BAL 11. KLASY
Każdy chce być bohaterem własnej historii.
NICZEGO NIE ŻAŁUJ
Jest jeden sposób, by to zweryfikować.
Nie po rzeźbie.
Nie po magicznej mocy
czy zjedzonych naraz burgerach.
O nie.
Bohatera można poznać wtedy…
gdy stawi czoła złoczyńcy.
Gdzie Amerie i Harper?
Widział ktoś Amerie i Harper?
SZKOŁA ZŁAMANYCH SERC
2 MIESIĄCE WCZEŚNIEJ
Nowy rok szkolny!
Mam coś dla ciebie na powrót do szkoły.
Co, ojca?
Oficjalnie zostaję twoim bodyguardem.
Gdzie ty, tam ja.
Nawet kloca beze mnie nie zwalisz.
Będę najlepszą kumpelą, typiaro!
A do tego
mam to.
- Co to? - Gaz pieprzowy.
Samoróbka?
Z przepisu z neta. Sobie też zrobiłam.
Będę cię chronić za wszelką cenę.
Przerażasz mnie.
Sztosik.
Czujesz się jak suka u władzy?
- Trochę. - Kim jesteśmy?
Kim?
Sukami u władzy!
Gazu, pociąg.
Najgorzej.
To była norma.
W porządku, Harps?
Lecimy.
No.
Obróć się.
No zatkało mi kakao.
Jakim cudem już po wakacjach?
Łaknę edukacji.
Nie wytrzymam.
No, przydałaby ci się.
Możemy dwójkami?
Czy nie chcecie?
Luzik.
Super.
- W porządku? - Pewnie.
Nastawiłam się na spacer w trójkę.
Bez Amerie byliśmy we dwoje, a wcześniej byłam sama.
Nie żebym się nie jarała, że jesteś.
Wiem. Dzięki.
Zdzira i konfitura.
Załatwiłaś Ca$ha!
Jeszcze słowo.
Ktoś ma mokro.
Spieprzaj, mówiłam, że odpuszczam.
Liczy się tylko Harper.
Daję ci tydzień.
Poważnie. To faceci nam namieszali.
Tydzień.
Ostro.
Nie zauważyła mnie.
Przejmujesz się?
Całe wakacje o tym gadaliśmy.
Niech to zostanie między nami.
Dram mi już wystarczy.
No to lepiej unikaj Amerie.
Laska jest jak Eris. Ściąga chaos i cierpienie.
Kto to Eris?
Bogini chaosu.
Wkręciłam się w mitologię.
Sztos.
Głosujcie na Socjalistyczno-Marksistowską Queerową Partię Antyśmieciowej Krucjaty,
jeśli martwi was ilość plastiku
nierecyklowanego przez stołówkę.
Na edukację domową już za późno?
Nie wiem, ale tym outfitem już zjebałeś.
- Wal się. - Powaga.
Co to za kamizela?
Wesołego żelka?
Jest ósma rano.
Opowiadam się za poprzedzaniem nazwisk zaimkami.
- Ponadto… - Zaimki to przeszłość.
Teraz mamy ziomimki.
Ja nazywam się Spider,
a moje ziomimki to mordeczko, ryju i braciak.
To celowa bigoteria i przestępstwo nienawiści!
Luzik.
Dziś w bunkrach impreza wyborcza.
Bez Spidera.
Dusty z Wisha?
Co ty masz na sobie?
Ewolucja, słonko.
Szkoła musi mieć swoje ciasteczko.
I to niby ty?
Wypełnię sobą każdą szparkę, którą zostawił Dusty.
Każdą.
Prędzej wskoczy na pastucha, zboku.
Luz, to komplement.
Nic już nie można.
A co z Dustym?
Nie wiesz?
Zmienił szkołę.
Co miał zrobić? Zrujnowałaś mu reputację przed wszystkimi.
Załatwiłaś już dwóch.
Najpierw Ca$h, potem Dusty.
- Kto będzie następny? - Pysk.
Choć Dusty nie siedzi.
Stul pysk, Spider.
Amerie, nie!
Co to, dressing?
