WEBVTT

00:07.632 --> 00:09.801
(กรมตำรวจเขตลอสแอนเจลิส)

00:09.884 --> 00:12.470
(คือกรมตำรวจระดับเขตที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐฯ)

00:12.554 --> 00:15.015
(ซึ่งดูแลเขตที่ประชากรหนาแน่นที่สุดในประเทศ)

00:15.098 --> 00:18.101
(พวกเขาสืบสวนคดีฆาตกรรม
ที่โหดร้ายและซับซ้อนที่สุด)

00:18.184 --> 00:21.938
(นี่คือเรื่องราวของพวกเขา)

00:30.488 --> 00:32.490
(วันที่ 4 มีนาคม ปี 1980)

00:32.574 --> 00:37.746
วันที่ 4 มีนาคม ปี 1980
ผมเพิ่งออกตรวจการกะกลางคืนเสร็จ

00:37.829 --> 00:39.789
ผมกับคู่หูกำลังจะเลิกงาน

00:39.873 --> 00:43.084
แล้วเราก็ได้รับแจ้งว่าอาจจะมีศพที่ชายหาดแรต

00:47.505 --> 00:51.051
ที่นั่นเป็นชายหาดที่เข้าได้ทางมาลากาโคฟ

00:51.634 --> 00:53.970
เราได้รับแจ้งว่าอาจจะมีศพที่หาด

00:54.054 --> 00:56.514
ตอนแรกเราก็คิดว่า "คงเป็นคนเมา"

00:56.598 --> 00:59.893
"คงเป็นคนที่เสียหลักล้มลงไป
อาจจะเป็นผู้บาดเจ็บ"

00:59.976 --> 01:02.103
ผมไม่ได้เตรียมใจกับสิ่งที่เจอ

01:03.313 --> 01:07.275
นี่คือคดีฆาตกรรมที่ยังไขไม่ได้
จับมือใครดมไม่ได้เลย

01:07.358 --> 01:10.445
เป็นปริศนาโดยสิ้นเชิง ไม่มีพยาน

01:10.528 --> 01:13.156
สามสิบสามปีต่อมา ผมได้รับมอบหมายคดีนี้

01:13.239 --> 01:16.493
เราอดคิดไม่ได้ว่าผู้ก่อเหตุไปทำอะไรมาบ้าง

01:16.576 --> 01:18.078
ตลอด 33 ปีมานี้

01:19.537 --> 01:21.831
เราไม่รู้เลยว่าเขารอดคดีอะไรอีกบ้าง

01:24.751 --> 01:29.339
กรมตำรวจเขตลอสแอนเจลิสคือที่สุดของยอดฝีมือ

01:33.384 --> 01:36.554
คดีใหญ่ที่สุดบางส่วนไต่สวนในลอสแอนเจลิส

01:36.638 --> 01:37.931
(ฮอลลีวูด)

01:39.432 --> 01:42.602
เราต้องทุ่มเท 110 เปอร์เซ็นต์

01:45.438 --> 01:48.358
นี่คือฆาตกรรม
ไม่มีอาชญากรรมไหนร้ายแรงไปกว่านี้

01:50.443 --> 01:55.365
มันอยู่ที่ความมุ่งมั่นกับความสำนึกในหน้าที่

01:57.700 --> 01:59.994
ความยุติธรรมเกิดขึ้นจากการตามหาความจริง

02:00.787 --> 02:04.791
(Homicide: เจาะลึกคดีฆาตกรรม
ลอสแอนเจลิส)

02:08.795 --> 02:11.047
เมื่อปี 2013 ผมไปหาผู้หมวดในหน่วย

02:11.131 --> 02:13.758
ผมบอกว่า "ผมอยากได้คดีมาทำ"

02:13.842 --> 02:16.845
เขามีคดีเมื่อปี 1980 วางอยู่บนโต๊ะ

02:18.346 --> 02:21.432
ผมสนใจคดีนี้ตั้งแต่ได้อ่านรายงานคดี

02:22.058 --> 02:24.769
ทุกครั้งที่ผู้หญิงตกเป็นเหยื่อ ผมคิดถึงลูกตัวเอง

02:26.521 --> 02:28.231
ผมเริ่มอ่านรายงาน

02:28.314 --> 02:31.359
แล้วก็คิดว่า "ผมต้องไปหลายที่เลย"

