LOS ANGELES BÖLGE ŞERİF DEPARTMANI
ÜLKENİN EN YOĞUN NÜFUSLU BÖLGESİNDE HİZMET VEREN
EN BÜYÜK ŞERİF DEPARTMANIDIR.
EN VAHŞİ VE KARMAŞIK CİNAYET VAKALARINI ONLAR SORUŞTURUR.
İŞTE BUNLAR, ONLARIN HİKÂYELERİ.
NETFLIX BELGESEL DİZİSİ
3 ŞUBAT 2003
Beni aşağılık biri gibi içeri tıktınız.
PHIL SPECTOR'IN SESİ
Bir kadın evime gelip kafasına sıkmışken beni derdest ettiniz.
Sonra evime gelip beni tutukluyorsunuz, pataklıyorsunuz.
Ağzımı burnumu kırdınız.
Bunu size ödeteceğim göt herifler. Baştan aşağı saçmalık.
Alhambra Emniyet Müdürlüğünde gözaltında bekleyen kişi Phil Spector'dı.
Amirimle olan konuşmamdan çok varlıklı bir müzik yapımcısı olduğunu biliyordum.
Ben onu hiç duymamıştım.
Pop müziği bugünkü hâline getiren şeyin Spector'ın tarzı olduğu kabul edilir.
ADLİ TABİP
Bu vaka "kırmızı top" dediğim vakalardan biri olacaktı.
Çok fazla dikkat çekecekti.
Bunu daha başında anlamak gerek ve bence hepimiz anlamıştık.
Los Angeles Bölge Şerif Departmanı alanının en iyisidir.
Birçok yüksek profilli dava Los Angeles'ta görülüyor.
Kendinizi yüzde 110 adamanız gerekir.
Bu bir cinayet. Bundan daha büyük bir suç yok.
Bu işin özü tutku ve görev bilincidir.
Adalet, gerçeği bulmaktan geçer.
CİNAYET VAKALARI: LOS ANGELES
Ünlülerin olduğu davaların özel ve farklı bir yanı vardır.
Bu tür vakaların merkezi de her zaman Los Angeles olmuştur.
Los Angeles denince akıllara Hollywood gelir.
Hollywood, aktörler, yönetmenler, yapımcılar.
Ama burası bunlardan ibaret değil.
Ancak şehrin kalbi de burada atıyor diyebiliriz.
LA çok garip bir yer.
LA bölge şerifleri de tüm bölgeye hizmet ediyor.
Amerika'nın hayal edilebilecek en yoksul yerlerinden tutun,
en zengin yerlerine,
100 milyonluk deniz kenarı evlerine kadar.
Hepsinin güvenliğini biz sağlıyoruz. Büyük bir çeşitlilik var.
Nihai hedefim cinayet büroydu.
1999'da bu birime girme şansını yakaladım.
O zaman çocuklarım yedi ve dokuz yaşlarındaydı.
İnsanlar çok küçük olduklarını söylerdi
çünkü saatlerce, büyük bir tempoyla çalışıyordum.
Ama aile hayatımızı idare etmeyi bildik.
İşi bitirmek için gece 10'da ailemin yanından çıkıp
büroya gitmem gerekiyorsa giderdim.
3 ŞUBAT 2003 07.00
Ortağım Paul Fornier ve ben mesaiden çıkacakken
Alhambra'da bulunan bir köşkteki
bir vakaya atandığımıza dair bir mesaj aldık.
Bildiğimiz tek şey
bir kadının ölü bulunduğu ve işin içinde bir müzik yapımcısının olduğuydu.
Bu saray yavrusunun böyle küçük bir kasabada olmasına şaşırmıştım.
Çünkü burası LA merkezinin banliyösüydü.
Alhambra orta sınıfın yaşadığı, müstakil evler bulunan sakin bir yer.
Bu dağ başında da tabiri caizse bu dev kale vardı.
Yaklaştığımızda sarı olay yeri şeridinin arkasında büyük bir kalabalık gördük.
Paul bana bakıp "Hazır ol, durum ciddi" dedi.
Evin içinde bir kadın vuruldu.
Kurbanın olay yerinde öldüğü bildirildi.
Vardığımda ortalık hayvanat bahçesi gibiydi.
Habercilerin helikopterleri havada, minibüsleri caddenin her tarafındaydı.
3 ŞUBAT 2003
05.00 - ATEŞLİ SALDIRI 07.00 - DEDEKTİFLERİN GELİŞİ
Olay yerine gittiğimizde önce Alhambra polisleriyle konuştuk.
Size işleyişi açıklayayım.
Şerif departmanı LA Bölgesi'nin büyük kısmını kapsıyor.
Bu bölgenin içinde kendi polis departmanları olan
küçük belediyeler var.
Ancak ellerindeki kaynaklar şerif departmanından az.
Los Angeles Bölge Şerif Departmanında tam 100 tane cinayet dedektifi var.
Bu sebeple onlar bize ulaşır
ve biz de vakaların sorumluluğunu üstleniriz.
Alhambra polisleri bana
Phil Spector'ın şoförünün 911'i aradığını söyledi.
Geldiklerinde üst katın penceresinden
Phil Spector'ın ileri geri yürüdüğünü görmüşler.
Aşağı inmesini sağlamaya çalışmışlar ancak adam razı olmamış, aşağı inmemiş.
Eve girip Phil Spector'ın yanına gitmişler.
İş birlikçi olmamış.
Sandalyeye yığılmış, öldüğü açıkça belli olan bir kadın görmüşler.
Phil atıp tutuyormuş. "Hayatımda gördüğüm en üzücü şey."
Memurlardan biri de bunları kayda almış.
Saçmalığın daniskası.
Bu kadını tanımıyorum, derdi nedir bilmiyorum.
Ama House of Blues'da güvenliğin yanındaydı.
Ne derdi vardı bilmiyorum
ama lanet olası kaleme gelip beynini uçurmaya hakkı yoktu.
Sizin derdiniz ne lan?
Şok tabancası, hatta yere sermek için balistik kalkan kullanmaları gerekmiş.
Alhambra polisleri bir ön soruşturma yürüttü.
Soruşturmaya istinaden Bay Phil Spector gözaltına alındı.
Uzun süredir bu işin içindeyim
ve biliyorum ki insanlar ölümü çok farklı şekillerde karşılar.
Her şeyi hesaba katmanız gerekir. Açık fikirli olmanız gerekir.
Spector'ın söylediklerine dayanarak intihar bir ihtimaldi.
Arka kapı açıktı.
İçeri girdiğimizde genç bir kadın gördüm.
Antredeki sandalyenin üzerine yığılmıştı.
Ayağının yanında 38 kalibrelik bir tabanca vardı.
Silahla ağzının içinden vurulmuş olduğu görülüyordu.
