- Helicóptero 30, aquí U05. - Adiante.
Informamos dun coche que encaixa co que fuxiu a semana pasada.
Ford Taunus azul con matrícula November Victor 34550.
Perdémolo de vista hai un minuto.
Ía ao norte cara a Marienlyst. Estamos intentando localizalo.
Recibido. Imos para alá.
Grazas.
Ola, xefe.
Onde?
Helicóptero 30. Ao leste na rúa Marienlyst.
Penso que nos viu.
Acelerou.
- Ola, Tom. - Tes présa?
O tolo do atraco. Viron o coche co que fuxiu.
Véxote logo?
Chámote.
- Harry, agarda! - Unidades das zonas 2 e 3.
Buscamos un Ford Taunus azul con matrícula November Victor 34550.
Bravo 41. É o noso caso. Imos para alá.
Bravo 42. Estamos a 150 metros. Vai cara a Majorstukrysset.
Amodo! Vai amodo!
CINCO ANOS DESPOIS
As noticias das 10:00.
Cada vez máis xente pide que a policía leve armas de fogo.
Hai máis armas ilegais en Oslo ca nunca
e parece que un conflito entre bandas está a piques de agravarse nos suburbios.
Por outra banda, continúa a vaga de calor en Oslo.
Onte acadáronse os 31 graos.
- Helge. - Si?
"A persoa con máis autoridade abrirá a caixa de seguridade
e meterá os cartos na maleta negra. Ten 30 segundos.
Se tarda máis, quen está a ler isto levará un tiro."
- Vinte e sete. - Si.
- Vinte e seis. - Agarda.
- Vinte segundos. - Xa, agarda, teño que…
Dezasete.
A da cinta verde, Helge.
Agarda.
Sete.
Cinco.
- Dous, Helge! - Xa! Só teño que…
- Teño que abrir a outra fechadura. - Dous, Helge!
- Si, xa!
Toma.
Foron seis segundos de máis.
Harry?
- Que raio fas? - Traballar, xefe.
O atraco dese banco foi hai máis de cinco anos.
E que?
Non é bo para ninguén reabrir ese caso, especialmente para ti.
Vale.
Ellen, preciso alguén con habilidade social.
Ven, está aquí a experta en biometría.
A que veu do equipo forense de Estocolmo.
Tíñaste que encargar diso.
- Eu? - Díxencho.
Pensei que estabas de broma. Eu non teño…
Habilidade social? Sociabilidade? Liderado?
Pódeste controlar simplemente?
Proba a lidar con xente normal por unha vez.
- Veña. - Ola, Beate. Harry.
- Lønn. Beate Lønn. - Ola. Harry.
- Ellen Gjelten. - Es sueca?
Son, si.
Non será… Hai algún problema?
Non, non teño nada contra os suecos, en xeral.
Ola.
Aspiras á Delta, non si?
Piden 270 de 300. Son esixentes.
Oe, ensínoche unha cousa?
Claro, por favor.
Ben, ponte como estabas.
Vaia merda de postura.
Perna dereita atrás, mellora o apoio.
Bótate un pouco cara a adiante e relaxa os ombreiros.
- Reláxate. - Xa.
Controla a respiración.
Non penses nada. Non sintas nada. Só existe o obxectivo.
Mergúllate no obxectivo.
Respira. Dispara.
Dispara.
Baixa a pistola.
Mira. Ti podes.
Avísame se precisas algo.
CAPITÁN DE POLICÍA
Iso é unha Ceska Zbrojovka.
Non se ven en Oslo, pero en Antidroga confiscaron unha onte.
Atopárona nunha redada nun garaxe do leste.
Pertencía a Sverre Olsen.
Sabiamos que era narco, pero seica vendía armas
e ten dous atracos a bancos no historial.
Entón pensas que Olsen é o atracador do banco?
Ninguén sabía das Ceska en Oslo ata ese atraco,
así que Olsen ou é o atracador
ou vendeulle a Ceska e sabe quen é.
Xa, pois teremos que dar con Olsen.
Oe, precisabas alguén con habilidade social?
Si.
Mira.
Faina falar a ela para que non lle identifiquen a voz. Mira.
Mira a reacción dela. Que lle di?
A min paréceme que lle di que lle vai disparar
e ela non o pode crer.
- Non tiña sentido. Tiña os cartos. - Doce anos de cárcere no canto de 21.
Ti que opinas?
O informe dicía
que quería demostrar que podía matar
para que non o seguise a policía local,
senón a unidade Delta.