Oblaził Halpel,
źlobię mu psik-psik siosikiem.
O kurde. Sorki, Zoe.
Dobrze wiedzieć, że nic się nie zmieniłaś, mapowa suko.
- Szmata. - Jędza.
Mapowa suka.
Kuźwa, żelki. Mam pięć sekund.
Nie przegnij, stary.
Liczyłam na spokojny semestr,
a ty niemal wybiłaś oko Anthony'emu Vaughnowi
gmachem opery.
A to co?
Pieprz cayenne, ocet…
Pycha. Masz szczęście, że nic się nie stało.
Oni są porobieni.
Obrażali Harper i się wściekłam.
Czyli można napadać ludzi
w obronie przyjaciół?
- Tak. - Tak.
Wiecie co?
Dam wam wyzwanie. Znajdźcie lepszy sposób na radzenie sobie w sporach.
Trochę kreatywności.
Zamiast walczyć,
zróbcie turniej tańca, jak w filmach.
Zamiast kogoś walnąć, przywalcie tekstem.
„Nie leżysz mi.
Wypad, koleś”.
Sio, spróbujcie.
Śmiało.
Nie leżysz mi.
Wypad, koleś.
Dziękuję, wystarczy.
Amerie, od jutra masz karę.
Harper, zostajesz.
- Ale… - Dziękuję, możesz iść.
Sio.
- Jak się trzymasz? - Dobrze.
- Jak w domu? - Dobrze.
Amerie mi pomaga, pożycza mi rzeczy.
Do ojca wciąż nie wróciłam.
Wasz kontakt…
Idę na swoje.
No tak.
Powiadomię innych nauczycieli.
Gdybyś musiała wyjść z lekcji, przyjść do mnie…
Sekcja specjalna, jasne.
Nie potrzebuję specjalnego traktowania.
Dobrze?
No pewnie.
Idziemy się pouśmiechać?
- Jasne. - Dobra.
Cześć.
Przyszedł nowy Dusty.
Najgorsze będzie „nie”.
Dziwak.
A jednak.
Siemaneczko.
Spłoń w piekle, zboku.
- Co? - Spłoń w piekle, zboku!
- Z drogi. - Dziwak. Spłoń w piekle.
- Źle się czuję. - Ohyda.
Przepraszam.
Frajer.
- Przepraszam. - Ohyda.
Anthony.
Oni mają rację.
Wiesz, co robić.
Przygotuj się, Jojo.
Zapraszam.
Wiecie, co robić.
Niżsi z przodu, wyżsi z tyłu.
Nie dyskryminuję,
to pragmatyzm.
Miejmy to z głowy.
Szkoda Dusty'ego.
Ponoć chodzi do Św. Bruna.
Prywatna szkoła męska?
Żadnych uwag.
Dzięki.
Nowy?
- No. - Amerie.
Rowan.
Fajna kamizelka.
Witajcie ponownie
w domu z dala od domu.
- Tęskniliśmy za wami, prawda? - O tak.
Wspaniale widzieć wasze buźki.
Poznajcie wszyscy wyjątkowego nowego ucznia
naszej szkoły.
Nazywa się Rowan.
Przyjechał aż z Dubbo.
Wielkie brawa.
Rowan z Dubbo.
Rolnik szuka żony!
Dziękuję, Spencer.
Jak Morgan Wallen.
Stylóweczka country.
Ciszej! Jak w oborze.
Sorki, pohamuj widły.
Śpisz w stodole?
Fotograf będzie jeszcze tylko dziesięć minut.
O kurwa.
Na pewno pamiętacie
naszego wuefistę. Pan Timothy Voss.
Wielkie brawa.
- Gdzie on był? - Ponoć w ruskiej sekcie.
Słyszałom, że go zawiesili, bo miał OnlyFansa.
„Misio Voss”.
- Słyszałam. - Dziękuję,
pani dyrektor.
Dobrze tu z wami znów być.
Oczywiście.
Słyszałem, że to był ciekawy rok.
Mam nadzieję, że ze mną na pokładzie
sprawy się uspokoją.
Jak to mówię,
pora strzelić parę goli!
