(งานพรอมเกรด 11)
เราทุกคนต่างอยากเป็นฮีโร่ ในเรื่องราวของตัวเอง
(คืนนี้ไม่ต้องเสียใจ)
แต่มีทางเดียวที่จะบอกได้ว่าเราเป็นฮีโร่
ไม่ได้อยู่ที่ว่าเราล่ำบึ้กแค่ไหน
หรือว่ามีพลังเวทมนตร์
หรือว่ากินวีตบิกซ์สิบชิ้นได้ในคราวเดียว
ไม่เลย
ทางเดียวที่จะบอกได้ว่าเราเป็นฮีโร่
คือต้องเผชิญหน้ากับวายร้าย
เอเมอรี่กับฮาร์เปอร์อยู่ที่ไหน
มีใครเห็นเอเมอรี่หรือฮาร์เปอร์บ้างไหม
(สองเดือนก่อน)
เทอมสองแล้วจ้า
นี่ ฉันมีของขวัญวันเปิดเทอมให้เธอด้วย
เหรอ เตรียมพ่อมาเหรอ
นับตั้งแต่นี้ไป ฉันจะเป็นบอดี้การ์ดของเธออย่างเป็นทางการ
เธอไปไหน ฉันไปด้วย
จะไปขี้ก็ต้องมีฉันไปด้วย
ฉันจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่เธอเคยมีเลย
แล้วก็…
นี่
- อะไรน่ะ - สเปรย์พริกไทย
เธอทำเองเหรอ
ใช่ ฉันเจอสูตรในเน็ต ทำใช้เองอันนึงด้วย
จากนี้ไปฉันมีภารกิจเดียว ปกป้องเธอให้ได้
เธอทำฉันกลัวนะ
นี่เจ๋งดี
ทำให้รู้สึกเหมือนนังตัวแสบขาใหญ่ไหม
- ได้อยู่ - เราคงเป็นแบบนั้นแหละ
อะไร
นังตัวแสบขาใหญ่
ไปเร็ว รถไฟมา
(เซาธ์ซิดนีย์)
แย่สุดๆ เลย
ก็แค่ในยุคของมันน่า
โอเคไหม ฮาร์ปส์
นี่ ไปกันเถอะ
ได้ละ
หันไป
อุ๊ยตาย ช็อกเลยแม่
ไหงกลับมาเจอกันเร็วแบบนี้
ไง
ฉันอยากได้ความรู้จริงๆ
หิวกระหายเลย
ใช่ เธอต้องการมัน
เราเดินเป็นคู่ได้ไหม
น่ารำคาญหรือเปล่า
จัดไปจ้ะ
โอเค
- โอเคไหม - โอเค ใช่ ดีมากเลย
ฉันแค่เตรียมใจมาเดินหน้ากระดานสามคน ก่อนที่จะมีเอเมอรี่
มันเคยมีแค่ฉันกับดาร์เรน และก่อนหน้าดาร์เรนก็มีแค่ฉัน
ไม่ใช่ว่าฉันไม่ดีใจที่เธอมาหรอกนะ
ฉันรู้ ขอบใจที่ให้ฉันมาด้วยนะ
นังแรด
แกทำให้แคชต้องติดคุก
ลองพูดอีกคำสิยะ
ความหงี่มาแล้วจ้า
หุบปากเลย ฉันบอกแล้วไงว่าไม่
เทอมนี้ฮาร์เปอร์เป็นเบอร์หนึ่งของฉัน
ฉันให้หนึ่งสัปดาห์เลย
ไม่ ฉันพูดจริงนะ โอเคไหม ผู้ชายคือตัวทำลายมิตรภาพของเรา
หนึ่งสัปดาห์
หยาบคายอะ
เธออาจไม่เห็นฉันก็ได้
นายสนด้วยเหรอ
ทั้งที่เราเม้าท์เรื่องนั้นกันช่วงปิดเทอมน่ะ
จริงสิ เรื่องนั้น เราเก็บเป็นความลับได้ไหม
ฉันไม่อยากเจอเรื่องดราม่าอะไรอีกแล้ว
ถ้าอยากมีชีวิตไร้ดราม่า ก็อยู่ให้ห่างจากเอเมอรี่
ยัยนั่นเหมือนเอริสเลย ความวุ่นวายและความขัดแย้งตามติดเป็นเงา
เอริสนี่ใคร
เทพีแห่งหายนะ
ช่วงนี้ฉันอินกับเทพปกรณัมมากเลย
โคตรเจ๋งอะ
เลือกพรรคเควียร์ สังคมนิยม มาร์กซิสต์ นักสู้เพื่อสภาพอากาศ ต่อต้านการทิ้งขยะเรี่ยราด
ถ้าพวกคุณเป็นห่วง เรื่องที่โรงอาหารไม่ได้รีไซเคิล
พลาสติกนิ่มเยอะแค่ไหน
คงสายไปที่จะเรียนที่บ้านแล้วสินะ
ไม่รู้สิ แต่นายทำเสียเรื่องตั้งแต่ใส่ชุดนี้ละ
- ไสหัวไปเลย - จริงนะ
เสื้อกั๊กนั่นมันทุเรศ
นี่ เยลลี่กัญชาไหม
พวก นี่แปดโมงเช้านะ
ฉันสนับสนุนให้บังคับใช้สรรพนามก่อนจะเริ่มเรียน
- และฉันสนับ… - สรรพนามมันไม่ได้เรื่อง
สมัยนี้มันต้อง "สรรพหนุ่ม"
อย่างเช่น ฉันชื่อสไปเดอร์
และสรรพหนุ่มของฉันคือ พวก เพื่อนและพี่
นั่นเป็นการจงใจดื้อรั้น และถือเป็นอาชญากรรมจากความเกลียดชัง
โอเค
ปาร์ตี้เลือกตั้งคืนนี้ที่บังเกอร์
ห้ามแมงมุมเข้า
โอเค ดัสตี้จีนแดง
ใช่ ใส่อะไรของนายน่ะ
นี่เรียกว่าวิวัฒนาการ
ตอนนี้ต้องมีหนุ่มฮอตในฮาร์ตลีย์แล้ว
และนั่นก็คือนายใช่ไหม
ฉันพร้อมจะเติมเต็มทุกช่องทุกรูที่ดัสตี้ทิ้งไว้
"ทุกรู"
เธอยอมเอาแท่งไม้แหย่รูดีกว่า ไอ้โรคจิต
ใจเย็น นั่นคำชมนะ
เดี๋ยวนี้พูดอะไรก็ผิดว่ะ
"ดัสตี้ทิ้งไว้" หมายความว่าไง
เธอไม่รู้เหรอ
ดัสตี้ไม่มาเรียนที่นี่แล้ว
จะมาได้ไง เธอเล่นซะชื่อเสียงเขาป่นปี้ ต่อหน้าคนทั้งโรงเรียน
เธอไล่หนุ่มออกจากฮาร์ตลีย์ไปสองคนแล้วนะ
คนแรกก็แคช แล้วก็มาดัสตี้
- เหยื่อรายต่อไปนี่ใครล่ะ - หุบปาก สไปเดอร์
อย่างน้อยเธอก็ไม่ส่งดัสตี้เข้าคุก
ฉันบอกให้หุบปากซะ สไปเดอร์
เอเมอรี่ อย่านะ
นั่นน้ำสลัดเหรอ
หมอนี่ใจร้ายกับฮาร์เปอร์
ฉันจะพ่นน้ำสลัดอัดหน้าเขา
ฉิบหาย โทษที โซอี้
ดีใจที่ได้เห็นว่าเธอไม่โตขึ้นสักนิด ตลอดช่วงปิดเทอมนะ ยัยแผนที่
- โคตรแย่อะ - ยัยโง่
ยัยแผนที่
แม่ง เยลลี่ฉัน ตกพื้นไม่เกินห้าวิยังกินได้
นั่นมันเยอะเลยนะ พวก
ครูอยากให้เป็นเทอมที่ปลอดอุบัติเหตุนะ
แต่ก็มีเธอที่เกือบทำให้แอนโธนี วอห์นตาบอด
