Pięć.
- Oslo Taxi. - Jest ktoś z tobą w aucie?
Tylko najlepszy zespół świata.
The Doors to najbardziej przereklamowany zespół świata.
Powiesz coś miłego? Bo się rozłączę.
L.A. Woman ma niezłe momenty.
Czego chcesz?
Flunitrazepam.
Gwarantowany sen.
Dzięki.
Słuchaj…
Łamanie kodu.
Znasz się na tym.
Trochę. Co masz na myśli? Hakowanie?
Tak, albo…
Ten seryjny morderca…
On chyba…
mówi do nas kodem.
Znaleźliśmy pentagramy
w pobliżu ofiar.
- I mam wyjaśnić, co to znaczy? - Byłoby miło.
Ja się zajmowałem kodami matematycznymi.
Samymi liczbami.
Kody między ludźmi…
to zupełnie co innego.
A jeśli to jedno i drugie?
Jeśli chcesz obrać taką strategię, musisz użyć podświadomości.
Intuicji.
To znaczy, że ty…
nie wiesz, że już wiesz.
A potem łączysz to z myśleniem liniowym, rozpoznawaniem wzorców.
Co wiesz o transie?
Mniej niż ty.
Kiedyś spędziłem cztery dni na włamywaniu się do Danske Bank
z małą pomocą zamrożonej kropelki LSD.
Drzwi percepcji.
Jeśli twoja podświadomość złamie kod, to do ciebie przyjdzie.
Czyli…
Trans?
Popatrz na mnie.
Nie więcej niż dwie.
Otwórzcie oczy.
To prosty wzór.
Czerwona gwiazda przewodnia,
diabelski krzyż pięcioramienny,
wskaże drogę.
Nie, to raczej to, co już zbadaliśmy.
Żałujesz czasem, że wybrałeś taki zawód?
Do wszystkiego można się przyzwyczaić.
Po jakimś czasie nawet kupy się nie czuje.
Nie…
Dobra. Po analizie wiemy tylko,
że to od faceta, który lubi nasiona.
I że odciski palców ze sklepu z telewizorami
pasują do tych w mieszkaniu Camilli Loen.
Daj nam chwilę.
Mogę dać wam cały dzień. Ja już skończyłem.
Świetnie.
Na razie, Beate.
Myślałem o odcisku, który znalazłaś…
Czemu najpierw zadzwoniłaś do Holego?
Przecież to ja kieruję śledztwem.
Myślałam, że…
W ogóle nie myślałaś, prawda?
W tym problem.
Powiedziałaś Holemu coś, o czym nie wiem?
Tak, mamy wyniki zawartości pod paznokciem Lisbeth Barli.
Tak?
I co tam było?
Ekskrementy.
Ekskrementy?
Skąd się wzięły?
Wiem, skąd się wzięły, ale od kogo?
Była w nich krew, więc może z hemoroidów.
Grupa krwi B. Występuje u 7% populacji.
Willy Barli jest dawcą krwi.
Tęskniłaś za mną?
- Cześć, Willy. - Cześć, Harry.
Cześć.
Głodny?
Śledzika?
Nie. W teatrze mówili, że tu cię znajdę.
- Od 15 lat przychodzę tu w każdą środę. - Kelner mi mówił.
Mamy czwartek.
- Tak? - Tak.
Tak…
Jak się trzymasz?
Nienajlepiej.
Nie.
Spektakl jest w rozsypce, ja jestem w rozsypce…
Więc siedzę tu sobie…
Musisz tego spróbować.
To jedyne miejsce w Norwegii, gdzie można zjeść chleb fenkułowy…
Z całymi nasionami.
- Już jadłem. - Dobra.
Pod paznokciem Lisbeth znaleźliśmy ślady krwi i odchodów.
Analiza wykazała twoją grupę krwi,
więc musimy zbadać twoje DNA.
Nie.
Ja i Lisbeth lubiliśmy postillioning.
Wkładała mi palec do tyłka.
Boże…
Strasznie za nią tęsknię.
Nie rozumiem tego.
- Przepraszam. - Nie…
A ty za kim tęsknisz?
- A skąd… - Widzę po oczach.
Za matką, za koleżanką z pracy, Ellen…
- Za moją dziewczyną Rakel. - To nie twoja eks?
Nie wiem, ona próbuje…
A raczej ja próbuję ją przekonać do zmiany zdania.
Rozumiem.
Dlaczego chce odejść?
