Mga isang milya mula sa Atlantic,
oras na ulit sa mundo ng golf
para sa taunang pagbisita sa PLAYERS Stadium Course
sa TPC Sawgrass dito sa Ponte Vedra Beach kasama ang 51st edition ng The PLAYERS.
May bad hair day ako.
Di ko napatuyo ang buhok ko, kaya bumabagsak at…
Wala kang kupya?
Ayokong makalbo.
Major ang PLAYERS Championship. Maraming puntos. Malaking pera.
May mga magaganda akong rounds dito at ilang beses din na mababa ang puntos,
kaya alam ko kung paano gawin.
Minsan nasa paggawa lang.
Ang ganda.
-Do'n mo pinapapunta, tama? -Eksakto kung saan ko sinabi.
-Ayos. -Sinabi kong dalhin niya doon.
Kung nasaan mismo ang bola.
Paano mo ilalarawan ang season na 'to sa isang salita?
Pag-iisipan ko.
Masasabi ko…
A…
Mailalarawan ko ang 2025 golf season
bilang electric.
Sige, baby. Full Swing season 4!
Narito na uli ang Netflix!
Alam ko 'yong kuwento na "hindi nanalo sa PGA TOUR."
Nagkaroon ako ng mga pagkakataon at napalampas ko.
Siya si Mr. Nice Guy,
pero kailangan medyo mabangis ka, at tingin ko meron siya no'n.
Magro-roll ako.
Lumaki ako sa Southern California, puro skateboarding, surfing, beach.
-Tinatago ko na golfer ako. -Ako rin!
Late bloomer ako.
Ginamit ko 'yon para patunayan na mali ang mga tao.
Tayo na.
Tayo na!
Sa malalaking pagkakataon, sa eroplano man o sa golf
wala akong ibang naiisip maliban sa ginagawa ko.
Ang manalo sa major ang pinakamalaking bagay pero di niya pa 'yon nakukuha.
Pag tumae na, wala nang…
Cut!
Kung player ka na gustong magtagumpay, mahirap 'yon.
Nalulugi ako, may $17,000 akong utang sa credit card.
Kailangan kong huminto.
Pasensiya na.
Nakita natin ang mga pusong nadurog, ang kasaysayang nagawa.
Ang pinakahihintay na team event sa mundo ng golf.
Kaya natin 'to.
-USA! -Ipanalo n'yo, boys!
Tayo na!
Pumasok sila sa arena. Wala silang matatakbuhan o pagtataguan.
Naging agresibo ang fans.
Nagiging personal na sila.
-Matatalo pa rin kayo! -Magpagupit ka, Tommy!
Pwedeng tumindi ang tensyon sa Ryder Cup.
Napakainit ng sitwasyon dito ngayon.
Umiinit na.
Whoa!
Grabe.
Higit na mahirap ang buhay na 'to kaysa sa iniisip ng iba.
Alam kong hindi lang ito ang mahalaga sa buhay.
Ikukuwento ko 'to habang nabubuhay ako.
Sinusubukan kong kalimutan, pero imposible.
Di mahalaga kung saan ka galing.
Tungkol ito sa kung ano'ng kaya mo.
Sa wakas! Para sa lahat!
Ayaw mong sabihin sa mga anak mo na napalampas mo 'to.
At narito ang world number two
ilang sandali na lang
bago niya opisyal na makuha ang pangalawa niyang PLAYERS title.
Naghahanda si McIlroy para sa posibleng malaking 2025.
At isa na namang PLAYERS title para kay McIlroy.
Sobrang proud at saya ko sa pangalawang PLAYERS Championship.
Pangatlong panalo ko na 'to na St. Patrick's Day,
kaya suwerte ito.
Dalawang panalo bago ang April. Congrats, Rory McIlroy.
Salamat.
Matagal na akong naglalaro, matagal nang maganda ang laro ko,
at masarap magsimula ng taon na may ganitong momentum.
Malamig pa rin.
Enjoy.
