ดูดีเลยละ พ่อ
(มองคนอกเกอผ่านเลนส์ของดาน ปาโรตี)
อะไรกันวะ
(ไฮไทด์)
บ้าเอ๊ย
คริสตีน มันเรื่องอะไรกัน เกิดอะไรขึ้น
เธอนั่นแหละต้องบอกฉัน รูปพวกนี้ใช้ไม่ได้เลย
เดี๋ยวนะ เราอาจจะลบออกได้
นี่มันสี ดาน สีที่สาดลงบนภาพถ่าย
นิทรรศการทั้งหมดพังยับเยิน
รู้ไหมว่าฉันต้องสูญเงินเท่าไร
คริสตีน ขอร้องละครับ คืนนี้ทุกคนจะมากัน
วันนี้ไม่มีใครมาทั้งนั้น
และฉันรู้ว่าฝีมือใคร อย่าหัดมีอะไรกับคนในวงการเดียวกัน
- เรายกเลิกงานเปิดแล้ว โอเคไหม - บ้าเอ๊ย
พ่อม้วนกระดาษได้ไหม
นี่อะไรครับ
ย่าน่ะ
ทะเบียนสมรสเหรอ
ย่า
อะไรกัน ย่าบ้าไปแล้ว กับโธมัสเนี่ยนะ
สินสมรสด้วย ไม่จริงน่า
อะไรวะเนี่ย
โอลิเวีย
ลูกแน่ใจเหรอ
ย่าควรได้รู้ค่ะ
คนเราชอบพูดกันว่า นิ่งเสียตำลึงทอง
หนูไม่อยากโกหกอีกแล้วค่ะ
ย่าพูดถูก
ลูกฉลาดที่สุดในตระกูลฟานดาล
ได้จ้ะ แม่จะไปสตาร์ตรถ
(ศูนย์ข้อความ ดาน - สายที่ไม่ได้รับ)
เอาโทรศัพท์มาให้ฉัน
เร็วสิ เอาโทรศัพท์มา
ทำไมล่ะครับ
เพราะฉันสั่ง
เธอเป็นของฉัน เธอต้องทำตามที่ฉันสั่ง เอาโทรศัพท์มา
ผมว่าคุณสั่งอะไรไม่ได้แล้วละ
จริงเหรอ ไม่เอาน่า เอามาให้ฉัน บ้าจริง
เร็วสิ
ถ้าผมเป็นคนตัดสินใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปล่ะ
เธอไม่มีเรื่องอะไรให้ตัดสินใจ
จริงเหรอ
อยากทำอะไรกันแน่ ฮุบเงินฉันทั้งหมดเหรอ
แล้วหนีไปเหรอ
นังบ้าเอ๊ย
ปล่อย
ช่วยพยุงฉันหน่อย
บ้าจริง
ฉันไม่มีอะไรให้เธอทั้งนั้นแหละ
ทางกฎหมายฉันไม่มีอะไรเหลือแล้ว ไม่มีสักอย่าง
คุณโกหก โกหก
เธอเสียเวลาเปล่าแล้ว
คิดว่าฉันไม่รู้จริงๆ น่ะเหรอว่าเธอทำอะไรอยู่
แต่อย่างน้อยฉันก็ได้สนุกนิดๆ หน่อยๆ
หุบปาก
เงินทั้งหมด สินทรัพย์ทั้งหมดของเรา ผูกมัดอยู่กับบริษัท
แล้วก็นะ…
ทุกอย่างเป็นชื่อแพทริกหมดแล้ว
- แพทริกเหรอ - ใช่
- เขาพรากทุกอย่างไปจากผม - คนเดียวที่มีสิทธิ์ได้เงินของฉัน
เธอไม่มีหรอก ขี้แพ้เอ๊ย
- เวร - ใช่ไง
เขาเป็นคนเดียวที่มีสิทธิ์ได้เงินของฉัน
เธอน่ะ ไม่มีทางหรอก