Kadının kim olduğunu, aralarındaki ilişkiyi bilmiyorduk.
Bir şeyler ters gitmiş olabilirdi.
Bu bir suç muydu? Bir intihar mıydı? Korkunç bir kaza olabilir miydi?
Üç yönlü bir soruşturma.
İlk bakışta ölüm içeren tüm soruşturmaları cinayet vakası olarak değerlendiririz.
LA Bölge Şerifinin yetki alanındaki
her intihar vakasına cinayet dedektifleri yollanır.
Trafik kazası hariç her kazara ölümde cinayet dedektifleri gönderilir.
Bay Spector'ın evindeki kişisel eşyalara bakmaya başladım.
Bu kişinin bulunduğu sektördeki önemini o an anlamaya başladım.
Phil Spector'ın yapımcı olarak şöhreti çalıştığı sanatçıları gölgede bırakıyor.
Tina Turner, The Righteous Brothers, The Beatles fotoğrafları her yerdeydi.
Grammy adaylıkları ve yıllar boyunca aldığı onca ödül.
Baş dedektif olduğunuzda işler iyi giderse tebrik edilirsiniz.
Ama işler ters giderse sorumlusu siz olursunuz.
ŞERİF
Olay yeri çalışması için
büronun en tecrübeli dedektiflerinden Mark Lillienfeld'ı görevlendirdik
çünkü bunun tüm soruşturma için çok kritik bir nokta olacağını biliyorduk.
Büyük vakalar ve Mark Lillienfeld ayrılmaz bir ikiliydi.
Yüksek profilli vakalar polisleri gerebiliyor ama ben umursamazdım.
Her cinayet mahalli için verdiğimiz efor, kaynak ve özen aynıdır.
Ev berbat durumdaydı.
Aydınlatması kötüydü.
Çok kirliydi.
Etrafta fareler, hamam böcekleri vardı.
Böylesine zengin biri için biraz olağan dışı görünüyordu.
Öyle birinden abartılı bir hayat tarzı beklersiniz.
Evde kelimenin tam manasıyla her şey vardı.
Adam sanki multimilyoner bir çöpçüydü.
Bir yandan bir şey kaçırmadığınızdan emin olmaya çalışıyorsunuz
ama diğer yandan da
"Bu odaya muhtemelen altı yıldır girilmemiş" diyordunuz.
Parçası olduğum en eşsiz olay yeri incelemesiydi.
Bir daha da asla içinde bulunmak istemem. Berbattı. Tam bir felaketti.
Çünkü karmakarışıktı.
Merhumun kalıntıları oradaydı.
Fiziksel delil olarak kan ve görünen kurşun yarası vardı.
Ağzından vurulmuştu.
O yüzden kalıntıların arasına dağılmış diş ve diş parçacıkları vardı.
Halının üzerinde, odanın karşısındaki merdivenlerde vardı.
Onları topladık, fotoğrafladık, diyagramını çizdik, DNA için sakladık.
İğrenme ve duygusal bakma noktalarını aşmanız gerekir.
Sonra "Bunlar bana ne anlatıyor?" sorusu gelir.
Orada ölüler adına konuşuyoruz
ve onlar da bize fiziksel delillerle ipuçları bırakıyorlar.
Ölü birinin tepesinde durduğunuzda size büyük bir sorumluluk yüklenir
ve bunu ciddiye almanız gerekir. Bunu hepimiz biliyorduk.
Bir çeşit ruhani bir ideoloji belirlemeniz gerekir.
Bir ceset beni hiç etkilemeyebilir.
Çünkü o sadece bir kabuk. O insanın ruhu çıkıp gitmiş.
Ölümün huzurunda olmak bence gerçekten bir birikim oluşturuyor.
Zarar görebiliyorsunuz.
Bu noktadan sonra çözmeye odaklanıyorsunuz.
Olay yerinden çekilmeden önce düzenli olarak acele etmeden çalıştık.
Genellikle olay yerinde çalışma süresi, eğer çok fazla delil varsa,
yedi ila sekiz saat arası olur.
Bu olay yerinde bir günden fazla çalıştık.
Yerde Colt's silah şirketinin ürettiği 38 kalibrelik bir altıpatlar vardı
ve silahın silindirinden atılmış bir kurşun kovanı vardı.
Bunların yanında evin arka kapısından çıkmış bir topuzlu kilit bulduk.
Çoğu kapıda kilit dili olur. Kapıdan, kapı kasasına gider
ve ekstra güvenlik sağlar.
O kilit dilini açmak için topuzu çevirirsiniz
ama buradaki kilitten çıkarılmıştı ve yerde duruyordu.
Çok tuhaftı. Bu nasıl olur ki?
Silah kadının ayağının yanına koyulmuş olabilirdi.
Sorun şu ki silahın düşüşünü yeniden canlandıramıyorsunuz.
Yani, silah düşer
ve oradan oraya fırlar.
Şifonyerin çekmecesinde deri bir silah kılıfı vardı
ve o deri kılıfın Colt's marka olan
38 kalibrelik altıpatlara uygun olduğu aşikârdı.
Yani silah o kılıftan çıkmıştı.
Saat 17.00 civarında, yani olaydan 12 saat kadar sonra
adli tabip ofisi nihayet kurbanın kimliğini belirledi.
Kurbanın adı Lana Clarkson'dı.
O noktada annesinin bilgilerine ulaşabildik.
Donna'yı görmeye gidiyorduk.
Lana'nın kız kardeşi Fawn beni aradı.
"Lana'ya bir şey olmuş olabilir" dedi.
"Bilmiyorum. Bir sorun var." Ben de ne olduğunu sordum.
Fawn birinden bir telefon almıştı ama çok şey bilmiyordu.
Alhambra'daki bir cinayetle alakalı televizyonda çıkan
haberlerle ilgili olabilir, dedi.
Lana beni arayacaktı ama haber almamıştım.
Belki bir partiye falan gitmiştir
ve soruşturma için başkalarıyla beraber bekletiliyordur diye düşündüm.
Sonunda şerif departmanını aradım.
Biz Donna'yı görmeye giderken o da telefonla ortağım Paul'a ulaşmıştı.
Aramama dönüş yapıyor sandım ama nerede buluşabileceğimizi sordu.
Ben de şaşırmıştım. "Buluşmak mı?"
Sonra…
Affedersiniz.
Bana Lana'nın ev adresini söyledi.
"Orada buluşalım mı?" diye sordu.
O an endişelendim. Olanları bilmiyordum ve bu iyiye işaret değildi.
Arabamı garaja çektim ve kendimi kaybetmemeye,
bir şey bilmeden çok fazla üzülmemeye çalışıyordum.
Arabanın içindekileri toparlıyordum ve bir çift ayakkabı çıkardım.