Mówiąc w skrócie, chciałaby…
żebym był inny.
Wiesz co?
Zaproszę ciebie
i twoją ukochaną… na premierę.
Dobra…
Pigmalion jest inspirowany greckim mitem o rzeźbiarzu,
który zakochał się w swojej rzeźbie.
Więc może…
twoja dziewczyna dowie się, co się dzieje, gdy chcemy kogoś zmienić.
Źle się to kończy?
Wszystkie moje spektakle mają szczęśliwe zakończenie.
To moje motto życiowe.
Tu poczta głosowa Ellen. Mów.
Ty zawsze wszystko widzisz.
Co to znaczy?
Dlaczego…
Czemu wybiera tak skomplikowane miejsca? Dlaczego nie ma przemocy seksualnej?
Co oznaczają te pentagramy?
Te diamenty?
Palce?
Kaseta?
Dostałem ofertę… w zamian za moją duszę.
Co o tym myślisz?
Brakuje 3000 koron.
Nie chcemy noży, tylko broni. Teraz wszyscy jej używają.
Dlaczego tacy jak ty czy ja mieliby być coś komuś winni?
Tak, Książę?
Zrobiłem to ostatni raz.
Jasne? To nie działa.
Cześć.
Nie chcesz wyjść z ciemności i wejść ze mną do światła?
Jesteś najpiękniejszą istotą, jaką tu widziałem.
Dawno nie paliłeś.
Może nigdy.
Oj, tak.
Swój pozna swego.
Kiedy ostatnio?
Ach tak.
To było na serio.
Jak miał na imię?
Lars.
Zamknij oczy.
Chodź do tatusia.
Słuchaj… To nie jest dla mnie praca.
Więc…
Idziemy do mnie?
Tak.
Dobra.
Mam na imię George.
A ja…
Tom.
Tom Waaler.
Skąd wiesz…
Widziałem w gazetach. Prowadzisz śledztwo w sprawie tych morderstw.
Czyli…
Nikomu nie powiem o twoim biznesiku, Tom.
Ty…
Fantazjowałem, że jestem twoim klientem.
Możemy tak zacząć?
Chodź.
Zostaw psa.
Zostań.
Popatrz na mnie.
Nie więcej niż dwie.
To z tobą jest problem.
Nie więcej niż dwie.
Chcę, żebyś do nas wrócił.
Wykorzystaj jedyną szansę, jaką tacy jak my dostają.
Jedziemy 150 metrów za nim, w stronę Majorstukrysset.
Jajka ścinają się, gdy się je podgrzeje. Z krwią jest tak samo.
Pięć.
Czerwona gwiazda przewodnia…
- Pięć. - Czerwony klejnocik w kształcie gwiazdy.
- Śniła mi się Camilla Loen i ten diament. - To z tobą jest problem.
Pentagram to pradawny symbol religijny.
- Nauki zła. - Zginęła około piątej.
Czerwony klejnocik w kształcie gwiazdy.
- To z tobą jest problem. - Zginęła około piątej.
- To się stało między 16.55 a… - Piąte piętro.
- Pięć. - …wskaże drogę.
Spokojnie!
Gdy pentagram jest odwrócony…
Gdy dwa ramiona są na górze…
wtedy wkraczamy w dziedzinę nauki zła.
To się stało między 16.55 a…
Czerwony klejnocik w kształcie gwiazdy.
Czerwona gwiazda przewodnia…
Czerwony klejnocik w kształcie gwiazdy.
To z tobą jest problem.
- Wykorzystaj jedyną szansę… - Pięć.
Pentagram?
- Pięć. - Czerwony klejnocik…
To z tobą jest problem.
Czerwony klejnocik w kształcie gwiazdy.
Pięć.
POLICJA
Szósta rano. Czas na wiadomości.
Policja wciąż nie ma tropów w sprawie dwóch morderstw
i jednego zaginięcia w Oslo.
Rzeczniczka Partii Postępu Annvor Ilen
twierdzi, że policja musi otrzymać większe uprawnienia.
Bez zezwolenia na broń policjanci są bezsilni…
- Tędy. - Tak.
…i nie jesteśmy bezpieczni.
Co ty wyprawiasz, Waaler? Zanieczyszczasz miejsce zbrodni.
Tu i tak jest DNA połowy miasta.
- Zbrodnia z nienawiści? - Nie.
Klasyczne morderstwo na tle seksualnym. Skup się na społeczności gejowskiej.