Eksklusibong club 'to.
Mas ginawa mo pang eksklusibo sa pagkapanalo mo uli.
Salamat.
-Pinaghirapan mo. Wag kang magpasalamat. -Ah…
Ang makita si Rory McIlroy na nagtagumpay agad sa 2025
at manalo sa simula pa lang ng schedule ng PGA Tour
ay malaking senyales na nasa magandang kondisyon siya,
at naglalaro ng golf na maaaring magpanalo sa kanya ng Masters sa 2025.
-Congrats uli. -Taon mo na ring manalo ng April.
Oo naman.
Okay.
Golf balls.
Golf gloves.
Golf shoes.
Ang TGL ay bagong team event
na gawa nina Tiger Woods at Rory McIlroy.
Ang laban ngayong gabi, Boston Common Golf versus Atlanta Drive GC.
Nakatalaga sa mga siyudad ang players, at naglalaban sila dito sa dome.
Ang isang parte ay sa simulator,
at ang isang parte ay live sa harap ng audience.
Ayos!
Traditionalist ako,
at pinahahalagahan ko ang kasaysayan ng laro,
pero kung gusto naming mas maraming tao ang maglaro ng golf,
kailangan itong gawing mas moderno.
May masayang team play din doon,
na magiging kakaiba sa ginagawa namin linggo-linggo.
Uy!
Masayang maging partner si Rory. Kadalasan magkalaban kami.
Kumusta? Tensiyonado ka?
Matagal na kaming magkakilala ni Rory
at sa parehong bayan kami nakatira. Madalas ko siyang makalaro.
"Paboritong kapareha at bakit?"
Si Rory. Kakampi ko siya. Boston Common Frogs, baby.
"Huling pro golfer na tinext ko?"
Siya.
Madali siyang kausap. Masaya talaga kami.
Wag mong palabasin sa green.
-Sige. Madali lang 'yan. -Oo.
-Gumagana 'yan sa karamihan ng hole. -Oo.
Sinasabi ko, 'yong pressure sa Masters ay…
Oo. Parang di normal na torneo.
Ano'ng gagawin natin para maging normal?
Ang ano… 'Yon.
Di ko maisip 'yong pressure na nararamdaman mo.
Malaking taon 'to. Maraming mangyayari.
Pagdating ng taon ng Ryder Cup,
ang Majors ay Majors, pero di nalalayo dito,
alam mong nandiyan na ang Ryder Cup.
Ano'ng gagawin mo ngayong linggo?
-Magpapahinga ako ng ilang araw. -Okay, mabuti.
-Mas gagaan ang pakiramdam mo. -Oo.
Iba ang papel ko sa Boston Common
kaysa sa role ko sa Ryder Cup.
Dalawang linggo pa bago ang Major.
-Ayokong matanggal nang maaga. -Oo, alam ko.
Di namin pinag-uusapan ni Rory ang Ryder Cup.
Kung ano'ng gagawin ko, o ginagawa niya, o ng Europe.
Di man nila pinag-uusapan ang Ryder Cup,
pero di naman kailangan.
Malinaw kung ano ang ambisyon nila sa Ryder Cup.
Sinabi ko na 'to sa sinumang makikinig sa nakaraang anim o pitong taon.
Isa sa pinakamalaking accomplishment sa golf ay manalo ng away Ryder Cup.
'Yon ang gagawin namin sa Bethpage.
Sige, Rory.
Karangalan kong maging leader ng team na 'to,
at pupunta ako sa Bethpage para makuha ulit ang Ryder Cup para sa US.
Pag natamaan mo 'yong puting poste, tatalon ako sa tubig.
-Pag natamaan ko… -Tamaan mo.
-Bibigyan kita ng isang dolyar. -Kung…
-Ano? -Bibigyan kita ng isang dolyar.
Bibigyan mo ako ng isang dolyar?
Heto, gamitin mo 'to.
Natamaan mo!
Bigyan mo ako ng isang dolyar!
