Comprobeino e estou segura, Harry.
O fillo?
O noso asasino en serie é el.
Ben.
Grazas, Beate. Chámase Martin Aminov.
Noruegués, 43 anos. Vive en Praga. Ten unha condena por contrabando.
Deulle á súa nai un diamante idéntico aos que atopamos nas vítimas.
A nai di que a veu visitar a Oslo en todas as datas.
A Villa Valle.
A nai?
Vive no quinto punto e agárdao hoxe á noite.
Van reforzos para alá, e eu teño o coche aparcado alí.
Non, agardade!
Senta. Que ninguén faga nada ata que eu diga.
Manda parar ese coche.
Non quero ningún coche noso na redonda dun quilómetro.
Se cheira algún problema, non teremos outra oportunidade.
Falkeid, ti e os teus homes quedade aquí ata que ordene outra cousa.
- Dixeches… - Estou eu ao mando!
É responsabilidade miña se algo sae mal.
Por iso o quero xestionar ao meu xeito. Entendido?
Harry, ti queda aquí a cargo.
Ola, Hole. Imos camiño de Villa Valle.
- Abortar reforzos. - Abortar?
- Waaler quere xestionalo só. - Pero estamos a cinco minutos…
Facede caso.
Alfa a tódalas unidades, agardade.
Agardamos.
Vas armada?
Nesta misión si.
Comentoulle cando ía vir?
Pois dixo que quería facer unha cousa primeiro.
Ten chave da porta da entrada?
Non pecho con chave cando sei que vén.
A porta non está pechada?
Non.
Xa a podes baixar.
Ola.
Señora Aminov.
E o resto?
Estamos ti e eu sós.
Que pensas que fas?
Como dis?
Estás diante da fiestra.
Canto levas aí?
Puta principiante. Á cociña.
Á cociña.
Quedade aquí pase o que pase.
Entendido?
Que é iso?
Cuarto piso, terceira porta á dereita.
Hostia.
Falkeid, prepara o teu equipo para entrar no 406.
Alfa para Charlie 2. Cambio.
Aquí Charlie 2.
Preparádevos para entrar no 406. Hole vai para alá.
Entendido.
Dáme unha pistola.
VOLVO EN CATRO SEMANAS 7 DE XULLO
- Despexado. - Despexado!
Merda.
Por que cres que está aquí, Harry?
Porque é o quinto piso.
Hole.
Si, Harry?
Enganámonos. Atopamos a Marius Veland selado ao baleiro no ático.
Non era o seguinte. Foi o primeiro.
Aminov empezou polo polgar e seguiu en orde.
Agora só queda o maimiño.
E vén para aquí.
Por que veu Waaler só e non o puto equipo enteiro?
Dixo que lle preocupaba que o espantásemos.
A min díxome que quedase aquí
e a ti díxoche que quedases aí.
Harry, que carallo pasa?
Non sei.
Oe…
Cóidate.
Teño que volver.
Policía!
Solta a pistola!
Que soltes a pistola!
Por última vez, solta a pistola!
Tom, que carallo fas? Non vai armado.
Non vai armado porque o desarmei eu.
Espósao!
Contra a parede! Solta o maletín.
O maletín!
Xa volvo. Volvo ao útero.
Alí collerei o coitelo e abrireime camiño para entrar.
Hostia, que puto lunático.
Aminov é exconvicto, non si?
Marcas dixitais?
Non, aínda non chegaron.
Martin Aminov confesou?
O sospeitoso tivo un interrogatorio inicial, é un proceso.
O capitán Tom Waaler é quen fala con el.
Como saben, un interrogatorio así implica feitos e crear confianza.
Ata que acabe, non teño respostas.
Atoparon armas e diamantes na maleta de Aminov
e os diamantes eran coma os das vítimas?
- Si, iso confirmámolo. - Agora VG.
É certo que o cadáver estaba selado ao baleiro?
