4 LOJALNOŚĆ, WIERNOŚĆ
Pani zamówienie.
Wspaniale.
Miks grillowy.
Jedno biryani.
Dal tadka.
Super.
I chlebek naan.
Dziękuję.
Smacznego. Podać coś jeszcze?
Poproszę wodę.
- Oczywiście. - Dziękuję.
Gorące.
Boże, Yasmin?
O kurwa.
Co tu robisz?
A co ty tu robisz?
Przychodzisz tu co roku na Id. Na śmierć zapomniałem.
Zapomniałeś?
Przyszedłem odebrać zamówienie.
Jasne.
- Co za przypadek. - Co nie?
Mogę…
Co się dzieje?
Przyszedłem po zamówienie.
Na drugi koniec Londynu? O 21.30? W Id?
Tak.
Nie jedz tego.
- Dlaczego? - Nie posmakuje ci.
- Wiem, co lubię. - To kurczak.
Czemu zamówiłaś kurczaka?
Próbuję nowych rzeczy. Mogę?
Dziwne, bo specjałem jest tu baranina.
Chodzi ci o artykuł. Możemy przestać udawać?
Jaki artykuł?
Poważnie?
Przepraszam, że przegapiłem twój… artykuł? Opowiadaj.
Będziesz w to brnął?
Wiesz, jak jest. Byłem zajęty. Tak jak ty.
Przecież nie masz na moim punkcie obsesji.
Nieźle, muszę ci to przyznać.
Nie wiem, o co ci chodzi. Chyba myślisz,
że „zarzynam się, żeby być kimś innym”.
Znasz go na pamięć. To smutne.
Smutno ci? Bo mnie nie. Świetnie się bawię,
„zamieniając zaangażowaną sztukę na nijaką rozrywkę”…
- Przestań go cytować. - …co jest fajnym zajęciem.
Nie chodzi o ciebie.
Nie o mnie?
„Dla jasności: znamy się z Shah Latifem
i widywaliśmy się towarzysko”.
Tak opiszesz nasz związek?
- Tak opisała nasz związek. - Uspokój się.
To nie twoja widownia. Psujesz im kolację. I mnie też.
To pornozemsta
przebrana za publicystykę zaangażowaną tożsamościowo.
To pornozemsta, jeśli sam się wydymałeś?
Tak, to rodzaj pornozemsty.
- Nieważne, jaki rodzaj porno… - Skasuj to.
Skasuj albo złamię ci nos.
- Nie ma. - Ze skasowanych też.
Masz mnie za głupią?
Yasmin, odpuść. Wszyscy patrzą.
Nie o to ci chodzi? Ludzie znają tu urdu, głąbie.
Możesz to usunąć?
O selfiaka wystarczyło poprosić. Proszę pana!
Dziękuję. Smacznego. Koniec przedstawienia.
- Co ty? Jaja sobie robisz? - Zostań z fanami.
Daj spokój. Zapłaciłaś? Zapłaciła?
- Tak. - Co?
I to ja dramatyzuję? Proszę, chcę tylko pogadać.
- Przepraszam. - Po tym wszystkim…
Przepraszam. Porozmawiajmy.
- Jesteś śmieszny. - To nie w porządku!
Shah, tutaj.
Tutaj.
Ja jebię. Widziałaś to?
Jest tu tylne wyjście?
- Przyszli tu dla mnie. - Gdzie tylne wyjście?
Dobra, dzięki, sama znajdę.
Czekaj. Dokąd idziesz?
Przepraszam.
Jest tu wyjście?
Odejdź, tu nie wolno. Proszę.
Przepraszamy. Macie pyszne jedzenie.
- Dziękuję. - Przepraszam.
- Oszalałaś? - Tu nie wolno wchodzić!
Proszę stąd wyjść.
- Idę za nią. - Jest tu tylne wyjście?
- Wychodzę. - Wynocha!
Yasmin, zaczekaj.
- Zaczekaj, proszę. Nie chciałem… - Przestań.
Przepraszam, źle do tego podszedłem.
Chciałem cię zobaczyć. A tamto to nie moja wina.
Szaleństwo.
- Ty jesteś szalony. - Tak?
Znokautowałaś trzy osoby spojrzeniem.
Przydałby mi się taki ochroniarz.
Jeśli myślisz, że to zabawne, masz problemy.
Świętowanie Id z książką w knajpie?
A twoje Id? Szukasz byłej na drugim końcu Londynu? Lecz się.
Masz rację.
Pomogłaś mi i jestem ci wdzięczny, bo widać, że ci zależy.
- To akurat fakt. - Kwiatek dla pięknej damy?
W sumie.
Tak, kupię ci różę.
W ramach podziękowania.
- Nie. - Pomogłaś mi.
Ile za różę?
Pięć funtów.
- Da radę za 2,50? - Ośmieszasz się.
Nie pierwszy raz dla ciebie.
- Nie chcę róży. - W ogóle niczego nie chcę.
