MANHATTAN ADASI'NDA
CİNAYET DAVALARINA BAKAN İKİ DEDEKTİF EKİBİ VARDIR.
KUZEY MANHATTAN VE GÜNEY MANHATTAN.
ÇÖZÜLMESİ ZOR VE VAHŞİ CİNAYETLERİ SORUŞTURMAKLA GÖREVLİDİRLER.
BU YAPIM ONLARIN HİKÂYELERİNİ ANLATIR.
7 TEMMUZ 2009
RECTOR CADDESİ
Annem 2 Rector Caddesi'nde temizlikçi olarak çalışıyordu.
Çalışma saatleri 17.00 ila 23.00 arasıydı.
7 Temmuz saat 22.30'da
annemin iş arkadaşı Rosa beni aradı.
Annem evde mi diye sordu.
"Nasıl yani? Annem evde değil.
İşte değil mi? İşte olması lazım" dedim.
"Hayır" dedi.
Saat 19.00'da yemeğe çıkacaklarmış.
Telefonu kapalı olduğu için merak etmiş.
Aramalar telesekretere düşüyordu.
Teyzelerimi, dayılarımı aradım.
Onu bulma umuduyla iş yerine gitmeye karar verdik.
Gündüzleri 2 Rector'da güvenlik görevlisiydim.
Çalıştığı kata gittim.
Tüm binada, koridorlarda, bodrumda ona seslendim.
Belki yaralanmıştır, belki sesi duyulmayacak bir yerdedir diye
bir ses duymaya çalıştım.
Binaya girdiğini görenler vardı ama binadan ayrıldığını görmedik.
O gün orada görevli güvenlik görevlisine annemi sorduk.
Annemin binadan ayrıldığını görmemiş.
O yüzden polisi aradık.
Annem ortalıkta yoktu.
Her vaka insandan bir şey götürür.
Gerçekten önem vermezseniz bu işi yapamazsınız.
Gerçeği bulmak istersiniz.
Dedektiflerin işi budur.
İşin aslını öğrenmeyi hep sevmişimdir.
Aslında ne oldu?
Yakınlarını kimin öldürdüğünü bilmek bir aile için önemlidir.
Benim işim de bu.
New York'ta, New York Emniyeti'nde…
Olay bu.
CİNAYET VAKALARI: NEW YORK
Her gün işe, şehre gelirken
gökyüzünü gördüğümde kendime şöyle diyordum.
"Vay canına. New York Emniyeti'nde cinayet dedektifiyim."
Queens'teki Güney Jamaika'da, yani zor bir bölgede büyüdüm.
O bölgede uyuşturucu, fuhuş, çeteler eksik olmazdı.
Nihayetinde bir karar vermem gerekiyordu.
Kötü yola düşmek yerine eğitim almayı seçtim ve polis oldum.
8 HAZİRAN 2009 ERIDANIA 10 SAATTİR KAYIP
8 Temmuz 2009'da saat 08.00'de işe geldik.
Telefonlar susmuyordu. Birinci Karakol'dan telefon geldi.
Emniyet Müdürlüğü'nden telefon geldi.
Baş Dedektiflik'ten telefon geldi.
Herkes Eridania adlı bir temizlikçinin
finans bölgesinde kaybolduğunu konuşuyordu.
2 RECTOR CADDESİ
O bölgede piyasa saatlerinde yaşananlar insanlara büyük bir heyecan veriyor.
Hızlı tempo içinde birçok şey yaşanıyor, büyük bir servet aktarımı gerçekleşiyor.
Bu, işin çekici yanı ama perde arkasında çalışanlar var.
Beyaz yakalılar eve gittikten sonra temizlikçiler ortaya çıkıyor.
Temizlikçiler, tamirciler var.
Geçimlerini sağlamak için çok çalışan aileler var.
Dedektifler 2 Rector Caddesi'ne vardı.
Başta pek bir şey bilmiyorduk.
Tek bildiğimiz eve dönmeyen biri olduğuydu.
Patronlardan biri herkesi binanın dışında topladı
ve olanlar hakkında kısaca bilgi verdi.
Eridania adlı bir kadının kaybolduğunu öğrendik.
46 yaşındaydı.
Mesai saati 17.00 ila 23.00 arasıydı.
Vardiyası sırasında ortadan kaybolmuştu.
RECTOR CADDESİ
Binaya vardığımda dikkatimi çeken şeylerden biri
temizlikçinin ailesinin orada olmasıydı.
Saatlerdir ona ulaşamamışlar.
Bu New York'ta pek görülmez. Birbirlerine bağlı oldukları belliydi.
Ablam benden 17 yaş büyüktü.
Hep bana destek oldu, benimle ilgilendi.
Harika bir abla ve harika bir anneydi.
