Policja ujawniła kolejne informacje w sprawie Sverrego Olsena,
który zamordował Ellen Gjelten dwa tygodnie temu.
Był głównym podejrzanym w toczącym się śledztwie
dotyczącym nielegalnego importu broni do Norwegii.
Komendant Agnes Sjølid zapowiedziała, że policja będzie
dalej rozpracowywać siatkę przestępczą…
- Co to? - Kotlety.
Coś nie tak?
Księga Kapłańska.
Rozdział 11. Żadnej świni, żadnej krwi.
Tak trudno zapamiętać?
Jesteś spocony.
Wieczorem nie mogę trenować. Przejechałem się rowerem nad Sognsvann.
Tak?
Co to za grudki?
Przecież garnek jest czysty.
Jak smakuje?
Jak żelazo.
Co jest?
U Camilli zalało mieszkanie?
Ja…
Nie powinno cię tu być.
Doskonale wiesz,
że już to przerabiałam.
Nie zamierzam tego powtarzać.
Mieliśmy umowę.
Że jeśli to się stanie, to koniec.
W takim razie lepiej odejdź.
To ci wychodzi najlepiej.
Co?
Mów.
Mamy morderstwo. Jesteś potrzebny.
Wiem, że ciężko ci z powodu Ellen.
Wszystkim nam ciężko, ale trzeba żyć dalej, Harry.
Nie mogę wiecznie cię kryć.
Musisz iść do roboty.
Robota czeka.
I masz być trzeźwy.
Piąte piętro.
Biłeś się?
- Wiesz, kiedy… - Patolog już jedzie.
Nie jest całkiem zimna czy sztywna, więc pewnie…
Zginęła około piątej.
Dlaczego?
Nie widać, by ciało przeniesiono.
Więc została zabita, gdy szła pod prysznic.
Szlafrok i ciało zakrywają odpływ.
Dozorca mówił, że woda była odkręcona na maksa.
Mała łazienka. Nie potrzeba dużo czasu, żeby zalać sąsiadów.
Sąsiedzi zauważyli przeciek dokładnie o 5.20.
Godzinę temu.
A wy byliście tu 30 minut temu.
To dobrze. Wszyscy szybko zareagowali.
Nie wszyscy…
Spytam dozorcy, czy można znów włączyć prąd.
Wiem, już mocno czuć. To przez ciepło i wodę.
Nie o to chodzi. Nie czuję już zapachu trupów.
Co o tym myślisz?
Czarna, zakrzepła krew wokół rany wlotowej.
Osmalenie skóry od postrzału.
Szary kolor sugeruje strzał z bliska, ale nie z przyłożenia.
Zgadzam się.
- Masz lupę? - Tak.
Wszystko gra?
Tak…
No proszę, Hole…
Pić się chce?
Asymetria osmalenia sugeruje, że sprawca był od niej wyższy.
Celował pod kątem w dół.
Brak rany wylotowej, osmalenie…
Prawdopodobnie broń krótka.
Tak, pistolet.
Żadnych śladów przemocy.
Lekka opuchlizna w prawym oczodole.
Przecinak do drutu albo bardzo ostry nóż.
Znaleźliście palec?
- Nie. - A pistolet?
Jeszcze nie.
Dużo tu krwi.
Ma rękę w wodzie, więc krew nie krzepnie.
Ale tyle krwi z jednego odciętego palca?
To oznacza, że…
Odcięto jej palec, gdy jej serce wciąż biło.
Dokładnie.
Chciał, żeby ją znaleziono. Dlatego odkręcił wodę.
- Miała partnera? - Raczej nie.
- Jakichś kochanków? - Kochanków?
Nie podsłuchiwaliśmy pod drzwiami.
Sądzi pan, że to sprawka kochanka?
Nie wiem.
Rozumiem, że pan nie wie,
ale jako mieszkańcy chcemy wiedzieć, czy to osobiste porachunki,
czy może w okolicy grasuje oszalały morderca.
Vibeke jest lękliwa.
Próbuję nauczyć ją, jak z tym żyć,
ale lęk to oszołomienie człowieka w obliczu wolności.
Niepokój egzystencjalny pojawia się, gdy człowiek zdaje sobie sprawę,
że może robić, co tylko zechce.
Heidegger.
Sartre. Kierkegaard. Nie?
W szkole policyjnej nie uczą filozofii?
Nie jestem lękliwa.
Przepraszam.
Być może na państwa klatce schodowej grasuje oszalały morderca.
