Merda.
Temos un problema.
Hole desapareceu. Buscámolo onde adoita estar.
Ben.
RESIDENCIA DE ESTUDANTES DE KAMPEN
- Oe. - Tes que entender unha cousa.
Son inocente. Nunca matei a ninguén.
Trafiquei, pero foi o único que fixen.
Ti queres coller a Waaler.
Eu podo demostrar que Waaler traficou cunha morea de putas armas.
Quero que descubras quen me quere inculpar de catro asasinatos.
Axudareiche a prender a Waaler.
Vale, pero ímolo facer noutra orde.
Primeiro detemos a Waaler.
Entón teremos algo de calma e axudareiche eu a ti.
Ninguén me vai querer axudar
agora que collestes o puto repartidor asasino.
- Pero ti queres a Waaler. - Tranquilo.
As miñas probas contra el son a miña única baza.
Entendes? Tes que coller o asasino.
E logo axúdoche con Waaler.
Vale?
PRAGA
A República Checa a finais dos 90
parecía un país que espertara dun eterno pesadelo.
Asustado e confuso, pero feliz de seguir vivo.
Ao caer o comunismo, antes do turismo masivo,
era o país das oportunidades.
Daquela vivíase cunhas poucas coroas ao día.
Mudeime a Praga aos 20 anos.
A cidade estaba chea de turistas sedentos de alcol
que buscaban putas baratas.
Eu era xeitoso.
Fixen o que tiña que facer.
Prefería as mulleres, pero accedía ao que fose.
Hai que ser flexible.
Boa noite.
Decateime de que non podía seguir así.
Un día presentóuseme unha oportunidade inesperada.
O tipo ao cal lla acababa de mamar era traficante.
A súa especialidade eran os diamantes de sangue con forma de pentagrama
de Serra Leoa.
Quería transmitir o seu legado
e buscaba un discípulo.
Dixo que o meu pasaporte nórdico e o meu aspecto eran boas vantaxes.
Aceptei a oferta.
Tomoume como pupilo.
BIBLIA
Dábaseme bastante ben.
Domineino á primeira.
Logo decateime de que se podía namorar mulleres
para que me mandasen cartos de cando en vez,
gañaría o mesmo
sen correr risco ningún.
Pero hai dous anos tiven que deixar de facer iso.
Estaba só traficando.
E iso? Que pasou?
Petra.
Petra pasou.
Ola. Perdoa.
Non puiden evitar reparar en ti dende a outra punta da sala.
Unha copa?
Sabes como te sentes a primeira vez que te decatas de que tes cartos?
Tes control sobre ti mesmo e sobre outra xente.
Tiven que deixar de estafar mulleres.
Tamén quería deixar as armas, facer só choios de baixo risco coas xoias.
As armas dan máis cartos.
Entón contactei co Príncipe.
Bo día.
Decateime moito despois de que era poli.
Nas primeiras reunións sempre o documento todo.
Tiña alguén facéndose pasar por turista sacando fotos,
algunhas de nós.
Se algún cliente non paga,
envíolle as fotos por correo,
como recordatorio, e nunca hai problemas.
Non fixo falla co Príncipe. Ía coma unha seda.
Sempre era puntual.
Foi o teu único cliente noruegués?
O único grande.
Esta primavera contactei cun home.
Falaba sueco, pero parecía que levaba tempo en Noruega.
Claramente fixera os deberes.
Sabía da miña nai en Oslo,
e dos diamantes de sangue con forma de pentagrama
en que me especializara anos atrás.
Como se chamaba?
Nunca o souben.
Sabía que tamén tiña armas e quería as dúas cousas.
Quería unha Ceska cun silenciador e un diamante.
E que acordastes exactamente?
Puxo unhas condicións especiais para a entrega.
Sería no parque Frogner, onda o Monólito.
Ás 17:00.
En hora punta. A min pareceume ben.
Era doado ir e volver sen que reparasen en min.
