทำอะไรของคุณเนี่ย ‪- เรามีคนเจ็บครับ
‪- ขยับรถเร็วเข้าเลยครับ ‪- ทำอะไรของคุณ
‪- ขยับรถด้วยครับ ‪- เรามีคนเจ็บครับ
‪รีบขยับรถเร็วเข้าสิ
‪- ขยับรถเร็ว ‪- ข้างในมีคนเจ็บครับ
‪ครับ
‪เขาหนีได้อย่างปลอดภัยครับ
‪และจับตัวประธานจางฮันซอก ‪ไปกับเขาด้วยครับ
‪ในที่สุดตอนนี้ก็ถึงจุดจบสักทีนะคะ
‪แต่ว่าคุณทนายครับ
‪เถ้าแก่โรงจำนำเขา…
‪เถ้าแก่โรงจำนำทำไมเหรอคะ
‪นายตามหาฉันเจอได้ยังไง
‪น้องนายบอกมาน่ะ
‪อะไรนะ
‪พี่ ผมบอกเรื่องน่าสนใจ ‪อย่างหนึ่งเอาไหมครับ
‪ตอนเช้าวันที่รับตำแหน่งประธาน
‪จู่ๆ พี่เขาก็ให้นาฬิกาผม ‪เป็นของขวัญครับ
‪อือ
‪แถมยังเป็นนาฬิกาคู่ด้วย
‪เขาไม่ใช่คนแบบนั้นเลยครับ
‪ผมรู้สึกทะแม่งๆ ‪ก็เลยลองแยกชิ้นส่วนนาฬิกาดูครับ
‪แล้วก็สุดยอดเลย
‪พอลองไปถามผู้เชี่ยวชาญ ‪เขาก็บอกว่าเป็นอุปกรณ์สะกดรอยครับ
‪อุปกรณ์สะกดรอยเหรอ แล้วนายทำยังไง
‪ผมแอบถอดออกมา ‪ไปใส่ในนาฬิกาของพี่แทนครับ
‪ส่วนผมก็ไม่สวมนาฬิกานั่น
‪แล้วผมก็โหลดแอปที่สามารถ ‪สะกดรอยพี่ได้ตลอดเวลาไว้ในเครื่อง
‪แพงไม่เบาเลยครับ ‪ผมถูกไถเงินหรือเปล่าเนี่ย
‪แล้วจะสะกดรอยทำไมเหรอ
‪อีกเดี๋ยวประธานจางฮันซอก ‪จะก่อเรื่องใหญ่แน่นอนครับ
‪และหนีหายไปอย่างที่เคยทำมาตลอด
‪ตอนมัธยมต้น เขาก็ฆ่าเพื่อนตาย
‪จากนั้นพ่อก็ช่วยให้หนีออกไปได้ ‪โดยที่ไม่มีใครหาเจอ
‪ถ้าเขาถูกจับ ‪และถูกลงโทษตั้งแต่ตอนนั้น
‪เขาอาจไม่เป็นอย่างตอนนี้ก็ได้ครับ
‪แต่เขาเปลี่ยนนาฬิกาทุกวันไม่ใช่เหรอ ‪แล้วมันจะมีประโยชน์ยังไง
‪ผมถึงได้ใส่ไว้ในนาฬิกา ‪ทุกเรือนเลยไงครับ
‪- หือ ‪- ผมค่อนข้างโง่อยู่แล้วน่ะครับ
‪สุดท้ายแล้วน้องชายนายก็คิดถูก
‪เป็นเด็กเวร ‪ที่ไร้ประโยชน์จนท้ายสุดจริงๆ
‪ว่าแต่
‪ของเล่นนี่คืออะไรเหรอ
‪ตอนที่ฉันไปรัสเซีย ‪ฉันได้เรียนรู้มาจากมาเฟียที่นั่นน่ะ
‪มันชื่อว่า กอเพียอิสคูเพลนยา
‪"หอกแห่งการชดใช้"
‪คิดว่าฉันจะยอมชดใช้บาป ‪เพราะเจ้านี่จริงๆ เหรอ
‪ฉันไม่สนหรอกว่านายจะชดใช้หรือไม่
‪ขอแค่นายเจ็บปวดก็พอแล้ว
‪น่าจะฆ่าฉันตั้งแต่ที่ท่าเรือสิ
‪ฉันเป็นคนรักษาคำพูดน่ะ