Ale bardziej prawdopodobne jest,
że to jej partner albo ktoś, kogo odrzuciła.
- Czy Camilla… - Przepraszam, ale to jakiś absurd.
Ta pańska konkluzja. Nic pan nie wie o Camilli Loen.
Zgadza się. Nic nie wiem o Camilli Loen.
Więc dlaczego pan to mówi?
Bo mamy jakieś 100 lat statystyk i dlatego, że pan pyta.
Jeśli skończył pan zadawać pytania, czy mogę zadać swoje?
Dobrze.
Czy słyszeli państwo, żeby ktoś tam wchodził?
Czy jest możliwe, że ktoś tam już był?
A kto mógł tam być?
- Nie? Nic? - Nie wiem.
Zostaną państwo wezwani na przesłuchanie. Dziękuję za rozmowę.
- Kto zadzwonił na policję? - Ja.
Ale to było, zanim ją znaleziono. Skąd państwo wiedzieli, że coś się stało?
Pracowałam jako kucharka.
Anders mówił, że te grudki w garnku były jak jajka.
Jajka ścinają się, gdy się je podgrzeje. Z krwią jest tak samo.
O ile Camilla nie rozbiła wiadra jaj,
to mogło być tylko jedno.
Życzę smacznego.
Tu poczta głosowa Ellen. Mów.
Cześć, Ellen. To ja.
Nie wiem, co powiedzieć, ale…
Nie mam z kim o tym pogadać.
Dopadnę Waalera.
Wiem, że cię zastrzelił.
Dorwę go.
Obiecuję.
Od kiedy?
Od dnia przed zabójstwami w domku letniskowym.
Czemu tak długo zwlekałeś?
Byłem trochę…
rozkojarzony.
Møller myśli, że ja nie wiem, że cię kryje.
Nie wiem, czy robi to, bo jesteś jego najlepszym detektywem,
czy to po prostu typ, który przygarnia bezpańskie psy.
Ja taka nie jestem, Hole.
Nie.
Dobra.
Mów dalej.
Wydział Antynarkotykowy obserwował garaż Olsena
i zrobili zdjęcie, jak wchodzi tam Tom Waaler.
Nie widzieli, że to on, za słaba jakość,
ale Beate Lønn, która zidentyfikuje każdego,
rozpoznała na zdjęciu Toma Waalera.
Na tym zdjęciu?
Była pewna na 70%.
Waaler powiedział mnie i Ellen, że go tam nie było.
Że to nie on.
Mówił, że siedział wtedy sam w domu.
Rozmawiałam z policją w Sztokholmie i z Interpolem.
Nie mieli żadnych zastrzeżeń do pracy Waalera.
Masz jakiś dowód, że nie było go w domu?
Nie, ale czy to nie dziwne,
że Waaler pojawił się w domu, w którym ukrywał się Olsen
i w którym Olsen i Ellen zginęli?
Masz tylko tyle?
Zbieg okoliczności?
Załóżmy, że na zdjęciu jest Waaler.
Wystraszył się i poszedł zabić Olsena, by nie mógł zeznawać.
Ellen była w złym miejscu o złym czasie.
Dzwoniła do mnie pięć razy.
Technicy znaleźli ślady bójki jakieś 100 metrów od domu.
Znaleźli DNA pasujące do Ellen, ale nie Olsena.
Jej telefon został wyłączony przed jej śmiercią.
Jak dotąd nikt go nie znalazł.
Torturował Ellen w tym domu,
żeby upozorować walkę między nią a Olsenem.
To Tom Waaler.
W tym momencie powinnam cię stąd wyrzucić, Hole.
Nie tylko dlatego, że to nie dowody.
Zdajesz sobie sprawę,
że stawiasz ekstremalne zarzuty jednemu ze swoich współpracowników?
Jeśli zezwolę na śledztwo w sprawie Waalera,
a ty nie masz racji, to odpowiem za to ja.
Wiesz o tym.
Odpowiesz też, jeśli mam rację.
Powiem tak.
Zależy mi, by rozwiać choćby najmniejsze wątpliwości.
Jeśli dalej zamierzasz sprawdzać tę swoją teorię,
to będziesz działał sam.
O wszystkim raportujesz mnie. Tylko mnie.
Ta rozmowa nigdy nie miała miejsca.
Może tak być, Hole?
Może być.
Numer alarmowy policji.
Mówi komisarz Tom Waaler.
Zabito policjantkę.
