Esta mañá a policía revelou máis información
sobre Sverre Olsen,
o autor do asasinato de Ellen Gjelten hai dúas semanas.
O falecido Olsen era o principal sospeitoso dun caso
de importación ilegal de armas de fogo a Noruega.
Agnes Sjølid, xefa da policía de Oslo, di que seguirán traballando
para destapar a rede criminal que…
- Que é iso? - Costeletas de porco.
Algún problema?
Libro do Levítico.
Capítulo 11. Nin porco nin sangue.
Non é tan difícil de lembrar.
Estás suado.
Non vou poder adestrar á noite e fun en bici ata Sognsvann.
Si?
Que son eses grumos?
A pota está limpa, non si? Debería.
A que sabe?
A ferro.
Que carallo é iso?
Unha inundación na casa de Camilla?
Eu…
Coido que non deberías estar aquí.
Sabes moi ben, hostia,
que eu xa pasei por isto.
E non o vou volver facer.
Ti e eu tiñamos un trato.
De pasar isto, acabaríase.
Nese caso, deberías marchar.
É o que mellor se che dá.
Que?
Dime.
Houbo un asasinato. Precísote no traballo.
Entendo que o de Ellen foi duro.
Foino para todos, de verdade, pero a vida segue, Harry.
Non te podo seguir cubrindo.
Tes que ir traballar.
Isto é traballo.
E precísote sobrio.
Quinto piso.
Tiveches unha pelexa?
- Sabes cando…? - O equipo forense vén para aquí.
Pero aínda non está fría nin ríxida de todo,
así que morrería sobre as 17:00.
Por que?
Nada suxire que movesen o corpo.
Entón matárona camiño da ducha.
O corpo tapa o desaugadoiro.
O conserxe di que a ducha estaba a toda potencia.
O baño é pequeno. Non tardaría en inundarse para alertar os veciños.
O veciño di que descubriron a pingueira ás 17:20.
Hai unha hora.
E chegastes hai 30 minutos.
Que ben. Que rápido reacciona todo o mundo.
Non todo o mundo.
Vou onda o conserxe, a ver se pode volver a electricidade.
Si, xa cheira forte. É pola calor e a auga.
Non é iso. Eu xa non cheiro os cadáveres.
Que pensas?
Sangue negro e coagulado arredor da ferida de entrada.
Pel denegrida polo balazo.
Parece un tiro a pouca distancia, pero non a boca de cano.
Estou de acordo.
- Temos algunha lupa? - Si.
Estás ben?
Si, é que…
Vaia, Hole.
Hai sede hoxe?
A asimetría no denegrido suxire que a persoa era máis alta ca ela.
Apuntou cara a abaixo.
Non hai ferida de saída.
Supoño que é unha arma de fogo curta.
Si, unha pistola.
Non hai signos de violencia.
Unha pequena inchazón na cunca do ollo dereito.
Un alicate ou un coitelo moi afiado.
Atopastes o dedo?
- Non. - E a pistola?
- Aínda non. - Non.
Hai moito sangue.
Ten a man na auga. Iso evita que o sangue coagule.
Pero tanto sangue só por un dedo cortado?
Iso só pode significar…
Que lle cortaron o dedo cando lle latexaba o corazón.
Si, xusto.
Quería que a atopasen. Por iso deixou a billa aberta.
- Parella? - Non creo.
- Non. Amantes? - Amantes?
Non nos pomos a escoitar na porta.
Pero pensas que foi un amante?
Non o sei.
Xa vexo que non o sabes,
pero os que vivimos aquí queremos saber se é algo persoal
ou se temos un asasino lunático e delirante solto.
Vibeke ten ansiedade.
Tes tal. Intento aprenderlle a vivir con iso,
pero xa se sabe que a ansiedade é a vertixe da liberdade.
E esa angustia existencial xorde no intre en que un se decata
de que pode facer o que queira.
Heidegger.
Sartre. Kirkegaard. Non?
Non daban filosofía na academia de policía?
- Non teño ansiedade. - Cala!