‪จำทุกสิ่งที่ฉันเคยพูดได้ใช่ไหม
‪เดี๋ยวนะ
‪เหมือนนายจะยังจำได้ งั้นฉันก็เบาใจ
‪นี่อะไรน่ะ
‪หอกแห่งการชดใช้นี้จะแทงลึกเข้าในอก ‪ของนาย 5 มิลลิเมตรทุก 5 นาที
‪นายจะเสียเลือดจนถึงขั้นตัวเบาหวิว
‪และจะเจ็บปวดเกินจินตนาการ
‪ประมาณพรุ่งนี้เที่ยง
‪เมื่อหอกเล่มนี้แทงทะลุปอด ‪นายก็จะตายคาที่
‪วินเชนโซ่
‪เราเป็นนักธุรกิจ ‪ด้วยกันทั้งคู่ไม่ใช่เหรอ
‪ฉันมีสินค้าดีๆ ไว้ซื้อขายได้เยอะแยะ
‪ไม่เห็นต้องย้อนกลับไป ‪ในยุคป่าเถื่อนแบบนี้เลยนี่
‪- ขอร้องล่ะ เถอะนะ ‪- ยุคป่าเถื่อนเหรอ
‪ใช่
‪โลกไม่เคยมีช่วงเวลาที่ไม่โหดร้าย ‪ป่าเถื่อนแม้แต่วินาทีเดียว
‪ฉันจะให้ทรัพย์สินทั้งหมดของฉัน
‪ขอร้องล่ะ
‪หรือถ้ามันยังไม่พอ
‪ตัดแค่แขนหรือขาสักข้างเถอะนะ
‪การไว้ชีวิตฉัน ‪ไม่ได้ยากขนาดนั้นซะหน่อย ใช่ไหม
‪ก็ไม่ยากหรอก
‪แต่ไม่รู้สึกว่าจำเป็นต้องทำน่ะสิ
‪ยังไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำเลยนี่
‪ตอนนี้ควบคุมด้วยคน
‪เดี๋ยวจะสับกลับเป็นอัตโนมัติ
‪วินเชนโซ่ ขอร้อง
‪วินเชนโซ่ มันไม่ใช่สไตล์นายนี่
‪ช่วยยิงเข้าหน้าผากฉันที นะ
‪ยิงเลยเถอะ ยิงมาเลย
‪วินเชนโซ่ ขอร้อง
‪ไปเจอน้องชายแล้วขอโทษซะ
‪วินเชนโซ่ ขอร้อง
‪ฉันจะเก็บไว้เป็นที่ระลึก
‪วินเชนโซ่
‪เฮ้ย
‪ยิงฉัน บอกให้ฆ่าเลยไง
‪(ทนายฮงชายอง)
‪(ปิดเครื่อง)
‪ขอโทษที่มาสายครับ
‪พวกเราล่อทีมสืบสวน ‪ไปที่ปูซานแล้วครับ
‪รับไว้ครับ พาสปอร์ตเกาหลีครับ
‪ต้องเข้าด่านตรวจคนเข้าเมือง ‪ภายใน 30 นาทีนะครับ
‪จนถึงตอนนั้น ข้อมูลการตรวจสอบ ‪ประวัติและการจดจำใบหน้า
‪จะถูกเชื่อมกับบุคคล ‪ในหนังสือเดินทางครับ
‪ถ้าเกิน 30 นาที ข้อมูลจะเชื่อม ‪เป็นวินเชนโซ่ กาซาโน ต้องรีบไปครับ
‪ขอบคุณทุกคนมากครับ
‪ไม่ใช่พวกเรา แต่เป็น ‪อธิบดีแทต่างหากครับที่ช่วยจัดการ
‪ฝากขอบคุณด้วยนะครับ
‪ถ้ากลับมาไม่ได้
‪ก็ช่วยติดต่อมาสักครั้งนะครับ
‪ขอบคุณมากครับ
‪ไปกันเถอะ
‪คุณทนาย
‪ขยับตัวแบบนี้ไม่ได้สิครับ
‪ฉันพอไหวอยู่ค่ะ
‪ได้เห็นหน้าก็โอเคแล้วล่ะ
‪รีบไปเถอะค่ะ
‪หลังจากผมไป ‪จะมีเรื่องให้ปวดหัวเยอะแน่นอนครับ