Zastrzeliłem sprawcę w samoobronie.
Jestem w domu letniskowym…
BRAK JEDNOZNACZNEGO DOPASOWANIA
Tu poczta głosowa Ellen. Mów.
Nie znalazłem niczego.
Absolutnie niczego.
On…
Pewnie wie, że go obserwuję.
Chyba nie będę już składać obietnic.
Tak jak…
z Rakel.
Nie mogę jej w to wciągać.
Prawda?
Wiesz…
Ty to wiesz.
Nie jestem w stanie nic obiecać.
Nie mogę nic obiecać…
Nie mogę…
Mów.
Harry, gdzieś ty był?
Albo…
Lepiej nie mów.
Dzwonię przypomnieć, że dziś jest pogrzeb Ellen.
Nie zapomniałeś?
Oczywiście, że nie, szefie.
Jakie plany na dziś?
Chciałem wpaść do Lucasa.
- Pójdziemy na kąpielisko. - Dobrze.
Tak.
Harry znów nas odwiedzi?
Ma teraz dużo na głowie…
Dobra.
Ale zadzwonię. Dobrze?
- Pa. - Pa.
Masz nową wiadomość.
Ktoś zauważył, jak Harry Hole był pijany w czasie pracy.
Na miejscu zbrodni.
Zakładam, że się tym zajmiesz.
Dajcie spokój…
Cholera.
POLICJA
- To też skatalogowano? - Tak, zaraz ci to dam.
RECEPCJA
Halo?
Cześć.
Mam na imię Tom. Jesteś synem Rakel?
Zna pan moją mamę?
Pracowała tu, gdy byłeś mały.
Mogę ci jakoś pomóc?
Mógłby pan dać to Harry’emu?
Po co mu to?
Żeby mógł wejść, jeśli wróci późno.
Żeby nie musiał spać sam.
Aleś ty słodki.
Ale…
Możesz sam mu to dać.
Jest na dole. Ucieszy się.
Tam jest. Chodź.
Harry.
Oleg chce ci coś dać. Daj mu to.
W porządku. Możesz mu dać.
No już.
Na co się, kurwa, gapisz?
Cześć.
Piwo, suszone bułeczki i…
kawa rozpuszczalna?
Szykuje się impreza?
Tak…
Coś w tym stylu.
Znowu ten gliniarz.
Cześć.
Przynoszę złe wieści.
Cholera.
Masz raka?
Nie, to żołądek. Ja pierdzielę.
Chyba za wolno trawię.
Zabawne wyrażenie.
Trawienie jedzenia zajmuje od 12 do 24 godzin u wszystkich,
więc nie trawisz za wolno,
po prostu bardziej cię boli.
Przyszedłem powiedzieć ci, że to koniec.
Zrywasz ze mną?
Dostałem skargę, że byłeś pijany w pracy.
Zbyt często nadstawiałem karku, żeby cię kryć.
Koniec z tym.
No cóż.
Wypisałem twoją rezygnację.
Leży na biurku Agnes Sjølid.
Brakuje tylko jej podpisu.
To okropne, widzieć cię w takim stanie…
DO SZEFA ŚLEDZTWA W SPRAWIE ZABÓJSTWA
Apokalipsa św. Jana, rozdział 16.
„A trzeci anioł wylał swą misę na rzeki i źródła wód,
i stały się krwią”.
„Chodź, ukażę ci karę dla wielkiej nierządnicy,
która leży w wodzie”.
Otwórzcie oczy.
To prosty wzór.
- Cześć, Beate. - Harry.
Jesteś na głośniku. Jestem tu z ekspertką balistyczną.
Znaleźliśmy broń.
Gdzie?
W śmietniku niedaleko mieszkania.
Miałeś rację. To pistolet.
Marka i numer?
Cezetka.
Numer seryjny został usunięty.
A ślady po usunięciu?
Takie jak na wszystkim, co ostatnio konfiskujemy.
Patolog znalazł…
Gadaj o tym z Waalerem.
Przypomniało mi się, że to już nie moja sprawa.
Dobra. Miejmy nadzieję…
że Waaler da radę wytłumaczyć odkrycia patologa.
Tak. Na razie.
Na razie.
Nie…
Zaczekaj.
Dobra, powiedz mi.
Pamiętasz, że Camilla Loen miała spuchniętą powiekę?
To nie była opuchlizna. To był czerwony klejnocik
w kształcie gwiazdy.
Co o tym sądzisz?
To już nie moja sprawa.
Powodzenia.
