O gece melteminde söylediklerim
ŞAİR MEZEEL BIN SHAMLAN
Şiirdir O beni yüceltir, ben de onu
O gece melteminde söylediklerim
Şiirdir O beni yüceltir, ben de onu
Kolay değil Kolay değil şiirimle var ettiklerim
Tuwaiq Dağı kadar ağırdı yükü Yine de sırtlandım
Babamdır şiiri gönlüme koyan Gururla yürüdüğüm uzun bir yoldu bu
Kolay değil şiirimle var ettiklerim
Tuwaiq Dağı kadar ağırdı yükü Yine de sırtlandım
Büyüklüğüme ben şahitlik ederim Bilirim kıymetimi
Benim sözüm geçer şiir dendi mi
Tamam, çek hadi.
Katılım için kusura bakma. Sınavlar falan var diye kimse gelmedi.
Olsun. Önemi yok.
-Allah'a emanet ol. -Sağ ol canım. Sen de.
O gece melteminde söylediklerim
Şiirdir…
Babamdır…
Kolay değil şiirimle var ettiklerim
Tuwaiq Dağı kadar ağırdı yükü Yine de sırtlandım
Allah!
Kışt!
Çekil şuradan! Allah Allah!
Allah'ım, sen büyüksün ya Rab.
Allah hepimizin rızkını versin. Allah.
Benim şiirimle cümle âlemin şiiri arasında
Bir hudut vardır, uzak tutar boş konuşanı
Sardılar çevremizi sağdan ve soldan
Birinin aygırı vardı, ötekinin kısrağı
Ağzına sağlık.
Babanı tanırdım. Huzur içinde yatsın. Büyük şairdi.
Ömrünün son döneminde babamın yanında olamadım.
-Neden? -Ben dördüncü karısının oğluyum, ondan…
Sen şairsin. Seni etkinlikte dinledim.
Sağ ol. Eksik olma.
Telefonuna bak.
Al-Mreys aşiretinin bulunduğu yere gel. Perşembe akşamı.
Eşi benzeri görülmemiş bir atışma düzenleyecekler.
İnşallah seninle orada atışırız.
Bu yüzüğü almanı istiyorum.
Ne…
-Ne bu? -Bu, şiirine ilham verecek.
-Bu yüzük mü? -Evet, o yüzük.
Yok, sağ olasın. Al, sende kalsın.
Al-Mreys'in orada görüşürüz inşallah.
DÜZENBAZLIK OYUNLARI: DİZİ ÇÖL KURALLARI
DÜĞÜMLÜ DİL
-Bu akşamki etkinlik nasıldı? -Vallahi, bence insanlar beğendi.
Nasıl yani? Kardeşim Talal "Salon bomboştu" dedi.
-O nereden biliyormuş? -Oradaymış.
Belki… Belki senin o aptal kardeşin…
Mezeel, sakin ol.
Yine öyle yapıyorsun.
Ne yapıyorum?
Boş ver. Sıkma kendini aşkım. Suç bende.
Şair Mezeel! İyi akşamlar.
Bugün Ben Shalfa'dan
rahmetli baban Shamlan'ın öcünü almaya geldiğini söylüyorlar.
Öncelikle şunu söyleyeyim…
Yüksek sesle konuş.
Atışmada görüşeceğiz. Ama her hâlükârda o… İşe yaramaz.
Vay canına. Net bir mesaj verdin Bin Shamlan.
Sevgili seyirciler, özel ve sert bir cevapla daha karşınızdayız.
Bin Shamlan, Ben Shalfa'ya işe yaramaz diyerek cevap verdi.
Atışmalarını izleyip görelim.
Böldüğüm için bağışlayın arkadaşlar.
Bugün büyük bir mücadelemiz var.
Bin Shamlan, efsanevi şairimiz Shalfa için sert bir ifade kullandı.
Bin Shamlan nerede? Bin Shamlan!
