Ang Los Angeles County Sheriff's Department
ang pinakamalaking sheriff's department sa buong bansa,
na nagsisilbi sa county na may pinakamaraming tao.
Iniimbestigahan nila 'yong pinakabrutal at pinakamahirap na pagpatay.
Ito ang mga kuwento nila.
May tumawag sa 'kin mula sa opisina ng papa ko.
Sabi nila, "May nangyayari sa Bradbury."
"Di namin alam kung ano."
Kaya sumakay ako sa kotse at pumunta sa Bradbury.
May pulis na pumigil sa 'klin.
Sabi nila, "Sino ka? Wala kaming pinapapasok."
Sabi ko, "Ako si Danny Thompson, anak ni Mickey Thompson."
Tapos 'yong pulis, nakita ko sa mga mata niya, kasi alam nila.
Tapos sabi ko, "Ay, lintik."
Di ka maniniwala.
Papa ko 'yon. Di mo siya mapapatay. Untouchable siya.
Pinatay ang race car driver na si Mickey Thompson at ang asawa niya
sa driveway nila sa marangyang suburb ng LA.
Ilang beses na binaril sina Mrs. Thompson at Mr. Thompson sa itaas na katawan.
'Yong pagpatay kay Thompson at sa asawa niyang si Trudy
sa driveway ng bahay nila sa Bradbury.
Isa 'to sa mga pinakamisteryosong celebrity murder, ayon sa pulisya.
Ayaw nating makita 'yong ganitong klase ng kasamaan.
Mahal ng lahat si Mickey Thompson. Wala siyang kaaway, maliban sa isa.
'Yong LA County Sheriff's Department ang pinakamahusay sa lahat.
Nilitis sa Los Angeles 'yong ilang high-profile case.
Kailangan buong-buo 'yong dedikasyon mo.
Murder 'to. Wala nang mas malalang krimen pa dito.
Pinakamahalaga 'yong passion at 'yong sense of duty.
Nagmumula ang hustisya sa paghanap ng katotohanan.
Isa sa mga katangian ng Los Angeles, malaki 'to.
At para maglibot, pwede bang mag-commute?
Hindi! Kailangan mong mag-drive.
Gusto ng mga taga-Los Angeles ng kotse.
Malaking lugar ito para ipakita ng mahihilig sa kotse 'yong gamit nila.
Noong '80s sa Los Angeles, may sariling kultura 'yong street racing,
mula drag racing, motorcross, hanggang off-road.
Bilang mahilig sa kotse noon,
alam kong alamat si Mickey Thompson.
Kilala si Thompson bilang innovator,
di pangkaraniwang car builder, at isang driver na dapat manalo.
Ang pinakamabilis magmaneho… si Mickey Thompson.
Panoorin ang mga international speed king. Mickey Thompson.
Nakipagkumpitensya na siya sa lahat ng uri ng karera ng sasakyan.
Sa tingin ko, dati, may higit 370 records 'yong papa ko.
Pero 'yong nagpasikat sa kanya,
siya 'yong unang Amerikanong lumagpas sa 400 milya kada oras.
Pinakamabilis niya, 406.6 milya kada oras, isang record para sa one-way run.
Di lang isang winner si Mickey Thompson,
at di lang taong interesado sa mga kotse.
Promoter siya.
Siya 'yong nag-imbento ng indoor stadium racing.
Ngayon, meron na tayong tinatawag na "short course racing."
Ginaganap 'to sa football fields, baseball fields,
sa loob ng domes, kahit saan.
Panalo si Thompson!
Ibinigay na rin ng anak ni Mickey na si Danny
ang buhay niya sa automobile racing.
Full-time akong nakikipagkarera sa series ng papa ko.
Napupuno namin 'yong mga stadium. Parang di kapani-paniwala.
Kasali 'yong anak ni Thompson,
at kasali rin sa pagpo-promote ng event 'yong asawa niyang si Trudy.
Gusto kong maging malapit sa kanya, at gawin 'yong ginagawa niya.
Gusto ko mabilis.
Matagal akong mabubuhay na nagmamaneho ng race car.
At mananalo ako sa marami pang karera.
Maagang may tumawag sa 'kin.
Sabi nila, "Kilala mo si Mickey Thompson?" Sabi ko, "Oo naman."
Sabi niya, "Mukhang binaril silang mag-asawa, sa harap ng bahay nila,
at ikaw ang mag-aassist.
Kasama namin 'yong reyna ng lab namin, si Liz Devine.
Magaling siya, at gusto ng lahat nasa crime scene siya.
Gusto kong lumabas. Kaya nag-jumpsuit ako, kinuha ko 'yong kit ko, at pumunta do'n.
Sa oras ng kasong 'to, senior criminalist ako
para sa Los Angeles County Sheriff's Department.
Nagkita kami at pumunta sa Bradbury Estates.
Pangmayaman 'yong Bradbury Estates
na isang komunidad na may gate.
'Yong anak kong si Juliana,
nag-aaral siya ng pangangabayo sa Bradbury Estates.
Tuwing pumupunta ako do'n, kailangan kong magpakita ng ID,
kailangan kong ipakita 'yong permiso mula sa may-ari ng kuwadra para makapasok.
At di ko maisip,
"Paano nakapasok ang isang tao do'n
para patayin si Mickey Thompson at ang asawa niya?"
Habang papunta do'n, makikita na malaking kaso 'to.
No'n lang ako nakakita ng gano'n karaming camera sa iisang lugar.
Napakaganda no'ng bahay.
Malawak 'yong driveway.
Nasa pinakababa ng driveway 'yong asawa ni Mickey na si Trudy.
Binaril siya,
at umaagos 'yong dugo sa kanal.
At si Mickey Thompson, nasa tabi ng garahe na nasa taas.
Binaril siya sa katawan.
Binaril din siya sa ulo.
Binaril din sa ulo si Trudy.
