Velaí tes a munición.
Precisas algo máis?
- Xente. - Que?
Hoxe desfíxenme dun borracho, pero iso non é problema teu.
- Non. - Pero pode que teñas outro problema.
O que?
Disque o tipo dos Dearpmis que está no hospital
falou coa policía.
Entendo.
Iso non está ben.
Grazas pola conversa. Deica logo.
Si?
Son eu.
Pode que teñamos un problema.
O típico asasino en serie é un home.
É branco.
Ten entre 24 e 40 anos.
Prefire traballar só,
pero tamén pode traballar con outros.
Por exemplo, en parella.
Pero se hai mutilacións, coma aquí,
é un signo claro de que traballa só.
A primeira vítima
o asasino elíxea nun ambiente co cal está familiarizado.
Quinto piso.
A vítima típica sería a súa propia nai.
A xente pensa que os rituais
sempre implican asasinatos en serie, e non.
Pero se hai rituais,
case sempre hai un asasino en serie.
Distinguimos dous tipos de asasinos en serie.
O psicópata e o sociópata.
O psicópata non ten traballo nin educación.
Ten un longo historial delitivo
e é un sospeitoso doado.
O sociópata parece funcional,
intelixente, equilibrado.
Témolo que coller primeiro.
Tes algo práctico que poidamos usar?
Xa chegaremos aí, Waaler.
Matar unha persoa quere tempo.
Non é nada banal que pase pola semana
ou na fin de semana ou de vacacións.
Isto último podería suxerir
que o asasino ten traballo.
E podería suxerir á súa vez que lidamos cun sociópata.
Entón, se o tipo mata durante o verán,
quere dicir que ten traballo e que é un sociópata?
Talvez.
Iso é práctico abondo, Waaler?
Si. Coido que estaría ben que falases
deste caso en concreto.
Ben, temos tres asasinatos.
Dous. Lisbeth Barli só está desaparecida.
Síntocho, pero sen dúbida temos tres asasinatos.
E os tres cometéronse no mesmo lapso de días.
O ritual de mutilar e decorar o cadáver
pasou as tres veces.
Iso suxire que estamos nunha etapa temperá, controlada.
E a escolla da vítima e do lugar?
Xa, se cadra tes razón aí.
Razón en que?
En que a escolla da vítima e do lugar
suxire o contrario.
Como?
O primeiro asasinato, o de Camilla Loen, foi no seu piso, onde vive soa.
El pode entrar e saír
sen arriscarse a que o cachen ou o identifiquen.
Segundo asasinato: rapta a Lisbeth Barli nun barrio residencial,
en pleno día, probablemente nun coche cunha matrícula.
Comeza a correr riscos.
E o terceiro é puro azar.
O baño das mulleres dunha empresa.
Tes que ter sorte para que non te cachen ou te identifiquen.
E logo cal é a conclusión?
Pensamos que nos enfrontamos a un sociópata integrado na sociedade,
pero non sabemos se está a piques de tolear
ou se aínda ten o control plenamente.
Que deberiamos esperar?
Podémonos enfrontar a unha masacre,
pero coa posibilidade de collelo.
Tamén poden espazarse máis os asasinatos,
pero probablemente non o deamos collido.
Fuximos da cinsa e caemos nas brasas. Que preferides?
Xa. Grazas, Ståle.
Suxiro que empecemos
volvendo interrogar a todas as persoas coas cales falamos.
Hai moita xente atenta a nós, mesmo no estranxeiro.
Estabas en Cobradores de Débedas ABC para falares de audiófonos?
O meu avogado está maior, e preciso uns novos
para unha avaliación xurídica dun contrato de axencia.
E puxécheste en contacto cuns avogados especializados no cobro de débedas?
Si, pero non me decatei diso ata a reunión.
No breve minuto que durou antes de que se desatase a conmoción.
Se vas contratar un avogado novo, reuniríaste con varios.
Disme con quen?
Os bufetes non me querían atender ata despois das vacacións.
En Cobradores de Débedas ABC foron máis compracentes.
Son sospeitoso de algo?
Todo o mundo é sospeitoso.
Entendo.
Oínche un acento?
Pode ser. Viaxo moito.