Nie, tylko od ciebie. Mam fajne życie.
To pożycz piątaka.
Kupię ci różę i zaczniemy od nowa.
Pięć funtów to za dużo.
Gdybyś mnie znał, wiedziałbyś, że nie znoszę róż.
Pamiętam. Ale chodzi o gest.
No tak, uwielbiasz gesty.
Zapraszam na najlepsze curry na Brick Lane.
- Zniżka dla uroczej pary. - Nie jesteśmy parą.
Ale byliśmy. Poznała moją rodzinę.
Tak, i wiesz co?
Kazał mi zakryć ramiona,
gdy poznawałam jego tatę.
Nie przez konserwatyzm.
Tata jest troszkę perwersem.
Ona myśli,
że zamknąłbym ją w domu, gdybyśmy się dalej spotykali.
Zrzuca na mnie swoje problemy,
bo jestem brązowy. To rasizm.
Nie bardziej niż zarzynanie się,
żeby zagrać neokolonialnego agenta.
- Wtedy nie byłby biały. - Ale ty byś był.
Może idźcie do knajpy mojego kuzyna?
- Pogadacie. - Chcesz usłyszeć,
jak przyszedł z inną na mój pokaz?
- Zapraszam. - Z inną?
To nie była randka, to koleżanka z pracy.
Była do bani w tym twoim filmie.
Całowanie się na ekranie to za mało.
Dobrze się potem razem pokazać,
i na pewno do niczego wcześniej nie doszło.
Nie byliśmy wtedy razem.
To był mój wieczór.
A przerwa nie oznacza rozstania.
Jak zdefiniujesz…
Kurwa jego mać!
Co?
Zostawiłam w knajpie torebkę.
- Musisz wracać? - Mam tam paszport,
- a jutro lecę do Argentyny. - Dokąd?
Po co do Argentyny?
Ktoś ją zabrał.
Słuchawki są w ruchu. Kurwa!
- Na piechotę go nie złapiesz. - Kurwa!
Weźmy taksówkę.
Taxi!
Muszę ją odzyskać.
Pojechała. Możesz…
Daj sobie pomóc. Choć raz mi zaufaj.
No nie wiem.
Chodź.
- Tak. - Poważnie?
Podrzucisz nas?
- Wsiadajcie. - Dobrze.
Szybko to jedzie?
- Niezbyt. - Ale szybciej niż z buta?
No raczej, to rower.
Jeśli mnie wkurzysz, to cię zostawię, jasne?
- Zawsze tak mówisz, a wciąż tu jesteś. - Jutro wylatuję z kraju.
To pilna sprawa. Możesz jechać za tą kropką?
Dobrze, cioteczko. Już się robi.
I po napiwku za tę cioteczkę.
Wszystko będzie dobrze.
Co jest w Argentynie?
Finansowanie mojego dokumentu.
Tego o wraku statku?
No dalej!
Jestem z ciebie dumny.
- Nie miało wyjść protekcjonalnie. - Trochę wyszło.
Serio, szkoda, że nie ma więcej filmów dokumentalnych o wrakach.
AIRPODSY YASMIN
Twój tata jest bardziej perwersem niż fundamentalistą.
Dzięki, że to mówisz.
Zabiłby, żeby mieć mnie w rodzinie.
Ja musiałbym go zabić. Wziąłbym go na stronę:
„Co ty robisz, tato? Wyluzuj”.
Co u niego?
Kiepsko.
Nie jest…
Kiepsko z nim.
Cała moja rodzina mnie nienawidzi.
Możliwe.
- Szaleństwo. - No nie.
Ze wszystkich kawałków akurat ten.
Szaleństwo.
Daj głośniej!
Daj głośniej dla cioteczki.
Wujaszek i cioteczka zaszaleją.
- Jest tutaj? - Gdzieś tam.
- Może w tamtej knajpie? - Tam?
Dzięki. Proszę.
- Zniżka na kolejny przejazd. - Wyjeżdżam.
- Jak pani wróci. - Nie wracam.
- Jak to nie wracasz? - Nieważne.
Co miała na myśli?
Keta? Eska? Koks?
Nie, dzięki.
- Jak to nie wracasz? - Shah.
Jest tutaj.
Tam po lewej?
Szybko, na nowy czeka się tygodniami.
Znajdziemy go.
- Myślę, że… - Jest tutaj?
- Jest za… - To tutaj.
Cześć.
Witajcie w The Glow Up.
Wstęp 25 funtów.
Chciałbym zapłacić.
Ale nie mam portfela ani telefonu…
Czemu to taka droga randka?
To wasze torby.
Korytarzem po prawej.
- Dobrze. - Nasze torby?
Czego dokładnie szukamy?
Nerki.
Jakiej nerki?
Takiej saszetki.
- Okej. - Neonowej, różowo-żółtej.
Tej ode mnie?
Tak.
Uspokój się.
Łatwo będzie ją znaleźć.
Jest praktyczna i nie za duża.