ด้วยโอเปราเฮาส์จนได้
ในนี้ใส่อะไรไว้
พริกคาเยน น้ำส้มสายชู…
หอมน่ากินดี เธอโชคดีนะ ที่ไม่มีความเสียหายอะไร เอเมอรี่
ครูคะ พวกผู้ชายน่ะเมายา
พวกเขาปากเสียใส่ฮาร์เปอร์ และหนูทนฟังไม่ได้
งั้นเราคิดว่าการทำร้ายคนอื่น
เป็นวิธีที่ดีในการปกป้องเพื่อนเหรอ
- ค่ะ - ใช่ค่ะ
โอเค รู้อะไรไหม
ครูขอท้าให้พวกเธอสองคนหาวิธีที่ดีกว่านี้ ในการเผชิญหน้ากับความขัดแย้ง
พวกเธอต้องสร้างสรรค์กว่านี้
แทนที่จะใช้กำลัง
พวกเธอต้องแข่งเต้นเหมือนในหนังวัยรุ่นอเมริกัน
แทนที่จะทำร้ายคนอื่น ให้เธออัดพวกนั้น
ด้วยคำว่า "เห็นแกแล้วอึดอัดว่ะ"
"เว้นระยะห่างทางสังคมหน่อยเว้ย"
เอาสิ ลุกขึ้นมาลองพูดซิ
ลองดูสิ
เห็นแกแล้วอึดอัดว่ะ
ถอยห่างไปนิด
โอเค ขอบใจนะ พอแล้ว
เอเมอรี่ กักตัวตั้งแต่พรุ่งนี้
ฮาร์เปอร์ ครูขอคุยด้วย
- แต่ครู… - ขอบใจ เอเมอรี่ เธอไปได้แล้ว
ไป ไปสิ ไปเลย
- เป็นไงบ้าง ฮาร์เปอร์ - ดีค่ะ
- สถานการณ์ที่บ้านเป็นไง - ดีค่ะ
ค่ะ เอเมอรี่ก็ดีมากเลย ให้หนูยืมของ
ยังกลับไปที่บ้านพ่อไม่ได้ ก็เลย…
ก็ติดต่อเขาสิ…
หนูปลดแอกอยู่ค่ะ
จ้ะ
ครูบอกสถานการณ์ของเธอให้ครูคนอื่นรู้แล้ว
ถ้าเธอต้องออกจากห้องเรียน หรือมาที่ห้องครู…
หน่วยเหยื่อพิเศษสินะ ใช่ เจ๋งค่ะ
หนูไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องการให้มาดูแลอะไรเป็นพิเศษ
โอเคนะคะ
ใช่ โอเคเลย
เราออกไปยิ้มให้กล้องดีไหม
- ค่ะ - โอเค
ว่าไง
ดัสตี้คนใหม่มาแล้ว มาเลย
อย่าปฏิเสธเลยน่า
อี๋
นั่นแย่กว่าอีก
ว่าไง สาวสวย
ไปตายซะไป ไอ้โรคจิต
- พูดว่าไงนะ - ไปตายซะไป ไอ้โรคจิต
- หลบไป - อี๋ ไปตายซะไป ไอ้โรคจิต
- รู้สึกไม่ดีเลย - อี๋
ขอโทษนะ
ขี้แพ้
- ขอโทษนะ - อี๋
แอนโธนี
ทุกคนพูดถูกนะ
เธอรู้ว่าต้องทำยังไง
ใช่ เตรียมใจไว้นะ โจโจ้
ใช่ เข้ามาเลย
รู้ขั้นตอนแล้วนี่
เตี้ยสุดอยู่หน้า สูงสุดอยู่หลัง
ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว
แต่เพื่อความเหมาะสมล้วนๆ
เร็วเข้า รีบจัดให้เสร็จ
ดัสตี้ไม่อยู่แล้วจริงๆ
ได้ยินว่าเขาไปเรียนเซนต์บรูโนแล้ว
เขาเข้าโรงเรียนเอกชนชายล้วนเหรอ
เยี่ยมเลย ไร้ที่ติ
ขอบใจ
ใช่
เด็กใหม่เหรอ
- ใช่ - ฉันเอเมอรี่
โรแวน
เสื้อกั๊กสวยนี่
ยินดีต้อนรับ ทุกคน ยินดีต้อนรับกลับมา
ยินดีต้อนรับสู่บ้านหลังที่สอง
- เราคิดถึงพวกเธอ ใช่ไหม โจโจ้ - แน่นอน
ดีใจที่ได้เห็นหน้าตาน่ารักๆ ของทุกคน
ตอนนี้ครูอยากแนะนำนักเรียนคนใหม่สุดพิเศษ
เข้าสู่โรงเรียนเรา
เขาชื่อโรแวน
เขามาไกลจากดับโบ
ขอเสียงปรบมือต้อนรับโรแวนหน่อย
โรแวนจากดับโบ
นี่ พี่คล้าวมาหาทองกวาว
โอเค ขอบใจนะ สเปนเซอร์
เหมือนมอร์แกน วอลเลนเลย
รักษาความเฉิ่มไว้นะ หนุ่มไทบ้าน
เดี๋ยวเพื่อนหนีกลับนาพอดี
โทษที พ่อเสื้อกั๊ก
นายนอนในเพิงหรือ…
ขอบใจนะ ตากล้องมารอเราสิบนาทีแล้ว
แม่งเอ๊ย
ครูแน่ใจว่าทุกคนจำได้
หัวหน้าวิชาพลศึกษา ครูทิโมธี วอสส์
ปรบมือต้อนรับกลับมาหน่อย
- เขาไปไหนมา - ได้ยินว่าไปเข้าลัทธิรัสเซีย
ได้ข่าวว่าถูกพักงานเพราะเล่นโอนลีแฟนส์
"แซดดี้ วอสส์"
- ฉันเคยได้ยินนะ - ขอบคุณ
ขอบคุณครับ ครูใหญ่วูดส์
ดีใจที่ได้กลับมาร่วมงานกันอีกครับ
ดีค่ะ
ได้ข่าวว่าเทอมที่แล้วน่าสนใจทีเดียว
ใช่ ผมตั้งตารอที่จะ
ทำให้สิ่งต่างๆ กลับมาเป็นปกติ
เพราะงั้น อย่างที่เคยพูดเสมอ…
เตรียมตัวทำแต้มกันได้เลย
โอเค ครูมีเป้าหมายให้ทุกคน
ครูอยากให้ทุกคนยิ้มกว้างๆ
ทำผมให้เรียบร้อย และเอเมอรี่ ถ้าเธอช่วย
ไม่หลับตาอย่างที่เธอเคยทำ…
หนูลืมยาหยอดตาแค่ครั้งเดียวเอง
โอเค ทุกคน และสาม สอง…
นี่ แอนโธนี วอห์นจะตัดไอ้จ้อนตัวเองกลางสนาม
ไม่นะๆ
ไม่ใช่คิวเธอนะ
ไอ้จ้อนฉันสร้างแต่ปัญหา
ทำให้ฉันทำเรื่องงี่เง่า
ทำให้สาวๆ เกลียดฉัน
พูดอะไรก็ถูกหาว่าน่ารังเกียจ
แอนโธนี วอห์น
ไอ้จ้อนฉันเป็นคำสาป ฉันเลยจะตัดมันทิ้งซะ
ใครก็ได้ไปเอาตัวเขาลงมาที
ครูขา เขามีอาวุธค่า
เขาไม่กล้าตัดไอ้จ้อนตัวเองหรอก
กล้าสิ กล้าแน่นอน
ตัดทิ้งเลยๆ
ทำได้ดี ทิโมธี
ผมไม่ได้กะจะทำจริงๆ หรอก
ใช่ แต่แอนโธนี วอห์น
มีทางดีๆ ทางอื่นในการแสดงความรู้สึก
ที่ไม่ใช่การขู่ว่าจะตัดไส้กรอกเธอนะ
อย่างอะไรครับ
เราผ่านเรื่องนี้กันมาแล้วในวิชาพสส.
