SERIAL NETFLIX
Kartografka zasrana!
Idziesz na koncert? Wpłaciłaś?
- Super. - Dzięki.
- Fajna koszulka. - Dzięki.
Podaj ich jeden kawałek.
- Japa, Spider. - Japa.
Jak tam po imprezie?
Wiesz, lekki kacyk. A u ciebie?
Super się bawiłam.
Macie dziś próbę?
- No. - The Cate Blanchetts?
Teraz jesteśmy Chronic Fatigue. Nie wiem, na jak długo.
Obyśmy ogarnęli do piątku.
Do piątku?
Tata pozwolił mi zrobić koncert.
Zbieramy na Global Women's Project.
Super.
Mamy nawet bilety w postaci opasek.
Jak w latach 90.
- Jasne. Mogę kupić bilet? - Pewnie.
Ant i Spider ogarniają sprzedaż.
Ant i Spider?
Tak. Fajnie by było, gdybyś wpadła.
Amerie, tutaj!
- Nasza nowa kumpela. - Hejo.
- Cześć! - Hej.
Mój ulubiony pornol tak się zaczyna.
Czemu ten nowy jest taki popularny? Też tak chcę z Dustym.
Potrzebna mi ta opaska.
Słonko, nikt ci tego nie sprzeda.
To przez ciebie trafili do SUK.
Cześć.
Co tam?
Psy złapały Anta.
Dostał pouczenie.
Za wolno biega.
Zaczekaj.
Nie.
Tu się skaleczyłam.
Ant, możemy pogadać?
Kojarzysz koncert Dusty'ego?
Zapomnij. Napisałaś, że Darren mi zwaliło.
No bo to prawda.
Jak się zamknie oczy, to bez różnicy.
Namieszałaś. Kuzynka powiedziała ciotce,
ciotka babce, a ta napisała na Fejsie.
Mama się dowiedziała.
Wysyła mnie na trzy dodatkowe msze w tygodniu.
Przykro mi.
Ale odmowa nic nie zmieni.
- Poprawi mi humor. - Mało chrześcijańskie.
Pogadaj ze Spiderem.
No pewnie. Świetny pomysł.
Pogadam ze Spiderem.
SEKS I JEGO KONSEKWENCJE
Dziś nauczymy się szanować cudze granice.
Nie chcę makaronu.
Chcesz. Wszyscy muszą wiedzieć, jaki jest pyszny.
Nie prosiłem o makaron.
No to nałożę komu innemu.
Dobijcie mnie.
Gorący makaron!
Mało higieniczne.
Podzielę się z innymi.
Widzisz, innym smakuje.
Taki długaśny i słony.
Dalej, Stanley. Jedz.
Przestań. To wkurzające.
- Masz pożyczyć długopis? - Nie.
Ja mam.
- Dzięki. - Uwielbiam nim rysować.
- Super. - Jest fajnie!
Przez ciebie odczuwam dyskomfort.
Nałożyłam ci makaronu, choć nie chciałeś.
Nabałaganiłam.
Zawsze kobieta.
HARPER PIEPRZYŁA
To niezgodne z rzeczywistością. Media tak robią.
Mam dość.
- Ohyda, nie czaję. - Nie!
Tak!
Wjechała na michę.
Czego to ma nas nauczyć?
Czemu ona im wciskała makaron?
Mizoginistyczna propaganda.
Nie mamy tylko fiutów w głowie.
Mojego wszystkie miały.
W Simsach się nie liczy.
To miał być żart?
To film o zagrożeniach udostępniania…
Makaronu.
Mniejsza o makaron.
Ciężko o nim zapomnieć.
Każe nam wstydzić się własnego ciała.
Nie… Każe nam się zastanowić,
jakie będą konsekwencje udostępniania nagich zdjęć…
Że zobaczą, jaka jestem sexy?
- Tak jest! - Tak!
Nie. Ryzykujemy publikację zdjęć z zemsty, odrzucenie przez znajomych,
są kwestie etyczne.
Ludzie zawsze robili sobie nagie portrety.
Już na ścianach jaskiń.
Cycuszki w renesansie.
- Dziękuję, Ant. - Fakt.
Nudesy to ludzki język miłości.
Rozumiem.
Wiem, że ten film was nie powstrzyma,
ale przecież można pomyśleć.
Twarz nie musi być widoczna.
Ja mam charakterystycznego fiuta.
Zignoruję tę uwagę.