Non había ningún risco de que me recoñecesen en Oslo.
Non coñezo moitos noruegueses.
Unha vez fodín cunha norueguesa en Praga.
Estaba de lúa de mel.
Para min era só traballo.
En fin, puxen os produtos nunha papeleira que acordamos.
El pagárame por adiantado nunha conta de Suíza.
Ao día seguinte da entrega chamoume e díxome que quería outra.
Mesmo lugar, mesmo procedemento.
Repetímolo tres veces máis.
Cada cinco días.
A última vez pediume dúas entregas: o sábado e o domingo.
É dicir, onte e hoxe.
O diamante e a arma que atopamos na túa maleta eran para a entrega de hoxe?
Ola.
Ola, son Harry.
Ola, Harry. Que ben que chamaches.
Acabo de falar con Maria Aminov e…
A xente saca moitas fotos nos sitios turísticos.
Pódesme axudar?
Voume meter en problemas?
Abofé.
Daquela o capitán Hole sacou da cela un potencial asasino en serie
e ninguén sabe onde están?
Temos un equipo pequeno e experimentado traballando.
Escollido por Waaler.
Waaler lidera a busca.
Por que non informastes as patrullas?
Ou os axentes de garda?
Queriamos agardar ata despois desta reunión.
Para sabermos o que pensas, Ivar.
O que penso?
Waaler prometeu que daría con eles en 24 horas.
Temos a difusión de información controlada.
Só sabemos que desapareceu nós os catro e Groth, de prisión preventiva.
Temos a oportunidade de ocultar isto
ata que Waaler e o seu equipo…
nos arranxen o problema.
Estás moi calado, Bjarne. Que pensas?
Eu, a verdade, non entendo o que está a pasar.
Non ten sentido.
Non ten sentido?
Se se sabe que tratamos de ocultar isto,
crucificarannos.
Pero se se sabe que perdemos un asasino en serie,
crucificarannos tamén.
Aínda podemos arranxar isto
discretamente.
Waaler?
O único xeito de amañar isto
é deixarme facelo ao meu xeito.
Iso implica que vós os tres quededes á marxe.
Iso é moi xeneroso,
pero non podo aceptar a proposta.
Co debido respecto, non tes outra opción.
Son as 09:00.
Tes ata a medianoite. 15 horas.
Logo a desaparición sairá na prensa.
Esta reunión nunca se fixo.
Rastrexa estes números.
Imos rastrexar a Harry Hole? Por que?
Por que?
- Si. - Porque o digo eu.
Bo día. Son Beate Lønn, da policía de Oslo.
Chamo polas vosas visitas guiadas no parque Frogner.
Ek.
Bo día.
- Teño unha mensaxe para ti. - Vale.
Se te chama o capitán Harry Hole, queremos que fagas o seguinte.
Pregúntalle onde está. Se non cho di, queda con el.
Dille que non publicarás o artigo se non vos vedes en persoa.
Hoxe, antes da medianoite.
Que artigo?
É probable que acuse outro capitán cuxo nome non podo revelar.
Despois de falares con el, chama este número e infórmanos.
Preguntas?
Vexo que es policía. Eu son xornalista, non son ningunha…
Ek…
Teu irmanciño está na cela A-107.
Os martes consegue, coma case todos os drogadictos,
doses de contrabando.
Pícase e nunca comproba a droga.
De momento, foille ben.
Entendes o que che digo?
- Por que me vai chamar Hole? - Está desesperado.
E porque lle deches o teu número
onte no Teatro Nacional.
Que teñas bo día.
Se Martin Aminov estaba no parque Frogner cando mataron a Barbara Svendsen,
non sae en ningunha foto, e mirei centos delas.
Nada que se pareza a el sequera?
Non. Non sae en ningunha foto, Harry.
Beate.
- Si, agarda. - Beate, mira.
Vale, o sábado ás 17:02.
Retíroo. Adiviña quen vexo.