Asla ailesini bırakmazdı. Bu imkânsızdı.
Ailesinin anlattıklarına göre işten çıkınca hemen eve gidermiş.
Kimseye, bilhassa da iş arkadaşına haber vermeden işten ayrılması
gerçekten sıra dışıydı.
Herkes bir terslik olduğunu anladı.
Öylece ortadan kaybolacak biri değildi.
Telefonlara çıkmadı.
Çok endişelendim.
Ben orada 1,5 yıldır çalışıyordum. Ablam orada altı aydır çalışıyordu.
Binayı çok iyi biliyorum.
Ortadan kaybolduğu akşam binada her katı didik didik aradık.
Hatta bodruma bile indim.
Etrafa baktım, ona seslendim…
…ama ses çıkmadı.
ERIDANIA 12 SAATTİR KAYIP
Kaybolduğu yer finans bölgesinin kalbiydi.
Emniyet doğal olarak bu işi çok ciddiye aldı.
Güney Manhattan'daki her vaka,
59. Cadde'nin güneyindeki her olay
her zaman büyük ses getirir.
Bu vakanın medyada çok ilgi göreceğinden emindim.
İş arkadaşları hep vardiyalarda onlarla yemek yediğini,
onu en son 20.00'de gördüklerini söyledi.
O zamandan beri kayıp.
Esasen her katın aranması, binanın da boşaltılması gerekir.
Bu yüzden tüm personelin, beyaz yakalıların, temizlikçilerin,
asansör operatörlerinin ve o binada olan herkesin
arama sırasında dışarı çıkması gerekiyordu.
Binada bir ceset olabilir. Bunu bilemiyoruz.
Korkutucu bir durum.
2 Rector Caddesi'ni
kayıp kişi vakasında eşsiz kılan şeylerden biri
oranın kapalı bir bölge olmasıydı.
Belli girişleri ve çıkışları vardı. Bunun dışında sadece yüksek binalar vardı.
O bina 26 katlı olduğundan
orada herhangi bir şeyi veya birini aramak oldukça zorlu bir görevdir.
Herkes iş başındaydı.
Diğer birimlerden gelenler oldu.
Sadece cinayet masası ve Birinci Karakol dedektifleri yoktu.
Merkez Güney ve Kuzey'den de dedektifler geldi.
Herkes bu vakada çalışıyordu. Bunun dışında havada helikopterler vardı.
Bina baştan aşağı etraflıca arandı. Binanın her köşesine bakıldı.
Temizlikçinin dolabını açtılar. Çantasının hâlâ orada olduğunu gördük.
Annem ve dört kız kardeşim vardı. Çantasız hiçbir yere gitmezlerdi.
Bu onların ayrılmaz parçasıdır.
Bu durum bizi çok kaygılandırdı.
Daha sonra arabası ve tokası sekizinci katta bulundu.
Neden yerdeydi peki?
Boğuşma mı yaşandı?
Belki bir tür cinsel saldırı oldu ve fail onu esir tutuyordu.
GİRMEK YASAKTIR
Herkesle konuşup
binada çalışan kişileri öğrenmemiz gerekiyordu.
Eridania'nın vardiyasında orada kimler vardı?
O sırada binada çalışanları
tanık veya şüpheli olarak sınıflandırmak mümkündü.
Aklımızda birçok soru vardı ama zaman çok değerliydi.
Onu bulmamız uzun sürerse sağ kalma ihtimali azalırdı.
ERIDANIA 14 SAATTİR KAYIP
Bildiğimiz bir şey vardı.
Binadan çıktıysa girişteki kameralara yakalanırdı.
Bu binada 32 kamera vardı.
32 kamerada izlenmesi gereken sekiz saatlik görüntü söz konusuydu.
Bu gerçekten çok can sıkıcı bir işti.
Bu yüzden en iyi adamımızı yolladık.
Brian MacLeod "Video Tanrısı" olarak bilinirdi.
Müthiş bir dedektif.
Brian çok garip biridir.
Bu önemli bir iş.
Bu işi herkes bizim gibi yapamaz.
Şu uçan sineğin canına okuyacağım.
Brian tutkuludur.
İşine odaklandığında kulaklığını takar ve heavy metal müzik dinler.
Heavy metal hayranı mıyım? Gençken aslan yelem vardı.
Her gün işte heavy metal müzik dinlerim.
Saatler boyunca kıpırdamadan ekrana bakacak kadar sabırlıydı.
Çok özen gösterirdi.
Binadan çıktıysa onu bulacağını
veya şüpheli bir şey varsa onu tespit edeceğini biliyorduk.
Hiçbir şeyi atlamak istemezsiniz. Bir karede bir şeyi atlayabilirsiniz.
Hakladım.
2 RECTOR CADDESİ
Çok sıkıcı, zaman alan bir iş.
