LOS ANGELES BÖLGE ŞERİF DEPARTMANI
ÜLKENİN EN YOĞUN NÜFUSLU BÖLGESİNDE HİZMET VEREN
EN BÜYÜK ŞERİF DEPARTMANIDIR.
EN VAHŞİ VE KARMAŞIK CİNAYET VAKALARINI ONLAR SORUŞTURUR.
İŞTE BUNLAR, ONLARIN HİKÂYELERİ.
NETFLIX BELGESEL DİZİSİ
16 MART 1988
Babamın ofisinden biri beni aradı.
"Bradbury'de bir şeyler oluyor ama ne olduğunu bilmiyoruz" dedi.
Hemen arabaya atlayıp Bradbury'ye doğru yola çıktım.
Yolda bir polis beni durdurdu.
"Siz kimsiniz? Kimseye geçiş yok" dedi.
"Mickey Thompson'ın oğluyum" dedim.
O an polisin gözlerinde gördüm. Çünkü olanları biliyorlardı.
Lanet olsun, dedim.
İnanamadım.
O benim babamdı. Onu öldüremezdiniz. O dokunulmazdı.
Yarışçı Mickey Thompson ve eşi LA'in lüks banliyösündeki
evlerinin garaj yolunda öldürüldü.
Bayan ve Bay Thompson üst gövdelerinden defalarca vurulmuş.
Thompson ve eşi Trudy, Bradbury'deki evin garaj yolunda pusuya kurban gitti.
Polislere göre bu en gizemli ünlü cinayetlerinden biri.
Hiç karşılaşmamayı umduğumuz bir kötülük.
Mickey Thompson'ı herkes severdi. Hiç düşmanı yoktu. Bir kişi hariç.
Los Angeles Bölge Şerif Departmanı alanının en iyisidir.
Birçok yüksek profilli dava Los Angeles'ta görülüyor.
Kendinizi yüzde 110 adamanız gerekir.
Bu bir cinayet. Bundan daha büyük bir suç yok.
Bu işin özü tutku ve görev bilincidir.
Adalet, gerçeği bulmaktan geçer.
CİNAYET VAKALARI: LOS ANGELES
Los Angeles'la ilgili şeylerden biri de çok büyük olması.
Peki ulaşım? Toplu taşıma var mı? Hayır. Kendi aracınız olacak.
LA insanı araçlarına bayılır.
Burası araba severlerin araçlarını sergilediği kocaman bir yerdir.
80'li yıllarda Los Angeles'ta sokak yarışları kültürü hâkimdi.
Kalkış yarışları, motokroslar, arazi yarışları vardı.
O zamanlar arabalara ilgim olduğundan efsane Mickey Thompson'ı tanıyordum.
Thompson hep yenilikçi olarak tanındı.
Başına buyruk bir araba üreticisiydi ve hep yarışların favorisiydi.
Dört tekerlek üzerinde en hızlı giden adam. Mickey Thompson.
Uluslararası hız ustaları yarışıyor. Mickey Thompson.
Her türlü otomobil yarışında yarıştı.
Yanılmıyorsam babamın bir noktada 370'ten fazla rekoru vardı.
Ama onu meşhur eden rekor
saatte 650 km hızla giden ilk Amerikalı olduğu rekordu.
Ulaştığı en yüksek hız saatte 654 kilometre.
Tek yön gidişlerde yeni rekor.
Mickey Thompson sadece bir şampiyon ve arabalara ilgisi olan biri değildi.
Ayrıca bir organizatördü.
Stadyum yarışlarını âdeta icat eden adam oydu.
Artık kısa parkur yarışları da yapacağız.
Futbol ve beyzbol sahalarında, çatılı stadyumlarda, her yerde olacak.
Thompson kazandı!
Mickey'nin oğlu Danny de aldığı kararla geleceğini otomobil yarışlarına adadı.
Babamın yarışlarında yarışıyordum.
Stadyumları doldururduk. İnanılmaz bir şeydi.
Thompson'ın oğlu ve eşi Trudy etkinliğin tanıtımında rol aldı.
Onun yakınında olmayı, yaptığı şeyi ve hızlı gitmeyi seviyorum.
Uzun yıllar yarış arabaları kullanmaya devam edeceğim
ve çok daha fazla yarış kazanacağım.
16 MART 1988 07.00
Sabahın erken saatlerinde telefon geldi.
Mickey Thompson'ı tanıyor muyum diye sordular. Evet, dedim.
Görünüşe göre o ve eşi evlerinin önünde vurulmuş
ve vaka sende, dediler.
Laboratuvarımızın kraliçesi Liz Devine da benimleydi.
Muhteşem biriydi ve herkes olay yerinde onu isterdi.
Olay yerine gitmeye bayılırdım. Giyindim, teçhizatımı aldım ve gittim.
Bu vaka sırasında Los Angeles Bölge Şerif Departmanında kıdemli kriminologtum.
Buluştuk ve arabayla Bradbury Estates'e gittik.
Bradbury Estates lüks bir konut bölgesi.
Güvenlikli bir site.
Kızım Juliana
Bradbury Estates'te at binme dersleri alıyordu.
Oraya her gidişimde içeri girmek için
kimliğimi veya tesisin sahibinden aldığım izin kâğıdını göstermem gerekirdi.
Bu yüzden anlayamıyordum.
Biri nasıl Mickey Thompson ve eşini öldürmek için oraya girebilirdi?
Henüz eve doğru yaklaşırken bunun çok büyük bir vaka olduğu belli olmuştu.
Hayatımda hiç bu kadar çok kamerayı bir arada görmemiştim.
Evleri tabii ki çok güzeldi.
Garaj yolu oldukça genişti.
Mickey'nin eşi Trudy eğimli garaj yolunun dibinde yatıyordu.
Vurulmuştu ve süzülen kanlar oluğa akıyordu.
TRUDY'NİN CESEDİ
Mickey Thompson ise üst tarafta olan garajın oradaydı.