Perdón.
Pode que teñades un asasino lunático e delirante pola escaleira.
Pero estatisticamente é máis probable
que sexa alguén con quen tivese algo, a quen rexeitase.
- Pensades que Camilla… - Perdoa, pero isto é absurdo.
Quero dicir, esa conclusión túa. Non sabes nada de Camilla Loen.
Iso é certo, non sei nada de Camilla Loen.
Xa, entón por que dis o que dis?
Por un século de estatísticas e porque preguntaches.
Se non tes máis preguntas, podo seguir coas miñas?
Ben.
Oístes ou vistes alguén máis entrando alí?
É posible que xa houbese alguén dentro?
Quen podería ser?
- Non. Non? - Non.
Chamaranvos para un interrogatorio. Grazas polo voso tempo.
- Quen dos dous chamou a policía? - Eu.
Pero antes de atopárdela.
Como sabiades que pasara algo?
Non, é que… Eu fun cociñeira
e Anders dixo que lle parecía ovo o que estaba caendo na pota.
Os ovos coagúlanse ao quentarse. Pasa o mesmo co sangue.
Agás que Camilla rompese un feixe de ovos,
só podía ser unha cousa.
Que aproveite.
Ola, este é o contestador de Ellen. Dime.
Ola, Ellen. Son eu.
Non sei ben o que dicir, pero…
Non lle podo contar isto a ninguén.
Vou tras de Waaler.
Sei que che disparou el.
E vouno coller.
Prométocho.
Hai canto?
Dende o día antes dos asasinatos da cabana.
E agardaches tanto porque…?
Estiven un pouco…
desconectado.
Mira, Møller pensa que non sei que te protexe.
Non sei se o fai porque es o seu mellor detective
ou porque é a clase de persoa que leva os cans sen dono á casa.
Eu non son así, Hole.
Non.
Vale.
Veña, sigue.
En Antidroga vixiaban o garaxe de Sverre Olsen
e sacaron a foto de Tom Waaler entrando.
Non viron que era el, a calidade era baixa,
pero cando Beate Lønn, unha superrecoñecedora facial,
viu a foto, identificou a Tom Waaler.
Esta foto?
Si, cun 70 % de certeza.
Ellen e eu preguntámoslle a Waaler, e dixo que non fora alí, que non era el,
que estaba na casa nese momento.
Falei coa policía de Estocolmo e coa Interpol.
Ninguén ten constancia de que Tom Waaler estivese alí.
Tes algunha proba de que non estaba na casa?
Non, pero é moita coincidencia
que Waaler apareza na cabana onde se agochaba Sverre Olsen
e onde Olsen e Ellen Gjelten acabaron mortos.
Iso é todo o que tes?
Unha coincidencia?
Digamos que o da foto é Tom Waaler.
Preocupouse
e foi matar a Olsen para que non testemuñase.
E Ellen estaba en mal momento e lugar.
Intentou chamarme cinco veces.
Os forenses atoparon indicios dunha pelexa a uns cen metros da cabana.
Había ADN de Ellen, pero non de Olsen.
O móbil dela apagouse antes de ela morrer.
Dende entón, ninguén o viu.
El torturou a Ellen dentro da cabana
para facer ver que pelexaran Olsen e ela.
Ese é Tom Waaler.
Agora é cando te boto do meu despacho, Hole.
Non só porque non tes probas.
Decátaste de que o que me dis
é unha acusación moi grave contra un compañeiro teu?
Se che dou permiso para investigar a Waaler,
será responsabilidade miña se te enganas.
Telo que entender.
Se teño razón, tamén.
Imos ver se me explico.
Estou decidida a descartar todas as posibilidades.
Se pretendes seguir traballando nesta teoría túa,
faralo pola túa conta.
Infórmame a min.
Só a min.
Este encontro nunca tivo lugar.
Paréceche aceptable, Hole?
É aceptable.
Policía, dígame.
Son o capitán Tom Waaler.
Mataron unha compañeira.
E matei o culpable en defensa propia.
