ขอโทษ
ขอโทษนะ
เกลี้ยงชะมัด
อเล็กซ์ อเล็กซ์
อเล็กซ์…
นี่
- มันเกิดอะไรขึ้น - เอเลออนอร์
- ลูกชายคุณมา - ว่าไงนะ
เขาเอาพวกกล่องใส่นาฬิกาไปด้วย
มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้เลย
ไม่มีทาง บ้าจริง
บัดซบ ภาพจากกล้องวงจรปิด
ฉันต้องลบทิ้ง
ถ้าแพทริกเห็นเข้า เขาต้องฉุนขาดแน่
จริงเหรอคะ
- เขาบุกรุกเข้ามาเหรอ - ค่ะ เขาสวม…
- แล้วอีกคนเป็นใคร - ฉันเห็นคนเดียวนะ
เขาคล้ายคนที่โรงพยาบาลมาก
เขาทำงานอยู่ที่บีชคลับของฌากส์
บ้าเอ๊ย ฉันบอกเขาแล้วว่ามันไม่ใช่ความคิดที่ดี
ไปคบหากันคนพวกนั้น คนพวกนั้นไม่ใช่คนประเภทเดียวกับฉัน
(นักเลียจิ๋มแห่งคนอกเกอ)
- คนอื่นรอกันอยู่นะ - ปล่อยให้รอไปสิ
คุณพระ
ไอ้เวรเอ๊ย
(หลับฝันดีนะ คู่หู)
อืม…
เมลิสซา
เอเลออนอร์
มันหนักเกินใจฉันรับไหวไปหน่อย
ฉันก็เหมือนกัน
เด็กจากบีชคลับคนนั้น…
เป็นลูกชายฉันเอง
เขาชื่อ ดาน
ถามจริง
- อรุณสวัสดิ์ - อเล็กซ์
ลูอีเซ
- ดานอยู่ไหน - ดานอยู่บ้านอาโนก
- ทำไมเธอไม่ตอบข้อความแม่ - ไม่รู้สิ
"ผมไม่เป็นไรฮะ แม่" สามคำเอง มันยากเนอะ
- แม่อยู่ดูไบไม่ใช่เหรอ - ไม่ พ่อเธอไปคนเดียว
ไปหาแม่ซะ แม่เธอกำลังใจสลาย เรื่องคลิปในคอมพิวเตอร์พ่อเธอ
- คลิปอะไร - อยู่ๆ ก็ไม่รู้ขึ้นมางั้นเหรอ
หน้าผากฉันมีคำว่า "นังโง่" แปะเอาไว้หรือเปล่า
เป็นความคิดที่โง่เง่ามาก ปลอมตัวเป็นโจรแอบย่องเบาเข้าไปเนี่ย
ฉันอาจจะยิงเธอไปแล้วก็ได้
เอานิ้วยิงเหรอ หรืออะไร
ไม่ ไอ้งั่ง
กลับไปหาแม่ซะ
เจ้าหน้าที่ตำรวจ เปิดประตู
เวรแล้ว เวรๆ บ้าเอ๊ย
- ดาน - เปิดประตู
อาโนก อย่า นั่นแม่ฉันเอง
- แน่เหรอ - แน่ นั่นแม่ฉัน
- แน่ใจนะ - แน่
เจ้าหน้าที่ตำรวจ เปิดประตู
- ไงครับ - เออ
ทุกอย่างเรียบร้อยดีนะ
ลูกต้องมากับแม่
แต่งตัวแล้วมากับแม่
ให้ตายเถอะ ฉันไม่เคยถูกเอาปืนจ่อหัวมาก่อน
- ผู้หญิงบ้าดีเดือด - แต่เธอเจ๋งดีนะ
- ฉันเกือบฉี่ราดที่นอนตัวเอง - ไม่ใช่ นั่นที่นอนดาน
ถ้าโดนปืนจ่อหัวบ้าง เธอไม่ซ่าแบบนี้หรอก
อะไรล่ะ
- ลู หยุดน่า - อะไรกัน
ฉันขับรถอยู่
ลู หยุด
- ลู หยุดสิ - อะไรล่ะ