Gövdesinden ve başından vurulmuştu.
Eşi de başından vurulmuştu.
Etrafta dolaşıp insanlarla konuştuk ve bunlardan bazıları tanıklardı.
Bizi dizi silah sesi duyduk.
DR. JOHNSON KOMŞU
Sonra bir anda 10 veya 15 saniye süren bir sessizlik oldu.
Sonra da Mickey Thompson "Karıma zarar vermeyin!" diye bağırdı.
Sonrasında bir dizi daha silah sesi geldi ve sonra ses kesildi.
Dr. Johnson'ın evi Mickey ve Trudy'ninkinin arkasındaydı.
Silah seslerini duyduktan sonra camdan dışarı bakınca
Woodlyn Lane'den aşağı doğru giden bisikletleri görmüştü.
Dr. Johnson 10 vites bisikletleri olan iki tane genç, siyahi adam görmüştü.
Kaçış yollarının bu olduğu aşikârdı.
Dr. Johnson ayrıca Mickey Thompson'ın bir rutini olduğunu söyledi.
Her sabah saat altıda Bradbury'deki evlerinden çıkar,
ofislerinin bulunduğu Anaheim Stadium'a giderlermiş.
Bir minibüsleri varmış ve direksiyonda genelde Trudy olurmuş.
Trudy aracı çıkarır,
Mickey de garajı kapatıp binermiş ve işe giderlermiş.
Silahlı saldırıyı yaptığını düşündüğümüz bisikletli iki adam vardı
ama amaçları neydi?
Soygun olabilirdi.
Ama dedektifler Trudy'nin kullandığı minibüsü kontrol ettiklerinde
pahalı mücevherlerle dolu olduğunu görmüşlerdi.
Mickey'nin de cüzdanında binlerce dolar nakit vardı.
Hiçbiri alınmamış. Dokunmamışlar.
Aracın koltuğunda o kadar şey vardı ama almamışlardı.
Hiç mantıklı değildi.
Sonra komşular Mickey'nin Trudy'ye seslendiğini duymuşlar.
İlk saldırı Trudy'ye yapılmıştı.
Bir soygun olsa asla ilk önce kadın vurulmazdı.
Her zaman önce erkeği vururlar.
Mickey de çok iri biriydi. Kesinlikle anlamsız geliyordu.
Trudy yerde yatıyordu.
Tırnakları kırılmıştı.
Trudy arabayı kullanırken camdan ateş etmişler diye düşünmüştüm.
Bence o da mücadele etmiyor, kaçıyordu.
Mickey de ona dönmüş bir şekildeydi.
Bu…
…beni çok üzdü.
Çok gaddarcaydı.
Herkesten Mickey'nin Trudy'yi çok sevdiğini duyuyorduk.
Kendini tamamen ona adamıştı ve ona deliler gibi âşıktı.
Babam ve Trudy'nin evliliği çok büyük bir olaydı.
Trudy harika biriydi, çok neşeliydi. Aralarındaki ilişki de harikaydı.
İkisi çok uyumlu bir çiftti.
İyi bir koronun sahip olduğu bir uyum içindeydiler diyebiliriz.
Birbirlerinden çok farklıydılar
ama muhteşem bir uyum yakalıyorlardı.
Trudy teyzem hayatımın önemli bir parçasıydı.
Trudy zarafet, nezaket ve sevgisi olan biriydi.
Değerli olduklarını insanlara hissettirirdi.
Tüm olay yeri dışarıdaydı.
Ama iyi gözlem yapmaya, garip bir şey varsa görmeye çalışıyordum.
Garajın yanındaki ofislerine girdik.
Gözümün ucuyla orada biri olduğunu gördüm
ve bir çığlık attım.
Dedektifler hemen geldi. Rey de oradaydı.
Gördüğüm şey Mickey Thompson'ın yarış kıyafetli tam boy bir mankeniydi.
Çok utanmıştım.
Kahkahalara boğulduk ama ben…
Yani, neşeli bir andı. Hepimize iyi gelmişti.
Havayı yumuşatmazsanız neler olur bilmiyorum.
Ağlamamak için gülmeniz gerekir. Buna mecbursunuz.
Sonrasında da iş başında olduğunuzu hatırlıyor ve geri dönüyorsunuz.
Her yere dikkatle bakıyordum
ve masaya koyabileceklerimi değerlendiriyordum.
Garaj yolunda bulunan çamurdaki ayak izlerinin fotoğraflarını çektirdim.
Yerde, Mickey'nin yanında bir şok tabancası vardı.
Birkaç kovan vardı.
Garaj kapısının yanında küçük portakal ağaçları vardı.
Bakınca yerde portakal kabukları gördüm.
Kesilmişlerdi.
Tazeydi de.
Orada oturmuşlar ve öldürecekleri insanları beklerken
portakal yemişler diye düşündüğümü hatırlıyorum.
Bu sayede anladım ki
nerede oturup bekleyeceklerini çok iyi biliyorlardı.
Bir resim oluşmaya başlamıştı.
Garajın önünde pusuda beklemişlerdi.
Bir şok tabancası vardı.
Mickey üzerinde mi kullanılmıştı yoksa eşi üzerinde mi? Bilmiyorduk.
Ama belli ki kontrolü ele almak için getirmişlerdi.
On vites bisikletler, silahlar…
Cinayetleri Mickey'ye en çok acıyı verecek sırayla işlemişlerdi.
Bu bir suikasttı.
Kesinlikle suikast.
Başlıca şüphelilerimiz iki siyahi erkek.
YARDIMCI ŞERİF
20 ila 30 yaşları arasında tarif edildiler.
Bradbury Estates'in yakınındaki bir yolda arabayla giden bir kadın vardı.
Aracıyla giderken bir anda garaj yolundan çıkan
iki bisikletli erkeği görmüştü.
Kontrolden çıkmış gibi hızlı gidiyorlarmış.
Kadın onları görmüş, hatta az daha çarpıyormuş ve hemen ihbar etmiş.
