Di yayaman ang tao sa puro pangarap lang, kailangan niyang magplano.
Kung wala kang malinaw na plano para sa sarili mong buhay,
magiging bahagi ka ng plano ng iba.
Hindi ang alaala ng kung sino tayo noon ang nagpapahaba ng buhay natin,
kundi ang pangalan na iniiwan natin.
Henerasyon ang ginugugol sa pagpaplano, pero minsan, kailangan laktawan ang isa.
Buong buhay namin nasa ilalim kami ng takot sa kaniya.
Lalo pang lumala ang lahat pagkatapos niyang maaksidente.
Lahat kontrolado. Palagi.
At walang tiwala kahit kanino.
Malaki epekto no'n sa mga bata.
Sa 'kin din.
Sobrang nakaka-pressure, pero normal daw 'yon.
Pag malaki ang kumpaniya, malaki rin ang responsibilidad.
Sa amin, pera ang sukatan ng pagmamahal.
'Yon ang nakagisnan namin.
Knokke, oh Knokke, Hininga ko'y napipigil
Sa tuwing nasisilayan ko ang ganda mo
Isa kang dalagang marikit Tunay na nakakabighani
Tunay na kapuri-puri Walang baybaying katulad mo
Mukhang masaya ka.
-Ito na ang pinakahihintay nating araw. -Mangyayari na ba?
-Kukunin natin lahat. -Nagbago na isip ni Alex?
Oo, kawawang bata. Sinira siya ng tatay at ng lola niya.
Grabe, Melis, napakasamang tao talaga ng lola niya.
Binilog niya ang utak ng tatay ko, sinaktan ang damdamin nito,
at iniwan siya na parang basura.
Kailangan kong uminom.
Hindi, hindi na pala ako iinom.
Gusto ko siyang tingnan sa mata kapag pumirma na siya.
-Ba't di ka sumama? -Hindi puwede. Makikipagkita ako kay Daan.
Sige, hindi bale.
Mamayang gabi, lilipad tayo pa-Seychelles sakay ng magandang jet ng mga Vandael.
Dahil magiging akin din 'yon.
Magpapapogi muna ako, para guwapo akong tingnan sa diyaryo.
Knokke, oh Knokke, Hininga ko'y napipigil
Dahil ikaw ang numero uno ko
Okay, magbabakasyon ako kasama sina…
Louise, Mama, ang mga gamot ko,
ang ChatGPT, si Emilie, si Jean-Jacques, ang sanggol, at…
si Paul.
Parang kapamilya na rin natin siya.
Sige, Louise, ulitin mo ulit para sa huling beses na.
Magbabakasyon ako kasama sina Louise, Mama, mga gamot ko, ang ChatGPT,
si Jean-Jacques, si Emilie, ang sanggol, si Paul, at…
at ang kagustuhan kong mabuhay.
Hindi. Hindi ako puwedeng umiyak. Masisira ang mascara ko.
May board meeting pa ako.
-Sigurado ba kayong hindi pa maaga? -Sigurado ako.
Malaki na ang ipinagbago ni Louise. Handa na siya.
Consistent ka. Pakiramdam ko, sa tulong ng bagong gamot
at sa kagustuhan mong mabuhay, sabi mo, nahanap mo na ang tamang balance.
Kailangan mo na lang itong ipagpatuloy hanggang maging routine mo na.
-Para sa buong taon ba 'yong prescription? -Bakit?
Wala akong tiwala sa mga pharmacy roon. Sorry, kailangan kong banggitin 'to.
Titingnan ko ang magagawa ko.
Excited na talaga ako. Di ako makapaniwala.
Tingnan mo siya. Lumalaki na ang dalaga ko.
Masaya ako na maayos ka na ngayon.
-At hindi ka pa lubos na nagbago. -Ako rin.
-Maganda ang progress niya. -Oo nga.
-Ano'ng unang bansang pupuntahan mo? -Nepal.
-Astig, di ba? -Pasensiya na.
-Ikaw naman, Ma. -Hindi, hindi.
Halikayo rito.
Kapag nagkalat ang isang henerasyon, kailangan itong aksyunan.
Dapat protektahan ang pangalan.
Kailangan mapanumbalik ang bloodline.
NASAAN KA NA?
At para magawa 'yon, kailangan magsakripisyo.
Mga ilang katanungan lang at tapos na tayo.
Sino'ng niloloko n'yo?
Ms. Visser?
Si Patrick ang suspetsa mo noon, pero ngayon, 'yong babae na?
Baliw ang babaeng 'yon.
Umiikot ang buhay niya kay Patrick. Banal ang lahat ng sabihin o gawin nito.
Lalo lang lumala no'ng nahulog ito sa hagdan.
Tumira ako sa kanila. Naging yaya ako ni Olivia.
Pati siya naapektuhan din.
Habambuhay silang may dalang sugat dahil sa kasamaan niya.
Magandang tanghali.