Jasne.
Shah?
Nie będzie łatwo.
Kurde.
W życiu jej tu nie znajdziemy.
O czymś zapomnieliście.
Że co?
Sprawdź torbę. Tak was nie wpuszczę na parkiet.
Farba.
No dobra. Jebać.
- Ja za bardzo do tego się… - Siadaj, ja to zrobię.
Tylko nie bądź wredna.
- Pamiętaj. - A kiedyś byłam?
Chcesz mnie poniżyć,
ale jesteśmy tu po twój paszport.
Nie podpędzaj artystki.
Przepraszam.
Ani się na nią nie gap.
Czemu wyjęłaś kolczyk z nosa?
Nie wiem.
Z kolczykiem wyglądałaś lepiej.
- No co? - Wal się.
Odwracał uwagę od twojego zimnego spojrzenia.
Pewnie jakoś wtedy, kiedy zacząłeś tracić włosy.
To przez wysoki poziom testosteronu, bo jestem taki męski.
Wiem, że nie masz kasy. Pożyczę ci na przeszczep.
Podziękuję. Wcieram w nie codziennie wstręt do siebie.
Dzięki tobie mam go więcej.
Następnym razem
ogolisz sobie głowę i wmówisz mi, że to do roli.
Albo ze względu na tajemniczą, smutną chorobę
i będzie ci źle, że nie spędzaliśmy razem czasu, bo umieram.
- Jasne. - Tak.
Szantaż emocjonalny.
To zagrywka cioteczek.
Racja. To cię rusza?
A ciebie kręci?
- Bardzo. - Wiem.
Kiedy moja kolej?
I co?
Nic.
Sprawdzę tutaj.
Dobrze się bawisz?
Tak, bawię się.
Miałeś mi pomóc szukać nerki.
- Przecież szukam. - Jasne.
Cały czas szukam, bez obaw.
To nie takie złe Id.
- Nienajgorsze. - Sama widzisz.
Na mnie nie patrz. Nie mam jej.
Kwestia?
Shah?
Idę do toalety.
Nie masz jaj, by być Bondem.
Pojebało cię?
Pakol.
Powinieneś być tu z nami.
Nie słuchaj go. Odbiło mu.
Nie mnie pierwszemu odbija.
Dość tego!
Shaju!
Wypierdalaj, bo ci…
O kurde.
Cześć.
Poszukamy?
To, co robisz…
Przemierzasz samotnie pół świata…
Robi wrażenie.
Nieustraszona. Zawsze to w tobie podziwiałem.
Dzięki.
Gdzie będziesz mieszkać?
W jakimś mieszkaniu.
Znalazłam coś niedaleko biura.
- Świetnie. - Tak.
To dobra okolica?
Samotna kobieta…
Potrafię o siebie zadbać.
Twój hiszpański jest do dupy, przyda się ktoś
- do tłumaczenia. - O co ci chodzi?
Jak to o co? Szukam paszportów
i dobrze się bawię. No co?
Znalazłeś saszetkę, tak?
Nie.
- Co? - Znalazłeś, psycholu.
O czym ty mówisz?
Użyłeś liczby mnogiej. Gdzie są?
- Gdzie są? - Dobra!
Oliver Winthrop? Jebany Winthrop? I to ja chcę być biały?
- Dobra. - Nerkę mi zostaw.
- Znalazłem w koszu. - Spierdalaj!
Czemu mnie okłamałaś?
Nie okłamałam cię.
Nie mówiłaś, że masz chłopaka. Co ja tu niby robię?
To ty skłamałeś w sprawie paszportów.
Dobra, będę szczery,
nie przyszedłem przez twój artykuł, tylko dla ciebie.
Jestem tu dla ciebie…
bo za tobą tęsknię.
Tęsknię za nami.
Jasne?
Przyznaję.
A…
czy ty przyznasz, że skoro między nami naprawdę koniec,
to dziwne, że nie wspomniałaś, że masz chłopaka
- od… dawna? - Od roku.
Od roku?
I wyprowadzasz się jutro do innego kraju?
- Nie mogę… - A my?
Przestraszyłam się.
To poważna decyzja.
Można się bać.
- Ale… - Tak?
Nie chciałam go widzieć ostatniej nocy.
Dlaczego biegam z tobą po mieście?
On jest świetny.
Kocha mnie,
można na nim polegać, wspiera mnie.
Sama nie wiem.
Chcesz wiedzieć, jak to jest…
odwalać brudną robotę?
Walczyć ze wszystkimi i być nikim?
Wiesz…
Nie jestem sobą.
Tylko tym, kim chcą, żebym był.
I jeśli nie wiem, kim jestem,
to dlatego, że czuję, że ty nie chcesz wiedzieć.
Grasz teraz?
- Nie. - To nie są kwestie?
Są, ale uczucie jest szczere.
Jesteś chory.
Nie jedź.
Trzymaj się.
Napisy: Krzysztof Zemsta
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski