4 KESETIAAN
Makanan cik dah siap.
Bagus.
Satu gril campuran.
Satu beriani.
Tadka dal.
Bagus!
Serta naan.
Terima kasih.
Selamat menjamu selera.
Boleh minta air lagi?
-Boleh. -Terima kasih.
Panas.
Ya Tuhan. Yasmin?
Apa ini?
Apa awak buat di sini?
Ya, awak datang ke sini setiap tahun pada Hari Raya, bukan?
Awak lupa?
Ya, saya cuma ambil makanan.
-Ya. -Ya.
-Kebetulan. -Saya tahu.
Boleh saya…
Apa yang berlaku?
Saya datang untuk ambil makanan.
Di seberang London? Pukul 9.30? Pada Hari Raya?
Ya.
Jangan makan itu.
-Kenapa? -Awak takkan suka.
-Saya tahulah. -Ayam, bukan kambing.
Kenapa awak beli ayam?
Cuba benda baharu. Boleh?
Pelik sebab kambing hidangan khas.
Awak di sini sebab artikel itu. Boleh berhenti pura-pura?
Maaf, artikel apa?
Awak serius?
Maaf jika saya terlepas… Apa dia? Artikel? Bunyinya menyeronokkan.
Awak masih berkeras? Baiklah…
Awak tahu. Saya sibuk. Awak pun sibuk.
Pasti awak tak taasub dengan semua kerja saya.
Pandangan yang kuat. Saya puji awak.
Saya tak faham. Awak fikir…
Saya "paksa diri jadi orang lain."
Awak hafal. Sedihnya.
Awak sedih? Saya tak sedih. Saya berseronok.
Saya "menukar seni politiknya dengan gangguan ringan.…"
-Boleh berhenti memetik artikel saya? -…itu seronok.
Ini bukan tentang awak.
Bukan tentang saya?
"Pendedahan penuh. Saya dan Shah Latif kenal satu sama lain
dan meluangkan masa bersama."
Begitukah cara awak gambarkan hubungan kami?
-Itu cara dia gambarkan hubungan kami. -Tenang.
Mereka bukan penonton. Rosakkan makan malam mereka dan saya.
Ini porno balas dendam,
bertopengkan wacana politik identiti budaya pop.
Porno balas dendam jika jatuhkan diri sendiri?
Ya, betul. Itu subgenre porno balas dendam.
-Ya, tak kisah jenis porno… -Padamkannya.
Padam atau saya patahkan hidung awak.
-Tiada. -Fail gambar dipadam.
Awak fikir saya bodoh?
Yasmin. Semua orang pandang.
Bukankah itu yang awak mahu? Itu bukan bahasa persendirian.
Boleh padamkannya?
Jika nak swafoto, cakap, saya boleh didekati. Pak cik.
Terima kasih. Nikmati susu kocak. Persembahan tamat.
-Apa awak buat? -Nikmatilah kelab peminat awak.
Itu mengambil… Dia dah bayar?
-Ya, dah bayar. -Apa?
Saya yang dramatik? Saya cuma nak berbual.
-Maaf. -Selepas sekian lama…
Maaf. Boleh kita berbual?
-Awak mengarut. -Ini tak betul!
Shah. Di sini.
Arah sini.
Biar betul. Awak nampak itu?
Ada pintu belakang?
-Mereka cari saya, bukan? -Di mana pintu belakang?
Baik. Terima kasih. Saya cari sendiri.
Hei. Awak nak ke mana?
Maaf.
Encik, ada jalan keluar?
Hei, pergi, tak dibenarkan. Tolonglah.
Maafkan kami. Makanannya sedap.
-Baiklah. Terima kasih. -Maaf.
-Awak dah gila? -Dapur tak boleh!
Encik tak boleh ada di sini.
-Saya cuba ke sana. -Ada pintu belakang?
-Saya nak keluar. -Keluar!
Yasmin, perlahan sikit.
-Perlahan. Okey, saya tak bermaksud… -Shah, berhenti.
Okey, maaf. Saya buat silap.
Saya cuma nak jumpa awak. Bahagian terakhir itu bukan salah saya.
Ayuh. Itu memang gila.
-Awak gila. -Yakah?
Saya? Awak buat tiga orang pengsan hanya dengan merenung mereka.
Hei, jika awak perlukan kerja, saya perlukan pengawal.
Jika awak rasa seronok, awak ada masalah serius.
Lebih baik daripada awak. Hari Raya apa itu?
Awak pula? Merentasi London untuk hendap bekas teman wanita? Awak perlu bantuan.
Betul itu.
Awak bantu saya, dan saya bersyukur, sebab awak ambil berat.
-Saya peduli. -Bunga untuk wanita cantik?
Awak tahu?
Saya akan beli mawar.
Saya patut berterima kasih.
-Tak. -Awak bantu saya.
Apa? Berapa harga sekuntum?
Lima paun.
-2.50 untuk dia. -Awak memalukan diri.
Ini bukan kali pertama saya buat untuk awak, bukan?
-Tak perlu. -Tak perlukan apa-apa dari sesiapa.
Tak. Bukan daripada awak. Hidup saya hebat.
Jika hebat, pinjamkan lima paun.
Saya belikan dan kita mula dari awal.
Lima paun, mahal.
Jika awak kenal saya, awak akan tahu saya benci mawar.
Saya ingat. Awak mesti suka.
-Awak yang suka. -Hei,
nak makan kari terbaik di Brick Lane?
-Diskaun 20 peratus untuk pasangan. -Bukan pasangan.
Dulu. Dia pernah jumpa keluarga saya.
Ya, betul. Awak tahu tak?
Dia suruh saya pakai jaket
ketika bertemu ayahnya.
Bukan fundamentalis.
Ayah saya macam pak cik gatal.
Dia cakap macam saya
kurung dia di dalam almari jika kami terus bercinta.
Letak isu budaya dan keluarga pada saya
sebab berkulit perang. Rasis.
Lebih rasis jatuhkan imej untuk
lakonkan watak ejen MI6 kulit putih?
-Jika jadi dia, tak kulit putih. -Awak akan jadi begitu.
Saya ada idea. Apa kata awak ke restoran sepupu saya?
-Lebih baik. -Tak nak dengar
dia bawa teman ke tayangan keluarga saya?
-Apa kata awak masuk? -Teman?
Itu bukan janji temu. Dia rakan sekerja saya.
Dia teruk dalam filem Pokok Mangga.
Tak cukup cium dia dalam filem.
Bagus untuk kerjaya dilihat dengan dia,
dan harap tiada apa-apa berlaku sebelum itu.
Dah berpisah ketika itu?
Shah, malam itu tentang saya. Okey?
Juga, berehat tak sama dengan berpisah.
Bagaimana awak mentakrifkan…
Tak guna!
Apa?
Tertinggal beg di restoran.
-Okey… -Ya.
-Perlu patah balik? -Ada pasport
-dan saya pergi esok. Argentina. -Nak ke mana?
Apa? Kenapa nak pergi ke Argentina?
Tunggu. Ada orang ambil.
AirPods saya bergerak.
-Takkan dapat berjalan kaki. -Tak guna!
Kita perlu teksi.
Hei. Teksi!
Saya perlu dapatkannya semula.
Tak dapat. Dengar, boleh awak…
Biar saya tolong. Untuk kali ini.
Entahlah.
Ayuh.
-Ya. -Biar betul?
Hei. Boleh tumpangkan kami?
-Ya. Mari. -Okey. Ya?
Lajukah beca ini?
-Tak begitu laju. -Lebih cepat daripada berjalan.
Ya, ini basikal.
Buat saya marah, saya tinggalkan awak. Faham?
-Awak selalu cakap, tapi masih di sini. -Saya akan tinggalkan negara esok.
Hei, ini kecemasan. Boleh awak ikut titik ini?