Şair Mezeel! Bin Shamlan!
Nereye gitti o şair?
Bakar mısın?
Biri kapıyı kilitlemiş!
Bakar mısın?
Açsana kapıyı be adam!
Kapıyı kim kilitledi?
Şair Mezeel?
Büyük şair Mezeel Bin Shamlan?
"Sensin bana öğreten… Sensin bana…
Sensin bana… Sensin…"
Hadi artık!
Allah!
Kusa kusa bir hâl oldun.
-Burada ne yapıyorsun? -Orada ne yapayım? Ben senin hayranınım.
Midem şey oldu da…
Midenin nesi var? Bir şeyciğin yok!
-Atışma işi bana biraz tuhaf geldi. -Nasıl yani?
Ben hiç davullu şair atışması görmedim. Alışkın değilim.
Burada böyle işte. Alış.
Alışacağım alışmasına da…
Halılar hep… Kırmızı olur. Buradakiler mavi.
-Akşamdan akşama değişir o. -Al bunu.
Hayır, hayır. Sende kalsın.
Onları ezip geçeceksin. Bunu sezebiliyorum.
-Vallahi mi? -Vallahi!
Seni tutana aşk olsun! Kimse senin karşında duramaz.
Önüne çıkan herkesi bir kenara savuracaksın.
Evet ama, nağme… Biraz zor. Şöyle.
"Sensin bana…
Boş ver artık.
Hadi git.
Git hadi.
Tamam. Hadi hayırlısı.
İşte şiir duayeninin oğlu, büyük şair Bin Shamlan geliyor.
Tamam.
Arkadaşlar!
"Sensin bana…
…öğreten…
Sensin bana…
Hadi. Söyle gitsin.
Sensin… Bana…
Vah vah.
Sensin…
Bana…
Neden konuşmuyor?
Söyle işte!
Beni dinle!
Burnunun dibindeki dağı göremiyorsun Biraz geri çekil de gör
Kavgaya girecek silahın dâhi yok Allah sana akıl fikir versin
Bugün ağzının içinde Dilin dönmese de bir türlü
Özür kabul etmeyen kişi Hak da etmez özrü
…geçen yıl aldım.
Bir etkinlikte adamın biri verdi. Allah ondan razı olsun.
-Sağ olsun. -Diğerlerinin yanına park ettim.
-Bir lakap da taktım ona. -Nedir?
"Kara". Rengi siyah diye. İsterseniz vereyim. Hiç kullanmadım.
Hadi bismillah.
ŞİİRİMİN DENİZLERİ
-Merhaba! -İyi akşamlar Mezeel!
Seni gördüğüme sevindim. Hayrola?
Gördüğün gibi.
Araba Alman yapımı, ama…
Arızalandı.
İstop etti.
Gel hadi, gel.
Sorun değil. Tamir ederim.
-Sen git, dert etme. -Gel hadi.
Gelsene!
Gel!
-Hiç gerek yok. -Gerek var!
Gerçekten yok.
Gelsene be adam!
Tamam.
Hoş geldin.
-Hoş geldin. -Sağ ol.
Dinle arkadaşım. Allah yukarıda.
O Ali Ben Shalfa yok mu…
Onu da söylediklerini de kafana takma.
Otoyoldayız. Acaba diyorum, müziği…
…kapasak mı? Kuran kanalını açalım.
Açayım. Kuran da olur, sünnet de olur.
Hadi bakalım.
Evet. Kuran daha iyi.
Sadakallahülazim.
Allah'ım, sen…
Ne oldu?
Ayaklarımı mı görmek istiyorsun?
Yok canım, ayağına bakmıyordum. Pedala bakıyordum.
İçin rahatlayacaksa bak.
Yo, hiç gerek yok. Ayağına bakmıyordum. Nereden çıkardın?
Görmek istemez misin?
Gördün mü? Ayak dediğin böyle olur!