No to jak po golu.
Wielki uśmiech.
Poprawcie włosy. A ty, Amerie,
tym razem nie zamykaj oczu.
Raz zapomniałam kropli.
No dobrze. Trzy, dwa…
Anthony Vaughn chce uciąć sobie kutasa przed szkołą!
Nie!
Nie tak miało być!
Fiut przynosi mi same kłopoty.
Przez niego się wydurniam.
Panny mnie nienawidzą.
Co powiem, to słyszę, że zbok.
Anthony Vaughn!
Mój fiut to klątwa, więc się go pozbędę!
Ściągnijcie go stamtąd.
On ma broń!
Nie ma szans, nie ciachnie.
To się zdziwisz.
Ciachaj fujarę!
Brawo, Timothy.
Nie zrobiłbym tego.
Anthony,
są lepsze sposoby na wyrażanie emocji
niż grożenie odcięciem przyrodzenia.
Niby jakie?
Przerabialiśmy to na PUS.
Dobrze mówić o tym, jak się czujemy,
zanim objawi się to inaczej.
Bez jaj.
Chcesz coś dodać?
Dziesięć tygodni urlopu,
a szkoła zmieniła się w lewacki koszmar.
„Lewacki koszmar”?
Wybacz, Timothy,
ale zajęcia PUS osiągnęły wielki sukces
dzięki Jojo.
Doprawdy?
To ma być sukces?
Winisz moje zajęcia?
To twoje słowa.
Rekordowe liczby chłopców rzucają szkołę.
Fakt.
Zawieszacie wszystkich z lewej i z prawej.
Chłopcy przechodzą kryzys pewności siebie.
To prawda.
Chłopcy w szkole boją się oddychać.
A PUS wcale nie pomaga.
Ma sens.
Ciągle tylko słyszymy, że zło świata
to wina fiutów.
Nie atakujemy chłopców.
Dajemy młodzieży przestrzeń do rozmowy o problemach.
„Do rozmowy”.
Chłopcy komunikują się inaczej.
Wiesz o tym. My działamy.
Jak śpiewał Shannon Noll?
„W sklepie przy ladzie stał chłopiec mały.
Stoi i czeka, minęło pół dnia,
nikt go nie zauważył zza lady.
Wciąż popycha go ktoś,
wciąż upada on,
lecz wstaje i pyta:
A”…
Ja?
„A on?
- To nie fair”. - Po co śpiewasz Shannon…
Mam już dość
Dostać swoje chcę
Nie widzicie, że
Chcę żyć
A wy…
No dobrze.
Więcej bierzecie, niż dajecie…
Uwielbiam to.
Sama prawda.
Dobrze, posłuchaj.
- Piękne. - To nie są idealne zajęcia.
- Ale masz lepszy pomysł? - Może.
No i świetnie.
Jojo, brawo.
Timothy, nie mogę się doczekać.
- Robi się. - Dobra.
Penis wciąż na swoim miejscu?
Chłopcy w tej szkole są walnięci.
Ano.
Ale jest wesoło.
Nie ma mojej torby.
Dziwne, leżała obok mojej.
Tak. Ktoś ją gwizdnął.
Pewnie Darren i Quinni ją wzięli. Znajdzie się.
Chodź, wyluzuj.
Połączenie przychodzące od osadzonego
w zakładzie karnym Denison.
Wiem, miało być o ósmej, ale Clocks ciągle wisi na telefonie.
Który to?
Wiesz, ten ćpunek z jedną grubaśną łapą.
Jak tam szkoła?
Nuda.
Dusty zmienił szkołę.
Mamy nowe ciacho, Ant chciał sobie uciąć fiuta.
Czyli nic mnie nie ominęło?
- Nie. - Moment.
Serio ciacho?
Serio, ale ze wsi. Nie mój typ.
Nie wierzę, że jutro się widzimy.
Nie mogę się doczekać.
Tęsknię.
Z kochasiem gadasz, ziomek?
Kto to?
Nikt.
Nie było to najmilsze przywitanie,
ale skoro już to z siebie wyrzucili, szybko im przejdzie.
Dziękuję.