Ayakkabıları elimde tutarken dedim ki…
…"Bu Lana olamaz. Ayakkabıları burada."
Pardon.
Sonra birden dedektifler geldi.
Lana'nın kardeşleri de geldi.
Sessizce yazlığın etrafını dolaşıp içeri girdik
ve Dedektif Fornier yere bakarak Lana'nın öldüğünü söyledi.
Affedersiniz.
Çocuğun bir yetişkin veya küçük olması önemsizdir.
Çocuğunuzun sizden önce ölmesinden daha kötü ve doğal olmayan bir şey yok.
Çok zor bir durum.
Birine sevdiği birinin öldüğünü bildirmek
tartışmasız, kesinlikle polisliğin en kötü yanıdır
ki polisliğin birçok kötü yanı var.
Kritik öneme sahip olan her şeyi olabildiğince çabuk bulmanız gerekir
çünkü bu, delil toplama şeklini etkileyebilir.
Ben, ortağım ve diğer sekiz dedektif hâlâ olay yerinde çalışıyorduk.
Kurbanı ne kadar tanırsanız
nasıl öldüğünü anlama ihtimaliniz o kadar artar.
Bu insanlar duydukları şeyi sindirmeye çalışırken
sorularınıza başlıyorsunuz. "Bu arada,
onu Phil Spector'ın evinde bulduk. Adamı tanıyor musunuz?
Lana o adamı tanıyor muydu? Sizce neden oradaydı?"
Donna da dedi ki, "Hayır, tanımıyordu."
Eğlence sektöründe gece saatlerinde herkes sosyalleşir.
Şaşırmadım. Lana hep farklı kişilerle iletişim kurardı.
Aktif bir kariyeri vardı. Oyunculuk yapıyordu.
Otobüse yetişmem lazım.
-Varış yerini biliyor musun? -Evet, neresiyse orası.
Lana 80'li yıllarda birçok dizide oynadı. Barbar Kraliçe filmlerinde rol aldı.
İki bileği de çatladı ve bu onun için büyük bir gerileme oldu.
Kazara düşmüş.
Düşüşünü hafifletmeye çalışırken iki bileğini de kırmış.
Bileklerine vidalar takılmış.
Bu, bir yıl sürecek iyileşme sürecinin başlangıcıydı.
Uzun süre kalmadık.
Baş başa yas tutmalarına müsaade ettik.
Phil Spector olayın hemen ardından tutuklanmış
ve Alhambra polislerine avukatını istediğini söylemişti.
Bu sözleri söylediği anda
elimiz kolumuz bağlandı ve hemen 1 milyon dolarlık kefalet ödedi.
Başsavcılığın tavrı her şey soruşturulana kadar
herhangi bir dava açmama yönündeydi.
Alhambra polisi bilgilendirme yaparken ellerinde bir tanık olduğu söylenmişti.
Adamın şoförü. 911'i arayan kişi.
Adriano De Souza.
Şoföre ulaşmalıydık.
-Dedektif Paul Fornier. -Dedektif Richard Tomlin.
Bugün yanımızda…
Adriano De Souza.
Adriano De Souza'yla konuştuk.
O zamana dek Phil için 10 veya 15 kez çalıştığını söyledi.
Phil Spector'ın her zaman olduğu gibi saat tam yedide geldiğini söyledi.
Sonra da West Hollywood'da bir şeyler yiyip içmeye gitmişti.
Sabaha karşı 01.15 gibi de House of Blues'a gitmesi söylenmişti.
Sonra, saat ikiyi biraz geçerken
House of Blues kapanmış ve Lana sarhoş olan Phil Spector'a yardım etmişti.
"Sanırım sarhoştu" dedi.
Lana, Phil'i almış ve arka koltuğa oturtmuştu.
Sonra arabaya binmiş ve Phil Spector'ın evine gitmişlerdi.
Adriano evin arka tarafına park ettiğini söyledi.
Müzik dinliyormuş, uyukluyormuş.
Saat sabah 05.00 civarında da yüksek bir patlama sesi duymuş.
Onu korkutmaya, araban inmesine yetmişti.
Sonra birden arka kapı açılmış ve beyaz ceketli Phil Spector'ı görmüştü.
Yüzünü gördüm.
Onu gördüğümde ön tarafta silah vardı.
Elindeki kanı da görmüştü.
Şöyle bir hareket yaptım ve kadının bacaklarını gördüm.
-Sandalyedeki kadını gördüm. -Peki.
Yüzü kan içindeydi.
Spector, Adriano'ya bakıp…
Dedi ki, "Sanırım birini öldürdüm."
Adriano kendi hayatı da tehlikede diye düşünüp hemen kaçmıştı.
Phil'in menajerini aramış ve telesekretere düşmüş.
Michelle.
Bay Phillip'in evine gelmen gerek Michelle.
Sanırım bir kadını öldürdü.
Şimdi polisi arayacağım.
"Sanırım Bay Phil birini öldürdü" demişti.
Telefonu kapatmış, 911'i aramış
ve konuştuğu memura da aynısını söylemişti.
Los Angeles'ta otopsinin tamamlanması bir veya bir buçuk hafta sürebiliyor.
Hepsini aynı değerlendirmek gerek ama aslında durum her zaman öyle değil.
Bu olay şerife kadar gitti. Olanları bilmek istiyorlardı.
Otopsi ertesi gün falan bitmişti. Duyulmamış, görülmemiş bir şeydi.
Otopsinin ana bulguları şunlardı.
Ağzının içinde bir kurşun yarası vardı.
Kurşunun girdiği yer dolayısıyla Lana anında ölmüştü.
Kurşun aşağı doğru bir açıdaydı.
İntihar edecek olsanız silahı aşağı doğru mu tutarsınız?
Daha çok düz bir hizada veya yukarı doğru olur.
Ölüm şekli yasal olarak bir tıp doktoru tarafından saptanır.
Sadece beş seçenek var.
Cinayet, intihar, kaza, doğal veya bilinmeyen sebep.
Bunu belirleyen ne yargıç ne de jüridir. Adli tabip belirler.
Bu yasal saptamayı adli tabip yapar.
Dr. Pena bu sonuçlara ulaşmak için çok detaylı çalıştı.
Bir kısmı deneyim, bir kısmı sağduyu, bir kısmıysa bilimdi.
Dr. Pena bu vakadaki bulguları erteledi
ve nihai kararı vermeden önce tüm raporların gelmesini beklemek istedi.
Ben daha çok cinayet veya kaza olduğunu düşünüyordum.
Ama intihar ihtimalini hâlâ irdelemek gerekiyordu.
Bunalımda mıydı? Finansal olarak zorluk çekiyor muydu?
Ev sahipleriyle konuştuk. Örnek bir kiracıdır, dediler.
