Uy. Daan?
Daan?
Huminahon ka.
Ayos ka lang?
-May dugo ka. -Ayos lang ako. Pambihira.
Ano'ng nangyari?
Ewan ko, bigla kang nawalan ng control sa manibela. Buwisit.
Tumawag tayo ng pulis.
Kumalma ka.
-Ikaw nagmaneho. Walang dapat makaalam. -Hindi, Daan…
-'Yon ang dapat mong sabihin. -Hindi. 'Yong mga magulang ko… Di pwede.
-Wag kang ganiyan. Ano'ng ginagawa mo? -Di puwedeng malaman nina Alex at Patrick.
Dito ka lang! Hoy, wag kang umalis! Ano ba?
Pag may nagtanong, ikaw 'yong nagmamaneho.
Hindi, bumalik ka!
Hayop! Daan!
Hayop!
Dany boy.
Aba, naglinis ka pala.
Ayos.
Magaling.
Tara, mag-almusal tayo.
Louise!
Isang araw!
Isang araw pa lang!
Wasak na agad ang sasakyan.
Aksidente ang nangyari.
Sana nga totoo.
Naglasing ka ba?
Hindi po.
Sino'ng kasama mo?
Ako lang po.
Wag kang magsinungaling sa 'kin.
Sino ang kasama mo?
Ako lang.
At ayos ka lang ba?
Opo.
Muntik ka nang maging baldado.
Bakit hindi ka tumawag ng pulis?
Natakot ako. Nagkaroon ako ng panic attack.
Halagang 180,000 euros ang sasakyang 'yon.
-Puwede ka nilang ibalik sa rehab! -Tama na 'yan.
-Pambihira ka, Louise. -Huminahon ka.
Psych ward 'yon, Ma.
Pupunta tayo sa presinto. Hit-and-run 'yong ginawa mo.
Ngayon na!
At 'yong yayang Dutch?
Si Melissa? Tinatabihan na 'yon ni Vermeer sa kama.
Wala kang dapat ipag-alala, Jacqueline.
-Di naman in-love 'yong babae, di ba? -Siyempre hindi.
Papaano kung main-love siya at pumanig sa kanila?
-Imposible. Hindi niya type si Vermeer. -'Yon ang sabi niya.
Ano naman ngayon? Marami tayong alas laban sa babaeng 'yon.
Gano'n din siya sa atin.
-Ikaw 'tong lumandi. -Puwede ba?
-Hindi ba totoo? -Eleonore, puwede ba? Ano kaya kung…
Kung ang mga kahilingan ay mga kabayo, pihadong nakasakay na mga pulubi.
Alam ko.
Pero delikado itong ginagawa nating 'to. Mahirap basahin si Vermeer.
-At isa siyang gago. -Malupit na gago. Alam namin.
-Kung ano ang puno, siya rin ang bunga. -Magiging maayos ang lahat.
-Talaga? -Oo.
Minsan nang sinuntok ni Bonpapie sa mukha ang tatay ni Vermeer.
Talaga?
Hindi mo nakukuwento 'yon, Patrick. Nakakatawa.
Walang nakakatawa roon.
Pinagbabayaran pa rin natin ang suntok na 'yon.
-Magandang umaga. -Anak. Nakapag-almusal na kami.
-Kumusta. -Bonmamie.
Magandang umaga.
Sa wakas, bumangon ka rin.
Mahalaga na magpakatino ka, iho.
Kontrolado namin ang lahat.
Pati ang nanay mo.
Kaya wala kang dapat ipangamba.
Mga takot na aso lang ang nangangagat. Tandaan mo 'yan.
Mukhang kailangan ko pa ring makialam sa bagay na 'to.
Kung hindi, kukunin ni Vermeer ang lahat ng pinaghirapan namin ni Bonpapie.
-Ipaubaya n'yo na sa 'kin. -Kaya mo?
Oo.
Hindi mapagkakatiwalaan ang taong 'yon.
Sinabotahe niya ang unang business tower natin nang ilang taon.
Alam ko, Mama.
Pati ang mga exclusive subdivision natin sa Schilde at Brasschaat.
ANG HOT MO!!!
Kakailanganin mo si Alex, Patrick.
Hindi ka ba interesado rito, Alexander?
Interesado ako, Bonmamie. Mayroon lang akong…
-Ano'ng problema n'yo? -Wala ka bang pakialam?
-Ano'ng nangyayari sa 'yo? -Ano bang problema n'yo?
-Alexander, kumalma ka. -Ano'ng gusto n'yong mangyari?
-Tumayo ka. -Pumasok ka na sa loob, anak.
-Ang laking inutil. -Sabing tama na. Tama na!
Ano bang ginagawa mo? Tumigil ka nga!
Pambihira. Madalas bang magkaganito rito?
Hindi, tuwing nandito ka lang. Buwisit.
Unti-unti na niyang nakukuha ang kayabangan mo.
Handa na siya.