Ano?
Dalawa?
Wow, okay.
No'ng tawagan ako para maging kapitan ng Ryder Cup,
nagulat ako.
Ibang klase na maranasan
ang di nararanasan ng maraming tao sa sport na 'to.
Ibibigay mo ang Pritch card kay Mama?
Pero bigyan mo ako ng full pack.
Magandang… Sige, deal.
Halos lahat ng tungkol kay Keegan Bradley
na itinalagang kapitan ng Team USA
ay kakaiba at walang katulad.
Patingin.
Kakaiba ito, dahil lahat tungkol sa torneo ay gusto ko,
pero napakasama nito sa akin buong buhay ko.
May magaganda akong alaala,
pero dito rin siguro ang pinakamasasama kong alaala sa golf.
Si Keegan Bradley para panatilihing buhay ang laban.
Hindi, sir. Isa pang puntos para sa Europe.
Panalo si McIlroy 2&1. Unang talo ni Keegan Bradley.
Bradley para sa birdie para manalo.
Kumplikado ang relasyon namin sa Ryder Cup.
Nagdulot ito ng matinding sakit at pighati sa pamilya namin.
Walang madaling paraan para sabihin 'to, kaibigan.
Mas mabuti sigurong ibang direksyon ang tahakin ngayon.
Di ko inasahan 'yon,
at bigla na lang, "Ito ang trabaho mo," at napakabigat no'n.
Pero sobrang nagpapasalamat ako at nakakapagpakumbaba
na maging parte ng Ryder Cup sa ganitong level.
Habambuhay na koneksyon ang mga team na 'to.
Heto na ako!
Heto na ako.
Sobrang nabulabog ng pag-anunsyo sa Ryder Cup ang mundo namin.
-Di pa rin ako makapaniwala. -Para kaming…
Lalo pagkatapos ng nakaraang taon.
Di ko alam kung magagawa ko pa ulit 'to.
Oo, nalungkot din ako, na parang…
-Malungkot. -Oo.
-Nakakalungkot. -Di ko siya mapanood…
Di ko tinitingnan 'yong mga litrato, kasi masakit.
Oo nga.
Kinakabahan ako, kasi…
Tinitingala ko sina Tabitha Furyk at Kim Johnson,
at kailangan ko na maging gano'ng klaseng pinuno,
na nakakatakot.
Pakiramdam ko, bawat aspeto ng buhay ko ngayon,
kailangan kong maging kapitan ng Ryder Cup team.
Hindi mo… Hindi mo pwedeng ihiwalay.
Papunta sa Masters, nasa isip ko ang tunay kong trabaho,
sinusubukan kong manalo ng Majors, maging isa sa pinakamagaling.
Pakiramdam ko, kailangan kong kumilos at maging kapitan
ng US Ryder Cup team.
Magiging maganda ito.
At pipili ako ng outfits, masaya 'yon.
Papasok si Keegan sa Masters para gumawa ng kasaysayan,
pero umaasa ang ibang players na di nila ito maulit.
Sige, Rors.
Pag-usapan natin
'yong paparating na golf tournament na tinatawag na Masters.
Heto ang listahan ng mga tao na madalas mong marinig.
Gene Sarazen, Ben Hogan, Gary Player, Jack Nicklaus at Tiger Woods.
Oo.
Ano'ng pagkakapareho nila?
Lahat sila ay nanalo ng tinatawag na career Grand Slam.
Ang career Grand Slam ay pagkapanalo sa apat na Majors,
na limang beses lang nagawa sa kasaysayan ng laro.
Mahirap ipaliwanag dahil talagang makasaysayan ito.
Di kapani-paniwala ang performance ni Rory McIlroy.
Nanalo si Rory ng tatlo sa apat na Major.
Champion golfer ng taon si Rory McIlroy.
Pero napakailap ng natitirang titulo.
Iisipin mong di na magtatagal
bago niya maidagdag ang US Masters sa koleksiyon niya.