‪เรื่องแค่นั้นไม่มีปัญหาค่ะ
‪ดูแลตัวเองนะครับ
‪เดินทางปลอดภัยนะคะ
‪ผมไปนะครับ
‪รีบไปเถอะค่ะ
‪ขอบคุณมากเลยครับ
‪ไปก่อนนะครับ ผู้จัดการ
‪คุณทนาย ไม่มีเวลาแล้วครับ
‪เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่ไร้เบาะแส ‪ของนายซี ทนายความมาเฟียอิตาลี
‪ผู้ต้องสงสัยในคดีลักพาตัว
‪ทนายชเวและประธานจางฮันซอก ‪แห่งบาเบลกรุ๊ป
‪ทางตำรวจได้ตรวจค้นทุกท่าเรือ ‪เพื่อเตรียมจับกุมหากเขาลักลอบออกไป
‪แต่ก็ไม่พบร่องรอย ‪ของผู้ต้องสงสัยแต่อย่างใด
‪ตำรวจเชื่อว่าผู้ต้องสงสัย ‪ยังซ่อนตัวอยู่ในประเทศ
‪และตัดสินใจที่จะเสริมกำลัง…
‪ในไร่องุ่นของเรา ‪พวกคุณสามารถซื้อหรือเช่า
‪และทำเป็นไร่สุดสัปดาห์ได้ค่ะ
‪ที่ที่มีป้ายชื่อติดไว้แล้ว ‪เป็นพื้นที่ที่มีเจ้าของแล้วค่ะ
‪และข้อดีก็คือทุกท่านสามารถทำไวน์
‪จากองุ่นที่ปลูก ‪ในไร่องุ่นของพวกคุณค่ะ
‪สวนองุ่นของเรา ‪มีโรงกลั่นเหล้าองุ่นพร้อมค่ะ
‪เอาล่ะ ไปดูโรงกลั่นกันหน่อยไหมคะ
‪- ค่ะ ‪- ครับ
‪ลูกสาวพ่อ ไปทางนู้นกัน
‪ตอนนี้เป็นฤดูใส่ปุ๋ย
‪เราขุดดินออก ‪ทำให้พื้นดินค่อนข้างอ่อนค่ะ
‪- ระวังด้วยนะคะ ‪- ครับ
‪(อีจินอา)
‪(วินเชนโซ่ กาซาโน)
‪ฉันจะลองทำไวน์ถูกๆ ออกมาให้ดีนะคะ
‪(วินเชนโซ่ กาซาโน)
‪(หนึ่งปีต่อมา)
‪- ท่าเตะสุดยอดไปเลยว่าไหม ‪- เออจริง
‪- หมุนตัว 360 องศาเลยนะ ‪- ช่วงนี้ดูติดใจซะเหลือเกิน
‪เพราะงี้ไง ‪พวกนายเลยเรียนไม่ได้เรื่อง
‪ตั้งใจเรียนให้เหมือนฉันหน่อย
‪- ฉันฉลาดกว่านายเหอะ ‪- ไม่จริง อย่ามั่ว
‪- เออ มั่ว ‪- ฉันดีกว่านายเยอะ
‪- ครั้งที่แล้วฉันก็ได้คะแนนเยอะกว่า ‪- โอ๊ย
‪- ครั้งเดียวเองเหอะ ‪- ยังไงก็…
‪ปกติคะแนนฉันเยอะกว่า
‪อันนั้นก็ยอมรับแหละนะ
‪แต่ก็ไม่เยอะขนาดนั้น
‪(บาเบลและบริษัทย่อยทั้งหมด ‪ถูกสั่งพิทักษ์ทรัพย์)
‪เฮ้อ น่าเบื่อชะมัด
‪- ไปดูหนังกันเถอะ ‪- เรื่องอะไร
‪คิดระหว่างทางก็แล้วกัน
‪ไปดูโปสเตอร์หน้าโรงก็คงเลือกได้แหละ
‪(ทนายฮงยูชาน)
‪ตอนนี้เขตซังชอน
‪เป็นเขตที่ยากจนที่สุดครับ
‪โดยเฉพาะการระงับ ‪การพัฒนาบริเวณคึมกาพลาซ่า
