OP HET EILAND MANHATTAN
ZIJN ER TWEE RECHERCHETEAMS DIE ZICH WIJDEN AAN MOORDZAKEN:
MANHATTAN NORTH EN MANHATTAN SOUTH.
ZE ONDERZOEKEN DE WREEDSTE EN MOEILIJKSTE MOORDEN.
DIT ZIJN HUN VERHALEN.
In januari 1995 werd ik aangenomen door de familie Pilmar.
Howard en Ros Pilmar hadden iemand nodig die kon helpen met hun zoon Philip.
Toen ik ruim een jaar voor ze werkte…
…ging ik naar m'n werk, en liep ik naar Philips kamer.
Hij lag in zijn schoolkleren…
…op een opgemaakt bed naar het plafond te staren.
Hij zei: 'Mijn vader is vannacht niet thuisgekomen.'
Ik zag dat hij van streek was.
Even later stond ik in de hal…
…en Ros kwam binnen met een geschokte blik op haar gezicht.
Ik kon zien dat ze had gehuild. Ze stond daar, opende haar handen en zei:
'Howard is dood.'
Ik weet nog dat ik dacht: dit kan niet waar zijn.
In de jaren 90 was het aantal moorden in New York City ongekend hoog.
Maar een zakenman die werd vermoord in zijn zaak in Midtown Manhattan…
…dat kwam zelden voor.
VEERTIEN
Howard Pilmar werd 20, 30, 40 keer gestoken.
Iedereen had theorieën, niemand antwoorden.
Hij was onopgelost.
Maar een onopgeloste moord, sluit je nooit af.
INFORMATIE GEZOCHT
Elke zaak haalt een stukje uit je ziel.
Je kunt dit werk pas doen als je er echt om geeft.
MOORDZAKEN
Je wilt de waarheid achterhalen.
Dat doen rechercheurs.
Ik kijk graag achter de coulissen.
Wat is er echt gebeurd?
Families moeten weten wie hun familielid heeft vermoord.
Dat is mijn werk.
In New York City, de NYPD…
Dit is het.
22 MAART 1996 7.00 UUR
In 1996 was ik hoofd van het rechercheteam van Midtown South.
Het rechercheteam met het meeste werk in de stad New York.
Meer dan 2000 zaken per jaar.
Ik werd 's ochtends voor mijn dienst gebeld…
…dat er een moord is gepleegd in een kantoorgebouw in Midtown.
Het was een vrijdag. Betaaldag.
Ik was in een goede bui.
De verkoop liep supergoed…
…bij King Office Supply Company Incorporated.
Ik kwam rond 8.20 uur aan. Ik was er altijd vroeg.
Voor de ingang van het gebouw op 33rd Street…
…stond een werknemer die nooit buiten stond.
Hij was altijd in z'n kantoor.
Hij stond buiten.
Ik vroeg hem: 'Ed, waarom sta je hier?'
En hij draaide zich naar me toe en zei: 'Howard is dood.'
Kings controller kwam om 5.30 uur werken…
…en vond Howards lijk.
Hij belde beneden gelijk het alarmnummer.
Toen ik op de plaats delict aankwam, kwam ik erachter…
…dat King een grote kantoorboekhandel was…
…met een winkel op de begane grond…
…en een kantoor op de derde etage.
Zijn lijk werd gevonden net naast de lift…
…bij de receptie op de vierde verdieping.
HOWARDS LIJK 4E VERDIEPING
Hij was neergestoken.
Er was veel bloed.
In de gang was een wasbak met bloed erin…
…waardoor je aannam dat iemand z'n handen…
…of het moordwapen had gewassen.
Ik herinner me…
…de schok nog.
Ik herinner me dat ik 'nee' schreeuwde.
En op dat moment brachten ze het lijk naar buiten…
…Howards lijk.
Toen ik hoorde dat Howards lijk in het kantoor was aangetroffen…
…was ik helemaal van slag.
Ik denk dat ik me voelde zoals elke ouder…
…als ze horen dat hun kind dood is.
HOWARDS VADER
Dat het vermoord werd.
Ik heb geen woorden voor mijn gevoelens, tot op de dag van vandaag.
Howard en m'n vader werkten elke dag samen.
Ze waren heel close.
Howard was net 40 geworden.
HOWARDS ZUS
Ze leken op elkaar.
Ze hadden dezelfde leuke persoonlijkheid.
Heel extravert, heel aardig.
Iedereen mocht ze.
Howard moet vier of vijf jaar oud zijn geweest…
…toen hij voor het eerst in de winkel kwam.
Hij wilde altijd voor mijn bedrijf werken.
Mijn partner en ik begonnen op 1 maart 1958 met de kantoorboekhandel.
Kantoorbenodigdheden.
Elk type commercieel drukwerk. Zulke dingen.
EEN GOEDE DEAL
Ik gaf de zaak aan hem, zo'n…
…vijf à zes maanden voor hij werd vermoord.
Frank was kapot van de moord.
Je hoort je kind niet te begraven.
Ik kan me niet voorstellen dat ik geen vader ben…
…en dat ik niet het succes, de groei, en het leven van mijn zoons kan zien.
Dat zou ik voor geen goud willen inruilen. Ik denk dat vader zijn…
…de belangrijkste rol is die ik ooit heb gehad.
Hij was alles voor me…
In mijn ogen was Howard…
…mijn hele leven.
We proberen alles uit te zoeken.
Met wie moeten we praten? Bewakingscamera's.
We deden buurtonderzoek. Je doet die dag het eerste onderzoek.
We zoeken naar wapens, vuilnisemmers, liftschachten.