Será por iso.
A onde viaxas?
Teño unha casiña en Tailandia.
Vou a Suíza visitar o fabricante de audiófonos.
Pero sobre todo móvome por Noruega, a hospitais, institucións e así.
Estás casado? Tes familia?
Se miras o papel coas notas que tomou Skarre,
verás que non.
Vivo con Truls.
Truls é un shar pei.
Un can.
Ben. Pódesme contar o que pasou?
Coido que o teu compañeiro, Skarre…
Xa o anotou, entendo, pero cóntasme a min o que pasou?
- Ola. - Ola. Que precisas?
Teño unha reunión con Halle nuns minutos,
pero eses cinco pisos acabaron comigo.
Pedinlle á recepcionista…
Barbara Svendsen.
Pedinlle un vaso de auga
e marchou polo corredor.
- Xa. - Si.
Pero non volveu, daquela fun buscar a Halle.
Tiña unha reunión con el.
- Ola. - Ola?
- Son Clausen. - Clausen! Si.
Entrou ou saíu alguén do baño das mulleres?
Non vin ninguén máis, só os que traballaban alí.
Mira, xa o contei moitas veces.
Xa, pero aquí non pon exactamente que empregados viches.
Todo o mundo é sospeitoso.
Preciso a sala.
Podes marchar.
- Grazas. - Ti non.
Ti marcha. Ti queda aquí.
Quedamos aquí.
Sigue.
Vin a limpadora.
Pero desapareceu polo corredor.
Xa falamos con ela.
Xa. E logo vin
un tipo traxado
que colleu un café na máquina
e despois marchou ao que supoño que era o seu despacho.
- Logo estaba o repartidor ciclista. - O repartidor?
Si.
O repartidor marchou xusto antes de que fose eu buscar a Halle.
Tecnicamente, supoño que non é ningún empregado,
pero estaba alí traballando, digamos.
Por que me miras así?
- Como era? Alto? Delgado? - Eu que hostia sei?
Como o vou saber? El xa marchaba.
- Coma min, talvez, normal… - Gordo?
Gordo? Iso non se…
Queda aquí.
Canto tardas en listar os pedidos a repartidores ciclistas
do día do asasinato?
- Tardo pouco, penso. - Pero antes teño que…
Chama todas as empresas de repartidores.
Busca unha entrega ou unha recollida en ABC.
- Ti non estás a cargo… - Faino.
Clausen deuche unha descrición?
Deu. Camiseta negra, pantalóns curtos
e unhas zapatillas que facían ruído.
Non tiña clara a altura. A cara tíñaa cuberta.
Levaba lentes de sol, un casco de bici e unha máscara.
Por iso lle abriu Camilla Loen.
Claro, premeu o timbre.
Os repartidores sempre levan máscara nas cámaras.
Dixo que trouxo unhas flores ou un paquete urxente.
Dende que Clausen chegou ata que viu marchar o repartidor,
pasarían catro minutos.
Un repartidor entraría axiña,
entregaría o pedido e sairía axiña outra vez.
Non perdería catro minutos.
Pedirei que investiguen os repartidores das escenas do crime.
Si. Oe, hai outra cousa que temos que considerar.
Se temos que alertar a xente dos repartidores.
- Vale, falo con Møller. - Ben.
Oe, Harry,
un traballo caralludo.
Confírmase unha vítima mortal
tralo ataque do club de motoristas dos Korps de onte.
Agnes Sjølid, da policía de Oslo, di que seguen a investigar…
Ola?
Axúdoche en algo?
Veño en nome da policía.
Oe, eses símbolos de estrelas que tedes na porta…
O pentagrama?
É…
Hai algún problema con el?
Non, só quero saber o que significa.
O pentagrama é un símbolo relixioso antigo.
Púñase nas lápidas hai máis dun milenio.
Daquela é un símbolo do ben?
Si, o noso si.
Pero…
cando o pentagrama está do revés, é dicir,
con dúas puntas cara a arriba,
entón entras no campo da demonoloxía.
Iso que é?
As ensinanzas do mal.
Entón a pista do repartidor non nos deu nada?
Temos ordes de busca nas redes sociais, na radio e na tele.