Non podo comentar iso.
Pero poden confirmar que detiveron o repartidor asasino?
Por desgraza, non podo confirmar nada máis do que xa lles contei.
Pero alégranse de que acabase a persecución?
Non respondemos a preguntas trampa.
Agora Dagbladet.
É certo que Tom Waaler fixo unha detención bastante dramática?
Dramática… Eu só fixen o meu traballo.
Saben se planeaba volver matar?
Custa afirmalo, pero claro que sería posible.
Carallo. Agora vai ser famoso.
O home que liderou a investigación
e detivo o repartidor asasino el soíño.
Atopamos marcas dixitais no cuarto de Marius Veland
que coinciden coas da tele e as do piso de Camilla Loen,
e atopamos as mesmas marcas dixitais na escaleira de Lisbeth Barli.
Son de Martin Aminov?
Non, isto é o estraño. Son de Veland.
Daquela levou o polgar a todas as escenas do crime?
Si, claramente.
Xa.
Que elegante.
Si, moi elegante.
Uns cantos imos ao Boxer para celebrar. Vés?
Si.
Ti vés?
Non, eu xa celebrei abondo para toda a vida.
Ademais, xa non estou no equipo.
Como?
Hoxe é o meu derradeiro día.
Que carallo vas facer agora?
Outra cousa.
Algo completamente distinto.
O verán que fixen 20 anos
baixei a Strömstad a ver o meu mellor amigo, Solo.
Despois roubámoslle o coche ao pai del e viñemos a Oslo.
Non tiñamos un peso.
Non podiamos pagar un hotel e durmimos no parque en sacos de durmir.
Adamos todo o día pola rúa Karl Johan mirando as mozas.
Perdín a virxindade nese saco.
Coido que aí decidín que esta era a miña cidade.
Tiñamos 20 anos, pero…
sentiamos que o tiñamos todo.
Marius Veland, Barbara Svendsen,
Camilla Loen, Lisbeth Barli. Todos tiñan uns 20 anos.
Aínda non os decepcionaran moito.
Falei con Aminov.
Éche un cabrón frío e intelixente.
Alegará loucura para non ir preso, senón a un psiquiátrico.
Alí progresará e nuns anos absolverano.
Así son as cousas agora.
Non sacamos o lixo humano.
Evitámolo, deixámolo nun recuncho, agochámolo na alfombra.
E logo sorprendémonos cando fede a casa enteira
coma un niño de ratas infectado.
Alguén ten que sacar o lixo
para que o resto poida respirar.
Séguesme?
Por agora.
Iso é o que facemos.
Responsabilizámonos.
Xa tes a primeira misión.
Se es quen de facer isto, solucionaranse todos os teus problemas.
O traballo… todo.
Pero que sería?
Aminov.
É lixo.
Haino que sacar.
A Bendición de Xosé.
Creouno o KGB.
Disque é o que usaban os soldados chechenos
para suicidarse se os collían.
Rompe as paredes celulares,
sangras por todos os orificios e desángraste nuns segundos.
Sen sabor. Unha ampola nun vaso.
Ten que parecer un suicidio?
Entendemos que hai que incumprir a lei
para protexer a sociedade.
Aminov está baixo custodia ata mañá á medianoite.
Logo trasladarano.
Saben que vas.
Xa.
Boa sorte.
Mamá!
Harry trouxo flores!
Xa vou.
Que guapa.
Si, eu…
Perdón, eu…
Grazas.
- Pómolas en auga? - Si, deberiades.
Paseime traendo flores?
- Talvez. - Talvez.
TEATRO NACIONAL
Ola, Harry.
Harry. Maya Ek, de Aftenposten.
Queremos saber o que opina a xente de que collesen o home que raptou a Barli.
Non, grazas.
A verdade, queríache preguntar outra cousa.
Moi rápido.
Como policía, traballaches moitos anos con Tom Waaler, non si?