มันอาจมีประโยชน์ที่จะพูดถึงความรู้สึกเรา
ก่อนที่มันจะเริ่มทะลักออกมาจากทางอื่น
เอาแล้วไง
มีอะไรจะเสริมไหม
ผมไม่อยู่สิบสัปดาห์
ฮาร์ตลีย์ก็กลายเป็น ฝันร้ายการตื่นรู้ที่แสนเปราะบางไปแล้ว
"ฝันร้ายการตื่นรู้ที่แสนเปราะบาง" เหรอ
ใช่ โทษทีนะ ทิโมธี
แต่วิชาพสส.ประสบความสำเร็จขนาดนี้
ก็เพราะโจโจ้เลย
จริงเหรอ
นี่คือประสบความสำเร็จเหรอ
นี่จะโทษวิชาพสส.เหรอ
คุณพูดเองนะ ผมไม่ได้พูด
ตอนนี้ ยอดนักเรียนชายเลิกเรียนกลางคัน กำลังพุ่งขึ้น ใช่ไหมล่ะ
ใช่
มีเด็กถูกพักการเรียนทุกวี่ทุกวัน
ตอนนี้เด็กหนุ่มกำลังประสบวิกฤตความมั่นใจ
ใช่ เขาพูดไม่ผิดนะ
ตอนนี้เด็กผู้ชายที่ฮาร์ตลีย์แค่หายใจยังไม่กล้า
และวิชาพสส.อาจทำให้มันแย่ลงอีก
ใช่เลยครับ
มีแต่คนบอกเราว่าทุกอย่างที่ผิดพลาดในโลกนี้
เกิดขึ้นจากไอ้จ้อน
เราไม่ได้เพ่งเล็งเด็กผู้ชายในวิชาพสส.นะ
ประเด็นคือให้พื้นที่เด็กพวกนี้ ได้ปรึกษาในสิ่งที่พวกเขาเจอมา
"ปรึกษา"
เด็กผู้ชายสื่อสารแบบเด็กผู้หญิงไม่ได้
คุณก็รู้ เราสื่อสารด้วยการกระทำ
ตอนนี้โนลซี่ผู้ยิ่งใหญ่พูดได้ดีที่สุด
"มีหนุ่มน้อยคนหนึ่ง รออยู่ที่เคาน์เตอร์ที่ร้านตรงหัวมุม
เขารออยู่ตรงนั้น รอมาครึ่งวันแล้ว
และพวกเขาก็ไม่มีทางเห็นเขาได้จากด้านบน"
"เขาถูกผลักไส
ถูกชนล้มไปกองที่พื้น"
"และเขาลุกขึ้นมาพูดว่า
แล้ว…"
ผมล่ะ
"แล้วเขาล่ะ"
- "มันไม่ยุติธรรมเลย" - ร้องเพลงของแชนนอนทำ…
พอกันที
ตอนนี้ฉันต้องการส่วนของฉัน
ไม่เห็นเหรอ ใช่
ฉันอยากมีชีวิต
แต่คุณ…
โอเค
เอาแต่รับมากกว่าที่คุณให้…
- รักเพลงนี้จัง - โอเค
มันจริงสุดๆ เลย
ใช่ ใช่เลย ฟังนะ…
- ฉันรักเพลงนี้ - วิชาพสส.อาจไม่สมบูรณ์แบบ
- ถ้าพวกคุณมีไอเดียที่ดีกว่า - ผมอาจมีนะ
งั้นก็ดีใช่ไหม
โจโจ้ ทำดีมาก
และทิโมธี ฉันตั้งตารอไอเดียนั้นจริงๆ
- จัดให้ - ดี
ไอ้จ้อนเขายังติดอยู่ไหม
เด็กผู้ชายที่โรงเรียนนี้บ้าจริงๆ
ใช่
แต่ก็สนุกดีนะ
กระเป๋าฉันหายไปแล้ว
แปลกแฮะ สาบานว่าเราวางไว้ด้วยกันนะ
ใช่ มีคนขโมยไปแล้ว
ฉันว่าดาร์เรนกับควินนีคงเอาไป เดี๋ยวก็โผล่มา
ไม่ต้องห่วงหรอก ไปกัน
คุณกำลังจะได้รับสายจากผู้ต้องขัง
ที่ทัณฑสถานเดนิสัน
ฉันรู้ว่าฉันบอกว่าแปดโมง แต่คล็อกส์มันคุยโทรศัพท์ไม่เลิก
คล็อกส์ไหนอีกล่ะ
ก็คนติดไอซ์ที่มีแขนตันๆ ข้างนึง ปกติข้างนึง
วันแรกเป็นไงบ้าง
น่าเบื่อ
ดัสตี้ลาออกไปแล้ว
มีคนหนุ่มฮอตคนใหม่ แอนต์พยายามตัดไอ้จ้อนตัวเอง
งั้นฉันก็ไม่ได้พลาดอะไรเท่าไรเนอะ
- ไม่หรอก - เดี๋ยวนะ
เด็กใหม่ฮอตเหรอ
ฮอตแต่ก็ไทบ้าน ไม่ใช่สเปกฉัน
ไม่อยากเชื่อเลยว่า ฉันจะได้ไปเยี่ยมนายวันพรุ่งนี้แล้ว
ฉันรู้ รอไม่ไหวแล้วเนี่ย
คิดถึงเธอนะ
คุยกับผัวอยู่เหรอ พวก เฮ้ย
ใครน่ะ
ไม่สำคัญหรอก
ก็ไม่ใช่การเริ่มต้นที่ราบรื่นที่สุด
แต่ตอนนี้เด็กๆ ได้ปลดปล่อยแล้ว ครูแน่ใจว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป
ขอบใจนะ
ครูจะพูดตามตรงนะ
เด็กที่ฮาร์ตลีย์น่ะหยาบคาย หยาบคาย
ในน้ำต้องมีอะไรแน่ๆ
เพราะมันเป็นแบบนั้นมาตลอดตั้งแต่ครูมาสอนที่นี่
ปีแรกครูร้องไห้จนหลับไปทุกคืน
จนครูพัฒนาเปลือกหนาๆ ที่ทำให้ครูแกร่งขึ้น
และทำให้แน่ใจว่าครูจะรักษา ความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดและเป็นส่วนตัว
ได้แค่กับหมาครูเท่านั้น
เพราะงั้นครูจะจับคู่เธอกับ คนที่คุ้นเคยกับการเป็นเด็กใหม่
มาลาไค นี่โรแวน โรแวน นี่มาลาไค
ดีมาก
หวังว่าพวกเธอจะสนุกกันนะ
ไปเร็ว
นั่นชมรมหมากรุก ส่วนนั่นก็ชมรมฮ่าๆ
เด็กบางคนขโมยหมากไป พวกนั้นเลยใช้ถังสีเล่นแทน
และที่ชมรมฮ่าๆ ยังอยู่
ก็เพราะที่ปรึกษาของเราไม่โผล่มาหกเดือนแล้ว
และพวกเขาคิดว่า มันคงเป็นการแก้ไขระยะสั้นที่ดี…
นายสนใจอะไรล่ะ
เป็นสายกีฬา สายเนิร์ดหรือสายดราม่าล่ะ
ฉันบ้าหนังน่ะ
มีชมรมโสตทัศน์อยู่
เรียกตัวเองว่า "ผู้อาศัยในคุกมืด"
เข้าท่านะ ฉันอาจจะไปสมัคร
แต่ฉัน… ฉันต้องไปเข้า "พสส." งั้นไว้เจอกันนะ
"พวกสำส่อน" เหรอ โอเค
เป็นวิชาน่ะ
อ๋อ
นี่ คืนนี้มีปาร์ตี้ที่บังเกอร์
นายมาด้วยสิ
ได้ ก็ดีนะ
บาย
เอาละ ทุกคน
ยินดีต้อนรับสู่วิชาพสส.