Będę szczera.
Te dzieciaki są okrutne.
Chyba przez to powietrze,
bo było tak, już gdy tu uczyłam.
Pierwszy rok płakałam w poduszkę,
aż wytworzyłam skorupę tak twardą,
że nie umiem utworzyć stabilnej relacji
z nikim poza moim psem.
Dlatego poznam cię z kimś, kto wie, jak to jest być nowym.
Malakai, poznaj Rowana. Rowan, poznaj Malakaia.
No i pięknie.
Miłej zabawy.
Idziemy.
Tu masz kółko szachowe, a tam śmiechowe.
Ktoś buchnął pionki, więc grają puszkami z farbą.
A kółko śmiechowe istnieje,
bo pedagożka zniknęła pół roku temu
i tak ją zastąpili.
A ciebie co kręci?
Sport, komiksy, chore jazdy?
Raczej filmy.
No to masz kółko filmowe.
Mówię na nie „lochy”.
Spoko. Może się zapiszę.
Tymczasem mam PUS. Narka.
Puszczalskich?
To takie zajęcia.
Pewnie.
Dziś jest impreza w bunkrze.
Wpadnij.
Chętnie.
Nara.
No dobrze.
Witam na PUS.
Zacznijmy na spokojnie.
Macie tu przybory.
Wybierzcie, co chcecie.
Mamy się uczyć o gumkach i zagrzybionych cipach.
- Po co mamy rysować? - Potraktuj to
jako sposób na wyrażenie emocji.
Wybierz odpowiedni kolor.
Spider wybrał psychiczną szarość.
Podrywasz mnie?
Po prostu jestem sexy.
Boże.
Kurwa, ale krindżówa.
A jak wolałbyś wyrazić emocje?
Nie wiem, rzucić czymś?
Walnąć coś?
Dlaczego to ma być lepsze niż powiedzenie wprost,
że te zajęcia są do dupy?
Bo sztuka nikogo nie krzywdzi.
Voss ma rację.
Właśnie przez takie bzdury Dusty odszedł,
a Antowi odjebało.
No, trio jebaków się rozpadło.
Nie liczycie się.
Faceci istnieją.
Kutasy też.
I chromosomy XY.
Łatwo winić facetów, co?
A jak chcesz naprawić sytuację?
Jak ma tu pomóc kredka?
Jak kredka ma pomóc mnie?
Spider ewoluował w króla inceli.
Dość tego.
Wychodzę stąd raz na zawsze.
Dla upamiętnienia Anthony'ego Vaughna.
A co, umarł?
Wykrwawił się?
A wy, chłopaki,
jeśli macie się za facetów…
- O nie. - Dalej, za mną.
- Jeśli wyjdziesz… - To co?
No śmiało.
Pieprzyć PUS.
Pieprzyć PUS!
Co teraz?
Wszyscy na Toma!
Ciężcy jesteście.
Hej!
No hej.
Unikasz mnie?
Nie no, co ty. Gdzie tam.
Myślałem, że przez wakacje choć napiszesz.
Sam się nie odzywałeś.
Nie chciałem cię pospieszać.
Nie żeby było co pospieszać.
Dużo o tobie myślę.
Ja o tobie też.
Ale Harper mnie potrzebuje.
To mój priorytet.
Rozumiem.
- Serio? - Tak.
Nie będę udawał, jestem rozczarowany.
Ale to miłe.
A chuj z tym.
Idziesz dziś do tego bunkra?
Malakai…
Fajnie było. Naprawdę.
Ale mówiłam poważnie.
Harper jest teraz najważniejsza.
Dobrze?
No pewnie.
Amerie!
- My tylko… - Mamy torbę.
Pykło w jeden dzień.
To chore.
Co za świr to zrobił?
Nie żyje od około dwóch dni, widać.
NCIS: Liceum Hartley.
Quinni, nie.
Trzeba go pochować.
Który pajac to Ptasi Świr, co?
To pewnie tylko durny żart.
Wiem, że to Chook.
Ktoś by go widział. Woodsy i ja jesteśmy czujni.
To musi być Spider.
Widziałam go.