Şerif departmanıyla durumu paylaşmış
ve departman da onu robot resim çizen bir memurla görüştürmüştü.
Civardaki tüm polisler tetikteydi
ve ana kavşaklarda polis çevirmeleri yaptık.
Şüphelilerin çizilen robot resimlerini vatandaşlara veriyorduk.
LA'de bulunan cinayet büro dedektifleri birilerinin bir yerde
efsane yarışçı Mickey Thompson ve eşinin cinayetine dair
bu haberi görüp bu iki adama dair bilgi paylaşmalarını umuyor.
CİNAYETTEN ARANIYOR
Medyada çıkanlar, yani…
Bu yıkıcı olayı sürekli karşımıza çıkarıyorlardı.
Kendisi ve eşi birçok kez vurulmuş ve…
İki adam 10 vites bisikletlerle kaçmış.
Hâlâ cevaplandırılmamış büyük soru şu, "Neden?"
Her kanaldaydı.
Büyük kanalların hepsinde vardı. Küçüklerde bile vardı.
İşin medya tarafı uçmuştu.
Bunları haberlerde izlemek büyük bir zulümdü, çok zordu.
Gezen helikopterler
cesetlerin yerlerini gösteriyordu.
Yas tutmak için özel bir alanımız yoktu.
Yapmanız gereken şeylerden biri de kurbanınızı tanımaktır.
Ne zaman kurban edilecekleri bir noktaya geldiler?
Bu çok önemli.
Olay yerinden çok da uzakta olmayan bir eve gitmemiz istendi.
Aileler orada toplanmıştı.
Herkesin canı çok yanmıştı, çok üzgünlerdi.
Biz de onlarla konuşmaya gitmiştik. İşimizin en kötü yanlarından biri bu.
Sanırım herkes şaşkındı.
"Tüm bunlar gerçek mi?" diyorduk.
MICKEY'NİN KIZ KARDEŞİ
Şundan eminim, dünyanın en iyi iki insanını öldürdüler.
Toplanmanın önemli kişilerinden biri kız kardeşi Collene'di.
Mickey ve Trudy'yi uğurunda ölecek kadar severmiş.
Danny elinden geldiğince fazla bilgi vermeye çalışıyordu
ama o da parçalanmıştı.
Canı çok yanıyordu.
Dedektiflere ilk olarak şunu söyledim, "Buraya girmek öyle kolay değildir."
Bir planları olmalıydı.
Önceden tasarlanmış olmalıydı.
Görüşmeleri yaptığımızda tüm aile fertleri aynı düşünceye sahipti.
"Bu cinayet planlandıysa bunun arkasında Mike Goodwin vardır."
Mickey Thompson ve Mike Goodwin benzer sektörlerde yer alıyordu.
Mickey Thompson, Baja'dakilere benzer yarışları kapalı alanlara taşımıştı.
Mike Goodwin de bunu motokros pistlerinde bir derece taklit ediyordu.
Bir ortaklık kurmaktan kâr sağlayacaklarını düşündüler.
Mike Goodwin çok zeki, çok büyük bir kişiliği olan,
çok karizmatik ve kazanmaya alışmış biriydi.
Girdiği her işte kazanmıştı.
Mickey ve Trudy işin araba tarafına odaklıydı
ve Goodwin de eş zamanlı olarak benzer şartlarda
motosiklet yarışlarının tanıtımını yapıyordu.
Motosiklet etkinliklerini
araba etkinliklerinin yanına eklemek çok mantıklıydı.
Mickey Thompson ünlüydü.
Etkinliklerde stadyumu doldurmak için adını ve şöhretini kullanıyordu.
Babam hem arazi yarışları hem de supercross için
Anaheim Stadium'la anlaşmıştı.
Goodwin'le ortaklık iyi olabilir gibiydi.
Ama birkaç etkinlikten sonra Goodwin masrafları artırdı, ödemedi,
ödeme yapmadığı ve sadece kendi olduğu için
stadyumlarla olan ilişkileri bozdu.
Mike Goodwin'in geçmişine baktığımızda gördüğümüz şeylerden biri şuydu.
Her fırsatta kazık atıyordu.
Tam bir dolandırıcıydı.
Mickey için dürüstlük ve herkesin ihtiyaçlarının karşılanıyor olması
çok ama çok önemliydi.
Mickey bir farkındalık yaşamış ve adını buna bulaştırmama kararı almıştı.
Sonra Mickey ortaklığı bitirmişti
ve bu çok uzun sürecek bir hukuk savaşının başlangıcı olmuştu.
Mahkemelerde babam hep kazanıyordu. Çıkan kararlar hep onun lehineydi.
Goodwin paraların yerini değiştiriyordu, iflas ettiğini ilan ediyordu,
paraları başka hesaplara yatırıyordu.
Mickey ve Trudy'yi son görüşümde bir telefon görüşmesi yapılmıştı.
Mickey aramayı hoparlöre verdi.
Goodwin'in sesini tanıdım ve şunları söyledi,
"Bunu sana ödeteceğim. Sonunda kazanan sen olmayacaksın."
Ses tonu çok ciddiydi.
Son konuşmalarımızdan birinde
babam Goodwin'in kontrolden çıktığı konusunda beni uyarmıştı.
Tabii bu noktada Mike Goodwin'i sorguya alacaktık.
Hukuk bürolarına gittik.
İçeri girdiğimizde Mike Goodwin avukatının arkasındaydı.
Avukatı dedi ki, "Konuşmasına izin vermeyeceğiz."
O da orada durmuş…
Şöyle hareketler yaptı.
Ellerini kaldırdı.
Avukatını işaret edip duruyordu. Az daha kusacaktım.
Michael Goodwin avukatına
o sabah saat altıda spor salonunda olduğunu söylemişti.
Oradayken birileriyle konuşmuştu ve birçok insan bunu doğruluyordu.
Bu insanlar San Gabriel Vadisi'nde öldürüldüğünde
Mike Goodwin, Orange County'de bir koşu bandı üzerindeydi.