‪เป็นการปิดกั้นสิทธิ์ในทรัพย์สิน ‪ของผู้อยู่อาศัย
‪เป็นการตัดสินใจที่เลวร้าย ‪ของรัฐบาลครับ
‪ผมคิมซอกอู เบอร์สาม
‪จะทำการพัฒนาต่อ
‪และทำให้เขตซังชอนกลายเป็นเศรษฐีครับ
‪ทุกท่าน
‪(อนาคตของซังชอน ‪คิมซอกอูคือคำตอบครับ)
‪คิมซอกอู
‪- คิมซอกอู ‪- คิมซอกอู
‪เขตซังชอนจะกลายเป็นเศรษฐีเหรอคะ
‪(คึมกาพลาซ่า)
‪หรือว่า
‪คุณเองหรือเปล่าคะ ‪ที่จะกลายเป็นเศรษฐี
‪พวกคุณคือใครครับ
‪พวกเราคือกาซาโนคึมกาแฟมิลี่
‪- กาซาโน ‪- กาซาโน
‪เอาล่ะครับ เอาล่ะๆ
‪ตอนนี้อยู่ระหว่างหาเสียง ‪ทำแบบนี้ผิดกฎหมายนะครับ
‪หนวกหู
‪การพัฒนาต่อนั่นแหละผิดกฎหมายเว้ย
‪พวกเราจะไม่ยอมให้ ‪มาแผ่กิ่งก้านแถวนี้เด็ดขาด
‪และพวกเราจะไม่ทนกับ ‪มนุษย์เน่าๆ อย่างคุณด้วย
‪จัดการสิ
‪ไปกันเถอะ
‪ไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีเท่าไรนะ
‪ใครก็ปราบเราไม่ได้
‪เจ้าพวกนี้
‪ถ้ายังทำแบบนี้ต่อ ผมจะแจ้งความนะ
‪ก็ลองแจ้งดูสิคะ
‪พวกเราไม่กลัวตำรวจ ‪อะไรนั่นแม้แต่นิด
‪อยากจะฉีกเป็นชิ้นๆ เหลือเกิน ‪กัดตรงไหนดี
‪ฉันคันฟันไม่ไหวแล้ว
‪คุณทนาย
‪พวกเราจะจัดการที่นี่เอง
‪รีบไปฟ้องร้องสิครับ
‪ไม่ต้องห่วงครับ ‪พวกเราจะจัดการทุกอย่างเอง
‪งั้นก็ฝากด้วยค่ะ
‪- โชคดีนะครับ ‪- โชคดีนะคะ
‪เดินทางปลอดภัยนะคะ
‪ดูนั่นสิ
‪ไม่รู้จักหนุ่มโหด แพคยงกูเหรอ
‪ดูนี่
‪นี่
‪ทราบผลการพิจารณาคดีฆาตกรรม ‪ประธานชินกวังไฟแนนซ์
‪ฮวังด็อกแบเมื่อหกปีก่อนแล้ว
‪เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหา ‪พยายามข่มขืน
‪และนางโอผู้เป็นฆาตกรก็ไม่มีความผิด
‪ในข้อหาฆาตกรรม ‪แต่เป็นการฆ่าโดยไม่เจตนาค่ะ
‪ประธานซอยองซุนซึ่งเป็น ‪ภรรยาและประธานคนปัจจุบัน
‪ถูกเปิดเผยว่าเพิกเฉยให้ ‪ประธานฮวังตาย แม้จะเห็นเหตุการณ์
‪จึงถูกตำรวจจับกุมด่วน ‪หลังจบการฟ้องร้องค่ะ
‪ข้อเท็จจริงทั้งหมดนี้ถูกเปิดเผย ‪โดยลูกชายของประธานซอ
‪ผู้เขียนจดหมายจากในเรือนจำค่ะ
‪นังคนไร้สกุล
‪แค่รู้กฎหมายหน่อย แล้วมาทำเป็นเก๋า
‪ยัยแก่ไร้สกุล แค่มีเงินหน่อย ‪แล้วมาทำเป็นเสนอหน้า