Bu sayede "Ayın sonunu zor getiriyor" ihtimalini ortadan kaldırabildik.
Onunla iş veya kişisel
herhangi bir ilişkisi olduğunu düşündüğümüz herkesle konuştuk.
Herkesin kötü anları olur.
Ama o her zaman kendini yukarı çekmeyi başarırdı
ve bir ihtiyacı olursa beni arayabilirdi.
Kendine asla zarar vermemiş. İntihar hakkında konuşmazmış bile.
Kendine zarar vermeyi asla düşünmeyecek, pozitif bir insanmış.
Her şey yolunda gitse oyunculuğa geri dönerdi
ama bir yıldır sektörden uzak olduğu için
yönetmenlerin aklına ilk gelen isimlerden değildi.
Hayatta kalmanın bir yolunu bulmalıydı
ve karşısına House of Blues'daki bu fırsat çıktı.
SUNSET BULVARI
Clarkson, House of Blues'da hosteslik yapıyordu.
Çalışacağı için heyecanlıydı.
İyileştiği için, sağlıklı olduğu için heyecanlıydı.
Foundation Room'da hosteslik yapmasının istenmesi bir ayrıcalıktı.
House of Blues'da bulunan Foundation Room çok prestijli bir yerdi.
Hollywood'un ünlüler geçidiydi.
Bir gece Lana beni orada ağırladı ve George Clooney'yle tanıştım.
Ünlüyseniz ve Hollywood'daysanız Foundation Room'a giderdiniz.
Paul'la mekâna gittik.
Müdürle, güvenlik şefiyle
ve Spector'a servis yapan garsonla konuştuk.
Spector gelmiş
ve Lana da o akşam hostes olarak çalışıyormuş.
"Tanımadın mı? Ben, Phil Spector" demiş.
Lana da farkında olmadan "İçeri giremezsiniz Bayan Spector" demiş.
Onu kadın zannetmiş.
Tabii çok hoş karşılanmamış.
Güvenlik şefi de oraya gidip onu durdurmuş.
Kenara çekip demiş ki, "Bu adama çok iyi davranacaksın."
Sonra da Lana özürler yağdırarak ona özel masaya kadar
eşlik etmiş.
Sabahın erken saatlerinde, mekân kapanmışken
birlikte çıkarken görülmüşler. Kamera kaydı var mı diye sorduk.
Kayıtları izledik.
Görünüşe göre Lana, Spector'a arabaya binmesi için yardım ediyordu.
Adriano'ya göre Spector sarhoştu.
"Kaleme gel. Kalemi görmen gerek" diye defalarca onu davet etmiş.
Lana da kabul etmiş.
Yolculuk da böyle başlamış.
O genç kadının iki saat sonrasında
canından olacağını bilerek izlemek çok korkunçtu.
Lana'nın güzelliğini vurguladığımız, imalı sorular sorduk.
Bilirsiniz, erkekler hayvandır. Burası da Hollywood.
Şöhret için neler neler yapılır.
Lana uygunsuz bir yorum veya harekete maruz kalınca nasıl davranıyordu?
Lana kendisine olan dikkati reddetmeyi biliyordu ve bunu incelikle yapıyordu.
İnsanlar için gecenin bir yarısı bir erkeğin evine giden bir kadın hakkında
ciddi iddialar ve varsayımlarda bulunmak çok kolaydır.
Ama ben onu tanıyordum
ve adamın evine neden gittiğini kesinlikle biliyordum.
Ona karşı romantik bir ilgisi olduğundan gitmemişti.
Gidip Phil Spector'la bir şeyler içmenin korkulacak hiçbir tarafı olamazdı.
Lana'nın boyu adamdan 10 cm daha uzundu ve o kendine iyi bakardı.
Phil Spector gibi birinin
Lana'nın ilgisini çekmiş olması bence çok normal.
Hollywood'dan bahsediyoruz. Burada bağlantılar çok ama çok önemlidir.
Hem Phil Spector'ı hem de Lana Clarkson'ı tanıyan tek kişi benim.
Ne acayip, şaibeli bir ayrıcalık.
Phil Spector'la ilk tanışmam ve yaptığı işe tanık olmam
1966 yılındaydı.
Ben 15 yaşındayken Gold Star Studios çok büyüktü.
Gizlice girer kanepede otururdum.
Mühendislerden biri beni stüdyoya davet etti.
Phil Spector'ı kayıt alırken izliyordum.
Spector, Wall of Sound'u bulmuştu.
Wall of Sound'da aynı anda çalan dört gitar,
üç piyano olurdu. Kimsenin yapmadığı bir şeydi.
İki davul olurdu. Delice bir şeydi.
Onun gibi birine hiç rastlamamıştım. Kayıtlardaki davranışları çok farklıydı.
Bir bakıma küçük bir diktatör gibiydi
ama ne istediğini kesinlikle biliyordu ve onu alıyordu.
Lana en yakın dostlarımdan biriydi
ama Phil Spector hakkında hiç konuşmamıştık.
Phil'i son görüşüm sanırım 1978 yılındaydı.
Lana'yla da 1984'te, New York'a taşınmadan önce tanıştım.
Lana, Phil'in namını bilmiyordu.
Phil Spector tehlikeli biriydi.
Dengesiz ve tahmin edilemez biriydi.
O gece House of Blues kapandığında orada olsaydım bunların hiçbiri olmazdı.
Phil'le gitmesine kesinlikle izin vermezdim ama…
Bir şey gitgide daha çok hissediliyordu.
"Bu vaka çok detaylı bir şekilde incelenecek
ve mümkün olduğunca fazla bilgiye ihtiyacımız olacak."
Laboratuvarımız olay yeri incelemesinde elde edilen
DNA sürüntülerinin sonuçlarını aldı.
Büyük yatak odasında
Bay Spector'ın o gece House of Blues'da giydiği beyaz ceketi bulduk.
Ceketin kolunda kan lekesi vardı.
Misafir banyosunda da pamuktan bir bez vardı.
Yeni öğrenmiştim.
Silahı olan insanlar silahları beze sararmış.
Bezin üzerinde kan vardı ve ıslaktı.
Lana Clarkson'ın kanının o bezin üzerinde ve banyoda olduğunu,
ayrıca Phil Spector'ın ceketinde de olduğunu öğrendik.
Bayan Clarkson vurulduğunda fışkıran kan
Bay Spector'ın silahına, ceketinin koluna ve kendi eline bulaşmıştı.
Dr. Lynne Herold da bez ve silah üzerinde çalışmalarını yaparken
bezin silahı silmek için kullanıldığını saptadı.
Islaklık ve kan delili silahtan beze bu noktada geçmişti.
Kan lekesinin biçimi ikinci derece delil olacaktı.