Recibimos 24 pistas ata agora.
Confirman o que máis ou menos xa sabemos.
Falade coa prensa que estaba en Carl Berner,
por se teñen imaxes dos presentes.
En serio? O mito de volver á escena do crime?
Se é un asasino en serie sociópata,
ve a investigación coma un xogo emocionante
ao cal xoga coa policía.
Seguídeme.
E que din os forenses?
Que falta persoal e imos con atraso,
pero deixamos a un lado os corpos vellos para priorizar os novos.
Nada de seme, pel, pelo nin sangue.
Nin signos de agresión sexual.
A única proba física do asasino
son os buracos de bala.
- Interesante. - O que?
Que non haxa signos de agresión sexual.
Non, supoño que non é por sexo.
Os asasinatos en serie sempre teñen un motivo sexual. Sempre.
Se cadra temos un Mr. Chance.
"Gústame mirar."
Pode que non a teña que tocar para se satisfacer sexualmente.
Talvez o propio asasinato ou mirar o cadáver abonda.
E Lisbeth Barli?
Examinámoslle o dedo e podemos dicir
que a superficie dos cortes suxire que o coitelo ou o utensilio
foi o mesmo nos tres casos.
E as armas das escenas do crime?
As análises confirman que se usaron nos asasinatos,
pero os números de serie están limados,
coma en case todas as armas confiscadas.
A cidade está enchéndose de armas. Isto estase convertendo en Montana.
Maya, o caso de Barli?
Imos contar que Toya Harang substitúe a irmá en Pigmalión.
Debería estar antes de comer.
Ben. Tes algunha cita?
Willy Barli: "O espectáculo debe continuar, alén do clixé.
O noso traballo é serio e sabemos que Lisbeth está connosco sempre.
A situación afectounos moito,
pero intentamos canalizar esa enerxía.
A obra será unha homenaxe a Lisbeth."
Vale, gústame o enfoque optimista. Fainos falla tamén.
Témonos que centrar no repartidor asasino.
Todo o demais deixádeo por agora.
- Ola. - Ola.
Estás ben?
- Si, estou traballando. - Eu tamén.
Ou…
Pois…
Queríache lembrar que mañá levas a Oleg á piscina de Frogner.
Claro, si. Xa teño o traxe de baño preparado.
Nunca te vin en traxe de baño.
Como é?
Negro, cunha especie de logotipo dunha marca de roupa.
Xa. Os bóxeres que che merquei. Entendo.
Si, valen tamén para bañarse. Que?
Mandeiche un correo.
Vou ter que colgar.
Vale.
Ben, adeus.
Viches o correo?
Si, os exteriores das escenas do crime.
Esas mandounas Maya Ek, de Aftenposten, a cambio
dunha entrevista ou dun perfil.
Poderíalle vir ben ao departamento mellorar un pouco a imaxe.
En fin, aí o tes.
Grazas.
PISO CAMILLA LOEN
Aínda temos as chaves do piso de Camilla Loen?
Tenas Bjørn Holm.
Grazas por vires tan axiña.
Que queres?
Queríate avisar.
Odin e os Dearpmis din que non poden pagar
as armas que pediron.
Din que é porque lles roubaches a clientela.
Daquela…
pensan matarvos.
Por que mo dis?
Porque ti pagas.
Prefiro os clientes que pagan.
Dixeron algo de onde ou cando?
En calquera momento.
Odin e Loke están no Hospital Aker.
Toca.
Tranquilo.
Que carallo fas aquí?
Traballar.
Traballar?
Si, xuraría que pechara a porta.
Pecharas tal.
Teño a chave do conserxe, por se acaso.
Ola.
Non tomaches a pastilla de durmir?
Si, o teu home oíu ruído arriba
e pensou que entrara alguén no piso de Camilla Loen.
Para.
Podes volver para a cama?
Boas noites.
- Que foi? - Non, que é iso?
Por que vas así vestido?
Vaite deitar.
Perdoa. Queres un café?
Si, por favor.
Que pastillas para durmir toma?
Heroína. Non. Zopitin. Son…
Pódoas mercar sen receita no estranxeiro.