Liches o informe?
Entón saberás que na persecución un coche noso
chocou.
Falade con Antidroga. Vou ao garaxe de Sverre Olsen.
Xa, pero non ías…? Vale.
Por que non colles o ascensor? Vai calor.
Gústanme as putas escaleiras.
Hole baixou correndo polas escaleiras a 30 graos. Pasou algo?
Ten unha pista dun tal Sverre Olsen polas armas que confiscaron onte.
Pero estábase ocupando Antidroga. Por que se mete niso?
Non che sei. Pregúntalle.
Non vos rendades, rapaces.
PIGMALIÓN
Ola!
- Ola. - Ola.
Vin que chamaches.
É que teño unha cita co psicólogo hoxe.
Chegarei un pouco tarde a cear contigo e Oleg.
Vale, pero iso é bo.
Cando te vemos?
Non podedes cear vós e chégovos eu máis tarde?
Podes, sen problema. Traes unha botella de viño?
Si…
Seguro? Non fai…
Non, mira, así exercito a forza de vontade.
Grazas.
Quérote.
E ti a min.
Deica.
Está aquí?
Sverre?
Si.
Onde ía estar se non?
No outro sitio, digo eu.
Onde é o outro sitio?
Hostia, xa está aquí a poli.
Para o coche!
Para o coche.
Para o coche!
Onde é o outro sitio de Sverre Olsen?
Non digas nada, Roy. A policía non pode levar pistolas.
- Non te pode ameazar cunha arma… - Xa sei.
Non penso dicir unha merda.
Trescentos? Dáche para mercar outro cuarto, ou?
Tampouco pode subornar.
Ben.
- Cincocentos? - Hostia, ti estás xordo?
Para.
Mil.
Xa. Só teño 800.
Sverre Olsen.
Non.
Debaixo da ponte da praza Schou.
Oe!
Tes toda a razón. Non podo subornarvos.
E prometinlle un viño á miña moza.
Ola. Buscas alguén?
- Sverre. - Hoxe non veu.
Pero eu téñoche bo material.
Non fai falla.
Búscame. Que fago?
Mira, temos unha cabana en Nordmarka. Mándoche a localización.
Oe, levaron as armas.
Preciso cartos.
Pagaremos as armas. Ti queda na cabana
e non fales con ninguén ata que te saquemos do país.
Logo pode que te usemos de mensaxeiro se precisamos máis.
- Máis? Ides empezar unha guerra? - Imos.
- Contra quen? - Contra a xente coma ti.
Xiro fusimorme.
É a parte do cerebro que recoñece as caras.
E telo dende sempre?
Claro. Xiro fusiforme temos todos.
Está no cerebro.
Pero o meu sempre estivo un pouco máis desenvolvido.
Entón, literalmente, podes recoñecer
todas as caras do rexistro de penados sueco?
Si, e do noruegués.
Pedín que mo mandasen antes de vir e mireino.
Iso son moitos miles de caras.
- Xa, é un pouco raro, supoño. - Non!
Como é traballar con Harry Hole?
Harry…
Pois pode que oias de todo.
Corren rumores del.
Que colleu unha mona e matou un compañeiro nun accidente de coche.
Que ten unha botella de whisky no peto
para demostrarse a si mesmo que non bebe.
Harry é o mellor. Só que non é tan bo en todo o demais.
Simplemente…
non está tan interesado en brillar coma outros.
Ola, Beate.
- Ola. - Oín que ías vir.
- É incrible que coincidamos aquí. - Incrible.
E logo coñecédesvos?
Poderíase dicir así. É o teu primeiro día?
Sempre hai nervios o primeiro día de traballo.
Por certo, seica Harry e ti buscades a Sverre Olsen.
Si, correcto. Por que?
Avísame se precisas algo.
- Grazas, xa llo digo a Harry. - Ben.
Vémonos.
De que o coñeces?
Era o meu instrutor na academia de policía.
Hai uns cantos anos diso xa.
Estás ben?
Estou, si.
Pero coido que teño que volver ao traballo.
- Si, abur. - Chao.
Hostia.
Malia que o puidese mercar,
non vale tanto como esperas.
Pero é un diamante, ou?
Si, de calidade mediocre.
A cor vermella conséguese con carbono amorfo,
o cal o fai menos puro do que che gustaría.
- Canto me dás por el? - Pois…
Supoño que non tes certificación ningunha.
Xa. Paréceme un diamante de sangue.
Valo mercar ou non?
Non. Como dixen, non podo.
