Cinco.
- Taxi de Oslo. - Hai alguén contigo no coche?
Estou só co mellor grupo do mundo.
The Doors non son os mellores do mundo. Son os máis sobrevalorados.
Vas dicir algo bo? Se non, cólgoche.
L.A. Woman ten os seus momentos.
Que queres?
Flunipam.
Soño garantido.
Grazas.
Oe…
- Descifrar códigos. - Que?
Ti sabes diso.
Sei, un pouco. A que te refires? A hackear?
Si, ou…
Este asasino en serie…
Penso que…
Penso que nos dá códigos.
Atopamos uns pentagramas
preto das vítimas.
- E vouche dicir eu o que significan? - Iso sería caralludo.
Os códigos con que traballaba eu eran matemáticas.
Meros números.
Os códigos interpersoais
sonche outra historia.
E se son as dúas cousas?
Se vas probar esa estratexia, tes que usar o subconsciente.
A intuición.
Iso quere dicir que…
Que non sabes que xa o sabes.
Entendes? E logo usas o pensamento lineal e o recoñecemento de padróns.
Que sabes do transo?
Menos ca ti, coido.
Unha vez pasei catro días hackeando o Danske Bank
cun chisco de axuda dunha pinga de LSD conxelado.
As portas da percepción.
Se o teu subconsciente descifra un código, chegarache.
Daquela…
Transo?
Harry, mírame.
Non máis de dúas.
Abride os ollos.
É un padrón simple.
Unha estrela vermella.
Unha cruz do diabo de cinco puntas
amosaravos o camiño.
Non, penso que é só máis do mesmo, do que xa analizamos.
Algunha vez dubidas da profesión que elixiches?
Afaste ás cousas máis estrañas.
Se aguantas na merda, deixas de cheirala.
Xa.
Ben. O único que nos din as análises
é que isto é dun home ao cal lle gustan as sementes.
Xa, e logo temos as marcas dixitais da tenda de teles
que coinciden coas do piso de Camilla Loen.
Déixanos uns minutos.
Claro. Por min, déixovos todo o día. Rematei aquí.
Perfecto.
Deica, Beate.
Pensei na marca dixital que atopaches.
Por que chamaches antes a Hole?
E non a min, o líder da investigación?
Pensei que…
Non, non pensaches nada, non si?
Ese é o problema.
Hai algo máis que lle dixeses a Hole e a min non?
Temos os resultados do que tiña Lisbeth Barli na unlla.
E?
Que era?
Excrementos.
Excrementos?
E de onde saíron?
Sei de onde saíron, pero de quen?
Contiñan sangue, talvez dunha hemorroide.
Grupo sanguíneo B. Teno o 7 % da poboación.
Willy Barli é doante de sangue.
Botáchesme de menos?
- Ola, Willy. - Ola, Harry.
Ola.
Tes fame?
Arenque?
Non. Dixéronme no teatro onde estabas.
- Veño cada mércores dende hai 15 anos. - Xa, díxomo o dono.
Hoxe é xoves.
- Ah, si? - Si.
Xa.
Como o levas?
Non moi ben.
Non.
A obra é un caos, eu son un caos e…
Perdoa, estou aquí…
Tes que probar isto.
Este é o único sitio de Noruega onde podes comer pan de fiúncho
con sementes de verdade.
- Xa comín. - Vale.
Atopamos restos de excrementos e sangue na unlla de Lisbeth.
O grupo sanguíneo coincide co teu.
Precisamos analizar o teu ADN?
Non.
A Lisbeth e a min íanos a estimulación anal.
Metíame o dedo no cu.
Deus.
Estráñoa moito, Harry.
Non o entendo.
- Perdoa. - Nada.
A quen estrañas ti?
- Por que o…? - Polo teu ollar.
A miña nai, a miña compañeira, Ellen,
e a miña moza, Rakel.
Non é a túa exmoza?
Non sei, está intentando…
Ou sexa, estou intentando facela cambiar de opinión.
Xa.
Por que pensas que quere marchar?