Hij had z'n geld en persoonlijke bezittingen nog.
Dit was geen willekeurige overval.
Howard werd vermoord op kantoor.
De politie was er.
Het was erg beangstigend om daar te zijn.
De rechercheurs vroegen me om dossiers te zoeken van werknemers…
…die hem wellicht kwaad toewensten…
…hem haatten, met wie hij een geschil had.
Ik vond maar een persoon die in de afgelopen maanden was vertrokken.
Hij werkte in de copyshop, in de winkel.
Het was laagdrempelig werk.
Het was een spoor.
Ze trokken het na.
Ze spraken met andere werknemers over hem en daarna met hem…
…en zagen toen dat het een non-issue was.
Howard was een geweldige baas.
Als hij een kamer binnenkwam, merkte je dat.
Hij was met ons allemaal verbonden. Hij gaf je het gevoel dat je familie was.
Hij was in de bloei…
…de absolute bloei van zijn leven.
Een gezonde, succesvolle, spontane…
…geweldige man.
Dat hij werd vermoord?
Ik ging naar het laatste uur van Howards autopsie.
Hij had meer dan 40 steekwonden.
Niet allemaal doorgedrongen.
Er waren er vijf die elk op zich al fataal zouden kunnen zijn.
Er was ook een postmortem…
Dat betekent dat toen zijn hart stopte met kloppen…
…toen hij al dood was, hij herhaaldelijk werd gestoken.
Dit was een heftige, emotionele aanval op Howard.
24 MAART 1996 TWEE DAGEN NA MOORD HOWARD
We gaan naar de uitvaart.
Er waren rechercheurs openlijk aanwezig.
We steunden de familie door er te zijn.
Maar je bent ook op zoek naar een vreemde interactie…
…tussen wie dan ook, toch?
Het kan zo simpel zijn als een vrouw, niet de echtgenoot, die van streek is…
…of twee mensen die ruziën.
Bovendien filmden we iedereen die in- en uitging.
Mocht er iets zijn, konden we het later terugkijken.
Er waren meer dan 1000 mensen bij de uitvaart.
Dus het was een beetje intimiderend.
In de joodse religie gaan mensen na de begrafenis langs…
…bij het huis van de overledene…
…en betuigen op die manier hun respect.
Dit heet 'sjivve'.
Howards vrouw, Ros, vroeg of ze de sjivve bij ons thuis mocht houden…
…omdat het Philip van streek zou maken om het in hun appartement te doen.
En uiteraard zeiden we ja.
Philip hield van zijn vader en zijn vader aanbad hem.
Philip was acht.
Heel slim voor een achtjarige.
Hij was een spraakzaam kind, hij was gelukkig en zat vol energie.
Om te zien hoe Philip veranderde na het verlies van zijn vader…
Zijn levendigheid was weg.
Z'n spraakzaamheid was weg.
Zijn zelfvertrouwen was veranderd.
Dus al die dingen die hem in mijn ogen een moedig jongetje maakten…
…vielen weg. Dat was hem allemaal ontnomen.
Hij was eenzaam zonder zijn vader.
Na de sjivve komt Ros het kantoor binnen.
En ze nam twee heren mee van een groot bedrijf in zakelijke producten.
Ze trof een regeling om hen het bedrijf te verkopen.
Ze kon de zaak niet runnen. Ze wist niets van kantoorbenodigdheden.
We waren verdeeld.
'Verkoopt ze het bedrijf? O, nee. Wat betekent dat?'
We zaten toen bijna op een omzet van $1.000.000 per maand.
We hadden zo'n 15 verkopers.
…MILJOENENBEDRIJF.
Zonder ons waren er geen zaken en waren er geen klanten.
En we zeiden: 'Als jullie kopen, vertrekken we.'
KANTOORSPULLEN, GEEN PUNT.
Zo kochten wij de zaak van haar.
Frank legde de dynamiek van het bedrijf uit en wie wie was.
Want dat hoort bij wat je moet doen, begrijpen hoe het bedrijf werkt…
…en wie waarvoor verantwoordelijk is.
We spraken met iedereen die voor Howard had gewerkt.
We spraken met 50 à 60 werknemers.
Ze zijn vast twee of drie keer ondervraagd.
Dat zijn 180 gesprekken.
Rechercheurs hebben ons in hun grondige onderzoek…
…allemaal twee keer ondervraagd.
Dus de eerste was een zeer vluchtig…
De tweede keer heeft hij me misschien gevraagd:
'Heb je ruzies opgevangen?'
Ik hoorde om half zes, de dag voordat we Howards lichaam vonden…
…Howards kant van een harde, venijnige ruzie…
…tussen hem en Ros.
Hij schreeuwde en tierde.
Howard schreeuwde door de telefoon:
'Smerige T-R-U-T.'
Ik zei tegen mezelf:
'Dat kom je moeilijk te boven in een huwelijk.'
Ros was het eerste meisje met wie Howard wat kreeg…
…weet je wel.
Ze gingen samen naar de middelbare school en gingen daarna samenwonen.
En voor ik het wist, gingen ze trouwen.
Het was een mooie, grote joodse bruiloft.
We hebben er een leuk feestje van gemaakt.
Howard was heel blij.
Ik had geen enkel vermoeden van enig probleem in z'n huwelijk.
Je gaat sowieso op zoek naar meer getuigen.
We spraken met vrienden, familie en dingen werden duidelijk.
Het huwelijk was niet zo goed.
We dachten dat er een affaire was en dat zou een motief zijn.
Had Howard Pilmar een vriendin?
Dat hij zei: 'Luister, genoeg. Het is klaar.'
'Ik ben getrouwd en jij krijgt het geld niet.' Of wat dan ook.