Pinagsisisihan ko na nagtiwala ako sa babaeng 'yon.
Hi.
'Yong inaakala mong gipit na siya, bigla siyang nakakaisip ng paraan.
Palagi siyang may plano.
Pasensiya na.
Akala mo si Patrick ang may pakana, pero siya talaga ang nasa likod ng lahat.
-Ayos ka lang? -Oo.
Hinga.
Salamat.
Mr. Paroti.
Siguro parehas kayo ng sasabihin ng nanay mo.
Pasensiya na. Di naman ako nale-late. Wala pa sila?
Wala pa. Late si Vermeer.
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Sinasamahan si Alex.
-Pinakiusapan ko siyang pumunta. -O, sige.
Kumusta, Maurice.
Tatawagan ko lang siya, baka malapit na rin 'yon.
Mabuti pa nga, Angelique. Mabuti pa.
Ayaw mo sa Knokke, hindi ba?
Hindi ako nababagay rito.
Gusto mo sanang maging tulad nila at makaangat, hindi ba?
Ngayon, alam ko na, na wala akong mapapala roon.
Walang…
dangal, walang hustisya.
Walang pagkakaibigan.
Tingin ko, oras na para pag-usapan natin ang pamilyang Vandael.
Magandang umaga sa inyong lahat. Mukhang kumpleto na tayo. Ayos.
-Angelique. -Hi.
-Alex. -Anton.
Eleonore.
Louise.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Gusto kong masaksihan 'to. Mahalagang araw 'to para sa inyo.
Sige.
Magsimula na tayo, at kanina pa kayo naghihintay.
Sa palagay ko, nabasa n'yo na ang mga kontrata.
Tapos na ang due diligence, at sa totoo lang, ang laki ng gulong iniwan n'yo.
Silipin ba natin nang mabilis? Balikan natin ang highlights?
-Ang mga papeles, Angelique. -Oo, dala ko lahat.
Kasama rin si Olivia sa pagbabasa. Ang saya naman.
Kumusta ka? Maayos naman ba ang lahat?
Gaya ng sabi ko sa 'yo noon, kakampi mo ako.
Pwede kang maging tapat sa 'kin.
Kailangan mong magsabi ng totoo.
Kung hindi, walang hustisya.
'Yan naman ang gusto mo, di ba?
May mga kahon sa baba ng pahina kung saan puwede kayong pumira.
Sandali lang. Hintayin muna natin si Bonmamie.
Hindi siya pupunta.
Hindi siya pupunta?
Hindi na kailangan. Nasa akin lahat ng mandato.
-Mas gusto ko pa rin na nandito siya. -Bakit?
Gusto ko siyang tingnan sa mata habang pumipirma ako.
Hindi 'yon mangyayari.
May sakit siya.
Sa ulo. Alam ko.
May cancer siya sa baga.
-Naku. May taning na ba siya? -Oo.
Ikinalulungkot kong marinig 'yan. Masaklap 'yan para sa pamilya n'yo.
Ayos lang. Maganda naman ang naging buhay niya.
-Eleonore, ano ka ba? Hindi pa siya patay. -Puwede na ba tayong pumirma?
-Oo. Maurice, nasa escrow na ba ang pera? -Oo, nandoon na.
Mabuti. Alex?
Sige.
Baliw ang babaeng 'yon.
Kinokontrol niya lahat.
Pati kami ng nanay ko.
Mula nang mawala si Tita Claudia, nagsimulang mag-imbestiga ang nanay ko.
Kumbinsido ang nanay mo na may kinalaman doon si Patrick Vandael.
Pero 'yon pala, wala.
Paano mo nalaman na mali ang mga hinala ng nanay mo?
Kamakailan, tumira ako sa kanila nang ilang buwan.
Marami kang maririnig.
Sa labas, iisipin mong gago si Patrick,
pero sa bahay…
isa siyang mapagmahal na ama.
Si Patrick Vandael?
Ang laki ng naitulong niya sa 'min.
Kaunti lang masasabi kong di maganda tungkol sa taong 'yon.
Iba ang kuwento noong libing niya.
Walang duda na marami siyang natapakan sa negosyo.
Pero sinasabi ko sa inyo, ang babaeng 'yon ang matagal n'yo nang hinahanap.
O, paano? Para sa ipon n'yo.
Cheers.
-Angelique. -Anton.
Santé.
Mabibili mo na ulit 'yong car mo. Balita ko, napilitan kang ibenta 'to.
Oo…
hindi 'yon naging madali.
Binili ko 'yon noong 16 ako. Akala ko magandang investment siya.
Halos bawal na rin ang ganoong car dahil sa polusyon.
Totoo.
Pero nakakuha pa rin ako ng 210,000 euros.
Ano, 200k? Ayos na investment nga. Puwede ka nang car salesman.
Nakakatuwa na nabanggit mo 'yan. Pangarap ko nga 'yan dati.
Pero naisip ko, baka mas mabuting ilaan ang pera sa mas magandang bagay.
