Pinag-uusapan ang golf para sa Olympics.
Si Scottie Scheffler ay nangunguna sa qualifying.
Ang kampeon ng U.S. Open, Wyndham Clark,
ay maari ring makapasok sa US Team.
Maraming golf…
Habang lumalaki sa bahay na mahilig sa sports,
ang Olympics ay isang malaking bahagi ng buhay namin.
Taglamig o tag-araw, nanonood kami.
Bilang bata, pinanonood mo ang pinakamalalaking atleta sa mundo,
Jordan at Kobe, at ang mga taong ito,
ang mapabilang sa mga dream teams, kinakatawan nila ang bandila.
At nagpupunta sila doon ng libre,
pero gusto nilang gawin para sa bansa.
Bilang bata, naiisip mo, "Gusto ko ring makapunta doon."
Ayos. At kamay sa bulsa.
Magkapatong ang braso. Ayos.
Pagpatungin mo ang mga braso mo. Ayos.
Lumalaki ang halaga ng Olympics sa golf.
Ngayong taon, gustong maglaro ng lahat.
Walang paraan para mabuo ang team na ito maliban sa mahusay na golf.
At malapit nang magtagumpay si Wyndham.
Ang kampeon ng U.S. Open, si Wyndham Clark.
Pero maraming magagaling sa US Team at maraming kompetisyon.
Ang tanging bansa na grabe ang kompetisyon bukod sa Australia.
Ang Olympics, ang rurok para sa maraming atleta sa Australia.
Maraming silang magagaling na kampeon.
Adam Scott at Jason Day.
Si Min Woo Lee ang 25 taong gulang na inaasahan ngayong taon.
Nangunguna papunta sa bandila.
Pasok para sa eagle!
Hindi ka ba naaaliw?
Nakakasabik si Min Woo. May dating siya.
Marami siyang followers sa social media.
Matindi ang pressure na pag-igihan at bawasana ang sobrang social media.
Lalo na ang kapatid niyang si Minjee Lee,
ay isang pambihirang superstar sa LPGA Tour.
Pero gaano ka-espesyal maglaro sa Olympics
para sa bansa kasama ng ate mo?
Walang kasiguraduhan 'to. Kailangang paghirapan.
Umaasa akong maging kinatawan ng bansa ko sa podium.
Iba ang maging kinatawan ng Australia.
Marahil ang pinakamalaking tagumpay ko.
DALAWANG TICKET PAPUNTANG PARIS
Nakakabaliw at kakaiba ang pakiramdam ngayong taon sa Amerika.
Uy, Min Woo.
Siyempre, astig ding masama sa Netflix.
Kung boring ako, wala ako rito.
Sa istilo, mayroon ka bang gusto mula sa kasaysayan ng golf?
Si Tiger noong araw.
Alam mo, mahaba ang damit niya,
at ang swaggy niya noon.
Kaya sinusubukan kong magmukhang maporma,
at kung mananalamin ka at masaya ka, magiging maganda ang laro mo.
Oo, maganda.
Kamukha ng suot ni Tiger dati 'yong kuwintas.
Bagong profile page.
Nakilala ko ang kapatid mo, at sabi niya magaling ka socmed.
Oo.
Oo, kabaligtaran niya 'ko.
May social media ako. Siya wala.
Kailangan niyang ayusin ang social media niya.
Minsan lang siya mag-post… Mga sampung beses sa isang taon.
Sampu sa isang buwan ang post ko.
-Sampung beses ako sa isang araw. -Sobra akong mag-post.
Mahilig ako sa socmed.
Umabot na 'ko sa 600,000 followers sa Instagram.
Sinusubukan kong maging totoo at tapat sa social media.
Gusto ata 'yon ng mga tao.
Gusto kong magpatawa at magsaya
at alam kong marami akong napapasaya at maraming ginaganahan.
Let him cook!
Parang meme sa Instagram,
at may nagkomento, "Just let him cook."
Nilagay ko sa caption, at sinasabi na ng lahat.
-Naisip ko lang. -Let that man cook!
Nagluluto ka ba? Sabi ko, "Di ako magaling."
Nagluluto siya. At pumpalakpak din siya.
Si Min Woo Lee ay kinakatawan ang Gen Z,
kaya mas madali siyang maunawaan kaysa sa iniisip ng iba
sa isang propesyonal na golfer,
konserbatibo, tahimik, introvert.