Maraming nakakuha ng tatlo sa apat.
Pero kung mananalo ka ng apat, magiging alamat ka ng laro.
Kung mananalo ka ng career Grand Slam, iba ka na.
Isa ka sa mga pinakamagagaling.
Ilang taon nang ito ang kuwento.
Kaya bang manalo ni Rory McIlroy sa Masters? 'Yon lang.
Narito na si Rory McIlroy.
Balikan natin ang 2011 at ang nangyari sa final round.
Halos lahat, itinanghal na siya
bilang Masters champion.
At di nangyari.
At ngayon, Rory, tingnan mo.
Out of bounds ba 'yon?
Ano?
Nakakita ka na ba ng ganito sa hole ten?
Hindi pa.
Pang-apat na tira.
Maliit na puno.
At tinamaan 'yon.
Bumagsak siya sa ikapito mula sa unang puwesto sa isang hole lang.
Tingin ko, sinusubukan niya pa rin na bumawi mula doon.
Gustong makita ng mga tao na makuha mo 'yong career Grand Slam.
-Nabanggit mo na ang Grand Slam. -Saan na 'yong Grand Slam na 'yon?
Gusto ko sanang makuha na 'yon.
Isa na namang nakakadismayang Linggo ng hapon para kay Rory sa Augusta.
Di ako nagkulang sa pagsubok.
Mahirap para kay Rory na umalis sa Augusta
sa ikasampung beses na may tsansa na manalo ng career Grand Slam.
Napakagandang pagkakataon na mapabilang sa listahan na 'yan,
kasama sina Tiger, Jack, Gary, Gene Sarazen, at Ben Hogan.
Ibig kong sabihin, mga mythical figure ito sa golf.
At kung makakasali ako sa kanila, napakagaling no'n.
Pakiramdam ko ngayong taon, may tsansa ako gaya sa mga nakaraang taon.
Kaya excited ako.
Welcome sa Augusta, Georgia.
Ito ang Par 3 contest sa 89th Masters.
Si Keegan Bradley at ang bigote niya.
Kapitan ng US Ryder Cup.
Baka magulat kayo na ako ang nag-suggest ng bigote.
Kinakabahan siyang bumalik sa tour bilang kapitan.
Sabi ko sa kanya, "Subukan mo kaya mag-bigote"
bilang icebreaker.
Ewan ko. Ginawa ko lang bilang biro para sa pamilya ko.
Kontrobersyal na topic 'yon. Either gusto mo o ayaw mo.
Sa lahat ng usap-usapan tungkol kay Keegan,
wag nating kalimutan na isa siya sa pinakamagaling sa mundo
-Maaring una sa araw na 'to. -Pumasok ka.
-Kapitan!
Ayos!
Nagawa niya!
At ang tanong, kaya niya bang manalo ng pangalawang Major sa Augusta,
o masyadong mabigat ang pressure?
At nariyan si Rory McIlroy.
Ang anak ni Rory McIlroy, si Poppy.
Tingin ko, karapat-dapat si Rory McIlroy na mapabilang sa mga pinakamagagaling.
Pero mapapabilang ba siya sa grupong 'yon ng mga player
kung hindi niya makakamit ang career Grand Slam?
Ang saya lang ng hapon.
Magandang paraan 'to para tapusin ang paghahanda
para sa seryosong bahagi ng linggo.
Kaya masayang lumabas dito at gawin 'to.
Salamat at magandang hapon mula sa 89th Masters tournament.
Nasa tee ang defending champion na si Scottie Scheffler.
At si Justin Thomas para sa birdie.
Shane Lowry.
At two under par siya.
Ang kapitan ng US Ryder Cup, Keegan Bradley.
Tommy Fleetwood.
Pasok 'yon.
Ito ang magiging pang-anim niyang birdie.
Tuloy-tuloy si Rose.
Magandang simula para kay JR.
Rory.
-Okay lang na kulang. -Tama na.
Dahan-dahan.