Umikot kami at kinausap 'yong mga tao,
at kinausap namin 'yong ilang witness.
May narinig kaming sunod-sunod na putok.
Biglang nagkaroon ng 10 o 15 segundong katahimikan.
Narinig kong sumigaw si Mickey Thompson, "Wag mong saktan 'yong asawa ko!"
Sunod naming narinig 'yong isa pang sunod-sunod na putok tapos katahimikan.
Nakatira si Dr. Johnson sa likod nina Mickey at Trudy,
at nang makarinig siya ng putok ng baril, at tumingin siya sa labas,
may nakita siyang mga bike sa Woodlyn Lane.
Nakita ni Dr. Johnson 'yong dalawang batang Black na lalaking naka-bike.
Ibig kong sabihin, halatang tumatakas sila.
Sinabi rin ni Dr. Johnson na may routine si Mickey Thompson.
Tuwing alas-sais ng umaga, umaalis sila sa bahay nila sa Bradbury
at pupunta sa Anaheim Stadium, kung nasaan 'yong opisina nila.
Naka-van sila, at karaniwang si Trudy 'yong nagda-drive.
Iaatras niya.
Ibababa niya 'yong pinto, sasakay, at magda-drive papuntang trabaho.
Alam nating may dalawang lalaking naka-bike,
na ipinagpapalagay nating 'yong bumaril, pero ano'ng pakay nila?
Pwedeng pagnanakaw,
pero no'ng tingnan ng mga detective 'yong van na minamaneho ni Trudy,
puno 'to ng mamahaling alahas,
at si Mickey, may ilang libong dolyar siya sa pitaka.
Di kinuha, di ginalaw.
May mga bagay na pwedeng kunin na nasa upuan, at di nila kinuha?
Walang saysay 'yon.
Tapos narinig ng kapitbahay na tinatawag ni Mickey si Trudy,
at una nilang hinabol si Trudy.
Kung pagnanakaw 'to, di nila uunahing patayin 'yong babae.
Laging inuunang patayin 'yong lalaki.
Malaking tao siya. Di makatwiran 'yon.
Nakadapa si Trudy.
May mga naputol na kuko.
Parang nagmamaneho siya.
Binaril siya mula sa bintana.
Tingin ko tumatakas siya at di lumalaban.
At si Mickey, nakaharap siya sa kanya.
At talagang…
nadurog 'yong puso ko.
Napakalupit.
Sinasabi ng lahat na mahal ni Mickey si Trudy.
Tapat siya sa kanya,
at mahal na mahal niya ito.
'Yong papa ko at si Trudy, no'ng ikasal sila, malaking bagay 'yon.
Maganda 'yong personalidad niya, masayahin,
at maganda 'yong relasyon nila.
Maganda 'yong pagtutulungan nila bilang team.
Bagay na bagay sila na para silang magandang chord.
Magkaibang-magkaiba sila,
pero gumana 'yon sa kamangha-manghang paraan.
Mahalagang bahagi ng buhay ko 'yong Tita Trudy ko.
Malumanay, mabait, at mapagmahal si Trudy.
Siya 'yong nagparamdam sa mga tao na pinahahalagahan sila.
Nasa labas 'yong buong crime scene,
pero nagmasid ako at tiningnan kung ano'ng wala sa lugar.
Pumunta kami sa opisina na nasa tabi ng garahe.
At sa gilid ng mata ko, may nakita akong tao sa loob,
at napasigaw ako.
Ngayon, siyempre, pumasok 'yong mga deputy. Nando'n si Rey.
At isa 'tong full-size mannequin ni Mickey Thompson na naka-racing suit.
Hiyang-hiya ako.
Nagtatawanan kami, pero…
Alam mo 'yon, masayang sandali 'yon. Isa pang… kinakailangang masayang sandali.
Kailangan mong pasayahin 'yong paligid o… Ewan ko.
Kailangan mong tumawa para di ka maiyak. Kailangan.
Tapos sasabihin mo, "Okay, trabaho ko 'to. Kailangan kong bumalik do'n."
Tinitingnan ko 'yong paligid,
iniisip kung ano 'yong maibabahagi ko.
Kinuhanan ko ng litrato 'yong driveway, mga bakas ng sapatos sa putikan.
May stun gun sa daan sa tabi ni Mickey.
May mga basyo ng bala.
Sa tabi ng pinto ng garahe, may maliliit na puno ng orange.
Pagtingin ko, nakita ko 'yong mga balat ng orange sa lupa.
Hiniwa ang mga 'yon.
At sariwa.
Naaalala kong naisip ko, "Nakaupo sila do'n
at kumakain ng orange habang naghihintay na pumatay ng mga tao."
Ipinaalam lang nito sa 'kin
na alam nila kung saan sila dapat umupo at maghintay.
Pagsasama-samahin mo ngayon 'to.
Nag-aabang sila sa harap ng garahe.
Oo, may stun gun.
Ginamit ba 'yon kay Mickey? Ginamit ba kay Trudy? Di kami sigurado.
Pero malinaw na naro'n 'yon para makontrol nila 'yong sitwasyon.
Ten-speed na bike, mga baril…
'Yong pagkakasunod ng pagpatay na pinakamasakit para kay Mickey.
Malamang planado 'to.
Planado 'to.
Dalawang lalaking Black 'yong pangunahing suspek natin.
Inilarawan sila na nasa 20 hanggang 30 taong gulang.
May babaeng nagda-drive sa kalsada malapit sa Bradbury Estates.
Habang nagmamaneho siya, biglang lumitaw sa tapat ng driveway
'yong dalawang lalaking Black na naka-bike.
Parang wala silang kontrol. Masyado silang mabilis.
Nakita niya sila kasi muntik niya silang mabangga,
at bilang isang good citizen, tumawag siya.
Nagsabi siya sa sheriff's department,
at kinonekta siya ng sheriff's department sa forensic artist.