Hindi si Min Woo Lee 'yon,
at gustong-gusto siya ng mga tagahanga.
At hinihntay ng lahat ang pagkakataon niya
para makarating siya sa mas mataas na antas.
Nakakatuwa na may mga taong sumusuporta sa mga lugar na hindi ko inaasahan.
Ayos!
Malaking dahilan 'to sa paglalaro ko at pag nagpo-post ako bago ang laro,
maiisip ko, "Shit, kailangan kong maglaro."
Nagbakasyon ako ng ilang linggo, at medyo malayo
ang Australia kaya pumunta ka rito sa Vegas.
At nandito ang kapatid ko, at masusuportahan ko siya.
Medyo maraming tao.
Oo.
Maglalaro siya.
-Ang astig niyang panooring maglaro. -Oo.
Hayaan mo siya, p're!
Di siya nagpapakita ng emosyon. Naglalaro lang siya.
Di siya masyadong mapagbiro, hindi katulad ko. Kabaligtaran ako.
Gusto kong malaman ng buong mundo ang ginagawa ko…
Natutunan ko sa kanya.
Ayan na.
Kahit na si Min Woo Lee ay magaling na golfer,
kuhang-kuha na 'yon ng ate niyang si Minjee.
Dalawang beses nanalo ng Major.
Mas matagumpay na siya,
at tingin ko, may kaunting little-brother syndrome siya.
Magaling mag-golf ang ate ko, at lagi siyang nananalo sa LPGA.
Ang tagumpay ko ay pressure,
pero motibasyon din
dahil ayaw niyang maging anino ko.
Di tulad ni Min Woo, si Minjee ay sigurado na sa Australian team.
Maaaring sila ang unang magkapatid na lumaban sa Olympics sa golf.
'Yon ay kung maganda ang season ni Min Woo.
Gusto mong ilipat ito?
Noong sampu hanggang 15 taon ako,
nakababatang kapatid lang ako, at siya ang ate.
Iniinis ko siya,
at ayaw niyang naroon ako pag practice.
Lumaki kami sa golf, at naglalaro ang mga magulang namin.
Coach si Mama, at single handicapper ang tatay ko.
Kaya pareho silang masipag.
Tumitigil si Min Woo sa golf kada ilang buwan,
at iba ang personalidad ko kay Min Woo.
Si Min Woo ay mahilig magbiro.
Pilyo siya.
Ayos. Tuloy mo lang. Mag-gloves ka.
-Nakikita mo 'yon? -Hindi.
Si Lee ay may problema. Grabeng talento, pero di makatuon.
Ano naman? TikTok golfer siya. Sakto lang pag sa tour.
-Ano'ng sabi nila? -Ewan ko. Walang kuwenta.
Sasabihin lang ng mga tao mahilig ako sa socmed.
Oo, medyo nagagalit ako.
Ano naman? Tama ba ako?
May pakialam si Min.
Pwede kang madamay, at makakasakit ito sa damdamin mo.
Pero pinipigilan ko na maapektuhan.
Magsasalita ang mga tao,
pero nababawasan ang epekto pag pinag-uusapan.
Hindi.
At sigurado akong may dagdag na pressure,
pero 'di ko sasabihing masama iyon.
Nakakatulong 'yon sa 'yo.
Ang pinakamagagawa mo ay sumuporta,
at kung may mangyari ay maayos mo.
Matagumpay si Minjee,
at tinitingala siya ni Min para sa tagumpay na 'yon.
Magandang subukang mamuhay ayon sa pamantayan niya, pero wala pa ako doon.
Sana sa hinaharap, marating ako 'yon.
Oo, aabangan ko ang sandaling iyon.
Sige, handa ka na bang matalo?
Parang di ka mananalo.
Ikaw rin.
Gosh bless America
Sige, Wyndham, Full Swing season three.
Ano ang nagbago mula no'ng season two?
Tingnan natin. Mas kilala na ako ng mga tao.
Di pa ko naging parte ng reality TV, ngayon ito na ang realidad ko.
Pero maraming nagawa ang show para mailabas ang kuwento ko.
Sa totoo lang, nakakamangha ang pagmamahal na nakuha ko mula doon.
Ay, hindi.
-Nakakainis. -Buwisit.
Noong nagkolehiyo siya, siya ang tinatawag na hotshot kid
na nawalan ng ina at naligaw ng landas.