Oo.
Tingnan mo, tumaas na naman ang ginto.
Medyo bumaba siya. Kita mo? Pero biglang umakyat na ulit.
-Morning. -Morning, iha.
-Good morning. Maayos ba ang tulog mo? -Oo.
Bumili ako ng croissants. Ang sarap.
Marunong gumawa si Mama niyan dati.
May nakita nga akong litrato ng mama mo. Napakaganda niya.
Kamukha mo siya.
Sa itsura, oo. Pero sa Papa ko ako nagmana ng ugali.
Hindi ba?
Kapareho mo ba si Daan?
Hindi. Mas matino siya kaysa sa akin.
Ayaw mo ba siyang patirahin dito? Marami namang kuwarto.
Masaya na siya sa kung nasaan siya.
Sang-ayon ako.
Sa palagay ko, may makakadiskubre no'n.
Daan… Pitong buwan na ang nagdaan.
Matagal nang naitayo ang building na 'yon. Wala nang mag-uusisa pa roon.
Basta kumilos lang tayo nang normal at tumahimik, walang magiging problema.
Kapag umamin tayo, lagot talaga tayo.
MAMA
Sundin niya lang ang mga magulang ko, wala kang dapat ikabahala.
Hi, Ma.
Ano?
Simple lang. Hindi gumagawa ng hit-and-run ang mga taong walang itinatago.
Walang ginawang masama ang anak ko. Lalo na sa pagkakataong ito.
Nabigla lang siya sa aksidente. Na-shock siya. Di ba?
May nabanggit kang aso. Anong klase? Malaki, maliit, anong lahi?
Malaki at… Malaking itim na aso na may kulot na balahibo.
-Di ko alam ang lahi. -Isang Bouvier.
Oo, Bouvier siguro.
Kumabig ka dahil sa Bouvier, kaya ka bumangga sa apat na beach cabin.
-Puwede ko bang isulat 'yon? -Hindi ko tanda kung ilan, pero sige.
Sige.
Kung gano'n, magaling kang magmaneho, miss.
Higit pa sa 30 ang takbo mo.
Mga 35 o 40 siguro.
Miss Basteyns, sinukat ng on-site team ang mga skid mark mo.
Skid mark?
Iha. Umayos ka.
-Ano'ng nakakatawa, miss? -Pasensiya na, detective. Kabado lang.
Nakakatakot kasi ang tono n'yo.
Para kayong nanggigipit.
Masinop kaming magtrabaho, attorney.
Alam n'yong abogado ako?
'Yon ang trabaho namin, attorney. Ang alamin ang mga bagay-bagay.
Ito ang sala. Ang ganda ng carpet, di ba? Makulay.
Dapat makita mo rin 'yong pool. Sobrang ganda ng marble tiles.
Daan! Iho.
-Maligayang pagdating -Hi.
-Gusto mo ba ng maiinom? -Oo ba.
-Coke? -Sige ho.
-Ikukuha kita. -Salamat.
Ganda ng suot mo, ha.
Kayo rin.
Bakit n'yo ako pinapunta?
Gusto kang palipatin ni Anton dito. Wag kang magugulat pag nabanggit niya.
-May alam ba siya tungkol kay Thomas? -Wala. Sabi mo, ayaw mo no'n.
Hindi naman kayo nagpaplano laban sa mga Vandael, di ba?
Hindi.
Juliette, nagkakilala na ba kayo ni Daan?
Oo. Hi.
-Hi. -Heto.
Nakita ko ang mga picture mo, iho.
Ang gaganda, lalo na 'yong mga black-and-white picture mo.
Salamat.
-Saan n'yo nakita 'yon? -Kina Christine.
At sasabihin ko sa 'yo, magandang pagkakitaan ang mga 'yon.
Marami akong kilalang mayayaman na gugustuhing isabit 'yon sa bahay nila.
Kaya kung gusto mo, puwede nating ibenta 'yon nang higit sa presyo nila.
Sige po.
Maupo ka.
-Gusto mo raw umalis sa Knokke. -Opo, gustong-gusto.
Puwede kitang matulungan.
May ilang apartment ako sa Amsterdam. Puwede kang lumipat agad.
Kailangan mong pumasok sa art school, mag-aral ng photography.
Magugustuhan mo roon. Magagaling ang mga tao roon.
Dito sa Knokke, puro mga snob lang at walang alam sa art, tama?
Di ba? Tama.
Tapatin mo nga ako. Hindi aso ang dahilan, di ba?
Louise.
Nagsisinungaling ka sa pulis.
Pasensiya na, pero sa tingin ko, masyado pang maaga.
Hindi.
Si Daan 'yong nagmamaneho.
-Ano? Bakit di mo sinabi? -Huwag ko daw sabihin.
-Bakit? -Hindi ko alam.
Gumagawa ka na naman ba ng kuwento? Di ba sabi ko ayoko ng gano'n?