Yani Mike Goodwin'i olay yerine bağlayan hiçbir şey yoktu.
Doğrudan delil yoktu, cinayet silahı yoktu çünkü saldırganlar bulunmamıştı.
Bundan kısa bir süre sonra da Michael Goodwin ve eşi
ortadan kayboluverdiler.
Michael Goodwin'in avukatına ulaşıldığında şöyle bir cevap alınmıştı.
"Tek bildiğimiz şey bir tekne alıp ülkeyi terk etmiş oldukları."
Sorgulanmamak için, soruşturulmamak için yapmıştı.
Tarihteki her cinayet büro dedektifinin son delil parçasını bulamadığı için
nihayete erdiremediği bir vakası olmuştur.
"Tanrım, o vaka canımı çok sıkıyor" dediğiniz bir vaka muhakkak vardır.
Mickey de Trudy de bunu hak etmemişti.
Sonra da bu serseri Mike Goodwin ülkeden kaçıyor.
Evet, dedektiflerin canını çok sıkmıştı.
Olayı çözemedikleri için hepsi çok sinirliydi.
Herkes çözülmesini istiyordu.
Ama her vaka çözülmez.
O dönem LA Bölge Şerif Departmanının Çözülmemiş Vakalar Birimi
yaşlı, olgun, emekliliği yakın olan yaklaşık altı dedektiften oluşuyordu.
Harika bir dedektif olan John Yarbrough
bana dedi ki, "Elimde büyük bir çözülmemiş vaka var.
Mickey ve Trudy Thompson cinayetleri.
Bu vakanın detaylarını öğrenmeni istiyorum
çünkü çok fazla detay var ve ben yaşlıyım, yakında emekli olacağım.
Ama sen gençsin. Senin için daha kolay. Seni hiç zorlamayacaktır evlat."
Sonra 1994 civarında emekli oldu
ve o noktadan itibaren vakayı yeni ortağım ve ben aldık.
Vakayı öğrenene kadar Mickey Thompson'ı hayatımda duymamıştım.
Bu yüksek profilli bir vakaydı,
bense daha kariyerimin başlarındaydım. Cinayet büroda sadece iki yılım geçmişti.
Çok saygı duyduğum Rey'den tavsiye istedim ve harika bir söz etti.
"Bir fili yemenin tek yolu vardır. Ufak ufak ısıracaksın."
Mark Lillienfeld. Beni her zaman etkilemiştir.
Cinayete kurban gidersem soruşturmayı o yürütsün isterim.
Gereken beceri, azim, zekâ ve tabiata sahip.
Emniyetteki hiyerarşiden de asla etkilenmemiş, onun altında ezilmemiştir.
Bazen otoriteyi sorgulamak iyidir.
Geniş bir çerçeveden bakmanız, başka fikirlere açık olmanız gerekir
ama bunun yanında üretilebilecek başka teorileri de yok saymamak gerekir.
Birileri, birilerine Michael Goodwin ve Mickey Thompson arasındaki
iş anlaşmazlığından başka bir sebepten ötürü kızgın mıydı?
Buna açık olmalısınız.
O yüzden ilk yaptığımız şeylerden biri Mickey'nin kardeşi
Collene Campbell'la buluşmak oldu.
Collene Campbell âdeta bir doğal afettir.
Muhteşem bir kadın.
Bir sevdiğini cinayete kaybetmiş herkes bunu anlar.
İçinizde derin bir öfke olur. Bunu aşmayı başaramazsınız
ve her gece kâbuslarınızda yeniden yaşarsınız.
Collene'le ilk kez evinde görüştük.
Çok iyi anlaştık. Onu çok sevdim.
Aramızda bir bağ oldu.
Tabii eve gideli daha beş dakika olmamışken lavaboyu kullanmam gerekti.
Koridorda yürürken duvarda genç bir adamın fotoğrafını gördüm.
Scott'tı. Collene'in oğlu.
Collene 1982 yılında bir ebeveynin
yaşayabileceği en büyük acıyı yaşamış, oğlunu kaybetmişti.
Scott yanlış kişilere bulaşmıştı.
Öldürüldükten sonra cesedi uçaktan atılmış.
Collene olayı âdeta kendisi soruşturmuş. Her şeyi, tüm bilgileri toplamış.
Her küçük detayı araştırıp gerçekleri öğrenmiş.
Bir kovuşturma başlatmak adına çok etkili olmuş.
Çok kararlıydı, asla vazgeçmedi ve her daim bu olayı irdeliyordu.
Hayal bile edemeyeceğiniz şeylerle meşgul oluyordu.
Mahkemenin sonunda Larry Cowell oğlunun cinayetinden hüküm giymişti.
Collene üstüne basa basa en azından bu olaya bakıp
Larry Cowell'ı ekarte etmemiz gerektiğini söyledi.
Çünkü Larry Cowell ve Scott Campbell cinayetindeki suç ortağının mahkemesinde
Mickey Thompson ifade vermişti.
Larry Cowell narkotik dünyasına batmıştı çünkü uyuşturucu satıyordu
ama aynı zamanda araba yarışçısıydı.
Mickey de Larry Cowell'ın garajında bulunan
araba parçalarıyla ilgili bilirkişi olarak ifade vermişti.
Mahkeme, Mickey ve Trudy Thompson'ın ölümlerinden
sekiz veya 10 ay kadar önce sonuçlanmıştı.
Böyle bir ailenin öldürülmesi olağan sayılmazdı.
Biz de bir bağlantı aradık.
Scott Campbell'ın cinayet raporlarını inceledik.
Vakanın dedektifiyle konuştuk.
Bu durumu ciddiye aldık.
Mickey ve Trudy Thompson ve Scott Campbell cinayetleri arasında
bir ilişki olduğuna dair en ufak bir delil bile yoktu.
Tek ortak nokta çok iyi, büyük, sıcak ve sevgi dolu bir ailenin yıkılmasıydı.