- Minęły tygodnie. - No i?
Może nie wie, że to my.
A może czeka?
A może mi odbija?
Nie sądzę, że to on.
Chodź na imprezę. Przycisnę Spidera, przyzna się.
Brzmi fajnie, ale mam robotę.
OŚWIADCZENIE O NIEZALEŻNOŚCI
Jeden mały podpis.
Podpiszę, a tata
zniknie.
- Zostanę sama. - Nie.
Masz mnie.
Nie będziesz sama.
Nie na zawsze.
Skończymy szkołę,
zostaniesz jakąś superchirurżką, a ja dołączę do gangu.
Walić to, dołączę z tobą.
Poważnie.
Będę przy tobie.
Pieprzyć to, idziemy.
Chodź.
Skoro jest nas czworo, byłoby fajnie,
gdybyśmy sporządzili listę tematów
i zaplanowali kolejność rozmów.
Możemy zmieniać temat naturalnie,
ale dobrze wspomnieć, że to koniec.
Pierwszym tematem może być
nadopiekuńczość Amerie,
która utrudnia jej miłość.
To dość skomplikowane.
Racja, harmonogram to przeginka.
Mniejsza z tym.
Ale tu wali.
Nie, to moja torba.
Mam w niej ibisa.
Pochowam go.
Spocznie sobie przy oceanie.
To ty jesteś tym Ptasim Świrem?
Zaczyna się.
Albo nie tylko ja uważam Harper za wiedźmę.
Miłej imprezy, umyj zęby.
To na bank ten kutas.
Nie, on się boi ptaków.
Nie tknąłby ptaka.
Pieprzysz.
Serio.
Za dzieciaka sroka go podziobała.
Poharatała mu szyję.
Koleś się nabawił fobii.
Jakiejś ptakofobii czy coś.
Jasne.
No proszę, muzyk country.
Country.
- Chrum, chrum! - Owcojeb!
Jesteś.
Trochę żałuję.
Nikt nie miał dotąd tylu ksywek.
„Gumofilc” mi się podoba.
W Dubbo się tak nie ubierałem.
Chciałem… Sam nie wiem.
Tak sobie wymyśliłem.
Zdejmij kamizelkę i będzie spoko.
Wtedy przyznam się do porażki.
I tak będą cię cisnąć.
Brawo, bezkamizelkowcu.
Może darmową kamizeleczkę?
Gratis dorzucam obelgi, wstyd
i założenie, że radzisz sobie z bydłem.
To nieprawda, że odebrałeś poród krowy?
Niestety.
Spójrz na te dłonie.
W życiu łopaty nie trzymałem.
Kurde.
Faktycznie gładziutkie, Rowan.
- Masz gospodarstwo? - Nie.
Dubbo to miasto, nie wieś.
No ale łatka wieśniaka przylgnęła.
Bywało gorzej.
Byłem Ziemniakiem.
Byłem mały, gruby i łysy.
Ziemniak jak nic.
Ja byłem Gilem.
Długa historia.
Tylko ty tu ze mną gadasz.
A ty ze mną.
No to mów, Gilu.
Ty, chirurg!
Nożyczki dla dzieci!
W porządku?
Powiem, że tak,
ale w sercu mam wiele trosk.
Przepraszam za rano.
Amerie się wkręciła w ochronę.
Dlaczego wszystkie panny
mają mnie za zboka?
Bo się tak zachowujesz.
Wcale nie.
Jestem miły.
Tylko…
Co otworzę jadaczkę, to panny się rzucają.
W złym sensie.
Jakoś nie jest mi przykro.
Ani trochę?
Laski mają powody.
Wiem, że jest masa zjebów,
ale ja do nich nie należę.
Każdy może być zjebem.
Wiesz, jak nam jest ciężko? Nie możemy opuścić gardy.
Raz w Halloween byłem Atomówką.
Bujasz się ze Spiderem.
Próbowałeś się zakumplować z laską?
Pewnie.
Nie na bzykanie.
No to od tego zacznij.
Jak coś,
to w kampanii dążę do tego,
by szkoła była bezpieczna dla niemężczyzn.
Sztosik.