Así mato dous paxaros dun tiro. Vaille ben para a ansiedade tamén.
Ti tamén as tomas?
Eu? Non.
Non, a ansiedade nace da liberdade, e eu quero conservar esa liberdade.
Se podes calmar a ansiedade,
es o dono da túa propia vida.
Deberías ler a Heidegger. Gustaríache.
Ti non tes ansiedade?
Teño, si.
- Tes ansiedade? - Teño.
Ti tes ansiedade.
Si.
Pero o asasino non ten ansiedade.
Non? E por que?
A liberdade mantennos espertos.
A elección.
O asasino non ten elección.
E por que non?
Porque é un instrumento.
Porque a súa vida ten un propósito.
Non está confundido coma ti e coma min.
El sabe o que fai, por iso dorme ben polas noites.
E que propósito ten a súa vida?
Non é obvio?
As mulleres eran… promiscuas.
Ti cres?
Barbara Svendsen tiña un mozo cada día.
Lisbeth Barli agora está casada, pero antes ía por aí coma unha…
pendanga.
E que me dis de…
Camilla Loen?
Tampouco estaba libre de pecado.
O propósito do asasino é…
Ser un instrumento de Deus.
Hebreos, capítulo 13, versículo 4.
"Deus ha condenar os desvergonzados e adúlteros."
Xa.
Algo diso oíra.
Anótoo. Hebreos.
E anoto tamén o de Heidegger.
Grazas polo café.
Por certo,
como vendedor de material de igrexa,
que pode significar que alguén talle un pentagrama na madeira?
Onde o atopaches?
Na viga de enriba da cama dela.
- Na cama dela? - Si.
Podería ser unha estrela do diabo.
Os pagáns pintábana enriba das camas e das portas
para afastaren as mares.
As mares?
Si, como pesadelos.
Un espírito de muller senta no peito dunha persoa durmida
e monta esa persoa para que teña pesadelos.
Vén do indoxermánico, mer.
Admito que teño o indoxermánico un pouco oxidado.
Xa, pois significa morte.
Ou asasinato.
Permíteme presentarme.
Son a criatura que esperabas que non existise.
Son o que sae de debaixo da cama cando dormes.
O que senta no teu peito,
ponche o bocal
e móntate.
Móntate e lévate ao inferno.
Son a criatura que esperabas que non existise.
Son o que…
Isto é para nós.
Quere que o saibamos.
Quere que o admiren.
E á vez non nos dá nada concreto.
Que podes facer co son?
Normalmente só tería que usar a IA para quitar esa distorsión toda,
pero neste caso
usaron a IA para manipular o son.
- Sabes a loucura que é iso? - Pódelo limpar?
Non rotundo, meu. É imposible.
Ben. Holm, ti que tes?
Pois estes casetes pódense mercar en Internet en calquera sitio.
Pero o noso experto en idiomas di
que este tipo fala un sueco algo anticuado, mesturado con noruegués.
Pode que leve tempo fóra de Suecia.
E as marcas dixitais?
Hainas, pero son túas, así que… Iso.
Xa, vale.
Do veciño de abaixo atopastes marcas dixitais no piso de Loen?
Si, na porta por dentro, pero entrou co conserxe,
así que non é tan raro.
Xa, vale.
Pásaslle isto ao equipo? Teño unha reunión importante.
Como soubeches que podía haber algo nesta cinta?
Unha cinta coma esa na casa dunha rapaza nacida nos 2000?
Se estivese sobrio, veríao a primeira vez.
Deberíanme despedir.
Tes aquí as escaleiras, cagainas.
Aumenta a presión na policía e outras autoridades públicas
ante unha sociedade que se sente cada vez máis insegura.
Segundo unha enquisa de Norsk Gallup, catro de cada cinco persoas…
Podes apagar iso?
Esta semana…
Dixeches que non viñera ninguén o día que mataron a Barbara Svendsen.
Estás seguro?
Un repartidor, por exemplo?
Mira, dixen que non tivera cliente ningún.
- Xa. - Un repartidor?
Si, veu un tipo que quedou aí de pé, ía todo equipado.
Pero marchou axiña.
Supuxen que vira que tiña o enderezo mal.
