(ไฮไทด์)
ผู้โดยสารทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่ ฟอลคอน 900 ที่เดินทางสู่เวอร์เบียร์
เอาแล้วไง
ฟังนะ ฉันคุยกับนักบินแล้ว เขาบอกว่าเราจะไปถึงในหนึ่งชั่วโมง
หิมะจัดว่าเด็ด และมีแชมเปญรออยู่ ทุกอย่างต้องสุดยอดแน่
ฉันอยากขอบคุณอเล็กซ์ กับทั้งฟานดาลกรุ๊ป
อย่างสุดซึ้งที่ช่วยจัดทริปสุดยอดนี้ขึ้นมา
- อเล็กซ์ ขอดื่มให้นาย - เพื่อนรัก
- ดื่มให้นาย - ชนแก้ว
ถ่ายรูปให้วิคตอร์หน่อย
- ทำไมล่ะ - เพราะเขามาไม่ได้น่ะสิ น่าเศร้าออก
อืม โอเค
- ทำไมต้องทำตัวแปลกๆ ด้วย - ฉันไม่ได้ทำตัวแปลกๆ
- ทำชัดๆ - เปล่าสักหน่อย ฉันไม่ถ่ายให้หรอก
- เอาเลย ชนแก้ว - ชนแก้ว
- ต้องอย่างนั้น - เออ ฉันขอพูดอะไรหน่อย
สาวๆ ถึงตอนนี้ เรารู้กันหมดแล้วว่ามัตติชอบเล่นสกี
นี่ อย่ามาทะลึ่ง
โทษเขาไม่ได้หรอก แสงอาทิตย์ร้อนจัด หิมะตกใหม่ๆ กับลมภูเขาเย็นสดชื่น
โดยเฉพาะกับพวกคนรวยเฮงซวย ที่ดื่มโค้กกับไวน์แดง
และแยกแยะคุณโส กับพวกหวังแต่เงินไม่ออก
แต่เอาจริงนะ ฉันว่าหลักๆ แล้ว พ่อแค่ไม่อยากให้ฉันอยู่บ้าน
ไม่ตลกนะ มัตติ
ไม่เลย โทษที
- หลอกง่ายชะมัด ทุกครั้งเลย มัตติ - เออ ฉันรู้ๆ
มีคนเดียวที่เราต้องขอบคุณ และเขานั่งอยู่ตรงนี้ ก็คือดาน
พ่อฉันสุดทนกับนาย เราเลยได้มาพัก กระท่อมตากอากาศสี่วัน ขอบใจ เพื่อน
ดาน ถ้าไม่มีนายเราจะทำยังไงเนี่ย
- โอเค ดาน - ดานีบอยคอแห้งแล้ว
มาชนแก้วฉลองกันเถอะ ก่อนจะไม่เหลืออะไรในแก้วกัน
ดื่มให้เวอร์เบียร์
มันหนาวนะ
- ขอบคุณที่ให้จิบ - ยินดีเสมอ
- อะไรวะนั่น - ชนัพส์ไง เธอไม่ชอบเหรอ
เก็บไว้เองเถอะ
เดี๋ยว
ฉันดีใจจริงๆ ที่ได้เจอเธอ
อืม ฉันก็เหมือนกัน
- โอเค ใส่รองเท้าสกี - ข้างหน้าใช่ไหม
ข้างหน้า กดให้เข้าที่ กดไว้จนได้ยินเสียงคลิก ดีมาก
ยืนให้ฉันดูหน่อย งอ…
- เจอกันมื้อเที่ยงนะ เพื่อนๆ - เจอกัน
โอเค งอเข่านะ อย่าหลังค่อม
- เป็นไงบ้าง - พอได้อยู่
- แน่ใจนะ ดูเหมือนดานอยากให้ช่วย - นายไปก่อนเลย เดี๋ยวเราตามไป
เอาละ ท่าพิซซ่า ไถลตัวขนานไปก่อนแล้วค่อยเบรก
เอาเลย อย่างนั้นแหละ พิซซ่า พิซซ่าดีๆ อย่าเพิ่งครอส
ยังพิซซ่าไม่มากพอ ฉันไม่… ฉันลดความเร็วไม่ได้
- เหมือนพิซซ่ามากกว่า - นี่
ลูอีเซ
บ้าเอ๊ย
สิ้นสุดปีงบประมาณ ขาดทุนที่ 200 ล้านยูโรเหรอ
ไม่นะคะ ฌาคเกอลีน ไม่จริงเลย เราลงทุนกับอสังหาริมทรัพย์ไปมหาศาล
หุบปาก และติดหนี้ธนาคาร อีก 1,800 ล้าน