İnsanın gözünü yorar
ama ben sabırlıydım.
Eridania mesaisine başlamak üzere asansörle üst kata çıkarken görülüyor.
Sanırım 17.12 civarıydı.
Ondan sonra bir daha kameralarda görünmedi.
Başka bir vakitte asansörden indiği görülmedi.
Binadan ayrılırken görülmedi.
Neredeydi peki?
ERIDANIA 19 SAATTİR KAYIP
Kurbanı daha iyi anlamak için geçmiş araştırması yaparız,
maddi zorluk yaşayıp yaşamadığını, ilişkilerini öğreniriz.
Kurbana dair her şeyi araştırırız.
Ailesinden öğrendiğimize göre Eridania Dominik Cumhuriyeti'ndenmiş.
Annem Santo Domingo'da doğdu.
1973 yılında ABD'ye geldi.
Babam Jeronimo Figueroa ile evlendi
ve üç çocuğu oldu.
Bize bakmak için okulunu bıraktı.
Bir anneydi.
Yemek yapma konusunda rakipsizdi.
Şükran günlerini, yeni yıl, Noel yemeklerini iple çekerdim.
Ne olduğu önemli değildi. Ailesinin bir arada olmasını isterdi.
Bu, annemle ilgili anılarımı canlandırdı.
Annem de Panamalı bir göçmendi.
Annem ailenin geçimini sağlamak ve ihtiyaçlarımızı karşılamak için
bir düzen oturtana kadar ufak işlerde çalıştı.
Annemin başına aynı şeyin geldiğini ve bununla başa çıktığımı hayal ettim.
Bu yüzden vaka kişisel bir hâl aldı.
Düzgün düşünemiyordum.
O dönem bunalımdaydım. Panik yaşıyordum.
Annemin geri dönmesi için Tanrı'ya dua ediyordum.
Eridania'nın boşandığını,
daha sonra eski eşiyle tekrar barıştığını öğrendik.
Ailesiyle konuştuk.
Eski eşi 2 Rector Caddesi'nde değildi.
Kendi kendime şöyle düşündüm.
Kızları, kardeşleri oradayken eski eşi neden orada değildi?
İlk şüphelimiz oydu.
Onu sorgulayıp bildiklerini öğrenmemiz gerekiyordu.
Eski eşinin yanı sıra bir kişi daha vardı.
Ailesinin söylediğine göre
Eridania iş yerinden birinin onu takip ettiğini düşünüyormuş.
Birkaç gün önce bunu dile getirmiş.
Ablam içinde kötü bir his olduğunu,
temizlik için asansörle katlara çıkarken bir adamın ona baktığını söyledi.
Haber muhabiri bizimle röportaj yapmak için eve geldi.
Çocuklarının söylediğine göre
iş yerinde çalışan birinin onu takip ettiğini düşündüğü için
anneleri korku yaşıyormuş.
Anneme tuhaf tuhaf bakıyormuş. Annem korkmuş.
15 YAŞINDA
Temizlik yaparken anneme bakıyormuş.
Birinin onu korkuttuğunu, takip ettiğini söyledi.
O adam bunu iki kez yapmış
ama Eridania'nın kızının söylediğine göre
annesi kaybolmadan birkaç gün önce o adam annesiyle konuşmaya çalışmış.
Aile bu durumdan ötürü çok korkuyordu.
Eridania'nın anlattıklarından dolayı kızı çok üzgün ve endişeliydi.
Ona başka bir iş bulacağımı söyledim, "Tamam" dedi.
Bir hafta içinde durum düzelmezse işten ayrılacaktı.
Kendini güvende hissetmediğinden işten ayrılmaya razıydı.
Bunun defalarca yaşanmış olması…
Ona saldırır, onu kaçırır mıydı?
Bu adam ne kadar ileri gidebilirdi?
Onu takip eden adamın
binanın planını, giriş ve çıkışlarını bildiğini biliyorduk.
Her gün orada olan biriydi.
İnsanların ne zaman, nereye gittiğini,
binanın saat kaçta açılıp kapandığını, kimin ne zaman, nerede olduğunu biliyordu.
Bu adamı kısa sürede tespit etmek çok önemliydi.
Biz o adamı ararken
dedektifler de Eridania'nın eşini sorgulamaya,
eşinin nerede olduğunu öğrenmeye gitti.
O akşam saat 8.00'e kadar çalıştığını,
daha sonra evlerine gittiğini söyledi.
Annem eve dönerse diye evde bekledi. Evde başka kimse yoktu.
Dedektifler nerede olduğunu doğruladı ve onu şüpheli listesinden çıkardı.
Eridania'nın kaybolmasıyla hiçbir alakası olmadığından emindik.
Bu arada onu takip eden kişiyi bulduk.
