Pakol.
3 DOM CZY DOM
Numerek 0-2-0!
Rozumiem, ale to kiepski moment.
Dziś jest Id. Muszę być z rodziną.
Mogłeś zostać z nimi wczoraj.
Teraz musisz to wziąć na klatę.
Jest aż tak źle?
Wielu osobom podobała się ta akcja.
To może pokazać mnie jako Bonda.
Sporo się tym mówi.
Jedni mają cię za twardziela, inni za szaleńca.
Możesz stracić rolę.
Kurwa.
NIECH ŻYJE BÓL
Shaju?
Wieki już czekamy…
- Poznałaś Felicię? - Pani Latif.
To twoja agentka?
Odbiorę ciastka. Miałaś zostać w aucie.
Nie denerwuj się.
Dawaj numerek. Felicia.
Zulfikar? Co słychać?
Nic nowego, niańczę Bonda. Sorki.
- Napalona cioteczka czeka. - Przynosisz wstyd.
Załatwisz mu tę rolę?
Albo zginę, próbując.
Shaju nadaje się idealnie. Posłuchaj.
Gdy był mały, ciągle powtarzał,
że chce licencję na zabijanie. Pamiętasz, skarbie?
Bardzo konkretnie.
Nie pamiętam.
Odebrał zamówienie. Zaraz przyjdę.
- Do zobaczenia. - Do widzenia.
Nie wspominałeś, że jest czarna.
Przepraszam. Jesteś czarną kobietą.
Wiem.
„NIE POTRZEBUJEMY ŚNIADEGO BONDA”.
Co to, kurwa, jest?
Ty mi powiedz.
AUTORKA: YASMIN KHAN
- Nie mam na to czasu. - To i tak…
To bez znaczenia. Nikt nie czyta już wiadomości.
Ale to jest większy problem.
LATIF ZŁAMAŁ MI RĘKĘ!
Człowiek, którego zaatakowałeś,
żąda przeprosin.
Sidowi chodziło o rzeźbę,
a teraz chodzi o ciebie. Jemu i jego 200 000 obserwującym.
- Młodym, śniadym. Twoim fanom. - Zaatakowałem?
Rzucił się na mnie z metalowym przedmiotem.
To była farba w spreju.
Teraz to wiemy.
Mógł cię co najwyżej otagować.
- Po prostu go przeproś. - Dobra.
Jak to zrobisz?
To ty musisz mu nagrać przeprosiny, inaczej pójdzie na policję.
Dziś jest Id, muszę być z rodziną.
Zwykle mama to organizuje, ale zjebałem sprawę.
Nie mam na to czasu.
Muszę być z rodziną i to naprawić.
Chodzi o twoją karierę i wiarygodność we własnej społeczności.
Sam mówisz, że robisz to dla niej.
- Ma więcej obserwujących? - Shah!
Mówi Shah Latif. Id mubarak dla świętujących.
Chcę się odnieść do wczorajszego incydentu w muzeum.
Mogliście o nim słyszeć lub go widzieć. Ja tam byłem.
Wiedzcie, że w tamtej chwili nie myślałem.
Działałem instynktownie.
Społeczność jest dla mnie najważniejsza
i zawsze się z nią liczę.
Najbardziej boli mnie świadomość,
że mogłem skrzywdzić członka własnej społeczności
i poniekąd utracić wasze zaufanie.
W porządku?
Tak, a u ciebie?
Też.
Zaszczyciłeś nas, prowincjuszy?
Bez waszych modlitw jestem nikim.
Absolwent Oksfordu. Ale bezmyślny.
Czemu zaatakowałeś tego chłopca?
Nie słuchaj go. Cykniemy sobie selfie.
Zrobię wszystko, co w mojej mocy,
żeby naprawić to, co się stało.
Idziemy?
Mogłam się ubrać na czarno.
Czerń pasowałaby do złotego pałacu tej suki.
Id to mój dzień.
Należy do wszystkich muzułmanów.
Jest mój, a ona mi go odebrała.