Hindi ako gumagawa ng kuwento. Dapat sinabihan ko kayo.
Hindi ako 'yong nagmamaneho. 'Yon ang totoo.
Sige.
-Sorry po. -Kailangan malaman 'yan ni Dr. Maenhout.
-Hindi gano'n 'yong nangyari. -Oo kaya. Nakakainis ka.
-Ano sabi mo? -Bully ka.
-Bully? Hindi, 14 lang tayo no'n. -Mas lalong pangit pakinggan.
Hindi, best friend naman tayo no'n.
Hindi tumagal ang pagkakaibigan na 'yon.
Dahil siguro may…
Parang may nagawa akong hindi maganda.
Sige.
Alam ko.
Pero masama ang loob mo roon, di ba?
Bata pa tayo noon.
Wala pa akong alam sa bipolar disorder. Pero pinagsisisihan ko 'yon.
Dapat hindi ko ginawa 'yon.
-Alam mo kung sino ang tunay na bully? -Hindi.
-Ang dad ko. -Talaga? Akala ko dad ko ang numero uno.
Minsan talaga ayoko sa kaniya.
-Ayaw niya rin sa 'kin, panigurado. -Bakit naman?
-Kasi hindi ako naging lalaki. -At nagpapasalamat naman ako dahil do'n.
Tumigil ka nga.
-Di ba misogynist ka? -Ano kamo?
-Misogynist. 'Yong woman hater. -Bakit naman?
Naniniwala ang dad ko na mas magaling sa business ang mga lalaki.
At dapat nasa bahay lang ang mga babae.
Okay, pero gusto mo bang patakbuhin ang Dutch Property?
Oo naman. At magiging mahusay ako roon.
Ayos lang sa 'yong gawin 'yon kahit alam mong mahirap 'yon?
-Hindi siya mahirap kung gusto mo siya. -Totoo.
-Isa pa, magaling ako sa negotiation. -Talaga?
Oo. Nakakuha nga ako ng dagdag na sprinkles sa ice cream ko.
Wow, ang galing nga. Pero sino'ng nagbayad ng ice cream?
Ewan ko sa 'yo.
-Gusto mong tikman? -Oo.
Ang cute! Wag.
Alex!
KNOKKE POLICE
Presinto ng Knokke. Ano maitutulong ko?
HUMIHINGA
Daan!
-Kumalma ka. -Daan!
-Nandiyan po ba si Daan? -Hi, Louise. Nasa sala yata siya.
Iniiwasan mo ba ako o ano? Gago ka.
Ang laki ng problema ko.
Hindi ako pinaniniwalaan ng mama ko. Baka ibalik nila ako sa rehab.
-O, ngayon? -Ano'ng ibig mong sabihin?
Ba't di mo masabi na ikaw ang nagmamaneho? Kung tungkol 'to sa pera…
Puwede ka naming tulungan. Nagpunta ako sa presinto kanina.
-Hindi 'to tungkol doon. -E, ano?
Hindi puwede, okay?
Narinig mo ba ang sinabi ko? Puwede akong mabalik sa psych ward.
Louise, ikaw 'yong nagmamaneho.
Kung ipinagkakaila mo, mabuti pa nga bumalik ka sa loob.
-Seryoso ka ba? -Oo, seryoso ako. Umalis ka na.
Seryoso ako.
Hayop ka.
Ayos lang ba ang lahat?
Oo.
PATRICK CELL
Patrick?
"Isang lente sa magulong mundo."
-GANITO NA KAMI NGAYON!!! -MAY NATUKLASAN KA NA BA?
MAY NATUKLASAN KA NA BA?
Malaking bagay kung magagawa mo 'yon, Angelique. O, sige.
Salamat.
Bakit hindi niya ako sinasagot?
Wala na siya sa 'tin. Si Melissa.
Ayokong aminin, pero mukhang tama ang mama mo.
Kumusta ang golf course project?
-Mabuti. -Sigurado ka?
Oo, mabuti naman.
Patrick?
-Wala namang problema, di ba? -Wala.
Walang aagaw sa project natin, di ba?
Patrick?
Ang ganda, 'no?
Oo, sobra.
Mas lalo siyang gumanda dahil nandito ka.
In-love ka ba?
Ano…
nasubukan mo na bang makipag-sex sa beach?
-Alex, sandali. -Ano?
Condom.
Isuot ko ba sa 'yo?
'Yan, ganiyan nga.
-Sandali, Alex. -Ano?
Teka.
May pumasok na buhangin yata.
-Ano ba 'yan? -Pasensiya na.
Sandali lang.
-Magandang idea 'to. -Kalokohan 'to.
Uy, Pa, tumawag pala kayo. Kasama ko pa si Alex.
Wag kayong mag-alala. Hindi siya nagsususpetsa. Magkita tayo mamaya.
Huli ka.
Tagapagsalin ng Subtitle: Alfred Brian uspetsa. Magkita tayo mamaya.