Trochę mi miesza to, że trzymasz sztamę z oskarżonym o gwałt.
Ca$h nic nie zrobił.
- Harper nie wini go… - Fajnie, że umie wybaczyć.
Ale jaki to niesie przekaz dla innych ofiar?
Mam pomysł na twoją kampanię.
Pilnuj swojego nosa.
Chodź. Nie zaczynaj.
Idziemy gdzieś na bok?
Widać, że Ant kryje kumpla.
Ant nie umie kłamać.
Harper się boi.
Pomożemy jej, jeśli udowodnimy,
że to wybryk Spidera.
Mam pomysł.
Osrańcu!
Ponoć się boisz ptaków.
Co, do chuja?
Kuźwa, zabierz to.
- Sprawdź szyję. - Zabierz to!
Sprawdź.
- Nie, proszę! - Ma bliznę.
Mówiłem, fobia.
Nie wiem, jak ty to znosisz.
Przywykłam do tego.
To źle, że nie zostawiłom Ca$ha?
Nie, to Sasha pieprzy jak potłuczona.
Winisz go za to gdzieś w sercu?
Nie.
Ale mógł komuś powiedzieć. Mógł zrobić coś więcej.
Dzięki niemu nie było gorzej.
Tak zeznałam i powtórzę to w sądzie.
W sądzie.
Mam chłopaka, którego czeka proces.
Masakra, że mogą go zamknąć na długo.
Jutro macie widzenie?
Tak. Jego babcia mnie zabiera.
Codziennie gadamy.
Ale…
Ale dotknąć jego dłoni…
Spider mówi, że jesteś wiedźmą.
Chodź, porzucamy uroki.
Ja pierwsze.
Abraka…
Przestań.
Abrakadabra.
Żebyś utonął w mastce.
Abrakadabra.
- Sztos. - Żebyś zawsze wchodziła
w pokrzywy.
Pora się zmywać.
Coś ty odwaliła?
Miło się gadało.
No nie.
Serio.
Myślałam, że to on.
Jesteście walnięte, ale dzięki.
Bez jaj.
To musi być Chook.
- Skąd wie, gdzie mieszkasz? - Stalkuje mnie.
Chodźmy na policję.
Mam się przyznać, że podpaliłam wóz?
Ucieszą się.
Wybacz, że cię w to wciągnęłam.
Przestań. Nie pozwolę cię skrzywdzić.
Nie obraź się, ale co zrobisz?
Dwie dziewczyny,
które odwaliły coś strasznie głupiego,
a teraz ponoszą konsekwencje.
Jak ty nas przekonałaś?
To nie Mali Agenci, to gangus.
Czego właściwie szukamy?
Dowodu, że Chook ją śledzi
i podrzuca te ptaki.
Harper nie będzie musiała udowadniać, że tam był.
Zawiną go za stalking czy coś.
Jego telefon.
Kurwa mać.
- Siemanko. - A wy kto?
Chcemy pogadać.
Czekaj, czekaj.
Że niby wbiłem do szkoły,
zabrałem torbę, znalazłem truchło,
położyłem na torbie,
ogarnąłem typiary adres,
wziąłem kolejne truchło i tam zaniosłem?
Właśnie.
I miałbym się przyznać?
- Nie. - Nagrywanie.
Kurwa, żałosne.
Po chuj mi taka akcja?
Masz motyw.
Niby jaki?
Miałbym się mieszać przed procesem?
Pogrążyć chłopaków?
- To ma sens? - Niezbyt.
Niezbyt?
Głupio zrobiliście, przyłażąc tu.
Nie lubię, jak ktoś dotyka moich rzeczy.
Nie lubię, jak o coś, czego nie zrobiłem, oskarża mnie ktoś,
kto puścił mi z dymem furę
i zapuszkował kumpli!
Macie szczęście,
że unikam kłopotów.
Wypierdalać.
Możecie też zostać.
Nie ty.
Chodź tutaj.
Już dobrze.
Rozejrzyj się.
To Ca$h.
To jego świat.
Myślisz, że go znasz? Nie.
Znam go.
Tak? Powiedział ci prawdę?