‪นังงูพิษ
‪แกทำอะไรกับมินซองกันแน่
‪ไม่ได้ทำค่ะ
‪แค่ส่งรูปถ่ายทนายวินเชนโซ่ กาซาโน ‪ไปให้เขาในคุกนิดหน่อยน่ะ
‪แก รอดูไว้เถอะ
‪- นังเลว ‪- หลบหน่อยครับ
‪ป้านั่นบอกให้รอดูตลอดเลย
‪ไกลไปไม่ส่งนะคะ
‪ขอโทษนะครับ
‪รู้สึกยังไงบ้างคะ
‪- หลบหน่อยครับ ‪- เดี๋ยว
‪พวกเราขอถามคำถามหน่อยครับ
‪รบกวนช่วยตอบหน่อยค่ะ
‪หุบปากเลย
‪- รู้สึกยังไงบ้างคะ ‪- รู้สึกเสียใจหรือเปล่าครับ
‪รบกวนตอบหน่อยครับ
‪เดี๋ยวสิ
‪- ช่วยพูดอะไรหน่อยสิครับ ‪- พูดอะไรหน่อยสิคะ
‪- รู้สึกยังไงบ้างคะ ‪- พอใจกับผลไหมครับ
‪ฉันพอใจมากๆ เลยค่ะ
‪ยังไงก็ต้องชนะแน่นอนอยู่แล้วนี่คะ
‪ใช่ไหมคะ
‪- ส่งต่อๆ ‪- ไป
‪แจ่ม
‪แทโฮ
‪(อธิบดี อันกีซอก)
‪อยู่ที่ไหนกันแน่ครับเนี่ย ‪คุณคอนซีลเยเร
‪ตามหามาหนึ่งปีแล้วก็ยัง…
‪ทำอะไรน่ะ ยืนเก๊กอีกแล้ว
‪ครับ ผู้บัญชาการ
‪ยังหาวินเชนโซ่ไม่เจออีกเหรอ
‪ครับ หายไปราวกับสายลมเลยครับ
‪ถ้าถึงเวลาก็คงปรากฏตัวแหละ
‪อ้อ แล้วก็เรื่องการสืบสวน ‪ไฟล์กิโยติน
‪ทางอัยการบอกว่าขอสืบสวนร่วม
‪แต่ฉันปฏิเสธไป
‪ฉันบอกว่าเราจะทำฝ่ายเดียว
‪ดีมากเลยครับ
‪เราต้องถอนรากถอนโคนให้เกลี้ยงครับ
‪อือ ต้องทำอย่างนั้นสิ
‪อือ เข้ามา
‪อือ
‪- ทักทายกันสิ ‪- ก็ทักทายกันทุกวันอยู่แล้วครับ
‪สวัสดี รุ่นน้องหน้าแก่
‪สวัสดีครับ รุ่นพี่หน้าเด็ก
‪ให้ตาย
‪นายเห็นด้วยไหม
‪ถ้าจะพาคุณโจยองอุนกลับมา ‪ที่หน่วยข่าวกรองของเรา
‪ผมรู้สึกยินดีมากสิครับ
‪ก่อนอื่น เราเริ่มจากตามหา ‪คอนซีลเยเรกันครับ
‪อ๋อ ครับ ได้ครับ
‪เฮ้ย พวกนายต้องทำงานสิ งานน่ะ
‪คอร์นสลัดของนายนี่นะ
‪- ลาก่อนครับ ‪- ลาก่อนครับ
‪- ไปสืบมาเดี๋ยวนี้ ‪- ครับ
‪- ตอนนี้เหรอ ‪- ตอนนี้
‪สวัสดีครับ ‪ผมจะจำนำแท็บเล็ตหน่อยน่ะครับ
‪โธ่
‪สเปกก็ค่อนข้างแย่ ‪รอยขีดข่วนก็เยอะมากเลยนะ
‪แต่ผมจำเป็นต้องใช้เงินด่วน
‪งั้นเหรอคะ
‪- ดัลแร ทำยังไงดีนะ ‪- หนักเอาการเลยนะ
‪แต่มันยังใช้ได้ปกติเลยครับ
‪- เป็นนักเรียนเหรอ ‪- ครับ
‪นักเรียน
‪รับไว้เถอะ
‪เอาเงินจากในนั้น 180,000 วอน
‪ขอโทษนะจ๊ะ ดัลแร
‪หิวแล้วเหรอ