Silah nasıl patladı? Patladığında neredeydi?
Silahın patlamasının etkisi ne oldu?
Çok zordu çünkü kan lekesinin biçimini
koyu kırmızı renkli bir halıda bulmaya çalışıyorduk.
Bulgular elimize ulaşınca intihar ihtimali kalmadı.
Cinayet olduğuna mı inanıyorduk?
Kaza olabileceğine dair şüphe var mıydı? Vardı.
Ama adam bunu söylemiyordu ve sorun da buydu.
Bu kadını tanımıyorum, derdi nedir bilmiyorum.
Evimin ortasında beynini uçurdu.
Adli tabip nihayet çıkıp dedi ki, "Hayır, bu bir cinayet."
Lana Clarkson'ın öldürüldüğü adli tabiplerce saptandı
ama LA Bölge Başsavcılığı cinayet suçlamasıyla dava açmayı reddetti.
LA Adli Tabip Ofisi açıklamayı yaptı.
Bu bir cinayet, dediler ve Phil Spector'ı işaret ettiler.
Başsavcı ne zaman açıklama yapacak?
Birçok yüksek profilli davayı kaybetmiş başsavcılık için Spector büyük bir isim.
Hatırlıyorum da Spector vakası geldiğinde onun kim olduğunu biliyordum.
"You've Lost That Loving Feeling."
Torunum Top Gun'da çalan bu şarkıya bayılıyor.
Bir nevi… Paranoya demek istemiyorum
ama OJ Simpson davasında başsavcılığın itibarı çok zedelenmişti.
Simpson'a karşı suçlama yapmak için daha fazla zaman istemiştik.
Ama medyadan çok baskı vardı ve davayı açmak zorunda kaldık.
Peki OJ Simpson davasında ne oldu? Hazır değildik.
Adalet yerini bulsun ve bu insanlar hapis yatsın istiyoruz.
İki odak noktamız vardı.
Bunun makul şüphe barındırmayan bir cinayet olduğunu dair
ispatımızı güçlendirmek
ve hüküm giymesine engel olabilecek muhtemel terslikleri düşünmek.
Herkes medyanın ilgisini çekmek istiyordu.
Üzücü ama medyamızın doğası bu.
İlgi çeken ve merak uyandıran davaları takip ederler.
Phil Spector konuşmayı seviyordu. Röportaj verip duruyordu.
Bir röportajında Clarkson için şunu söyledi, "Silahla öpüştü."
Kafasından bilgiler uydurdu ve Lana'ya karşı saldırgandı.
Ona çamur atıp duruyordu.
Phil Spector'ın PR ekibi Lana'yı bir sürtük olarak resmediyordu.
İnsanlar ona B filmi aktrisi diye yüklendi ama o bundan gurur duyardı.
Büyük, barbar bir kraliçe olduğunu biliyordu ve bundan hiç gücenmedi.
Ailesi bizden, Lana'nın yakın çevresinden, kimseyle konuşmamamızı rica etti.
Söylenen şeyleri çarpıtıp dergilerde, gazetelerde yayınlıyorlardı.
Ben de en iyisi konuşmamak dedim.
Bu yüzden biz de arka planda kalmış,
Phil Spector ve ekibinin yaydığı bilgilere
kendi içimizde köpürüyorduk.
Korkunçtu.
Adamın niyeti anlaşılmıştı.
Bir şey saklıyordu, bir cinayet işlemişti. Böyle düşünmemek elde değildi.
Şüphesiz ki medyada en çok yer eden vaka buydu.
Etrafımdaki herkes bunu konuşuyordu. Bana soruyorlardı.
Tabii teorileri de vardı.
Ama denge kurmalısınız.
Bunu sağlamak için yaptığım şeylerden biri
mesleğimle ilgili neredeyse hiç konuşmamak oluyor.
Özel hissetmiyorum. Bunu yapmayı seçiyorum ve bundan keyif alıyorum.
Bu vakayı da çok abartmıyordum.
"Aynen, çalışıyoruz. Televizyona da çıkar" falan diyordum.
O zaman çocuklarımın yaşları 13 ve 11'di.
Yani aslında olanların farkındaydılar
ama sanırım benden feyz almışlar. Hiç…
Komiktir ama beni pek etkileyici bulmazlar.
Spector bu sabah gazetede
"Yüzde 90 büyüleyici, yüzde 10 bela" olarak tarif edildi.
Evet.
O yüzde 10'a hiç denk geldiniz mi?
Kesinlikle hayır ama çok fazla hikâye var.
"Neden cinayet diyoruz?" sorusuna odaklandık.
Phil Spector'ın yaşamına girmeliydik.
En azından bir kez üzerinde silah varken tutuklanmış.
Silahları vardı.
Etrafa silahlar savurduğu uzun ve iğrenç bir geçmişe sahip olduğunu öğrendim.
Ramones'un bir kaydında elinde silah salladığına dair hikâyeler vardı.
John Lennon'a sinirlenip tavana ateş etmiş.
Bunun peşine düşmeliydik.
İnsanlara silah çekmesinin sebebi kontrolün onda olduğunu göstermekti.
Gerçekten güçlüysen silaha ihtiyacın olmaz.
Korkağın tekiydi.
Dolu silah taşımasının sebebi insanları korkutmaktı.
John Lennon'dan tutun, Leonard Cohen'a kadar.
Bir gün bir kaydı sonlandırmak üzereyken
Phil Spector, Leonard Cohen'a, "Şunun vokalini yap" demiş.
Leonard da cevap olarak yorgun olduğunu söylemiş.
"Yarın yaparım" demiş. Sonra Phil silahını çıkarmış.
Leonard'a doğrultup demiş ki, "Şarkıyı şimdi söyleyeceksin."
Leonard Cohen vazgeçmemiş. Hem de bu daha birlikte ilk günleri.
Bu hikâyeyi Leonard'dan dinledim.
Phil'le çalışırken ihtimal dâhilinde olan şeyler hâlâ ilgisini çekiyordu
ama o silahın her zaman orada olduğunu da biliyordu.
Çok güçlüydü. O yüzden insanlar ondan çekinirmiş.
Özellikle de müzik piyasası.
Kariyerlerini bitirebilecek gücü olduğunu bilirlermiş.
Bu dönemde kayıt dışı konuşmak isteyen çok fazla insan oldu.
Ama kayıt dışı da olsa insanları nasıl evinde tuttuğunu anlattılar.
Kadınlar da vardı, erkekler de.
Phil'le eğlenip sonra gitmek istediklerinde
onlara beklemelerini söylermiş ve bunu her zaman o antrede yaparmış.
Bazen saatlerce ortadan kaybolurmuş.
Ta ki gitmelerine kendisi hazır olana kadar.
Peki onları nasıl tutuyordu?