- ไม่ใช่จัดการไม่ได้หรอกครับ - ไม่เหรอ ที่ปรึกษาเห็นต่าง
เกิดความไม่แน่ใจอย่างรุนแรง เรื่องความสามารถเอาตัวนอกของกรุ๊ป
- แม่ครับ… - ไม่
ตายแล้ว
- นึกไม่ถึงเลย แพทริก - ให้ตายสิ
อายุยืนจริงๆ เราเพิ่งพูดถึงพวกคุณกันเลย
คงพูดถึงแต่เรื่องดีๆ ใช่ไหม
ที่คุยกันมันซับซ้อนมาก จริงไหม ที่รัก
จริงค่ะ
ผมขอนั่งด้วยได้ไหม
สาวๆ ช่วยเอาเก้าอี้ มาเพิ่มอีกสามตัวได้ไหม
สามเหรอ
เรานัดกับอีกคนไว้ด้วย
ดีจังนะ
ทานอะไรกันครับ โครเกต์กุ้งดีไหม
- ไม่แปลกเลยที่นายยังไม่เก่ง - มีใครเอากันแดดไหม
ดานหัดเล่นสกีวันแรก ประสบความสำเร็จมากเลยละ
ถ้านายไม่ชอบฟองดูว์ชีส เราสั่งพิซซ่าได้นะ
- นายต้องมองโลกในแง่ดีไว้ - น่าสงสารจริงๆ
- ช่างสกีสิวะ - นายต้องเรียนรู้
ก็เหมือนขี่จักรยานนั่นแหละ เล่นเป็นเมื่อไรก็ไม่ลืมแล้ว
- ทุกคน ฉันสั่งมาสามขวดเลย - แจ๋ว
- ดีจัง - ฉันไม่เอาค่ะ
- เธอไม่ดื่มเหรอ - ไม่ ไม่เป็นไร
ฉันว่าเราคงไม่เล่นสกีกันแล้วละ ดื่มเถอะ
ไม่เป็นไร จูเลียต
- ฉันก็ไม่เอา - หมายความว่าไงเนี่ย
เธอไม่ต้องอดหรอก
เราจะรอดูว่าเธอจะทนได้นานแค่ไหน รินไวน์ให้เธอด้วย
ไม่ต้องหรอก
- ไวน์แพงชะมัด - อร่อยออก ซองเตมีลียองหรือเปล่า
แซงเตมีลียงน่ะ
- เธอรู้เรื่องไวน์บ้างไหมเนี่ย - รู้เยอะเลย เรื่องสำคัญจะตาย
ทำไมถึงสำคัญล่ะ
- ชีวิตสั้นเกินกว่าจะดื่มไวน์ห่วยๆ - เห็นด้วยๆ
เห็นด้วยก็ต้องชนแก้วฉลอง
นายได้ชุดนั้นมาจากไหน ดาน พ่อของจูเลียตเหรอ
- เขามันแย่สุดๆ - ใคร
- พ่อฉัน - พ่อฉันก็เหมือนกัน
- ของฉันหนักกว่า - ของฉันหนักสุดแล้ว
ไม่ พ่อฉันต่างหาก
เราจะเถียงกันเรื่อง พ่อใครแย่กว่าจริงๆ น่ะเหรอ
โอเค นายชนะ
แม่ฉันเป็นนังโง่ที่สุดในโลก
- โอเค โอ้โฮ - สวัสดี
โอ้โฮอะไร
คนเราไม่ต้องรวยก็มีพ่อแม่ห่วยๆ ได้
ถูกต้อง
ผมดีใจที่บังเอิญเจอคุณ คุณไม่ตอบอีเมลผม
คุณคงบล็อกเบอร์ผมแล้ว เพราะโทรไปไม่เคยรับสายเลย
แย่จัง
คุณคุยแทนที
ผมไม่อยากคุยกับเขา
แพทริกไม่ได้บริหารฟานดาลกรุ๊ปแล้ว
- ไม่เหรอครับ - ไม่แล้ว
สุขภาพเขายังไม่อำนวย
อ้าว แย่จังเลยนะ แพทริก
จากนี้ไปคุณต้องติดต่อกับฉัน เหมือนเมื่อก่อน
เป็นวันเวลาเก่าๆ ที่ดีนะครับ ใช่ไหม ฌาคเกอลีน
ถ้าคุณเจ้าคิดเจ้าแค้นเหมือนพ่อคุณ เราจะจัดการเรื่องนี้อย่างรวดเร็ว
พ่อผมตายเพราะคุณ
หัวใจอ่อนแอ
หัวใจสลายต่างหาก
ผมขอสรุปให้เข้าใจตรงกันนะ
ถ้าคุณตาย ผมจะหมายตา อเล็กซานเดอร์มหาราชแทน
นั่นหลานรักของคุณ ผมพูดถูกใช่ไหม