En dat zij hem heeft neergeschoten. Dat weet je niet.
Daarom omcirkel je het slachtoffer…
…en zoek je uit wat er op dat moment in zijn leven speelde…
…om elke mogelijkheid uit te sluiten dat dat is gebeurd.
We identificeerden een aantal vrouwen…
…tijdens het onderzoek die oppervlakkige relaties hadden met Howard.
Ik weet niet of ze seksueel waren, maar het ging iets verder dan 'hallo'.
Ik hoorde dezelfde geruchten.
Ik heb Howard nooit met iemand anders gezien.
Howard had het nooit over iemand anders.
Niemand zei ooit tegen me: 'Ik zag Howard met…'
Dus het was een gerucht.
We verhoorden deze vrouwen en ontdekten dat hij flirterig was…
…maar er kwam niets uit.
Sommigen raken gefrustreerd als ze een spoor volgen dat niets oplevert.
Maar dat is maar goed ook, want…
…dat kun je afstrepen en het kan je niet achtervolgen.
Uit het onderzoek naar zijn dood blijkt dat Howard een gedreven mens was.
Frank geeft Howard veel lof omdat hij het bedrijf naar een hoger niveau had getild.
Howard was een visionair.
Hij vestigde een koffiebar in een kantoorwinkel.
Voor Starbucks was er Philip's coffee. Voor dat alles was er Philip's.
Er stonden mensen buiten in de rij…
…om lattes, cappuccino's en espresso's te kopen.
De koffiebar gaf ons een heel nieuw klantensegment.
Het was zo'n succes dat hij er nog een opende in Carnegie Hall.
Ik zei: 'Je zult nooit mensen in New York op straat zien lopen en koffie drinken.'
Ik kon het me niet voorstellen…
…maar het laat zien wat ik wist en wat Howard wist.
Howard noemde de koffiebar naar zijn zoon Philip.
Het werd 'Philip's Coffee Bar'.
Het was een familiebedrijf.
Ik werkte met zijn vrouw, Roslyn…
…op West 56th Street bij Carnegie Hall.
En Ros' broer, Evan, werkte bij Philip's Coffee op 33rd Street.
We kwamen erachter dat Howard Roslyns broer Evan niet zo graag mocht.
Evan werkte in de Philip's Coffee die in King Office Supply zat.
Als gunst aan Ros huurde Howard Evan in, die werkloos was.
Ros en Evan runden beide coffeeshops.
Ik begon bij Philip's Coffee in '94.
Hij begon kort na mij.
Howard wilde volgens mij niet dat Evan de coffeeshop zou runnen.
Omdat…
…die van Howard was.
En ik denk dat Evan de leiding nam.
Zo van: 'Dit is van mij.' Maar dat was niet zo.
Toen ik voor de Pilmars begon te werken, zei Philip: 'Kom mee naar de coffeeshop.'
Toen we daar aankwamen, legde Ros aan Evan uit…
…hoe Howard de gebakjes uitgestald wilde hebben.
Evan werd kwaad en hij gooide de vitrine open…
…haalde er een dienblad uit, smeet het neer en zei:
'Het kan me niet schelen hoe Howard het wil.'
Dat was echt schokkend.
Vooral dat hij zich zo gedroeg in het bijzijn van zijn neefje…
…in het bijzijn van klanten. En 't liet een diepe eerste indruk achter.
POLITIE
MIDTOWN DISTRICT ZUID
Na de sjivve kwamen Roslyn en Evan langs voor verhoor.
We wilden de tijdlijn van Ros en Evan weten op de avond van de moord.
Ze vertelden ons dat Howard en Evan die dag samen naar de sportschool gingen…
…om te praten over zijn promotie binnen het bedrijf.
Evan wilde de overstap maken van de coffeeshop…
…naar sales in het papierbedrijf omdat verkopers toen goed geld verdienden.
Evan was voor mij erg ongenaakbaar.
Als je met hem praatte, gromde hij. Hij gromde 'hallo' of 'tot ziens'.
Het leek er niet op dat hij een toekomst had bij ons.
En na deze bijeenkomst in de sportschool…
…troffen Howard en Evan Roslyn op kantoor.
Omdat de beveiliging daar ingewikkeld was…
…kon Ros niet afsluiten.
Daarom kwam Howard afsluiten.
Evan en Ros lieten Howard achter om te werken.
Zij zagen hem als laatsten in leven.
Als zijn vrouw en zwager hem om 20.00 uur achterlieten, en hij was in orde…
…en je vindt hem om 05.00 uur…
…wie heeft hem dit dan tussen 20.00 uur en 05.00 uur aangedaan?
Dit was een tijd waarin er niet overal videocamera's hingen…
…en we geen bewaking in de kantoren hadden.
We hebben het moordwapen nooit gevonden.
Maar de agent ter plaatse, de geüniformeerde agent…
…maakte een notitie dat Evan sneetjes op zijn linkerhand had en linkshandig was.
Als iemand meermaals wordt gestoken zoals Howard Pilmar…
…verspreidt het bloed zich als 'n olievlek en komt het op het heft van het mes…
…en bijna altijd raakt de messentrekker gewond…
…omdat hij het heft niet kan vasthouden omdat het te glad is.
Evan zei dat het kwam doordat hij kapotte borden had opgeraapt.
De wondjes kwamen niet overeen met het verhaal…
…maar er was meer bewijs nodig.
We hoopten nog een druppel bloed te vinden…
…die niet van Howard was.
Ik weet dat ik sprak met de lijkschouwer die de leiding had en hij zei:
'Je kunt de DNA-test doen, maar dan ben je het monster kwijt.'