Ortağım ve ben en başa döndük.
Teoriler, fikirler ürettik.
Tüm bu teoriler ekarte edilmişti.
Ekarte edilemeyen tek şey bu cinayet için para ödendiği
ve ödeyen kişinin Goodwin olduğuydu.
Mickey ve Trudy Thompson öldürüldüğünde
Goodwin'in olayla bir ilgisi yoksa sıradan hayatına devam etmesi beklenirdi.
İşlerine bakardı, hiçbir şeyi değiştirmezdi.
Ama Mickey öldürüldükten sonra Mike Goodwin ne yaptı?
Michael Goodwin ve eşi evlerini satmaya karar vermiş,
sahip oldukları tüm varlıkları almış
ve bunları Karayipler'de bir bankaya aktarmışlardı.
Cinayetten 88 gün sonra dolandırıcılıkla satın aldığı tekneyle
ülkeden kaçmıştı.
Mike Goodwin 1993 yılında, Amerika'ya dönüşünden sonra,
dolandırıcılıkla suçlanmıştı.
Suçlu bulunmuş ve federal hapishaneye gönderilmişti.
İki buçuk yıllık bir ceza almıştı.
Mike Goodwin konuşmayacaktı. Polislerle hiç konuşmamıştı.
Telefonu dinlemeye alındı.
Aynı zamanda partnerimle birlikte vakanın ilk dedektiflerinin
sorguladığı herkesi tekrar sorguladık.
Saldırıyı duyan Dr. Lance Johnson'la konuştuğumuzda bize şöyle söyledi.
"Kızımın en yakın arkadaşı Allison Triarsi
karşı sokakta yaşıyordu. Tüm olayı görmüş."
Emniyet güçlerinin Allison Triarsi'yle irtibat kurup kurmadığını bilmiyordu.
Kayıtları inceleyince fark ettik ki kendisiyle konuşulmamıştı.
Gözden kaçmamıştı.
Cinayetler işlendiğinde Allison Triarsi 15 yaşındaymış
ve yaşadığı psikolojik travma sebebiyle ailesi onu saklamıştı.
Anlıyorum. Çocuğum olsaydı…
Köpeğim görgü tanığı olsaydı ben de onu saklardım.
Polislerle konuşturmazdım. Anlıyorum.
Allison Triarsi artık yetişkin bir kadındı ve yerini tespit edebildik.
Allison ortağım ve bana okul için hazırlandığını söyledi.
Çok tiz bir çığlık sesi duymuş
ve oturma odasının Thompson ailesinin evine bakan camına doğru koşmuştu.
Trudy Thompson'ın garaj yolunda
elleri ve dizleri üstünde emeklediğini görmüştü.
Mickey Thompson diz çökmüş, ellerini kaldırmış,
"Lütfen karımı öldürmeyin" diye yalvarıyormuş.
Kendi canı için değil, karısı için.
Trudy garaj yolunun sonuna geldiğinde şüpheli tetiği çekip onu başından vurmuş.
Allison aynı şüphelinin yokuşu tırmanıp Mickey'yi de öldürdüğünü görmüştü.
On vites bisikletlerle kaçan iki Afro-Amerikan erkeği hemen tarif etti.
Mickey'nin eşinin acı çekişini izlemesini istemişlerdi.
Bu dünyada göreceği son şeyin hayatının aşkının infaz edilişi olduğunu
anlamasını sağlamışlardı.
Ona çok değer veriyordu.
Mickey öyle bir insandı.
Onu korumak için kendini tehlikenin kollarına atmış olması
hiç şaşırtıcı değildi.
Babama işkence etmek için planlanmıştı.
Apaçık.
Başarılı da olmuştu.
Olanları Allison'dan dinlemek
inandığımız şeyleri doğrulama noktasında
bizi bir adım daha ileri götürmüştü.
İki kurbanın da vurulma anlarını
tarif edebilecek, yaşayan tek görgü tanığı oydu.
Rolü çok kritikti.
Böyle bir şeyi duymak başka, görmek bambaşkadır.
Bu iki insanın böyle öldürülmesinin tek bir sebebi vardı.
Saf, katıksız intikam.
Ama Mike Goodwin'i
cinayetlere bağlamak için daha fazla delil gerekliydi.
Federal hapishaneden şartlı tahliye oldu.
Orange County'ye, John Wayne Havaalanı'na uçtu.
Uçağı indiğinde tırnak içinde "valizinin kaybolmasına" sebep oldum.
Sonra ben de uçakta bir yolcuymuşum gibi davrandım.
Valizini bekleyen iki kızgın yolcuyduk. Ruhu bile duymadı.
Sesini kaydetmek istediğim için kayıt cihazım yanımdaydı
çünkü biliyordum ki bir noktada telefonunu dinlemeye almaya çalışacaktım.
Sesini tanımak istiyordum. Yani asıl amacım buydu.
Bir diğer amaçsa sadece onunla tanışmaktı.
Cinayet kurbanlarını tanımak gibi
şüpheliyi de ne kadar tanırsanız o kadar çok zayıf noktasını bulursunuz
ve bunları kullanabilirsiniz.
Havaalanındaki 40 dakikalık buluşmamızda
tek sohbet konumuz kendisiydi ve saçmalıklarla doluydu.
Tarihteki en genç Kartal İzci olduğunu iddia etti. Saçmalık.
Her Playboy tavşanıyla yattığını iddia etti. Saçmalık.
Pensacola, Florida'da Golden Gloves Şampiyonu olduğunu iddia etti. Saçmalık.
Saçma sapan, tutarsız, hiçbir anlamı olmayan
bir sürü yalan söyledi ama bu bir davranış kalıbıydı.
Adam gerçeği söyleyemiyordu. Hayatı yalandı.
Başlangıçta çok sakindi. Hiçbir şey olmuyordu.
Lillienfeld'ı çok severim ama bana hiçbir şey anlatmıyordu.