Wiesz, czego brakuje?
Czego?
Jej syna, Salima. Złotego chłopca.
To Szycha z Dubaju. Zawsze z tobą rywalizuje.
Pewnie właśnie zaciąża rosyjską prostytutkę.
Uważaj na język.
Kontynuuj.
Gwóźdź programu jest nieobecny.
Zabłyśniemy, jeśli…
Martwisz się tym, co myśli Niecna Naila?
- Naga Naila! - Naga Naila!
O mój Boże.
Pokazuje ciało, bo brak jej stylu.
Gdzie ona jest?
Pewnie przegląda się w lustrze, zamiast zajmować się gośćmi.
Wspaniałe przyjęcie i piękny dom!
Dziękuję za przybycie.
Samina!
Cieszę się, że jesteś. W tym roku organizujemy to razem.
Przeszłaś samą siebie.
Wiesz, jaka jest Naila…
Sama nie dałaby rady.
Dekoracje są z penthouse'u Shaha.
Koran pochwala dobroczynność.
Jedzenie jest w ogrodzie.
Co ty robisz?
- Nie zostawiaj mnie. - Dobrze.
Nie zostawiaj mnie samej.
Dobrze was widzieć.
Cześć, panienki!
Bracie Parvez, siadaj.
Na miejscu Saeeda?
- Zmarł, a ty jesteś najstarszy. - Dziękuję, postoję.
Baba, twoje ulubione, ale nie mów mamie.
Tak teraz zabija Bond?
Cukrem?
Podrzucę pomysł scenarzystom.
Byłbym lepszym Bondem!
Może.
- Zagraj w pakistańskim filmie. - Coś z Mahirą Khan.
Ten wymoczek gada w urdu jak białas.
Co?
Shah, to była niezła próba.
Ale musisz nagrać kolejny filmik.
Zapomniałeś powiedzieć „przepraszam”,
a o to w tym chodzi.
Przypakował, nie?
Q mówi, że mu odbiło.
- Ciacho. - Sorki,
skupcie się. To ostatnia wiadomość.
Kurczę, lubi cię.
Strój Aladyna, cukiernia z Bollywood,
ciągłe powtarzanie „społeczność”?
Przegiąłeś. Stonuj trochę ten brąz.
Nie rozumiem. O co chodzi? Facet cię lubi.
Daj spokój, mam 22 lata, nie szukam męża.
Załatw to jak najszybciej, bo samo z siebie nie przejdzie.
Cześć, mówi Shah Latif.
Wczoraj w muzeum doszło do sprzeczki z jednym z braci.
Nie powinienem był tak zareagować.
A wspomniany brat
nie powinien był biec na mnie z metalowym przedmiotem w dłoni.
„Muba to inicjatywa społeczna”… Wcale nie.
Siedzimy w tym razem.
Obiecuję, że w przyszłości nie będę wystawiać pięści,
tylko wyciągać wnioski.
- Bracie? - „Muba jest dla”…
Chcesz herbaty?
Nie. „Muba”…
- W porządku? - Tak. A u ciebie?
- Tak. Między nami git? - U mnie tak, a u ciebie?
- No, w porządku. - To dobrze.
Muba, nie Uber.
- Co robisz? - Próbuję się skupić,
- ale mi przeszkadzasz. - Luz.
Tak.
Mają tu różowe i zielone laddu. Chcesz?
Chłopie, przestań. Nie chcę słodyczy. Daj mi się skupić.
Nie trzymasz mamusi za rękę?
Cholera, za chwilę.
Nie przynoś mi laddu.
- W porządku? - Gdzie byłeś?
Gadałem z tatą i Zulfim.
Obiecałeś, że mnie nie zostawisz.
- Mogłabym umrzeć w samotności… - Proszę.
Nie teraz, proszę.
- Zostawiłeś mnie. - Wynagrodzę ci to.
Salim!
Mój Salim przyjechał!
Salim!
Syneczku!
Salim!
Pan Dubajczyk.