Siya dapat ang susunod na malaking pangalan,
at nasayang ang talentong 'to dahil sa ugali niya,
sa mga ginawa niya.
Inasahan niya kung ano siya ngayon, isa sa pinakamahusay na manlalaro.
Pinakamalaking papuri sa golf ngayon
ang maikumpara kay Scottie Scheffler.
Kailangan mo lang akong purihin at masaya na 'ko,
mas ginagalingan kong maglaro, mas may motibasyon ako.
Kailangan siyang mautakan.
Oo, di na ko makapaghintay na manalo at puma ngalawa siya.
-Gusto kong sabihing, "Ano'ng pakiramdam?" -Oo.
Di inaasahan si Clark no'ng isang taon. Limang taon siyang di nananalo,
tapos biglang isa na siya sa pinakamamagaling, nanalo ng Major.
Na kay Wyndham Clark na,
kung paano mapapabagsak lahat ng bituin sa Los Angeles
para manalo sa United States Open!
Tuwing may mananalo ng Major sa unang pagkakataon, napapaisip ka, "Ano ito?"
Ipinapakita ni Wyndham na baka di ang pagkapanalo ng Major ang naiiba.
Ang nakaraang limang taon pala.
Ito na siya ngayon.
Nasa punto siya kung saan kaya na niyang panindigan 'to.
Kumusta?
Ayan na, Mark. Hello.
Ayan.
Wyndham Clark?
-Kumusta? Masaya akong makita ka. -Magaling.
Pag sinusubukan mo na maging professional golfer,
di mo naisip na makakatrabaho mo ang isang artista,
lalo na ang gaya ni Mark Wahlberg. Lumaki ako sa mga pelikula niya.
Ang makatrabaho siya, na sobrang astig…
Noong napanood ko si Wyndham,
gusto ko siyang tawagan at purihin sa paraan ng pagbubukas niya sa mga tao.
Naantig ako na siya ay naging motibasyon at inspirasyon sa marami
para malampasan ang mga pumipigil sa kanilang makamit ng kanilang potensyal.
Ang makita kung paano siya kumilos,
na may maturity at grace, ang pagiging bukas sa mga pinagdaanan niya,
Naisip ko na iyon ang nag-uudyok sa ibang mga tao.
Saan sila naglalaro sa Paris?
Le National, kung saan sila naglaro…
Club du golf. Club du golf.
Oo, masaya 'yun.
Ang makita siyang sumisikat bilang bituin at bilang lalaki
ay kahanga-hanga.
May gintong medalya siya.
Sige, tapos na. Uy… may mga camera.
Nasa rurok si Wyndham Clark ngayon.
Pumirma siya sa malaking label ng damit, nakikihalubilo sa mga sikat.
Pero pabago-bago ang golf,
at pag inalis mo ang tuon mo sa bola, pwedeng maglaho 'yon bigla.
Sige, magkita tayo, Mark.
Don, magpakabait ka, bata.
Alam nating lahat na ang mapasali sa Olympic team ay napakahirap,
pero isa sa mga lugar kung saan nila patunayan
na handa na sila sa pamamagitan ng mahusay na paglalaro
ay sa malalaking laro gaya ng PLAYERS Championship.
Nag-aalmusal kami ni Rory,
at sabi niya limang oras siyang nag-eensayo.
Tatlong oras sa kanan pakaliwa at dalawang oras sa kaliwa pakanan.
Makakapsok ka sa Olympics sa pamamagitan ng world ranking system.
May apat na Amerikano doon
at dalawang mula sa mga bansa na may magagaling na golfer.
Kumpleto na ang ibang team,
gaya ng Ireland kasama sina Rory McIlroy at Shane Lowry.
Pero para sa mga Amerikano, may Scottie Scheffler,
Xander Schauffele, Collin Morikawa, at Wyndham Clark
laban kina Bryson DeChambeau at Patrick Cantlay, bukod pa sa iba.
Para sa mga Australian, sigurado na si Jason Day,
kaya kalaban ni Min Woo sina Cam Davis at Cam Smith
para sa huling puwesto sa team.
Sa dating ng mga puntos, kung may mananalo dito
tataas ang ranking nila at makakakuha ng posisyon para sa Paris.
-'Yan ang sumbrero ko dati. -Imperial?
-Oo ata. Oo, pero gaya ng… -Ang mataas na.