Xa, ten…?
Ten algo na man? Unha bolsa de plástico ou algo?
Non vexo ben. Ten un maletín.
A outra man está tapada. Preciso outro ángulo.
Polo menos Aminov estaba alí.
Pero o sábado non morreu ninguén, non é coartada de nada.
Non, pero polo menos algo do que di é verdade.
Ben.
Tesme que axudar, Aminov.
A muller coa cal falei arrisca o traballo. Preciso algo que probe que paga a pena.
Coma que?
Unha foto túa con Waaler en Praga.
Es parvo ou que?
Non che podo dar a miña única baza.
Se a uso xa, podes acabar coa misión de rescate "Aminov".
Pódoo facer igual. Non atopamos ningunha foto túa
na fonte o día que morreu Barbara Svendsen.
Éche un pouco raro, non cres?
Os turistas bombardearon esa fonte todo o verán.
Cando menos, son malas novas para ti e a túa historia.
Tes algunha foto con Waaler?
No ordenador, en Praga.
Ben. Pois chama a túa moza
e dille que lla mande a Beate Lønn, do equipo forense.
Quero unha foto túa con Tom Waaler, e ten 45 minutos para facelo.
Se non, déixote aquí esposado
e dígolle a Waaler onde estás.
Se cadra está na ducha.
Quen é?
Martin? Es ti?
Si. Ola, son eu.
Preciso a túa axuda.
Equipo forense. Beate Lønn.
- Ola, son Harry. Oe… - Chámame ao móbil.
Que pasa?
O noso programa de hackeo indica
que todas as comunicacións do equipo forense
están a ser monitorizadas.
- Waaler e o seu equipo. - Xa.
Saben que me chamaches. Non te podo axudar máis.
Síntocho.
A moza de Aminov vaiche mandar unha foto,
dun encontro de Aminov e Waaler en Praga.
Quero que a mires e que me digas se é crible.
Que pensas que vai pasar se recibo un puto correo de Praga agora mesmo?
Teño que inventar unha puta escusa polas túas chamadas. Que digo?
Non tes que dicir nada porque nunca te chamei.
Que? Chamáchesme tres veces.
Pero eles non o saben.
Estou a usar un móbil vello que cambiei cun amigo.
Entón sabías que isto ía pasar?
Non que ían monitorizar a ninguén máis, pero a min si.
Quero saber o menos posible. Non me mandes nada.
Moi ben.
Recibo os sinais típicos cada media hora, pero repartidas pola cidade.
Xa vexo.
Vai dun lado para outro e ás veces volve onde xa estivera.
Non hai padrón ningún.
Son da policía. Préstasme un ordenador?
MENSAXE NOVA PARA PETRA@MAILDIRECT.COM
LISTO. ESTE ENDEREZO. ENVÍA
Envieiche algo que tes que mirar.
Ben.
É do luns pasado, sobre as 17:30,
media hora despois de que matasen a Barbara Svendsen en Carl Berner.
Pódese ir en bici de alí ao parque Frogner en media hora.
O repartidor.
Talvez.
- Ves isto? - O que?
Parece un apósito.
Deberiamos buscar xente cun apósito no xeonllo?
Ou unha cicatriz, un lunar, unha tatuaxe…
Algo que oculte.
Primeiro temos que ver se podería ser o asasino.
Xa.
Si. Como raio o facemos?
Quero falar co único home que sabemos que viu o asasino de preto.
Clausen.
Fáltache moito?
Está case.
MENSAXE NOVA
Pensas que sabes quen é?
É unha teoría. Aínda non sei se este é o repartidor asasino.
Non teño probas.
É unha teoría?
Non o sabes?
Non, non o sei.
Podería ser unha coincidencia. Eu creo nas coincidencias,
pero nesta non.
Pero sei o que teño que facer.
Desculpade, cheguei tarde á casa onte.
Estás sangrando.
Si, Truls estaba xogador de máis na cabana e xogamos demasiado.