Nie wierzę…
Tańcząca małpa wykonuje brudną robotę za matkę
i zaciąża rosyjskie prostytutki.
Wcale nie, mamo. To był żart.
Zulfi już padł jego ofiarą. Najsłabsze ogniwo.
- W porządku? - W jak najlepszym.
Idzie. Nie odchodź.
Mogę pożyczyć mamę? Potrzebuję współgospodyni w kuchni.
- Mieliśmy… - Nie.
- Chodźmy. - Dobrze.
Potrzebuję pomocy przy deserze.
Nasze KPI jest w tym najciekawsze.
Chodzi o utrzymanie konsumentów po okresie zniżkowym.
Jest poza skalą.
Klienci wspierają społeczność.
- Tak jest, Salim. - Tak!
- Jak leci? - Patrzcie tylko.
- W porządku? - Tak, siadaj z nami.
- Zamierzałem. - Zajęty.
- Mam dla ciebie laddu. - Dzięki.
Nie wiedziałem, ile wziąć.
- Jak leci? - Dobrze.
Rozbijasz się.
Co masz na myśli?
- Szklany sufit. - Tak.
- Staram się. - Dobrze to widzieć.
I ręka tego typa.
To tylko pęknięcie.
A wracając do tematu,
zanim nam przerwałeś.
Liczba kierowców rośnie z dnia na dzień.
Do czerwca będziemy w pięciu dzielnicach.
Muba! Świetny pomysł, co?
Wspieram go od początku. Jestem z niego dumny.
Zawsze miał smykałkę do interesów.
Od dilowania do trendowania.
Tak z ciekawości…
Jak wygląda twoja zdolność kredytowa po wyroku?
Żadnych problemów.
Dla jasności, nie siedziałem za handel.
Nic takiego, zwykła burda.
- W samoobronie. - To była moja wina.
Był lojalny do końca.
- Problemy z kredytem? - Nie.
Bo wchodzę w to ze wszystkim, co mam.
Jeśli potrzebujesz dofinansowania, wal do mnie.
Wydawało mi się, że to sam początek,
a nie kolejne kroki.
Widzisz to?
To jego najbliższy kontakt z firmą.
- Tak? - Dobrze.
Jeśli mam być szczery,
- to za bliski. - No to oddawaj moje dildoski.
Dla mnie osobiście
najważniejsza w Mubie jest jakość relacji.
Nie jesteśmy dla klientów, kiedy my chcemy,
bo to nie ma sensu. To fałsz.
- Łapy przy sobie. - Nie znam go.
Zawsze fascynowała mnie obsługa klienta.
To samo podłapałem w Dubaju. To nasz konik.
- Gościnność, rdzeń naszej kultury. - Muzułmański
sposób prowadzenia biznesu.
Podoba mi się ten pomysł. Przekażę to chłopakom.
Bierzesz…
Szukasz inwestorów w Dubaju?
- Tak. - W porządku.
- Byłeś tam kiedyś? - Nie.
Chodzi mi o to, że Dubaj sprawdza się dla…
Bardziej… Z taką…
A co on miałby robić w Dubaju?
Nawet cię nie wpuszczą. Nie chcesz tego.
- Ja w to wchodzę. - Tak.
Pamiętaj.
Niepotrzebnie pił do twojej zaczeski.
To było zbędne. Jest spoko.
Shah, dostałam drugie przeprosiny.
To nie przejdzie.
Co to za tło?
Jak to wrzucisz, będziesz przepraszać za bycie bogatym dupkiem.
I znów zapomniałeś przeprosić.
Świetnie to przygotowałaś, Nailo.
Przez lata uczyłam się od ciebie.
Za rok Id wraca do was?
Oczywiście. Miło, że pomogłaś w tym roku.
Tahira, nie obraź się, ale…
Czy u was wszystko w porządku?
Tak. Dlaczego?
Tak tylko…
Przyglądałam się dziś Shah i…
Martwię się o niego. O was wszystkich.