'Je moet wachten met dit monster…
…want ik denk dat de technologie vooruitgaat…
…en dat we in de toekomst meer kunnen.'
MEI 1996 TWEE MAANDEN NA MOORD OP HOWARD PILMAR
Na twee maanden onderzoek…
…ontdekten we dat Philip's Coffee $14.500 belastingschuld had.
$14.000 is echt niet genoeg…
…voor de meesten van ons om daar iets mee te doen.
Maar het was iets om te onthouden dat er een financieel probleem was.
En dan horen we over Ros' vorige werkgever…
…van '91 tot '95.
Ze had 160.000 dollar aan cheques van hem verduisterd.
Ros was mondhygiëniste en ze deed ook wat boekhouding voor hem.
Als je erachter komt dat het huwelijk niet zo goed is…
…dat ze 14.500 aan de staat verschuldigd is…
…en 160.000 aan de tandarts.
Dan kijken we anders tegen dingen aan.
En het tweede gevolg van dit alles…
…is dat als je met mensen hierover praat…
…haar belangrijkste opmerking was:
'Zeg niets tegen Howard. Hij verlaat me. Hij pakt Philip van me af.'
Ze erfde 1,2 miljoen dollar aan levensverzekeringen.
Ze erfde de King-zaak, Philip's Coffee shop…
…hun appartement op East 72nd Street…
…het zomerhuis in Millerton, New York…
…een aandeel in een skihuis in Vermont en Philip.
En dit verandert onze blik nog wat meer.
Toen hoorden we dat Howard wilde scheiden.
Dat meer dan één bron zei dat hij misschien wilde scheiden…
…maakte het interessant.
In het geval van een scheiding had Ros Philip niet willen opgeven…
…Howard zou Philip ook niet opgeven, want Philip betekende alles voor Howard.
Na verloop van tijd was ik ervan overtuigd dat Philip de reden was voor de moord.
Het moest Ros zijn.
Ik kan niemand anders bedenken die dat motief had.
Ros zei dat zij en Evan nog ondervraagd werden…
…en dat Frank voor veel stennis zorgde.
Ze zei: 'Frank wil niet met me praten…
…en is boos en denkt dat ik dit gedaan heb.'
Ik weet nog dat ik dacht…
…dat ik het vreemd vond dat de opa boos op haar was.
Ik dacht dat Evan betrokken was bij Howards dood.
Ik had niet het idee dat zij erbij betrokken was.
Ik herinner me een gesprek met haar…
…en Ros zei dat ik moest kiezen tussen haar en Philip, en mijn ouders.
En ik ben 24 jaar oud. Natuurlijk kies je voor je ouders.
Het was lastig om te begrijpen: 'Waarom moet ik kiezen?'
En na dat gesprek hebben we haar en Philip nooit meer gezien.
M'n vader verloor z'n zoon en daarna verloor hij z'n kleinzoon.
Iemand niet mogen zien, waarvan je weet dat hij nog leeft, is moeilijk.
En het was niet Philips keuze.
Zijn moeder maakte die keuze voor hem.
Enkele maanden na Howards moord…
…stopte Ros de communicatie tussen mij en Philip.
Het is meer dan een tragisch verhaal.
De hele familie is uiteengevallen.
Ik denk dat het contact verliezen met het kleinkind…
…dat zo veel op Howard lijkt enorm pijnlijk moet zijn.
Ik kan me de stress van zijn familie niet voorstellen.
Ik…
Howard, ikzelf en Philip gingen één keer per week…
…voor school ontbijten.
We gingen naar elke Ranger-wedstrijd en de Yankee-wedstrijden.
En daar denk ik vaak aan.
Niemand weet hoe het voelt dat ik mijn kleinzoon niet kan zien.
Omdat dit de zoon van m'n eerste zoon is.
En de zoon van mijn enige zoon.
MAART 1997 EEN JAAR NA HOWARD PILMARS MOORD
Ik was ervan overtuigd dat Evan en Roslyn erbij betrokken waren…
…maar ik wist dat we meer nodig hadden.
Een jaar later doen we onderzoek.
En op de herdenkingsdag van de moord hingen we posters op…
…op de plaats van de moord en in de coffeeshop op 56th Street.
Vaak komen moordenaars terug om die fantasie opnieuw te beleven…
…of hun respect te betuigen…
…of een jaar later hun werk te eren.
En de posters werden verscheurd.
We zagen dit als een kans.
We hangen de posters weer op…
…en dan houden we de locatie in de gaten.
En wie scheurt het af?
Ze hebben een bewakingsbus en ontdekten dat…
…Ros' zus en haar broer Evan de posters weghaalden.
Ik denk niet dat iemand graag die posters ziet hangen…
…en jij bent degene die ze zoeken en jij bent de moordenaar.
De reden die ze gaven was dat het de zaken belemmerde…
…wat ons schokte.
Ik belde elke dag de politie. Soms twee keer per dag of vaker.
Roger Parrino zei een keer: 'Frank, luister eens.'
'Ik laat het je weten als we tegen de muur zijn.'
De openbaar aanklager wilde niet vervolgen.
Hij had niet genoeg bewijs. Het was indirect.
Drie jaar na de moord op Howard Pilmar…
…liep het onderzoek nog…
…en ik denk niet dat de politie dacht dat ze iets konden bereiken.
Maar ook al verdenken we Ros van moord, ze verduisterde geld…
…dus arresteerden ze haar daarvoor.
Misschien hoopten ze haar onder druk te zetten…
…zodat ze Evan zou verlinken of iets zou bekennen, maar dat deed ze niet.