Yerde bulunan kapı kilidini hatırlıyor musunuz?
Kilidi çıkarırmış ve insanlar içeride kalırmış.
Bu, başkalarını kontrol etmek için başka bir fırsattı.
Onu farklı kılan da buydu.
Tabiri caizse bir kontrol manyağıymış.
Bayan Clarkson hapsedilmişti.
Kendi isteğiyle çıkmakta özgür değildi çünkü kapıyı açamıyordu
çünkü Bay Spector kapıdaki kilitten
o döner parçayı çıkarmıştı.
Söylentiler vardı ama mahkeme salonuna söylentilerle çıkamazsınız.
Kesin delillere muhtaçtık.
Rich Tomlin ve ekibi her ipucunu irdeledi ve bu söylentileri gerçeklere dönüştürdü.
Hakiki tanıklar bulduk. Hem de bir sürü.
TANIK İFADELERİ
Bazıları tek randevuluk ilişkiler, bazılarıysa yıllardır tanıdığı insanlardı.
Ama tüm bu kadınlar o imza hareketi yaşama noktasında ortaktı.
Rehin tutulmuşlardı.
Bay Spector tarafından özgürlükleri alınmıştı.
Kadınlar onun çok cazibeli, onların ihtiyaçlarını gözeten,
çok çekici ve harika sohbet eden biri olduğunu söylüyorlardı.
Sonra iş değişiyordu.
Phil Spector'ın bir alışkanlığı vardı. Kadınları evine getirir,
onlarla yatmak ister,
kabul etmedikleri veya onu tatmin etmediklerinde de silahını çekerdi.
Davranış tarzı buydu
ve bunu yapan, önceden de yapmış olan bir insan olduğu anlamına geliyor.
Bunun önemli olmasının sebebiyse şuydu.
Bunun daha önce yaşandığını söyleyen kimse olmasaydı
bu güçlü bir savunma noktası olurdu.
"Müvekkilim böyle bir şeyi asla yapmaz!"
Ama bu kadınlar korktuklarını ve onları öldüreceğini sandıklarını
mahkemede söylemeye gönüllüydü.
Bu, delilin çok önemli bir parçasıydı
ve kast olduğunu büyük ölçüde gösteriyordu.
İntihar olmadığı kesindi ama kaza da değildi.
Böyle saldırgan eğilimleri vardı ve sonuç er ya da geç bu olacaktı.
Geçmişte bunu yaşamış insanlarla konuşmalarımızı baz alırsak
bence Lana'nın gitmesini istemedi.
Onu bir saat ya da daha uzun süre antrede bıraktı.
Kadın uyukluyordu ve asla bilemeyeceğimiz bir sebepten
silahını alıp kadının ağzına dayamaya karar verdi.
Kadın panikledi, o da kadını öldürdü.
Yaptığı şeyi fark eden Phil Spector'ın olay yerini dizayn etmek için
fazlasıyla vakti vardı.
Bölge başsavcılığıyla sürekli temas hâlindeydik.
Ortak bir çalışmaydı.
2003 yılının Kasım ayında
karar verildi ve Phil Spector aleyhinde cinayet suçlaması davası açıldı.
20 KASIM 2003 LANA CLARKSON'IN ÖLÜMÜNDEN 9 AY SONRA
İlk duruşmalarda OJ'in avukatı olan Robert Shapiro'yla birlikteydi.
Şimdiyse üçüncü yüksek profilli avukatına geçti.
Phil Spector'la ilgili şu vardı.
Hapishanede tek bir gün bile geçirmek istemiyordu.
Ne zaman yeni bir savunma avukatı gelse bir erteleme oluyordu
ve yargıç onlara güncellenmeleri için süre veriyordu.
Phil Spector kefalet ödemişti, yani serbestti.
Evlenmişti.
Davayı uzatabildiği sürece özgür bir adamdı.
Bay Spector?
25 NİSAN 2007 LANA CLARKSON'IN ÖLÜMÜNDEN 4 YIL SONRA
Ortada bir tür sirk havası vardı.
Duruşmalarda farklı peruklar takıyordu. Dev gibi korumaları yanındaydı.
Davanın savunma tarafının bazı davranışları korkunçtu.
Etik nedir bilmeyen bir dallama ve New York mafyası avukatı olan
avukatlarından biri
koridorda beni görüp lavaboya kadar peşimden geldi.
"Kürsüye çıkmanı dört gözle bekliyorum. Seni ezeceğim" dedi.
Hadi ya? Ufacık adamım.
Sence hiç dayak yememiş miyimdir? Kör müsün?
Şu suratıma, bana bir bak. Dayak yiye yiye kariyer sahibi oldum.
Çok iyi ifade veremem
ama gerçeği söyleyebilirim ve bu gayet basittir.
Korkutulabilesi olduğumu düşündü sanırım. Öyle bir kelime varsa tabii.
Öyle olmadığımı umuyorum.
Bu davada mevzubahis Lana Clarkson ve ailesi için adaleti sağlamaktı.
Ancak bu davanın bir alt metni de vardı.
Ünlülerin suça karıştığına dair önemli ölçüde deliller olsa dahi
Los Angeles Bölge Başsavcılığı
40 yıldır yüksek profilli bir dava kazanamamıştı.
Bölge başsavcılığındaki ilk yılım OJ Simpson davasının olduğu yıldı.
Gençtim, daha yeni bölge başsavcısı olmuştum.
O davadan alınan inanılmaz büyük dersler vardı.
Jüri üyeleri ünlülere farklı gözle bakar.
Bir çeşit özdeşlik söz konusudur.
Oluşmuş belli bir sempati vardır ve üyeler üzerindeki baskı büyük olur.
Bilirler ki bir ünlüyü suçlu bulurlarsa daha sonra çevreleri onları eleştirecek.
Phil Spector'ı müzik yapımcısı kimliğiyle değil,
insan kimliğiyle yargılamak istedik.
Tüm standartlara göre muhteşem müzik üreten,
müziğin, bugün bildiğimiz Rock'n Roll'un seyrini değiştiren
akılalmaz büyük bir yapımcı olduğu gerçeği
önemli değildi.
Önemli olan şey o gün o köşkte olanlardı.
Stratejim gerçek Phil Spector'ı ortaya çıkarmaktı.
Sadece bu.
Kullanmak istediğimiz 20 taneye yakın olay vardı.
Yargıç bunu beşle sınırladı ama bu da iyiydi.
Şakağıma silah doğrultulmuştu.
Tabancayı alıp başımın yan tarafına vurdu.
-Gitmeye kalkarsan öldürürüm, dedi. -Gidersen kafana sıkarım, dedi.
Bir anda oldu.
Sanırım ekoseli bir ceketi vardı. Elmer Fudd'a benzettiğimi hatırlıyorum.