02:32.026 --> 02:35.822
เพราะผมต้องตามหาทุกคนในรายงานเดิม

02:37.073 --> 02:41.411
แล้วผมก็เจอเดวิด บายอิงตัน
เจ้าหน้าที่รับแจ้งเหตุ

02:42.579 --> 02:45.790
เราคุยโทรศัพท์กัน เขาจำคดีนี้ได้แม่นมาก

02:45.874 --> 02:47.959
เขาจำคดีนี้ได้เพราะว่า

02:48.042 --> 02:51.212
เมื่อปี 1980 เขาเป็นน้องใหม่ในกรม

02:54.924 --> 02:55.925
(ปี 2013)

03:01.848 --> 03:04.142
(ปี 1980)

03:07.562 --> 03:11.691
เมื่อปี 1980 ผมเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ
ในเมืองพาลอส เวอร์เดส เอสเตทส์

03:12.859 --> 03:16.571
พาลอส เวอร์เดส เอสเตทส์
เป็นชานเมืองเล็กๆ ทางใต้ของลอสแอนเจลิส

03:16.654 --> 03:21.075
หน้าผาสวย มีคฤหาสน์ คนรายได้สูงอาศัยอยู่ที่นี่

03:21.159 --> 03:24.537
บ้านส่วนใหญ่แถวนั้นมีราคาหลายล้าน

03:24.621 --> 03:26.080
แม้แต่ในยุค 70

03:26.164 --> 03:28.666
สำหรับคดีฆาตกรรม
ในพาลอส เวอร์เดส เอสเตทส์

03:28.750 --> 03:30.418
มันเป็นเรื่องหายากมาก

03:31.920 --> 03:34.339
ตอนนั้นผมอายุ 21 ปี

03:34.923 --> 03:39.302
ผมเพิ่งเริ่มออกตรวจการคนเดียว
ได้ประมาณเดือนสองเดือน

03:40.053 --> 03:44.641
ตอนผมไปถึงที่เกิดเหตุ
แล้วรู้ว่าเราอาจจะเจอคดีฆาตกรรม

03:44.724 --> 03:45.975
ผมก็สั่นเลย

03:50.647 --> 03:55.235
พบศพผู้หญิงบนหาดมาลากาโคฟ
ที่พาลอส เวอร์เดส เอสเตทส์

03:55.818 --> 03:59.530
ดูเหมือนเธอจะถูกล่วงละเมิดทางเพศ

03:59.614 --> 04:01.282
แล้วก็ถูกทุบตีที่ศีรษะ

04:03.409 --> 04:06.621
นักโต้คลื่นพบกระเป๋าของเธอ
ซึ่งมีบัตรประจำตัวอยู่ในนั้น

04:07.330 --> 04:11.334
เรารู้ได้ทันทีว่าเธอคือ
เทรีซา บรูโดรซ์ จากวิลมิงตัน

04:11.417 --> 04:15.755
ที่อยู่ห่างแค่ 12 ไมล์ เธออายุแค่ 20 ปี

04:17.715 --> 04:22.512
เราพยายามตรวจสัญญาณชีพ
ผมจำได้ว่าตอนแรกผมลองแล้ว

04:22.595 --> 04:24.722
ศพยังอุ่นอยู่เลย

04:25.223 --> 04:27.850
แต่ผมไม่รู้ว่าผมจับเจอชีพจรของเธอ

04:27.934 --> 04:29.811
หรือชีพจรของผมเอง

04:30.520 --> 04:32.146
ผมว่าส่วนหนึ่งเป็นเพราะแตกตื่น

04:32.939 --> 04:35.525
ผมเห็นศพหญิงสาวเปลือยทั้งตัว

04:35.608 --> 04:37.819
ยกเว้นถุงเท้าสูงถึงเข่า

04:38.653 --> 04:43.116
เธออยู่ในตำแหน่งที่เท้าชี้ไปทางทะเล

04:44.492 --> 04:48.246
เลือดไหลท่วมหน้าเยอะ

04:48.329 --> 04:50.331
ผมของเธอถูกย้อมไปด้วยเลือด

04:50.415 --> 04:53.584
ถ้าไม่ขยับผมออก ก็มองเห็นหน้าเธอได้ไม่ชัด

04:53.668 --> 04:56.838
เธอมีแผลที่เหมือนแผลฉีกที่หน้าผาก

04:56.921 --> 05:00.300
รวมถึงรอยช้ำกับบาดแผลใหม่ที่ช่องท้อง

05:04.095 --> 05:06.306
ถึงยังไง ชายหาดก็คือที่เกิดเหตุ

05:07.807 --> 05:10.685
ตอนนั้นน้ำกำลังขึ้นเร็ว

05:10.768 --> 05:13.479
เราต้องยกศพเธอออก ย้ายไปที่อื่น

05:14.230 --> 05:17.525
ระหว่างเคลื่อนย้าย
ผมกับคู่หูประคองศีรษะเธอไว้

05:18.985 --> 05:21.446
ตอนเราเดินขึ้นมาบนหาด คู่หูผมบอกว่า

05:21.529 --> 05:24.449
"ไม่นะ มือผมหายเข้าไปในหัว"