Znowu ten gliniarz.
Gdzie ta druga miejscówka?
Kurwa, znowu gliniarz.
Proszę ostrzyc na krótko.
O kurde, to ty.
Pamięć jeszcze masz dobrą.
Co to jest?
Zdjęcie gościa, który był przed tobą w garażu Sverrego Olsena.
Myślę, że go widziałeś i ogarnąłeś, że to glina.
Odłożysz ten sekator?
- Dobra. - Dobrze.
Roy, ułatwię ci to.
Na pewno się cieszysz, że nie jestem gangusem,
który przyszedł tu odzyskać kasę za prochy.
Jestem dużo gorszy.
Mogę wyprowadzić cię w kajdankach. Załatwić nalot na twój ogródek.
Zobaczą, co uprawiasz na tyłach szklarni.
Twoja mama myśli, że to zwykłe roślinki,
ale ty i rodzice na pewno usłyszycie za nie zarzuty.
Chcę tylko, żebyś przyjrzał się tym zdjęciom.
Dobrze?
Nie…
Nie wiem, kto to jest, ale…
widziałem go.
To na pewno glina.
Po czym poznałeś?
Po sznurku od legitymacji na szyi, tak jak u ciebie.
Moglibyście się trochę wysilić i go schować.
Spójrz na następne.
To on?
Roy Kvinsvik jest pewny, że widział Waalera?
Tak.
Brawo, Hole. Ale musimy mieć zeznanie świadka.
Nie chce przyjść na komendę, więc spotykam się z nim U Schrødera o 11.
Halo?
- Kto to? - Nikt.
RESTAURACJA U SCHRØDERA
Jest.
Hole, to prokurator policyjny Abildsø.
Jestem Harry.
Przyszedłeś sam?
Tak…
Roy Kvinsvik się rozmyślił.
Twój świadek się rozmyślił?
Przemyślałem to.
Mówiłem, że to on, bo myślałem, że właśnie to chcesz usłyszeć.
Teraz nic na mnie nie masz.
Powiedziałem rodzicom o konopiach.
Już wszystko spalili.
Nie będę dla ciebie kłamać.
Popełniłeś klasyczny błąd,
naciskając, by świadek złożył fałszywe zeznania?
Kluski ziemniaczane czy stek?
Będę mówić krótko, ale wprost, Hole.
Nie toleruję zdeprawowanych policjantów.
Ale moim obowiązkiem jest
utrzymywać morale w wydziale na jako takim poziomie.
Sprawa zabójstwa Ellen została rozwiązana i w związku z tym ją zamykam.
Jeśli znów ją ruszysz, uznam to za odmowę wykonania polecenia.
Co ty na to?
Kluski.
Zamówię kluski.
Proszę bardzo.
Kurwa.
Jak się trzymasz?
W skali od dziewięć do dziesięć, dziewięć.
Polej mi jeszcze.
Dowody z miejsca zbrodni wykazały,
że Sverre Olsen zastrzelił Ellen Gjelten.
Biuro Spraw Wewnętrznych Policji ustaliło też,
że policjant, który przybył na miejsce zbrodni, działał w samoobronie
i zgodnie z policyjną procedurą,
oraz że ryzykował życiem, próbując ocalić koleżankę.
Cześć.
DZIĘKUJĘ CI
Otwórzcie oczy.
To prosty wzór.
Czerwona gwiazda przewodnia.
Diabelski krzyż pięcioramienny…
wskaże drogę.
Harry.
Halo?
Są jakieś dowody?
Pobraliśmy w mieszkaniu odciski palców i DNA,
ale nic, co można powiązać z zabójcą.
Ustaliliście, skąd pochodzi ten diament?
Pracujemy nad tym, ale…
raczej nie sprzedał go jubiler z Norwegii.
Więc sprawca może być z zagranicy.
Dobra. Dzięki.
Ostatnio mówiłeś, że to nie twoja sprawa.
Bo to prawda.
Śniła mi się Camilla Loen i ten diament.
W dawnych czasach oczy zmarłych przykrywano monetami,
by ich dusze dotarły do świata zmarłych, zamiast włóczyć się bez celu.
Wiem, ale ja wierzę w naukę.
A nie w duchy i tego typu rzeczy.
Kiedy wracasz?
Przecież nie wierzysz w duchy.
Dobranoc, Harry.
Dobranoc.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PENTAGRAM JO NESBØ
Napisy: Ewelina Zakrzewska AGRAM JO NESBØ