เราคงเริ่มกันด้วยเรื่องเบาๆ ได้
ทุกคนจะเห็นอุปกรณ์ศิลปะตรงหน้า
เลือกชิ้นที่ชอบได้เลย
เราต้องเรียนเรื่องถุงยาง และโรควาฟเฟิลสีน้ำเงินนี่
- ทำงานศิลปะทำไม - อย่ามองเป็นงานศิลปะสิ
มองผ้าใบเป็นวิธีการสื่อความรู้สึก
เลือกสีที่สื่อถึงตัวเองได้
ครูคะ สไปเดอร์เลือกสีเทาแนวป่วยทางจิตค่ะ
นี่อ่อยฉันเหรอ
เปล่า ฉันแค่ฮอตและช่างคุยเฉยๆ
ให้ตาย
โคตรน่าอายเลย
เธออยากแสดงความรู้สึกออกมายังไง สไปเดอร์
ไม่รู้สิครับ อาจจะเขวี้ยงข้าวของ
ชกอะไรสักอย่าง
ทำไมสิ่งนี้ถึงเป็นวิธีสื่อความรู้สึกที่ดีกว่า
การที่ผมบอกครูไปตรงๆ ว่าวิชานี้มันห่วยแตกล่ะ
เพราะว่าศิลปะไม่ใช่การทำร้ายคนอื่น
วอสส์พูดถูก
นี่มันเฮงซวย วิชานี้ทำให้ดัสตี้ลาออกจากที่นี่
และทำให้แอนต์ป่วยทางจิต
จริงสิ สามหนุ่มหน้าหม้อไม่อยู่กันแล้ว
นายมันก็หัวเดียวกระเทียมลีบ
ผู้ชายมีอยู่
ไอ้จ้อนมีอยู่
โครโมโซมเอกซ์วายมีอยู่
โทษผู้ชายมันง่ายแหละเนอะ
แล้วพวกเธอทำอะไรเพื่อแก้ไขมันล่ะ
สีเทียนนี่จะช่วยแก้ไขได้ยังไง
สีเทียนนี่จะช่วยผมได้ยังไงเหรอ
สไปเดอร์วิวัฒนาการเป็นหนุ่มไร้เซ็กซ์ขั้นสุดแล้ว
พอแล้ว พอกันที
ผมจะขอลาขาดจากวิชานี้
และผมทำแบบนี้เพื่อยกย่องแอนโธนี วอห์น
โทษทีนะ หมอนั่นตายแล้วเหรอ
เขาเลือดออกจนตายเหรอ
พวกผู้ชายทุกคนในห้องนี้
ถ้าเป็นผู้ชายจริงๆ น่ะนะ…
- ให้ตายสิ - ลุกขึ้นมา ออกไปพร้อมฉัน
- ถ้าเธอออกไป… - ครูจะทำอะไร
เอาสิ แตะตัวผมเลย
พสส.ห่วยแตก
ยังไงต่อล่ะ
ล้มทับทอม
หนักโว้ย ออกไปซะ
นี่
ว่าไง
นี่หลบหน้าฉันเหรอ
เปล่า ฉัน… เปล่า อะไร ทำไมล่ะ ไม่หรอก
ฉันนึกว่าเธอจะส่งข้อความมาบ้างในช่วงปิดเทอม
นายก็ไม่ได้ส่งมาหาฉันนี่
ใช่ ก็แค่ ฉันไม่อยากกดดันเธอน่ะ
ไม่ใช่ว่ามีอะไรให้กดดันหรอกนะ
ฉันคิดถึงเธอมากเลย
ฉันก็คิดถึงนายมากเหมือนกัน
แต่ตอนนี้ฉันต้องอยู่ข้างๆ ฮาร์เปอร์
ฉันอยากมีสมาธิกับเธอแค่คนเดียว
เข้าใจแล้ว
- จริงเหรอ - ใช่
จะไม่ทำเป็นว่าไม่ผิดหวังหรอกนะ แต่…
เธอทำดีแล้ว
ช่างแม่งสิ
คืนนี้เธอจะไปบังเกอร์ไหม
มาลาไค…
เมื่อกี้ดีนะ ดีมากด้วย
แต่ฉันพูดจริงนะ
ตอนนี้ฉันต้องให้ฮาร์เปอร์มาเป็นที่หนึ่ง
แบบนั้นโอเคไหม
ได้ โอเคสิ
เอเมอรี่
- เราแค่… - เจอกระเป๋าฮาร์เปอร์แล้ว
ยังไม่ถึงวันด้วยซ้ำ
แบบนี้มันไม่ไหวจริง
ไอ้โรคจิตประเภทไหนกันที่ทำแบบนี้
มีการแข็งตัวหลังตาย ตายมาสักสองวันแล้ว
เอ็นซีไอเอส: มัธยมฮาร์ตลีย์
ควินนี ไม่นะ
เราต้องฝังมัน
เอาละ ไอ้โง่คนไหนที่มันเป็นโรคจิตนก
อาจมีไอ้โง่บางคนเล่นพิเรนทร์ก็ได้
ชุคน่ะ ฉันรู้เลย
ไม่ ไม่งั้นต้องมีคนเห็นเขาสิ ครูวูดซี่กับฉันจับตาดูอยู่นะ
ต้องเป็นสไปเดอร์แน่ๆ
ฉันว่าฉันเห็นเขา
- หลายสัปดาห์แล้วนะ - แล้วไง
ฉันเลยคิดว่าเขาอาจไม่รู้ว่าเป็นเรา
หรือเขาอาจจะรออยู่
ไม่ก็ฉันกำลังจะเป็นบ้า
ฉันไม่คิดว่าเป็นชุคจริงๆ นะ
ไปงานคืนนี้สิ ฉันจะบีบให้สไปเดอร์รับสารภาพเอง
ถึงจะน่าสนุก แต่ฉันมีงานต้องทำน่ะสิ
(คำสั่งถอนอำนาจผู้ปกครอง)
แค่ลายเซ็นเดียว
พอฉันเซ็น พ่อก็จะ…
หายไป
- เหลือแค่ฉัน - ไม่ใช่แค่เธอ
ไม่เอาน่า เธอมีฉันนะ
ไม่มีทางเหลือแค่เธอหรอก
ก็ไม่ตลอดไป
เราจะโตขึ้นและเธอก็จะกลายเป็น
ศัลยแพทย์คนดังเลิศๆ ส่วนฉันจะไปเข้าแก๊งมอเตอร์ไซค์
ไม่เอาน่า ฉันก็จะไปเข้า แก๊งมอเตอร์ไซค์กับเธอด้วย
ฉันพูดจริงนะ ฮาร์ปส์
ฉันจะอยู่ตรงนี้แหละ
ช่างมันเถอะ ไปงานนี้กัน
ไปกันเถอะ
เรามีกันสี่คนแบบนี้ มันคงช่วยฉันได้มากเลย
ถ้าเราสร้างรายการหัวข้อที่จะคุยกันคืนนี้
แล้วก็ตารางของหัวข้อ เราจะได้รู้ลำดับ
เราสลับพวกมันได้ แต่คงจะดีถ้าเรารู้
ว่าคุยหัวข้อหนึ่งจบแล้วก่อนที่จะไปหัวข้ออื่น
อย่างเช่น หัวข้อแรกอาจจะเป็น
เอเมอรี่หวงฮาร์เปอร์เหมือนไข่ในหิน