-Ang mataas na korona. -Nakakatangkad.
-Oo. -Nagmumukha akong mas matangkad.
May itinatago akong tangkad.
Tinuturuan ako ni Jason Day.
Noong 16 o 17 ako, may laban sa junior invitational,
at panauhing pandangal siya.
Naglaro kami ng long drive,
at lahat ng juniors sinasabi na, "Min Woo, ikaw na."
Dahil isa ako sa may pinakamalayo na tira doon. At tinira niya…
na parang nasa 280, 290 yarda.
At tumira ako gamit ang mga driver niya at tinira ko nang napakalakas.
Pagkatama ko, lahat ay parang, "Oh!"
Na parang alam nilang mas malayo 'yon.
Para siyang tingting pero grabe ang lakas ng tira.
Mababali ang likod ko pag ginawa ko ngayon.
Pero para magawa niya 'yon, hindi kapani-paniwala.
Mas malayo 'yon, 'no?
Oo, natalo ako.
Tingnan mo siya.
Medyo mayabang lang siya.
Naglalakad siya na at mukhang nag-high-five siya.
Pakiramdam ko ang bilis gumalaw ng golf habang pinapanood siya, isang driver.
Espesyal si Jason.
Nariyan siya kung kailangan ko ng tulong.
Gusto kong maging tulad niya, kaya may mga bagay pa
na kinopya at isinunod ko sa kanya.
Nakikita ko ang sarili ko sa kanya, at ganoon din siya sa akin.
Sinabi ko sa kanya, "Nasa 'yo na ang lahat ng katangian para maging numero uno."
"Kailangan mo lang baguhin ang pamumuhay mo at, parang, golf ito,
at seryoso 'to, at ito ang gusto mong makamit
dahil may X-factor ka na kailangan mo para maging pinakamahusay.
Isa na namang magandang araw sa Northeast Florida.
TPC Sawgrass, perpektong lugar para sa huling round
ng PLAYERS Championship.
Matagal ko nang gustong maglaro nang maayos sa PLAYERS.
Di maganda ang mga naging laro ko dito.
Forty-five weeks ago, si Wyndham Clark ay talentado't magaling
na iniisip mo, "Kailan kaya siya mananalo?"
Nakatutok tayo sa U.S. Open ngayon.
Wow, muntik na 'yon.
Ano'ng gagawin ni Min Woo Lee?
Ay.
Parang sumakit ang likod ko sa panonood sa tirang 'yon.
Napakalayo niya.
Malamang dismayado ka na pinalampas mo ang pagkakataon.
Nagiging pabaya ka, di nakatuon.
Ngayon gusto mo lang "Sige, dalhin mo ako sa clubhouse."
Di pa ako umaabot doon.
Malas.
-Ang sama no'n. -Nakakalungkot.
Mahirap pag pangit ang laro ko.
May mga pagkakataon na naiipit ka na,
pero may oras pa ako para makaabot,
at sana makabawi ako.
Wag n'yo munang kuhanan.
Sige.
Sa pagbabalik sa 17…
At natira ni Clark papunta sa tubig kahapon.
Kaya mo 'yan.
Two back. Di mapigilan. Kailangang tumuloy.
-Okay, heto na. -Kalmado. Ayos.
Sige na, drop.
At magandang tira.
Magiging medyo… Mas gaganda 'to!
Sige, Wyndham!
At may tsansa si Wyndham Clark sa AT&T…
-Magandang pwesto. -Nakuha na niya. Sige, Harry!
Kaya may pagkakataon siya para tumabla.
Birdie sa 18 para itabla si Scottie.
Lagi ko nararamdaman at kinatatakutan ang mga mangyayaring masama
kaysa sa paniniwala sa magagandang bagay,
kaya pakiramdam ko isa 'yon sa ipinagbago ko,
na mas naniniwala na ako na kaya kong manalo.
Sa mga palm tree, at bumaba pakaliwa.
-Sige. -Kailangan ko bang tablahin?
-Ayos lang. -Sige.
Ayos.
Kailangan ni Clark ng birdie.
Mukhang nagustuhan niya.
Leg kick.
Magagawa ba ni Clark ang ikatlong sunod na birdie at makapasok sa playoff?
Pag nagawa niya, nasa playoff siya.
Pag hindi, gagawa ng kasaysayan si Scheffler.
Di kapani-paniwala!
Paanong hindi 'yon pumasok?