Zróbcie sobie zdjęcie, ale ukryjcie tożsamość.
Że co?
Możecie się zabawić.
Przebierzcie się, włóżcie maskę.
Kreatywnie ukryjcie twarz,
żeby nikt nie wykorzystał zdjęcia przeciwko wam.
Przejdźmy do następnej części.
Wysyłanie zdjęć bez zgody.
Wrzućcie anonimowe pytania tutaj.
Do skrzyneczki.
Do bani te zajęcia.
Dzięki, kartografko.
No, dzięki.
Coś ci pokażę.
- Ożeż. - Mówimy Amerie?
Nie.
HARPER PIEPRZYŁA DUSTY'EGO
Użyli mocnego kleju.
To stuknij mocniej, Jim!
Ten film tylko pogorszył sprawę.
Nie w tym problem.
Kazałaś im robić sobie nagie zdjęcia.
Nie to powiedziałam.
A oni to usłyszeli.
Pewnie właśnie cykają sobie fotki…
Za pół godziny mam umówione spotkanie
z komitetem rodzicielskim.
Chcą omówić plan poskromienia seksualnie aktywnej młodzieży,
a ja mam całą szkołę w mapach i dildo.
Trzymaj się programu.
Chcę opracować własny.
Większość chłopaków nie wie, co to zgoda czy łechtaczka.
Jeśli ich nie nauczymy,
nie będziemy lepsi od twórców tej szmiry.
Musi pani odwołać SUK.
I tak większość zna temat z autopsji.
Nikogo nie przekonacie. Bez urazy.
To samo mówiłam pani Woods.
Boże, są. Jim, zasłoń to.
Mamy SUK przeze mnie.
Powinnam ponieść odpowiedzialność.
Pani Vaughn, miała być dziesiąta.
Przyszliśmy w samą porę, żeby wyrazić rozczarowanie.
Owszem.
Pani V chętnie się dowie, jak idą zajęcia.
Co mówił Jezus o opryszczce?
Proszę, niech pani to odwoła.
Wezmę to pod uwagę, Amerie.
Zapraszam do gabinetu.
Fajne.
Pani Carol?
Pobiegła z epipenem na boisko.
Pewnie do Jacobsa z dziewiątej klasy.
Skąd wiesz?
Wszyscy znają Spuchlaka.
Nieładnie tak go nazywać.
W twarz mu tego nie mówię.
Słabo jest myśleć, że świat się na ciebie uwziął.
Mimo że tylko sobie siedzisz i oddychasz.
Ciągle się tak czuję. Jakby wciskano mi w gardło
patriarchalnego lodzika.
Uwielbiam lody.
- Ja też. Ulubiony smak. - Dobra.
Raz, dwa, trzy.
- Banan! Nie! - Tęcza!
Moje życie legło w gruzach, gdy się okazało,
że to karmelowy.
- Chyba żartujesz. - Skądże.
- Nie wiedziałam. - Serio.
Super.
Co tu robisz?
Przychodzę po ciastka.
Chrzanisz. Ma ciastka?
Czasem. Kupuje w poniedziałki.
W środy już nie ma.
Wpadnij w poniedziałek albo wtorek.
Spoko.
Super.
Dokończyłaś tamten rysunek?
No.
Mogę spojrzeć?
Spoko.
Co to?
Angeline of the Underworld. Uwielbiam.
Jest demonem i pije krew złych facetów.
Ma też feministyczne biznesowe imperium,
umawia się z człowiekiem…
Świetna sprawa.
Dzięki.
Jak możesz rozmawiać, to i wrócić do klasy.
Do później.
Dozo na SUK-ach.
Zapomniałaś…
Chuj ci w oko, Spider. Chcę opaskę.
Muszę jej oddać długopis.
No to oddaj.
Nie tylko długopis byś jej dała, co?
Podoba ci się Sasha?
Robi jej się mokro na jej widok od biby na cmentarzu. Idź.
Co mam powiedzieć?
„Jesteś sexy. Pomiziamy się?”
- Nie mogę! Przecież… - Czemu?
Na spokojnie. „Oddaję. Ustawimy się?”
Tego też nie powiem.
- Powiesz. - Idź.
Wierzę w ciebie.
- Ale teraz? - Teraz.
Mówiłam, że nie mogę.
A jak jej się nie podobam?
Jak weźmie mnie za dziwaczkę?
A jak nadal się buja w Missy?
Nie sprzeda mi wejściówki.
Nie dopuści mnie do Dusty'ego.