Eu xa non son policía.
Xa, pero por que…? Pódesme contar algo de Tom?
Oe, agarda un segundo.
Tes tarxeta de visita?
Chámame cando queiras.
- Cando queiras. - Grazas.
Que foi iso de que xa non es policía?
Onte foi o meu último día de traballo.
Pero que…?
Que vas facer agora?
Outra cousa.
Señoras e señores.
- Hora do teatro. - Empezamos en cinco minutos.
Por favor, vaian aos seus asentos.
Daquela pensas que Pigmalión
vai de que no fondo non entendemos por que queremos alguén?
Dito así, soa simple.
- Foi o que dixeches. - Xa.
Xa. Non son moi de teatro.
Si…
Recibín unha oferta.
Aceptei facerme socia da empresa.
Parabéns.
Grazas.
- Era iso o que me querías dicir? - Non.
Oleg contoume que roubou a botella de viño.
E que fuches ti quen foi buscalo e o trouxo á casa.
E logo contoume a promesa que fixestes.
Que el non volvería beber
se ti tampouco.
Colleuche cariño.
Quérete moito.
E sei que…
hai poucas probabilidades.
Pero únome á promesa.
Se ti queres.
Quérote.
E ti a min.
Si.
Quérote.
Seino.
Vamos para dentro.
Oe…
Teño que facer unha última cousa.
- No traballo. - Ben.
Deixo aberto.
Non.
Mellor pecha.
Esta noite.
Ola, son eu. Pódeslle dar a gravar?
Sen problema, xefe.
Feito.
Groth.
Boa noite, Aminov.
Son o capitán Hole.
Dásme as mans?
Queres?
Este é o teu truco de "poli bo"?
Si.
Pareces moi tranquilo para estar acusado de catro asasinatos.
Son inocente.
Atopamos un diamante idéntico aos que había nos cadáveres.
E unha Ceska Zbrojovka,
a mesma arma coa cal mataron a Barbara Svendsen.
Dixeches que estabas en Praga os días dos asasinatos.
Comprobámolo. Fixeches unha parada rápida en Oslo todos eses días.
Que coartada tes para as 17:00 deses días?
Xa me parecía.
Algo máis?
As armas que atopamos na túa maleta estaban limadas
igual ca practicamente todas as armas sen rexistrar que hai na cidade.
Parece que pode haber algunha rede de contrabando detrás de todo isto.
Unha teoría interesante.
Traficas con armas para Waaler?
A policía tamén fai esas cousas?
Cando Waaler te detivo, tiña dúas pistolas.
Unha pistola de servizo e a que di que era a túa Ceska.
Pero ti non ías armado, non si?
Ola, Martin.
Ola, Tom. Que fas aquí?
Que hostia fas?
Tom, para.
Que pasa?
Policía!
Cando lle dixen que o repartidor asasino se chamaba Martin Aminov,
estaba aterrado.
Non temía outro asasinato.
Temíate a ti.
Coñécelo.
Es un dos seus mensaxeiros.
Tom Waaler sabe que se te condenan polos asasinatos que cometiches,
farás todo o posible por chegar a un acordo.
Delataralo a el e mais a rede.
É moito mellor idea matarte simplemente.
Non me cres.
Pensas que Tom Waaler te vai salvar disto?
Como recompensa pola vosa colaboración?
Ou que sabes demasiado e o apremarás para que che axude?
Pensaba que eras intelixente.
Fuches un paso por diante de nós todo o tempo,
pero non ves como pensa Waaler.
Tes razón, non te creo.
Oe, que tal…?
Que tal sabía a auga?
Sabe a auga.
Xa.
A Bendición de Xosé.
Está baleira.
Que aproveite.
Que?
Cortesía de Tom Waaler.
Quen pensas que te puxo aquí sen vixilancia?
Deberías estar nun cárcere de alta seguridade.