Diyos ko.
Kunin mo 'to.
Diyos ko.
Ayos lang 'yan.
Ayos lang, Wyndham.
-Tumalbog ba? -Lumapas ulit.
Ayos lang.
Ayos lang. Wag kang malungkot.
Kaya…
Baka himatayin pa rin ako.
Sheesh. Kailangan kong ipatingin ang puso ko.
Ito na ang pinakamalaking pagkabigo ko sa golf.
Maganda ang laro ko buong linggo
at pakiramdam ko magiging espesyal na linggo ito.
Medyo wala pa rin ako sa sarili kasi hindi pumasok.
Para sa kanila, hindi sapat ang pangalawang pwesto.
Pero magandang laro mula kay Wyndham,
at nasa magandang posisyon siya para makapasok sa US Team.
Para kay Min Woo, walang magandang naidulot ito
at mas matindi ang pressure na galingan niya sa susunod na laro,
ang Masters.
Parang roller coaster ang unang taon ni Min.
Ang katotohanan ay di kasing garbo ng nakikita.
Pumupunta ka kung saan-saan at nadidiskubre ang mga bagong lugar,
pero nasa isang maleta ang buhay ko.
Kaya…
Wala ka pa ring tirahan dito.
Bumibiyahe ka at nakikituloy sa mga kaibigan.
Bagong simula sa susunod na taon. Saan mo gustong tumira?
Isang lugar tulad ng Vegas, pero nangunguna ang Florida.
May mga kaibigan ako sa parehong lugar, kaya baka biglaang desisyon na lang.
Maraming Aussies sa Florida.
Oo, si Cam Smith ay nasa Sawgrass.
Maraming manlalaro doon. Tiger, JT.
Ayon si JT, ipinapasyal ang aso niya.
-JT. -Kumusta?
Sinusubukan kitang gayahin.
Pinag-uusapan namin ang Florida, at kung sino ang nasa Florida.
-Sabi ko, "Ikaw at ang lahat." -Oo. Saan ka nakatira?
Sa Australia pa rin, kaya…
-Pumipili pa 'ko ng titirhan. -Pinag-uusapan namin kung saan pwede.
Pumunta ka sa Florida. Mainit ang tag-araw sa iba.
-Pero puro tayo biyahe… -Di 'yon mahalaga.
Oo, gusto ko do'n, halata naman.
-Pag-iisipan ko. -Oo.
-Ayos. Sige. -Ang daming pagpipilian.
-Masaya akong makita ka. -Masayang paglalakad sa 'yo.
-Handa ka na? -Oo.
-Kukuhanan natin dito. -Okay.
Naaalala ko si Wyndham noong siya ay ganito katangkad, may braces.
Naku, pinapahiya mo ako.
Maraming di may alam. Pareho kaming taga-Colorado.
Lumaki kaming naglalaro ng junior golf, at ngayon nandito na kami.
Paano mo ihahanda ang sarili mo sa pagpunta sa event
kung saan alam mo na mas balisa kaysa sa normal?
Ang pinakamahalaga ay lagi akong bumabalik para iproseso.
Ang mismong paggawa kaysa sa kalalabasan.
Nitong nakaraan, medyo nasobrahan ang pagtuon ko sa kalalabasan.
Bumalik kami sa pagtuon sa proseso, at gumanda ang laro ko.
Kaya ang pinagtutuunan ko lang ng pansin ay gawing perpekto ang prosesong iyon
at hintayin ang kalalabasan nito.
Nakatadhana siya na maging isa sa pinakamagagaling.
Ngayon, kailangan niyang harapin lahat ng pressure ng mga taong nakatingin
at kailangang lumaban linggo-linggo at maging isa sa pinakamagagaling.
Kinakabahan ka pa rin sa unang tee?
A… Ibig kong sabihin, oo.
Kinakabahan pa rin ako.
Titirahin mo ang unang shot, tapos baba ka at…
Pero ang maganda,
dahil gumaling na 'ko at mas komportable na dito, mas mabilis nang mawala.
-Ganyan kang nananalo sa U.S. Open. -Oo.
-Pag tinira mo nang ganoon. -Oo, ang saya.
-Masaya ang golf. -Tirahin mo lang.
Oo, siguradong masaya nga.
Bye, Dad.
Magiging espesyal ang makasali sa Olympics.
Lahat gustong maging gold medalist, pero mahirap makapasok sa team.