Ya. Baik, mak cik.
Mak cik? Awak pasti akan dapat tip.
Semua akan baik-baik saja.
Apa ada di Argentina?
Dapat dana untuk dokumentari saya.
Kapal karam itu?
Ayuh!
Saya bangga dengan awak.
-Bukan nak merendah-rendahkan awak. -Sedikit.
Serius, saya harap ada lebih banyak dokumentari tentang kapal karam.
Ayah awak lebih gatal daripada fundamentalis.
Saya hargai awak cakap begitu.
Pasti gembira jika saya ahli keluarga awak.
Terpaksa bunuh dia. Saya perlu beritahu dia.
"Apa ayah buat? Bertenanglah."
Dia apa khabar?
Dia tak sihat.
Tak. Dia tak…
Ya, dia tak sihat.
Seluruh keluarga saya benci saya.
Mungkin.
-Itu gila. -Diamlah.
Itu… Ayuh, itu gila. Daripada banyak-banyak lagu.
Itu gila.
Boleh awak kuatkan?
Kuatkan untuk mak cik.
Pak cik dan mak cik berseronok.
-Ada di sini? -Di sekitar sana.
-Mungkin di restoran itu? -Di sana?
Terima kasih. Nah.
-Sepuluh peratus diskaun. -Bertolak esok.
-Apabila kembali. -Takkan kembali.
-Apa maksud awak? -Tak penting.
Apa maksud dia?
Ket, Molly, Charlie?
Tak naklah.
-Apa maksud awak takkan kembali? -Shah.
Ada di sini.
-Okey. -Okey.
Ya. Saya rasa… Adakah di sebelah kiri itu? Ya.
Lekas. Ambil masa berminggu dapatkan pasport.
Jangan risau, kita cari.
-Saya rasa ia… -Di sini?
-Di belakang… -Yang ini.
Hai.
Hai. Selamat datang ke The Glow Up.
Dua puluh lima seorang.
Saya nak bayar.
Tapi saya tak ada dompet atau telefon, jadi…
Kenapa ini jadi janji temu yang mahal bagi saya?
Ini beg cenderamata kamu.
Di koridor di sebelah kanan.
-Okey… -Beg cenderamata? Okey.
Apa yang kita cari?
Beg kecil.
Okey, beg kecil jenis apa?
Cuma beg biasa.
-Ya. -Neon. Merah jambu dan kuning.
Tunggu, yang saya belikan?
Ya.
Baiklah, bertenang.
Tak susah sangat nak cari.
Mudah saja. Saiz beg yang berguna.
Okey.
Shah?
Mungkin agak rumit.
Alamak.
Kita takkan jumpa beg saya di sini.
Awak terlupa sesuatu?
Apa dia?
Periksa beg awak. Tak boleh biarkan awak menari seperti itu.
Dengan cat.
Baiklah… Apa-apalah.
-Saya tak pandai… -Duduk. Saya akan buat.
Tunggu, lukis baik-baik.
-Baik-baik. -Bila saya tak baik?
Walaupun awak nak malukan saya,
ingat pasport siapa yang kita cari.
Tolong jangan desak artis.
Maaf.
Atau lihat jiwa dia.
Kenapa awak buang cincin hidung itu?
Saya tak tahu.
Awak nampak lebih cantik dengan cincin hidung itu.
-Apa? -Pergi mati.
Ia alihkan perhatian daripada pandangan mata yang dingin dan mati.
Mungkin pada masa yang sama awak kehilangan separuh rambut.
Rambut menipis dikaitkan dengan tahap testosteron tinggi, sebab saya jantan.
Awak pokai. Jika perlukan duit untuk pemindahan rambut, beritahu saya.
Saya terima semua kebencian diri dan gosok kulit kepala setiap hari.
Terima kasih buat saya benci diri sendiri.
Lain kali kita berjumpa,
awak akan botakkan kepala dan kata ia untuk watak.