A versión curta sería que…
quere que cambie.
Mira,
vouvos convidar
a ti e mais a túa namorada á estrea.
Vale.
Pigmalión vai dun mito grego
dun escultor que se namora dunha das súas esculturas.
Se cadra…
a túa moza ve o que pasa cando intentas cambiar unha persoa.
Xa. Acaba mal?
Harry, todas as miñas obras teñen finais felices.
É o meu lema na vida.
Ola, este é o contestador de Ellen. Dime.
Ti, que o ves todo…
Que significa?
Por que…?
Por que elixe sitios complicados?
Por que non hai agresión sexual?
Que significan os pentagramas?
Os diamantes?
Os dedos?
O casete?
Recibín unha oferta pola miña alma.
Que opinas diso?
Fáltanche 3000.
Non queremos coitelos. Só queremos armas. É o que usa todo o mundo agora.
A xente coma ti e coma min debémoslle algo…
a alguén?
Si, Príncipe?
É a última vez que fago isto.
Vale? Isto non funciona.
Ola.
Non queres saír da escuridade e ver a luz comigo?
Es a criatura máis fermosa que vin por aquí, sabíalo?
Levas tempo sen fumar.
Se cadra nunca fumei.
Si, ho.
Nos decatámonos desas cousas.
Cando foi a última vez?
Vaia.
Foi serio.
Como se chamaba?
Lars.
Pecha os ollos.
Ven con papá.
Mira, isto non funciona.
Daquela…
Queres vir á miña casa?
Si.
Ben.
Chámome George.
Chámome…
Tom.
Tom Waaler.
Como o…?
Vinte nos xornais.
Investigas os asasinatos eses.
Entón…
O segredo do teu pequeno negocio está a salvo comigo, Tom.
Ti…
Teño fantasiado con ser cliente teu.
Facemos iso primeiro?
Ven.
Deixa o can.
Queda.
Harry, mírame.
Non máis de dúas.
O problema es ti.
Non máis de dúas.
Quero que volvas á casa.
Aproveita a única oportunidade que ten a xente coma nós.
Estamos a 150 metros. Vai cara a Majorstukrysset.
Os ovos coagúlanse ao quentarse. Pasa o mesmo co sangue.
Cinco.
- Unha estrela vermella… - Cinco.
Unha xema vermella pequena con forma de estrela.
Soñei con Camilla Loen e co diamante que atopastes.
O problema es ti.
O pentagrama é un símbolo relixioso antigo.
As ensinanzas do mal.
- Atopastes o dedo? - Morrería sobre as 17:00.
Unha xema vermella pequena con forma de estrela.
O problema es ti.
Morrería sobre as 17:00.
Pasou nalgún momento entre as 16:55 e as 17…
Quinto piso.
- …amosaravos o camiño. - Acouga!
…o pentagrama está do revés, é dicir,
con dúas puntas cara a arriba,
entón entras no campo…
As ensinanzas do mal.
Pasou nalgún momento entre as 16:55 e as 17…
Unha xema vermella pequena con forma de estrela.
Unha estrela vermella…
Unha xema vermella pequena…
O problema es ti.
- Aproveita a única oportunidade… - Cinco.
O pentagrama…
- Cinco. - Unha xema vermella pequena…
Unha xema vermella pequena con forma de estrela.
O problema es ti.
Cinco.
POLICÍA
Son as 6:00 e isto son as noticias.
A policía aínda non ten pistas no caso dos dous asasinatos
e a desaparición en Oslo.
Un voceiro do Partido do Progreso, Annvor Ilen,
di que a policía debe ter máis marxe de acción.
Se a policía non pode ir armada, queda indefensa…
- Por aí. - Si.
…e non estamos seguros.
Que carallo fas, Waaler? Vas contaminar a escena do crime.
Ides atopar ADN de media cidade aquí.
Un delito de odio?
Non.
Asasinato sexual clásico.
Centrádevos na comunidade gai.
Ola.
Só quería darche as grazas pola invitación.
