Uy.
Tumingin ka sa akin.
Magiging maayos din 'to.
Sa ngalan ng pamilyang Vandael, salamat sa inyong pagpunta dito ngayon.
Naririto tayo upang magpaalam kay Patrick.
Isang minamahal na ama,
anak,
asawa at kaibigan.
Napakagandang araw para magsama-sama
at gunitain, at parangalanan ang kahanga-hangang lalaki na ito.
Patrick.
Namamaalam kami sa 'yo ngayon.
Hello, Dad.
Halos nawala ka na sa amin no'ng nakaraang taon.
Ang takot at sakit na naramdaman namin ay di maipaliwanag.
Pero, ano…
lumaban ka pa rin talaga.
Pag gusto, may paraan. Ikaw ang nagturo sa akin n'yan.
At kung sa iba ay wala nang pag-asa,
nanatili ka pa rin na matatag upang makabalik sa dating ikaw.
Unti-unti.
Sasakupin dapat natin ang buong mundo na magkasama.
Ikaw at ako.
At no'ng huling car rally, muling nagpakita ka ng kalakasan
at sigla sa buhay.
Masaya tayong magkasama no'ng araw na 'yon…
Papahalagahan ko 'yon.
Ang buhay ay…
Ang buhay ngayon ay hindi patas.
Ngayon na wala ka na.
Nami-miss kita.
Araw-araw.
Bawat oras, bawat sandali.
Ipagmamalaki mo ako.
Gaya ng pagmamalaki ko sa 'yo.
Pangako 'yan.
Diyos ko.
Ang tatag niya.
Pakinggan naman natin ngayon ang kaibigan ng pamilya, si Dr. Jan Basteyns.
Marami akong mga kakilala na nandito ngayon.
Mga empleyado ni Patrick, mga client at mga supplier.
At isang pamilya na lubos na nabigla.
Magiging tapat ako.
Pinag-isipan ko kung kaya ko ba at kung gusto ko bang gawin ito.
Ang parangalin si Patrick Vandael.
Dahil saan ba ako magsisimula?
Ang sabi nga ay wag pagsalitaan ng masama ang namayapa,
pero ano nga bang maganda ang masasabi ko tungkol kay Patrick Vandael?
Ang masasabi ko lang ay
ang mga kaibigan at kalaban niya,
lahat ay humahanga sa kaniyang galing pagdating sa business…
sa kanyang matatag na pamumuno. Naging tapat na ba ako sa pagsabi no'n?
Dahil wala siyang mga totoong kaibigan.
Pero wala rin siyang mga kaaway.
Dahil kung may lumaban sa kaniya,
tiyak na patutumbahin niya gamit ang blackmail at pananakot.
Pero di dapat magsabi ng masama tungkol sa namayapa. Si Patrick ay…
isang extraordinary leader ng industry, walang duda.
Ako'y umaasa, alang-alang sa kaniyang mga empleyado,
na hindi lulubog ang barko kasama niya.
Mula sa kaibuturan ng aking puso, nawa'y maging matatag
ang kaniyang pamilya.
Tulad ng mga taong nagawan niya ng masama.
Patrick, sinubukan kong maging tapat lagi sa 'yo.
At sa inyo, mga mahal…
na kaibigan at mga kakilala,
nawa'y magkaroon kayo ng mapagmahal…
at tapat na buhay.
-Ang ganda ng speech mo, Alexander. -Salamat.
Seryoso ako sa kalahati ng mga 'yon.
At 'yong kalahati, hindi.
Naiintindihan ko.
Sino'ng pumili kay Jan Basteyns para magsalita?
Ako.
Ang tanga mo naman.
Alam ko, Bonmamie.
Sigurado ako na pinilit siya ni Angelique.
Bakit wala sila rito?
Baka natakot sila na magpakita.
Takot yata sila sa 'yo, Bonmamie.
Ikaw hindi, di ba, honey?
Umalis ka na, Alexander.
Ikaw na ang mamumuno ng tahanan ngayon.
-Hi, anak. -Alex.
-Ayos ka lang ba? -Oo. Pasok kayo.
-Hi. -Hi.
Alex, 'yong speech… Gusto kong magpaliwanag…
Bakit? Nagpakatotoo naman kayo.
Ayos lang.
Mukhang may mga nagalit sa mga sinabi ko.
Mukhang mas natuwa pa nga ang mga tao
at tinuruan n'yo ng leksiyon ang mga hipokrito.