- อย่าโกรธสิ - ทำตัวปกติหน่อย เลิกจับได้แล้ว
ฉันขับรถอยู่ โอเคไหม
- หยุดนะ นี่ - อะไรวะ อเล็กซ์ เอาจริงเอาจังหน่อย
ลูกไม่ได้มาที่นี่เพื่อทำอะไรแบบนี้ แบบนี้ไม่เหมือนลูกที่แม่รู้จักเลย
- แม่ครับ ขอร้อง เงียบทีเถอะ - แถมเล่นยาด้วย มันอันตรายนะ
ไม่ได้อันตรายขนาดนั้นหรอก
- ใจเย็นๆ แล้วฟังผมก่อน - เหรอ
นั่นบ้านอเล็กซ์นะ คนเราจะบุกรุกเข้าบ้านตัวเองได้ยังไง
พวกเขาทำร้ายเราไม่ได้
ทำได้สิ ถ้าลูกขโมยเอานาฬิกา มูลค่าหลายหมื่นยูโรออกมา
นาฬิกาพวกนั้นไม่ใช่ของพ่อเขา
พวกมันเป็นสินบนทั้งนั้น ซึ่งมันผิดกฎหมาย
- แล้วภาพวาดงี่เง่านั่นล่ะ - มันมีประกันอยู่
- แม่เขาคงอยากกำจัดทิ้งแหละ - ทำไมล่ะ
เพราะหล่อนซื้อมาจากเพื่อนสนิทที่เขาไปอึ๊บน่ะสิ
แล้วทำไมแม่ถึงแต่งตัวเป็นเจ. โล ในงานออสการ์ เดินนวยนาดไปทั่วบ้าน
แม่แค่อยากทำ
ถูกจับได้แล้ว คุณแม่แสนซน
- อะไรกันวะ - แค่ถามเอง
ไม่ ไม่ใช่เลย
ตอนนั้นนายจะพูดอะไร พูดออกมานะ
- เธอได้กินยาหรือเปล่า - พาฉันไปส่งบ้าน
- เธอได้กินยาหรือเปล่า - กิน
- เธอได้กินยารึเปล่า - พาฉันกลับบ้าน
- เธอได้กินยาไหมเนี่ย - กิน
- โอเค ให้ตายสิ - ไม่โอเคสักหน่อย
ฉันมีความคิดเห็นของตัวเอง ไม่ได้แปลว่า อาการไบโพลาร์กำเริบ
แม่เจ้า
พ่อฉันอยู่นี่เหรอ
พ่อคะ
เออ อะไร
(ไงคะ พ่อ พ่อไม่เป็นไรใช่ไหม)
(พ่อสบายดี ลูกรัก กำลังดูเคสฉุกเฉินที่โรงพยาบาล)
นั่นคือสร้อยคอทองคำกับจี้หิน ที่แม่ซื้อให้คลาวเดียที่ไอบิซา
แม่ ความน่าจะเป็นมันแค่ไหนกัน
สร้อยแบบนั้นผลิตออกมาเป็นพันๆ เส้น
แม่ของอเล็กซ์ตรงตามแบบฉบับ พวกคนรวยไปเล่นบทฮิปปี้ที่ไอบิซาเลย
ปล่อยวางเถอะ
ดาน
แม่ไม่อยากให้ลูกคบหากับอเล็กซ์
อเล็กซ์เป็นแค่เพื่อนผม
ครอบครัวนั้นเชื่อใจไม่ได้
แม่ ผมไม่เหลือเพื่อนแล้วนะ
ไม่ อเล็กซ์ไม่เป็นไรหรอก
ผมจะไปอาบน้ำ
- วาฟเฟิลมาแล้ว ทานให้อร่อยครับ - ขอบคุณค่ะ
- ดูดีนะเนี่ย - ไง ที่รักจ๋า
ดีใจจังที่เจอเธอ
มัตติเป็นไงบ้าง
- เขาโอเคดี - เหรอ
แล้วอเล็กซ์เป็นไง
- เขาโอเคดี - มันเกิดอะไรขึ้น
เขาทะเลาะกับพ่อเขาเหรอ