Powiedział?
Chodź. Znasz prawdę?
Jaką prawdę?
Nie wiesz?
Miał wziąć udział.
Ależ się nakręcił.
Tylko stchórzył.
To nieprawda.
Nie?
A dlaczego wolał nie zeznawać?
Dlaczego mnie nie sprzedał?
Bo jest jednym z nas.
Zawsze był.
Zawsze będzie.
Myślisz, że kogoś znasz,
a chuja wiesz.
Prawda?
Powiedz to.
- Mów! - Chuja wiem.
Spierdalaj.
No dobrze.
Turlać do bramki i z powrotem.
- Dalej. - Po co?
Powodów jest wiele.
Turlaj i już, po kolei. Brać opony.
Jedziemy.
Pokaż siłę, Anthony.
Zaraz was będą czwórki palić.
Nie wiedziałem, że tak lubisz Nolla.
Nie Nolla.
Moving Pictures z 1981 roku.
Dziękuję. A Timothy ma rację,
nie on pierwszy tak uważa.
Matka Anthony'ego suszy mi głowę.
Rodzice Dustina też powiedzieli, co myślą, wypisując syna.
Muszę pokazać, że traktuję to poważnie.
Pozwalając im na te bzdury?
Też. A PUS będzie opcjonalna.
- Co? - Nie patrz tak.
Przecież nikt nie będzie tam chodził.
Ja uważam, że pojawi się nowa rzesza uczniów,
którzy przy tobie rozkwitną.
Trochę wiary.
Bez obaw, nie będzie tu tych bzdur,
które musieliście znosić cały semestr.
Nie będziemy tu śpiewać „Kumbaya”
i ględzić o uczuciach.
Dawno temu
mężczyźni byli królami!
Wojownikami.
Szlachtą.
Świat zrobił z nas słabeuszy.
Mazgajów. Leszczy.
Fujary, które nie radzą sobie z oponą!
Dziś to się zmieni.
Zapraszam, królowie. Gdzie jesteście?
Jesteście tam?
Wojownicy.
Szlachto.
- Szlachta nosi kutasy. - Kutasy.
Uwolnijcie bestię, która w was drzemie!
Kutasy.
Jesteśmy szlachtą z kutasami.
Kutasy!
Co oni mówią?
„Kutasy”. Pięknie.
Piggott, masz gościa.
Cześć, gdzie byłaś?
To nie Chook.
Co?
Ten Ptasi Świr.
Gdzie byłaś rano?
- U Chooka. - Noż kurwa!
Nic o tym nie wie.
- Nie chce się mścić. - To psychopata.
- Quinni i Darren byli ze mną. - Nie mogę.
Przestań mnie chronić.
Nie widzisz, że cierpisz?
To przeze mnie cię to spotkało.
- Nie. - Nie chodzi tylko o ciebie.
Cała szkoła ma mnie za okropną jędzę.
A ja sądzę, że mają rację.
Nie jesteś jędzą.
Obie zjebałyśmy.
A ty jesteś najlepszą kumpelą.
Masz tyle energii.
Jesteś jak królik Energizera na dragach.
Przerażasz mnie, kiedy kierujesz całą we mnie.
Musisz ją wyładować gdzie indziej.
Przysięgam, jak będziesz mnie chronić,
ogolę łeb tobie.
Pasowałoby mi.
Zaczekaj chwilę.
Za ten numer z kutasami
inny belfer dowaliłby wam karę.
Ale nie ja. Wiesz dlaczego?
- Nie. - Bo wiem, jak to jest.
Społeczeństwo już was gnębi.
Mój staruszek prowadził firmę 50 lat.
Od start-upu do międzynarodowego kolosa.
A potem wyleciał.
Z firmy, którą sam założył.
A wiesz, za co?
Za żart.
Jego życiowy dorobek. Żart.
Tak działa ten odważny nowy świat.
Ci chłopcy skoczą za tobą w ogień.
Wiesz, jak to się nazywa?
Głupota?
Przywództwo.
Z tym się trzeba urodzić.
A tobie się udało.
Mnie też.
Razem możemy wiele.