Alam ng lahat ng mga opisyal sa lahat ng nakapalibot na lugar,
at naglagay kami ng mga traffic stop sa mga pangunahing intersection.
Namigay kami ng artist sketch ng mga suspek.
Umaasa ang mga homicide detective sa LA
na may makakakita sa report ng pagpatay sa racing legend na si Mickey Thompson
at ang asawa niyang si Trudy
at magbibigay ng impormasyon tungkol sa dalawang 'to.
'Yong media coverage, masyadong…
Nakakalungkot man, ipapakita nila sa 'yo 'to kada dalawang segundo.
Ayon sa pulisya, ilang beses binaril 'yong mag-asawa…
Tumakas 'yong dalawang lalaki gamit ang ten-speed na bike.
Ang pinakamalaking tanong na di pa nasasagot, "Bakit?"
Nasa lahat ng istasyon 'to.
Nasa lahat ng major network. Kahit 'yong mga di major network naroon.
Walang tigil 'yong media.
Napakahirap makita 'to sa balita…
may mga helicopter
na nagpapakita ng litrato kung nasaan 'yong katawan nila.
At wala kang personal space para magluksa.
Ngayon, isa sa mga dapat mong gawin ay kilalanin 'yong biktima mo.
Kailan sila napunta sa sitwasyon na mabibiktima sila?
Napakahalaga no'n.
Pinapunta kami sa isang bahay na di kalayuan sa crime screne
kung saan nagtipon 'yong pamilya.
Napakalungkot ng lahat, nasaktan.
Kakausapin namin sila.
Isa 'yon sa pinakamasamang parte ng trabaho.
Parang tulala ang lahat.
Parang, "Nangyayari ba talaga 'to?"
Isa lang ang sasabihin ko, pinatay nila ang dalawang pinakamabuting tao sa mundo.
Kasama sa pagtitipon 'yong kapatid, na si Collene,
at mahal na mahal niya sina Mickey at Trudy.
Si Danny, sinusubukan niyang magbigay ng impormasyon sa abot ng makakaya niya,
pero grabe 'yong lungkot niya.
Nasasaktan siya.
Sinabi ko sa mga imbestigador noong una, "Di madaling makapasok dito."
"Dapat may plano ka."
"At dapat paghandaan 'to."
Habang kinakausap namin 'yong pamilya, may pakiramdam sila na,
"Kung ginawa 'to, si Mike Goodwin ang responsable."
Pareho ng negosyo sina Mickey Thompson at Mike Goodwin.
Baja-style racing indoor ang dala ni Mickey Thompson.
Medyo ginaya 'to ni Mike Goodwin
sa motorcross circuit.
Naisip nilang dalawa na makikinabang sila sa isang partnership.
Matalino si Mike Goodwin, napakalaking personalidad,
may karisma, at sanay manalo.
Nanalo siya sa lahat ng ginawa niya.
Nag-focus sina Mickey at Trudy sa mga kotse,
at kasabay nito, sinimulang i-promote ni Goodwin
'yong motorcycle racing sa parehong kondisyon.
'Yong pagsamahin mo 'yong mga motorsiklo,
mga motorcycle events kasama ng car event,
may kabuluhan 'yon.
Sikat na si Mickey Thompson.
Pinagamit niya 'yong pangalan at reputasyon niya
sa event para mapuno 'yong stadium.
Nakuha ng papa ko 'yong kontrata sa Anaheim Stadium
para sa off-road at supercross.
Mukhang mabuting partner si Goodwin.
Pero si Goodwin, matapos ang ilang events, lumaki 'yong bill niya, di niya binayaran,
at nasira 'yong relasyon niya sa mga stadium
dahil sa di pagbabayad at pagiging si Goodwin.
Nang tingnan namin 'yong background ni Mike Goodwin,
isa sa mga nalaman namin sa kanya,
pag may pagkakataon siya, sasamantalahin ka niya.
Manloloko siya.
Para kay Mickey,
napakahalahaga ng integridad at pagtiyak na naaalagaan ang lahat.
Na-realize ni Mickey,
"Di ko na ipapagamit 'yong pangalan ko sa gano'n."
Kaya tinapos ni Mickey 'yong partnership,
at 'yon ang simula ng mahabang labanang legal.
Lahat ng laban sa korte.
Laging nananalo 'yong papa ko, at pabor sa kanya 'yong mga hatol.
Nagsimulang magpalipat-lipat ng pera si Goodwin, sinasabing bankrupt na siya,
nilipat sa taong 'to, sa taong 'yon.
No'ng huli kong nakita sina Mickey at Trudy, may tumawag.
Nilagay 'to ni Mickey sa speakerphone.
Nakilala ko 'yong boses ni Goodwin,
at sinasabi niyang,
"Pagbabayarin kita."
"Di mo alam kung gaano kalaki ang mawawala sa 'yo."
Seryoso 'yong tono ni Goodwin.
Isa sa mga huling pag-uusap namin ng papa ko,
binalaan niya ako na di na makontrol si Goodwin.
Siyempre, kailangan naming ma-interview si Mike Goodwin.
Kaya pumunta kami sa law office nila.
Pagpasok namin, nakatayo si Mike Goodwin sa likod ng abogado niya.
Sabi ng abogado niya, "Di kami papayag na kausapin niya kayo."
At tumayo siya do'n…
Grabe, ginawa niya 'yong ritwal ng…
Nakataas 'yong kamay.
Tinuturo niya 'yong abogado niya. Naisip ko, "Diyos ko, masusuka ako."
Sabi ni Michael Goodwin sa abogado niya, nasa gym siya alas-sais ng umagang 'yon,
at may mga kausap siya. Maraming magpapatunay na naroon siya.
Nasa treadmill si Mike Goodwin sa Orange County
nang mapatay 'yong dalawang 'to sa San Gabriel Valley.
Kaya walang mag-uugnay kay Mike Goodwin sa crime scene na 'yon.
Walang direktang ebidensiya, walang baril,
dahil walang nakatukoy kung sino 'yong mga bumaril.