ซึ่งทำลายชีวิตรักของเธอ
นั่นฟังดูซับซ้อนอยู่นะ
ไม่ เธอพูดถูกเลย สร้างตารางออกจะเยอะไปหน่อย
โทษทีนะ ช่างมันเถอะ
ที่นี่เหม็นจัง
ไม่ ไม่ใช่ที่นี่ กระเป๋าฉันน่ะ
นกช้อนหอยอยู่ในนั้น
ฉันจะเอามันไปฝัง
จะเป็นจุดสงบๆ ริมทะเล
นายเป็นคนทำใช่ไหม นายคือโรคจิตนก
เอาแล้วไง
หรือฉันอาจไม่ใช่คนเดียว ที่คิดว่าฮาร์เปอร์เป็นแม่มด
สนุกกับงานนะ ยัยปากกลิ่นชีเซลส์
ไอ้เวรนั่นคือโรคจิตนกแน่ๆ
ไม่หรอก หมอนั่นกลัวนก
จับยังไม่กล้าเลย
เลิกตอแหลน่า
จริงนะ
ตอนเราเด็กๆ หมอนั่นโดนนกสาลิกาโฉบลงมาจิก
เนื้อตรงคอหลุดไปเลย
หมอนั่นกลัวขึ้นสมองแล้ว
เรียกว่ากลัวนกมั้ง
ไม่เชื่อย่ะ
นี่ ดูสิ พี่คล้าวมาว่ะ
หนุ่มเคี้ยวฟาง
- อู๊ดๆ ดับโบ - คนรักแกะ
นายมาด้วย
เริ่มจะเสียใจแล้วละ
ไม่เคยเห็นใครมีฉายาเยอะแบบนี้เลย
ฉันน่าจะชอบ "พังทาโกเนีย" ที่สุดนะ
ตอนอยู่ที่ดับโบ ฉันก็ไม่ได้ใส่อะไรแบบนี้นะ
ก็แค่วันแรก… ไม่รู้สิ
ฉันคิดเยอะไปหน่อย
เพราะเสื้อกั๊กนี่แหละ ถอดออกเลย เดี๋ยวก็ดี
ใช่ แต่ถ้าถอดมันตอนนี้ ก็เหมือนยอมรับความพ่ายแพ้น่ะสิ
พูดจริงนะ ไม่ว่านายจะทำอะไร ก็โดนพวกนั้นล้ออยู่ดี
ดีนี่ ไอ้เสื้อไม่กั๊ก
สนใจรับเสื้อกั๊กฟรีไหม
มันมาพร้อมกับการเยาะเย้ย ความอับอาย
และสมมติฐานประหลาดๆ ว่าเราคุ้นเคยกับเรื่องปศุสัตว์
จริงสิ งั้นข่าวลือที่ว่านายทำคลอดลูกวัวล่ะ
ไม่จริงหรอก
ดูมือคู่นี้สิ
ไม่เคยต้องทำงานหนักเลยสักวัน
แม่เจ้าโว้ย
จริงว่ะ มือลูกคุณหนูเลย โรแวน
- งั้นนายมาจากฟาร์มจริงเหรอ - เปล่า
คนไม่ค่อยรู้ แต่จริงๆ ดับโบเป็นเมืองใหญ่นะ
ถึงมันจะเฮงซวย แต่ตอนนี้ชื่อพี่คล้าวอาจติดตัวนายแล้ว
แย่กว่านี้ก็เจอมาแล้ว
ฉันเคยเป็น "มันฝรั่ง"
เพราะฉันตัวเล็ก อ้วนและไม่ค่อยมีผม
มันฝรั่งชัดๆ
ที่โรงเรียนเก่า ฉันเคยเป็น "ขี้มูกแห้ง"
เรื่องมันยาว แต่…
นายเป็นคนเดียวที่นี่เลยมั้งที่คุยกับฉัน
ใช่ เหมือนกัน
งั้นว่ามาซิ ขี้มูกแห้ง
ไง ไอ้ตัวตัดกระเจี๊ยว
กรรไกรเด็ก
โอเคไหม พวก
ฉันบอกว่าไม่เป็นไร
แต่ลึกๆ แล้วฉันเป็นเยอะเลย
เสียใจด้วยนะกับเรื่องเมื่อเช้า
เอเมอรี่จริงจังกับการปกป้องฉันมาก
ทำไมสาวๆ ถึงไม่ชอบฉันล่ะ
พวกเธอคิดว่าฉันน่ารังเกียจ
งั้นก็เลิกทำตัวน่ารังเกียจสิ
ฉันเปล่านะ
ฉันเป็นคนดีเหอะ
ก็แค่รู้สึกว่า…
ทุกครั้งที่อ้าปาก สาวๆ ก็เตรียมหาของอุดปากฉันแล้ว
แต่ไม่ใช่ของดี
ใช่ ฉันไม่สงสารนายนะ
สักนิดก็ไม่เลยเหรอ
สาวๆ มีเหตุผลที่จะระแวง
ฉันเข้าใจ ฉันรู้ว่ามีพวกผู้ชายเลวๆ
แค่ไม่คิดว่าฉันเป็นแบบพวกนั้นนะ
ใครๆ ก็เลวได้
รู้ไหมว่าเป็นผู้หญิงมันเหนื่อยแค่ไหน ที่ต้องคอยระวังตัวตลอดเวลาน่ะ
รู้ ฉันเคยแต่งตัวเป็นพาวเวอร์พัฟฟ์เกิร์ล ไปงานฮาโลวีนครั้งนึง
ฉันเห็นนายตัวติดสไปเดอร์ตลอด
เคยพยายามเป็นเพื่อนกับผู้หญิงบ้างไหม
เคยสิ แน่นอน
ไม่ใช่แค่เพื่ออึ๊บ
นายอาจจะต้องเริ่มจากจุดนั้นนะ
ไง
ฉันแค่อยากให้รู้ไว้
ว่าฉันกำลังตั้งใจจริงๆ ที่จะทุ่มเทกับการหาเสียง
ในการทำให้ฮาร์ตลีย์เป็นที่ที่ปลอดภัย สำหรับเพศที่ไม่ใช่ผู้ชาย
เยี่ยมเลย
และฉันคิดว่ามันเป็นปัญหานิดหน่อย ที่เธอเข้าข้างผู้ต้องหาคดีข่มขืนน่ะ
แคชไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น
- และฮาร์เปอร์ก็ไม่ได้โทษเขา… - ฉันดีใจที่ฮาร์เปอร์ใจกว้างแบบนั้น
แต่คนอื่นๆ ที่รอดมาจะมองเธอยังไงล่ะ
ขอแนะนำกลยุทธ์หาเสียงให้นะ
สนใจเรื่องตัวเองเถอะ
ไปเถอะ อย่าเริ่มเลย
อยากไปหลบคนอื่นหน่อยไหม
แอนต์โกหกเพื่อช่วยเพื่อนเขาชัดๆ
แอนต์โกหกไม่เก่งขนาดนั้นหรอก
ฮาร์เปอร์กลัวมาก
ถ้าเราพิสูจน์ได้ ว่านั่นเป็นแค่เรื่องงี่เง่าที่สไปเดอร์ทำ
เธอคงจะไม่สติแตก
ฉันนึกออกแล้ว
นี่ ไอ้คราบอึ
ได้ข่าวว่ากลัวนกเหรอ
นั่นอะไรวะ