‪ผมจะให้เป็นสองแสนเลยก็แล้วกัน
‪ให้ตายสิ บ้าไปแล้วเหรอ
‪- นี่ ‪- ขอโทษจ้ะ
‪ขอโทษนะ โธ่ๆ
‪- ขอบคุณมากครับ ‪- รีบไปเถอะค่ะ
‪- ตั้งใจเรียนด้วยนะ ‪- ครับ
‪- ต้องกลับมาเอานะ ‪- ครับ ขอบคุณครับ
‪ดัลแร
‪พี่ ช่วยเช็ด ‪ชั้นวางของให้หน่อยได้ไหม
‪เมื่อกี้เช็ดแล้วนี่
‪ต้องเช็ดอีกรอบสิ รอบเดียวพอที่ไหน
‪คนสวย
‪ต้องคิดถึงดัลแรด้วยสิ
‪ใช่ไหม ดัลแร
‪น่ารักจริงๆ
‪ใช่ไหม
‪ดัลแร คิดถึงพ่อเหรอ
‪- ที่รัก ลูกต้องกินนมนะ ‪- ครับ
‪คิดถึงพ่อเหรอครับ
‪นอนลงหน่อยนะครับ
‪- โธ่ๆ ‪- น่ารักจริงๆ
‪- เด็กดีจริงๆ เลย ‪- เด็กดีจริงๆ เลย
‪โอ๊ย เหนื่อยจัง
‪ไม่มีฝุ่นสักนิด ทำไมต้องเช็ด
‪เช็ดให้เธออารมณ์ดีหน่อยเถอะ
‪ก็เช็ดอยู่ไง จริงๆ เลย
‪ทำได้ดี
‪ว่าก็ว่าไปนะ ‪ถ้าเกิดร่างกายฉันดีหน่อย
‪ฉันคงคว่ำรถเลือกตั้งนั่นให้แน่
‪รู้ไว้ด้วยว่าแค่รอดชีวิตมาได้ ‪ก็บุญโขมากแล้ว
‪เพราะปฐมพยาบาลได้ดี ‪เลยผ่าตัดได้ราบรื่นนะ
‪เกือบไปแล้วไหมล่ะ
‪ขอบใจ นากหญ้าแห่งคึมกา
‪คุณครูคะ ‪เปียโนหลังนี้เสียงไม่ออกค่ะ
‪อ้อ ถ้างั้นก็อย่าเล่นเลย ‪มันพังแล้วล่ะ
‪อย่าเล่นหลังนี้ ‪ไปใช้หลังข้างๆ กันแทนนะ
‪- ค่ะ ‪- จ้ะ
‪แต่งงานกับผมไหม
‪อือ
‪(วัดพุทธที่อวยพรให้การขอแต่งงาน ‪วัดนานยัก)
‪- ยินดีด้วย ‪- ยินดีด้วย
‪- การแต่งงานและรักนิรันดร์ ‪- การแต่งงานและรักนิรันดร์
‪- อย่าทะเลาะกัน ‪- อย่าทะเลาะกัน
‪- ตั้งแต่ผมดำไปยันผมหงอก ‪- ตั้งแต่ผมดำไปยันผมหงอก
‪- ยินดีด้วย ‪- ยินดีด้วย
‪- การแต่งงานและรักนิรันดร์ ‪- การแต่งงานและรักนิรันดร์
‪- อย่าทะเลาะกัน ‪- ยินดีด้วย
‪ตั้งแต่ผมดำไปยันผมหงอก
‪ความสัมพันธ์เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นซ้ำๆ
‪อนาคตก็จะต้องได้พบกันอีกครับ
‪ก่อนจะไป ‪ผมมีเรื่องอยากจะถามครับ หลวงพ่อ
‪ว่ามาได้เลย
‪ผมน่าจะทิ้งงานของผมไม่ได้ครับ
‪และคงเดินบนทางที่ถูกต้อง ‪ไม่ได้ด้วยครับ
‪สุดท้ายผมก็คงจะ ‪กลับไปยังที่เดิมใช่ไหมครับ
‪เป็นคนที่รู้สึกเสียใจและปวดร้าว
‪ตลอดไป
‪ในบรรดาเทพเจ้าทั้งสี่ของพุทธศาสนา ‪มีองค์หนึ่งที่ชื่อว่าท้าวเวสวัณ