At sandali lang pagkatapos no'n, si Michael Goodwin at 'yong asawa niya,
nawala na lang sila.
At nang kontakin nila 'yong abogado ni Michael Goodwin, sabi nila,
"Ang alam lang namin, bumili sila ng bangka, at umalis sila ng bansa."
Di siya matanong, di siya maimbestigahan.
Bawat imbestigador ng homicide sa kasaysayan ng tao,
may isa o dalawang kaso sila
na di makuha 'yong huling ebidensiya.
May mga kasong iisipin mo,
"Diyos ko, di ako mapalagay do'n."
Di deserve ni Mickey 'to. Di deserve ni Trudy 'to.
Tapos tumatakas 'tong si Mike Goodwin.
Oo, sa tingin ko malaking dagok 'yon sa mga detective na 'yon.
Galit na galit silang lahat na di nila 'to malutas.
Gusto ng lahat na malutas 'yon.
Di sila laging nalulutas.
'Yong Cold Case Unit ng LA County Sheriff's Department
noon, meron silang
anim na mas matanda, mature at malapit nang magretirong detective.
Isang mahusay na detective, si John Yarbrough,
sabi niya, "May napakalaking kaso ako na di pa nalulutas,
'yong pagpatay kina Mickey at Trudy Thompson."
"At gusto kong alamin mo 'yong tungkol sa kasong 'to
dahil marami pang gagawin dito, at matanda na ako. Magreretiro na ako."
"Bata ka pa. Magiging madali para sa 'yo. Maliit na bagay lang 'to sa 'yo, bata."
Nagretiro siya noong 1994,
at kami ng bago kong partner
ang humawak sa kaso mula noon.
Di ko pa narinig si Mickey Thompson buong buhay ko
hanggang sa ibigay sa 'kin 'yong kaso.
High-profile case 'to,
at nagsisimula pa lang ako sa career ko.
Dalawang taon pa lang akong murder cop.
Humingi ako ng payo kay Rey. Nirerespeto ko siya.
Maganda 'yong payo niya.
"Isang paraan lang para malutas ang malaking kaso, unti-untiin mo."
Si Mark Lillienfield. Hanga ako sa kanya.
Kung pinatay ako, gusto kong siya 'yong mag-imbestiga sa murder ko.
May kakayahan siya, tibay ng loob, talino, humor,
at di siya hanga o nadadala ng hierarchy.
Minsan magandang kuwestiyunin 'yong awtoridad.
Kailangan mong isipin 'yong pangkalahatan, maging bukas sa ibang ideya,
pero wag balewalain 'yong ilang teoryang pwedeng lumabas.
May nagalit ba sa ibang tao sa dahilang maliban sa
away sa negosyo nina Michael Goodwin at Mickey Thompson?
Dapat bukas ka do'n.
Isa sa mga unang ginawa namin ay nakipagkita ako kay Collene Campbell,
'yong nakababatang kapatid ni Mickey Thompson.
Malakas ang dating ni Collene Campbell.
Kahanga-hanga siya.
Sinumang may pinatay, sa tingin ko, maiintindihan 'to.
May matinding galit sa dibdib mo, at di mo 'to maalis,
at binabalikan mo 'to gabi-gabi sa bangungot mo.
Una kong nakita si Collene sa bahay niya.
Nagkasundo kami. Nagustuhan ko siya agad.
May koneksiyon kami.
At siyempre, pagkatapos ng apat na minuto na nasa bahay nila,
kailangan kong gumamit ng banyo.
Habang naglalakad ako sa pasilyo,
may nakita akong litrato ng binata sa pader,
at si Scott 'yon, 'yong anak niya.
Noong 1982, naranasan ni Collene…
'Yong pinakamasamang trahedyang
mararanasan ng magulang 'yong mawalan ng anak.
Maling tao 'yong mga sinamahan ni Scott.
Pinatay siya, at itinapon mula sa eroplano 'yong katawan niya.
Siya mismo 'yong nag-imbestiga dito.
Dinala niya lahat, lahat ng impormasyon.
Inilabas niya lahat ng nakatago.
At malaking tulong siya para magkaro'n ng prosecution.
Alam mo, di siya tumitigil, di siya sumusuko,
at lagi niya 'tong tinatrabaho,
at ginawa niya 'to sa paraang di mo maiisip.
Nahatulan si Larry Cowell sa pagpatay sa anak ni Collene,
at si Collene, paulit-ulit niyang sinabi,
"Kailangan mong tingnan 'to at alisin si Larry Cowell."
Dahil lumabas na sa paglilitis kay Larry Cowell
at sa kasama niya sa pagpatay kay Scott Campbell,
tumestigo si Mickey Thompson.
Malalim ang pagkakasangkot ni Larry Cowell sa mundo ng droga
dahil dealer siya, pero mahilig din siya sa auto racing.
At tumestigo si Mickey bilang expert witness
tungkol sa mga piyesa ng kotse na nakita sa shop ni Larry Cowell.
Natapos 'yong paglilitis walo o sampung buwan bago
mamatay sina Mickey at Trudy Thompson.
Di pangkaraniwang may patayin sa isang pamilya nang gano'n.
Kaya naghanap kami ng koneksiyon.
Binalikan namin lahat ng murder report kay Scott Campbell.
Kinausap namin 'yong orihinal na detective.
Sineryoso namin 'to.
Wala ni katiting na ebidensiya na magpapahiwatig ng relasyon
sa pagitan ng pagpatay kina Mickey at Trudy Thompson
at pagpatay sa pamangkin ni Mickey na si Scott Campbell
maliban sa winasak nila ang isang maganda, malaki, at mapagmahal na pamilya.
Bumalik talaga kami sa umpisa ng partner ko.
May mga naisip kaming mga teorya, ideya.
Lahat 'yon natanggal. 'Yong isang bagay na di pa natatanggal,
'yong katotohanang may binayaran para pumatay,
at binayaran sila ni Michael Frank Goodwin.