Silah ondan daha büyüktü.
Merdivenden yatak odasına çıktı. Öyle yapması gerekmiyordu.
Romantik olabilirdi ama silah zoruyla yaptı.
Bana tecavüz etmek istedi.
Bana söylediklerine dikkat et.
Çünkü söyleyeceğin hiçbir şey canından olmaya değmez.
SPECTOR'IN KURBANA SESLİ MESAJI
Hoşça kal Dorothy.
Bunları duymak zordu.
Bu kadınlar sırlarını paylaşıyordu ve bunu yaptıkları için teşekkür ederim.
Çünkü onca kameranın, onca insanın önünde
iç parçalayan hikâyelerini anlatmak kolay bir şey değildi.
Medya mensupları davanın her anını yayınlamak istedi.
OJ Simpson davasının felaket olduğunu biliyorduk.
İnsanların davranışları değişiyor.
Bir gösteri davasına dönüşüyor. Delil yerine performans sergiliyorsunuz.
O yüzden biz de
en azından kendi tanıklarımıza orada olmalarının tek sebebinin
gerçeği söylemek olduğunu anlatmaya çalıştık.
"Geri kalan her şey sadece dikkat dağıtır. Yok sayın."
Toplum içinde konuşurken gerilirim.
İfade vermeyi sevmem. Sizinle bile çok zor konuşuyorum.
Bay Spector'ın kaynakları sınırsızdı.
O yüzden çok maliyetli, çok becerikli, çok saldırgan avukatları vardı.
Bu da benim için bir dezavantajdı.
Doğru kabul ettiğim birkaç basit ifade verme kuralı vardır.
Soruyu dinle, soruya cevap ver, çeneni kapat.
İfade vermeye gittim. Gergindim.
Mark Lillienfeld tanık kürsüsüne çıktı. Yüreğine sağlık.
Doğrudan soru sorma esnasında
Lana'yla ilgili bir şey tarif etmesi istendi.
Dili sürçtü ve "eli" diyeceği yerde "patisi" dedi.
Kadının eline "pati" dediğimin farkına vardım. Köpek patisi gibi.
Biraz gerginlik, biraz salaklık.
Salona baktığımda annesini bana bakarken yakaladım.
Şok içindeydi, inanamamıştı.
Rahmetli kızının eli için "pati" demiştim.
Öylece oturup onun adına utandım.
Evet, en iyi anlarından biri sayılmaz.
Hemen kendini düzeltti.
Mark âdeta yıkılmıştı.
Artık şunu ilk kez açıkça söyleyebilirim. Onu o ruh hâlinden zor kurtardım.
Berbat hissediyordu.
Köpeklere âşık bir adam. Hayatı boyunca hep köpek bakmış.
Lakabım bir köpek adıydı. Rüyamda köpek görürüm.
Köpek problemlerim var.
Önemli olan tek kişi Lana Clarkson'ın annesiydi.
Ondan özür diledim.
Bana geldiğini ve çok tatlı davrandığını hatırlıyorum.
Müteşekkirdim.
Kurbanı böylesine iyi bir insan olan bir cinayet vakasında yer almaktan
ne kadar onur duyduğumdan bahsettim.
Onun yaşamını
ve başkalarının hayatlarına nasıl dokunduğunu bilmek büyük bir keyifti.
Duruşma çok uzun sürdü. Aylarca devam etti.
Çokça tanık vardı.
Savunma tarafı Amerika'nın her yerinden birçok savunma uzmanı getirdi.
Yüz binlerce dolar harcandı.
Uzmanlık alanlarında dünyaca tanınan isimlerdi
ve her biri yeterince para verilirse
her türlü saçma şeyin söylenebileceğinin yürüyen kanıtlarıydı.
ADLİ PATOLOJİ UZMANI
Objektif, bilimsel delillere bakarsanız
bu bir intihar.
Bu sadece bir kovuşturma değil, ayrıca gerçeğin savunulmasıydı.
Silahın ağzında patlamasıyla ilgili
öne sürebilecekleri tek savunma kendisinin sıktığını söylemekti.
Lana'ya yükleneceklerini biliyorduk. Buna mecburlardı.
Derin bir bunalımda, intiharın eşiğinde olan
ve uğruna yaşayacak hiçbir şeyi kalmamış bir karakter resmetmeleri gerekiyordu.
Bir video oynattılar.
Bir erkeğin kölesi de sürtüğü de olmayacağım.
Phil Spector'ın o zamanki eşi savunma tarafının arkasında oturuyordu
ve sesli bir şekilde Lana'ya gülmeye başladı.
Siz memurlar çok becerikli olabiliyorsunuz.
Lana'yla değil, Lana'ya gülüyordu.
Bu videoyu onunla dalga geçmek ve onu yaşama amacı olmayan,
kariyer hedefi veya şansı olmayan,
değersiz bir insan ve aktris olarak göstermek için bilerek izlettiler.
Donna'yı ve ailesini incittiğini biliyorum.
İyi bir arkadaşınız öldürülüyor, bunun üzerine adı lekeleniyor,
siz de mahkemede onunla ilgili anlatılan hikâyeleri dinlemek zorunda kalıyorsunuz.
Acı verici bir şey çünkü yalan olduğunu biliyorsunuz.
Üzerimde büyük bir yılmışlık vardı çünkü onu ve itibarını
hak ettiği şekilde koruyamadığımı hissediyordum.
EYLÜL 2007 MAHKEMENİN 5. AYI
Kaliforniya'da Phil Spector'ın savunma avukatları delillerini sundu.
Hiç tanışmadığınız ve birbirini tanımayan 12 kişiyle tanışıyorsunuz.
İnsanları aynı sayfada buluşturmak kolay değil.
O yüzden hiçbir davaya garanti gözüyle bakmam.
Ama doğru delilleri sunmuştuk.
Mahkeme için doğru taslağı yaratmıştık.
Tüm tanıklar, ifade veren kadınların hepsi,
Adriano De Souza,
herkes yapması gerekeni yapmıştı.
"Çok da zor olmamalı" diye düşünmüştüm.
Jüri üyeleri gereken her şeye sahipti.
İlk gün böyleydi.
İkinci gün güvenim sarsılmaya başladı.
Sonra üçüncü güne kaldı.
Birkaç gün süreceği kesindi
çünkü her delili gözden geçirmeleri gerekiyordu.
Ama ondan sonra…
Beş, altı, yedi, sekiz, dokuz… Günler geçiyordu.
Artık mahvolmuştum.
Neyi yanlış yaptığımı, nasıl bu kadar sürdüğünü düşünüyordum.
Jüri başkanı ilk oylamayı yaptığında
sonuç çok üzücüydü.
Görüşler çok ayrıydı.