PSICÓLOGO
Ola, chámome Harry e son alcólico.
E custábache tanto dicir iso
que deixaches de ir?
A moitos sérvelle, pero…
Ti prefires vir aquí.
Traballamos xuntos, así que…
Por que agora?
Levas sobrio moito tempo, non si?
Xa. Coñecín alguén.
Sabíao.
Sabía que para ti non ías mercar un viño tan caro.
E cando entraches pola porta case non te recoñecía.
"Parece unha persoa normal e feliz."
Xa, é que prefiro previr que lamentar.
- Non a quero cagar. - Non.
Seica te volviches pór a ver vídeos do atraco ao banco.
Pode que se resolveses o caso máis rápido,
non houbese accidente ningún.
E pode que penses que Lars estaría vivo.
Pasaron cinco anos, Harry.
Tes que seguir adiante.
Isto que ten que ver con que coñecese alguén?
Dis que non a queres cagar.
E por que motivo a cagas sempre?
Polo autodesprezo.
Pensas que bebo por iso?
Que pensas ti?
Bebo porque teño sede.
E sempre teño sede.
Levo sen beber dous anos, tres meses e sete días,
pero púxenme a tremer cando fun mercar isto.
E viñeches aquí pensando que eu tiña a resposta?
Non, supoño que vin para escoitarme dicir iso.
Non estades para iso?
Vale. Iso é alentador.
Quedan cinco minutos.
Hai algo que me queiras preguntar ou contar?
- Ola. - Ola.
- Que guapo. - Ola.
Ola, Oleg.
Oleg, saúda.
- Si. - Non sei se este…
Non, este está ben.
- Como era o xogo vello ese, mamá? - Tetris.
- Tetris, ou? - Tetris.
Conteille que o teu récord eran 17 559 puntos.
Supereino axiña. Fixen 18 000.
- Recuperarei o posto, rapaciño. - Xa veremos, velliño.
Como vai?
Ninguén sabe onde está,
así que pedín a Antidroga que me mandasen imaxes do garaxe
por se recoñecía alguén,
pero a calidade é tan baixa que…
É un convicto.
Drogas.
Apelídase Kvinsvik.
Outro convicto. Drogas tamén.
Vale.
Estes son clientes.
Están aí dentro un ou dous minutos.
Probablemente non saben onde está Sverre Olsen.
Este tipo está aí dentro 20 minutos. Sabe algo.
Non creo.
Por que?
Diríanolo.
Non ves quen é?
Era peor co meu último mozo.
Mercoulle unha chaqueta do Rosenborg e Oleg cambiou de equipo.
Fíxose do Molde.
Non lle está a ser doado facer amigos.
Ten medo de me perder.
Non está obrigado a aceptarme. Se ti e mais eu imos…
Imos que?
Se ti e eu mais eu imos seguir con isto…
terá que decidir Oleg quen son ou deixo de ser para el.
Si?
Si.
Sabes o que din as mulleres da comisaría de ti?
Non, pero tampouco o quero saber.
Din que ninguén pode ter a Harry Hole ao 100 %.
Porque lle gusta moito a liberdade.
- E? - E a min iso non me interesa.
Quérote ao 100 %. Se non, non ten sentido.
Se iso supón un problema, deberíasmo dicir agora.
Teño que…
Dime.
Si.
Vale, si, vou para alá.
Beate Lønn identificou a Tom Waaler
nas cámaras de seguridade do garaxe de Sverre Olsen.
É Tom Waaler!
Xa, e Waaler que di?
Non falei con el.
Non está no traballo e non colle o teléfono.
Mira, cóllote e imos á casa del.
Dixo como de segura estaba?
- Ao 70 %. - Ben.
É bastante específica.
Ola?
Ola, son Ellen Gjelten. Podemos pasar?
É importante? Estou ocupado.
Serán só cinco minutos.
Deica logo. Perdoa.
Ola.
Nada mal para ser policía.
Tiven unha boa herdanza.
Que queredes?
Estiveches en contacto con Sverre Olsen.
Ese caso era de Antidroga.
Si, certo.
Pero por que non nos contaches isto?
Que é isto?
Es ti.
Que?
A análise di que es ti.
Que análise?
Que facías aí? E por que o mantiveches en segredo?
Que facedes?
Dis que non es ti?
Vides aquí acusar un compañeiro
porque sacastes unhas fotos
dun programa de recoñecemento cun erro do 90 %?
Isto non é do programa, Tom.
Entón que…?