Haar advocaten planden het zo goed. Ze moesten de zitting uitstellen.
Toen ze werd veroordeeld, had ze alles terugbetaald.
Daarom kreeg ze een voorwaardelijke straf.
VAN MOORD VERDACHTE VROUW BEKENT BELASTINGFRAUDE
Ze verdiende geld, en had geld vanwege de verzekeringspolis…
…en alle dingen die ze door de moord had verkregen.
Drie jaar na de moord op Howard…
…was de DNA-technologie geavanceerder.
Er lag een bloeddruppel tussen de wasbak en waar het lichaam werd gevonden.
Die druppel bloed bleek van Evan te zijn.
Dat was interessante informatie.
Maar er is een probleem, want die druppel kan van voor de moord zijn geweest.
Hij had toegang tot die locatie.
Daarom is huiselijk geweld zo moeilijk.
Omdat heel vaak…
…je dader toegang had tot het slachtoffer en de omgeving lang voor de moord.
Het bewijs was gericht op Roslyn Pilmar en haar broer Evan.
Er was niets anders dat ons in een andere richting leidde.
Niets.
Je publiek zal geloven dat dit een eenvoudige zaak is…
…op basis van wat ze horen…
…maar het is niet eenvoudig wat wetgeving betreft en terecht.
Je moet dit kunnen bewijzen zonder gerede twijfel.
Je wilt niemand oppakken tenzij je klaar bent voor de rechtbank…
…voor een proces, een jury.
We hadden duidelijk meer nodig.
Op een dag kwam Parrino naar me toe. 'Ik denk dat we zijn vastgelopen.'
Ik plaatste een in memoriam in de New York Times…
…elk jaar op de dag van Howards moord.
Misschien zou iemand me vertellen wat ze over de zaak weten.
Zelfs nadat Parrino geen inspecteur meer was…
…belde ik Midtown South bijna elke dag.
Ik liet het niet los.
Mijn vader dacht dat het op een dag opgelost zou zijn.
Hier stond hij elke dag voor op.
'De zaak wordt ooit opgelost.'
'We gaan bidden. De zaak wordt opgelost.'
Ermee omgaan dat Howard dood is…
…en de moordenaars vrij rondlopen.
Het is een knagende pijn.
Al die jaren, als we gingen uit eten met vrienden…
…wilden ze gewoon horen wat er nieuw was.
Ze zochten informatie over de zaak.
Dan ging ik zitten en zei:
'Is het mogelijk dat ze hiermee wegkomen?'
17 JAAR NA MOORD OP HOWARD PILMAR
In 2013 diende ik bij het marinierskorps als burgeradviseur.
MILITAIRE BASIS VS
Na 9/11, was het denk ik overlevingsschuld van 11 september…
…wat me motiveerde om zeven jaar en vijf uitzendingen naar…
…het Midden-Oosten te gaan.
Op mijn laatste missie kreeg ik een telefoontje…
…dat ze de Howard Pilmar-zaak gingen heropenen.
Er zijn maar weinig zaken waar ik aan blijf denken…
…omdat ze onopgelost zijn, maar dit was de nummer één.
Ik denk dat elke rechercheur op aarde 'n zaak heeft die hem…
…om een of andere reden is ontgaan…
…en het wordt de Moby Dick van hun carrière.
Dus je denkt er altijd aan.
Mensen willen vaak niet dat Cold Case erbij komt.
Ze zijn bang dat ze je zaak bekritiseren. Ik niet.
In 2013 was ik ongeveer drie jaar met pensioen…
…en werkte ik bij het openbaar ministerie van New York…
…als plaatsvervangend hoofdonderzoeker voor de Trial Division.
Rob Mooney is een van de slimste rechercheurs ooit.
Hij werd geroepen om advies of sturing te geven.
Toen ze me in Afghanistan belden vond ik het geweldig dat de zaak Pilmar…
…weer met een frisse blik werd bekeken.
Ik weet nog dat ik uitlegde hoe al het bewijs wees…
…naar Roslyn Pilmar en haar broer Evan.
In cold case-werk kun je je niet richten op…
…waar er oorspronkelijk op gericht werd, omdat dat niet goed afliep.
Je moet meteen vanaf het begin alles goed bekijken.
Als we iets over het hoofd hebben gezien, laten we de waarheid dan achterhalen.
Geweldig dat nieuwe ogen ernaar kijken.
De zaak was in goede handen.
OPENBAAR MINISTERIE VAN NEW YORK
Op een dag belde Liz me op…
…en zei dat ze aan de zaak werkte.
De eerste keer dat ik Liz Lederer ontmoette…
…zaten we in haar kantoor vol dozen en op elke doos stond 'Pilmar'.
Ik weet dat ze hard aan de zaak werkte.
Je moest zoveel doen voordat je het kon oplossen.
Je moet elk stuk papier lezen. Je moet elke video bekijken.
Je moet praten met wie je kunt.
We bleven dozen doorzoeken.
Er was een stukje papier met de naam Arnold Brewer erop.
We spoorden hem op.
Hij was een goede vriend van Howard.
Howard Pilmar zou met zijn vriend Arnold Brewer…
…naar de NCAA gaan kijken, maar hij kwam niet opdagen.
Hij zei: 'Howard zei dat hij met z'n zwager ging sporten…
…maar hij zou erna gelijk komen.'
Evan Wald en Ros Pilmar hadden de politie verteld…
…dat Evan en Howard rond 20.00 uur terug kwamen van de sportschool.
Howard zou op kantoor blijven werken.
Arnold Brewer had diezelfde avond nog een afspraak staan met Howard…
…op dat moment.
Howard zou dus niet blijven werken.