05:26.659 --> 05:28.703
เธอมีแผลใหญ่ที่ท้ายทอย

05:30.204 --> 05:32.248
เรารู้เลยว่าไม่ใช่อุบัติเหตุ

05:35.084 --> 05:37.920
นางสาวบรูโดรซ์
เป็นเหยื่อฆาตกรรมรายแรกของผม

05:38.713 --> 05:41.716
นี่คือความผิดร้ายแรงที่สุด
การพรากชีวิตมนุษย์คนอื่น

05:41.799 --> 05:43.885
เราไม่อยากทำคดีนี้ผิดพลาด

05:47.472 --> 05:50.391
กรมตำรวจพาลอส เวอร์เดส เอสเตทส์
เป็นหน่วยงานที่เล็กกว่า

05:51.267 --> 05:53.102
ความร้ายแรงของคดีนี้

05:53.186 --> 05:55.813
เป็นข้อกำหนดว่าเราต้องติดต่อหน่วยงาน

05:55.897 --> 05:58.316
ที่มีกำลังพลเพียงพอจะสืบสวนคดีฆาตกรรมได้

05:58.399 --> 06:01.694
กรมตำรวจเขตลอสแอนเจลิสได้ชื่อว่าเก่งที่สุด

06:03.821 --> 06:06.324
ตอนหน่วยสืบสวนฆาตกรรมลอสแอนเจลิสมาถึง

06:06.407 --> 06:08.826
ผมก็สังเกตทุกอย่างที่พวกเขาทำ

06:10.286 --> 06:15.208
อัยการทุกคนจะบอกว่า
งานของเราไม่ใช่แค่การเอาผิดคน

06:15.291 --> 06:19.545
แต่ต้องแน่ใจด้วยว่ากระบวนการในทุกขั้นตอน

06:19.629 --> 06:22.632
ของการสืบสวนคดีทำได้ถูกต้อง

06:23.466 --> 06:25.718
เราจะต้องมองหา…

06:26.636 --> 06:31.015
กล้องวงจรปิด พยาน
หรือหลักฐานทางวิทยาศาสตร์

06:31.099 --> 06:34.852
เมื่อปี 1980 เราไม่ได้มี

06:34.936 --> 06:38.356
หลายๆ สิ่งที่เรามีในตอนนี้

06:42.985 --> 06:45.905
เราไม่พบเสื้อผ้าของผู้ตายในที่เกิดเหตุ

06:45.988 --> 06:49.158
เราเจอขวดเหล้า กับแก้วสองใบ

06:49.242 --> 06:51.702
ใบหนึ่งยังมีเหล้าอยู่ในนั้น

06:51.786 --> 06:54.497
อยู่ใกล้กับกระเป๋าที่ดูเหมือนจะถูกทิ้งไว้

06:55.665 --> 06:58.459
มันทำให้ผมเชื่อว่าตอนนั้น

06:58.543 --> 07:00.086
เห็นชัดเลยว่ามีอีกคนอยู่กับเธอด้วย

07:00.169 --> 07:02.755
ได้ดื่มเหล้ากับผู้ตายก่อนเกิดเหตุฆาตกรรม

07:04.048 --> 07:06.008
แล้วเราก็เห็นรอยยาง

07:07.635 --> 07:11.973
ตำรวจเชื่อมั่นว่านี่คือรอยยาง
จากรถของผู้ต้องสงสัย

07:12.056 --> 07:14.475
แต่ยางมันค่อนข้างสึก

07:14.559 --> 07:17.478
รอยยางก็เลยไม่ลึกพอ