ใช่ แล้วแพทริกก็มีกิ๊ก
เขาถึงได้เล่นงานอเล็กซ์
อะไรกัน กิ๊กเหรอ แพทริกเนี่ยนะ กับใคร
- กับผู้หญิงอีกคนน่ะ - แหงสิ กับใครล่ะ
เธอไม่รู้เหรอ
รู้ได้ไง ฉันน่ะนะ
อาจจะรู้จากแม่เธอไง
- คนก็เม้ากันไง - ไม่ แม่ไม่ได้พูดอะไร ทำไมเหรอ
โอเค
พ่ออเล็กซ์มีอะไรกับแม่เธอ
ไม่หรอก
- เธอพูดจริงเหรอ - ใช่
ตายแล้ว
ฉันมีเรียน
ฉันไม่ควรบอกเธอหรือเปล่า
ฉันตกใจนะ แต่ไม่แปลกใจเท่าไร
เอเลออนอร์เป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งของแม่เธอ
ถ้าแพทริกจะนอกลู่นอกทาง ก็ไม่ใช่ความผิดของแม่ฉัน
- เธอโอเคกับเรื่องนั้นเหรอ - ฉันยังรู้เรื่องไม่ครบเลย
ฉันว่าเธอไม่มีสิทธิ์ตัดสินแม่ฉันหรอก
- ฮัลโหล - สวัสดี
- ฮัลโหล - นั่นใครน่ะ
ลูอีเซ บาสแตยินส์ค่ะ พ่อฉันอยู่ที่นั่นหรือเปล่า
ลูอีเซ พ่อกำลังลงไป
- สวัสดี ลูกรัก - สวัสดีค่ะ
พ่อว่าถึงเวลาแล้วที่ต้องบอกอะไรบางอย่างกับลูก
ลูกควรได้รู้เรื่องนี้
พอล
นี่ลูอีเซ ลูอีเซ นี่พอล
เขาเป็นแฟนพ่อมาสี่ปีแล้ว
เดือนกันยายนจะครบห้าปี
ใช่แล้ว
ห้าปีเหรอ
พ่อตั้งใจจะบอกลูก แต่แม่เขาคิดว่ารอสักพักน่าจะดีกว่า
งั้นแม่ก็รู้เรื่องนี้ด้วยใช่ไหม
ใช่
แล้วเอมิลีล่ะ
ไม่รู้
แล้ว…
พ่อตั้งใจจะบอกเมื่อไร
พ่อคิดว่า บางทีอาจจะหลังงานแต่ง
ทำไมล่ะ
คนอื่น…
ช่างหัวคนอื่นสิ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ พอล
เราแค่กลัวปฏิกิริยาของหนูน่ะ
ตอนนี้หนูรู้แล้วว่าใจพ่อคิดถึงใคร ตอนที่พ่อยิ้มกับตัวเองคนเดียว
ลูกอยากดื่มอะไรไหม
นั่งก่อนสิ
อเล็กซ์
ดีใจจริงๆ ที่เห็นหน้าลูก
ชนแก้ว
บอกแม่ซิ เรื่องเครซี ลูลูมันเป็นยังไง
นะ
- พ่อจะหย่าไหม - ไม่
พ่อค้นพบตัวเองค่อนข้างสายไปหน่อย
ไง อเล็กซ์ นายโอเคไหม
แม่ผมอยู่ฝ่ายเรา
- เธอว่างั้น - อืม
เดี๋ยวก็รู้
คุณเอานาฬิกานั่นไปขายให้ใคร
นายไม่อยากรู้หรอก
ส่งมา
ไอ้เครซี ลูลู่เอ๊ย
- เพื่อนรัก - ฉันเห็นคุณว่างๆ ไม่มีอะไรทำ
- เลยคิดว่าแวะมาหาดีกว่า - น่ารักจริงๆ
- ไม่ใช่ว่าคุณต้องไปดูไบเหรอ - ไม่
ไม่หรอก แพทริกไปคนเดียวน่ะ
ก็ดี
คุณต้องรับมือกับฉันแล้วแหละ