Fotoğrafını çek istersen.
İlahi.
Kusura bakma. Bağışla beni. Hakkında yanlış bir fikre kapıldım.
Ama anla beni. Diken üstündeyim.
Birden karşıma çıktın. Bir kere de bir kara kediyle beliriverdin.
Otoparktan çıkarken gördüm seni.
Önce başka birine, sonra da şimdiki hâline dönüştün.
Seninle aramda bir bağ hissettim ve anladım ki usta bir şairsin.
Sana gerçeği söyleyeceğim.
-Sahi mi? -Bak arkadaşım…
Sana söylemeyecektim.
Ama mecbur bıraktığın için söyleyeceğim.
Ben ifritlerdenim.
-Peki. -Uzmanlık alanım şiirdir.
Yüz konusuna gelince…
Yüzümüzü seçmekte özgürüz.
İstediğimiz görünüme bürünebiliriz.
Nasıl?
Yüzümü görüyor musun?
Bak şimdi.
-Bu da büyük gözlü ben! -Allah!
Allah'ım, sen beni koru.
Bu da var.
Ne oldu? Altına mı kaçırdın?
Yeter! Tamam! Yapma!
Bak bir de bu yüzü göstereyim!
Bu şehirli görünümüm.
Boulevard'a, Wonderland'a giderken. Burnum büyük, biliyorum.
Şimdi sana çok daha iyi bir yüz göstereceğim.
Bu sonuncusu özel görevler için.
Sen de amma hassas çıktın.
Lütfen, seni bir daha rahatsız etmeyeceğim.
Buna bak.
Lütfen içime filan girme! Ne olursun!
Yok, yok! Hiç endişen olmasın.
Benimle gelirsen dilinin düğümünü çözeceğim.
Konuşman düzelecek
ve karşına çıkan her şairi alt edebileceksin.
Fark ettiysen artık kekelemiyorsun.
Var mısın?
Peki. Geceyi burada geçiremeyiz, değil mi? Nereye gideceğiz? Ne yapmam gerekiyor?
Ver elini, el sıkışalım.
Bir şey olmaz, değil mi?
Ver hadi. Bir şey olmayacak.
Çok şükür, sonunda geldik.
İstersen arabayı yıkatırız.
Başka şeyleri de temizletebiliriz.
Neyi mesela?
Karını arayıp bir hafta boyunca eve dönmeyeceğini söyle.
Tam yedi gün.
Selam. Nasılsın?
Atışmadaki şairlerle şahin avına…
Telefon çekmeyecek.
Sonra, sonra.
Çok şükür.
Şimdi emniyet kemerini bağla
ve hazırla kendini.
Hadi.
-Vallahi temizlik gibisi yok. -Öyle.
Asıl temizlenmesi gereken, içimiz.
-Şuna bak… -Evet, derin temizlik.
-Geldik. -Nereye?
Hayır, hayır!
Hayır, hayır! Dur!
Dur! Hayır!
Kalbim durdu duracak! Bizi nereye getirdin?
Burası neresi?
Ne oluyorsun?
Kalbim duracak.
-Kalk hadi. Kalbinde bir şey yok. -Yok, kalkamam.
-Vehme kapıldın sadece, hepsi bu. -Sanki…
Ölüyorum sanki.
Kalk. Geçer şimdi.
Daha yeni başlıyoruz, şimdiden böyle mi oldun?
-Midem… -Bir şiir erbabı olmak istemez misin?
Kusacağım.
Hadi arkadaşım, kalk.
Topla gücünü kuvvetini.
-Allah'ım! -Geçer şimdi.
Hadi.
WADI ABKAR KÖYÜ
Allah'tan başka ilah yoktur. Allah'a sığınırım.
"De ki, Allah birdir. Allah…
Dua et tabii. Dua ettiğin sürece korkacak ne var?
Evet, Ayetü’l-Kürsî iyidir.