Cześć.
Chciałam podziękować za zaproszenie.
Ale nie pójdę z tobą.
Przestałeś pić?
Tak.
Mogłabym sobie wmawiać…
że to ze względu na mnie i Olega.
Ale tak nie jest.
To przez morderstwa, prawda?
Tylko one mogły sprawić, że rzuciłeś picie.
Brakuje mi cię.
Harry?
Harry, słyszysz mnie?
Cześć, Beate. Narysuj pentagram na folii.
72 stopnie między punktami.
Włącz projektor. Będę za pięć minut.
- Gotowe? - Tak.
Daj mi chwilę.
Harry, musisz przesłuchać parę osób.
Nie mam czasu.
Co ty robisz?
Sprawdzam, czy zabójca robi to samo, co Celtowie.
Celtowie?
Przysuń projektor.
Piłeś?
Celtowie…
używali pentagramów, by ustalić, gdzie wybudować katedrę.
Na kasecie mówił, że krzyż pięcioramienny wskaże drogę.
Spójrz na to. Camilla Loen, Lisbeth Barli, Barbara Svendsen.
To mapa, na której się opiera.
Zawołaj wszystkich.
Pasuje.
To kod. Już dawno powinniśmy byli się zorientować.
Nie mógł pokazać tego jaśniej.
Każdą ofiarę oznacza diamentem.
- W jakim kształcie? - Pięciopunktowym.
Każdej ofierze uciął jeden z pięciu palców.
Morderstwa i zaginięcie miały miejsce w ciągu trzech tygodni,
w piątek, środę i poniedziałek.
- Ile dni odstępu? - Pięć.
- Godzina? - Koło piątej.
Kod to liczba.
Pięć. Adresy morderstw wydawały się przypadkowe,
ale jedno je łączy.
To nie liczba, tylko…
- Piąte piętro. - Piąte piętro.
Ale dlaczego pięć? To jakiś złowrogi numer czy co?
Jest bardzo popularny w satanizmie i czarnej magii.
Mamy pięć zmysłów, pięć etapów życia, akupunktura ma…
To jest najważniejszy wzór.
Narysował pentagram i nałożył go na mapę miasta.
Punkty gwiazdy pokazały mu, gdzie dokona morderstw.
A potem czekał.
Na właściwy dzień i godzinę. W przebraniu kuriera.
Pojechał na Ullevålsveien, zadzwonił na piąte piętro.
Odebrała Camilla Loen.
A Lisbeth Barli? Nie wiedział, że mieszkała na piątym piętrze.
Nie na ulicy. Stał na korytarzu,
winda zjechała z piątego piętra.
Wyszedł za nią na ulicę i…
Ofiary są przypadkowe, kluczem są miejsca zbrodni.
Gdyby to Willy Barli zjechał wtedy windą, a nie jego żona,
to on stałby się ofiarą.
Skoro znamy kod,
wiemy nie tylko, gdzie nastąpią kolejne dwa morderstwa.
Wiemy też kiedy.
Pięć dni po morderstwie, czyli…
- W sobotę. - Jutro.
Zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
Następne miejsce prawdopodobnie będzie tutaj.
W akademiku w Kampen.
- Poinformuję zespół śledczy. - Nie.
Nie może być kolejnego przecieku.
Tom i Delta sprawdzą akademik, a Beate i ja pojedziemy pod piąty adres.
- Mów. - Jesteśmy.
Dużo pokoi jednoosobowych. Studenci są na wakacjach.
- Nie ma piątego piętra. - Wewnątrz stacji jest dom.
Tu też nie ma piątego piętra.
Dobra. Wejdziemy i zobaczymy.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Jesteśmy z policji. Możemy zadać parę pytań?
Wybudowano go w 1934 roku. Był tu szpital gruźliczy.
Potem zrobiono tu akademik.
Tak, to mój syn.
Tak… No więc…
Pewnie czytała pani o morderstwach tych młodych kobiet?
Słyszałam o tym, ale rzadko czytam o takich sprawach.
To może być seryjny morderca,
a jednym z dwóch kolejnych celów…
No więc…
Czy syn może jutro z panią zostać?
Albo pani może iść do niego?
Mieszka za granicą.
To utrudnia sprawę.
Czy ktoś z nas może tu jutro przyjść?
Byłoby miło. A co ma się jutro wydarzyć?
Pewnie nic.
Dzięki.