Estou nunha cabana…
BUSCANDO
COINCIDENCIA NON CONCLUÍNTE
Ola, este é o contestador de Ellen. Dime.
Non atopei unha puta merda.
Unha puta merda.
El…
probablemente saiba que o vixío.
Coido que non vou facer máis promesas.
Coma con…
con Rakel.
Non a podo arrastrar a esta merda.
Non si?
Ti sabes…
Ti sábelo.
Non podo prometer nada.
Non podo prometer…
Non podo…
Ola, dime.
Harry, onde andas?
Mira,
prefiro non sabelo.
Só te chamo para lembrarche que hoxe é o funeral de Ellen.
Non te esqueciches, ou?
Non, claro que non, xefe.
Que vas facer hoxe?
Pensei en ir ver a Lucas.
- Imos á piscina de Frogner. - Ben.
Si.
Harry vai volver pronto?
Anda moi ocupado, así que…
Vale.
Pero chámote, si?
- Abur. - Abur.
Tes unha mensaxe nova.
Queríate informar de que alguén viu a Harry Hole bébedo no traballo,
nunha escena do crime.
- Supoño que te vas encargar disto. - Veña, ho.
Merda.
POLICÍA
- Iso está rexistrado? - Si, un momento. Douche isto tamén.
RECEPCIÓN
Si?
POLICÍA
Ola.
Eu son Tom. Ti es o fillo de Rakel?
Coñeces a miña nai?
Traballaba aquí cando eras pequeno.
Que…? Querías algo?
Si, pódeslle dar isto a Harry?
Para que a precisa?
Para entrar cando chegue tarde á casa.
Para que non durma só.
Que riquiño.
Pero…
Pódeslla dar ti mesmo.
Está abaixo. Vaise pór moi contento.
Velaí está. Veña.
Harry!
Oleg quéreche dar algo. Dálla.
Tranquilo. Pódeslla dar.
Aí.
Que carallo miras?
Ola.
Cervexa, galletas e…
café instantáneo?
Dás unha festa?
Si.
Algo así.
Xa está aquí o poli ese.
Boas.
Traio malas novas.
Merda.
Tes cancro?
Non, teño algunha merda no estómago. Hostia.
Dixestión lenta, supoño.
É gracioso o concepto de dixestión lenta.
A dixestión tarda entre 12 e 24 horas para todo o mundo.
Sen distinción. Non é que teñas os intestinos lentos,
só que che doe máis.
Vinche dicir que se acabou.
Estasme deixando?
Queixáronseme por vires bébedo ao traballo.
Arrisquei o meu posto demasiadas veces por salvar o teu.
E isto remata aquí.
Vaia.
Redactei a túa carta de renuncia.
Está na mesa de Agnes Sjølid.
O único que falta é a sinatura dela.
Non sabes o que me doe verte así.
XEFE DE HOMICIDIOS
Libro da Apocalipse, capítulo 16.
"O terceiro anxo verteu a súa cunca nos ríos e nas fontes,
e volvéronse sangue."
"Ven, que che hei mostrar o castigo da gran prostituta
que está tumbada na auga."
Abride os ollos.
É un padrón simple.
- Ola, Beate. - Harry.
Estás no altofalante. Estou cunha experta en balística.
Atopamos a arma.
Si? Onde?
Nunha papeleira preto do piso.
Tiñas razón. É unha pistola.
Marca e número?
Unha Ceska.
O número de serie está riscado.
Riscado como?
Coma todo o que estamos a confiscar neste momento.
E a patóloga descubriu…
Pódesllo contar a Waaler.
Acabo de lembrar que isto xa non me incumbe.
Vale, esperemos que…
Waaler poida explicar os descubrimentos da patóloga.
Si. Adeus.
Adeus.
Non, oe.
Un momento.
Vale, veña, cóntame.
Lembras que Camilla Loen tiña unha pálpebra inchada?
Non estaba inchada. Tiña unha xema vermella pequena
con forma de estrela.
Que opinas?
Que non me incumbe.
Boa sorte.