Arnold Brewer beperkte de mogelijkheid tot moord…
…tot een heel kort tijdsbestek.
Tijdens het onderzoek ontdekten we dat in de nacht van de moord…
…Ros Howard op kantoor had gebeld en een voicemail had achtergelaten.
Hoi, How. Het is kwart voor tien.
…en Philip en ik vroegen ons af of je nog aan het werk was…
…of dat je naar een sportbar bent gegaan zoals je zei om naar de NCAA's te kijken.
Nou, goed. Ik was thuis rond 20.10 uur, 20.15 uur.
Bel me. Laat me weten hoe laat je thuis bent.
Ze was zo veel gedetailleerder dan je zou zijn voor iemand…
…die je net hebt gesproken en die je over een half uur verwacht te zien.
Ik weet nog dat ik de voicemail hoorde. Als je alles bekijkt…
Alles op zich is niet goed genoeg.
Je begint al het indirecte bewijs samen te voegen…
…en het wijst allemaal erop…
…dat Evan en Roslyn Howard die avond hebben vermoord.
Na al het bewijs te hebben bekeken…
…en met Howards vrienden te hebben gesproken…
…wisten we zeker dat Ros Pilmar en Evan Wald het hadden gedaan.
Ron Tucker hoort Howard vloeken tegen z'n vrouw. Hij is woest op haar.
Dat is om 17.30 uur.
Ik bedoel, hij schold haar voor van alles uit.
Diezelfde avond spreekt ze het bericht in.
En ze eindigt met: 'Hou van je, Howie.'
En er is iets zo berekends aan dat voicemailbericht.
Ze weet dat ze bewijs achterlaat.
Dat laat zien:
'Ik miste hem, dacht dat hij nog leefde, Ik belde hem en zei: "ik hou van je."'
Gezien het tijdstip…
20.00 UUR HOWARD IN LEVEN
…lag Howard al dood op de grond.
Ros heeft dit verhaal bedacht.
Ze bedacht het hele scenario zodat Howard gedood kon worden.
Zonder haar was het nooit gebeurd.
Ros had gepland dat ze de levensverzekering zou krijgen…
…de bedrijven, het zomerhuis, het aandeel in het skihuis…
Ze zou de voogdij over hun zoon krijgen.
Maar toen het ons duidelijk werd…
…werd duidelijk dat we het in de rechtbank moesten bewijzen.
Evan had de sneetjes en zijn bloed lag op de plaats delict…
…en er waren 100 man die wisten hoe erg Evan Howard haatte.
We moesten bewijs vinden dat Ros eraan verbond…
…zodat we ze allebei konden aanklagen.
Mevrouw Lederer zei:
'Ik weet dat we Evan te pakken krijgen, maar ik kan niets beloven over Ros.'
Maar ik had veel vertrouwen bij haar.
We beseften dat de enige persoon die overbleef de oppas was.
En ik zei: 'We moeten die oppas vinden.'
Allyson Lewis woonde bij dat gezin in.
Ze kende de normale gang van zaken…
…en ze kon dingen beantwoorden die we niet wisten.
Wij, de rechercheurs, spraken met de oppas in het begin van het onderzoek…
…en hadden niet het gevoel dat we veel medewerking kregen.
Ik denk dat ze toen een heel jonge vrouw was en…
…misschien niet helder over de gevolgen nadacht.
Het was eng om als 21-jarige ondervraagd te worden door de politie.
Ik beantwoordde hun vragen zo goed mogelijk.
De vragen gingen voornamelijk over Howard…
…en ik had niet veel interacties met Howard.
En toen kreeg ik een baan in Japan en verliet ik het land.
Ik bleef niet in contact met Ros.
Twintig jaar later word ik gebeld. En ik dacht: o, jeetje.
En ze zegt: 'Ik wil met je praten over de moord op Howard Pilmar.'
Allyson Lewis had gezegd dat ze ons wilde spreken bij haar advocaat.
Ik vroeg me af wat ze dacht dat ze verkeerd had gedaan…
…dat ze er een advocaat bij wilde hebben.
Maar toen ze binnenkwam, was ze aardig.
Ze sprak gewoon open en eerlijk.
En het was fascinerend.
Het gaf ons een kijkje in een wereld die we niet kenden.
Toen ik ze sprak, vroeg Liz me: 'Hoe was het meestal?'
'Vertel eens over een week in het leven.'
'Vertel eens over hun huis.'
Voor de Pilmars en voor Philip liep alles volgens een vast schema.
Strak.
Al die tijd dat ik voor Ros werkte, was ze heel specifiek over tijd.
Ze beschreef alles over het appartement en de levensstijl…
…en hoe Ros dat huis runde.
En toen we vroegen:
'Was er iets ongewoons aan de week waarin hij werd vermoord?'
Zei ze: 'Het is niet dat er iets ongewoons is gebeurd.'
'Het is hoeveel dingen er voor het eerst gebeurden.'
In de weken voor Howards moord zei Ros tegen me:
'Je moet over een paar weken overwerken.'
En op de avond van de moord…
…vertelde Ros me dat ze die avond Evan en Howard zou spreken…
…in King voor een financiële vergadering.
Ik nam Philip mee naar de hockeytraining.
Philip oefende zo'n twee uur, vier avonden per week.
Over de luidspreker klonk mijn naam. Ze had me laten omroepen.
Dat was nog nooit gebeurd. Dat was de eerste keer.
Ze vroeg: 'Hoe gaat het daar?'
'We zijn nog steeds eerste scrimmage. Ze hebben het over een tweede scrimmage.'
Ze zei: 'Prima. Klinkt goed.'