งั้นคุณก็ไม่มีประโยชน์แล้วน่ะสิ
- ไง - ว่าไง
พี่มาทำอะไรที่นี่
- เราไปหาอัลแบร์กับมารี-อองซ์มา - แล้วเป็นไง
วินาศสันตะโร
พี่จะหย่าเหรอ
โอเค มาสิ ดื่มกาแฟแล้วค่อยไปกัน
ไม่ค่ะ เราไม่ต้องไปแล้ว
คริสตีนเพิ่งโทรมา งานเปิดยกเลิกแล้ว
อะไรกัน
อะไรกันเหรอ อย่ามาไขสือ
- แต่มันเรื่อง… - ฉันจะอธิบายให้ฟังทีหลัง
ไม่เอาน่า
จากสถานการณ์ตอนนี้ อาจจะดีแล้วก็ได้
- โอเค งั้นมาเถอะ - ไม่ค่ะ หนูจะกลับบ้าน
- ไง ดาน - ลูอีเซอยู่ไหนครับ
- ดาน - ลูอีเซ
เธอ เธอมันโคตรเห็นแก่ตัว
- ขอโทษ ฉัน… - เธอทำลายทุกอย่าง
ดาน ฉันรู้ ฉัน…
ฉันไม่ได้มาฟังเธอแก้ตัว
เพราะอะไร เธออิจฉาเหรอ
เธอพยายามกดฉันเอาไว้ พวกเธอทำแบบนี้กัน
- ดาน ใจเย็นก่อน - ไม่เป็นไรค่ะ แม่
ไม่เป็นไรอยู่แล้ว เธอไม่มีปัญหาอะไรนี่
ทุกคนคอยปกป้องหนูลูอีเซตัวน้อย
ถ้าไม่รู้ตัวว่ามันแย่ จะกินยาหรือไม่ เธอก็บ้าไปแล้ว
- ดาน - คุณเงียบไปเลย
- พอได้แล้ว - กับครอบครัวห่วยๆ ของเธอ
- มาเถอะ ไม่ๆ มาเร็ว - ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธออีก
ฉันนึกว่าเธอต่างจากคนอื่น
นึกว่าเธอยังให้เกียรติคนอื่นอยู่บ้าง
แต่ยิ่งรู้จักเธอมากเท่าไร ฉันยิ่งได้รู้ว่าเธอมันเลวร้ายที่สุด
ไปตายซะ ลูอีเซ ไปตายซะไป
เอาจริงสิ
อืม…
ทำไมลูอีเซก่อเรื่องอีกแล้ว งานนิทรรศการของแม่ฉันถูกทำลายย่อยยับเลย
ต้องบ้าจริงนะถึงกล้าทำอะไรแบบนั้น
นายยังคบกับพ่อเธอหรือเปล่า
ไปตายซะ มัตติ ให้ตายเถอะ
- อะไร - ฉันขอมีความรักกับเขาบ้างได้ไหมล่ะ
แต่ฉันนึกว่า…
ไม่ต้องเม้าคนอื่นหรือเมาปลิ้นบ้างน่ะดีจะตาย
เราเอาแต่ทำเรื่องพวกนั้น ไม่เคยคุยเรื่องน่าสนใจกันบ้างเลย
เอาแต่พูดเรื่องหน้าอก สาวฮอต จิ๋ม กับบั้นท้าย
ขอโทษนะ เราไร้วัฒนธรรมเกินไปสำหรับนาย
เอาเถอะ มัตติ นายไม่เข้าใจจริงๆ ด้วย
เขาอกหักน่ะ
อกหัก
มัตติ นายไม่เข้าใจจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย
- อะไร… - ให้ตายสิ
- เอเลออนอร์ - ไง
- มากันได้ไงครับ - โอลิเวียอยากคุยกับย่าของแก