‪ท่านคือผู้ที่ทักทายด้วยหน้าตา ‪น่ากลัวทุกครั้งที่เราเข้าวัด
‪ท้าวเวสวัณคอยควบคุม ‪เหล่ายักษาและรากษส
‪เพื่อปกป้องคำสอนของพระพุทธเจ้า ‪และสรรพสัตว์ทั้งหลายไงล่ะ
‪คุณทนายทำบาปไว้เยอะ
‪จะฝึกตนอย่างหนักขนาดไหน ‪ก็ไม่สามารถเป็นพระพุทธเจ้าได้
‪แทนที่จะทำอย่างนั้น ‪ดูแลยักษาและรากษส
‪และต่อสู้เพื่อน้องๆ เถิด
‪ถึงจะเป็นพระพุทธเจ้าไม่ได้
‪แต่คุณก็จะได้ยินคำชื่นชม ‪จากพระพุทธเจ้าอยู่บ่อยๆ ครับ
‪สมมตินะคะ
‪ถ้าคุณกลับเกาหลีไม่ได้ ‪จะทำยังไงเหรอคะ
‪งั้นฉันเป็นคนไปหาเองก็ได้
‪- สะพานนกกางเขน ‪- หือ
‪วันที่ 7 กรกฎาคมนั่นไงครับ
‪นกกางเขนและอีกาจะก่อตัวเป็นสะพาน
‪เพื่อให้กยอนอูและอุงนยอเจอกันได้
‪จิกนยอค่ะ ไม่ใช่อุงนยอ
‪อ๋อ
‪แต่ผู้จัดการบอก…
‪อ้อ ถ้างั้น
‪ถ้างั้นของพวกเราก็ไม่ใช่อีกา ‪ให้อินซากีและผองเพื่อนสร้างสินะคะ
‪อ้อ นั่นสิครับ อินซากี
‪อินซากีและผองเพื่อน ‪แรงดีมากเลยนะครับ
‪ถ้างั้นก็จะไม่ใช่สะพานนกกางเขน ‪แต่เป็นสะพานนกพิราบสินะ
‪บอกว่าไม่ได้ล้อเล่นไงครับ
‪ผมจะกลับมาเหมือนกยอนอูครับ
‪ค่ะ
‪บอกว่าไม่ได้ล้อเล่นไงครับ
‪- คุณทนาย ‪- ทำไมคะ
‪แล้วอุงนยอคือใครครับ
‪เหนื่อยมามากเลยนะครับ
‪ผมรู้สึกสะใจมากเลย
‪พรุ่งนี้เป็นวันครบรอบของคุณโอกยองจา
‪เหมือนได้ให้ของขวัญท่านเลย ‪ฉันดีใจมากเลยค่ะ
‪ท่านต้องดีใจมากแน่ๆ ครับ
‪แล้วก็นะครับ คุณทนาย บนโต๊ะน่ะครับ
‪(เพื่อนก็เหมือนจิตวิญญาณเดียวกัน ‪ที่อยู่ในสองร่าง)
‪(มอลตา)
‪คุณทนาย นี่ด้วยครับ
‪คืออะไรเหรอคะ
‪(เฉลิมฉลองความสัมพันธ์การทูต ‪ระหว่างเกาหลีและอิตาลี)
‪พรุ่งนี้ไปด้วยกันไหมคะ
‪พรุ่งนี้ผมต้องไปร่วมการแข่งขัน ‪เครื่องบินกระดาษน่ะครับ
‪ครับ นี่ครับ
‪สู้เขา เอ็ดเวิร์ด
‪ดีมาก
‪ได้ค่ะ
‪(เฉลิมฉลองความสัมพันธ์การทูต ‪ระหว่างเกาหลีและอิตาลี)
‪ไม่ได้เจอนานเลย ท่านทูตสปอนซา
‪สงครามและภาพวาด ‪ควรมองจากที่ไกลๆ ครับ
‪สวัสดีตอนเย็นครับ
‪สบายดีหรือเปล่าครับ
‪เข้าประเทศมาได้ยังไงคะ
‪ผมแฝงตัวมากับคณะผู้แทนอิตาลีครับ
‪พรุ่งนี้ต้องกลับทันทีครับ