Pero non vou ir.
Deixaches de beber?
Deixei.
Podería pensar
que foi por min e Oleg,
pero non.
Foi polos asasinatos, non si?
Só iso te pode facer deixar a bebida.
Bótote en falla.
Harry?
Harry, óesme?
Ola, Beate. Debuxa un pentagrama nun folio.
72º entre os puntos.
Acende o proxector. Chego en cinco minutos.
- Está? - Está.
Dáme dous segundos.
Harry, quería que fixeses uns interrogatorios.
Non teño tempo.
A que andas?
Comprobo se o noso tipo fixo o que fixeron os celtas.
Os celtas?
Pon o proxector máis preto.
Bebiches?
Os celtas usaban pentagramas para decidir onde pór as catedrais.
Na cinta dicía que unha cruz pentagonal amosaría o camiño.
Mira. Camilla Loen, Lisbeth Barli, Barbara Svendsen.
Baséase neste mapa.
Chama o resto.
Todo cadra.
É un código. Debémolo ver hai tempo.
Explicóunolo claramente.
Marca as súas vítimas cun diamante.
- De que forma? - De cinco puntas.
Cortoulle un dos cinco dedos a cada vítima.
Os asasinatos e a desaparición sucederon en tres semanas:
venres, mércores e luns respectivamente.
- Cantos días hai polo medio? - Cinco.
- Hora? - Sobre as 17:00.
O código é un número.
Cinco. As vítimas estaban no que parecen enderezos ao azar,
pero teñen algo en común.
Non é un número, é…
- O quinto piso. - O quinto piso.
Pero por que o cinco? É un número do mal ou que?
Si, é moi común na bruxería, no satanismo e na maxia negra.
Temos cinco sentidos, hai cinco etapas na vida, a acupuntura ten…
Aquí o padrón máis importante é este.
Debuxou un pentagrama sobre a cidade,
deixou que a estrela lle sinalase os lugares onde matar
e agardou.
O día e a hora adecuada. Vestido de repartidor.
Foi a Ullevålsveien,
chamou o quinto piso e respondeulle Camilla Loen.
E Lisbeth Barli? El non sabía que vivía no quinto piso.
Quedou esperando no vestíbulo e viu que o ascensor baixou do quinto piso.
Seguiuna ata a rúa e…
As vítimas son aleatorias, a clave son as escenas do crime.
Se Willy Barli collese o ascensor ese día, no canto da súa muller,
a vítima sería el.
Agora, co código,
non só sabemos onde van ser os próximos dous asasinatos.
Sabemos cando.
Se son cinco días, toca…
- O sábado. - Mañá.
E traballa en sentido horario.
O próximo crime será moi probablemente aquí,
nunha residencia de estudantes en Kampen.
- Informarei o equipo. - Non.
Non queremos outra filtración.
Tom e a Delta irán á residencia e Beate e eu iremos ao quinto enderezo.
- Dime. - Estamos aquí.
Hai moitos cuartos, o alumnado está de vacacións.
Non hai quinto piso.
Aquí hai unha casa dentro da estación.
Tampouco ten quinto piso.
Ben. Entramos e vemos o que podemos facer.
- Ola? - Ola.
Ola. Somos da policía. Podémoslle facer unhas preguntas?
Construírona en 1934, era unha clínica de tuberculose.
Reconvertérona nunha residencia.
Ese é meu fillo.
Xa. Ben.
Seguramente leu algo dos asasinatos dunhas mozas as pasadas semanas.
Si, algo oín, pero nunca leo cousas desas.
Sospeitamos que é un asasino en serie
e que un dos seus próximos dous obxectivos…
Xa, imos ver.
O seu fillo pode quedar aquí con vostede mañá?
Ou pode quedar vostede con el?
El vive fóra.
Iso complícao.
Pareceríalle ben que un de nós estivese aquí mañá?
Claro, soa estupendo. Que se supón que vai pasar mañá?
Seguramente nada.
Grazas.
En serio lle ías dicir que era a seguinte vítima da lista?