Pasade.
Grazas.
Talvez.
Talvez?
É posible, si.
Tiña a mesma roupa, o mesmo casco e as mesmas lentes.
E un apósito no xeonllo?
Como dixen antes, non adoito
estudar con tanto detalle o corpo dos homes,
pero por se vos vale, a miña impresión inmediata
é que este é o tipo que vin.
Alén diso…
Maya Ek.
Son Harry Hole. Quero que me escoites con atención.
Teño información sobre os asasinatos do repartidor
e sobre tráfico de armas que implica un compañeiro meu.
Terás unha primicia se o publicas na primeira páxina o antes posible.
De onde me chamas?
Tanto ten onde estea.
Teño probas de que Martin Aminov
non é o repartidor asasino
e de que un alto mando da policía está nunha rede de tráfico de armas
que leva anos operando en Noruega.
Mira, soa incrible,
pero entendes que non podo escribir iso baseándome nunha chamada?
Xa, pero teño probas.
Ningún xornal serio publicará unha acusación
de tráfico de armas dun capitán de policía
sen verificar a fonte.
Coñezo a túa voz e sei que es ti,
pero como sei que non estás bébedo ou tolo?
Entendo o que dis, pero se non o verifico, pódennos denunciar.
Creme,
quero publicar isto, pero antes témonos que ver.
Ben. No Schrøder, en St. Hanshaugen, ás 17:00.
Ven soa, ou fuxirei.
E, oe,
nin unha palabra a ninguén, estamos?
Que tes, Skarre?
O móbil de Harry está en movemento e é imposible de atopar,
pero hai outro teléfono da lista que chamou
a liña interna do equipo forense varias veces.
Ben.
Está a nome de Øystein Eikeland. Aparece como taxista.
Xa, e?
Podería haber relación
entre un taxista e un móbil que viaxa por toda a cidade.
Vale, entendido. Seguide.
Dime.
Mira se ten cortes, feridas ou lunares no xeonllo esquerdo.
Agarda.
Ensíname o xeonllo esquerdo.
Non, aquí non hai nada.
- Por? - Clausen identificou o repartidor.
O home que saía na foto do parque estaba tamén en ABC.
Que?
Vale.
Que dixo?
Pensa que sabe quen é o asasino.
Ao Maridalsvannet, por favor.
A onde exactamente?
Ti conduce, indícoche.
- Podo subir o volume? - Non.
Non.
Odio The Doors.
Que raro.
The Doors son The Doors.
Pois nada.
Apágaa.
…estaría xenial.
Ti cres?
- Abofé. - Xa.
Ola.
Auga mineral, por favor.
Si. Podes xirar á esquerda aí.
Aquí.
Que dis, polo monte?
Aí adiante.
Merda. Mira, non podo facer isto.
Vou romper o chasis.
A última vez desembolsei 40 000 coroas nesa merda.
Sabes o que podemos facer?
Se queres, chámoche outro taxi.
Pódente recoller aquí e levarte.
Con que teléfono os vas chamar?
Co teu ou…
co de Harry Hole?
Non sei de que falas,
pero este traxecto remata aquí.
Non creo.
Eikeland.
No teu historial pon que es intelixente,
así que supoño que sabes o que busco.
Onde tes o móbil de Harry?
No maleteiro?
Ou no portaluvas?
Ou no peto?
Escoita. Amodo.
Podémonos divertir todo o que queiras.
Teño todo o tempo do mundo.
Ei.
Se tocas esa alarma,
mátote, entendido?
Xa o fixen máis veces.
Unha vez foi por aquí, de feito.
Onde está Harry Hole?
Última oportunidade, Eikeland.
Onde está o teu amigo de bebedeiras?
Onde está?
Harry.
Non.
Abre.
Aí está. Abre ben.
Que entre de todo.
Vou contar ata cinco.
Un.
Dous.
Tres.
Catro.