Nang pinatay si Mickey Thompson, nang pinatay si Trudy Thompson,
kung walang kinalaman si Mike Goodwin,
aasahan mong mamumuhay siya nang normal,
ginagawa 'yong ginagawa niya, walang binabago.
Pero ano'ng ginawa ni Mike Goodwin matapos mamatay si Mickey?
Binenta ni Michael Goodwin at ng asawa niya 'yong bahay nila,
at kinuha nila lahat ng ari-arian nila,
at inilagay sa isang bangko sa Caribbean.
Walumpu't walong araw matapos ang pagpatay umalis siya sa bansa sakay ng bangka
na nakuha niya sa panloloko.
Noong 1993, kinasuhan ng fraud si Mike Goodwin
pagbalik niya sa United States.
Napatunayang nagkasala siya at nakulong.
Nasentensiyahan siya ng dalawa't kalahating taon.
Di magsasalita si Mike Goodwin.
Di siya nakipag-usap sa pulis, pero binantayan 'yong mga tawag niya.
Kasabay nito,
lahat ng na-interview ng mga orihinal na detective,
binalikan namin ng partner ko at kinausap namin sila ulit.
Sa pakikipag-usap kay Dr. Lance Johnson, na isang earwitness sa pag-atake,
sabi niya "'Yong best friend ng anak ko, si Allison Triarsi,
nakatira sa tapat ni Mickey Thompson."
"Nakita niya lahat."
At di siya sigurado kung nakausap ng mga pulis si Allison Triarsi.
Lumalabas sa pagsusuri sa records, di siya kinausap ng mga pulis.
Di nila siya nakaligtaan.
Sa oras ng pagpatay, ang 15 taong gulang na batang si Allison Triarsi,
itinago siya ng mga magulang niya
dahil sa psychological trauma niya.
Naiintindihan ko. Kung may mga anak ako…
Kung eyewitness 'yong aso ko, itatago ko siya.
Di ko rin ipapakausap sa pulis 'yong aso ko.
Malaki na ngayon si Allison Triarsi,
kaya nahanap namin siya.
Sabi ni Allison sa 'min, naghahanda na siyang pumasok sa school,
at narinig niya 'yong napakatinis na sigaw
habang patakbo siya sa bintana ng sala na nakadungaw sa Thompson estate.
Nakita ni Allison
si Trudy Thompson na gumagapang sa driveway.
Nakaluhod si Mickey Thompson na nakataas 'yong mga kamay,
nagmamakaawa, "Wag mong patayin 'yong asawa ko."
Nagmakaawa siya para sa buhay ni Trudy.
Pagdating ni Trudy sa dulo ng driveway,
kinalabit ng suspek 'yong gatilyo at binaril sa ulo si Trudy.
Pinanood ni Allison 'yong suspek ding 'yon na umakyat, binaril at pinatay si Mickey.
Nailarawan agad ni Allison
na dalawang lalaking African-American 'yong tumakas gamit ang ten-speed na bike.
Gusto nilang makita ni Mickey na magdusa si Trudy,
para maintindihan niya
na huling makikita niya sa mundong ito
'yong pagpatay sa pinakamamahal niya.
Mahal na mahal niya ito.
Gano'n siyang tao.
'Yong ilagay niya 'yong sarili niya sa kapahamakan para protektahan siya,
di na nakakagulat.
Pinlanong pahirapan 'yong papa ko.
Malinaw 'yon.
At gano'n nga 'yong nangyari.
Sa narinig na version ni Allison sa nangyari,
kinumpirma nito
'yong pinaniniwalaan na namin.
Siya lang ang buhay na eyewitness
na nakapaglarawan sa aktuwal na pamamaril sa parehong biktima.
Kritikal siya.
Iba 'yong marinig mo 'yong tungkol dito. Iba 'yong makita mo talaga 'to.
Isa lang ang dahilan para patayin ang dalawang 'to sa ganitong paraan,
at 'yon ay puro at walang halong paghihiganti.
Pero kailangan pa ng ebidensiya
para maiugnay si Mike Goodwin sa mga pagpatay.
Nakalaya si Mike Goodwin.
Lumipad siya papuntang Orange County, Santa Ana airport.
Paglapag ng eroplano, ipina-hold ko 'yong bagahe niya
para kunwari "nawawala" 'to.
Nagkunwari akong pasahero sa eroplano,
at pareho kaming inis na hinihintay 'yong bagahe.
Wala siyang alam.
May tape recorder ako kasi gusto kong i-record 'yong boses niya,
kasi alam kong darating 'yong punto
na susubukan kong i-wiretap 'yong mga telepono niya,
kaya gusto kong malaman 'yong boses niya.
'Yon talaga 'yong layunin ko,
at pangalawa, para lang makilala ko siya.
Gaya ng pagkilala sa mga biktima ng pagpatay,
mas marami kang alam tungkol sa suspek mo, mas mahahanap mo 'yong kahinaan nila
at samantalahin 'yon para sa advantage mo.
Sa loob ng 40 minuto sa airport,
walang tigil si Mike Goodwin, at puro kalokohan 'yong sinasabi niya.
Sabi niya, siya 'yong pinakabatang Eagle Scout sa kasaysayan. Kalokohan.
Sabi ni Mike Goodwin, natikman na niya lahat ng Playboy Bunny. Kalokohan.
Sabi niya, siya 'yong Golden Gloves Champion ng Pensacola, Florida. Kalokohan.
Puro kalokohan, walang kuwentang kasinungalingan
na walang halaga, pero nagpapakita ng pattern ng pag-uugali.
Di niya kayang magsabi ng totoo. Kasinungalingan 'yong buong buhay niya.
Noong una, tahimik. Wala talagang nangyayari.
Kahit gusto ko si Lillienfield, wala siyang sinabi sa 'kin.