- Xa. Non toques nada. Afástate. - Vale.
Beate.
- Ola. - É aquí.
- Ola. - Ola.
Iso de aí parece unha marca dixital.
Dáme cinco minutos.
Podes describir o repartidor?
Nunca se lles ve a cara aos repartidores, ou?
Inténtao.
Imos ver, estivo aquí un segundo nada máis.
Eu estaba sentado aquí detrás.
A xente debería pedir axuda cando a precisa.
Harry, temos que marchar.
- Xa, pero… - É hora.
Xa, merda.
- Beate, chámame se atopas algo. - Si.
Xaque mate.
Non.
Si?
Hai un tipo aquí que botaron dos Korps.
Di que Attila está camiño do hospital
para se vingar polo do lanzachamas.
Precisamos máis xente.
Está todo o mundo no evento de Göteborg.
Por iso veñen. Sábeno.
Dime.
Falo con Hole?
Quéresme vender algo?
Quero, si.
Vou colgar.
Pódoche vender o nome do tipo que lles vende armas ás bandas.
Si, son eu, viñéchesme ver ao hospital.
Tes que vir aquí e traer os teus compañeiros armados.
Que pasa?
Son eu outra vez.
Todos os putos Korps veñen para aquí.
Alguén lles dixo onde estamos.
Como sei que non é ningunha emboscada?
É un risco que tes que correr
se queres o nome.
Se morremos, esa información morre connosco.
Si, Hole?
Ola, Wulf. Teño unha emerxencia. Axúdame a localizar a Delta.
Os Korps van camiño do Hospital Aker. Cuarto 505.
- Entendido? - Recibido.
- Vas disparar alguén? - Non, é tentador.
- Pero non teño con que disparar. - Como?
Isto non é os EUA, é Noruega.
A policía ten a arma gardada no coche de policía,
e este non é tal.
Daquela non vai haber acción?
A Unidade de Reacción Rápida ten armas.
- Pois temos que bulir. - Iso vou facer.
Si!
Ola.
Ola. Chegaches.
Xa pensaba que non viñas cear.
- Foi divertido? - Puido ser máis divertido.
Non é ese o hospital?
Este é o Aker. Imos ao hospital Ullevål.
Hai que marchar.
Apartade!
Hostia!
Apartade!
Merda!
- Que fas? - Cala a boca!
Hostia bendita.
Un morto confirmado.
O outro está en coma, pero disque morrerá tamén.
Wulf di que dixeches o hospital Ullevål.
Ah, si?
Pode que non chegásemos igualmente.
Como te sentiches?
Aí de pé, un policía sen arma,
tendo que deixalos pasar.
Que pasa se acepto
unirme a ese proxecto voso?
Fas unha misión, só, sen facer preguntas.
Romperás algunhas normas.
Entendo.
Teño que saltar leis norueguesas para que teñas algo contra min?
Canto…?
Canto tempo me dás?
Douche 48 horas.
- Si, dime. - A marca dixital da televisión.
Non está na base de datos, pero hai unha coincidencia.
O veciño de Camilla Loen?
Non, non é el.
Concorda con outra marca dixital do piso.
Si.
Era Beate Lønn.
Temos unha marca dixital dun asasino en serie.
Ben, vamos!
Xa vou, madre.
Xa volvo.
Volvo ao útero.
Alí collerei o coitelo e abrireime camiño para entrar.
- Por fin puiden pagar o alugueiro onte. - Miña rula, non te preocupes.
Pero conseguín axuda.
Xa vin que houbo alguén entrando e saíndo ultimamente.
- Seica ten un can. - Si. Xa o coñecerás.
Pero avísote de que é distinto.
É tradicional.
Non quere que fagamos…
- Vaia! - Iso.
Xa, iso é serio.
Deume unha cousa.
Díxome que non o podo abrir ata que nos prometamos.
E logo dixo que é algo que dura para sempre.
POLICÍA
O Príncipe.
Unha das bandas está liquidada. E temos un novo membro.
Ben.
BASEADA NA NOVELA A ESTRELA DO DIABO DE JO NESBØ
Subtítulos: Lucía Doval A DO DIABO DE JO NESBØ