แม่ง เอาออกไปไกลๆ เลย
- ดูคอเขา - อย่าให้มันโดนตัวฉัน
ดูคอเขา
- ไม่นะ ขอร้อง - เขามีแผลเป็นอยู่
บอกแล้ว โรคกลัวนกสาลิกา
เธอทนเรื่องพวกนี้ได้ยังไงกัน
ฉันชินกับคนที่ชอบตัดสินฉันน่ะ
ฉันเป็นคนเลวไหมที่ยังเข้าข้างแคช
ไม่ ซาช่าหรอกที่เลวที่พูดแบบนั้น
แต่ก็มีส่วนเล็กๆ ในใจเธอที่โทษเขาไหม
ไม่เลย
แต่… เขาก็บอกคนอื่นได้ เขาทำอะไรได้มากกว่านี้
เป็นเพราะเขา มันถึงไม่แย่ไปกว่านี้
ฉันพูดแบบนั้นในคำให้การ และจะพูดอีกในการพิจารณาคดี
การพิจารณาคดี
ฉันมีแฟนที่เข้ารับการพิจารณาคดี
บ้านะที่คิดว่าเขาอาจไม่ได้ออกมาอีกสักพัก
แต่เธอจะได้ไปหาเขาพรุ่งนี้ใช่ไหม
ใช่ ยายเขาจะพาฉันไป
เราคุยโทรศัพท์กันทุกวัน
แต่…
การที่จะได้จับมือเขาจริงๆ…
นี่ สไปเดอร์บอกว่าเธอเป็นแม่มด
มาร่ายมนตร์ใส่คนอื่นกัน
ฉันเริ่มก่อนนะ
โอมมะลึก…
เงียบน่า
โอมมะลึกกึกกึ๋ย
จงมีขี้เปียกเกรอะกรังอยู่ตลอด
โอมมะลึกกึกกึ๋ย
- แซ่บ - ขอให้เมล็ดหญ้าเจ้าชู้หลุดเข้าไป
ทิ่มเท้าได้
เรากลับกันเถอะ
ไปทำอะไรมาอีกล่ะ
ใช่ ตามนั้นเลย
ไม่นะ
ใช่ ฉันทำมัน
อุตส่าห์แน่ใจว่าเป็นหมอนั่น
เธอกับควินนีบ้าจริงๆ แต่ขอบใจที่พยายามนะ
ไปให้พ้นน่า
ชุคไง เป็นมันแน่ๆ
- หมอนั่นรู้ว่าเธออยู่ไหนเหรอ - มันสะกดรอยตามฉันแน่ๆ
งั้นเราก็ต้องแจ้งตำรวจ
ใช่ เราจะบอกตำรวจว่าฉันเผารถมันก่อน
พวกเขาต้องชอบแน่
ฉันพาเธอมาเจอเรื่องแบบนี้ ขอโทษจริงๆ นะ
ไม่ ไม่เป็นไร ฉันจะไม่ยอม ให้เกิดเรื่องอะไรทั้งนั้น โอเคนะ
ไม่ได้ว่านะ แต่เธอจะทำอะไรได้
เราก็แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ
เป็นเด็กผู้หญิงโง่ๆ ที่ทำเรื่องงี่เง่า
และกำลังรับมือกับผลที่ตามมา
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอชวนเรามาทำแบบนี้
นี่ไม่ใช่เรื่อง "สปายคิดส์" นะ ชุคน่ะอันตราย
(แคช)
นี่เรากำลังหาอะไรกันอยู่
ทุกอย่างที่พิสูจน์ได้ว่าชุคสะกดรอยตามฮาร์ปส์
และทำเรื่องซากนกนั่น
ฮาร์เปอร์จะได้ไม่ต้องพิสูจน์ ว่าเขาอยู่ที่นั่นในคืนที่พวกนั้นเอาตัวเธอไป
เราทำให้เขาโดนจับในข้อหาสะกดรอยตามได้
เขาลืมโทรศัพท์ไว้
แม่งเอ๊ย
- หวัดดี พวก - เธอเป็นใคร
เราอยากมาคุยด้วย
ขอสรุปให้เข้าใจตรงกันนะ
พวกเธอคิดว่าฉันเข้าไปในโรงเรียน
ขโมยกระเป๋าฮาร์เปอร์ หาซากนก
เอาซากนกใส่กระเป๋าเธอ
หาว่ายัยนั่นอยู่ที่ไหน
หาซากนกอีกตัว แล้วก็เอาไปวางไว้หน้าบ้านเธอ
ใช่ ถูกต้องเลย
นี่พยายามจะให้ฉันยอมรับเหรอ
- เปล่า - กำลังบันทึก
พวกเธอนี่โคตรน่าอนาถเลย
ฉันจะทำเรื่องพวกนี้ไปเพื่อ
นายมีแรงจูงใจอยู่นะ
เหรอ แรงจูงใจอะไร
คิดว่าฉันโง่พอจะไปยุ่งกับยัยนั่น ระหว่างรอการพิจารณาคดีเหรอ
พวกลูกน้องจะมองฉันยังไงล่ะ
- แบบนั้นมันเข้าท่าเหรอ - ก็ไม่เชิง
ก็ไม่เชิงเหรอ
บุกเข้ามาที่นี่มันไม่ฉลาดเลยนะ
ฉันไม่ชอบให้ใครมาแตะของของฉัน
และก็ไม่ชอบที่ถูกกล่าวหาในสิ่งที่ฉันไม่ได้ทำ
หลังจากที่พวกเธอเผารถฉัน
และจับลูกน้องฉันเข้าคุก
พวกเธอโชคดีนะ
ที่ช่วงนี้ฉันพยายามไม่หาเรื่องใส่ตัว
พวกเธอกลับไปซะเถอะ
หรืออยากอยู่ก็ตามใจ
นี่ ไม่ใช่แก
มานี่เลย
ไม่เป็นไร
ดูรอบๆ สิ ดูรอบๆ
นี่คือแคช
นี่คือโลกของเขา
แกคิดว่ารู้จักมัน แต่ก็ไม่เลย
ฉันรู้จักเขา
เหรอ งั้นเขาบอกความจริงกับแกเหรอ
งั้นเหรอ มานี่เลย
มานี่มา มันบอกความจริงกับแกเหรอ
ความจริงอะไร
นี่ไม่รู้เหรอ
มันมีเอี่ยวด้วยนะ
ใช่ มันพยายามจะทำอยู่
แต่ดันปอดแหกขึ้นมา
ไม่จริง
เหรอ
คิดว่าทำไมมันถึงไม่ให้การแย้งเจย์เดนกับทิลล่าล่ะ
คิดว่าทำไมมันถึงเลือกที่จะไม่สาวถึงฉัน
เพราะมันเป็นพวกเราไง
เป็นมาตลอด
และจะเป็นตลอดไป
อย่างที่บอก แกคิดว่ารู้จักใครสักคน
แกแม่งไม่รู้อะไรเลย
ใช่ไหม
พูดสิ
- พูดสิ - ฉันแม่งไม่รู้อะไรเลย
