-Magpakasaya kayo. -Salamat.
Naging malapit ka na kay Alex at sa mga kasama niya.
Oo. Mababait sila.
Lalo na si Louise.
Daan, kalimutan mo na sila.
-Ano? -Narinig mo ako.
Kailangan mong mag-ingat.
Hindi totoo ang pinapakita ng mga mayayamang pamilya tulad nila.
Jacques…
Lahat ng sinasabi mo sa kanila ay gagamitin nila laban sa 'yo sa hinaharap.
-Ganoon din naman sa ordinaryong pamilya. -'Wag kang magpapauto.
Hindi ka nila makikitang kapantay nila.
Hindi sila naging mayaman nang walang dahilan.
-Sabihin mo kung hihinto na ako. -Sige.
May nawawala ba sa 'yo?
Nawawala ang kuwintas ko.
Hindi ako makapaniwala. Isang araw pa lang siya rito ay may nawawala na.
'Yong bagong pasok ba?
Mahal, ikaw ang nagpasok sa kaniya.
-Tama. -Halika nga.
'Wag mong simulan na naman.
Hanapin mo munang mabuti.
Bakit kasama mo ang isang tangang tulad ko?
Bulag ang pag-ibig, Alex.
Dahil ba sa dad mo?
-Katawa-tawa sa kaniya lahat ng gawin ko. -Makakapagbukas ka ng klub nang wala siya.
-Hindi ko kaya. -Kaya mo.
Kaya mo 'yon.
-'Wag, Louise. -Amoy laman ng tao.
Tigilan mo, Louise.
-'Wag ngayon. -Sige.
-Ano'ng ginagawa ng dad mo? -Hindi ko alam.
Jan?
Nandito na tagaplano ng kasal.
Magandang umaga.
Paumanhin. Magandang umaga, sir. Ako si Melissa, ang bagong yaya.
-'Gandang umaga, Dad. -'Gandang umaga, anak.
Mahilig kayo sa kape?
Masuwerte maganda ang panahon ngayon.
-Magandang umaga. -Magandang umaga, ma'am.
Ah, biskwit.
Olivia, nakita mo ba ang kuwintas ko na may pulang bato? Nawawala.
Hindi.
Biskwit ho?
Hindi na. Ayaw ko ng asukal ngayon.
-Kape. -Ginagawa ko na.
Naku, ang aga niya.
-Sino 'yon? -Christine!
Hindi pa ako handa. Pumunta ka sa kusina, ipagtitimpla ka ni yaya ng kape.
Bibilhin niyo na po ba ngayon?
Dad?
Dad. Bibilhin niyo na po ba ngayon?
Oo.
-Bibili si Dad ng buto. -Maganda 'yon. Para magtanim ng bulaklak?
'Hindi, para sa kabayo.
-Katas ng ari. -Olivia.
-Katas ng ari? -Semilya.
-Semilya, oo. -Magandang umaga.
-Hi.
Magandang umaga. Ako si Melissa, ang yaya.
-Dutch? -Oo. Nakakatawa, 'no?
-Kape ho? -Hindi na. Hindi rin ako magtatagal.
-Biskwit na lang? -Kuha lang kayo.
-Oo… -Hi.
-Tara na? -Oo.
Pagbihisin mo siya ng maayos 'pag lumabas kayo.
-Sige po. -Mabuti.
-Bye. -Bye.
-Isang Hunyo na salagubang ba 'yan? -Oo.
Marami nito ngayong buwan.
Ang bida sa aking koleksyon ay ang hermitanyong salagubang.
Ang osmoderma eremita. Ang eremita ay isang hermitanyo.
Sa 75 taon, ang paniwala'y nawala na ang mga ito,
pero nito lang nakakita sila ng iilan sa loob ng butas ng puno sa Bruges Moor.
Siya si Jan, ang asawa ko.
Bunso ko, si Louise. Nobyo niya, si Alexandre Vandael.
-Anak ni… -Patrick Vandael, oo.
Marami na akong mga events para sa mga Vandaels.
Pati na komunyon ni Olivia na may 400 bisita.
-'Di ko alam na anak mo si Louise. -Oo.
Kulay ang pinag-uusapan natin, 'di ba?
Nakasundo na tayo sa tela ng mesa at napkin, 'di ba?
-Mala-beige ang kulay, tama? -Tama. Jan?
-Sumali ka sa 'min. -Pasensya na, darling.
May emergency sa ospital.
Paumanhin. Magkita na lang tayo mamaya.