"Allah, O’ndan başka ilah…
Allah'tan başka güç ve kudret yoktur.
-Nereye gidiyoruz? -Sence?
Kuyuya gidiyoruz.
Kuyuya mı?
Dilindeki düğümü çözecek kadınla tanışacaksın.
Kardeş, ben daha yeni evlendim. Öyle şeylerle ilgilenmiyorum.
Korkuyorsun. Korku seni ele geçirmiş.
Allah!
-Hadi! Yürü! -Lütfen!
Bana her ne yapıyorsan kalbim küt küt atıyor!
Vallahi bir şey olmayacak.
Kuyu.
Gördün mü? Orada.
-Hadi. -Ne?
Kuyu şu işte. Şükürler olsun.
-Ne yapacağım? -Git oraya.
Tamam.
Hadi bismillah.
Şimdi?
Ay'ın, kuyunun ağzıyla hizalandığını gördüğün zaman…
E?
…yüzüğünü çıkaracaksın
ve suya atacaksın.
-Hepsi bu mu? -Hepsi bu.
Sonra sana bir Bedevi kızı gelecek.
Sakın gözlerinin içine bakma.
Gözünün ucuyla dahi bakma.
Gözlerine bakma.
Göründü, sonra gitti.
Tekrar suya battı.
Evet! Çünkü gözlerine baktın.
-Vallahi de bakmadım! -Vallahi de baktın!
Sona doğru.
Şimdi gelecek ay bir daha gelmen gerekecek.
-Hepsini en baştan mı yapacağız? -Aynen öyle.
-Yapma ya! -Ay, kuyuyla…
-…hizalandığında… -Anladım, hizalanacak.
Bu işin başka bir yolu daha yok mu?
Bir yolu var.
Sen burada bekle.
Gideceğim ama hemen döneceğim.
Tamam, çok uzun sürmesin.
Allah'ım, sen büyüksün.
Hadi bismillah.
Ne bakınıyorsun?
-Hiç. Öyle… -Neye bakıyorsun?
Etrafa bakıyorum.
-Burası… -Evet?
-Ve bu tencere. -Evet?
Senden bu tencereyi kuyudaki çamurla doldurmanı istiyorum.
Al!
Atla içine.
-Hayatta inmem oraya. -Niye?
-Olmaz! Kızı görmedin sen! -Olur.
Suya nasıl battığını görmedin ki! Hayatta inmem oraya.
Korkuttun onu!
-Hayır! -Ya sabır!
İnmeyeceğim.
Ya Rabbim, sen bana sabır ver.
-Şimdi ne olacak peki? -Ne bileyim ben.
Allah'ım, sen bana sabır ver ya Rab.
Merhaba.
Tencereyi suya daldırıversene.
Ağzına kadar doldur.
Tamamen dolunca da bu ipi tencereye bağla.
Yukarı çekeceğim. Sonra gelip seni de yukarı çekeceğim.
-Beni mi çekeceksin? -Evet.
-Becerir misin? -Tabii.
-Ne olursun beni burada bırakma. -Bırakmam, merak etme.
Bu tencerede ne kadar çok yemek yaptığımı duysan inanmazsın.
Ama Bedevi kızı bunu dert etmiyor.
E, peki şimdi ne yapacağız?
Birazdan öğrenirsin.
-Nereye? -Şurada dur.
Tamam. Şurada.
-Şurada. -Tamam.
Ne o, penaltı atıyormuş gibi?
Bir,
iki,
üç,
dört, beş, altı,
yedi,
sekiz.
Neyi işaret ediyorsun öyle?
Ne yapıyorsun?
İşte yüzüğün.
-Nasıl aldın? -Allah geri getirdi.
E, ya şimdi?
Buraya gel.
Otur şöyle.
Yüzün bu yöne dönük olsun. Tamam.
-Böyle mi? -Evet.
Hadi, kapağı aç.