Piłka!
Kawał dupka.
Spójrz.
- Jak się komuś spodobać? - Rozwalasz mnie.
Durna gra.
Mam pomysł. Dawaj.
- Co ci dać? - Powiedz coś śmiesznego.
Dalej.
Z czego beka?
Nie. Pocałuj mnie.
- Co? - Albo nie.
Będzie zazdrosna.
Ale po co?
Nie chcę!
Skończcie ten występ!
Udawaj, że chcesz!
- Cześć! - Cześć.
Podobasz mi się.
Jesteś mądra, zabawna i śliczna.
Przepiękna.
Czasem zbyt zgrywasz inteligenta.
Na Twitterze masz się za empatyczną.
Nie no, spoko.
Wyskoczymy gdzieś w weekend?
- No pewnie. - Super.
- Umówmy się. - Ekstra.
No to miłego grania.
- Jasne. - Super.
Znowu ja.
Ale „umówić się” w sensie „spotkać”
czy że…
iść na…
- Na randkę? - Na randkę.
Super, że wszystko jasne.
Racja.
No to hej.
Cześć.
- Jeszcze coś? - Jeszcze coś.
To twoje.
Z napisem „Sasha”.
Dałaś mi go, a ja zapomniałam oddać.
- Wiem… - Dzięki.
No to masz. Idziemy na randkę.
- Cześć. - Rany.
Harps!
Idę na randkę!
Nie będzie mógł tu zostać. Za mało miejsca.
Mogło. Mogło tu zostać.
Zawsze było za mało miejsca.
Nie owijasz w bawełnę.
Lepiej by mu było tutaj.
Chyba tobie.
Ono ze mną nie gada. Chodzi mu o dom.
Zdecydowanie.
Jest chamskie. Twierdzi, że moja broda wygląda jak truchło oposa.
Raz nazwał mnie „czarną Karen”.
- Nazwało. - Szlag.
To nie jest takie proste.
Wręcz wyczerpujące.
A teraz…
twoja kolej.
Pa.
Uwierzycie, że to słowa mojego starego?
„Smar, długie włosy,
warczący motocykl i szeroka droga.
Jego koszula smaga ją jak zwierzę,
gdy kurczowo go ściska”.
Koszula smaga jak zwierzę?
To poezja.
Jesteś pewna?
Chcę to zrobić.
Otwórz.
No co?
Jak się czujesz?
- Nie. Zabieraj je. - Dobra.
Ile Sasha miała dziewczyn?
Jakieś 50? A ty się martwisz o firanę.
One nic nie znaczyły.
A ja będę?
Proszę cię, ty jesteś wszystkim.
Posłuchajcie.
„Wyobrażał sobie”…
„Wyobrażał sobie, że po boisku zmierza w jego stronę
zapocona, chrząkająca fala.
Rozbija się o niego, by odebrać mu piłkę”.
Nie, to softcore. Poszukam…
- Pozwoliłem ci to czytać? - Twoją epopeję?
Pomieszałeś mi strony.
Czy ja ci tak robię?
Biorę twoje rzeczy?
Nie, bo to mój irygator.
Jezu, Darren.
Ostro.
No.
Ant!
Co tu robisz?
Jadę do domu.
Nie mieszkasz w Daceyville?
No, ale jestem teraz u ciotki.
Spoko.
Żelka?
Z THC?
Albo witaminy dla ciężarnych.
Czemu ogoliłaś łeb?
Nie wiem.
Chciałam.
Czemu tu siedzisz?
Chowam się. Matka się wkurza o tę mapę.
Za jeden raz ręką.
Warto było, co?
No.
Dlatego się nie kumplujesz z Amerie?
Odwaliła kaszanę. Ciebie nie winię.
No.
Długo widać siniaki?
Tydzień, dwa, czasem dłużej. A co?
Tak tylko.
A możesz pomóc siostrze?
Kiedy przyjdzie Harper?
Nie przyjdzie.
Zawsze przychodzi na taco.
Już nie będzie.
- Bo ci przywaliła? - Odpuść.
Jest ładniejsza niż ty?
- Lepiej się bije? - Przestań.
To nie moja wina.
Mogę dziś spać u ciebie?
Jak nie wezmę go na chatę.
Mam w domu jakąś dziwną energię.
Jest chyba nawiedzony.
To nie jest śmieszne.
Zapraszam. Ochronię cię przed duchami.
Miało być czwarte wejście, nie?
Cash!