ฟังดูแปลกๆ แฮะ
คุณเจอที่ดีๆ สำหรับภาพฟอนทานาหรือยัง
- ห้องนอนน่ะ - โอ้
สิ่งแรกที่แพทริกเห็นทุกวัน คือภาพฟอนทานาของคุณ
แล้วเขาก็ยิ้มเหมือนกำลัง…
ตกหลุมรัก
ดูผลงานของศิลปินที่ฉันพบพวกนี้สิ
เหลือเชื่อจริงๆ
ฉันเข้าใจคุณผิดไป
คุณมันพวกมือถือสากปากถือศีลตัวแม่เลย ขอโทษที่พูดไม่ชัดเจน นังคนสำส่อน
แบบเลวร้ายที่สุดด้วย
สามีคุณก็…
เป็นหนึ่งในพวกหลงใหล นังคนสำส่อนที่น่าสมเพชที่สุด
เอเลออนอร์ เรื่องบนเตียงคุณคงห่วยจับใจ
ตลกดีนะ คริสตีน คงเป็นเรื่องนั้นแหละ
เรื่องบนเตียงฉันมันห่วย…
เธอไม่มีที่ยืนในคนอกเกอแล้ว สาวน้อย
เริ่มหางานในอัมสเตอร์ดัมได้แล้ว อย่างเช่น ในย่านโคมแดง
- คุณกำลังขู่ฉันเหรอ - ใช่
แพทริกคงปลื้มน่าดู
ฉันไม่สนว่าแพทริกคิดยังไง เข้าใจฉันหรือเปล่า
เอเลออนอร์ มันไม่ใช่…
ฉันไม่ได้เจตนาจะเป็นชู้กับแพทริก
เราไปสุดด้วยกันคืนหนึ่ง แล้วมันก็ยุ่งเหยิงจนควบคุมไม่อยู่
ฉันไม่ได้เลือกจะทำแบบนี้
อืม…
แบบนี้สิค่อยน่าคุยหน่อย
น้ำเสียงแบบนั้นน่าจะคุยกันรู้เรื่อง
เนอะ
นั่งสิ คริสตีน
(ให้เช่าอสังหาริมทรัพย์เพื่อการค้า)
ครับ ผมส่งอีเมลไปแล้ว
- นายต้องนึกไม่… - ไม่ ผมไม่เห็นได้รับเลย
ครับ
หยุดน่า ครับ
โอเค ขอบคุณ
สวัสดี
- นายโอเคไหม - ระบบราชการ ให้ตายเถอะ…
มันจะเรียบร้อยดีใช่ไหมล่ะ
- เราจะเอารถพ่อฉันไปกัน - เขารู้หรือเปล่า
นั่นความคิดพ่อเอง แต่พ่ออยากให้นายขับ
ไปทัวร์กันหน่อยไหม
ตอนนี้ไม่ได้
- พักสักครึ่งชั่วโมง - แล้วเรื่องใบปลิวล่ะ
ฉันจัดการอยู่
ฉันอยากเห็นอะไรที่จับต้องได้ โอเคไหม
- นายอาจจะได้เห็นแน่ - อย่างี่เง่าสิ
งานฉันล้นมือ
นายเริ่มเหมือนพ่อนายขึ้นทุกทีแล้ว
- แล้วเจอกัน - ใครคอแห้งบ้าง
สนใจหน่อย สนใจกันหน่อย
เจ้าของรถอัลฟาสีแดง ช่วยไปเลื่อนรถหน่อยได้ไหม
- มันขวางทางเต็มๆ เลย - เธอจะไปแล้วเหรอ
- เราเพิ่งมาถึงเอง - เอาอัลฟาไปขับเล่นกันดีไหม
ไม่ พวกนายอยู่นี่แหละ ไปคนเดียวพอ
อเล็กซ์
ขอให้มีความสุขกับงาน
แน่นอน
นี่ พ่อนักธุรกิจ
ไอ้สวะเอ๊ย
นี่ นายน่ะ
ไง
- เมื่อกี้ว่าไงนะ - เปล่านี่