Balik sa usapan. Mala-beige ang kulay. Hindi na uso ang puti ngayon.
At ang magandang panahon?
-Tara na. -Salamat.
-Totoo, pero? -Mawalang galang na po.
-Aalis na rin po kami. -Ah, sige.
-Good luck sa inyo. -Louise.
Ayaw ko ang mala-beige para sa mga napkin at napkin ring.
Kalokohan. Tutok na tutok si Mom sa kasal na 'yon.
Tawag ng tawag ang tagaplano ng kasal dahil mayaman ang mapapangasawa ni Emilie.
-Alex, 'di mo nilinis ang suka? -Nasa labas naman, 'di ba?
Patay na patay siya kay Dubois.
Hindi rin gusto 'yon ni Dad.
'Pag hindi na niya kaya, lagi niyang sinasabing may emergency sa ospital.
-Alex. -Ano?
Oops.
Tara na.
Heto na, Melissa.
-Ano 'yan? -Sa pagsakay ng kabayo, kay Mom ito.
-Hindi magandang ideya 'yan. -Wala siyang pakialam.
Kasya siguro 'yan. Magiging masaya ito.
Hi!
-Tingnan niyo ang parating. -Uy.
-Uy, pare. -Buhay pa sila.
-Uy, ganda. -Ang pinakamaganda.
-Kumusta kahapon? -Ayos naman. Pwedeng seryosohin.
Uminom ka pa, magandang gamot 'yan.
-Hi. -Hi.
Uminom ka lang.
-Uy, Daantje. Nakauwi ka bang ligtas? -Oo.
Ikaw? Matindi ang hangover mo?
Hindi. Sasama ka ba sa 'min mag-tubing?
Sabi mo kahapon sasama ka.
-Magugustuhan 'yon ni Louise, 'di ba? -Oo.
Puwede mo bang ayusin ang mga gamit? Kailangan pa naming magbihis.
-Magbihis? Totoo ba yan? -"Magbibihis" na rin kami.
Sigurado ako.
Ano'ng nangyayari sa 'yo?
Sobrang ganda mo.
Naghihintay na sila.
Hayaan mo sila maghintay.
Alex.
Mas masarap 'pag may ganito.
-Gusto mo rin. -Dahil sa mga kasama ko.
Hangga't tama ang mga taong kasama mo.
Hello?
Nasa pinto si Tito Jan na may dalang kawali.
-Ang ganda. -Lapit pa.
Ganda.
Sige! Bilis pa!
-Ano'ng sabi niya? -Bilisan!
Maswerte ka kay Alex.
'Di ba?
Tara na, naghihintay ang bangka.
-Bilis pa! -Bilis pa!
Bilisan mo pa, Melissa! Bilis pa!
Sige pa!
Bilis pa!
'Yun lang ba ang kaya mo?
Bilis pa!
Sige pa!
Hindi ka marunong mangabayo, 'no?
Ayos lang 'yan. 'Di ko sasabihin kay Mom.
Sige.
Aksidente sa bangka.
Malapit sa beach club.
-Alex! -Lex!
-Alex! -Alex!
Daan, hindi siya tumutugon. Alex.
Hindi nakakatulong. Alex!
Alex, gising!
-Parating na ba ang tulong? -Oo.
-Gising! -Alex!
Anak ko.
-Ayos ka lang? -Oo.
Gulat na gulat kami nu'ng tumawag si Louise.
-Hi, Louise. -Hi.
Klase ng tawag na ayaw kong matanggap.
Ano'ng nangyari ro'n?
-Hello. -Hi.
-At sino ka? -Hi, ako si Daan.
-Ikinagagalak ko. -Hi.
Taga club, siya sumagip kay si Alex.
Lifeguard ka sa Jacques'? 'Di ko alam kung paano ka papasalamatan.
-Mom, pakiusap. -Ano?
Hindi lifeguard si Daan. Si Daan ay kaibigan ko.
Mabuting kaibigan.
Sige. Pero puwede ko pa rin siyang pasalamatan, 'di ba?
Paano nangyari?
Hindi ko alam.
Ano'ng sabi ng doktor, gaano ka pa katagal rito?
-Isang gabi kung maayos ang mga resulta. -Sige. Hindi gano'n kasama.
-Alex, papasok na 'ko sa trabaho. -Sige.
Pare.
Ma'am. Ma'am.
-Paano ka papasok? -May sakayan ng bus sa harap.
Sandali. Mag-taxi ka na, anak.