Está ben andar con rodeos ás veces.
Iso dicía Ellen.
Daquela oíchelo algunha vez, iso está ben.
Nunca se me deu ben falar coa xente.
Disparáronlle á túa muller. Sen motivo ningún.
A bala atravesoulle o cerebro, así que…
- Boas. - Ola.
Mira quen é.
Penso que descifrei o código.
Pero…
Pero que?
Pois…
Sinto que leo as palabras sen entender o significado.
- Como que? - Como que agochou unha das vítimas.
Córtalles un dedo da man esquerda ás vítimas e vai por orde.
Empezou co dedo índice, despois o maior e logo o anular.
Que sistemático.
Por que non comezou polo polgar?
Os códigos son coma as mulleres. Ou descífralos ou toléante.
- Repíteste. - Falei claro a primeira vez.
- Téñoche que contar algo. - Ben.
PRAGA
Prométeme que non te vas enfadar.
- Prométeo! - Non podo prometer tal.
Estou embarazada.
Eu…
Por favor, di algo.
- Vou visitar a miña nai. - Que?
Sempre te preguntas o que fago cando marcho.
Vou visitar a miña nai.
Tes a túa nai nesa cidade?
Quérote, cariño.
Que?
Pero xa que agora levas o noso fillo dentro,
tes que saber
o que fago exactamente.
O que son en realidade.
Que fas?
Café instantáneo?
Seguro que non queres probar nada mellor?
Si, grazas.
Xa o sei.
Non quero perder o tempo.
Non.
Iso aplícase á vida en xeral.
Isto, Harry, é café de verdade.
Moito mellor ca o café instantáneo.
Así é como o facemos na miña casa.
Non me deixa moverme.
- Que? - Cando nos deitamos, Anders e eu.
Non me deixa moverme nin facer son ningún.
Di que deixa de excitarse se ve que eu me excito.
Cando nos excitamos, excitámonos, non si?
Harry.
Gústame mirarte.
Gústame que…
que me mires.
Eu…
Non podo.
Non sei o que pensas que teño,
pero non o teño.
Es un tremendo clixé.
Tranquilo, eu tamén.
É Rakel?
Deus, canta luz. Que di?
Se aínda pode vir comigo ao teatro o domingo.
CHAMADA PERDIDA
Perdoa, teño que…
Tes unha mensaxe nova.
Recibida ás 19:45.
Ola.
Non, non era nada.
Ola.
Como me atopaches?
O niño dos corvos.
Que fas aquí?
Que fas ti aquí?
Gústache?
Non sei por que a papá e a ti si.
É iso o que queres saber?
Estiveches namorado?
E ela?
Con esta moza pasa un pouco o mesmo.
É atractiva.
E ao mesmo tempo…
é moi perigosa para a xente coma min.
E coma ti.
Ben.
O que intento dicir é que…
Esta moza arruinoume a vida máis ca nada.
E agora coñecíchela.
Xa a podes deixar.
Isto acaba aquí, si?
E se eu tampouco podo parar?
Se non volves beber…
eu tampouco.
Teño algo mellor.
Se volvedes mamá e ti…
prometo non beber máis.
RESIDENCIA DE ESTUDANTES DE KAMPEN
Non puxen ningún micrófono.
Non precisamos son, só velo.
Xa, tampouco hai sinal,
así que non puiden pór cámaras no ascensor.
Dixéronlles aos residentes que non saísen entre as 16:00 e as 18:00?
Si.
Ten boa pinta?
Si. Estaremos alí moito antes das 17:00.
24 persoas con MP3, máscaras de gas, gas lacrimóxeno…
Listas para actuar ao sinal do bus.
Cando pete nunha porta ou intente entrar a un piso.
Agora só temos que agardar ata as 17:00.
Oe, para o de mañá, paréceche que vaia por ti ás 18:00?
Paréceme.
Que vas levar posto?
Pensei en levar traxe.
O que merquei en Hegdehaugsveien para o 17 de maio. O escuro.