Pero di kasi pwede. Di 'yon…
Di niya trabaho na ipagsabi lahat. Trabaho niya, mag-imbestiga, alamin 'to.
Matapos ang maraming taon sa pagpatay kay Mickey Thompson, kay Trudy Thompson,
kailangan mong tingnan 'to sa ibang paraan.
Di hawak ng media 'yong Homicide Bureau ng Sheriff's Department,
pero ginamit ko na 'yong palabas sa TV na America's Most Wanted dati
sa ibang murder case, at nakakuha kami ng magagandang clue.
Gusto kong kilalanin 'yong mga bumaril. Interesado pa rin sila.
Nakatanggap kami ng ilang daang tawag,
at 'yong ilan sa mga 'yon mga walang kuwentang tawag,
'yong mga tumatawag tungkol sa alien, o si John Wayne 'yong gumawa,
pero may ilan na may halaga.
'Yong nakakatuwa kay Mark,
hahanapin niya 'yong maliliit na bagay
at hahanap siya ng paraan para makakuha ng impormasyon.
Sa kasong ito, nakahanap siya ng babaeng ginawan ng mali ni Goodwin.
Nakatanggap kami ng tawag sa tip line.
Nagkaroon ng maikling relasyon kay Goodwin ang babaeng 'to.
Sinabi niya sa 'min sa telepono na nanonood sila
ni Mike Goodwin ng show tungkol sa pagpatay kay Mickey Thompson,
at umamin si Mike sa kanya
na siya ang responsable sa pag-areglo sa mga pagpatay.
Ipinagyayabang niya na di siya mahuhuli
kasi napakatalino niya.
Kaya mahusay siyang witness,
pero isang bahagi lang 'to ng malaking puzzle
na umamin si Mike Goodwin sa mga naging babae niya
at di natin alam kung ilang babae pa ang nagtataglay ng sekretong 'yon.
Hiniling sa 'kin ni Mark, "Gusto kong pangunahan mo 'to."
"Pumunta ka sa Virginia para i-monitor 'yong dating asawa ni Goodwin."
May asawa si Mike Goodwin no'ng pinatay sina Mickey at Trudy Thompson,
pero kalaunan, naghiwalay sila ng asawa niya.
Nakalaya si Mike Goodwin
halos kasabay ng pagtira ng dati niyang asawang si Diana Goodwin
sa mga magulang niya sa Virginia Beach, Virginia.
Nag-apply kami at nabigyan ng permiso na magsagawa ng wire intercept
sa Virginia sa telepono sa bahay ni Diane Goodwin
at sa business telephone niya.
Sa undercover operations,
minsan gusto naming hikayatin 'yong mga tao na pag-usapan 'yong krimen.
Isa sa mga paraan, at karaniwan 'to, 'yong pagtawag sa tao.
"Si Detective Mark Lillienfield 'to ng Los Angeles County Sheriff's Homicide."
"Gusto kong kausapin ka tungkol sa dati mong asawa."
Wala akong pakialam kung kausapin niya ako o murahin niya ako,
at 'yon nga ang ginawa niya, ang gusto ko lang, mapaisip siya.
Nang makatanggap siya ng mga tawag mula kay Mark Lillienfield,
nando'n kami para bantayan siya gamit ang iba-ibang surveillance tactics,
at tingnan 'yong gagawin niya, para makakuha ng mas maraming ebidensiya.
'Yong isang tawag na pinakinggan namin,
inamin niya na umamin sa kanya si Mike
na responsable siya sa pagpatay sa mga Thompson.
May dalawa na tayong magkaibang tao sa magkaibang estado
sa dalawang magkaibang oras na iisa ang pahayag,
na inamin ni Michael Goodwin na siya'ng nagpapatay kay Mickey at Trudy Thompson.
Good item 'yon, isang legal term sa mundo ko.
Circumstantial lahat sa kasong 'to
sa pag-uugnay kay Mike Goodwin sa mga pagpatay.
Nagbago 'yon nang lumabas 'yong mga bagong witness.
May tumawag sa America's Most Wanted, isang lalaking accountant, at sinabi nila,
"May kliyente ako, at may nakita siyang kahina-hinala
ilang araw bago 'yong pagpatay."
"Ilang beses na siyang tumawag ng pulis,
pero lagi siyang binabalewala."
Ron Stevens ang pangalan niya.
Sabi niya, "Di ko kilala si Mickey Thompson."
"Di ko pa siya nakita, pero nakatira ako tatlong block mula sa bahay niya."
Sinabi pa ni Ron, "Umuwi ako nang maaga,
at lumabas 'yong asawa ko para batiin ako sa driveway."
"Sabi niya, 'Mabuti nakauwi ka na.'"
"'May kahina-hinalang kotseng nakaparada sa kalye.'"
"'May dalawang lalaki, at may binoculars sila,
tingin ko may nangyayari.'"
"'May grade school banda do'n. Baka mga pedophile o kidnapper.'"
At naglakad si Ron Stevens papunta sa kung saan nakaparada 'yong kotse,
at kita niya 'yong gilid ng driver.
White 'yong driver. Black 'yong pasahero.
No'ng malapit na si Ron Stevens sa driver, umalis sila.
Nagmamadali silang umalis.
Inisip ni Ron, "Grabe, kakaiba 'yon."
Tumawag siya sa LA County Sheriff's Department.
Nakakalungkot, di kami nagpapunta ng patrol.
Kaya kasalanan namin 'yon.
Apat na araw 'to bago 'yong pagpatay kina Mickey at Trudy Thompson.
No'ng inilarawan niya 'yong driver,
halos eksaktong si Michael Goodwin 'yon.
Si Mike Goodwin kaya 'to?
Nandoon kaya siya at nagmamasid sa lugar
para maisagawa 'yong plano na patayin sila?
Kaya ngayon dapat magkaro'n ng lineup
para malaman kung talagang makikilala ng witness si Goodwin.
'Yon ang problema. Paano mo gagawin 'yon?