Onu merkeze getirip sorgu odasına aldık.
Eridania'nın çalıştığı sırada masa tenisi oynadığını iddia etti.
Onunla masa tenisi oynadığını iddia ettiği kişileri
dikkatlice, etraflıca sorguladık.
Sorgulamanın ardından şüpheliler listesinden çıkarıldı.
9 TEMMUZ 2009 ERIDANIA İKİ GÜNDÜR KAYIP
Artık hızlanıp Eridania'nın yerini bulmamız gerekiyordu.
K9 birimleriyle titizlikle aradık.
Herkes şunu iyi bilir. Orada bir şey varsa K9 mutlaka bulur.
K9 köpekleri 14. katı arıyordu.
Hizmet odasında iki koku tespit ettiler.
Orada havalandırma sistemi ve ısıtma sistemi bulunuyordu.
İlk yardım ekibi geldi.
Akla gelebilecek herkes artık o kata yoğunlaşmıştı.
Bir şey bulduklarına dair haber bekliyorduk.
Bildiklerimizin dışında yeni bir bilgi gelmesini bekliyorduk.
K9 birimi koku konusunda yanıldı.
Moralimiz bozuldu.
Aile için üzülüyorduk çünkü onlar da…
Her geçen gün, her geçen saat ailenin umutları daha da azalıyordu.
Her geçen saniye, her dakika
ailemiz daha da umutsuzluğa kapılıyordu.
Herkes korku içindeydi. Kimse bir şey yemiyordu.
En kötüsü olmasından korkuyorduk.
BİRİNCİ KARAKOL EMNİYET
Bir sürü kamera, binlerce saatlik görüntü vardı.
Hiçbir şeyi atlamamak için
saatler boyunca, defalarca kamera görüntülerini izledim.
Kanıt, şüpheli bir şey aradım.
Görüntülerde davranışları şüpheli tek kişi
bakım görevlisiydi.
Yük asansöründe çalıştığı görülüyordu. Daha sonra bodrumda görüldü.
Bakım odasına giderken görüldü.
Orada aynı zamanda dolabı da vardı.
Binadayken görüntülendiği her kareyi tek tek inceledim.
Kısa bir süre ortadan kayboldu.
Sanırım 45 dakika kadardı.
Sonra 20.00'den sonra bir anda bodrumda görüldü.
Ama kameralara yakalandığı açıya göre asansörden gelmiyordu.
Bodrumda veya lobide değildi.
Oraya varmasının tek yolu merdiven boşluğuydu.
Görüntülerdeki tavrına bakınca "Burada neler oluyor?" dedik.
Çok şüpheli bir durum vardı.
Onu sorgulamak istedik.
Eridania'nın nerede olduğu konusunda kesinlikle şüpheli durumundaydı.
Adı Joseph Pabon'du.
Onu aradım. Bizimle konuşmayı kabul etti.
Daha kontrollü bir ortam olması için karakola dönmek istedim.
Joseph Pabon karakola geldi.
Yük asansöründe çalıştığını söyledi.
Temizlikçi kadınları temizlemeleri gereken katlara bırakıyordu.
Eridania'yı bıraktığı katın sekizinci kat olduğunu söyledi.
Arabasını ve tokasını o katta buldular.
Onu en son o zaman görmüş.
Temmuz ayıydı.
Sıcaklar her yeri kavuruyordu. Hava çok sıcaktı.
Dedektif olduğum için takım elbise giymek zorundayım.
Parmak arası terlik ve mayo giymem mümkün olsa
hiç çekinmem.
Uzun kollu termal bir gömlek ve onun üstüne bir tişört giymişti.
"Bu adam aklını kaçırmış" dedim.
"Temmuz ayında kartopu savaşı için giyinmiş."
Onunla konuşurken bu düşünce hiç aklımdan çıkmıyordu.
Gömleğini çıkar, dedim. Gömleğini çıkarttık.
Omzunun arkasında, boynunda, vücudunun diğer yerlerinde çizikler vardı.
"Bunları nasıl açıklıyorsun?" dedim.
Eridania'nın kaybolduğu salı akşamı
yük asansörüyle inşaat ekibini ilgili katlara taşıdığını,
bu işle görevlendirildiğini söyledi.
İnşaat demiri ve iskeletler konusunda onlara yardım ettiğini iddia etti.
"Sen işçisin. Sendikaya üyesin, değil mi?" dedim.
"Evet" dedi.
Farklı sendikalardan tanıdıklarım var.
Sendikacı bir aileden geldiğim için şunu iyi bilirim.
Göreviniz dışında başka bir iş yaparsanız başınız derde girer.
Asansör kolu veya düğme dışında hiçbir şeye elinizi süremezsiniz.
"Yüklerini taşımalarına yardım mı ettin?"