Xa está aquí o poli ese.
Onde é o outro sitio?
Hostia, xa está aquí a poli.
Ben corto detrás das orellas, por favor.
Hostia, es ti.
Ben, seica tes a memoria intacta.
Iso que é?
Un tipo que saíu do garaxe de Sverre Olsen antes de que entrases ti.
Víchelo e decatácheste de que era poli.
Podes baixar esas tesoiras?
- Vale. - Ben.
Roy, voucho pór moi doado.
Seguro que te alegras de que non sexa ningún matón
que che vén pedir os cartos que lle debes da droga,
pero son peor.
Pódote levar esposado.
Asegurareime de que rexistren o teu viveiro.
Atoparán as plantas que cultivas na parte de atrás do invernadoiro.
Túa nai pensa que é algo inocente,
pero procesarana a ela e a teu pai.
Só tes que botarlles unha ollada a estas fotos.
Si?
Non…
Non sei quen é, pero…
ver vino.
É poli.
Como o sabías?
Coma ti. Polo colgante da placa.
Polo menos podiades facer o esforzo de ocultala.
Mira a seguinte.
Era el?
Roy Kvinsvik está seguro de que viu a Waaler?
Está.
Bo traballo, Hole. Sabes que imos precisar que declare.
Non quere ir á comisaría. Quedei con el no Schrøder hoxe ás 11:00.
Si?
- Quen era? - Ninguén.
Velaí está.
Hole, este é o fiscal Abildsø.
Si, Harry.
Estás só?
Si.
Roy Kvinsvik cambiou de opinión.
A túa testemuña cambiou de opinión?
Estiven pensando.
Díxenche que era ese tipo porque pensei
que era o que querías oír.
Xa non tes nada contra min.
Conteilles a meus pais o das plantas de haxix.
E queimáronas, así que…
Non quero mentir por ti.
Entón cometiches o clásico erro
de apremar unha testemuña para que mentise?
Empanadillas de pataca ou filete?
Vou ser breve, pero clara, Hole.
Non aprobo os policías corruptos.
Pero é responsabilidade miña
manter a ética deste departamento nun nivel aceptable.
O asasinato de Ellen Gjelten queda resolto e o caso queda pechado.
Se te volves achegar ao caso, considerareino desobediencia.
Que tes que dicir?
Empanadillas de pataca.
Definitivamente.
Por suposto.
Hostia.
Como estás?
Nunha escala do nove ao dez, nove.
Ao carallo. Ponme outra.
As probas forenses da escena do crime demostran
que Sverre Olsen disparou e matou a Ellen Gjelten.
A Unidade Especial de Asuntos Policiais tamén concluíu
que o axente que chegou á escena, Tom Waaler,
actuou en defensa propia, de acordo cos regulamentos da policía,
e intentou salvarlle a vida a unha compañeira arriscando a súa propia.
Ola.
MOITAS GRAZAS
Abride os ollos.
É un padrón simple.
Unha estrela vermella.
Unha cruz do diabo de cinco puntas
amosaravos o camiño.
Harry!
Si?
Hai algunha proba forense?
Recollemos marcas dixitais e ADN no piso,
pero nada que vinculemos co asasino.
Descubristes de onde veu o diamante?
Niso estamos,
pero non parece que o vendese un xoieiro noruegués.
Iso podería implicar un asasino estranxeiro.
Xa, vale. Grazas.
O último que che oín dicir foi que isto non che incumbía.
E non me incumbe.
Soñei con Camilla Loen e co diamante que atopastes.
Antigamente puñan moedas sobre os ollos dos mortos
para que a alma acadase o reino dos mortos e non quedase no limbo.
Xa sei, Harry, pero eu creo na ciencia.
Non creo en pantasmas nin cousas do estilo.
Cando volves?
Dixeches que non cres en pantasmas.
Boa noite, Harry.
Boa noite.
BASEADA NA NOVELA A ESTRELA DO DIABO DE JO NESBØ
Subtítulos: Lucía Doval A DO DIABO DE JO NESBØ