Papunta sa kapahamakan. Papunta sa tubig.
Anim na tira na ang layo ni Rory.
Ika-siyam na beses na siyang nanguna o nakatabla matapos ang round sa Augusta.
'Yan ang pinakamarami para sa walang green jacket.
Tinutupad mo ang pangarap, nasa sandali ka, nagsusumikap na manalo.
Nasa bucket list 'yan ng lahat ng manlalaro, siyempre.
Di ito ang gustong simula ni Rory.
Di ko alam kung sinusubukan niya, o kulang ang ginagawa niya,
o kung ano man.
Kung gusto mong manalo, ilagay mo ang sarili sa magandang posisyon.
Biyernes sa Masters,
at narito ang nangunguna, si Justin Rose.
Ay, ang ganda ng tira ni Justin Rose.
Alam mong may nangyayari,
na nagagawa mo sa mas malalaking sandali
'yong level na kailangan para manalo.
Tsansang palawakin ang lead sa tatlo.
Mukhang komportable si Justin Rose.
Si Rory naman.
Si Rory, sa wakas, isang dart.
Pambihirang rebound mula kay Rory.
Pero ang cut line…
Si Keegan…
Kung kilala mo si Keegan Bradley, alam mong napaka-competitive niya.
Ang stress ng pagiging kapitan,
at lahat ng kasama nito, ay patuloy na naiipon.
Kaya ba niyang dalhin lahat ng ito emotionally at mentally?
Di ako nakapasok.
Pero pagkapirma ko ng card at pag-alis ko sa course,
kailangan kong bumalik sa pagiging kapitan.
Kaya nanatili ako buong weekend para makita kung kumusta sila.
Dalawang torneo ang mga Major na 'to.
Dito malalaman kung ano talaga ang kakayahan ng team namin.
Bakit di mo interviewhin si Dad? Tanungin mo siya ng mga tanong mo.
Ano'ng masasabi mo sa pagiging kapitan ng 2026 Ryder Cup?
-2025. -2025.
Gigi!
Mukhang interesado ka, Miss Reporter.
-Di mo nga alam ang taon, kaya… -Miss Bolognese ang pangalan ko.
Miss Bolognese.
Masuwerte ako sa Ryder Cup at sa naibigay nito sa akin.
May napakagandang pagkakataon akong bumalik.
Tingnan mo. Luto na.
-Sige na. -Wow!
Iba 'yong dynamic ni Keegan sa akin.
-Dad, gumaling ka. -Number one dad mode!
Pangalawang beses mong magluto ngayong taon.
At kahapon 'yong una.
Gusto kong tumutok sa Ryder Cup,
at maglaro ng sapat na events para makasama ang players.
Kaya mas kaunti ang laro ko ngayong taon.
Mataas pa rin ang level ng laro niya,
at para mag-concentrate sa pagiging mahusay na player
at pagiging kapitan, mahirap pagsabayin 'yon.
Ano'ng gagawin n'yo kung may mga nang-aasar sa Team Europe sa New York?
May lasang ng barbecue.
Lalaban ako!
Elle, kung…
Si Luke, magaling siya sa pagiging present at pagiging nasa sandali,
pero iniisip din ang hinaharap.
At 'yon… Ewan ko.
Sagittarius siya. Gano'n talaga siya.
Noong 2012 sa Medina, alam n'yo kung sino ang nauna?
-Tinawagan na ba natin ang mga tao? -Dad.
Tinawagan ko na.
Sa tingin ko, marami kaming natutunan sa unang beses.
At sa tingin ko, malaking tulong 'yong experience.
Kunin mo!
Malamang may pagpapatuloy 'to mula sa Rome.
Dad!
At ang pinakamagagaling na manlalaro ay umaangat ulit.
Espesyal na makita si Rory na manalo sa PLAYERS.
Leader siya para sa amin.
At si Rosey.
Mahirap alisin si Justin dahil sa Masters.