Bunu aklım almadı. Bir an için bile inanmadım.
Ona güzel bir dille yaklaştım.
"Onu bir şey yaptıysan veya binadaysa bizi ona götür. Onu kurtaralım.
Belki onu ailesine kavuştururuz."
Bir şey yapmadığı konusunda ısrarcıydı.
Onu 14 saat boyunca sorguladık.
DNA örneği verip veremeyeceğini sorduk.
DNA örneği vermeyi kabul etti.
Örneği kendi aldı.
Herhangi bir suç işlemediğini söyledi.
Bu yüzden onu bırakmak zorunda kaldık.
Onu suçlayacak bir ceset yoktu
ama o an için bir numaralı şüphelimizin o olduğunu
amirlerime bildirdim.
Joseph Pabon'u takip etmeye, gittiği yerleri izlemeye başladık
çünkü kurbanı herhangi bir yerde, evinde saklıyor olabilirdi.
Onu başka bir binada, başka yerde saklıyor olabilirdi.
Peşine birkaç dedektif taktık.
Gittiği yerleri izlemeye başladık.
Pabon'u 24 saat boyunca izlemek istedik.
Farklı vardiyalar ayarladık.
Gittiği her yerde peşindeydik. Peşinden hiç ayrılmadık.
Gittiği lokantada uzun süre kaldıysa
orada olduğundan emin olmak için içeri birini yolladık.
Göze çarpmayalım diye uğraşmıyorduk.
Onu takip ettiğimizi bilmesini istedik.
Kedi fare oyunu gibiydi. Ona karşı yarışıyorduk.
Yenilecek değildik.
Birkaç gündür kurbanı arıyorduk.
Görüntülerde onu tespit edemedik.
Onu binadan çıkarken göremedik.
Baştan aşağı binanın her köşesine baktık ama onu bulamadık.
Bu yaşananlar hiç mantıklı gelmiyordu.
Moralimizin bozulmasının yanı sıra
işimiz daha da zorlaşmıştı.
Bu sebeple soruşturmayı sadece 2 Rector Caddesi'nde değil,
tüm New York'ta yürütmemiz gerekiyordu.
Olay yeri daha da büyüdü.
Bu sebeple daha fazla kaynak, daha kapsamlı bir soruşturma gerekiyordu
çünkü her yerde olabilirdi.
Video taramasını daha da genişletmeye karar verdik.
Trinity Caddesi'ne çıkarken görülüyor mu?
Greenwich Caddesi'ne çıkarken görülüyor mu?
Rector Caddesi'nde, doğuda, batıda görülüyor mu?
Bu çalışma bir sonuç vermedi.
Kamera görüntülerinde onu göremedik.
"Onu nasıl bulamıyorum? Neyi atlıyorum?"
"Hepimiz neyi atlıyoruz?"
Çünkü bu vakada birçok kişi çalışıyordu.
WALL STREET İSTASYONU
Rector Caddesi'nin kuzeyinde bir dükkân tespit ettik.
Eridania'nın kaybolduğu salı günü Joseph Pabon orada görüldü.
Dükkândan fişin bir nüshasını aldık.
Joseph Pabon o işletmeden alkol satın almış.
Eridania muhtemelen onu içerken gördü.
Belki sözlü bir tartışma çıktı ve Joseph fiziksel müdahalede bulundu.
Hata yapılan anlardan biriydi.
"Olayı örtbas etmeliyim" diyerek harekete geçti.
Onu tutuklamak için geçerli bir sebebimiz yoktu.
Hâlâ bir ceset yoktu.
Hâlâ gerçek bir suç yoktu.
Eskisi gibi onu takip etmeye devam edecektik.
10 TEMMUZ 2009 ERIDANIA ÜÇ GÜNDÜR KAYIP
Bir insanın kaçabileceği yerler yerine
bir cesedin atabileceği yerlere baktık.
Çöp konteynerlerinden birine atılmış olabileceğini düşündük.
Çöp konteynerlerini özel bir şirket taşıyordu.
Çöplerin atıldığı yeri incelemeleri için Pennsylvania'ya dedektifler yolladık.
Aile bu hafta her duyguyu yaşadı.
Binaya ait çöplerin atıldığı Pennsylvania'daki alanda
polis kapsamlı bir arama gerçekleştirdi.
İnanamadım.
Annem çöp değildi.
"Yoksa annem orada olabilir mi?" dedim.
Korkunç…
Ona böyle bir şey yapmak korkunç.
Sonuçta Eridania Rodriguez orada yoktu.
Rodriguez'i bulmak için kullanabileceğimiz başka bir kanıt da yoktu.
Orada kimseyi bulamadıklarını söyleyince yine biraz umutlandım.
46 yaşındaki Eridania Rodriguez kayıp.