Naprawdę chciałeś jej powiedzieć, że będzie kolejną ofiarą?
Czasem lepiej owijać w bawełnę.
Ellen też tak mówiła.
Czyli słyszałeś o tym. Dobre i to.
Nigdy nie umiałem rozmawiać z ludźmi.
Pańską żonę zastrzelono. Bez powodu.
Kula przeszyła jej mózg, więc…
- Cześć. - Cześć.
Kogo my tu mamy.
Chyba złamałem ten kod.
Ale…
Ale co?
No…
Jakbym rozczytywał słowa, ale nie rozumiał, co znaczą.
- Na przykład? - Na przykład to, że ukrył jedną z ofiar.
Odcina ofiarom palce lewej ręki po kolei.
Najpierw wskazujący, potem środkowy, serdeczny…
Systematyczne podejście.
Dlaczego nie zaczął od kciuka?
Kody są jak kobiety. Złam je, zanim one złamią ciebie.
- Już to mówiłeś. - I miałem rację.
- Muszę ci coś wyznać. - Dobrze.
PRAGA
Obiecaj, że nie będziesz zły.
- Obiecaj! - Nie mogę.
Jestem w ciąży.
Ja…
Proszę, powiedz coś.
- Odwiedzam matkę. - Co?
Zastanawiałaś się, co robię, gdy wyjeżdżam.
Odwiedzam matkę.
Masz matkę w tym mieście?
Kocham cię, skarbie.
Co?
Ale skoro nosisz w sobie nasze dziecko,
musisz wiedzieć,
czym się zajmuję.
Czym naprawdę jestem.
Co robisz?
Kawa rozpuszczalna?
Nie chcesz spróbować czegoś lepszego?
Tak, dziękuję…
Wiem.
Nie ma co tracić na nią czasu.
Nie.
To dotyczy wszystkiego w życiu.
To jest prawdziwa kawa. Dużo lepsza niż ta twoja rozpuszczalna.
Tak ją parzyliśmy na farmie.
Nie wolno mi się ruszać.
- Co? - Podczas seksu z Andersem.
Nie mogę się ruszyć ani wydać żadnego dźwięku.
Nie lubi widzieć, że ja też jestem podniecona.
Jak jesteśmy podnieceni, to jesteśmy i już.
Harry.
Lubię na ciebie patrzeć.
Lubię, kiedy…
patrzysz na mnie.
Ja…
Nie mogę.
Nie wiem, co we mnie widzisz, ale…
Ja tego nie mam.
Jesteś mało oryginalny.
Nie szkodzi, ja tak samo.
To Rakel?
Jezu, jak tu jasno. Co napisała?
Pyta, czy jednak może pójść ze mną do teatru.
OLEG – NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
Przepraszam, muszę…
Masz jedną nową wiadomość.
Otrzymano o 19.45.
Cześć.
Nieważne…
Cześć.
Jak mnie znalazłeś?
Bocianie gniazdo.
Co tu robisz?
A ty?
Smakuje ci?
Nie wiem, czemu ty i tata to lubicie.
Chciałeś się dowiedzieć?
Byłeś zakochany?
A ona?
Z tą dziewczyną jest podobnie.
Jest ładna.
A jednocześnie…
niebezpieczna dla takich jak ja.
I ty.
Dobra…
Próbuję powiedzieć…
Nikt tak nie zniszczył mi życia jak ona.
Teraz ją poznałeś.
I możesz dać sobie spokój. Na tym koniec.
A jeśli ja też nie mogę przestać?
Jeśli nie będziesz już więcej pić…
to ja też nie.
Mam lepszy pomysł.
Jeśli ty i mama wrócicie do siebie, to obiecuję, że nie będę już pić.
DOM STUDENCKI KAMPEN
Nie ustawiłem mikrofonów.
Wystarczy, że będziemy go widzieć.
Nie ma też sygnału,
więc nie zamontowałem kamer w windzie.
Mieszkańcy wiedzą, że mają nie wychodzić między 16 a 18?
Tak.
Dobrze to wygląda?
Będziemy tam wiele godzin przed piątą.
W sumie 24 osoby. MP5, maski przeciwgazowe, gaz łzawiący.
Będziemy czekać na sygnał z autobusu.
Gdy zapuka do drzwi albo spróbuje wejść do mieszkania.
Teraz wystarczy zaczekać do piątej.
Mogę przyjechać po ciebie jutro o 18?
Jasne.
Jak się ubierzesz?