Medyo tumatanda na siya,
pero parang kaya niyang umangat sa mga malalaking pangyayari.
Walong buwan na mula nang maglaro kami ng Major,
kaya maraming oras para isipin ang Masters.
Isa 'yon sa paborito ko. Maraming beses na akong nakalaro doon.
Si Justin Rose ay 45 years old.
Sa tour, nakatatanda na siya, at nangunguna siya.
Baka nakakagulat sa marami,
pero wag kalimutan na naging matagumpay siya sa bawat dekada ng career niya.
Di pa siya nananalo sa Masters, pero taon ng Ryder Cup ngayon.
Pangarap kong maging bahagi ng Ryder Cup.
Ilan na ang napalampas ko.
Isang beses lang ako napili sa Ryder Cup.
Noong '23. Tinawagan ako ni Luke.
Sa tingin ko nakita ng Netflix 'yong tawag sa garden.
-Hi, Luke. -May good news ako, pare.
Pasok ka sa team.
Dalawang beses akong di nakasali.
Malaking bagay na diretsong makapasok sa team.
Di ka naghihintay ng tawag. Kontrolado mo 'yong kapalaran mo.
Tinututukan ko 'yon ngayong taon. Gagawin ko lahat para makapasok.
Kung matatalo ni Justin ang pinakamagagaling na batang manlalaro
at mananalo sa Masters,
baka makilala na siya
bilang pinakamagaling na manlalaro sa Europe.
Mula sa Augusta National Golf Club, live tayo sa third round.
Ang beterano at magaling na si Justin Rose.
Hold!
Nakangiwi siya at nakayuko, at hindi magandang bagay 'yon.
Heto na si Rory.
Di niya ito mapapabagsak sa green, di ba, Dottie?
Mukhang hindi. Tingin ko dapat bumagsak sa fringe.
Spinner ang gagamitin.
Pumasok ka!
At pumasok!
Eagle chip sa two.
Simula na ng pangarap mo.
Lamang ng isa sa simula ng araw, ngayon ay nahuhuli ng apat.
Para sa birdie.
Kalokohan.
Di siguro siya makapaniwala sa nangyayari.
Sobra akong naiinis.
Parang natalo na ako sa Masters.
Maganda ang laro ko.
Naka-16 ako sa 18 greens.
Naka-37 putts ata ako. Natalo 'yong limang stroke.
Umalis ako na 75. Ginawa kong 75 ang 69.
Sobra akong naiinis.
Mahirap na laban 'to,
pero ang Linggo sa Augusta ay parang espirituwal na araw.
Maganda pa rin ang linggo, at naniniwala akong may maganda pa akong laro,
at gusto ko pa ring maramdaman kung gaano kahalaga
na maglaro sa Augusta sa Linggo ng Masters.
Pangarap ko pa 'yon mula pagkabata, di ba?
Alam kong kailangan kong magbago.
Mapapatunayan kong kaya ko pa ring manalo sa pinakamataas na level.
Nagsasama-sama ang lahat para sa di malilimutang araw ng golf.
Baka ito na ang isa sa pinakamagandang araw sa modernong panahon.
Titira na si Justin Rose!
Iniisip ko bago ang Linggo, "Hindi ko alam kung ano'ng mangyayari,
pero alam kong maaalala ko itong araw na 'to habang-buhay."
Nagising ako ngayong umaga na nagpapasalamat na nasa Augusta ako.
Espesyal na araw 'to sa golf.
Para sa birdie sa 1st.
Pumunta lang ako sa lugar na pinangarap kong mapuntahan.
Si Justin Rose para sa birdie.
Para sa amin, nakayuko lang kami, sa kasalukuyan, hole after hole.
Nakatuon lang talaga.
Pumunta tayo sa 11.
Justin Rose.
Malayo pa.
Fifty-seven feet.
Pataas na.
Maganda ang laro ko, maganda ang pakiramdam ko.
Di ko tinitingnan ang scores.
Ang crowd lang ang nagbigay sa 'kin ng ideya na may laban ako.