Noga!
Dalej!
LICEUM HARTLEY
MĘSKI BOKI KRÓTKO ZA 5 $
Kto następny? Mamy to.
Super. Dzięki.
Czego chcesz?
Wyrównaj mi tył.
To męski fryzjer.
To co niby tu robisz?
Za pierwszy raz 7,50.
Jak chcesz.
Spider, sprzedaj mi opaskę.
Co? Ujarałaś się.
Dusty mi pozwolił.
A czemu kazał mi ogarniać bilety?
Żeby ograniczyć margines.
Dwie dychy? Przeleję ci od ręki.
Teraz 80.
No przecież ładnie proszę.
Dziewięć dych. Zaraz będzie 100.
Posłuchaj, waflu jebany. O co ci chodzi?
Przez ciebie ganiam na SUK.
Odwołali te zajęcia.
Odwołali?
Słyszysz?
Co jeszcze?
- Naprawdę chcesz? - Poproszę.
Stówka.
Weź moją. Spider to fiut.
Żartujesz?
Nie. Jestem zabawniejszy.
To co, współczujesz? Nie trzeba.
Ja tylko…
No co?
Skoro odwołali zajęcia, to zasłużyłaś.
Dzięki.
Amerie Wadia proszona do dyrekcji.
Teraz mi będziecie dziękować?
Dzięki, kartografko zasrana.
Kartografka zasrana!
Nie odwołamy zajęć.
Ale mówiła…
Nie. Omówiłyśmy to.
W paru kwestiach miałaś rację.
Brawo, to ci przyznam.
Ale edukacja seksualna
to szeroki temat.
Skoro chcesz więcej obowiązków…
Tego nie mówiłam.
Wspaniały pomysł, znów brawo.
Wymyśliłyśmy coś,
co pomoże ci się bardziej zaangażować.
Usiądź.
Długo mam być asystentką?
Do końca semestru.
Co za absurd.
Pamiętaj, że to Woodsy tu rządzi, nie ja.
No to po mnie. Słyszała pani, jak mnie nazywają.
Wiem, kartografką zasraną. Bywało gorzej.
Słucham.
W dziewiątej klasie włamywałam się z kumpelą do stołówki.
Udało nam się trochę podnieść roletę,
więc ona przeszła, ale ja utknęłam.
Znalazła mnie Christie Chaka. Wsadziła mi między pośladki ciastko.
No i zostałam Ciachorowem.
Czemu kumpela pani nie pomogła?
Zwiała.
Znam to uczucie.
Nie narysowałaś tego sama, co?
To już bez znaczenia.
Po co się włamywać do stołówki?
Bo nas gastro… Zgłodniałyśmy.
Ujarała się pani.
No nie wierzę. Lubi pani bucha ściągnąć, co?
Gdzie wszyscy?
Mogłam powiedzieć, że są odwołane.
No to odrobimy po szkole.
Boże.
Ostatnio omawialiśmy konsekwencje sextingu.
Dziś pokażę wam, jak szybko zdjęcia mogą dotrzeć tam,
gdzie ich nie chcemy.
Brawo, kartografko.
Mieli odwołać SUK. Nie zdążę do roboty.
Kocham cię, pamiętaj.
Dziś pobawimy się w niebieski sznurek.
Przedstawi pani zasady?
Ani mi się waż przyłazić.
Rolka to naga fotka.
Sznurek to Internet.
Pokażę wam, z jaką prędkością rozchodzą się informacje.
Przesuwajcie rolki po sznurku,
a Malakai i Amerie spróbują je złapać.
Tak jest.
Spróbujcie złapać nudeska.
Dalej.
O to chodzi.
Przepraszam. Myślałam, że odwołają.
Gnojki nie mają lepszych pomysłów.
Widzimy się dziś?
Wracasz na kolację?
Spóźnię się do pracy.
Zdradzisz mi czasem swoje plany?
Będę w pracy.
Posprzątaj chociaż po sobie.
Tato.
Tutaj rządzę ja. A ty masz się utrzymać.
Masz fuchę, to płać.
Muszę z czegoś żyć.
Przykro mi. Tak to wygląda.
Ile płacisz mamie alimentów?
- Co? - Ile?
Nie powiem ci.
No właśnie.
Jesteś rozczarowany, bo nie jestem jakimś macho
od rugby i aut jak w twoich powieściach?
Co ty gadasz?
Chcesz pieniędzy, żebym wróciło do mamy
i nie sprawiało ci problemów.