At kung sino mang manguna ay karapat-dapat.
Kaya magiging mahirap.
Kailangan kong maglaro nang maayos, at sana makapasok ako.
Fore!
At nasa mapunong bahagi siya, malapit sa path.
Unang Masters ni Wyndham Clark at may panalo na siya sa Major.
Madalang 'yon.
'Yong di ka patutulugin.
Balik kay Min Woo Lee. Sige na.
Birdie para makasali sa grupo sa six over.
At wow.
Nakatikim ba siya ng Augusta National?
At 'yon ang pagtatapos ng Masters.
Nakakahiya 'yong maagang simula. Gusto ko na lang mawala.
-Hay. -Ang hirap.
-Oo. -Oo.
Mabuti na lumaban ka.
-Uuwi ka na. -Oo.
Maganda ang laro ni Min Woo pero talo pa rin siya sa ibang Australian,
kaya marami pa siyang gagawin buong taon.
Alam kong di pa niya pinapakita, pero may kinabukasan siya.
Lumampas iyon.
Nasa madamong parte na naman siya.
Wow, ang pangit no'n.
Para kay Wyndham Clark, na parang sigurado na sa Olympic,
pabagsak siya ngayon. Wala nang kasiguraduhan.
Naku. Ang sama no'n.
Kumusta?
-Kumusta? Ayos ka lang? -Kumusta? Masaya akong makita ka.
-Kumusta, pare? -Hi, pare.
-Kumusta? Masaya akong makita ka. -Kumusta?
-Gusto mo bang mag-two-v-five scramble? -Gusto mo?
Ikaw at si Brad laban sa amin.
Iniisip ko one-v-six, pero ayos lang.
Whoa!
Nandito si Min the Man. Let him cook.
One-ninety-eight?
-Teka. Pumupunta ka ba sa gym? -Iba lang ang pangangatawan.
Katakot.
Iba pag pinapanood mula dito.
Nagmintis ako.
Sa tingin ko, maganda lang na mapanatiling masaya ang golf.
-Dito, Min. Sige, Min. -Let him cook! Sige na, Minny.
Baka malaman mo na di ako dapat tinatrash-talk.
Alam ng mga nakakakilala sa akin, na di ako masipag.
Kailangan kong mas pag-igihan.
Lintik. Ang… Ang sakit noon.
Pero gusto kong nagsasaya,
kay di ito tungkol lang sa pagkayod
at pagsubok na mapagod. Di gaya ng ate ko.
Puro lang siya pagtira ng bola.
Nababagot lang ako matapos…
Mabilis akong mabagot, kaya gusto kong nagsasaya.
-Uy, Full Swing. Kumusta? -Naku.
Isang aral kung paano mawala ang driver, ganito dapat, mga ginoo at binibini.
Salamat sa panonood.
Wow, Garrett!
-Binali mo, pare! -Naku.
-Tumalbog ang driver! -Alam ko. Lumulutang lang.
Kukunin ko ang ulo. Pwede pa 'yon.
May isa ka pa?
Sabi niya, "Gamitin mo ang dulo."
Ang dulo lang, bro.
Uy, ang ganda niyan.
Ito ang dahilan kaya kami nag-eensayo.
Hindi. Ang sama.
Ang pangit na putt!
May mga paghihirap noong naging pro ako.
Sa isang banda, medyo medyo napaatras ako,
pero nakabawi na ako.
-Gusto ko 'yon. -Sige na.
-Two under. -Ayos iyon.
Ang daming nakakatakot na kwento ng mga taong katulad mo,
pero pakiramdam nila dapat mag-iba sila pag naging pro.
Tapos sisimulan nilang magpakahirap kahit di 'yon ang nakakabuti.
Dapat may balanse sa pagkakaroon ng ganoong ugali sa trabaho
at sa pagiging mala-robot, pero dapat nagsasaya pa rin.
Baka masyado akong naroon sa pagsasaya.
Pero sinusubukan kong matuto, kaya kailangan kong gawin ang tama.
Malapit na.
Min Woo.
-Sa uulitin. -Sa uulitin.
-Dapat nakuha natin 'yon. -Muntik na.
-G. Freaking Bubbie. -Kakaiba 'yon.
Walang katulad 'to.
Mula sa Pinehurst, magsisimula na ang U.S. Open.
Ilang buwan na akong nape-pressure dahil sa Olympics.