Polis kurbanın öldüğünü düşünüyor.
Şu an ailemiz çok şey yaşıyor. Bazı cevaplar almayı bekliyoruz.
Büyük bir olaya dönüştü.
Büyük bir olay varsa
basın, Emniyet'e "Neler oluyor?" diye sorar.
Büyük bir hayal kırıklığı vardı. Eridania neredeydi?
Büyük bir baskı vardı.
Bu vakaya birçok kaynak ayrıldı.
Bunu sürdürmek imkânsızdı.
Diğer dedektifler vakalarına dönmek zorundaydı.
Polisler devriyeye çıkmalıydı.
Emniyet, kaynakları bu vakadan alıp başka yerlere aktaracaktı.
Vakayı çözememenin yanı sıra,
Emniyet'i de zor duruma düşürüyorduk.
Patronlarımız bizi sıkıştırmaya başladı.
Elimizden bir şey gelmiyordu.
Manhattan Baş Dedektifi Şef Matarazzo hepimizi toplantıya çağırdı.
Bir ara Şef Matarazzo bana dönüp "Neler oluyor John?" dedi.
"Ne düşünüyorsun? Nerede sence?"
Ona dönüp "Hâlâ binada olmalı" dedim.
"Binayı tekrar arayalım" dedi.
ERIDANIA DÖRT GÜNDÜR KAYIP
Yine binayı aramaya koyulduk.
Binadan ayrılmadı.
"Oraya gidin. Nereye gittiğini bulun."
O binanın her köşesini aramak için
10 çavuş, 100 polis memuru çağırdılar.
Her kata baktık.
Hepimiz işe koyulduk.
Aileyle çok zaman geçirdik, bu vakaya çok zaman harcadık.
Olumlu bir sonuç olmasını istiyorduk.
Maalesef öyle olmadı.
Dokuzuncu Karakol'un dedektifi beni aradı.
"John, 12. kattayım. Asansörden indim.
Buraya gelmelisin" dedi.
12. kat inşaat hâlindeydi.
Sadece yalın duvarlar, beton vardı. Alçı levha, mobilya yoktu.
Asansörden inince
içeride ceset kokusu vardı.
Dedektif "İçeri baksana" dedi.
Havalandırma borusundan
kan ve ceset parçası geldiğini gördüm.
İlk Yardım'ı, Olay Yeri ekibini çağırdık.
Havalandırma borusunu açtık.
Eridania oradaydı.
Artık bir cinayet olduğu kesindi.
Köpekler ilk aramada koku konusunda yanılmamıştı.
Hava dolaşımı söz konusuydu.
İkinci aramada havalandırma borusu kapatıldı.
Eridania'nın bulunduğu 12. katta hava hiçbir yere gitmedi.
Ne yazık ki çürüme gerçekleşmişti.
Fiziksel kimlik tespiti imkânsızdı.
Ama o noktada Eridania olduğunu varsaydık.
Domuz bağıyla bağlanmıştı. Elleri arkadan bağlı, ağzı bantlıydı.
Sıradan bir koli bandı değildi.
Uyarı bantları gibi sarı, siyah renkliydi.
Tuhaf bir şekilde Eridania'nın boynuna taktığı haç
ağzından duruyordu.
Birçok insan bunun bir tür ritüel olduğunu düşündü.
Bir insana böyle bir şey yapmak…
Kurbanı havalandırma borusuna sokmuş.
Kim bu kadar aşırıya kaçar ki?
"Onu böyle saklayacağım."
Adli tabip cesedi almaya geldi.
Polis bütün gün buradaydı.
Bulunan kişiyi öğrenmeyi bekliyoruz.
ERIDANIA'NIN KARDEŞİ
Çoğumuz Eridania olmamasını umuyoruz ama içimde kötü bir his var.
2 RECTOR CADDESİ
Annem bulundu.
Havalandırma borusunda bulundu.
Onu bir hayvan gibi bağlamışlar.
Mutfak masasına vuruyordum.
Kardeşlerim beni tutmaya çalışıyordu.
Durmadan ağladım.
Bir insan birine bunu nasıl yapabilir?
Annem her zaman insanlara iyi davrandı.
Çok nazik, sevecendi.
Herkesi neşelendirirdi.
Bunu hak edecek ne yaptı?
Çığlık attığını hayal edebiliyorum.
Çığlık atarak yardım istemiştir.
O binada istediğiniz kadar çığlık atın. Kimse sizi duymaz.
"Annen için mutlaka adalet yerini bulacak.
Annen burada olanları hak etmedi" dedim.
ADLİ TABİP KURUMU
Otopsiye katılmakla görevlendirildim.
Otopside bulunan her şeyin vakaya yardımcı olacağını biliyordum.