Kung nasa kustodya 'yong tao, magagawa mo.
Kaya 'yong ideya, "Arestuhin natin siya gamit 'yong Ramey warrant."
Ramey ang term na ginagamit sa California para sa probable cause arrest warrant,
kung saan dadalhin namin 'yong warrant sa judge.
Pipirmahan niya. Walang alam 'yong prosecutor.
Gumawa ako ng arrest warrant para kay Mike Goodwin. Lintik siya.
Mr. Goodwin, nandito ka kasi tumanggi kang mag-volunteer sa lineup.
Tingin mo, naging mas madali sana
kung nag-volunteer ka sa lineup kaysa gawin 'to?
Hindi, sa tingin ko kailangang hamunin 'yong maling gawain ng gobyerno.
Pero tatanungin kita, kung gumawa ako ng krimen,
tanga ba ako para pumunta sa pinangyarihan ng krimen?
Ibig kong sabihin, di ito kapani-paniwala.
Inayos ko 'yong live lineup
sa Men's Central Jail kasama si Ron Stevens at 'yong asawa niya.
Pinakita namin 'yong lineup.
Pareho nilang kinilala si Michael Frank Goodwin
bilang 'yong lalaking nasa kotse kasama ng isang African-American
tatlong block mula kina Mickey Thompson apat na araw bago ang pagpatay.
Rebelasyon 'yong mailagay siya malapit
o sa mismong crime scene, malaking bagay 'to.
Nahuli na namin siya, at kinasuhan siya ng pagpatay.
Kalokohan at setup lahat ng 'to,
at halimbawa no'n 'yong pagtrato sa 'kin sa kulungan.
-'Yon lang. Salamat. -Bible 'to.
Thank you.
Tumingala ako, at kinausap si Mickey tungkol sa…
Sabi ko, "Tingin mo napagdaanan mo na 'yong ilang endurance race sa buhay mo."
"Sasabihin ko sa 'yo."
"Kakatapos lang namin sa 13 taon at siyam na buwang endurance race."
"At mahirap 'to, pero ginawa ko 'yong itinuro mo sa 'kin."
"Wag na wag susuko."
Naaalala ko no'ng naaresto siya.
Puno ng pag-asa 'yon.
Pero di pa tapos.
Tinawag ni Goodwin 'yong kaso na "character assassination."
Alam natin kung gaano kagago si Goodwin…
Malulusutan kaya niya 'to?
Napakatindi ng galit ni Mike Goodwin sa 'kin matapos ko siyang arestuhin.
Do'n nagsimula 'yong mga banta at lahat.
May mga tauhan siya,
at tuluy-tuloy, walang katapusan 'yon.
Nagsimulang makatanggap si Mark Lillienfield ng mga banta.
Mga banta sa buhay niya, mga death threat, pero para kay Mark,
"May trabaho ako. Di ako mapipigil."
Isa si Mark sa mga taong natutong iwasan 'yong mga suntok na dumarating
at ako naman 'yong tangang boksingero
na nakatayo at tinatanggap bawat suntok para ipakita sa lahat na matatag ka.
Para tumagal ka gaya ni Mark, dapat kagaya mo si Mark,
na di ka magpapa-apekto sa mga bagay.
Matapos kong makita 'yong gagawin ng mga ito, nag-aalala ako sa kahit ano.
Gagawa sila ng ebidensiya.
Ayaw madamay ng opisina ng DA kung mahina 'yong kaso.
Kung di mo maiaayos lahat, di ka susugal,
lalo na sa publicity case na gaya nito.
Nakilala ko si Ron Bowers. Deputy district attorney siya.
Nagretiro na siya no'n,
at kinuha siya ulit sa Trial Support Division nila.
'Yong dalawang prosecutor, sina Alan Jackson at Pat Dixon,
humingi sila ng tulong kay Ron para ihanda lahat ng court exhibit
at tumulong na ayusin 'yong kaso. Napakalaking kaso nito.
Sabi ko, "Handa akong tingnan 'to,
pero kailangan ko 'yong case files."
At sabi ni Mark, "Sige, kami na ang bahala."
Kinabukasan, pumasok ako sa trabaho, halos di ako makapasok sa opisina ko.
Puno ito ng mga kahon.
At nakasulat sa dilaw papel, isinulat ni Mark,
"Ron, ito 'yong mga kahon na hiniling mo."
"Ayusin mo 'yong kaso, at gawin mo agad."
Mahalaga si Ron Bowers sa pagbuo
ng blueprint presentation para malitis 'yong kaso.
Magaling si Ron doon.
Binuo ko 'yong presentation, ipinakita ko sa district attorney,
at sinabi ng district attorney, "Okay, ifa-file natin 'to."
'Yon ang simula ng paghahanda para sa paglilitis ni Michael Goodwin.
Mula sa unang araw, literal na unang araw…
may masamang intensiyon si Michael Goodwin.
Wala akong alam na ibang kaso sa kasaysayan ng California
kung saan di nakilala 'yong mga bumaril.
Walang ibang konklusyon na makatwiran
kundi binayaran ni Mike Goodwin 'yong mga taong 'to.
Paulit-ulit lang kaming bumabalik sa ideya
na di ko kailangang patunayan na si Mike Goodwin ang gumawa
hangga't kaya kong patunayan
na di 'yon ginawa ng pitong bilyong tao sa mundo.
Walang ibang may gustong mamatay siya.
Kaya sa kasong ito, naging napakahalaga ng motibo.
Homicidal at galit si Mike Goodwin, sinasabi sa lahat ng makikinig,
"Mamamatay muna si Mickey Thompson bago ko siya bigyan ng isang kusing."
Di pa nakikilala 'yong mga pumatay kina Mickey at Trudy Thompson.
Di napangalanan, nahuli, o naaresto.
Madaling paiikliin 'yong kaso ng defense,
nasa gym si Mike Goodwin noong pinatay 'yong dalawang tao.