Ama anlatamazdı ki. Yani bu…
Onun işi boşboğazlık etmek değildi. Onun işi soruşturmak, olayı çözmekti.
Mickey Thompson ve Trudy Thompson'ın öldürülmesinin üzerinden yıllar geçmişken
artık farklı bir yol izlemek gerekiyordu.
Şerif Departmanı Cinayet Büro medya odaklı değildi.
Ama bundan bağımsız başka bir vakada America's Most Wanted programını kullanmış
ve ortaya çok iyi ipuçları çıkmıştı.
Failleri teşhis etmeye çalışıyordum. Onların ilgisi de devam ediyordu.
Birkaç yüz telefon geldi.
Bazıları saçma sapan telefonlardı. "John Wayne yaptı" falan diyorlardı.
Ama bazıları değerliydi.
Mark'ı bu kadar harika yapan şey
böyle küçük şeyler bulup
bilgi edinmek için mutlaka bir yol bulmasıydı.
Bu kez de Mike'tan zarar görmüş bir kız bulmuştu.
İhbar hattına bir telefon geldi.
Goodwin'le kısa bir romantik ilişkisi olan bir kadındı.
Goodwin'le birlikte bu cinayetleri konu alan bir suç programı izlerken
Mike'ın cinayetlerin planlanmasında
parmağı olduğunu kendisine itiraf ettiğini söyledi.
Çok zeki olduğu için asla yakalanmayacağı konusunda da övünüyormuş.
Bizim için iyi bir tanık oldu.
Ama sadece büyük yapbozun küçük bir parçasıydı
çünkü Mike Goodwin'in sırrını dinleyen birçok kadın olmuştu
ve kim bilir onun sırrını bilen daha kaç kadın vardı.
Mark bana gelip "Bu operasyonun başına geçmeni istiyorum.
Virginia'ya gidip Goodwin'in eski eşini izlemeye almanı istiyorum" dedi.
Mike Goodwin, Mickey ve Trudy Thompson cinayetleri sırasında evliydi
ama sonradan o zamanki eşinden boşanmıştı.
Mike Goodwin şartlı tahliyeyle çıkmıştı
ve buna çok yakın bir zamanda eski eşi Diana Goodwin
Virginia'ya, ailesiyle yaşamaya dönmüştü.
Virginia eyaletinden Diana Goodwin'in
ev ve iş telefonlarını dinlemeye almak için
izin talep ettik ve aldık.
Gizli operasyonlarda bazen insanları suç hakkında konuşmaya teşvik ederiz.
Bunun çok yaygın olan bir yolu da açıkça ilgili kişiyi aramaktır.
"LA Bölge Şerif Departmanı Cinayet Bürodan Mark Lillienfeld.
Eski kocanızla ilgili konuşmak istiyordum."
Benimle konuşması veya "Siktir git" demesi umurumda değildi, ki öyle dedi.
Umursadığım tek şey aklına girmekti.
Mark Lillienfeld'dan telefonlar gelmeye başladığında
onu çeşitli gözetleme taktikleriyle izlemek için oradaydık.
Ne yaptığını görmek bizi daha fazla delile götürecekti.
Dinlediğimiz görüşmelerin özellikle bir tanesinde
Mike'ın Thompson cinayetlerinden sorumlu olduğunu ona itiraf ettiğini
kabul etmişti.
Yani farklı zamanlarda, farklı yerlerdeki iki farklı kişiden aynı şeyi duymuştuk.
Michael Goodwin, Mickey ve Trudy Thompson cinayetlerini itiraf etmişti.
Bana kalırsa müthiş bir gelişmeydi.
Bu vakada Mike Goodwin'i işlenen suçla ilişkilendirme noktasında
elimizde bulunan her şey dolaylıydı.
Yeni görgü tanıklarının ortaya çıkmasıyla bu değişti.
Muhasebeci bir beyefendi America's Most Wanted'ı arayıp
"Bir müşterim cinayetten birkaç gün önce şüpheli hareketler görmüş" demişti.
"Polisi aramayı denemiş ama onu başlarından savmışlar."
Bu beyefendi Ron Stevens'tı.
"Mickey Thompson'ı tanımıyorum.
Hiç tanışmadık ama öldürüldüğü evinden biraz ötede yaşıyordum" dedi.
Ron şöyle anlattı. "Eve erken döndüm.
Eşim beni karşılamak için dışarı çıktı.
Bana dedi ki, 'İyi ki geldin.
Sokakta çok şüpheli bir araba duruyor.
İçinde ellerinde dürbünlerle iki adam var. Bir şeyler oluyor.
Hemen aşağıda bir okul var. Belki de bir çocuğu kaçıracaklar.'"
Ron Stevens da yolun karşısına, arabanın durduğu yere yürümüş
ve şoförü yan taraftan görmüştü.
Şoför beyaz, yolcu siyahiymiş.
Ron Stevens şoföre yaklaşınca da basıp gitmişler.
Lastikleri yakarak kaçmışlar.
Ron da bunu garip bulmuş ve LA Bölge Şerif Departmanını aramış.
Ne yazık ki devriye aracı gönderilmemiş. Bizim suçumuz. Hata bizde.
Bu, Mickey ve Trudy Thompson cinayetlerinden dört gün önce olmuş.
Şoförü tarif ettiğinde de tamı tamına Goodwin'i anlatıyordu.
Goodwin olabilir miydi?
Onları öldürtme planlarını harekete geçirmek için
bölgeyi gözetlemeye gitmiş olabilir miydi?
Artık yapılması gereken şey şüphelilerin sıraya dizilip
bu tanığın Goodwin'i teşhis edip edemeyeceğini görmekti.
Ama sorun da buydu. Nasıl?
Şahıs gözaltındaysa bunu yapabilirsiniz.
Böylece onu Ramey emriyle tutuklama fikri ortaya atıldı.
Ramey, muhtemel sebeple tutuklama için kullandığımız bir terimdir.
Tutuklama emri yargıca götürülür, yargıcın imzası alınır.