Ogromna presja.
Miło, że się troszczysz, Naila.
Widzę w nim twoją siostrę.
Czy Shahjehan ma z kim porozmawiać?
Ma mnie.
Ruqaya też miała ciebie, a i tak potrzebowała pomocy.
Spójrz na Q. Biedaczka.
- O niczym nie wie. - Naila, proszę cię.
Wszystko gra. Mój syn będzie kolejnym Jamesem Bondem.
Jesteśmy bardzo dumni.
Czasy się zmieniają.
Teraz można rozmawiać o problemach.
Dziękuję. Wszystko w porządku.
Pierwsza klasa.
„NIE POTRZEBUJEMY ŚNIADEGO BONDA”.
KONTO PRYWATNE
MOŻEMY POROZMAWIAĆ?
KANDYDAT NA BONDA ZWIĄZANY Z IZRAELSKĄ ARMIĄ?
To prawda, Parvez?
Cały ten czas w Hollywood…
Shah, potrzebujemy tych przeprosin na już. Kończy się czas.
Napisałam ci tekst. Znajdź cichy, neutralny pokój.
Nagraj to i odeślij,
zanim będzie za późno.
Ja jebię.
Przeszkadzam?
Tak.
W rozmowie.
Zamknij, kurwa, te drzwi. Dziękuję.
Czy wy…
- Piszemy do siebie. - Lubię ją. Piszemy?
Od dawna?
- Trzy miesiące. - Pół roku. Trzy?
Czyli to nic takiego?
- Możemy nie przy nim? - Luzik.
- Nikomu nie powiem. - Co tu robię?
- Możemy nie przy nim? - Przyjechałem dla ciebie.
- Nie prosiłam. - Sam chciałem.
Nigdy… Uspokój się.
Nie prosiłam o to.
Właśnie to stanowi problem.
Nie przyjechałeś dla Zulfiego?
- Nie. Tak. - On wie?
Kurwa mać. Teraz się dowie.
Nic nie powiem, spokojnie.
Nie musimy o tym nikomu mówić, ale bądźmy szczerzy.
Coś jest na rzeczy i oboje o tym wiemy.
Co to w ogóle znaczy?
Mieszkasz milion kilometrów stąd. Masz tam całe życie.
Masz klucze do domu, do samochodu…
Mnóstwo kluczy. A ja mam jeden.
Dam ci klucze.
Nie, chcę mieć własne.
Mogę się wtrącić?
Mam inną perspektywę jako dojrzały człowiek.
Odpowiedzcie szczerze.
Jasne?
Powiedzmy, że do siebie piszecie.
Macie emocjonalne wątpliwości co do sytuacji.
Brzmi znajomo?
Wysyłacie szczerą wiadomość.
I zamiast zielonej robi się szara.
Co to dla was oznacza?
- Że jesteś zablokowany? - Tak.
Ja pierdolę. Serio?
Tak.
- Pokażę wam. - Wyjdź, proszę.
- Pokażę migusiem. - Nie. I nikomu ani słowa.
Luzik.
Salim.
Nie jest wyluzowany.
Skoro Saeeda nie ma, kto poprowadzi modlitwę?
Pasha?
Dobrze.
Pięknie recytuje, ale ja powinienem poprowadzić.
- Na siedząco? - Nie!
Parvez, przemyśl to.
Niech ktoś inny prowadzi.
Słuchajcie, dupki, zrobię to lepiej niż wy.
Ja poprowadzę.
„Desperacko pragnąc roli Bonda,
ikony białej elity,
Shah Latif zamienia zaangażowaną sztukę na nijaką rozrywkę.
Dołącza do kolejki śniadych mężczyzn, którzy myślą, że stając się oprawcą,
w jakiś sposób nas wyzwalają.
I użył filtra w fotce na IMDb, żeby być bardziej białym”.
Ogarnij się.
Cześć, mówi Shah Latif.
Wczoraj w muzeum doszło do incydentu,
którego można było uniknąć. Szczerze przepraszam.