- นั่นรถเธอเหรอ - ของพ่อฉันน่ะ
ไปด้วยกันไหม
ไปไหนล่ะ
ที่ไหนก็ได้ ไปให้ไกลๆ จากคนอกเกอกับเครซี ลูลู
จะไปด้วยกันมั้ย
โอเค
- เธอไม่มีใบขับขี่นี่นา - ฉันมีใบอนุญาตหัดขับรถ
แต่นายจะเป็นคนขับ
นี่
- ฉันก็ไม่มีใบขับขี่ - พวกเขาจะได้เพิกถอนไม่ได้
เธอมันบ้าชัดๆ
เอาละ
- เราจะไปไหนกัน - ไปแซ็ง-ทรอเป
ในอีก 14 ชั่วโมง เราจะได้ไปจ้อง พวกจอมปลอมกับเรือยอทช์สุดหรูที่เช่ามากัน
- สิบสี่ชั่วโมงเหรอ - ถ้ารถไม่ติด
รถคันนี้ไม่พัง และฝนไม่ตกนะ
- ค่อยโล่งอกหน่อย - ใช่
ไม่ บ้าจริง ทุกคนที่นั่นรู้จักฉัน เราจะไปที่อื่นกัน
งั้นไปไหนล่ะ
ฉันไม่รู้
เซอร์ไพรส์ฉันสิ
ขนตาร่วง
- อะไรอีก เธอเกือบชนฉันเลยนะ อย่าหัวเราะ - ฉันมีใบอนุญาตหัดขับรถ แต่นายไม่มีนะ
- พร้อมไหม - แน่นอน
ไปกันเลย
นี่ ถือให้มีแรงกว่านั้นหน่อย
นายต้องชอบแน่ มาสนุกกันดีกว่า
- แด่เครซี ลูลู่ - หมดแก้ว
สาวๆ เข้ามาใกล้อีกนิดจ้า
ใกล้อีก นั่นแหละ
เครซี ลูลู่
(คืนนี้ไปคาสิโนคลับไหม)
ไปเลย
ดูสิ วิคตอร์กำลังตั้งตารอเลย
อเล็กซ์ด้วย
- เขาโทรมาแล้ว - ขึ้นไปเลย
- ได้ - เกือบลงคอฉัน
อย่างนั้น เขาเริ่มอินแล้ว
ไม่เอาน่า พวกนายอยาก ทำลายคลับของฉันหรือยังไง
ขอโทษที
เอาละ
เรามาถึงแล้ว
- นี่บ้านนายเหรอ - ใช่
- จริงเหรอ - ใช่
พวกดัตช์ตัวสูงที่สุดในยุโรป แต่กลับอยู่ในบ้านหลังเล็กที่สุด
- แต่มันอยู่สบายจริงๆ นะ - จริงเหรอ
ตามฉันมาเลย
บ้านแสนสุข
ถูกตัดไฟแล้ว
ไม่ติด
ทุกอย่างไปอยู่ที่ไหน
- ดาน - นี่มันอะไรกัน
นี่มันอะไร
อะไรวะเนี่ย
ไม่มีอะไรเหลือเลย
ไม่มี…บ้าเอ๊ย
อะไรวะเนี่ย
อีกแล้วเหรอ ไม่เอาแล้วนะ
ไม่มีอะไรเหลือเลย
นายไม่รู้เลยเหรอ
"คัดซันด์จะเหมาะกับเรา ดาน"
"จะได้หนีจากทุกอย่าง"
แม่ทำบ้านเราหลุดมือไปแล้ว
พวกนายเป็นหนี้เหรอ
ใช่
ฉันไม่รู้หรอกว่าเท่าไร
บ้านหลังนี้เป็นบ้านตาฉัน
นายเศร้าหรือเปล่า
เศร้า
ขอโทษนะ
ดานจะมาไหม
ไม่
แต่ฉันอยู่
เธอเหมือนคลาวเดียเลย
ว่าไงนะ
รูปถ่ายนั่นน่ะ
เธอดูคล้ายพี่เลี้ยงที่เคยทำงานที่บ้านฟานดาล
คำบรรยายโดย ลิสา ชัยจิตวณิชกุล นที่บ้านฟานดาล