Grabe!
Nasa laban na muli si Justin Rose.
Nakuha ni Rory ang pinakamaganda, pinakaligtas na anggulo.
Nasa 86 na lang para sa hole.
Medyo malayo at medyo pakaliwa.
Ay, Rory.
Diyos ko.
Di ko maipaliwanag.
Parang pinapanood natin si Rory
na nararanasan ulit 'yong trauma at pagkadismaya niya.
May short putt si Rose sa 16 para sa birdie.
Napakalaking sandali.
Nangyari ang di inaasahan. Tabla na sila.
Ikasiyam na birdie niya ngayong araw.
Kaya bang baligtarin ni McIlroy ang momentum na 'to
sa par-five 15th?
Sapat na ba ito?
Sapat na!
Ayan na!
Ang tira ng buhay niya.
Masakit panoorin 'tong back nine.
Nabubulilyaso niya ang sarili, pero lagi siyang nakakabawi,
at bumabalik sa laro.
May putt si Rose para makatabla.
Pumasok ka!
At isang pagkakataon.
Wow, ang gandang putt!
Kung babalikan mo ang gusto mo sa buhay, ito na 'to.
Sampung birdie sa Linggo sa Augusta.
Ginawa ko lahat, malaya akong naglaro.
At ngayon, pag wala sa kontrol mo, kakaibang sitwasyon.
Magaling ang paglalaro niya.
Kaya maipagmamalaki niya 'yon.
Tuwang-tuwa si Justin Rose
sa final round niya, pero nangyari na 'to dati.
At kung babanggitin mo 'yong 2017 Masters sa kanya,
masakit pa rin.
Napakasensitibo nito. Maselang usapin ito.
'Yon 'yong huling beses na nag-playoff 'ang Masters,
at natalo siya kay Sergio Garcia
sa torneo na pakiramdam niya dapat siya ang nanalo.
Ayaw niyang maulit 'yon,
pero baka ni di siya makapag-playoff
kung mananalo si Rory kaagad.
Ilagay mo sa green, baka sa 'yo na ang green jacket.
Gap wedge 'yon.
Tagilid. Diyos ko!
May twist pa ba sa 89th Masters?
Bakit hindi?
Patuloy na binibigyan ni Rose ang sarili niya ng tsansa para sa playoff.
Sige.
Ang putt na 'yon
para sa mundo.
Kaya mo ba?
Dito papunta lahat ng sandaling 'yon.
Pumasok ka!
Aabot sa playoff.
Kaya mo 'yan, Justin!
Iniisip ko kung napalampas ko na naman ba.
Ang hirap bumalik taon-taon
at ibigay ang lahat pero di pa rin makuha.
Mahirap maghintay.
Mahirap tanggapin 'yong St. Andrews
kasi bihira lang ang pagkakataon doon.
'Yong U.S. Open noong nakaraang taon,
ay napakapangit.
Minsan, hinayaan kong matalo ako ng bigat ng inaasahan.
At may sapat nang expectation mula sa iba,
at lahat ng hype.
Rory!
-Gusto kong lumabas sa Netflix. -Di naman ganoon kaganda.
Pakiramdam ko, kaya kong makapasok sa top ten.
Pero di sapat para manalo.
Parang napakalayo.
Naglalakad kami ni Harry papunta sa golf cart pabalik sa 18th tee.
Kilala ko na si Harry mula noong pitong taon ako.
Nakilala ko siya sa putting green sa Holywood Golf Club.
Marami kaming masasayang pinagsamahan.
Para ko na siyang kuya.
Sabi niya sa akin, "Pare,
gagawin mo ang lahat para makapasok sa playoff noong simula ng linggo."
Madaling mag-reset.
Magpatuloy ka lang. Manalig ka lang.
Nag-warmup ako, tumira ako ng bola ng 20, 30 minuto,
at pakiramdam ko, lahat ng tira ko, pangit.