Ang gagaling ng karamihan sa mga Australian na 'to,
kaya kailangan kong makapuntos.
Hindi siya umiiwas mula sa spotlight,
at grabe ang kumpiyansa niya.
Pakiramdam mo ba mas magaling ka pag mataas ang energy mo
o mas pag maluwag at kalmado ka?
Napapanood niyo ako.
Gusto kong nagsasaya, pero ayaw ko nang pagseseryoso.
Kaya kapag kailangan, gagawin ko.
Kailangan kong isipin ang pagtuon sa laro.
Pagkakataon ito na sana mapakinabangan ko.
Alam ko kung ano ang kaya ko, at hahayaan ko na ang ibang bagay.
Kita tayo.
Ang U.S. Open ang huling pagkakataon nila para subukang makapasok sa Olympics.
Kailangang matalo ni Min Woo si Cam Davis at Cam Smith para makarating sa Paris.
Iyon lang ang paraan.
Si Wyndham ay kailangan ng magandang laro at umasa na di manalo si Patrick Cantlay.
USA!
Pag nagkaroon ng tsansa si Cantlay, wala na ang Paris para kay Wyndham.
Pumasok si Wyndham Clark na walang kumpiyansa.
Sinabi niya na kailangan niya ng momentum.
Makakabawas ito sa nerbyos.
O makakadagdag.
Maraming magagaling at lahat ay lumalaban para sa puwesto.
Let him cook.
Magaling iyon.
Pero alam ko kung sino ang makapasok ay karapat-dapat,
na kumatawan sa ating bansa.
Ang lungkot no'n para kay Cam at nagmintis.
Iniisip ng marami na magiging maganda ang laro ni Cam
dahil sa short gami at putting niya.
Magaling siyang mag-putt.
Isa ito sa pinakatensyonadong sitwasyon.
Ayaw mong magmintis ng putt,
o tumira nang pangit.
Napakalaking pagkakamali para kay Patrick Cantlay.
Ang hirap. Di madaling manalo ng tournaments.
Si Wyndham Clark na galing sa tatlong magkakasunod na bogey.
At kung di maganda ang laro ko, pwede akong maungusan,
kaya kailangan mo lang ayusin pag may pagkakataon ka.
Unang weekend ni Patrick Cantlay sa U.S. Open.
Lalo na dito sa Pinehurst, dapat magtuloy-tuloy ka.
Excited na ako. Magiging maganda ang araw na ito.
Gaya ng iba, kapag hindi mo alam ang aasahan,
minsan sa ganito, nababawasan ang kaba ko
kasi parang, "Hindi ko alam." Ituloy mo lang.
Pinangarap mo ito.
Pakiramdam ko, sa isip ko, nasa tamang lugar ako
para bigyan ang sarili ko ng pagkakataon, kailangan ko lang gawin.
Pero nakasasabik.
Sa final round, labo-labo na ang Olympic teams
Pag nanalo si Patrick Cantlay, tapos na ang pangarap ni Wyndham Clark.
Para kay Min Woo Lee at Cam Smith, pantay na pantay sila.
Kaya kung sino man ang manalo, pupunta sila sa Paris.
Kaya may isang round lang para malaman kung kanino mapupunta ang pwesto
sa Australian at American team.
Di niya nagustuhan.
Maganda naman.
Okay, si Cam Smith mula doon sa may pines
para sa ten.
May kaunting mahika. Tingnan mo ang tira na 'yon.
-Nagulat ka ba kay Cam Smith? -Hindi.
Para sa birdie. Cam Smith sa ten.
Isang all-world birdie sana.
-Sige na. -Pasok.
-Lumabas ba? -Hindi.
Diyos ko, nagna-knuckle at cut ang bola.
Wow, ang lakas ng tunog ng tira na 'yon.
Nice shot!
Sa green-wide hole, sa harap sa kanan.
Napakaganda.
Para sa birdie.
Diyos ko.
Mahirap pag di maganda ang laro mo,
pero tingin ko 'yon ang dahilan kaya may mga taong mag-aangat sa 'yo.
Minsan, magiging mahirap,
pero alam natin kung ano'ng hirap at pagsikap para maglaro nang maayos.
Naku po.
Naiintindihan namin ang isa't isa sa sandaling iyon…
Nice shot.
…sa hirap at ginhawa.
Kailangang maipasok ni Min Woo Lee para makapunta sa Paris.