- เกรงว่าจะไม่ได้หรอกครับ - ทำไมล่ะ
ฌาคเกอลีนนอนไม่ค่อยหลับ
ไปบอกเธอว่าเรามาหา เรื่องสำคัญ
เอเลออนอร์ ไว้กลับมาใหม่นะครับ ขอบคุณ
- โอ้ - นี่ เปิดสิ
- หนูไม่เป็นไรนะ - ค่ะ
เข้ามาสิ ขอโทษทีนะ ผมไปชงกาแฟหรือชามาให้ดีไหม
ไม่ต้อง ขอบคุณ ฌาคเกอลีนเป็นอะไร
โรคเบาหวานกำเริบน่ะครับ เธอต้องพักผ่อนเยอะมาก
- จริงเหรอ - หมอว่าอย่างนั้น
นี่ๆ บ้าจริง
นี่
เป็นไรอะไรไป ไงจ๊ะ
เธอทำลายทุกอย่าง
- อะไร - ลูอีเซน่ะครับ
- ไม่หรอก - ทุกอย่างที่ผมทุ่มเทไม่เหลือแล้ว
จริงเหรอ ลูกพรินต์รูปพวกนั้นใหม่ไม่ได้เหรอ
- ไม่ทันแล้ว งานวันนี้แล้ว แม่ - ต้องไม่เป็นแบบนี้สิ
สายไปแล้ว เราทำไม่ทันหรอก แล้วแกลอรีก็ต้องทาสีใหม่ด้วย
พังพินาศไปหมด
ผมอยากไปจากที่นี่แล้ว แม่ ผมเกลียดที่นี่
แม่เข้าใจ
อยู่ต่อแล้วเราจะได้อะไร แม่ไม่มีวันรู้หรอกว่าคลาวเดียอยู่ไหน
แม่รู้แล้ว
แม่รู้แล้วว่าเธออยู่ไหน
ในไซต์ก่อสร้างสักที่
ขอโทษนะ
โธ่ แม่ครับ แม่
ขอโทษนะ
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
ย่าคะ
ย่า
- แม่ - ไม่ได้ ไม่ๆ
ขอโทษที ขอโทษ
เกิดอะไรขึ้น…
ขอโทษนะ ขอโทษ
แย่แล้ว
ฉันขอโทษ
คนพวกนั้นน่ะ…
คนพวกนั้นทำไมเหรอ
หน้าไหว้หลังหลอกไง อเล็กซ์
นั่นแหละตัวตนของพวกนาย
พอมีเรื่องไม่สบายใจ พวกนายก็แค่ เอาเงินฟาดหัวคนอื่น ไม่ก็ฆ่าทิ้ง
แค่นั้นก็แก้ปัญหาทุกอย่างได้แล้ว
ตลกดีที่นายคิดว่าโลกหมุนรอบตัวนาย ดาน
นายมันสมบูรณ์แบบ ไม่เคยทำอะไรผิดเลย
- อเล็กซ์ พอ… - ไม่ เริ่มน่าสนุกขึ้นมาแล้ว
นายเล่นบทเหยื่อน่าสงสารตลอด
ทุกคนเป็นศัตรูของนาย
แต่นายก็ทำตัวเป็นมิตรกับโธมัส
พวกนายสองคนคุยอะไรกัน
(กำลังโทรออก - ดาน)
ฮัลโหล
- เขาเป็นลูกของฌากส์ - ว่าไงนะ
- นายรู้มานานแค่ไหนแล้ว - เรื่องนั้นสำคัญด้วยเหรอ
สำคัญยังไงน่ะเหรอ หมอนั่นเพิ่งแต่งงานกับย่าฉัน
เขาพรากทุกอย่างไปจากเราได้เลยนะ
- ใช่ไง - อะไรนะ
- เหมือนนายพรากทุกอย่างไปจากเขาไง - นายว่าไงนะ
พ่อนายบีบฌากส์จนเขาต้องตาย