Öncelikle ölüm sebebi, sonra adli bilgiler lazımdı.
Cinsel saldırı yoktu.
Künt travma izi yoktu. Bıçaklama, kurşun yarası yoktu.
Kafatasında kırık yoktu.
Dil kemiği sağlamdı.
Bağlanma sonucu gerçekleşen bir şey yoktu.
Eridania bağlandığından, o şekilde konulduğundan
başı öndeydi ve boynu aşağıdaydı.
Ağzı bantlandığından hava alamamıştı.
Bu yüzden ölüm sebebi boğulmaydı.
Biri onu bantlayıp yerden kaldırdığında,
havalandırma borusuna koyup kapadığında muhtemelen hayattaydı.
Ben… Bu olay…
Kalbim sıkıştı çünkü bodruma indiğimde
kafamı kaldırıp havalandırma borusuna baktım.
Adını haykırdım. Sesini duymaya çalıştım.
O zaman sağ olsaydı bile
sesini çıkaramaz, adımı haykıramazdı.
Yardım isteyemezdi çünkü ağzı bantla kapalıydı.
İnsanlar "Bu senin hatan değil. Öyle düşünme" diyor.
Ama kendinizi benim yerime koyun.
Ablamla en son konuştuğumda içinde tuhaf bir his olduğunu söyledi.
Ona başka yerde iş bulmak için bana birkaç gün vermesini söyledim.
Sonra bu olay yaşandı.
Sanırım büyük bir hata yaptım.
İşi bırakmasına izin vermedim,
12. kattaki boş alanı dikkatli aramadım.
Neyse ki hâlâ bir şüphelimiz vardı.
Joseph Pabon'un mazereti yoktu.
Eridania'nın çalıştığı sırada 2 Rector Caddesi'nde çalışıyordu.
Vücut yaraları açıklanamayan tek kişi Joseph Pabon'du.
Otopsi sırasında DNA örneği alınır.
Kurbana ait olmayan DNA'ların tespiti için tırnaklar kesilir.
Bu konuda tek bir sorun söz konusu.
COVID testi gibi 15 dakikada sonuç alamazsınız.
Sonucun gelmesini bekledik.
Joseph Pabon'la Eridania'dan alınan DNA örnekleri arasında
bir eşleşme olmasını umuyorduk.
Joseph Pabon'u daha çok araştırdıkça
kadınlara yönelik birçok şiddet vakası olduğunu gördük.
Bir vakada eski sevgilisiyle tartıştıktan sonra
bir bovling topu alıp sevgilisinin arabasını parçalamış.
Failimiz olduğuna daha çok inandım.
Muhtemelen bir sinir krizi geçirdi veya tartıştı.
Eridania karşısında kendini kaybetti.
Nerede olduğu bilmek için
onu sorguladıktan sonra takibi hiç bırakmadık.
Şüpheye yer bırakmayacak şekilde
failin o olduğunu ispatlayan DNA testi sonucu gelene dek
peşini hiç bırakmadık.
DNA sonucu geldiğinde onu kaybetmiş olsaydık
büyük bir felaket olurdu.
Muhtemelen bu iğrenç suçu o işlemişti.
Onu bağlayıp boğmuştu.
Ama hiçbir şey olmamış gibi günlük hayatına devam ediyordu.
Ama endişe verici bir şey daha vardı.
Şiddet geçmişi olduğuna göre yeni sevgilisine de saldırabilirdi.
ERIDANIA RODRIGUEZ CİNAYETİNDEN 10 GÜN SONRA
17 Temmuz'da telefon geldi. DNA sonucunun çıktığını öğrendim.
Failin Joseph Pabon olduğu neredeyse yüzde 100 kesindi.
Tutuklama emri çıkınca Al Titus'ı arayıp
"Onay geldi. Onu tutuklama vakti" dedim.
FİNANS BÖLGESİ
Staten Island'da yaşıyordu.
Ana caddeden çıkıp ara sokaklardan birine girdi.
Etrafını sardık.
Silahlarımızı çıkarıp
arabayı durdurmasını söyledik.
Nihayetinde Pabon'u indirip tutukladık.
Arabada sevgilisi de vardı.
O an fark etmemiş olabilir
ama bir noktada bir katille yaşadığının farkına varmıştır.
Onu bir sonraki kurban olmaktan kurtarmış olabiliriz.
Çok uzun süren, kapsamlı bir soruşturmanın ardından
Pabon'u sokaklardan temizlemek çok iyi oldu.
Harika bir sonuç elde ettik.
Joseph Pabon'un cinayetten mahkûm olduğunu öğrenince
herkes mutluluktan haykırıyor, ağlıyordu.
Ben de sevindim ama…
Dedektifle telefonda konuşurken
Pabon'un bunu neden yaptığını sorduk.