Al.
-Bana büyü yapmıyorsun inşallah? -Hayır, büyü filan yok.
Kendine odaklan ve içini dinle.
-Şimdi ne yapacağım? -Hazırla kendini.
Mezeel! Buraya gel Mezeel.
Mezeel.
Bana ne yapıyorsun?
Yapmayacağım bunu!
Devam etmeyeceğim…
Allah'ım, sen büyüksün.
Allah'ım! Öldüm mü ben? Ne oldu?
Hey!
Kimse var mı?
Öldüm mü ne?
Kahrolasıca ihtiyar.
Başardın Mezeel, kutlarım.
Sağ ol. Burası neresi? Berzahta falan mıyım?
Kendi bilinçaltındasın.
Senin boyun nasıl böyle kısaldı?
Allah vergisi bir yetenek. Şeklimizi de ebadımızı da değiştirebiliyoruz.
Tamam.
-O da kim? -Hani nerede?
"Yiyeceğe elimi katiyen aceleyle uzatmam
Zira insanların en acelecileri…
…en açgözlü olanlardır."
Sen, Mezeel!
"En açgözlü olanlardır."
Aferin!
Demek küçüklüğünden beri şairsin.
Muradın budur işte! Budur!
Fevkalade.
Yolculuğun boyunca işte bu kadın sana eşlik edecek.
Fevkalade. Baksana.
Mezeel?
Şahin avı dediğin bu muydu, ha?
O niye burada?
Ne yapıyorsun sen?
Hayatım, vallahi düşündüğün gibi bir şey yapmıyoruz.
-Kocanın şiirine ilham arıyoruz. -Ya, öyle mi?
-Evet, doğruyu söylüyorum. -Eminim öyledir!
-Adam söylüyor işte. Nedir yani? -Bağışla bizi.
-Gidelim. Nasıl geldi, hiç bilmiyorum. -Gel buraya!
Bu ev kimin?
Küçüklüğümde yaşadığımız evdi. Al-Fawaz'da.
Of! Bugün metrekaresi 10, 15 bin riyal eder.
-Emlakçı falan mısın sen? -Hadi arkadaşım, kımılda!
Kakao ile safranın arasında bir yerdedir
Saçının rengi, ey güzel
Bırak rüzgâr içinden geçsin Efil efil, usulca
Saçın nereye savrulursa yârim Sen de oraya savrul
Yürüyüşün katlar kaftanını Allah'ım, yardım et
-Gözlerim kaftanının kıpırtısında -Ağzına sağlık.
Bu… Çocukluğumun geçtiği ev. Hatırlıyorum.
Kekemeliğe burada tutuldun,
burada iyileşeceksin.
Duvar yüzeyleri güzelmiş.
-Evet. -Burayı hangi müteahhit yaptı?
Çocuktum daha. Nereden bileyim?
Sen benim alanımda daha acemisin
-Şairim ben, sanatçıyım -Babamın sesi.
-Sana zor gelir… -Baba! Bir şiir yazdım!
Çocukluğum.
İnanmıyorum! Hiç değişmemişsin. Hâlâ aynı… Maşallah!
Otur, velet seni! Otur aşağı!
Her neyse…
Beni herkesin önünde azarladığını hatırlamıyorum.
Rahatsızlığının sebebi bu işte.
Bu yüzden kekemesin.
Ne 10.000'i yahu? Olmaz öyle şey!
Olmaz. En fazla 5.000 öderim. Hiç münakaşa etme benimle!
Dhafer, buraya gel! Gel de gör!
-Şiir satın alıyor! -Mezeel!
-Buraya gel! -Ne var?
-Ne oldu? -Hiçbir şey.
Bak, annen.
Şimdi geldi.
-Bu yüzden kekemesin. -An…
-Gidelim hadi. Gel. -An…
Hadi.
Hadi gidelim.