Pero estás aquí, nunha cela de detención ordinaria,
onde calquera policía cunha placa normal pode entrar e saír cando queira.
Quero facer un trato.
Se tomas unha destas nos primeiros dez minutos da Bendición,
tes bastantes oportunidades de sobrevivir.
Quero que testemuñes contra Waaler.
Tic, tac.
Si, prométocho. Trae.
- Pódome fiar? - Si!
E como o sei?
Tesme que convencer, entendes?
Vale.
Preferiblemente antes de desangrarte.
Algunha vez viches alguén morrer así?
Primeiro, cagan por eles.
Logo sáelles sangue por todos os orificios, mesmo os ollos.
Si, vale. Pódeste fiar de min porque é lóxico.
Se non morro, Waaler decatarase de que o traizoei.
Daquela non hai volta atrás.
Ou acaba el comigo ou eu con el. Non me queda outra.
Ben, sigue.
Se quedo aquí, non teño ningunha oportunidade.
Mesmo se me das esa pastilla, alguén rematará o traballo.
Só podo sobrevivir
se expoño a Waaler e o deteñen.
E só ti me podes axudar agora mesmo.
- Ben. Parabéns. - Si.
- Érguete, xírate. - A pastilla.
Non, marchamos.
Dáme a pastilla, hostia!
Isto é só Flunipam. Son pastillas para durmir.
Veña, érguete.
Eu non me preocuparía moito.
Tirei o contido da cápsula polo vertedoiro.
Se a auga sabía raro, é cousa do Departamento de Augas de Oslo.
Que pasa aquí?
O detido da 105 vai ser interrogado no sexto andar.
Onde asino para que saia?
Non se me informou diso.
Xa, pero ata onde eu sei, non vos contamos esas cousas, Groth.
Oe, tranquilo.
Só é un pequeno cambio de plans.
Non quere tomar a medicación, así que imos facer outra cousa.
Non sei de que me falas.
Non.
Xa.
Se non tes máis preguntas, suxíroche que collas o rexistro
para que poida asinalo.
Irmán.
Diga?
Son Groth. Estívente chamando.
Xa, estaba adestrando.
Oe, pasou algo co detido ese.
Hole veu por el para interrogalo.
Hostia!
Merda!
Por que miras a hora?
Para ver cando empezan a perseguirnos.
E cando empezan?
Xa empezaron.
Ola.
- Xesús. - Perdoa.
Que queres?
Só quería darche as grazas.
Por que?
Polo diamante.
Grazas.
POLICÍA
Beate Lønn.
Ola, sinto espertarte, Beate.
Son Maria Aminov.
Quería preguntar por Martin.
- Si? - Cando cres que o vou poder ver?
Eu non llo podo dicir,
pero miro se é posible e cando
e chámoa mañá cedo, si?
Outra cousa. Seguro que non é nada,
pero preocúpame a miña alugueira, Ina. Leva días sen vir e…
Di que ten unha alugueira?
Esquecín contárvolo. Aluga o cuarto do servizo.
Está do outro lado do cuarto de atrás. Leva varios días sen vir.
Pero…
Onde? Con quen?
Iso gustaríame saber. Aínda non o coñezo.
Só dixo que ían ir á cabana del.
Si?
Hole enganounos.
Colleu a Aminov e desapareceu.
Isto é un gran problema, Príncipe.
E polo de agora, é o teu problema.
Como o pensas arranxar?
É policía.
Non sei ata onde debería chegar.
Agora mesmo non tes moitas opcións, non si?
Falei co líder.
Elimínaos aos dous.
Podes repetir iso?
Queremos que mates a Harry Hole.
Ben.
Ola, son eu.
Acabo de falar co xefe.
- Temos algo que rematar. - Ben.
BASEADA NA NOVELA A ESTRELA DO DIABO DE JO NESBØ
Subtítulos: Lucía Doval A DO DIABO DE JO NESBØ