ไสหัวไป
โอเค
ผลักมันไปที่โกลและกลับมา
- ไปเลย - ทำไมล่ะ
มีเหตุผลเยอะเลย
สไปเดอร์ ทำไปเถอะ พวกเธอทุกคน ดันยางไป
เริ่มเลย
เร็วเข้า แอนโธนี ขอดูฝีมือใต้เสื้อไหมพรมโคร่งๆ หน่อย
ให้รู้สึกที่กล้ามเนื้อต้นขา
ไม่ยักรู้ว่าคุณเป็นแฟนตัวยงของแชนนอน โนล
ไม่ใช่แชนนอน โนล
"มูฟวิ่ง พิกเจอร์ส" ต่างหาก ต้นฉบับปี 1981
ขอบคุณ และทิโมธีพูดมีเหตุผลอยู่
และเขาไม่ใช่คนแรกที่ยกประเด็นนี้ขึ้นมา
แม่ของแอนโธนี วอห์นตามจิกฉันอยู่
พ่อแม่ของดัสตินไม่พอใจ ตอนที่ให้ดัสตินออกจากโรงเรียน
ฉันต้องทำให้เห็นว่าฉันจริงจังกับปัญหาพวกนี้ โจโจ้
ด้วยการยอมให้พวกเขาทำอะไรแบบนั้นเนี่ยนะ
ก็ใช่ แล้วด้วยการทำให้ วิชาพสส.เป็นวิชาเลือก
เร็วสิ
- อะไรนะ - อย่ามองฉันแบบนั้น
ถ้าคุณให้พสส.เป็นวิชาเลือก คงไม่มีใครมาเรียนแน่
ฉันคิดว่าแบบนั้นจะทำให้มีกลุ่มนักเรียนใหม่ๆ
ที่จะงอกงามใต้การสั่งสอนของคุณ โจโจ้
คุณแค่ต้องมีความเชื่อ
วางใจเถอะ เราจะไม่ทำเรื่องไร้สาระ
ที่พวกเธอต้องอดทนกันแบบเทอมที่แล้ว
จะไม่มีการนั่งร้องเพลง "คุมบาย่า"
และพูดถึงความรู้สึกอีก
เมื่อนานมาแล้ว
ผู้ชายอย่างเราเคยเป็นราชา
เคยเป็นนักรบ
เคยเป็นเจ้านาย
แต่โลกตอนนี้ทำให้เราอ่อนแอ
โศกเศร้า คร่ำครวญ
คนเศร้าที่ผลักยางข้ามสนามฟุตบอลยังไม่ได้เลย
มันจะเปลี่ยนไปนับตั้งแต่วันนี้
มาเลย เหล่าราชา อยู่ที่ไหนกัน
อยู่กันหรือเปล่า
มาเลย เหล่านักรบ
มาเลย เจ้านาย
- "เจ้าโลก" - "เจ้าโลก"
มารวมพลัง
มารวมตัวกันและปลดปล่อยสัตว์ร้ายในตัว
เจ้าโลก
เราคือเจ้าโลก
เจ้าโลก เจ้าโลก เจ้าโลก
พวกเขาพูดอะไรนะ
อ๋อ พวกเขาพูดว่า "เจ้าโลก" ดีจริงๆ
พิกก็อตต์ มีคนมาเยี่ยม
นี่
ไง เมื่อเช้าหายไปไหนมา
ฉันว่าไม่ใช่ชุคแหละ
อะไรนะ
โรคจิตนก ไม่ใช่ชุค
เมื่อเช้าเธอไปไหนมา
- เราไปหาชุค - พูดบ้าอะไร
และเหมือนหมอนั่นจะไม่รู้เรื่องเลย
- ฉันไม่คิดว่าเขาอยากแก้แค้นนะ - มันน่ะโรคจิตตัวจริงเลย
- ฉันพาควินนีกับดาร์เรนไปด้วยนะ - ฉันทนไม่ไหวแล้ว
ฉันอยากให้เธอหยุด เลิกพยายามปกป้องฉันสักที
ไม่เห็นเหรอว่ามันกำลังทำร้ายเธออยู่
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับเธอเป็นความผิดฉันไง
- ไม่ใช่ - ไม่ใช่แค่เธอ ฮาร์ปส์
ทุกคนที่โรงเรียนนี้คิดว่าฉันเป็นคนห่วยแตก
และฉันสลัดความรู้สึกที่ว่า พวกเขาคิดถูกออกไปไม่ได้
เธอไม่ใช่คนห่วยแตก
เรามันก็พังกันทั้งคู่
และเธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดในโลกเลย
เธอมีพลังงานมากมาย เอม
เธอเหมือน… กระต่ายเอเนอไจเซอร์ที่ใช้ยาอี
เพราะงั้นเวลาที่เธอทุ่ม พลังงานทั้งหมดกับฉัน มันโคตรน่ากลัวเลย
เธอต้องเอาพลังงานนั้นไปใช้กับอย่างอื่นบ้าง
แต่สาบานเลย ถ้าเธอยังเอาแต่ปกป้องฉัน
ฉันจะโกนหัวเธอซะ
แต่ฉันก็คงดูดีแหละ
นี่ เดี๋ยวสิ มานี่
มุก "เจ้าโลก" ของเธอ
ถ้าเป็นครูคนอื่น เธออาจโดนกักตัวไปแล้ว
แต่ไม่ใช่ครู รู้ไหมว่าทำไม
- ไม่ครับ - เพราะครูรู้ว่ามันเป็นยังไง
สังคมพยายามโค่นพวกเธออยู่แล้ว
พ่อครูทำธุรกิจมา 50 ปี
สตาร์ตอัปเล็กๆ นั้น ประสบความสำเร็จในหลายประเทศ
แต่แล้วเขาก็โดนไล่ออก
จากบริษัทที่ตัวเองริเริ่มขึ้นมา
รู้ไหมว่าทำไม
เพราะมุกตลก
ช่วงชีวิตเขา มุกตลก
นั่นแหละการทำงานของโลกวิไลซ์นี้
ตอนนี้เด็กผู้ชายพวกนั้น พวกเขาพร้อมจะเดินลุยไฟเพื่อเธอ
รู้ไหมว่านั่นเรียกว่าไง
ความโง่เง่า
มันเรียกว่าความเป็นผู้นำ
ถ้าไม่เกิดมาพร้อมมัน ก็คงไม่มี
ครูจะบอกให้นะ สเปนเซอร์ เธอมีมันในตัว
มีครูด้วย
ถ้าร่วมมือกัน เราทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้
และเราเริ่มจากการแก้ไข เรื่องเล็กน้อยที่นี่ให้ถูกต้องได้
เพื่อเพื่อนๆ เธอว่าไงล่ะ
ก็เข้าท่าดีครับ
- ใช่ - ใช่