Wala siyang kinalaman do'n. Maraming tanong na di masagot.
Tumawag kami ng maraming witness para tumestigo tungkol sa mga pagbabanta,
tungkol sa pre-offense na pag-uugali sa pagitan nina Mickey at Goodwin.
Tumestigo ako tungkol sa narinig kong banta at pagkilala sa boses ni Goodwin.
Mayabang siya, na parang sigurado siyang di siya mahahatulan.
Pero kasabay nito, di niya ako matingnan sa mata.
Kumpirmasyon 'to sa 'kin na alam niya 'yong sakit na idinulot niya.
Sa closing argument namin, isang bagay na sa tingin ko nakakaantig,
malungkot, pero mahalaga pa rin,
'yong mga huling hininga ni Mickey.
'Yong huling nakita ni Mickey Thompson sa planetang 'to
ay 'yong pagpatay sa asawa niya.
Bakit mahalaga 'yon?
Dahil walang ibang tao sa balat ng lupa
na gustong magdusa nang ganoon si Mickey Thompson.
Isang tao lang.
Si Mike Goodwin 'yon.
Nang gawin ni Alan Jackson 'yong closing argument, humanga ako.
Sabi ko, "Oo nga!"
Nakumbinsi niya ako.
Nakumbinsi ba niya 'yong 12 tao do'n?
Anim na araw na nag-deliberate 'yong jury, at napakahirap no'ng paghihintay.
Naroon ka sa isang lugar
na di mo alam kung ano'ng iniisp ng mga juror sa presentation mo.
No'ng nag-buzzer 'yong jury para sabihing may hatol na sila,
sobrang nakakakaba 'yon, iisipin mo, "Okay, heto na."
Kami, 'yong jury para sa nasabing kaso,
nagpasya kami na guilty ang defendant na si Michael Goodwin.
No'ng sinabi nila 'yon, pinipisil ni Collene 'yong kamay ko.
Na parang sinasabi niya…
"May hustisya."
Nahatulan sa lahat ng kaso si Mike Goodwin,
two counts ng murder, at espesyal na pangyayari,
at nasentensiyahan siya
ng dalawang habambuhay na pagkakulong na walang parole.
Tumayo ako, lumingon, at umiiyak si Collene
sa tuwa at ginhawa.
Para kay Mickey 'to.
Nanalo siya sa karerang 'to.
Masarap sa pakiramdam.
Di nito ibabalik 'yong papa ko, pero may hustisya dito.
No'ng marinig ko 'yong hatol,
naalala kong sinabi ko nang malakas, "Sa wakas."
Ibinigay ko 'yong bahagi ng sarili ko sa kaso.
Malaking kasiyahan
na malaman na 'yong pamilya nina Mickey Thompson at Trudy Thompson,
'yong ipinaglaban nila, inalay 'yong buhay nila…
Para sa bawat hibla ng sarili ko na ibinigay ko sa kaso,
mas marami akong nakuha sa kanila.
Pangako ko lang talaga kay Collene, kay Gary Campbell, at sa Thompson family
na tatrabahuhin ko 'to ng maigi at gagawin ko 'yong makakaya ko.
Ayokong gamitin, sa tingin ko napakapangit na salita nito,
at 'yon 'yong C word, ibig sabihin closure.
Pag nawalan ka ng dalawang mahal sa buhay dahil sa karahasan,
wala kang closure.
Naaalala ko noong dumating 'yong hatol, may finality do'n,
para sa 'kin at para sa pamilya,
pero di ko maalis sa utak ko,
"Di pa 'to nalulutas. Malaya pa 'yong dalawang killer."
Nahuli na 'yong isa sa tatlo, pero hinahanap pa rin 'tong mga taong 'to.
Sa buong imbestigasyon, wala kaming nakuhang lead
kung sino 'yong mga bumaril.
Active at ongoing case pa rin 'yon.
Nakakatuwang malaman na may nahatulan.
Pero 'yong pagpatay sa kanila…
parte na ng buhay ko.
'Yong Tita Trudy ko, nasa isip ko siya.
Nagpasya si Mickey na tuparin 'yong pangarap niya
at itala 'yong world land speed record.
Isang bagay na di nagawa ng papa ko
ay 'yong world land speed record.
Nagawa niya minsan, pero wala siyang official record.
Kaya no'ng tinawagan niya ako noong 1987, at sinabing, "Gusto ko, ikaw mag-drive,"
naging napakahalaga no'n para sa 'kin.
Tapos pinag-usapan namin, paano gagawin at lahat,
tapos pinatay 'yong papa ko.
Tapos hinayaan ko na lang nang 22 taon pa.
Tapos naisip ko, "Alam mo?"
"Ayokong nasa sopa ako pag 80 na ako,
at iniisip kung kaya ng kotseng 'yon na umabot ng 450 milya kada oras."
Ibinigay namin lahat para doon.
Ibinigay namin lahat ng meron kami para gawin 'yon.
At nangyari 'to.
Ang galing!
Umabot ng 459 milya kada oras 'yong kotse.
Inalis ko 'yong helmet ko.
Nakatayo pa rin ako sa kotse at nakatingala.
Tinapos ko 'yong misyon niya…
at nakumpleto ko 'yong akin.
Isa siguro 'to sa pinakamahalagang sandali…
kailanman.
Kung may isang kalaban ang isang homicide detective, oras 'yon.
Oras ang kalaban mo.
Natagpuang hubad at patay si Teresa Broudreaux sa beach.
Tatlumpu't tatlong taon nang walang sagot.
Ano ulit ang pangalan ng asawa mo?
Terri. T-E-R-R-I.
At legal na kasal kayo?
-Oo. -Okay.
Akala nila ako ang gumawa.
Na nakalusot ako.
Di naisasara ang isang murder case hangga't walang nananagot dito.
May taong may alam tungkol dito.
Nagsalin ng Subtitle: Ivy Grace Quinto ga't walang nananagot dito.