Savcı olaya dâhil olmaz.
Ben de tutuklama emrini çıkardım. Şerefsiz Mike Goodwin.
Bay Goodwin, gönüllü olmadığınız için bugün buraya getirildiniz.
Tüm bunlara maruz kalmaktansa kendi arzunuzla gelmek daha mı iyi olurdu?
Hayır, hükûmetin kötü idaresine her fırsatta karşı çıkmalıyız.
Ama şunu sorayım.
Gerçekten kusursuz bir suç işlemiş olsam aptallık edip suç mahalline gider miydim?
Kesinlikle akılalmaz bir olay.
Şüphelileri Ron Stevens için Men's Central Jail'a aldım.
Karısı da geldi.
İkisi de şüphelilere baktı.
İkisi de cinayetten dört gün önce
o arabada Afro-Amerikan erkeğin yanında oturan kişiyi
Michael Frank Goodwin olarak teşhis etti.
Suç mahallinde veya yakınında görüldüğünü kanıtlamak çok ama çok önemliydi.
Onu yakalamıştık ve cinayet suçlaması yaptık.
Bunlar bir saçmalık ve tuzaktan ibaret.
Hapishanede gördüğüm muamele de bunun bir örneğiydi.
-Bu kadardı. -İncil.
Teşekkürler.
12 ARALIK 2001 THOMPSON CİNAYETLERİNDEN 13 YIL SONRA
Gökyüzüne bakıp Mickey'yle konuştum.
Dedim ki, "Sen girdiğin dayanıklılık yarışlarını zor sanıyorsun.
Ama sana bir şey diyeyim.
Bizim başımızdan 13 yıl, dokuz ay süren bir dayanıklılık yarışı geçti.
Zor bir yarıştı ama bana öğrettiğin şeyi yaptım.
'Asla pes etme.'"
Tutuklandığı zamanı hatırlıyorum. Gerçekten umutlanmıştım.
Ama henüz bitmemişti.
Goodwin açılan davayı itibar suikastı olarak nitelendirdi.
Goodwin'in pisliğin teki olduğunu biliyordum.
Bundan da paçayı sıyıracak mıydı?
Onu tutukladıktan sonra Mike Goodwin benden ölesiye nefret etmeye başladı.
Tehditler de o zaman başladı.
Ona çalışan insanlar vardı ve devam eden, sonu gelmeyen bir şeydi.
Mark Lillienfeld ciddi tehditler almaya başlamıştı.
Ölüm tehditleri alıyordu
ama "İşimi yapmalıyım. Bunlara pabuç bırakmam" diye düşünüyordu.
Mark aldığı darbelerden çok etkilenmemeyi öğrenmiş biriydi.
Bense ne kadar sağlam olduğunu göstermek için her yumruğu yiyen
salak bir boksör gibiydim.
Bu işi Mark kadar uzun süre yapacaksanız onun gibi olmalı, darbeyi yememelisiniz.
Neler yapabileceklerini gördüğüm için
her konuda endişeliyim. Bunlar delil bile uydurur.
Bölge başsavcılığı eğer kaybedilecekse bu davaya karışmak istemedi.
Böylesine ilgi odağı olan bir davada her şey hazır değilse
riske girmek istemezsiniz.
Ron Bowers'la görüştüm. Kendisi başsavcı vekiliydi.
O dönem emekli olmuştu ve sonra Duruşma Destek Birimine girmişti.
İki savcımız Alan Jackson ve Pat Dixon da
mahkeme sunumlarını hazırlamak ve davayı organize etmek için
Ron'dan destek aldılar. Çok büyük bir davaydı.
Ben de, "Seve seve incelerim
ama dava dosyalarını görmem gerekir" dedim.
Mark da, "Peki, hallederiz" dedi.
Ertesi gün işe geldim ve ofisime zar zor girebildim.
Her yer kutularla doluydu.
Bir de Mark sarı bir kâğıdın üzerine şunları karalamıştı.
"Ron, istediğin kutular bunlar. Şimdi hazırlığını yap ve çabuk ol."
Davayı görmek için sunum taslağının
hazırlanmasında bütünleyici rol Ron Bowers'taydı.
Ron bu işin ustasıydı.
Bir sunum hazırladım ve bölge başsavcısına gösterdim.
O da dedi ki, "Pekâlâ, davayı açacağız."
İşte Michael Goodwin'in mahkemesinin hazırlığı bu şekilde başlamıştı.
6 KASIM 2006 THOMPSON CİNAYETLERİNDEN 18 YIL SONRA
İlk günden itibaren, tam anlamıyla ilk günden itibaren…
AÇILIŞ İDDİALARI
…Michael Goodwin'in niyeti kötüydü.
Kaliforniya tarihinde asıl saldırganların
teşhis bile edilmediği başka hiçbir vaka hatırlamıyorum.
Mike Goodwin'in bu insanları tutmuş olmasından başka mantıklı bir sonuç yoktu.
Şu fikre tutunmaya devam ettik.
Dünyadaki diğer yedi milyar insanın bunu yapmadığını kanıtladığım sürece
Mike Goodwin'in yaptığını kanıtlamak zorunda değildim.
Yalnızca o Mickey ölsün istedi.
Bu davada gerekçe çok önemli bir noktaya geldi.
Mike Goodwin cinayete meyilliydi, sinirliydi ve herkese şunu söylüyordu,
"Mickey Thompson'a bir kuruş vermektense onu öldürürüm."
Mickey ve Trudy Thompson'ın katilleri teşhis edilmedi.
GOODWIN'İN SAVUNMA AVUKATI
Ne isim, ne yakalama, ne tutuklama var.
Savunma tarafının argümanlarını en basit şöyle özetleyebiliriz.
Bu insanlar öldürüldüğünde Mike Goodwin spor salonundaydı.
Olayla ilgisi yoktu ve cevaplandırılmamış çok soru vardı.
Mickey ve Goodwin arasında geçmiş tehditler ve suç öncesi davranışlar için
ifade vermeye çağırdığımız çok fazla tanığımız vardı.