เป็นฉันจะไม่ดูถูกเขาหรอก เขามีศักยภาพมากกว่าที่คุณคิด
พร้อมช่วยทุกคนที่ต้องการ ใช่ไหม เมลิสซา
ฟังแล้วก็โล่งใจ เขาคงไม่ลอบกัดลูกผมแน่ๆ
ชนแก้ว
อันเจลีค เธอมาทำอะไรที่นี่
สวัสดีค่ะ
พูดเรื่องหมา นี่แหละพิตบูลล์ ตัวใหม่ของผม เธอกัดไม่ปล่อย
- นั่งก่อนครับ - ขอบคุณค่ะ
อันเจลีคเสนอตัวมาทำงานกับผมเมื่อวาน
ผมมีงานให้เธอทำเพียบเลย
- รับเครื่องดื่มไหมครับ - ขอแก้วหนึ่งค่ะ
ขอแก้วหนึ่งครับ
- สุดท้ายเราจะกลายเป็นแบบพ่อแม่ - ฉันไม่มีวันเป็นหรอก
ไม่เหรอ ไม่มีวันเหรอ
โอเค แรงอยู่นะ
พ่อแม่ไม่เคยพูดเรื่องความรู้สึก ไม่เคยเผชิญหน้ากับแผลใจ
แต่ร่างกายจำได้
ถ้าไม่ทำอะไรกับมัน ก็จะส่งต่อมาให้ลูกๆ ให้เรา
- เลวร้ายเนอะ - ถ้าใช้ตรรกะแบบนั้น ทุกคนก็มีแผลใจ
ฉันเชื่อแบบนั้นนะ
ฉันเชื่อจริงๆ ว่าทุกคนมีเรื่อง ที่ต้องจัดการ ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่
เธอไม่คิดว่าเรากลายเป็น คนอ่อนแอกันหมดเหรอ
ในแง่ไหนล่ะ
ฉันว่าคนหนุ่มสาว ถูกประคบประหงมมากเกินไป
ทุกคนเป็นคนที่อยากเป็นได้ เราถึงได้สร้างเรื่องขึ้นมา
ก่อปัญหาที่จริงๆ ไม่เคยมีอยู่ มากขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อก่อนคนหนุ่มสาว ไม่เคยมีปัญหาจิตเวชมากขนาดนี้
แล้วเธอว่ามันมาจากไหนล่ะ
ก็เริ่มจากพ่อแม่กับครู ที่เข้มงวดกับเด็กๆ ไม่ได้แล้ว
เพราะมันอาจสร้างแผลใจไง
ตามประคบประหงม ทุกความเจ็บปวดเล็กน้อย
ปัญหาพวกนั้นเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ กลายเป็นปรากฏการณ์ลูกบอลหิมะ
แล้วเราก็ไม่ได้สอน ให้คนหนุ่มสาวควบคุมอารมณ์ตัวเอง
เราแค่ตีตราแล้วก็จบแค่นั้น
ฉันเห็นด้วยว่าควรรับมือกับมัน แต่เราไม่ควรกดมันเอาไว้
กดเอาไว้ก็ไม่มีอะไรเสียหายนี่
แล้วมันจะออกมาเป็นยังไง
ฉันว่าความสุขคือ การเข้าใจว่าชีวิตเรามีขึ้นมีลง
และยอมรับสมดุลตรงนั้น
เราต้องยอมรับทั้งเรื่องดีและเรื่องร้าย
ดังนั้นการอดทนกับอารมณ์บางอย่าง จะเรียก "กดไว้" ก็ได้
คือส่วนหนึ่งของชีวิต
และเราเรียนรู้วิธีได้ แต่เดี๋ยวนี้ มีแต่ประโคมยาให้ทุกคน
จูเลียต
อะไร ก็เรื่องจริงไม่ใช่เหรอ
ยาพวกนั้นช่วยชีวิตฉัน
ฉันเชื่อเธอ ฉันไม่ได้บอกว่า ยาพวกนั้นไม่ได้ทำอะไรเลย
แต่การฝึกจิตใจและอารมณ์ตัวเอง
ก็ช่วยชีวิตเธอได้เหมือนกัน
มันต้องอาศัยหลายปัจจัย
ฉันจะเดินพันเก้าก่อนกินยาหนึ่งเม็ด
แต่เธอไม่คิดเหรอว่าถึงไม่มียา