Nie, Darren. To nie tak!
Cześć. Wybacz spóźnienie.
- Długo czekasz? - Nie.
Super. Serio nigdy tu nie byłaś?
W takim razie samosy są be,
ale roti są świetne.
W porządku?
Tak, spoko.
Super. Zajmij stolik,
a ja skoczę po wodę.
Jasne.
Sorki.
Przepraszam.
Gdzie mogę zająć stolik?
Usiądź, gdzie chcesz.
Jasne.
Witam w celulitowym pałacu cudów.
Jakież to zmasakrowane truchło mogę podać?
Bekonburgera.
Z colą?
Opróżnij śmietniki i do domu.
Następnym razem przyjdź w humorze.
W porządku?
Przezabawne.
Co ja tu w ogóle robię?
Hajs.
A stary chce ode mnie brać czynsz.
Monopoly, kurwa.
Może nie ma siana. Co robi?
Mało.
A gdzie mieszka?
Chcesz mu chatę oskubać?
Wal się.
Koniec imprezy.
Mówiłam, do domu.
Tylko stoję.
No to spływaj.
Starzy do mnie,
żebym poszukała roboty w fundacji.
No to mówię, że już to robiłam
i w tym semestrze mi się nie widzi.
Wiesz.
Fundacje nie bronią marginalizowanych społeczności.
Mniejsza.
Soczewica ci smakuje?
Dobra.
Co mówiłaś?
Że nie wiem,
co robić w wakacje.
A ty dokąd? Opaska.
- Szlag. - Wyluzuj.
Co teraz?
Mam plan.
Kolejny udany?
Tatko otwarty na nowe wrażenia?
Wchodzę bez mydła.
To znaczy co innego.
Zgubiłam opaskę, ale jestem na liście.
- Nazwisko? - Harper McLean.
Wchodź.
Dzięki.
Jakiś problem?
KARTOGRAFKA
Panienka wybaczy.
- Serio? - Serio.
- No bez jaj. - Sio.
To był jeden błąd. Jeden!
Wszystko ma swoje konsekwencje.
No co?
Już chcesz się poddać?
Chodź.
Dlaczego mi pomagasz?
Z nudów.
Jak cię ze mną zobaczą, to jesteś skreślony.
No to skreślaj.
Dawaj.
Gotowa?
Jest?
- Dasz radę? - Tak.
Jezu.
Szlag.
Chyba skręciłam kostkę.
To nie jest śmieszne!
Wciągnę cię tu!
Przestań.
Daj rękę.
Jak mokry wróbel.
Na górze jest łazienka.
Co ty wyprawiasz?
Zostawiłom otwartą furtkę. Nie widziałaś?
Rany.
Nie sądziłem, że cię to jara.
Lubię, jak faceci hetero udają, że obchodzą ich prawa kobiet.
No tak, preferujesz takich, co mają wszystko gdzieś.
„Jestem Harper. Nienawidzę, jak ktoś się stara”.
„Jestem Dusty, frajer z parciem na szkło”.
Pa. Dzięki za gościnę.
Spoko.
Dzięki za dziś. Pójdę już.
Jasne.
Darren!
I już.
Jeszcze psik.
Starzy mają hajs.
Górna półka.
Dziwnie będzie przelizać Dusty'ego, pachnąc jak jego mama.
Darren!
Co jest?
Quinni?
Starałam się słuchać.
Na randce. Starałam się.
Ale światła, ludzie, dźwięki…
Już dobrze. Wdech.
Jak tylko próbowałam się skupić,
patrzyła na mnie jak na dziwaczkę.
Zależało mi, żeby to wypaliło.
Strasznie. Nigdy mi nie wychodzi.
Już dobrze.
Nie dotykaj jej.
Ekstra wyglądasz.
Zapoluj na fiuty. Wiesz, gdzie nas znaleźć.
Spójrz na mnie.
Nie wyjdziemy stąd.
Zaraz gracie?
Jeszcze trochę.
Wstyd, co?
Wstyd myśleć, że może nam się udać?
Ogromny wstyd.
Masakra.
Odwołaj tę imprezę.
Wyślij ludzi do domu.
Nie mogę.
- No nie możesz. - Nie.
W takim razie daj czadu.
Jesteś mistrzem. Dasz się usłyszeć.
To nie z kawałka Katy Perry?
Nie. Peter Rivers, poeta, którego ostatnio czytam.
Super.
Spodobałby ci się.