Ze zei dat zelfs dat telefoontje raar was omdat ze niets te zeggen had.
Nog geen 20 tot 30 minuten later…
…hoor ik mijn naam weer, dat ik naar de receptie moest komen.
Ik bel haar weer.
En Ros zegt niet echt iets informatiefs behalve…
…behalve: 'Als ik er niet ben tegen de tijd dat hij klaar is met de scrimmage…
…dan rij je terug naar huis.'
'Ik weet nog niet of ik kom, want we zijn nog niet klaar.'
Ze zei: 'We zijn hier nog niet klaar'.
Wat, gezien ze echt aan het doen waren…
…zo ijskoud overkomt.
Dat was echt ongebruikelijk voor haar. Ze wist altijd hoe laat ze thuis zou zijn.
Ze wist altijd precies wat ik moest doen…
…en wat zij ging doen.
De meeste avonden was het een levendig huishouden.
Telefoons rinkelen. Ze telefoneert.
Buren komen op bezoek. Alle lichten zijn aan.
De tv's stonden aan.
Het was een luidruchtig, bruisend huis maar niet die avond.
Het licht boven de kachel brandde.
Dat was het enige licht in huis.
Ik deed de deur open en ze wierp een blik.
Ze droeg een badjas, nat haar.
Ik had haar nog nooit zo gezien.
En ze vroeg: 'Hoe ging het?'
'Je bent vast heel moe. Het is bedtijd. Bedankt, Allyson.'
Haar lichaamstaal was: 'We zijn klaar.'
'Je komt niet binnen.'
Ze zei: 'Zet de tas daar maar neer.'
Ik had de tas nog niet eens binnengezet toen zei ze: 'welterusten'.
Als ik klaar was, deed ze dat nooit.
Ze wilde praten over elk detail dat Philip die dag had meegemaakt.
Ze wilde alles weten.
Dus dat was heel anders.
Siobhan Berry en ik… Siobhan was de onderzoeker.
We keken allebei naar Allyson en dachten:
dit gaat het verschil maken. Ik wist dat ze hetzelfde dacht.
Ze maakten aantekeningen en keken elkaar aan…
…alsof dit belangrijke informatie was.
Allyson heeft zoveel gaten en grijze gebieden opgevuld.
We kwamen allebei naar buiten, zo van: 'Wauw. Dat was geweldig.'
De nieuwe informatie van Allyson Lewis die het atypische gedrag van Ros beschreef…
…in de dagen ervoor en erna…
Die afwijkingen van de norm zijn enorme indicatoren.
Mensen verraden zichzelf als ze iets doen wat ze nooit eerder hebben gedaan…
…en dat moet worden uitgelegd.
ALLYSON WORDT 1E KEER OMGEROEPEN
Allyson Lewis gaf ons informatie…
…waaruit bleek dat Ros er veel meer bij betrokken was…
…en wat liet zien hoeveel ze moest doen om dit te plannen.
En we konden dingen vinden die bevestigden wat ze ons vertelde.
Hiermee hadden we de horde genomen.
Je bouwt je indirecte zaak op uit steentjes.
En je blijft maar steentjes zoeken…
…totdat je een grote stapel stenen hebt…
…waardoor je nu overweldigend bewijs hebt.
Zij het indirect, maar krachtig bewijs.
Met de nieuwe informatie die Howard Pilmars vriend Arnold Brewer…
…en de oppas aan de rechercheurs gaven…
…was er genoeg voor een arrestatie.
De arrestatie vond plaats in 2017.
Ros werd gearresteerd in haar appartement om zes uur 's ochtends.
Ze woonde toen bij haar vriend.
Evan Wald werd tegelijkertijd gearresteerd.
Ik was opgetogen.
Ik kon het niet geloven dat ze allebei opgepakt waren.
Het had op z'n zachtst gezegd lang geduurd.
Maar het was zover.
Het was zover.
27 JANUARI 2019 23 JAAR NA MOORD OP HOWARD PILMAR
Dit is iets waar ik al meer dan 20 jaar op wacht.
We gingen elke dag naar het proces.
Op de eerste dag van het proces ging ik naar het toilet…
…en Philip kwam het herentoilet uit.
De laatste keer dat ik hem zag was bij het ontbijt, net na Howards moord.
Toen ik hem zag, leek hij precies op Howard.
En ik zei: 'Howard.'
Zo veel leken ze op elkaar.
Hij zei niets terug. Geen woord.
Het is een indirecte zaak en elk onderdeel deed er toe.
Ik kende deze zaak van voor tot achter.
Wat hun verdediging ook was, we waren erop voorbereid.
Getuigen tegen die twee was fenomenaal.
Het was een ongelooflijk gevoel. Grote voldoening.
Ik zag Frank in het publiek.
Ik zag dat Frank z'n hoofd schudde toen ik getuigde.
Het was geweldig.
Maar het betekent niets zonder een schuldigverklaring.
Het betekent niets.
Er was enorm veel werk in gestoken.
Het proces duurde twee maanden.
Ik maakte het schoon en sneed in m'n hand.
Ik wist niet…
…dat Howard zo wreed was vermoord.
Ik wist dat hij was neergestoken, maar ik kende niet de omvang…
…van de moord tot ik het hoorde.
Ik denk dat Evan Howard van achteren pakte en z'n keel doorsneed.
Zodat hij nooit had kunnen schreeuwen.
En dat lijkt me je eerste zorg als je zo iemand overvalt.
Dus ik denk dat dat de eerste wond was en toen was het vrij spel.
Ze hebben hem afgeslacht. Ze hebben hem niet gewoon vermoord.
Hij werd afgeslacht als een varken in een hok.