Beate Lønn convenceuvos de que ve cousas que outros non ven?
Beate Lønn ve cousas que outros non ven.
Deberiades saber que tivemos unha relación que non acabou como ela quería.
Ah, si?
E por iso pensas que mente?
Non sería a primeira vez.
Entón se investigamos onde estabas cando se gravaron esas imaxes…
Estaba aquí ou no traballo.
Lucas e o resto foron de vacacións?
Non sei.
Vai volver ese home?
Podes dicir o seu nome.
Non sei, depende do tarde que se faga.
Décheslle unha chave?
Non.
Non quero que durma aquí. Pode durmir na casa del.
Vale.
Oleg.
- Tranquilo. - Grazas.
Ten que ser Waaler o da foto.
Non digo que Beate Lønn minta, pero un 70 % son dous de tres.
Claro que se tiveron algo,
non é tan raro que ela pense nel.
Non, pero eu fíome de Beate Lønn máis ca de Tom Waaler.
Que tal co psicólogo, por certo?
Aune pensa que teño problemas para comprometerme.
- Non me digas? - Si.
Di que é
porque perdín a miña nai de neno
e porque a miña primeira moza se suicidou, e logo polo accidente de coche.
Entón, disque prefiro estar só,
seica prefiro anestesiarme.
Lerias de psicólogos.
Deus, pero éche así, Harry. Puto amor.
Ás veces parece que está predestinado a saír mal
e limítaste a esperar o golpe
e que acabe dunha vez.
Deixástelo?
Era un cabrón, dixéchesmo dende o principio. Estou ben, é que…
Que fixeches? Volvícheslle tirar unha cadeira?
Non, desta vez non.
Malia que ben a merecía tamén.
Menos mal que as persoas superamos calquera cousa.
Pese a todo, sobrevivimos.
Non tal.
Non, só nos crebamos un pouco máis rápido ou máis amodo.
Estás fatal.
O domingo vaslle demostrar a Rakel Fauke que a queres polo menos tres veces.
Podes?
Que vaia ben o ensaio.
Si, eu tamén te quero.
- Abur. - Abur.
Tres veces, Hole!
INFORME ATRACO AO BANCO DE MAJORSTUA
Permíteme presentarme.
Son a criatura que esperabas que non existise.
Son o que sae de debaixo da cama cando dormes.
O que senta no teu peito,
ponche o bocal
e móntate.
Móntate e lévate ao inferno.
- Xefe, que pasa? - Ola, Boris.
Quero un cuarto ou dous.
Non tes ti do teu?
- Non oíches o da redada do garaxe? - Merda. Agora a quen lle collo a fariña?
Non, oe, volverei axiña. Non busques xa outro provedor.
Mándoche a localización. Ven canto antes.
Vale.
Nin unha palabra a ninguén de onde estou, si?
Carallo, estás no medio do monte!
- Tes a pasta? - Xa cho pagarei.
Non.
Non?
Oe, iso aprendíchesmo ti. Chámame cando teñas a pasta.
Boris? Boris…
Cago na hostia!
Grazas por vires.
Nada.
Non, sei que isto non é o teu que digamos.
Que? Un sábado no parque? Non hai nada mellor.
Alégranos que viñeses.
- Alguén quere xeado? - Eu.
- Podo ir eu. - Non, xa vou eu.
Vou eu. Vós intentade falar algo.
Coma a xente.
Chámase Boris Koupich.
E o que sabemos en Antidroga
é que lle vende drogas a Sverre Olsen.
Mándoche unha foto del para que lle vexas a cara.
Débesme unha.
Ademais do arranxo da cadeira que tiraches.
Boris Koupich? Onde está Sverre Olsen?
Alto!
Dime onde está.
XOGADOR PUNTUACIÓN
Por que dixo mamá que isto non era o teu?
Demasiado sol e demasiado ruído.
E demasiada xente.
Tirácheste algunha vez do trampolín?
As alturas non son o meu.
Bloquéaste?
Que?
Cando te vas tirar e estás aí no bordo,
non te podes mover?
Ti que sabes?
Eu tamén me bloqueo.
Antes de saltar?
Non exactamente.
Tiña que salvar a miña irmá pequena.
Como?
Tiña eu uns 12 anos. Collemos o ascensor.
Enganchóuselle o pelo entre a parede e o ascensor, e accionouse.
E bloqueácheste?
Si.
Pasoulle algo a ela?
Pouca cousa. Perdeu un pouco de pelo
e sangrou un pouco, pero curouse.
E ti?