Chyba pójdę w garniturze.
Tym ciemnym, który kupiłem na Dzień Konstytucji.
- To twój jedyny garnitur. - Dlatego na pewno go włożę.
Tak.
Ale…
Tak?
Zgodziłam się, bo…
Pomyślałam, że to dobra okazja…
Muszę ci coś powiedzieć.
Okej.
Tak.
Ale osobiście.
- Dobra. Pa. - Pa.
Działo się coś?
Oddziały od wczoraj czekają wokół budynku.
Przechodzili tylko lokatorzy.
Dziewczyna z 303 przyszła z facetem, ale mówiła, że to jej chłopak.
Reszta jest w gotowości.
Herbata zaraz będzie.
- Lubisz herbatę? - Uwielbiam.
Świetnie.
WITAMY W OSLO
Jak było, gdy pani synek był mały?
To był fajny okres?
Nie dorastał ze mną.
Zaszłam w ciążę w wieku 15 lat.
To był skandal.
Syn musiał zostać odesłany.
Ale…
Jak to pani zniosła?
W tak młodym wieku…
musiała pani odesłać syna.
Nie dali mi wyboru.
Tak powiedzieli, ale zawsze ma się wybór.
Zawiodłam go. Ja to wiem i on to wie.
Czym się zajmuje?
Pracuje w imporcie.
Chyba importuje towary z Europy Wschodniej.
Dobrze mu idzie.
Nareszcie. A nie zawsze tak było.
Na pewno macie go w swoich archiwach.
To nie znaczy, że się nie ułoży.
Ludzie się zmieniają.
Mam nadzieję.
Niewiele o sobie mówi.
Ale chyba poznał dziewczynę.
Mówił, że ma wieści. Nic nie powie przed przyjazdem.
Przyjeżdża tu?
Tak, dziś wieczorem.
Najpierw ma spotkanie. Zostanie w mieście do jutra.
A potem wraca.
- Dokąd? - Do Pragi.
Piąta dawno minęła.
Chyba nie przyjdzie.
A jeśli już tu jest?
Ktoś widział, jak gość z 303 wychodzi?
Nie…
Chcę sprawdzić 303.
Nie widzę ryzyka…
Natychmiast.
Alpha do Charlie 2. Odbiór.
- Charlie 2. - Sprawdźcie 303.
Przyjąłem. Sprawdzić 303.
Policja! Nie ruszać się!
303 sprawdzony. Dziewczyna i chłopak, oboje nieuzbrojeni.
Rozebrani i jak najbardziej… żywi.
Kurwa!
Każcie im się ubrać i wracajcie na pozycje.
Przyjąłem.
Ktoś wszedł przez drzwi wejściowe i poszedł do windy.
Alfa do wszystkich jednostek. Możliwy cel w windzie. Czekajcie.
DEBIUT LISBETH W PIGMALIONIE
Możliwy sprawca wchodzi do sektora Bravo 2.
Wkłada rękę do kieszeni.
Może mieć broń, nie widzę ręki.
Teraz.
Policja! Stój!
- Spokojnie! - Na ziemię!
Na ziemię, mówię!
Ma coś w ręku.
Zdejmij plecak.
To nie on.
Co mówisz?
205 to jeden z tych, z którym nie udało się skontaktować.
Według listy nazywa się Odd Einar Lillebostad.
Podejrzewam, Odd Einar Lillebostad po prostu wrócił do akademika.
To na pewno do mnie?
Masz długopis?
Nie?
Lubię, gdy Martin przyjeżdża, bo teraz jestem sama.
Tak. Wyobrażam sobie, że można czuć się tu samotnie.
Tak, ale Martin często mnie odwiedza, więc nie mogę narzekać.
Często ostatnio przyjeżdża?
Ostatnio raz w tygodniu… Nie, częściej.
Jest tu co piąty dzień.
Ostatnio przyniósł mi naszyjnik.
Podobno takie klejnoty można dostać tylko w Pradze.
„Cześć! Mały spontan.
Jadę do Maroka z Georgiem, chłopakiem, którego poznałem.
Zatrzymamy się u jego rodziców
w małej górskiej wiosce, Hassane.
Podobno jest tam słaby zasięg.
Odezwę się po powrocie. Marius”.
DEBIUT LISBETH W PIGMALIONIE
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PENTAGRAM JO NESBØ
Napisy: Ewelina Zakrzewska AGRAM JO NESBØ