Sana nagkaroon ako ng tatay na gaya n'yo, Jan.
Kapit ka lang.
Tara na.
-Ayos ka lang ba? -Oo, bakit?
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Wag, Lou. Wag ngayon.
-Mas gusto ko 'yong villa sa golf course. -Nagrerenta lang sila dito.
-Sobrang sayang sa pera. -Totoo.
Kailangan pa rin naman ng pera para makabili ng bahay.
-Tama ka riyan. -Hi.
-Ano sa tingin mo, Lou? Bumili o mag-rent? -Ano?
-Kasi… -Di bale na lang.
-Nahihirapan din siya. -Oo.
-Ma, saglit lang. -Ang sakit ng leeg ko.
Ano pa inaasahan mo? Walong pinsala sa tadyang at leeg.
At patay na asawa.
Okay lang ba kaya si Alex?
Di ko alam. Parang walang nangyari kung umasta.
Nasusuka ako.
Typical na Alex.
Babalik ako.
Pasensiya na.
-Parang mas may pakialam pa ako. -Alam ko.
Magiging maayos din lahat.
-Alexander, anak. -Alex.
Nakikiramay kami.
Gusto sana naming makiramay sa nanay mo. Ayos lang ba?
Pasok kayo.
Kapit ka lang, Alex.
Oo, masaya ka na siguro.
'Yan nga ang akala ko, pero nakakalungkot pa rin.
Gano'n nga, Melissa.
Mas magiging matatag ka pa, dahil dito.
-Balang araw. -Oo.
Jacqueline.
-Ang kapal. -Bakit sila nandito?
-Di pa nga malamig ang bangkay niya. -Mga buwitre.
Papunta sila rito.
Hindi ko sila kakausapin.
Sino ba nag-imbita sa kanila?
Olivia?
Ayos ka lang ba?
Matatag ka.
Nakikiramay ako.
-Sana maganda 'yong misa. -Misa ba o pagdiriwang?
Alam ko kung ga'no siya kahalaga sa 'yo, Jacqueline.
Ako rin ang kaisa-isang ligaya ng nanay ko.
-Nakikiramay ako, Angelique. -Please lang, Anton.
Sobrang hina na nila ngayon. Hipan mo lang at matutumba na sila.
Totoo, pero kikilos tayo sa tamang panahon.
-Kailangang pukpukin habang mainit pa. -Wala nang mas iinit pa kaysa ngayon.
Ano'ng ginagawa mo, Ma?
-Seryoso? Dito talaga? -Ano?
Siguradong sisirain mo ang mga Vandael.
Ano, iha, "sisirain"?
Pinayuhan mo ako na pumasok ulit sa law practice.
Mga matalik na kaibigan mo sila.
Matalik na kaibigan? Puwede bang ako naman ngayon muna?
Pambihira, wag naman sa lamay nila.
Ikaw mismo, alam mo kung ano ang kahulugan ng pagkakaibigan para sa mga Vandael.
-Wala. -Hindi 'yan patas.
Walang patas sa pagmamahal at digmaan, Louise.
Oo, tama ka.
Salamat sa pagpunta.
-Eleonore, di ako narito para… -Alam ko.
Para kay Olivia.
Alam kong importante 'to para sa kaniya.
Tapos na ang laro ko.
Minahal ko si Claudia.
Sobra.
Pero matindi ang nawala sa akin dahil do'n.
Nami-miss ko ang kapatid mo araw-araw.
Lalo na ngayon na wala na si Patrick.
Puwede ba akin na lang 'yan?
Gusto kong bawiin ang anak ko.
Puwede?
Depende na sa mga bata 'yon, Melissa.
Pero may pakiusap rin ako kay Vermeer, na pagbigyan si Alex.
Di dahil sa tapos na akong lumaban ay walang muwang na ako.
Anak?
-Sige lang, tawag ka niya. -Ako?
-Sino pa ba? -Ayaw ko.
-Wag kang bastos. Tinatawag ka. -Anak!
Bilis.
-Ano'ng binabalak niya? -Naghahanap siguro ng bagong boy toy.
Nakikiramay ako, ma'am.
Kailan ka makikipagkita kay Germonprez?
Ah, kasi…
Nagkaro'n tayo ng dagdag na oras dahil sa pagkamatay ni Patrick.
Tinanong ako ni Germonprez tungkol kay Thomas.
-Siyempre. Lahat tayo'y darating d'yan. -Oo.