- ว่าแล้วว่าครูพึ่งเธอได้ - ครับ
- ทิโมธี - สเตซีย์
- ดีใจที่ได้เจอ - เช่นกัน
ช่วยบอกบริบทของ "เจ้าโลก" หน่อยได้ไหม
ได้เลยครับ
เจ้าแห่งการเข้าใจความเป็นชาย…
ผ่าน…
ยอดชายผู้กร้าน…
โลกเหรอ
โอเค
การเป็นประธานนักเรียน
เป็นความรับผิดชอบใหญ่หลวง
ต้องมีความเป็นผู้นำ
ความใส่ใจคนอื่น
สวัสดิภาพของนักเรียนของเรา อยู่ในมือของคนคนนี้
ปีนี้เรามีผู้สมัครแค่คนเดียว
ดีมาก ซาช่า
ครูอยากสนับสนุนให้พวกเธอทุกคน
กล้าหาญ
พร้อมรับความท้าทายและลองดูสักตั้ง
ซาช่า พูดนโยบายของเธอให้เราฟังได้เลย
ขอบคุณครูใหญ่ที่…
เดี๋ยว
ผมจะลงสมัคร
โอเค ดีมาก สเปนเซอร์ ถ้าเธอต้องการ…
คุณรู้สึกว่าถูกลืม…
ถูกมองข้าม ถูกทอดทิ้ง
หรือแย่กว่านั้น
คุณรู้สึกหายใจไม่ออก
เพราะกลัวว่าจะถูกปฏิเสธหรือเปล่า
คนแบบซาช่า ซอ
ทำให้ผมรู้สึกว่าผมต้องรับผิดชอบ
กับปัญหาล้านแปดของโลกนี้มานานเกินไปแล้ว
- ไม่ให้เกียรติกันเลย - ผมเบื่อเต็มที
คนอื่นจะพูดถึงผมยังไงก็ได้
แต่เห็นแบบไหนก็ได้แบบนั้น
ผมเลยพูดว่า ถึงเวลาของเรา
เหล่าคนที่ถูกปฏิเสธ ที่จะทวงคืนอำนาจ
ถึงเวลาที่จะเชิดหน้าภูมิใจ
กับตัวตนจริงๆ ของเรา
เพราะงั้นช่วยเลือกผม สเปนเซอร์ ไวต์
ถ้าคุณต้องการผู้นำตัวจริง
เย่
โอเค ขอบคุณมาก สเปนเซอร์
ถ้าสไปเดอร์ได้เป็นประธานนักเรียน เราแย่แน่
พูดตามตรง ถึงจะเป็นซาช่า ฉันก็ไม่ได้รู้สึกดีกว่าเท่าไรนะ
หนูจะลงสมัครด้วยค่ะ
เอม บ้าอะไรเนี่ย
- เอเมอรี่ - อาจเป็นสิ่งนี้แหละ ฮาร์ปส์
นี่คือสิ่งที่ฉันจะทุ่มพลังงานลงไป
ชดเชยให้กับทุกคน
โอเค คิดไม่ถึงเลยนะ
ฉันรู้ว่าตอนนี้ทุกคนคงไม่อยากเลือกฉัน
และฉันเข้าใจ ฉันทำให้หลายคนต้องผิดหวัง
แม้แต่เมื่อวันสุดท้าย ฉันก็คิดว่าทำให้พวกเธอโมโหสัก 20 คนได้
เธอทำแบบนี้ได้เหรอคะ
แต่ฉันคิดว่านั่นแหละที่ทำให้ฉันเป็นผู้สมัครที่ดีที่สุด
เพราะว่าฉันอยากเป็นคนที่ดีขึ้น
ฉันอยากชดเชยให้ทุกคน
และฉันจะทำงานให้หนักกว่าคนอื่นห้าเท่า
ฉันจะทำให้เห็นว่าฉันเป็นคนที่ดีได้
แถมใครจะอยากได้ไอ้โง่สองคนนี้ มาเป็นประธานล่ะ
พวกนี้อยากได้ตำแหน่งเพื่อตัวเอง ไม่ใช่เพื่อทุกคน
เพื่อสนองอีโก้ของตัวเอง
เพราะงั้น… เลือกฉันนะ
ฉันเอเมอรี่ วาเดีย คนที่พังที่สุดในมัธยมฮาร์ตลีย์
ให้ฉันได้ชดเชยให้ทุกคนนะ
ขอบใจจ้ะ เอเมอรี่
ทุกคน นี่คือผู้สมัครประธานนักเรียน ทั้งสามคนของมัธยมฮาร์ตลีย์
นี่ กลายเป็นว่าฮาร์เปอร์ ไม่ต้องการบอดี้การ์ดตามติดแล้ว
อ๋อ
ฉันเลยมีเวลาว่างแล้ว
เวลาที่จะใช้หาเสียงประธานนักเรียนเหรอ
ก็ใช่ นั่นแหละ
แล้วก็เวลาที่ฉันจะใช้กับนายได้ด้วย
- ฉันชอบนะ - ใช่ ฉันก็ชอบ
อยากเริ่มคืนนี้เลยไหม
จัดไป
ไง ขี้มูกแห้ง
ไง มันฝรั่ง
คืนนี้จะทำอะไรล่ะ
งั้นเราจะเป็นผู้จัดการการหาเสียงให้เธอ
แต่เธอต้องเลือกรองประธาน
- ฉันว่าจะเลือกควินนี - ถามจริง
ฉันว่าเธอต้องทำได้ดีแน่
เห็นหน้าไอ้โง่สองคนนั้นตอนที่เธอขึ้นไปไหม
อะไรวะเนี่ย
"เธอไม่ได้เป็นฮีโร่หรอก
จากโรคจิตนก"
โรคจิตนกเหรอ
เพิ่งเคยได้หรือเปล่า
มันหันมาเล่นงานเธอแล้วเหรอ
ไม่หรอก มันเล็งเล่นงานฉันมาตลอด
นกช้อนหอยที่อยู่บนกระเป๋าฉัน ใบที่ฉันให้เธอยืม
มีชื่อฉันอยู่
แล้วก็นกขุนทอง นั่นก็บ้านฉัน
ไม่ว่าจะเป็นใคร มันอยากเล่นงานฉัน
ไม่ใช่ชุคจริงๆ ด้วย
เราคงเห็นหมอนั่นในหอประชุม
ใครก็ตามที่ส่งมาอยู่ในหอประชุมด้วย
โรคจิตนกออกล่าเอเมอรี่
และมันอยู่ที่โรงเรียนนี้
ใครที่ฮาร์ตลีย์ที่เกลียดฉันขนาดนี้นะ
เราทุกคนต่างอยากเป็นฮีโร่ ในเรื่องราวของตัวเอง
แต่เคยได้หยุดคิดบ้างไหม ว่ากับบางคน
เราเองที่เป็นวายร้าย
(เพื่อรำลึกถึงไมเคิล เจนกินส์ ผู้มีวิสัยทัศน์)
(และแนวทางสร้างสรรค์ล้ำยุค ขอบคุณ เวล ไมเคิล เจนกินส์ 1946-2024)