- Xa, o único que tes. - Si, sen dúbida levarei ese.
Xa.
Pero, oe…
Dime.
Dixen que si porque…
pensei que sería unha boa oportunidade para…
Hai algo que teño que dicirche.
Vale.
Si.
Pero farémolo cara a cara.
- Xa. Chao. - Chao.
Pasou algo?
As tropas levan esperando dende onte á noite.
Só estiveron pasando residentes.
A rapaza do 303 levou un rapaz, pero díxolle ao garda que era o seu mozo.
Están todos esperando.
- O té estará axiña. - Ben.
- Gústache o té? - Encántame.
Estupendo.
BENVIDOS A OSLO
Era todo así cando seu fillo era pequeno?
Bos tempos e iso?
Non se criou comigo.
Quedei embarazada aos 15 anos.
Si, foi un escándalo.
Tiven que mandar fóra o meu neno.
Pero…
Como o levou vostede?
Ao ser tan nova
e ter que separarse do seu fillo…
Non me deron outra opción.
Iso dicían, pero sempre hai opción.
Falleille. Eu seino e el sábeo.
A que se dedica?
Traballa con importacións.
Coido que me dixo que importa produtos de Europa Oriental.
E vaille ben.
Pese a todo. Non sempre foi así.
Seguro que tedes algo del no arquivo.
Pero iso non significa que non lle poida ir ben.
A xente cambia.
Iso espero.
Non fala moito del.
Pero coido que atopou unha moza.
Dixo por teléfono que tiña boas novas. Contaramo cando veña.
Cando veña? Vai vir?
Si, vén hoxe á noite.
Primeiro ten unha reunión, pero queda na cidade ata mañá.
Logo xa volve.
- A onde? - A Praga.
Xa pasan das 17:00.
Non parece que vaia vir.
E se xa está aquí?
Alguén viu saír o rapaz do 303?
Non.
Que comproben o 303.
Non considero que o risco…
Agora.
Alfa para Charlie 2. Cambio.
- Charlie 2. - Rexistrade o 303.
Recibido. Rexistramos o 303.
Policía! Quietos!
303 despexado. Un rapaz e unha rapaza, ambos desarmados.
Espidos e moi… vivos.
Hostia!
Que se vistan e volvede á posición, Charlie 2.
Recibido.
Alguén entrou pola porta principal e foi ao ascensor.
Alfa a todas as unidades. Posible suxeito no ascensor. Atentos.
LISBETH ESTRÉASE EN PIGMALIÓN
Posible suxeito entra no sector de Bravo 2.
Leva a man ao peto.
Posible arma. Non lle vexo a man.
Agora.
Policía armada! Alto!
- Tranquilo! - Ao chan!
Ao chan, dixen.
Ten algo na man.
Saca a mochila.
Non é el.
Como dis?
O 205. É un dos que non demos localizado.
Segundo esta lista, chámase Odd Einar Lillebostad.
Síntoo, pero coido que simplemente Odd Einar Lillebostad chegaba á casa.
Seguro que é para min?
Tes un boli?
Non?
Gústame que Martin veña, agora que estou soa.
Xa, imaxino que se pode sentir soa aquí.
Si, pero Martin ten vido bastante a miúdo, non me podo queixar.
Ten vido moito ultimamente?
Si, unha vez á semana as últimas catro… Non, máis a miúdo.
Veu por aquí cada cinco días.
A última vez que estivo aquí tróuxome unha xoia.
Seica só fan xemas coma esta en Praga.
"Ola! Deume unha arroutada.
Fun a Marrocos con Georg, un mozo que coñecín.
Estaremos cos pais del
nunha pequena vila na montaña que se chama Hassane.
Disque non hai moita cobertura nin Internet.
Avísovos así que volva á casa. Marius."
LISBETH ESTRÉASE EN PIGMALIÓN
BASEADA NA NOVELA A ESTRELA DO DIABO DE JO NESBØ
Subtítulos: Lucía Doval A DO DIABO DE JO NESBØ