Non podo coller ascensores.
- Non podes? - Non.
Escoita.
Se saltas do trampolín de 10 metros, collo o ascensor ata o décimo piso.
Nin falar.
- Dime. - Penso que sei onde está Sverre Olsen.
E agora teño a localización dunha cabana en Nordmarka.
Vés ou que?
Si, agarda…
A piscina de Frogner? Es pai de familia hoxe!
- Si, pero falarei con… - Non, cariño.
Aproveita a única oportunidade que ten a xente coma nós. Oíches?
- Xa vou eu á localización. - Ben, pero…
- Non fagas nada, ou sexa… - Nada de enfrontamentos nin detencións.
Só vou ver se Boris me dixo a verdade.
Se Olsen está alí, chamo os rapaces con permiso de armas.
- Si, chama a Delta, e logo chámame a min. - Claro, feito.
Ben.
- Toma. - Grazas.
De que falabades?
- Do tempo. - Do tempo?
- Si, do puto tempazo que vai. - Oleg…
Perdón.
Vai un puto tempazo.
Olsen?
Preciso cartos.
- Ou cóntoo todo. - A quen?
Á policía, abofé.
E pensas que eles che van pagar?
Talvez non.
Pero reduciranme a condena a uns poucos meses.
Se cadra fágoo igual.
Por desgraza para vós.
Por tráfico de armas cáenvos catro anos.
E todo o demais.
Considerareino, Olsen.
Mamá, non quero que me chamen cagainas toda a vida.
Seguro que o farás antes de que acabe o verán.
Saltará de dez metros este verán, non si?
Non, non creo.
- Que dis? - Talvez cinco, dez non.
E por que non?
Porque está moi alto.
- Ti non saltaches de dez metros? - Non.
Pero saltei de sete metros unha vez.
Saltei tal.
Cando?
Ola.
Cando tiña a túa idade.
Coeime despois de que pechasen.
Por que?
Para non preocuparme de que me visen acovardarme e recuar.
Non, non pasa nada. Vale.
Era Eric. Precisa axuda cun contrato agora mesmo.
Teno que entregar o luns. Téñoo que facer agora. Impórtache?
Claro.
- Pensade algo que facer. - Algo pensaremos.
- Seguro? - Si, non debería haber problema.
Grazas.
…xiramos, bailamos para ti, saltamos, brincamos.
Desexámosche o mellor de corazón. Que máis podes querer?
Parabéns!
Ofreceume o posto de subxefa da policía.
Vaia. Parabéns.
Voute recomendar para xefe da policía xudicial.
- Eu? - Si, está libre o posto.
- Xefe da policía xudicial. - Velaquí o xefe da policía.
Parabéns.
- Ola. - Ola.
Hai alguén no teu departamento que pensas que podería ocupar o teu posto?
Abofé. Ellen Gjelten ten dotes de liderado.
Dáselle xenial a xente, ten coraxe e ideas fóra do común.
Pero?
Tom Waaler é o máis ambicioso
e quen máis casos resoltos ten despois de Hole.
Fálame de Waaler.
Antidroga tróuxoo da Interpol de Bruxelas para un caso.
Coido que lle gusta isto.
Logo fixo o curso de autorización da academia
e logo veu connosco. Éche listo.
Coñece o sistema, sábese mover dentro del.
Pero non queres a Harry Hole?
Non, adoro a Harry, non é iso, pero…
Coido que é mellor usalo só para unha cousa.
Non sempre segue as normas.
- Seguro que non nos van pillar? - Non nos van pillar. Pisa aquí.
Hostia.
Pareceume ver este Lotus na comisaría.
Crime Organizado. Isaksson, non si?
Tes boa memoria, Waaler. Que fas aquí?
Temos unha pista.
Buscamos un home que pode estar por aí nunha cabana.
Axúdoche? Corro sempre por aquí. Coñezo ben o sitio.
Non, é por descartar. Sería bastante lóxico que estivese aquí.
Vale.
Bonitas mallas.
Grazas.
Moi ben, pois vémonos.
Vale.
Sete metros son máis altos do que parece.
- Seguro que é fondo abondo? - Só hai un xeito de sabelo.
É fondo abondo.
Si! O meu foi mellor ca o teu, ou?
Non. Trátase de salpicar o máis posible.
Así que gañei eu. Agás que saltes de dez metros, pero xa o ano que vén.
Vale.
O Príncipe.
Ola, Sverre.
Posme un café?
Delta, aquí Falkeid.
Ola?