Allah yardımcın olsun. Annen baban yüzünden kekeme olmuşsun.
Ama Allah büyük, iyileşebilirsin.
Allah onları affetsin. Olan olmuş. Ne yapalım.
Şanslısın. Şu kadını görüyor musun?
Şansına şükret.
Ne harika!
-Göz kamaştırıcı! -Mezeel.
O ne?
-Onu görüyor musun? -Evet.
Der ki adam, insan mısın sen? Yoksa melek mi?
Melek olduğun muhakkak İnsan olduğun da keza
Acaba sen gerçek misin?
Yoksa hayal gücümün bir oyunu mu?
Evlenme teklifimi ediyorsun? Söylesene, ne yapacağım onunla?
Parmağına dokun. Parmağını onunkine değdir
ki talihin değişsin.
Hadi bismillah.
-Kardeş, bugün günlerden ne? -Perşembe.
Sağ ol.
Selam olsun sana Ayağına gelenin ayağına gidilmez
Biz laf değil icraat adamıyız
Başımız diktir
Buraya sana ders vermeye geldim
Belki aklını başına getirir ey gafil
Yak bakalım ateşi Ateş, alevinden belli olur
Dinleyin!
Kuru gürültü yaptın.
Şiir kazılıdır başıma
Nice başlar ezdim bu yolda
Şairim ben Şiir meydanı ayaklarımın altında inler
Ey zavallı çocuk Sana ders vermeye geldim diyorsun
Yak bakalım ateşi Ateş, alevinden belli olur
Yak bakalım ateşi Ateş, alevinden belli…
Hey!
Şu ana kuzusuna bak.
Bir dakika. Mezeel geri geldi.
Şairimiz Ali Ben Shalfa'yla ödeşmek için döndü.
Bakalım bugün neler olacak.
Bir şair atışması olacak ve kolay geçeceğe benzemiyor.
Ali Ben Shalfa'yı hafife almamak gerek.
Ayaklarımın üstünde doğdum ben Başım bulutların üstünde
Severim manalar toplamayı Sonra zaferlerini biriktirmeyi
Büyük gayelerim var Ve muhteşem rüyalarım
Ve ruhum görünmeyenledir Göklerinde süzülür onun
Selam üzerine olsun Kekemeliği Musa'yı alıkoymadı
Kerametini, kelamını, muradını Tamamlamaktan
Şiir ne güç gösterisidir Ne de rekabet
Kabadayılık, şiiri anırtıya çevirir
Şiir önce ruhta yaşar Sözlerle süslenmeden önce
Göklere yükselir Galaksilerle yan yana yürür
Ruha disiplin ve saygı lazımdır
Kibir ruha dadanan en büyük asalaktır
Ben aşağılanmalar Yenilgiler içinde büyüdüm
Çocukluğum bana Acının her yudumunu içirdi
Kendi kendimi yetiştirdim Şiirime bir mabet kurdum
Ustamı reddettim Ama kendime sadık kaldım
Ve asla… Asla şiir satın almadım
Şiir satmak haramdır
İnsanlar azimlerinde farklıdır Hayallerinde de
Bir haftada iki bin yıl yol aldım
Manaların içine daldım En karanlık derinliklerinde yüzdüm
Seni özgür bıraktım Ey örtülü şiir yoldaşım
Ve özgür bıraktım cini Çılgın ruhumdan
Ben Shalfa bana ayak uydurabilirse Vallahi de
Ruhu zayıftır Kafa tutamaz bana
Onun cin hizmetkârları var Akıl ve özlem rüzgârları
Dört cin Haramdan beslediği
Ama onun illetini iyileştirecek Panzehir bende
Ve ona öğretebilirim Yaptıklarının bedelini
Şimdi Ben Shalfa Bu geceden itibaren adın silinecek
Atışmaya gelince Acı suyunu benim elimden içeceksin
-Lezzetli mi? -Evet.
-Afiyet olsun. -Nefis.
-Besmele çektin mi? -Evet.
-Merhaba! -Merhaba!
Ghazi!
Selam Dhafer. Merhaba.
Atla hadi. Ne oldu?
Arabam arızalandı. Burada mahsur kaldım.
Telefon da çekmiyor.
-Arıza mı? Bin hadi. -Tamir etmeyi deneyeceğim.
Atla.
Hadisene!
Tamam, güzel.
-Hoş geldin. -Sağ ol. Allah razı olsun.
Der ki adam, insan mısın sen? Yoksa melek mi?
Melek olduğun muhakkak İnsan olduğun da keza
Acaba sen gerçek misin? Yoksa hayal gücümün bir oyunu mu?
Sen şiirin vahşiliğisin Ve hoş bir akşamın kahkahası
Helal misin, haram mı? Sen en tatlı helal günahsın
Gecenin tüm zevklerisin Kalbimin yeşeren tomurcuğu
Bir gülümseme çizen müziksin Gecenin yüzüne
Seni görme zevkini tatmadan önce Saygın bir adamdım ben
Sonra kalabalıkların içinde kayboldum Vay hâlime, vay hâlime
Bu yana salın Şu yana salın
Belin kalbimi yoldan çıkarttı
Vücudunla beraber o da salınır Bir sağa bir sola
Ey çiçeklerle bezeli elbise Altında tatlı meyveler gizleyen
Ve o siyah, düşük bel kemerin Nasıl dayandı o dolgunluğa?
Seninim benden yana gelirsen Yine seninim sırt çevirirsen
Yazgılarımız dolansın birbirine Ey beniyle güzel, gamzeli yâr
Söyle Abu Noura, senin sesine can feda Asıl sesinin tellerine
Vallahi Ay'ın üzerindeyim Ama ben bir adamım altı üstü
Şafağın ışığında salın ne olursun
Yaşayayım güzelliğini Dolu dolu, sonsuza dek
Gümüş kolyen boynunun cazibesine kapıldı Gerdanına kandı
Sonra iki mandalinanın arasında düştü Güzellikten yandı
Bunlar göğüs mü? Olgun meyveler mi?
Bir mezar mı yoksa?
Yârimi görmeyi ne çok isterim Ölümümden hemen önce
Narin bir bedenin insafına kalayım Yüzü dolunay gibi ışıyan
Gülüşü gül pembe İncilerin rengini bastırır
Agalim ince belini sarar İkisi de zarar görmez
Agal tut ki koptu Asla belinin altına düşmez
Abu Noura'nın sesiyle salın Sıkıntılar aklından çıkıp gitsin
Bu gece talihliyim Al Waleed Bin Talal'den bile çok
Uyuşturdun sinirlerimi Düşünmeksizin avare dolaşıyorum
Rahmetli Prens Nayef beni hapsa atsa Hükmünde hak vardır
Devekuşu tüyleri gibi döndüm Savruldum, dağıldım
Havva’nın intikamını alsın bu Erkeklerin en yiğidinden
Sürüklendim o kara gözlere Büyüleyicidir sürmeleri
Ve yanaklara çarpıp Sonra da hilal gibi kıvrılan kirpiklere
Kapıldım onun cazibesine Serseme döndüm, Allah beni affetsin
Güzelliğini veren O'na iman ettim Dudaklarımda hayret, dilimde dua
Ey her şeyi bağışlayan zarafet Bedevi'yi şehirliye katan
Mükemmelliği arayan kalplerin ecesi
Salın küstahça Çal küstahça
Hakkın var Ve benim de hakkım var
Zira ben beşerim ve şaşarım Ama bağışlar yine de Yaradan
Yüreğim sızlayacak Gece bitip sen yine hayal olunca
-Sağlıcakla. -Ağzına sağlık.
Alt yazı çevirmeni: Arda Barişta yine hayal olunca