เราก็มีเครื่องมือทุกอย่างที่จะทำให้ ประสบความสำเร็จอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
โดยเฉพาะพวกเรา
เรามีทุกอย่างที่ปรารถนา เราไปอยู่เนเปิลส์ก็ได้
จะไปทำพิธีวูดูที่ฮาวาย หรือดื่มอายาวัสกาก็ได้
แต่เราไม่ทำ เพราะเราชิน กับการใช้ยารักษาอาการป่วยเล็กน้อย
- บริษัทเภสัชกรรมเก่งเรื่องการตลาด - ถูกต้อง
งั้นปัญหาจิตเวชก็เป็นแค่อาการป่วยเหรอ
- ใช่ ป่วยทางจิต - พอได้แล้ว จูเลียต
- อะไรกันล่ะ - เราคุยกันดีๆ หน่อยได้ไหม
- คุยกันเรื่องอื่นน่าจะดีกว่า - ขอร้องละ
แถวนี้สาวสวยเพียบเลยแฮะ
- เรื่องนี้ค่อยน่าคุย - ทำได้ดีมาก ดาน
ฉันต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะได้ผลวินิจฉัย
นี่ ทุกคนมีความคิดของตัวเองใช่ไหม
ใช่
โอเค งั้นเราก็ความเห็นไม่ตรงกัน
แล้วเดี๋ยวนี้นะ ทุกคนต้องชอบเพศเดียวกัน
- พูดเรื่องงี่เง่าอะไรน่ะ - เรื่องจริงไม่ใช่เหรอ
เราต้องเป็นอะไรสักอย่าง เดี๋ยวเข้า สังคมไม่ได้ เกย์ เลสเบียน อะไรนั่น
แค่ชอบต่างเพศก็ถูกแบนแล้ว
- หุบปากไปเถอะ มัตติ - อะไร ก็เรื่องจริงนี่
ประเด็นนี้หนักอยู่นะ มัตติ
อร่อยดี
คุณมีความสุขใช่ไหม
ใช่ค่ะ ก็มันอร่อยมากเลยนี่
โครงการพัฒนาสนามกอล์ฟ กำลังไปได้สวยเลยไม่ใช่เหรอครับ
ดีแล้วละ มันจำเป็นกับพวกคุณใช่ไหม
แต่ลืมอะไรกันไปหรือเปล่า
พวกคุณยังไม่ได้ที่ดินทั้งหมด ก็เลยยังเริ่มพัฒนาไม่ได้ใช่ไหม
เอกสารพร้อมแล้ว
คุณหมายถึงของเราน่ะเหรอ
อันเจลีค
ค่ะ ที่ดินแปลงสุดท้าย
- ถูกฉันกับยานซื้อไว้แล้ว - ว่าไงนะ
ค่ะ เท่ากับว่า…
เราชะลอโครงการของพวกคุณไปได้อีกนาน
- ค่ะ อะไรประมาณนั้น - เธอก็ด้วย
คุณทำได้ยังไง
เจ้าของที่ดินเป็นคนไข้ของยาน ยานเคยช่วยเขาไว้สองสามครั้ง…
ยานเหรอ ไอ้สารเลวนั่น
คุณรู้เรื่องที่ดินแปลงนั้นได้ยังไง
ลูกรักของคุณไง
ว่าไงนะ
จูเลียตน่ะ
ใช่ ความรักก็อาจสวยงามดีนะ
- ไอ้โง่เอ๊ย - โง่จริงๆ
เราควรภูมิใจกับความสำเร็จ ของพ่อแม่เราใช่ไหม
ฉันไม่แน่ใจว่าจะทำแบบนั้นได้ไหม
- เพราะนายกลัวน่ะสิ - เปล่าสักหน่อย
นายกลัวจะล้มเหลว แต่นายต้องทำได้ดีกว่าพ่อนายแน่ๆ
- ตอนนี้ไม่ยากเท่าไร - หยุดได้ไหม
นายพูดอยู่ตลอดนี่ ว่าไม่อยากเป็นเหมือนพ่อ
- แต่ตอนนี้ทำเหมือนเขาเป็นคนแสนดี - ฉันไม่เคยพูดแบบนั้น
เขาทำแบบนั้นก็ไม่เป็นไรนี่ ดูความสำเร็จของพ่อเขาสิ
ถ้าไม่มีพ่อเขา เราคงไม่ได้มานั่งอยู่ตรงนี้หรอก
- เราควรขอบคุณแพทริกนะ - ขอให้แพทริกจงเจริญ