Tehditleri duyduğuma ve Goodwin'in sesini tanıdığıma dair ifade verdim.
Kendini beğenmiş görünüyordu, mahkûm edilmeyeceğinden emin gibiydi.
Ama aynı zamanda benimle hiç göz göze gelmedi.
Sebep olduğu acının farkında olduğundan emin olmuştum.
LOS ANGELES YÜKSEK MAHKEMESİ
Kapanış iddialarımızda bana kalırsa inanılmaz yıkıcı, üzücü
ama bir o kadar da önemli bir şey vardı.
O da Mickey'nin son nefeslerini nasıl aldığıydı.
Mickey Thompson'ın bu dünyada gördüğü son şey
karısının infaz edilişiydi.
Bu neden çok önemliydi?
Çünkü dünya üzerinde Mickey Thompson'ın bu acıyı çekmesini isteyen
ondan başka tek bir kişi bile yoktu.
Sadece bir kişi vardı.
O kişi de Goodwin'di.
Alan Jackson'ın kapanış iddiaları beni âdeta büyülemişti.
İşte bu, dedim.
Beni ikna etmişti.
Ama oradaki 12 kişiyi de ikna etmiş miydi?
4 OCAK 2007 MAHKEMENİN BAŞLAMASINDAN 2 AY SONRA
Jüri değerlendirmesi yaklaşık altı gün sürdü ve bu bekleyiş korkunçtu.
Üyelerin yaptığınız sunum hakkında
ne düşüneceğini bilmediğiniz bir arafta kalıyorsunuz.
Kararı açıklamak için zile bastıkları an
çok sarsıcı bir andı. Pekâlâ, işte başlıyoruz, dedim.
Jüri kararına göre sanık Michael Goodwin suçlu bulunmuştur.
Karar açıklandığında Collene elimi sıktı.
Aklımızdan geçen şey…
"Adalet gerçekten de var" olmuştu.
Mike Goodwin tüm suçlamalardan hüküm giydi.
Cinayet suçlamaları ve özel durumlar.
Şartlı tahliye şansı olmaksızın arka arkaya iki müebbet hapis cezası aldı.
Ayağa kalktım, arkamı döndüm ve Collene'in ağladığını gördüm.
Bunlar mutluluk ve rahatlama gözyaşlarıydı.
Bu Mickey için.
Bu yarışı da kazandı.
Harika bir his.
Babamı geri getirmeyecek ama adalet yerini buldu.
Kararı duyduğumda sesli bir şekilde, "Nihayet" dedim.
Bu davaya kendimden bir parça verdim.
Şahsi olarak büyük bir memnuniyet duydum.
Mickey Thompson ve Trudy Thompson'ın ailesinin
uğruna savaştıkları, hayatlarını adadıkları bu dava…
Bu davaya verdiğim her şeyin kat kat fazlasını onlardan geri aldım.
Collene'e, Gary Campbell'a ve Thompson ailesine verdiğim söz
mümkün olduğu kadar sıkı çalışıp elimden geleni yapmak olmuştu.
Özellikle kullanmadığım bir kelime var. Korkunç bir terim olduğunu düşünürüm.
S ile başlayan kelime, "sonlanma".
İki sevdiğinizi korkunç şekilde kaybettiyseniz
sizin için sonlanma yoktur.
Karar verildiğinde hem benim için hem de aile için
bir sona erme söz konusuydu.
Ama beynimin arkasında beni yiyen bir düşünce vardı.
"Çözülmedi ki. Katiller hâlâ dışarıda."
Üç kişiden biri haklandı ama bu ikisini hâlâ istiyoruz.
Soruşturma boyunca saldırganların kimliğine dair
kesin bir ipucu bulamamıştık.
Vaka hâlâ devam ediyordu.
Mahkûmiyet kararı çıktığını bilmek harikaydı.
Ama ölümleri…
…hayatımın bir parçası.
Trudy teyzem hâlâ aklımın bir köşesinde.
Mickey için dünya kara hız rekorunu kırma hayalini
gerçekleştirmenin vakti geldi.
Babamın başaramadığı tek şey dünya kara hız rekorunu kırmak oldu.
Tek yönde yapmıştı ama resmî rekor onda değildi.
1987 yılında beni arayıp "Arabayı sen sür istiyorum" dediğinde
sanırım benim için her şeyden daha değerli bir şeydi.
Sonra nasıl yapacağımızı konuşmaya başladık
ve sonrasında babam öldürüldü.
Sonra bıraktım, bunu yapmadığım 22 yıl daha geçti.
Sonra kendi kendime dedim ki,
"80 yaşına geldiğimde
acaba o araba 725 km hızla gider miydi?" diye düşünmek istemiyorum.
Bunu yapmak için her şeyden vazgeçtik. Sahip olduğumuz her şeyden vazgeçtik.
12 AĞUSTOS 2018
Ve gerçekleşti.
Bravo!
Araba 738 km hıza çıktı.
Kaskımı çıkardım.
Hâlâ arabadaydım ve gökyüzüne baktım.
Onun görevini bitirmiş
ve kendiminkini tamamlamıştım.
Hayatımın en anlamlı anlarından biriydi.
Gelmiş geçmiş.
SONRAKİ BÖLÜM
Cinayet büro dedektiflerinin bir düşmanı varsa o da zamandır.
Zaman düşmandır.
Teresa Broudreaux sahilde çıplak ve ölü bulunmuştu.
33 yıldır cevap bulunamamıştı.
Eşinizin adı neydi?
Terri. T-E-R-R-I.
Yasal olarak evli miydiniz?
-Evet. -Peki.
Herkes benden bildi.
Paçayı yırttım sandılar.
Sorumlusu bulunmadığı sürece bir cinayet vakası asla kapanmaz.
Biri bir şeyler biliyor.
Alt yazı çevirmeni: Berkay Dişcioğlu yet vakası asla kapanmaz.