En Ros was op de plaats delict. Dat hebben ze bewezen.
Ik had echt bewondering voor Ros.
Ik had een beeld van haar zoals ik dacht ze was.
Toen ik me realiseerde…
…dat er zoveel was dat ik niet zag, leek het alsof de bodem eruit viel.
De jury beraadslaagde minstens vier dagen.
Niet zo goed. Ik begreep het niet.
RECHTBANK
Allen staan.
Ros en Evan werden meteen schuldig verklaard.
Schuldig aan moord in de tweede graad.
Die rechtszaal weergalmde in het woord 'schuldig'.
Het was heel krachtig.
Mijn moeder bleef roepen: 'Schuldig.'
Het was een soort euforie.
We waren meer dan gelukkig…
…dat we na al die jaren gerechtigheid voor Howard kregen.
Zonder Elizabeth Lederer hadden we nooit een proces gehad…
…laat staan een veroordeling.
Ik ging terug naar Frank…
…die al die jaren zo geduldig was geweest.
En hij zei alleen…
'Schuldig. Ze zijn allebei schuldig.'
Hij pakte z'n mobieltje en belde iedereen die hij kende.
'Schuldig.' En belde dan de volgende.
Dat was… Hij had hier zo lang op gewacht.
JULI 2019 4 MAANDEN NA UITSPRAAK
Frank stond op om te spreken tijdens het vonnis.
Ik kan niet slapen omdat ik blijf denken…
…aan de schrik en de angst die door Howards hoofd gingen…
…in die laatste seconden…
…toen hij door die twee werd afgeslacht.
Die dag in maart verloor ik drie dingen.
Twee daarvan krijg ik nooit meer terug, m'n zoon en m'n bedrijf.
Maar ik ben Philip ook kwijt.
Ik weet dat Philip me niet wil aankijken.
Dat spijt me, maar ik wil dat hij het weet.
We houden van je en we willen je terug.
Alsjeblieft.
Hoe graag Frank ook wilde dat ze verantwoordelijk werden gehouden…
…hij wilde echt een relatie met Philip.
Ik hoorde dat Philip naar de London School of Economics ging.
Ik wist hier niets van.
Ik hoorde niets van dit geweldige nieuws…
…over deze jongen die volwassen was geworden.
Mijn kleinzoon.
De enige zoon van m'n zoon.
Ik wil hem terug.
We houden van hem en dat is alles.
En nog steeds.
Philip vroeg de rechter…
…om clementie voor z'n moeder…
…die z'n vader had vermoord.
Hoe…
Je vraagt om clementie?
Ik weet het niet.
Ik hoorde Philip pas spreken…
…bij de veroordeling.
En hij sprak over zijn moeder.
Hoe geweldig ze hem had opgevoed.
Het enige wat ze had gedaan…
…was zijn geest vullen met haat voor ons gezin.
Hij geeft mij vast de schuld. Haar hele familie geeft mij de schuld.
Omdat ze weten dat ik de boosdoener was.
Ik liet ze niet gaan.
Als hij haar wil verdedigen, wetende van de moord op zijn vader…
…dan zij het zo.
Het moet zwaar zijn om hem te zijn.
Hij is echt het tweede slachtoffer.
Na Howard.
Je bent ervan overtuigd dat je moeder je redt…
…en je opa je moeder in de problemen wil brengen…
…terwijl je moeder niets heeft gedaan.
En dit wordt allemaal legaal uitgespeeld in een rechtbank.
En het is niet zoals je al die jaren geloofde.
Dat moet heel zwaar zijn.
Voor deze misdaad, voor deze moord…
…veroordeel ik jullie tot 25 jaar tot levenslang.
Ros en Evan kregen 25 jaar tot levenslang.
Op hun leeftijd is dat levenslang.
Evan en Ros kregen wat ze verdienden.
Ze hebben 23 jaar in vrijheid mogen leven.
En nu moeten ze minstens 23 jaar opgesloten zitten.
De rechter spreekt de straf uit. Philip staat abrupt op.
Nijdig, en loopt weg.
Ik was uitgenodigd voor de veroordeling.
Ik kwam te laat en de deur zwaait open…
…en het beeld wat ik voor me zie is Howard Pilmar…
…wat me echt van mijn stuk bracht.
Hoewel ik Howard nooit heb ontmoet, had ik genoeg foto's gezien…
…tijdens het onderzoek om te weten hoe hij eruitzag.
En die persoon was Philip.
Een cold case sluiten is belangrijk voor de mensen die het doen.
Het geeft veel voldoening.
Maar voor de families geneest een veroordeling de pijn niet.
Ik stel me Howard voor…
…de angst die door Howards hoofd ging…
…in die paar tellen dat hij werd neergestoken en afgeslacht.
Daar kom je nooit overheen.
Als ik naar bed ga, praat ik met hem.
Ik zei: 'Hoe kon dit jou overkomen?'
'Waarom zei je niet…
…dat je problemen had met die vrouw?'
Maar ik krijg geen antwoorden.
VOLGENDE KEER
Een paar jaar na de moord op Howard…
…hadden we een zaak waarbij zeven families betrokken waren.
De intensiteit was enorm.
Deze zaak was uitermate hartverscheurend.
Alle slachtoffers waren onschuldige, jonge meisjes.
De omvang van z'n misdaden verbijsterde iedereen.
Hij is op de vlucht sinds Valentijnsdag…
…met één moord en twee verkrachtingen en wellicht meer.
'Seriemoordenaars.' Dat woord wordt vaak gebruikt.
Hij was er een.
Ondertiteld door: Cora Sendon wordt vaak gebruikt.