Espero que me traias algo.
Abofé.
Un momento.
Aí.
Ola, son Harry. Dime.
Fágoo?
A verdade, non quero perder contra un neno.
Douche 50 coroas se o adías para o ano que vén.
- Cen. - Esquéceo. Teño un soldo de policía.
Voume xirar en tres segundos.
E sabes que non conta se non hai testemuñas.
Tres.
Dous.
Un.
Perdedor.
Tes que ir no ascensor.
- Fareino. Queres ser testemuña? - Sen dúbida.
Dime.
Ola. Xa rematamos aquí. A que andades?
- Viñemos pescar. - Vale.
- Volvo axiña. - Ben, xa case acabamos.
Isto é incrible. Es unha máquina.
- Grazas. - Perdoa por estragarche o sábado.
- Convídote a unha copa? - Tranquilo. Queda para outra.
Outro día.
Ola, este é o contestador de Ellen. Dime.
Ben.
Como se chama a música?
Son os Ramones, I Wanna Be Sedated.
- Oíchela algunha vez? - Non.
Ola, este é o contestador de Ellen. Dime.
Que lle vas dicir a mamá?
Que non pescamos nada.
Iso é mentir.
Ti pescaches algo?
Non.
Ola, este é o contestador de Ellen. Dime.
Non.
Tom? Tom, que fas?
Tom, que fas?
- Fala. - Que facías no monte?
Hostia!
- Grazas. - Si, grazas.
- Ola, mamá. - Pasáchelo ben?
- Si. - Si? Ben.
- Si? - Ola, xefe. Son eu.
Intentei chamar a Ellen varias veces.
Está soa nunha misión potencialmente perigosa.
Non sei onde está e non colle.
- Soa? Hostia, Harry… - Xa, sei que é responsabilidade miña.
Podes autorizar o rastrexo do seu teléfono?
- Estás preocupado? - Sempre, xefe.
Vale, xa me ocupo.
Tom, aínda non pasou nada. Prométocho.
Tom, escóitame. Non direi nada, xúrocho.
El tampouco falará. Desangrarase. Podémolo culpar.
Por favor. Ti non es así.
Es bo home. Non direi nada, prométocho.
Non quero facer isto.
Non tes por que. Aínda non o fixeches.
Tom, aínda non o fixeches.
Síntocho moito.
Non, tranquilo. Non direi nada nin…
Ellen.
Merda.
Aí. Déixame ver.
Agora tela que coller. Así.
Así.
Non!
Sverre, apunta coa pistola a Ellen.
E logo dispáralle.
Apunta.
Un pouco máis arriba. E agora aperta o gatillo.
Aperta o gatillo.
- Un, dous, tres. - Non…
- Non o podes facer ti? - Proba outra vez.
Así saberei que me podo fiar de ti, si?
Si.
Outra vez. Un, dous…
Ben.
Policía, dígame.
Si, ola. Son o capitán Tom Waaler.
Mataron unha compañeira.
E matei o culpable en defensa propia.
Estou nunha cabana en Nordmarka.
Mándovos as coordenadas.
Precisamos aquí o equipo forense.
Ola, Harry.
- Que fai aquí Waaler? - Atopou el a escena.
Sácamo de aquí.
O culpable está aí dentro morto.
- Non entres. - Tesmo que sacar de aquí!
Non entres, Harry. Déixao estar, carallo.
Harry…
Síntoo, Harry.
Cheguei tarde.
Abride os ollos.
Mirade, é un padrón simple.
Unha estrela vermella.
Unha cruz do diabo de cinco puntas
amosaravos o camiño.
NESTA TEMPADA…
Entendo que o de Ellen foi duro, pero a vida segue, Harry.
Non te podo seguir cubrindo.
Se che dou permiso para investigar a Waaler,
faralo pola túa conta.
Harry, houbo un asasinato e precísote no traballo, sobrio.
Policía.
Lisbeth desapareceu. A estrea é en 11 días.
Non avanzaron nada?
Temos os mellores investigando.
Isto é para nós.
Quere que o saibamos. Quere que o admiren.
E á vez non nos dá nada concreto.
Que pasa se acepto unirme a ese proxecto voso?
Fas unha misión, só, sen facer preguntas.
Romperás algunhas normas.
Iso é o que facemos. Sacamos o lixo.
Vide, amosareivos o camiño.
BASEADA NA NOVELA A ESTRELA DO DIABO DE JO NESBØ
Subtítulos: Lucía Doval A DO DIABO DE JO NESBØ