Dört üye suçlu, beş üye suçsuz buldu ve dördü kararsızdı.
Değerlendirme sırasında duruşma neredeyse yeniden yapıldı.
Bazılarımızın yeniden mahkemeye başvurması gerekti
çünkü anlamayan veya savunma tarafı uzmanlarının verdiği
yalan bilgilerine inanan jüri üyeleri vardı.
Sanırım aynı yalanı farklı şekillerde sık sık tekrarlayınca gerçeğe dönüşüyor.
İçinde bulunduğum en uzun ve en acı verici tecrübeydi.
Bize sunulan delillere göre işimizi yapmamız gerekiyordu.
Hepimizin aydınlanma yaşadığı bir andı.
Durumun ciddiyetinin farkındaydım. Neden hüküm giyeceğini dürüstçe söyledim.
Sonlara doğru öyle tartışmalıydı ki artık çıkmamız gerekti.
14 gündür değerlendiriyorduk. Haddinden fazla uzamıştı.
Gidip zile bastım. Bu kadardı.
Jürinin bir karara varamadığını öğrendim ve delil yetersizliği ilan ediyorum.
Hızlıca karar verilir, hemen girip çıkarız sanmıştım.
Ama öyle olmadı.
Savunma tarafı ve iddiaları beni âdeta aşağıladı.
Sanırım gereken her şeyi söyledim.
Yargıç tokmağı kürsüye vurduğunda
midem düğümlendi ve "Başarısız oldum" diye düşündüm.
Herkes yapması gerekeni yapmıştı ama ben yapmamışım gibi hissediyordum.
Sonunu getiremediğimi hissettim.
Kariyerimdeki en ezici anlardan biriydi.
Yukarı çıktım ve akşam için evrak çantamı toplamaya başladım.
Basın mensuplarının gitmelerini de istiyordum.
Arka tarafta bir mikrofon ve kamerayla tek başına duran bir muhabir vardı.
Arabama doğru yürürken bana dedi ki,
"Bay Jackson, yeniden dava açacak mısınız?"
Bir anda durdum, ona baktım ve dedim ki,
"Adaleti sağlamak için kaç kez gerekiyorsa dava açacağım"
ve gittim.
Jüriden karar çıkmadı diye durmayacaktık. Böyle bir şey olamazdı.
Düşüncelerimizi topladık, davaya yeniden hazırlandık
ve bir buçuk yıl sonra tekrar dava açtık.
BİR DURUŞMAYA DAHA HAZIRIZ
İlk duruşmada 12 jüri üyesinden 10 tanesi sanığı suçlu buldu.
O noktada yanlış bir şey yapmamış olduğumuz sonucuna vardım.
Yeni bir jüri seçelim, davayı ikinci kez
aynı şekilde hazırlanmış olarak deneyelim. Böyle de yaptık.
İkinci mahkemede ne olacak bilmiyordum.
Bu o denli bir gösteriye dönüşmemişti ama iki duruşma da benim için duygusaldı.
Jüri değerlendirmedeydi.
Ben de oğlumun lise beyzbol maçına gitmiştim.
Bu vaka başladığında oğlum 11 yaşındaydı.
Artık 16 olmuştu.
Telefonum susmuyordu.
"Karara vardılar."
Orada öylece oturdum.
Üzerine düşündüm.
Bir sürü başka mahkeme ve karar görecektim.
Bencilce düşününce oğlumu beyzbol maçında hep izleyemeyecektim.
O yüzden "Hayır, televizyondan izlerim" dedim.
Bir yanımda oğlum, diğer yanımda kızım vardı.
Nefeslerimizi tutmuştuk.
Jüri kararına göre sanık Phillip Spector
ikinci dereceden cinayetten suçlu bulunmuştur.
"Suçlu" kelimesini duyunca yeniden nefes almaya başladım.
Gerçekten inanamıyordum. Nihayet doğru bir karar çıkmıştı.
Kurbanın ailesi Lana Clarkson'ın hayatının saptırılması ve kötülenmesinin
jüride karşılık bulmamasından memnun.
Bu mahkemede, bir öncekinde, altı yıldır durmadan bu yapıldı.
Şöhretinizin, zenginliğinizin, sözde ünlülüğünüzün önemi yoktur.
Mahkemeye çıkarsınız ve yaptıklarınızdan sorumlu tutulursunuz.
40 yıllık süreçte ilk kez bir ünlü hüküm giymişti.
Dâhil olan herkes için muhakkak ki çok ama çok büyük bir şeydi.
Oldukça zengin, güçlü bir ünlüye Los Angeles'ta dava açıp
gerçeğin gün yüzüne çıkmasının verdiği memnuniyeti
yaşayabileceğinizi bilmek güzel bir şeydi.
Bay Spector'ın cezası 19 yıl ila müebbet hapisti.
Hukukun iyileştirici tarafı değil, cezalandırıcı tarafı uygulanmıştı.
Hücrende otur ve yaptığın şeyi düşün.
Hem de hayatının sonunda dek,
o hapishaneden ölünün çıkarılacağı güne dek.
Tam olarak hak ettiği cezayı aldı.
Ben daha ilk duruşmadan önce ayrılmıştım.
TSSB ile mesleği bıraktım.
Doğrusu işim beni çok geriyordu.
Danny nispeten genç emekli oldu.
Sanırım bir keresinde Mark söylemişti.
"Herkesin göreceği cesetler sayılı."
Bu sayı herkes için farklıdır ama bir noktada payınızı alırsınız, biter.
Bu muhteşem, harika bir meslek.
Benim ve ailem için harika sonuçlar doğurdu.
Ama gücünüzü çok tüketen bir meslek.
Duygusal olarak çok tehlikeli.
Bazı arkadaşlarım intihar etti.
Bazıları ölene kadar alkol içti. Buna intihar denmiyor ama kesinlikle öyle.
Görev başında ölmektense intihar eden polis sayısı her yıl artıyor.
Çok büyük bir kayıp.
Bu işi Mark kadar uzun süre yapacaksanız onun gibi olmalı, darbeleri yememelisiniz.
1994 yılında çok genç, yepyeni bir cinayet büro dedektifiydim.
Büroda henüz ikinci yılımdı.
Mickey ve Trudy Thompson cinayetlerini
ben ve yeni ortağım üstlenmiştik.
Yüksek profilli bir vaka.
O zamanlar arabalara ilgim olduğundan efsane Mickey Thompson'ı tanıyordum.
Eşi Trudy de etkinliklerin tanıtımında rol adı.
Thompson ve eşi Trudy, Bradbury'deki evin garaj yolunda pusuya kurban gitti.
Önce kadını öldürmüşlerdi.
Babama işkence etmek içindi ve başarılı oldu.
Alt yazı çevirmeni: Berkay Dişcioğlu lı oldu.