Mrs. Vandael, mawalang galang na po, naisip namin na baka mas maganda kung…
Ngayong wala na si Patrick, na sa kaniya ibagsak ang sisi…
Tumahimik ka.
Di natin pag-uusapan 'yan ngayon.
Kakalibing lang ng anak ko ngayon.
Puntahan mo ako bukas. At isama mo ang anak mo.
Sige po.
Tingnan mo.
-Kanina pa ba siya nandito? -Ewan ko.
Di ko alam na darating pala siya.
Ano'ng ginagawa mo rito?
-Susuportahan ko lang si Alex. -Di mo na kailangang gawin 'yan.
Nawalan siya ng ama.
Tumatagos tingin niya sa akin.
Na para bang wala ako rito.
Di tayo iibig, naaalala mo ba?
Umibig, tapos itapon na.
Lintik.
Wag kang isip-bata.
At wag kang umiyak.
Mas lalo ko nang naiintindihan kung bakit nagpakamatay si Mama.
Ano?
-Diyos ko. -Ano'ng ginagawa niya?
Di mo pa nilalabas mga gamit mo?
Malamang baka lumipat ulit ako, kaya…
-May magbabago ba? -Mayro'n ba dapat?
-Ayaw mo pa rin bang sabihin? -Lou…
Ano'ng magagawa ko? Gusto nilang ako na ang pumalit.
Gano'n na nga.
-Ano ibig mong… -Ang perfect successor niya.
Katulad mo talaga ang ama mo.
Kung di ka magsasalita ngayon,
wala ka ring pinagkaiba sa kaniya.
-Kung paano mo kami trinato ni Daan. -Lagi naman akong nando'n para sa 'yo.
Alam mo ba kung gaano kadalas kitang binanggit sa therapy ko?
Alex, winasak mo ako.
Masyado kang agresibo.
Nakipag-sex ka sa akin kahit di ako pumayag.
Sinubukan mo akong lunurin.
Tingnan mo ako.
Pinaramdam mo sa akin na napakaliit ko.
Naiinis ako na di mo nakita 'yon.
Patawarin mo ako.
Di ko ginustong saktan ka, Lou.
Seryoso ako.
Alam ko 'yon.
'Yon ang hirap sa 'yo.
Tuwing kailangan kita, nando'n ka.
Ewan ko kung nandito pa ako kung di dahil sa 'yo.
'Yong Alexander na 'yon ang gusto ko sa buhay ko.
Hindi 'yong isa.
Sige.
Ayaw kong maging tulad no'ng isa.
Alam kong ayaw mo.
Pero di talaga maiiwasan 'yon sa paligid natin.
Ayos lang na maging malungkot.
Alam mo na ang dapat gawin.
Putulin na 'yon.
Nasaan si Alex?
Alex. Sa'n ka ba galing? Kanina pa kita hinahanap.
-Bakit? -Magbibigay ng speech si Bonmamie.
Jacqueline.
Nandito na siya. Sige na.
Puwede ba makuha inyong atensiyon?
May kaunti lang akong gustong sabihin
matapos ang lahat ng mga speech kanina.
Salamat, Jan.
Ang anak kong si Patrick ang pinakamahalaga para sa akin.
Nakikita ko ang sarili ko sa kaniya.
Isang bahagi sa akin
ay nawala na.
Di na ako magtatagal sa mundong ito.
Wala nang kabuluhan.
Ang kinabukasan ng Knokke ay nakatayo sa harap ko.
At masaya akong makita kayong lahat.
Mga kaibigan…
at mga kalaban.
At lalong ipinagmamalaki ko na mas nagiging matatag pa ang Vandael Group.
Mas malakas pa kaysa sa noon.
At mas lalaki pa tayo.
Kahit na mahirap ang panahon ngayon sa ating industriya.
Matagal na lumaban si Patrick.
Hanggang sa huli.
At ngayon, patuloy ang laban niya.
Alexander…
ipinagmamalaki ko
na ipagpapatuloy mong palakihin ang Vandael Group para sa atin.
Gawin mong mas malaki pa kaysa sa noon.
Nasa sa 'yo na ang bola.
Ipinagkakatiwala ko ang lahat ng aking ari-arian
sa iyong mga kamay, magmula ngayon.
Naging hari ang tatay mo, Alexander.
At ngayon ay namayapa na.
Patay na ang hari. Mabuhay ang bagong hari.
Tagapagsalin ng Subtitle: John Samson hari.