Żenada.
Tutaj Shah Latif.
Wczoraj w Muzeum Królewskim
załatwiłem gościa z metalowym przedmiotem.
I teraz to ja mam przepraszać.
Cześć, mówi Shah Latif.
Nie mam za co przepraszać.
Próbuję ratować karierę i życie,
więc pierdol się, ty i ten twój TikTok.
814 TYS. OBSERWUJĄCYCH 1830 OBSERWOWANYCH
AKTYWNY 42 MINUTY TEMU
Halo?
Cześć. Sid?
Tak. Cześć.
Cześć, tu Shah Latif.
- To ty? Naprawdę? - Zgadza się.
Dzwonię, żeby ci powiedzieć,
że bardzo mi przykro za to, co się wczoraj stało.
Nie mam wytłumaczenia. Poniosło mnie.
Nie wiem, co we mnie wstąpiło.
Mam nadzieję, że znajdziesz w sercu przebaczenie.
Dzięki, stary.
Naprawdę.
Już miałem dzwonić do prawników, a sam się odezwałeś.
Cały dzień mnie to gryzie.
Nawet nie wiesz, ile to dla mnie znaczy. Powaga.
Prześlesz mi to?
Na nagraniu?
Słucham?
Dla zasięgów.
Chyba mogę to zrobić…
Dzięki, stary.
Dzięki za obserwowanie. Pamiętaj, żeby było
krótsze niż 90 sekund. Algorytmy.
- Jasne. - Spoko. Jest git.
Parvez!
Wszystko w porządku? Co się stało?
Upadł. Suń się.
Dlaczego nie siedział?
Baba, usiądziesz?
Możesz oddychać?
Dlaczego nie siedział?
Teraz się interesujesz?
- O co ci chodzi. Byłem zajęty. - Sobą.
Ze mnie zejdź. Chcesz być bohaterem, ale cię nie ma.
Spokojnie, Zulfi. Cicho.
W porządku?
Mogę prosić o wodę?
Wujku, dasz koc?
Tak.
Jest spoko, brachu?
Głupi jesteś?
Ma cukrzycę, a ty mu dajesz słodycze?
Brawo, synku!
Czyli mam się odpierdolić?
Lepiej wam beze mnie?
To twój ojciec, nie mój, tak?
- Słucham? - Shaju.
Taki z ciebie cwaniak?
Że co?
„To moja społeczność”…
Jak masz pomóc swoim ziomkom,
skoro włazisz w dupę białym?
- Nie! - Wystarczy, Zulfi!
W porządku. Ma żal o wczoraj.
Poszedłeś tam dla mnie? Chodziło ci o darmowe żarcie.
Widziałem, jak rozdawałeś wizytówki.
To pijawka.
Całe życie na mnie żeruje.
A teraz uderzasz do tego dupka?
Nie obchodzą go twoje pomysły, tylko twoja siostra.
- Co? - To dżentelmen.
- Kocham ją. - Dość.
Co ty odpierdalasz? Pojebało cię?
Nie słuchaj go. Odbiło mu.
- Gada ze świńskim łbem w zamrażarce. - Co?
- W garażu. Gadał do łba. - To prawda?
A jeśli nawet, to co? Łeb przynajmniej słucha.
Więzy krwi wychodzą mi bokiem. Nie mnie pierwszemu odbija.
Dosyć tego!
Wyjdź i błagaj o wybaczenie.
- Dlaczego to ja mam wyjść? - Zamilcz!
Pytam o coś. Co takiego zrobiłem?
Próbuję coś zmienić.
Nie narzekam na wszystko, a wy mnie oceniacie.
Co robisz? Zabieraj łapy.
Próbuję zmienić świat.
Żeby patrząc na was,
nikt nie widział bezwartościowych Pakoli.
Shaju!
Wypierdalaj, bo ci jebnę.
Ona wini cię za to, co spotkało twoją mamę.
Shaju!
Napisy: Krzysztof Zemsta
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski odbija.