Bagong investment. Bagong simula.
Kaya…
bumili ako ng kapirasong lupa.
Sa golf course.
-Ano 'to? -'Yan?
'Yan 'yong purchase agreement para sa lupa.
-Anton, wala akong alam diyan. -Hindi, Angelique, tinaasan ko ang alok.
Kaya napilitan silang tanggapin 'yon, at nagkapirmahan na kanina.
Ano? Paano mo nagawa 'yon?
Tumulong si Papa.
Kanino n'yo nakuha itong envelope?
Juliette.
Salamat.
Buwisit!
Uy, Anton, ano ba. Parang hindi ka professional.
Tama ba?
Pag-aari mo pa rin ang Vandael Group.
At bagong kumpaniya ang Belgian Property. Ito ang magiging matindi mong kalaban.
Nakaipon na kami ng sapat na capital para simulan ang golf course project.
Nang magkakasama.
Kapareho talaga ng tatay niya ang hayop na 'to.
Mas pareho kami ng lola ko. Pero, Anton…
maupo ka muna saglit.
Gusto kitang tingnan sa mata habang nagto-toast ako para sa kaniya.
Para kay…
Bonmamie.
Para kay Bonmamie.
Cheers.
Magaling.
Tatlong henerasyon ang bumubuo sa isang pamilyang may negosyo.
Ang mga nagtatayo, mga nagmamana, at mga sumisira.
Sa ilalim ng semento. Alam mo ba kung saang construction site?
-Sa tingin ko, siya lang ang nakakaalam. -Salamat.
Sa pagiging tapat mo.
Makakaalis ka na.
Panahon na para putulin ang cycle na 'to.
Para bigyang-daan ang susunod na henerasyon.
At para mangyari 'yon, may mga kailangang isakripisyo.
Ano na'ng mangyayari ngayon?
Bibisitahin namin ang matandang Vandael.
Namuhay sa ilalim ng takot sa kaniya.
Mas lumala pa matapos niyang maaksidente.
Lahat kontrolado. Palagi.
Baliw ang babaeng 'yon. Umiikot ang buhay niya kay Patrick.
Kinokontrol niya lahat. Pati kami ng nanay ko.
Sinasabi ko sa inyo, ang babaeng 'yon ang matagal n'yo nang hinahanap.
Si Jacqueline Vandael.
PULIS
Handa na kayo?
Ang mga dating construction site ng Vandael Group,
na kasalukuyang pag-aari ng Dutch Property ng pamilyang Vermeer,
ay isa-isang binubuksan para sa masinsinang imbestigasyon.
Buwisit.
Umaasa ang mga imbestigador na makakakuha ng ebidensiya sa iba't-ibang lokasyon
na posibleng magbigay ng panibagong linaw
sa mas lumalalang kumplikadong kaso sa mundo ng real estate.
Ugat ng imbestigasyong ito
ang issue na kinasasangkutan ng heiress na si Jacqueline Vandael.
Kamakailan, pumanaw na siya matapos sumailalim sa euthanasia.
Kinumpirma ng Justice Department na isa siya
sa mga pinaghihinalaang sangkot sa hindi bababa sa dalawang pagpatay.
Isa na, ang kaniyang kinakasama, si Thomas,
at sa umano'y kabit ng kaniyang manugang na si Eleonore Vandael.
-Tara, dito 'yon. -Kaya ko nang mag-check in mag-isa.
-Sigurado ka? -Oo.
Sige.
-Hanggang dito na lang ako. -Oo.
Mangako ka na di ka magiging hippie at magsusuot ng elephant pants.
-Pero magpapalagay ako ng dreadlocks. -Babagay 'yon sa 'yo.
-Padalhan mo ako ng picture araw-araw, ha? -Sige.
Aasahan ko 'yan, 365 na pictures. Bibilangin ko 'yon.
Sige.
At kung may kailangan ka, o…
kung nalulungkot ka, o kung nasa panganib ka, o anuman,
tawagan mo ako, ha? Araw o gabi.
Sige.
Maliban na lang kung makatagpo ka ng guwapong surfer doon.
Tumigil ka nga.
Proud ako sa 'yo.
Totoo.
Kaya mong harapin ang mundo. Ha?
Naniniwala rin ako.
Kung di kita nakilala, di ako magiging kung sino ako.
Sa tingin ko, parehas tayong di magiging kung sino tayo ngayon.
-Oo. -Okay tayo.
Okay tayo.
-Talaga? -Oo.
-Mag-iingat ka. -Oo naman.
-Promise? -Promise.
-Aalagaan mo ba ang sarili mo? -Oo.
Dito.
Mami-miss kita nang sobra, Lou.
Mami-miss din kita.
-Aalis na ako. -Sige.
Sige na, lakad na.
Heto.
Grabe. Saan ba pupunta ang babaeng ito at ang backpack niya?
Bye.
Tagapagsalin ng Subtitle: Alfred Brian at ang backpack niya?