Ya, atau sebab saya akan ada penyakit rahsia dan sedih,
dan awak akan marah sebab kita tak bersama setelah saya mati.
-Ya. -Ya.
-Rasa bersalah. -Ya.
Itu tindakan mak cik.
Ya. Maaf, itu buat awak marah?
Maaf, itu buat awak ghairah?
-Sangat. -Saya tahu.
Ya. Bila giliran saya?
Jumpa tak?
Tidak.
Saya periksa di sini.
Awak berseronok?
Ya, sebenarnya, saya berseronok.
Awak perlu cari beg.
-Saya juga mencari. -Baiklah.
Sentiasa mencari, jangan risau.
Hari Raya ini boleh tahan.
-Tak teruk. -Awak faham?
Kenapa pandang saya, saya tak ada.
Dialog.
Shah?
Nak ke tandas, ya?
Awak tak berani jadi Bond.
Awak gila?
Paki.
Awak patut berada di sini.
Dia dah hilang akal.
Saya bukan yang pertama gila.
Hei! Cukup!
Shaju!
Pergi dari sini sebelum…
Aduhai.
Hei.
Jom cari?
Hei, cuma nak cakap, apa awak buat…
Berpindah merentasi dunia sendirian…
Ia menakjubkan.
Awak berani, saya selalu kagum dengan awak.
Terima kasih.
Awak akan tinggal di mana?
Pangsapuri atau…
Rumah berhampiran pejabat.
-Okey, bagus. -Ya.
Kejiranan yang baik?
Seorang wanita di luar sana sendirian…
Saya boleh jaga diri.
Tapi bahasa Sepanyol awak teruk, jadi awak perlukan seseorang
-untuk terjemahkan. -Apa awak buat?
Apa yang saya buat? Saya cari pasport-pasport awak
dan saya sedang berseronok. Apa?
Awak jumpa beg itu, bukan?
Tidak.
-Apa? -Ya, awak memang gila.
Apa maksud awak?
Awak kata pasport-pasport. Di mana?
-Di mana? -Baiklah!
Oliver Winthrop? Winthrop tak guna? Saya yang cuba jadi kulit putih?
-Okey. -Tinggalkan beg itu.
-Saya jumpa dalam tong. -Berambus!
Hei!
Hei! Kenapa awak tipu saya?
Saya tak tipu.
Awak tak cakap awak ada kekasih. Kenapa saya di sini?
Awak yang tipu tentang pasport itu.
Baiklah, saya jujur sekarang,
saya bukan datang untuk artikel awak, okey?
Saya di sini untuk awak…
sebab saya rindu awak.
Saya rindu kita.
Okey?
Saya akui itu.
Sekarang…
boleh awak akui jika hubungan kita dah selesai,
pelik awak tak sebut tentang teman lelaki awak
-berapa lama? -Setahun.
Setahun?
Yang awak akan pindah ke negara lain esok?
-Ya, saya… -Masih ada harapan, bukan?
Saya gementar.
Ini keputusan yang besar.
Tak apa jika awak gementar.
-Ya, okey, tapi… -Okey?
Saya tak mahu jumpa dia di sini.
Kenapa saya bersama awak?
Tapi dia baik.
Dia sangat baik dan sayang saya,
dia boleh diharap dan dia ada untuk saya.
Jadi, saya tak tahulah.
Awak nak tahu rasanya…
lakonkan watak sampingan?
Lawan semua orang dan jadi orang biasa?
Saya…
Tak hidup dengan diri sendiri.
Saya hidup dengan orang yang harapkan saya menjadi orang lain.
Jika saya tak kenal diri saya,
itu kerana saya rasa awak tak nak tahu.
Awak berlakonkah?
-Tak. -Itu dialog?
Semuanya dialog, tapi perasaan itu jujur.
Awak gila.
Tolong jangan pergi.
Jaga diri. Okey?
Terjemahan sari kata oleh Tasha Shawal
Penyelia Kreatif JuLeeDya Tasha Shawal