Tapos narinig kong pumalya siya at sabi ko, "Wow. Tara na."
Justin!
Sige, Rory
Unang playoff sa Masters mula 2017 kung saan kasali si Justin Rose.
Tumama sa tabi ng hole.
No'ng ikalawang tira ni Justin,
di ko masabi kung gaano kalapit, pero mukhang malapit.
Kaya pakiramdam ko, wala akong ibang magagawa kundi maging agresibo
at itira ito sa flag.
Di ito papunta sa kanan.
Baka tama lang.
Bababa sa slope.
Diyos ko.
Naniniwala ako na mas magaling na ako ngayon kaysa noong nakaraang sampung taon.
Di ko pa naiintindihan ang sarili.
Di ko naintindihan kung bakit napunta ako sa magandang posisyon noong 2011,
at di ko rin naintindihan kung bakit ko 'yon napalampas.
Dapat lagi kang positibo sa larong ito.
-Pasok! -Pasok!
Bitbit ko 'yong pasanin na 'yon mula August 2014. Halos 11 taon.
Dapat gano'n ako.
Habang tumatagal, mas nasanay na ako
sa ingay na nakapaligid sa buong Masters week ko,
at mas naging komportable na ako rito.
Nakakatawa kung paano nangyayari ang mga bagay na 'to, pero proud ako
na patuloy akong bumabalik at inilalagay ang sarili ko sa posisyon para manalo.
Tapos na ang mahabang paglalakbay!
Nakuha na ni McIlroy!
Saksi tayo sa kasaysayan ngayon.
Sabi ko sa kanya,
"Masaya akong nandito ako para makita kang manalo ng Grand Slam."
Napakagandang sandali 'yon sa golf.
Lumabas sa akin 'yong 11 taon o 14 taon na emosyon.
Matagal niyang di nakukuha ang Masters.
At habang tumatagal, mas gumaganda ang kuwento.
Masaya talaga ako para kay Rory.
Ipinagmamalaki ko na may isang tao sa henerasyon ko
na nanalo ng Grand Slam.
Siya ang pinakamagaling na golfer ng henerasyon namin.
Napakahalaga ng pagkapanalo niya sa Masters.
Matagal na.
Bilang pang-anim na tao pa lang na nanalo ng Grand Slam,
ang bigat no'n.
Mahirap ilarawan kung gaano 'yon kaganda.
At ngayon, ladies and gentlemen, ang 2025 Masters champion, Rory McIlroy.
Naalala ko 'yong panonood namin ng tatay ko ng torneo na 'to
noong pito o walong taon ako.
At ngayong nandito ako na suot ang green jacket ay…
Katuparan ng pangarap. Natupad ang mga pangarap ko ngayon.
Nakumpleto na ang career Grand Slam.
Pwede mo bang i-share ang iniisip mo ngayon?
Gusto kong simulan ang press con sa isangtanong din.
Ano'ng pag-uusapan natin sa susunod?
Ang United States Open ang pinakamahirap na golf tournament.
Nakaka-stress ang Majors.
Pag pinapanood ang mga lumalabas na bagong manlalaro,
gusto naming makita ang mga umaabot sa dulo ng pinakamalalaking event.
Pagkatapos ng mga top name, parang free-for-all na.
Si Keegan Bradley, nasa kakaibang posisyon siya
para makahanap ng bagong talento.
Isang roller coaster ang buong karera ko sa golf.
Gandang flight, pare.
Matagumpay ng tatay ko pero naglalaro ako dahil gusto kong nakikipagkumpitensiya.
Noong bata ako, tinatago ko na golfer ako.
Ako rin!
Nakakabaliw. Pero nandito tayo. Kumakain ng cake sa Netflix.
Di mahalaga kung saan ka galing. Tungkol ito sa kung ano'ng kaya mo.
Isa sa pinaka-di inaasahang final-round Sundays sa U.S. Open history.
Nagsalin ng Subtitle: Rexie B. Quizon d Sundays sa U.S. Open history.