-Heto. -Hindi na po. Masyadong malaki 'yan.
Wala akong barya. Uminom ka at ipagdiwang ang resulta.
Heto.
Ihahatid na kita.
Sige. Salamat.
'Wag na, para sa magandang resulta. Salamat ha.
Sa susunod na lang.
Ngayon…
Sasabihin ko sa dad mo na ayos na ang lahat.
Magandang kamera.
Photographer ka?
Hindi. Nais ko lang mag-aral ng photography pero masyadong mahal.
Karamihan sa photographer na kilala ko ay mga walang degree.
Marami kang kilala?
May-ari ako ng isang art gallery.
Wow.
Ipakita mo sa 'kin ang mga kuha mo minsan. 'Yun ay kung gusto mo.
Sige.
-Ano? -Nakikipagkaibigan ka na sa mga katulong?
-My kailangan akong bawiin. -Talaga?
Ayaw ko nang alamin.
Ano'ng palagay ng mga kaibigan mo?
Ayos lang naman kay Louise at Victor.
Sangayon si Matti sa kahit anong gusto ng grupo, at si Margaux…
Si Margaux ay isang racist.
Hindi ako racist pero siguraduhin mong hindi ka niya pagsasamantalahan.
Mom, paano mo makikilala ang isang racist?
'Pag sinabi nilang "Hindi ako, racist, pero…"
-Ano? -Matalik kong kaibigan si Christine.
Oo na. Ayos na lahat kung gano'n.
Aalis ka na?
Oo.
Honey.
-Makakauwi ka ba? -Opo.
Tignan mo nga naman. Ang pinakamagandang babae sa Knokke.
Sipsip.
Kaaalis lang nila Margaux.
Ano'ng gusto mong inumin?
-Diet Coke lang. -Isang Diet Coke, paparating na.
Ano'ng masasabi mo sa magiging biyenan ko?
Hindi ako gaanong komportable.
-Mas malala ang nanay ko. -Talaga?
Oo.
Ano'ng sinabi niya pag-alis ko?
"Mabait na bata."
Mabait na bata? Talaga?
Oo. At, "isang bayani."
Bayani?
Hindi niya sinabing, "Kailan ka pa nakikipagkaibigan sa mga dayo?"
-Hindi, tinawag ka niyang "katulong." -Katulong? Mas mabuti.
-Akala niya'y tanga ako. -'Di 'yon sasabihin ng Dad mo.
Sinabi niya. Wala ka no'n, 'di ba?
Ano?
Masama rin pagtrato niya sa 'yo.
-Uy, Alexandre. -Ano?
May problema kami ng dad mo pero mahal namin ang isa't isa.
Minsan may iba siyang mas mahal.
Anong sinasabi mo?
May kailangan ba akong malaman?
-Alexandre? -Wala.
Wala. Paumanhin.
Buo na.
Siguro lagi kayong naglalaro nito ng mga magulang mo.
Hindi, lagi silang abala.
Laging nagtatayo ng mga tore at football stadium si Daddy.
-At ang iyong ina? -Abala siyang mag-ayos ng mga bagay
at tumutulong sa mga mahihirap.
Nagbibigay siya sa mga mahihirap?
-Hi, Mom. -Uy.
Kumusta si Alexandre?
Maayos naman. Sabi ng doktor maaaring makauwi na siya bukas.
-Magiging maayos siya. -Sasali ka ba sa laro namin?
Hindi ito masyadong gusto ni Mom.
Sige, isang laro lang.
-Seryoso? -Oo.
Ah, Go Fish na may mga kabayo.
Balasa muna.
AYOKO NA SA LUGAR NA 'TO
GUSTO KO NANG LUMABAS DITO!
May ginawa silang matinding kalokohan.
Ingat.
Mag-ingat ka. 'Wag kang mahuhulog.
Buo na.
Panalo na ako.
Buo na.
Imposible. Tatlo na lang ang sa 'kin. Nakanino ang huli kong baraha?
Makikita mo lahat sa pagitan ng mga unan.
Ayon. Tignan mo, Mom, ang kuwintas mo.
Nawala ko 'yan.
Ang galing mo't nakita mo.
-Isa pang laro, Melissa? -Sige.
Sasali ulit kayo, ma'am?
Hindi mo na kailangang maging pormal.
Magpakasaya kayo.
PUPUNTAHAN KITA
BABE, NASAAN KA?
May problema ba?
Oo.
-Malaking problema? -Mga…
nasa 1.8 metro ang haba.