- ขนาดแพทริกยังจีบฉันได้เลย - อยากเห็นเลยแฮะ
เงินไม่ได้แก้ปัญหาทุกอย่างหรอก
พ่อเขาไปทำอะไรให้เธอเนี่ย
ไม่ได้ทำหรอก แต่ทุกคน มีสิทธิ์มีความเห็นของตัวเองนี่
นี่ๆ ลู หยิบไวน์สักแก้ว ใจเย็นๆ แล้วยิ้มหน่อย
ฉันเห็นด้วยนะ
เงินชดเชยให้กับเรื่อง ที่พวกเขาทำกับเราไม่ได้หรอก
ฟังนักสังคมนิยมคอแชมเปญของเราสิ
ใช่ เธอไม่ต้องมาก็ได้นี่
- ผู้เชี่ยวชาญด้านแชมเปญคืออะไร - ผู้เชี่ยวชาญไง
นักสังคมนิยมคอแชมเปญ
- พวกฝักใฝ่ฝ่ายซ้ายสกปรก - ที่ชอบดื่มแชมเปญ
- ฉันเป็นงั้นเหรอ - ไม่ นายจนเกินไป
เป็นอะไรของนายเนี่ย ตั้งสติหน่อย
- ลู เธอพูดเหมือนแม่เธอเลย - ใช่ เป๊ะเลย
งั้นสุดท้ายเราก็เหมือนพ่อแม่อยู่ดี เธอก็ด้วย ลู ไม่ต้องสงสัยเลย
- กลับมาที่เดิมอยู่ดี - ถูกต้อง
อะไรเนี่ย
พวกนายรู้ตัวบ้างไหมว่าโชคดีกันแค่ไหน
พวกนายได้ไปเที่ยวทริปที่สวยที่สุด ได้ดื่มไวน์ราคาแพงที่สุด
แล้วก็เห็นๆ กันอยู่ว่าพวกนายเป็น กลุ่มเพื่อนที่ดีที่สุดของที่นั่น
พวกนายจริงใจ และตรงไปตรงมากันทุกเรื่อง
พวกนายไม่โกหกกัน
พวกนายคอยอยู่เคียงข้างกัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นไม่ใช่เหรอ
ฉันดีใจมากนะที่ได้เป็น ส่วนหนึ่งของกลุ่มเพื่อนแบบนั้น
ฉันไม่เคยสัมผัสอะไรแบบนี้มาก่อน
พวกนายโคตรน่าทึ่งเลย ทุกคนเลย
ดังนั้น ขอบใจนะ
มาดื่มให้พวกนายกัน
- โอเค ใครอยากเล่นยาอีบ้าง - ของมันแน่
ลู ช่วยเป็นเกียรติหน่อย เอาเลย
ขอให้สนุก
นังงูพิษ
กล้าดียังไงทำแบบนั้นกับครอบครัวเรา พ่อเธอได้ร้องไห้ในหลุมแน่
คุณมันสติไม่ดีเหมือนลูกนั่นแหละ
กล้าพูดนะ อย่างกับลูกสาวตัวเองปกติงั้นแหละ
อันเจลีค หุบปาก
- ว่าไงนะคะ - หุบปาก
หุบปากเหรอ ไม่ ฉันไม่หุบปากหรอก
คุณต้องฟังฉันได้แล้ว คุณนายฟานดาล
คุณทำเหมือนเราต่ำต้อยกว่ามาตลอด ทำเหมือนเราไร้ค่า
แต่เราไม่ได้ไร้ค่า คุณนายฟานดาล เราไม่ใช่คนใช้ให้คุณชี้นิ้วสั่ง
เพราะภายใต้ภาพลักษณ์สวยหรูของคุณ
มีแต่ความหยาบคาย นังคนต่ำช้า
พอได้แล้ว ไปกันเถอะ แม่
ทุกคนในคนอกเกอรู้ว่า เด็กนั่นของคุณใช้ปากช่วยคุณ
และทุกคน… ใช่ค่ะ มองดูสิ ทุกคนในคนอกเกอรู้ว่า
เขาหอบเงินคุณหนีไป และคุณไม่เหลืออะไรแล้ว
- เอเลออนอร์ - พอได้แล้ว
- ฌาคเกอลีน - แม่
ฌาคเกอลีน ไม่เป็นไรนะคะ
- แม่ - ฉันจะโทรเรียกยาน
ไม่ต้องโทร นังคนทรยศ
แม่ครับ แม่
มาเถอะ
ใครก็ได้ช่วยหน่อยได้ไหมครับ
ไม่เป็นไรนะ แม่
ฮัลโหล ผมอยู่นี่
ผมฟังอยู่ ผม…