1,5 yıldır onunla çalışıyordum. Sohbet ederdik. Bana günaydın derdi.
Benimle hep resepsiyonda sohbet ederdi, işini yapardı.
Onunla hiç sorun yaşamadım.
Ablama zarar vermesine sebep olacak hiçbir şey yapmadım.
Düşmanım değildi, iş arkadaşımdı.
Sorguya getirildi.
Onu birinci Karakol'da bir hücreye koyduk.
Herkes sabırsızlanıyordu.
Onu tekrar sorgulamayı iple çekiyordum.
Suçunu itiraf etmesini istiyordum.
Benim için kişisel bir meseleydi.
Maalesef avukat hakkını kullandı. Bu yüzden onu sorgulayamadık.
Joseph Pabon mahkemede suçlu bulundu
ve 25 yıl ila müebbet arası bir ceza aldı.
Bu kesinlikle hak ettiği bir kaderdi.
Suçlu bulunduğunu söylediklerinde
yıkıldım.
Hepimiz yıkıldık.
Pişman değildi.
Bize bakıp gülüyordu.
Bu beni çok üzdü.
Ona doğru koşup saldırmamak için
kendimi zor tuttum.
Kafasının arkasına yumruğu geçirmek istedim.
Onu boğmak istedim.
Pabon bunu neden yaptığına dair soruya cevap vermedi.
Hâlâ bu sorunun cevabını öğrenmeyi bekliyoruz.
Amacı neydi? Annem ona ne yaptı?
Onu üzecek bir şey mi söyledi?
Sebep neydi?
Sanırım kendini kaybetti.
Sanırım kadınlarla yaşadığı diğer sorunlarda olduğu gibi
bir an için öfkesine yenik düştü.
Ablam mutlaka yaşam mücadelesi vermiştir.
Son anlarında çok korktuğunu biliyorum.
Ama artık yok.
Geri dönmeyecek.
Hayatım devam etmedi.
Hâlâ içim burkuluyor.
Ne olduğunu hâlâ anlamış değilim.
Katil ailemizde kalıcı bir hasar bıraktı.
Bu vakayı soruştururken ailenin yaşadığı üzüntüyü görünce
bu işin failini bulmak için verdiğimiz onca emek…
Bunu hiçbir zaman unutmayacağım.
Çocukken New York Emniyeti'ni
şehrin en büyük çetesi olarak görürdüm
ama New York Emniyeti'nde yıllarca çalıştıktan sonra
oranın bir aile olduğunu anladım.
Polisin yaptıkları saymakla bitmez.
Polis baskıcı bir güç değil.
Toplumu saldırmamız gereken bir grup vahşi olarak görmüyoruz.
ADALET İÇİN EĞİTİM
Duruşmadan birkaç yıl sonra
polisle toplumu bir araya getirmeye çalışarak
emekliliğe ayrıldım.
Dedektif Titus'ken Doktor Titus oldum.
John Jay Ceza Yargılaması Üniversitesi'nde eğitmen oldum.
Tutuklamak birini özgürlüğünden etmektir.
Geleceğin kolluk kuvvetlerini eğitiyorum.
Tüm bilgileri, kanıtları inceleyin.
Ardından suçlu olup olmadığına karar verin.
Sadece görünüşüne, basmakalıplara bakarak karar vermeyin…
Birçok farklı bakış açısı olduğunu anlamalarını istiyorum.
Bazı görüş açıları sizinkilerden farklıdır.
Kolluk kuvvetlerine girince bunu kabul etmelisiniz.
Farklı bir kesimden geldikleri için insanlara farklı davranamazsınız.
Öğrenciler böyle bir dünyaya girdiklerini anlamak zorunda.
Benim için önemli olan bu.
Dünyayı daha iyi ve daha güvenli yer hâline getirmek için
ortak iyilik adına için çalışın.
GELECEK BÖLÜMDE
11 Eylül'de sağ kaldığım için suçluluk duygusu yaşadım.
Orta Doğu'ya gitmemi sağlayan bu oldu.
Deniz Piyadeleri'nde danışmandım.
Afganistan'daki son görevim sırasında
Pilmar davasının yeniden açılacağını öğrendim.
Ofiste öldürüldü.
Onun böyle öldürülmesini isteyecek tek bir kişi bile tanımıyordum.
Çözülmemiş oldukları için hâlâ aklımdan çıkmayan çok az vaka var
ama Pilmar davası yıllar sonra bile aklımdaydı.
Ramak kalmıştı.
Her dedektifin bir nedenden ötürü elinden kaçırdığı bir dava vardır.
Bu, kariyerlerinde ulaşılamamış bir noktadır.
Howard ağıldaki domuz gibi hayvan gibi katledildi.
Alt yazı çevirmeni: Mustafa Üneşi bi katledildi.