นายฉีกหน้าเขา
เพราะพวกนายเป็นคนแบบนั้น ครอบครัวเวรตะไลของนายน่ะ
ไปตายซะ ดาน
- นี่ - คุณก็อีกคน
เออ แล้วไง
เก็บข้าวของซะ คุณไม่มีธุระที่นี่แล้ว
- ฮัลโหล - ดาน
ขอโทษนะ ฉันขอโทษ รับโทรศัพท์ทีเถอะ
ฮัลโหล
บ้าเอ๊ย
(อเล็กซ์)
อเล็กซ์ ฟานดาลครับ
ถึงเวลาแล้วที่ต้องส่งลูกกลับเข้าโรงพยาบาล
- ไม่เอาน่า อันเจลีค - คุณคิดว่ามันปกติเหรอ
ไม่ แต่แกอาจจะ… ไปหาหมอมาเนาต์แล้วลูกดีขึ้นนะ
หมอมาเนาต์โง่น่ะสิ
เธอไม่รู้เรื่องอะไร ทำเป็นแค่ส่งใบเรียกเก็บเงิน
- ให้โอกาสลูกอีกครั้งเถอะ - หมดเวลาให้โอกาสแล้ว
คุณช่วยโทรหาหมอมาเนาต์ บอกให้เธอรวบรวมทีมแพทย์แล้วกัน
ฉันจะดูแลทุกอย่างที่นี่ให้เรียบร้อย ฉันจะเตรียมกระเป๋าให้ลูกเอง
ตกลงไหม
เราปล่อยให้กลับมาเป็นแบบนี้ได้ไง
ไม่ใช่ความผิดของเราหรอก
บางเรื่องเราก็ควบคุมไม่ได้
อืม
โอลิเวีย
ย่าคะ
โธมัสอยู่ไหน
เขาขังเราไว้ในนี้
มานี่สิจ๊ะ
หนูขอโทษค่ะ
*หนูไม่อยากให้พ่อตาย
*หนูไม่ได้อยากให้พ่อตาย
ว่าไงนะ
หลานเป็นคน… แพทริก…
เรื่องมันไม่ควรเกิดขึ้นเลย
โธ่ หลานรัก
หลายอย่างเลยละที่ไม่ควรเกิดขึ้น
มานี่สิจ๊ะ
แกมาทำอะไรที่นี่
แพทริก ฟานดาล
มหาเศรษฐี
สารเลว
ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงชื่นชมแกนัก
คนที่มีพร้อมทุกอย่าง แต่…
แบ่งปันไม่เป็น
แกทำลายชีวิตพ่อฉัน
พูดลำบากเหรอ
เหมือนพ่อฉันตอนที่เมาไม่ได้สติอีกครั้งเลย
รู้ไหมว่าฉันต้องตามเช็ดฉี่ให้เขากี่ครั้ง
ตอนเด็กๆ ฉันต้องเห็นเขาร้องไห้กี่ครั้ง
และต้องพยุงเขาขึ้นจากพื้น เพราะแกทำชีวิตเขาพังอีกรอบ
ใคร
ฌากส์
หุ้นส่วนธุรกิจของแก
พ่อฉัน
พ่อแกมันเป็นไอ้ขี้เมา
อะไรวะเนี่ย
พ่อไม่เป็นไรใช่ไหม
พ่อไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไรใช่ไหม
ออกไปให้พ้น
- บ้าเอ๊ย - โอเคไหมพ่อ
- อือๆ - เฮ่ย ไม่ได้ยินฉันพูดเหรอวะ
เรื่องเดียวที่อยู่ในหัวแม่มีแต่น้องสาว
เงินบ้าๆ นั่น
ตอนนี้แม่ไม่สนแล้ว แม่แคร์แค่ลูกคนเดียว ขอแค่ลูกมีความสุขดี