- Sprawdzę. - Koniecznie.
Super.
Weź to.
Mnie poprawił humor.
Dzięki.
Dusty, fiucie!
Dzięki, Am.
Pięknie pachniesz.
Przepraszam za wcześniej. Niepotrzebnie założyłom…
Że co?
Że coś knuję?
No.
Cash, drinka?
Chętnie, Ian.
Nazywam go Tłustym Trepem.
Cześć. Dzięki za przyjście.
Wspieramy Global Women's Project.
Tak jest! Dobra opcja.
Dzięki, tato.
Jesteśmy Renesansowe Cycuszki.
Pozdrawiam wyjątkową osobę z widowni.
Tam jest.
Cześć, Harper.
To piosenka dla Harper McLean.
Nosi tytuł „Jestem nikim bez ciepła
twego lewego policzka”.
Tak jest!
Raz, dwa, trzy, cztery.
Poważnie? Wiedziałaś?
Harper, kurwa, co jest?
Nie wiedziałam o tym.
Bzykałaś go?
Faceta, w którym się bujam od pięciu lat.
O którym w kółko gadam.
- O to chodziło? - Nie o to.
Nie zamierzałam go bzykać.
Stało się.
Nic prostszego, co?
Jebał to pies.
Skończyłaś rozpierdalać mi życie?
Dobra, mogę iść.
Cudnie.
Gdzie Amerie?
Ogarnę to.
Myślałam, że ci się podobam.
Bo to prawda.
To skąd to zachowanie?
Nie chciałam. Czasem tak mam.
Zatyka mnie i już. Ze stresu.
Stresuję cię.
Nie. Wywołujesz tylko dziwny niepokój i podniecenie.
No to mów, zamiast udawać, że cię zanudzam.
- Nie zanudzasz. - Serio?
Bo cały wieczór wyglądałaś…
- Nawet na mnie nie patrzyłaś. - Jestem w spektrum.
Dobra.
W spektrum. Mam autyzm. Mów, jak chcesz.
Jakim cudem nie wiedziałam?
Umiem to ukrywać. Noszę maskę.
Większość czasu.
Ale nie…
Znam osoby w spektrum.
Ty masz inteligencję emocjonalną.
No.
Myślałam…
Dobrze, Sia.
Nie. Quinni.
Przepraszam. Muszę się dokształcić.
Jesteś super. Inna niż wszyscy.
Za to cię lubię.
Masz twarz, którą chce się całować,
ale nie znasz się na knajpach.
Może spróbujesz?
Czego?
Tego.
Pewnie dobiłaś tę kostkę.
To ci pomoże.
Proszę.
Dzięki.
No.
Ale syf.
Co ty, było super.
Widzieliśmy kiepski koncert,
ty poszłaś popływać.
Ja znalazłem dragi.
Wiedziałeś o Harper i Dustym?
Spiknęli się na cmentarzu.
Idiotka ze mnie.
- Jezu. - Szybko się rozstaną.
O co chodzi z tobą i Harper?
Miałeś kiedyś tak, że ktoś, kogo kochasz,
nagle cię totalnie olał?
Nie wiem. Może ma jakiś problem.
A może to kawał suki. Kto wie?
To nie tak, że cię tu nie chcę.
Piszę to od dawna, bez powodzenia.
Bez szacunku i bez zysku. Nie wiem, czy się opłaci.
Ale wiem, co się opłaci. I chcę, żeby się udało.
Jeśli chcesz mieszkać z ubogim ojcem.
Pięć dych za tydzień i duże frytki co czwartek.
Jeszcze coś.
Słabo, że syn kradnie deskę surfingową pod koniec.
To przewidywalne i nierealne.
Czytałoś całość?
Przy sraniu. Zawsze czytam.
No to ładne sranie było.
Miałom zatwierdzenie. Nie dopowiadaj sobie.
Dobranoc.
- Dlaczego mnie osądzasz? - Wcale nie.
Jak coś, nie pocałuję cię.
Na nic nie licz.
Co ty, nawet o tym nie myślałem.
Dobrze, że wszystko jasne.
No to oddawaj groszek.
I tak już się zrobiła papka.
Dzięki.
Gdzieś ty była?
Masz szlaban!
No?
Do domu, już!
Amerie Wadia, do domu, ale już!
Nie będę powtarzać!
Dobranoc.
I jak, mały?
Zarobas, bingo.
Dawaj.
Napisy: Konrad Szabowicz e już!