Zaczniemy od naprostowania tu kilku rzeczy.
Dla chłopaków. To jak?
Super.
- No. - Tak.
- Wiedziałem, że pomożesz. - Tak jest.
- Timothy. - Stacy.
- Miło cię widzieć. - Również.
Wyjaśnisz mi kontekst tych kutasów?
Oczywiście.
Kultywowanie Utraconych…
Tradycji…
w Aranżacji…
Staruszka?
Jasne.
Rola przewodniczącego szkoły
to wielka odpowiedzialność.
Zadanie dla lidera,
który dba o innych.
Który zadba o dobrobyt uczniów.
W tym roku kandyduje tylko jedna osoba.
Brawo, Sasha.
Zachęcam,
byście okazali odwagę,
weszli na ring i spróbowali swoich sił.
Sasho, możesz przedstawić swój program.
Dziękuję szanownej…
Chwileczkę!
Ja wystartuję.
No dobrze, Spencer. Jeśli chcesz…
Czujecie się zapomniani?
Niezauważani, porzuceni?
A może gorzej,
może wręcz dusi was strach
przed wykluczeniem?
Tacy jak Sasha So sprawili,
że od dawna czuję się
odpowiedzialny za problemy świata.
- Obrażasz mnie. - Dość.
Możecie o mnie mówić, co chcecie.
Niczego nie ukrywam.
Pora, byśmy my,
wykluczeni, odzyskali władzę.
Czas przestać przepraszać za to,
jacy naprawdę jesteśmy.
Głosujcie na mnie, Spencera White'a,
jeśli chcecie prawdziwego przywódcy.
Tak jest!
Bardzo dziękuję, Spencer.
Jeśli wygra, to kaplica.
Nie wiem, czy Sasha to lepsza opcja.
Też wystartuję.
Co ty odwalasz?
- Amerie. - To może być to.
Tak spożytkuję tę energię.
Wszystkim to wynagrodzę.
No to mamy niespodziankę.
Pewnie mało kto by na mnie zagłosował.
Rozumiem, zawiodłam was.
W jeden dzień wkurzyłam z 20 osób.
Tak można?
Ale to dlatego się nadaję.
Chcę się doskonalić.
Chcę to wynagrodzić,
pracując pięć razy ciężej niż inni.
Udowodnię, że jestem dobra.
No i kto by wybrał tych pajaców?
Oni chcą tego dla siebie,
dla własnego ego.
Cóż. Głosujcie na mnie.
Amerie Wadia. Największy zjeb tej szkoły.
Wynagrodzę wam to.
Dziękuję, Amerie.
Oto nasza trójka kandydatów, moi drodzy.
Okazało się, że Harper nie potrzebuje ochroniarza.
Jasne.
Znajdę chwilę czy dwie.
Na prowadzenie kampanii?
No tak, fakt,
ale też na spotkania z tobą.
- Chętnie. - Chcę tego.
Zaczniemy dziś?
Pewnie.
Cześć, Gilu.
Siema, Ziemniak.
Co dziś robisz?
Poprowadzimy twoją kampanię,
ale musisz wybrać zastępcę.
- Quinni. - Serio?
Poradzisz sobie.
Ale mieli miny, jak się zgłosiłaś.
Że co, kurwa?
„Żadna z ciebie bohaterka.
Ptasi Świr”.
Ptasi Świr?
To z teraz?
Przerzucił się na ciebie?
Zawsze chodziło mu o mnie.
To moja torba, pożyczyłam ci ją.
Jest podpisana.
Drugi ptak leżał pod moim domem.
Ktoś chce mnie załatwić.
Czyli to nie Chook.
Byłby w auli.
Ten ktoś był tam z nami.
Świr poluje na Amerie.
Chodzi do tej szkoły.
Kto tu mnie aż tak nienawidzi?
Każdy chce być bohaterem własnej historii.
Ale przyszło wam kiedyś do głowy, choć na chwilę, że to wy
jesteście złoczyńcami?
Pamięci Michaela Jenkinsa,
który wyprzedzał swoje czasy.
Napisy: Konrad Szabowicz czasy.