‪มาได้เพราะเป็น ‪งานฉลองความสัมพันธ์เหรอคะ
‪ครับ ได้แค่วันเดียว
‪แต่ว่า
‪ผมจะเชิญคุณไปที่เกาะผมแทนนะครับ
‪เกาะเหรอคะ
‪หรือว่าจะเป็นเกาะในโปสต์การ์ด
‪เกาะที่ผมซื้อเป็นเกาะร้าง ‪ที่อยู่แถวมอลตาครับ
‪ผมตั้งชื่อเกาะเองด้วยครับ "ปาลิวซา"
‪แปลว่า "ฟางข้าว" ในภาษาเกาหลีครับ
‪คงจะหมดทอง ‪ไปกับการซื้อเกาะแล้วสินะคะ
‪ยังเหลืออยู่นิดหน่อยครับ
‪ขอบคุณมากนะครับ ‪ที่ช่วยซ่อนทองอย่างดี
‪โชคดีมากเลยครับที่บ้านคุณทนาย ‪มีพื้นที่แบบนั้นด้วย
‪ถ้างั้นคุณก็ใช้ชีวิต ‪บนเกาะนั้นเหรอคะ
‪ครับ
‪กาซาโนแฟมิลี่ ‪ไปตั้งรกรากกันที่นั่นแล้วครับ
‪แน่นอนว่าแบบลับๆ ครับ
‪นี่ได้เป็นบอสแล้วเหรอคะ
‪ตอนนี้ไม่ใช่คอนซีลเยเร ‪แต่เป็นบอสเหรอ
‪เกาะนั้นมีประโยชน์หลากหลายครับ
‪สถานที่หลบหนี ‪สำหรับผู้ที่เหนื่อยในการสู้
‪สถานที่ที่เอาไว้ซ่อนคนสำคัญ
‪และรักษาใจครับ
‪ฉันไปได้หรือเปล่านะ
‪ครับ
‪ผมจัดเตรียมห้อง ‪คุณทนายแยกไว้แล้วครับ
‪สุดยอด
‪ฉันจะรีบทำงานให้เสร็จแล้วไป
‪ฉันคิดถึงมากเลยค่ะ
‪ผมก็เหมือนกันครับ
‪ตอนที่อยู่ที่นั่น ‪ผมคิดถึงแต่คุณทนายตลอดเลยครับ
‪ไม่เห็นจะรู้สึกเลย
‪ทีนี้รู้สึกหรือยังครับ
‪ตัวร้ายไม่มีทางเลิกราครับ
‪เพราะพวกเขาหนักแน่นแม้แต่ความรัก
‪สองวันก่อน ชีวิตของลูเซียโน่แฟมิลี่ ‪ได้กลายเป็นปุ๋ยไร่องุ่นไปสามคน
‪และผมก็ยึดครองสวนมะกอกในมอลตา
‪ผมยังคงเป็นวายร้าย ‪ไม่สนใจเรื่องความยุติธรรมแม้แต่น้อย
‪ความยุติธรรม ‪เป็นสิ่งที่อ่อนแอและว่างเปล่า
‪สิ่งนี้ไม่สามารถเอาชนะ ‪ความชั่วร้ายใดๆ ได้
‪หากความยุติธรรมที่ไม่ปรานีมีจริง
‪ผมก็เต็มใจที่จะยอมจำนน
‪เพราะวายร้ายเอง ‪ก็อยากจะใช้ชีวิตในโลกที่สงบสุข
‪แต่เพราะโลกแบบนั้นไม่มีทางเป็นจริง ‪ผมจึงมีงานอดิเรกใหม่
‪นั่นคือการกำจัดขยะ
‪เพราะถ้าไม่กำจัดขยะ ‪เราก็จะจมตายอยู่ใต้กองขยะ
‪และสุดท้ายนี้ ผมมีสิ่งหนึ่ง ‪ที่อยากพูดจากมุมมองของวายร้าย
‪ความชั่วร้าย…
‪แข็งแกร่งและกว้างใหญ่
‪(ขอขอบคุณนักแสดงรับเชิญ ชาซุนแบ ‪คิมซองชอล ชอนกุกฮยัง)
‪(จบ)
‪คำบรรยายโดย: ธมลวรรณ แซ่เจิง