แม่จะเอาเงินที่ได้จากเอเลออนอร์ ไปซื้อบ้านที่เบรดาคืน เราจะไปจากที่นี่กัน
อย่ามายุ่งกับฉัน
เกิดอะไร…
- เมลิสซา - โธมัส คุณทำบ้าอะไรน่ะ
- ดาน - ไปให้พ้น ไปสิ
บอกว่าไปให้พ้น
ลูกไม่เป็นไรนะ
ไม่ต้องเข้าไปยุ่งนะ โอเคไหม
โธมัส คุณทำอะไรน่ะ โธมัส
นี่… เป็นอะไรหรือเปล่า
บ้าเอ๊ย ผมทำอะไรอยู่เนี่ย
นี่แหละความยุติธรรม ไม่ว่าจะทำอะไรผิดหมอนี่ก็ลอยนวลได้ตลอด
โธมัส หยุดนะ ทำแบบนี้มันผิด
แล้วที่เขาทำไม่ผิดเหรอ
ที่เขาทำไม่ผิดเหรอ
เรื่องที่เกิดขึ้นกับน้องสาวคุณมันถูกต้องเหรอ
เขาไม่สนคนแบบเราหรอก พวกเราไม่มีความหมายอะไร
- หยุดเถอะ - มันลอยนวลได้ตลอด
หยุดนะ
สมควรแล้วที่มันโดนแบบนี้ สมควรแล้ว
ไอ้เลวเอ๊ย
นี่ อย่าทำเลย มันทำให้คุณอ่อนแอ อย่าทำเหมือนที่พวกมันทำกับพ่อคุณ
ก็บอกว่าอย่ามายุ่งกับฉัน
- เฮ่ย ไม่ได้นะ เฮ่ย - อย่ามายุ่ง
- อย่ามายุ่งกับฉัน - ปล่อยเขา
- ฉันบอกแล้วไง - ปล่อยเขา
ได้โปรด
- หยุดนะ - หยุดสิ หยุด
โธมัส
ฉันเอามาให้สองเม็ดค่ะ ฌาคเกอลีน นี่ค่ะ ดื่มน้ำด้วย
ค่อยๆ นะ
ใจเย็นๆ
- ขอบใจ - ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
โธมัสสติไม่ค่อยดี
แต่ไม่เป็นไรแล้วละ
ไม่เอาสิ ฌาคเกอลีน แบบนี้เนี่ยนะไม่เป็นไร คุณเป็นคนแก่หน้าโง่แล้วละ
เขาเข้าถึงทรัพย์สินได้ทุกอย่าง พวกคุณแต่งงานแบบมีสินสมรส
คนเราแต่งงานได้ก็หย่าได้
ทุกอย่างเป็นชื่อแพทริกอยู่แล้ว ฉันไม่มีอะไรเลย
ฉันไม่โง่ใช่ไหมล่ะ
คุณตั้งใจปั่นหัวฉันใช่ไหม
เอเลออนอร์ เมื่อไรที่เธอรู้ว่า โลกไม่ได้หมุนรอบตัวเธอ
วันนั้นจะเป็นวันที่ดีเลยละ
โธ่ ฌาคเกอลีน คุณหน้ามืดขนาดนี้ได้ยังไง
อย่างน้อยเขาก็ใช้ลิ้นช่วยฉันเก่ง
แย่แล้ว
อเล็กซ์ เราทำบ้าอะไรกันอยู่วะเนี่ย
เอาน่า
ไม่เป็นไรหรอกน่า โอเคไหม
รู้กันแค่เราสองคนก็พอนะ
คนอื่นไม่จำเป็นต้องรู้หรอก
ตั้งสติหน่อย
อเล็กซ์
มาเถอะ เริ่มกันได้แล้ว
(ประตูทางออกโรงพยาบาล หลังเวลา 20.30 น.)
ดีแล้วละที่ลูกยอมมา
เดี๋ยวทุกอย่างจะดีขึ้นเอง
คำบรรยายโดย ลิสา ชัยจิตวณิชกุล 20.30 น.)