Guwapo.
Mayabang, nakahiga sa ospital at awang-awa sa sarili niya.
Kasalanan ko.
Kung bakit siya nahulog.
Ang manibela…
Naiinis talaga ko sa kaniya minsan.
Minsan 'di mo na matiis na kasama siya,
at minsan kalugod-lugod siya.
'Di ko maalala ang mga kalugod-lugod niyang sandali.
Baka maskara lang 'yon,
at may mabuting lalaki sa likod no'n.
Minsan napapaisip ako.
Ng ano?
Heto.
Ano?
-Ano 'yan? -Ngipin ng pating.
-Para sa 'yo. -Bakit?
Bakit?
-'Wag na, kalimutan mo na. -Sige.
Gusto mong pagaangin ang pakiramdam ko?
-Oo. -Gamit ang ngipin ng pating?
-Oo, gamit ang ngipin ng pating. -Daan, 'di ako sampung taong gulang.
Pasensya na.
Noong sinabi mong…
"Minsan napapaisip ako…"
Isang sampung taong gulang na bata ang nakita ko.
Nasasaktan siya pero hindi niya masabi sa iba.
-Ano? -Sige na.
-Ano'ng gusto mo? -Ang ngipin ng pating.
-Gusto mo ang ngipin ng pating? -Oo.
-Gusto mo na? -Oo, pinag-isipan ko ulit.
-Pinag-isipan mo? Sige. -Oo.
Huli ka na.
Sayang.
Gusto ko ng ngipin ng pating, akin na. -Subukan mong kunin.
Ibigay mo sa 'kin ang ngipin ng pating!
Daan!
-Salamat. -Walang anuman.
ANO BA, SAGUTIN MO, NASAAN KA?
Ang ngipin na 'yan ay maaaring… Ano'ng ginagawa mo?
Ang ngipin na 'yan ay nasa 40 hanggang 65 milyon na taong gulang.
-Mahal ba 'to? -Hindi 'yan mahal, pero bihira 'yan.
Talaga?
-Masaya ka diyan? -Oo.
Kita mo, hindi pera ang nagpapasaya sa 'yo,
Pero may magagawa kang masaya gamit 'yon.
-Masaya rin naman ang mumurahin, 'di ba? -Totoo.
-Hindi seks ang tinutukoy ko. -Oo na.
May masasayang bakasyon ako kasama ang mga pamilyang nag-ipon para do'n.
Sige na.
-Nakapunta ka na ba sa isang campsite? -Oo.
-Talaga? -Oo. Noong maliit pa ako.
-Seryoso? -Oo.
-Saan? -Sa Campsite France.
Campsite France, 'wag mo 'kong lokohin.
Oo na.
Hindi pa.
Napag-uusapan na rin ang campsite, papunta ako sa isa ngayon.
Sagutin mo.
-Si Louise ito, mag-iwan ng mensahe. -Hay naku.
-Mr. Vandael, nakita ka na ng doktor? -Oo, ayos na ang lahat.
-'Di ka makakaalis nang walang pahintulot. -Makakaalis ako.
-Hindi maaari. -Maaari.
Campsite parating na kami.
-Alexandre? 'Di ba nasa… -Nasaan si dad?
Ako si Melissa, ang bagong yaya.
Nasaan ang dad ko?
Tingin ko'y nasa study n'ya.
Ang Crazy Lulu na naman?
Hindi ka nag-alala sa 'kin?
Ano ba ito?
Kababalik ko lang galing ospital.
Sabi nga ng nanay mo.
Nagdesisyon na ako.
Bubuksan ko ang Crazy Lulu. At dahil tanga ako, 'di na kita gagambalain ulit.
Hindi ka lang tanga. Sa tingin mo pa'y kaya mo na, 'no?
'Wag kang tumalikod 'pag kinakausap kita.
-Nakikipaglaro ka sa apoy. -May makukuwento ako kay Mom.
Tungkol sa pagbayad para sa Fontana.
'Di ka ba makapagpigil?
At isang matalik niyang kaibigan ulit?
Lumayas ka rito.
Lumayas ka rito!
Huminahon ka.
Kumalma ka!
Lumabas ka na!
Lumayas ka rito!
Ayaw na kitang makita. Narinig mo ako?
'Yan na huling pagkakataon na tatakutin mo ako sa sarili kong pamamahay.
Patrick! Ano'ng nangyayari rito?
Aray!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Dea Santos rili kong pamamahay.