Sige, Min.
Ipinagmamalaki ko siya, na kaya niyang lumaban,
at tingin ko kailangang lang pag-igihan.
Ayos.
Sige.
Masaya akong makita siya na matupad ang pangarap
na gusto niya,
ang makapasok sa Olympics.
Ang kasalukuyang kampeon, si Wyndham Clark.
Maling tira.
Bunker 'yon.
May mali sa laro niya, Steve. Alam niya 'yon.
Inamin niya ito.
Sabi niya, "Kung makapasok ako, makakatulong 'yon s amomentum ko
kumpara sa laro ko nitong mga nakaraang linggo."
Naiinis lang ako na hindi ko nagawa ang lahat
kasi akala ko iba ang linggong ito,
at… wala na akong magagawa.
Wala nang mas malala sa panonood sa kapalaran mo na di mo makontrol.
Kaya ang maupo doon at maisip,
"Ayaw nating manalo si Patrick."
Ngayon, si Cantlay.
Napakaganda no'n.
Isang putter tulad ni Patrick Cantlay,
iinaasahan ko na ang katapusan nito, Brandel.
Isa pang magandang putt, at naipasok ni Cantlay!
At ang threesome ni McIlroy, DeChambeau, at Cantlay
ay humiwalay na mula sa iba.
Napunta sa kaliwa.
Wow. Isa na namang mahinang iron shot.
Lahat ng pag-asa ng Wyndham ay nakasalalay sa pagmintis ni Patrick Cantlay dito.
Unang beses, umabot siya sa dulo sa Linggo ng isang Major.
Iisipin mong kailangan niya ito para manatili doon.
Oo naman.
Kailangan na maipasok 'to.
Lumiko sa kanan.
Mabigat na bogey para kay Cantlay.
At ngayon, mukhang laban na 'to ng dalawang player.
Naubusan na ba ng oras si Cantlay?
Ang Olympic game men's golf team
ay binubuo ni Xander Schauffele, Scottie Scheffler,
Collin Morikawa, at Wyndham Clark.
Oo, sobrang astig.
Ito na ata ang pinakaastig na team na nasalihan ko.
Inanunsyo na ang Australia golf team,
kasama sina Jason Day at Min Woo Lee para sa mga lalaki
at Hannah Green at Minjee Lee sa mga babae.
Hinhintay lang ako ng ate ko.
Dumating na ang oras, at kapana-panabik ito para sa pamilya.
Magiging espesyal ang Olympics.
Malaking karangalang isuot ang berde at ginto, kasama ang ate ko.
Tingin ko isa ito sa pinakamalaking tagumpay para sa pamilya natin.
-Sino'ng unang titira. Ako? -Oo.
Sige.
Tira ng Major champion.
Nice shot.
Pumasok!
Ayos.
Para sa akin, ang Olympics ay paglalaro ng higit pa sa para sa sarili.
Pero ang maging unang magkapatid sa golf na pumunta sa Olympics,
di ako makapaniwala. At heto kami.
Ito na 'yon.
Handa na itong uniporme ko sa team Australia.
Kinailangan kong ayusin ang laro ko, at masaya ako.
Nasasabik na akong makita ang Eiffel Tower at maglaro kasama si Jason.
Pinangarap kong maglaro sa Olympics noong bata ako,
kaya sana may laban kami, gaya nitong boxing kangaroo
at magpakita ng tapang at makasali doon.
Nasa bingit na ako ng isa sa pinakamalaking bagay sa career ko.
Pangarap kong maging Olympian.
At ngayon ang maging bahagi nito ay isang check sa bucket list ko.
Pinagpala ako at napakasuwerte na magagawa ko ito.
Ang mapunta lang doon ay nakakamangha. Kaya nasasabik ako.
Si Gary Woodland ay isa sa mga minamahal na manlalaro
sa loob at labas ng golf course.
Wala pang 12 buwan mula noong brain surgery ni Gary Woodland.
Ibang klase. Di mo maisip mangyayari.
Masakit ba ang ulo mo?
Biglaan 'yon. Sobrang nabago ang buhay namin.
Pero lalaban ako.
Kahit ano para mawala ang mga sakit ng ulo.
Pinalaki ako na kung tumitibok ang puso mo, maglaro ka.
Tagasalin ng Subtitle: Rexie Quizon uso mo, maglaro ka.