Impórtame unha merda o móbil.
Onde está Harry?
Agarda.
Está na casa.
Alí xa estivemos.
Volve ver, parvo.
Está en Oppsal.
En Oppsal, aí é onde…
É onde se criou.
Oppsal.
Levamos horas rastrexándoche o móbil, sabemos onde está.
Non está Oppsal. Acábasme de mentir, cabrón.
Agarda!
Silencio, cala.
Ola.
Que?
No Schrøder ás 17:00?
Ben. Reúne todos os que poidas.
Ben.
Ao centro, por favor.
Si?
Estás segura de que non veu Harry Hole?
Completamente.
Si?
Non apareceu.
Que fago?
Queda aí ata as 20:00 e chama este número se aparece.
- Nós seguimos. - E Thomas?
Se fas o que che dicimos, non lle pasará nada a teu irmán.
Nin unha palabra disto.
Non, claro que non, pero…
Que lle ides facer a Harry?
Que pases boa tarde, Ek.
E por iso sabes que o da xornalista era unha trampa?
Só mencionei un policía e ela dixo "capitán de policía".
Sabe que é Waaler.
E só hai un xeito de que o saiba.
Fíxoa enganarte.
Si, se cadra foi un erro, pero sinto que intentaba avisarme.
E talvez estaban a rastrexar a conversa.
Talvez interviron a liña.
Estás paranoico?
Pode ser, pero iso non significa que non…
Que non vaian tras de ti, xa. Eu son igual.
Haberá máis xornalistas.
En que eu confíe, non.
En fin, non debería seguir usando este teléfono.
Estarán rastrexándonos.
Si que estás paranoico.
Como ía saber Waaler dese teléfono?
Acordei co meu amigo taxista que me chamaría
dunha central de Grønland entre as 17:00 e as 18:00 se ía todo ben.
E son as 18:10.
Iso significa que xa saben dese teléfono.
E que veñen para aquí.
Pois estás a facer moi pouco por sacarnos de aquí.
DEPARTAMENTO FORENSE
- Beate Lønn. - Ola, chamo do laboratorio.
É polo da semente aquela.
Hostia, é un desbotable?
Se tiñas un teléfono desbotable no peto,
por que chamaches do outro que sabías que podían rastrexar?
Dimo ti.
- Querías que nos atopasen. - Si.
Unha teoría interesante.
- Ola. - Ola, Beate. Son Harry.
- Ola, Harry. - Atopastes algo novo?
Chegaron os resultados do laboratorio.
É o tipo de semente que ti sospeitabas.
Grazas, é o que precisaba.
Entón é el?
É.
Grazas, Beate.
Queda aquí.
Pero isto que é?
Sementes.
Era Hole con quen falabas?
Non.
- Non? - Non.
Non.
Sóltame.
Pensaba que che gustaba.
Que queres?
Darche unha oportunidade.
- De que? - De manter o teu traballo.
Sei que Hole te chamou dende o móbil do amigo taxista.
- Onde está? - Non sei.
- Contesta! - Non sei!
- Onde está? - Non sei!
- Onde está? - Non sei.
- Onde está Hole? - Non sei.
- Non mintas. - Que non sei!
Non mintas! Pártoche o brazo, xúrocho.
Pártoche o brazo. Dimo.
Manda a Holm!
- Xa! - Ben.
Se dis unha palabra disto,
mátote, hostia. Entendido?
Holm, podes ir ao laboratorio?
Que pasa?
TEATRO NACIONAL
ESTÁS LONXE, CARIÑO? NON ME FAGAS AGARDAR.
Boas noites, meu rei.
- Si? - Son Harry Hole.
Da policía.
Que precisas?
Non é fermosa?
É a miña Galatea.
A túa irmá, a puta da miña muller.
BASEADA NA NOVELA A ESTRELA DO DIABO DE JO NESBØ
Subtítulos: Lucía Doval A DO DIABO DE JO NESBØ