07:17.562 --> 07:19.439
ก็เลยทำแม่พิมพ์รอยยางไม่ได้

07:23.693 --> 07:26.529
สายสืบจากหน่วยสืบสวนฆาตกรรมแอลเอ

07:26.612 --> 07:29.866
เริ่มงานทันที พยายามติดต่อญาติ

07:29.949 --> 07:31.451
คนใกล้ชิดที่สุดกับผู้ตาย

07:32.535 --> 07:36.080
และสืบหาทุกอย่างที่อาจพาไปเจอผู้ต้องสงสัย

07:36.164 --> 07:37.790
ที่เราจะเริ่มตามเบาะแสได้

07:38.749 --> 07:43.671
ตำรวจพบว่าเธอแต่งงานกับผู้ชายชื่อรอนนี่ ฟีมัตต์

07:48.926 --> 07:53.556
ตอนได้รู้จักเทรีซา
เธออายุสัก 18-19 ผมก็ประมาณ 20

07:54.348 --> 07:58.853
ผมกับเพื่อนอยู่ทางตะวันออกของวิลมิงตัน
เรื่อยเปื่อยกันไปตามประสา

07:59.687 --> 08:02.148
แล้วเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งก็พาเทรีซามา

08:02.982 --> 08:05.318
พอได้เห็นเธอ ผมก็ "ว้าว" เลย

08:06.152 --> 08:09.822
เธออิสระมากๆ เด็ดเดี่ยวมากๆ

08:11.657 --> 08:13.075
ผมไม่รู้ว่าเธอเห็นอะไรในตัวผม

08:16.078 --> 08:20.625
ผมกับเพื่อน เราเล่นยากัน ลองของนิดหน่อย

08:22.502 --> 08:27.048
แต่พอผมกับเทอร์รี่เริ่มคบกัน เธอก็ยื่นคำขาด

08:27.715 --> 08:29.717
ว่า "นี่เธอ เธอต้องเลิกนะ"

08:30.593 --> 08:32.053
มันไม่ต้องคิดเลย

08:33.387 --> 08:37.058
เราคบกันสองปีครึ่ง แล้วผมก็คิดว่า

08:37.141 --> 08:38.768
"นี่แหละผู้หญิงที่ผมอยากแต่งงานด้วย"

08:39.602 --> 08:42.271
ผมต้องการเธอ ผมอยากสร้างครอบครัว
ผมอยากลงหลักปักฐาน

08:42.980 --> 08:44.982
ผมก็เลยทำตามนั้น ผมแต่งงานกับเธอ

08:45.066 --> 08:47.360
หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็ท้อง

08:47.944 --> 08:49.278
หมอบอกว่า "คุณจะได้ลูกสาว"

08:50.696 --> 08:51.697
ผมเลยดีใจมากๆ

08:54.116 --> 08:59.747
วิธีการที่เทรีซาถูกฆ่า มันน่าสะเทือนใจมากๆ

08:59.830 --> 09:02.792
นี่คือการตายที่โหดร้าย เธอถูกตีหัว

09:02.875 --> 09:04.919
และน่าจะถูกล่วงละเมิดทางเพศด้วย

09:06.587 --> 09:10.174
แล้วมารู้ทีหลังว่าเธอท้องได้หลายเดือนแล้ว

09:10.258 --> 09:16.639
ยังมีอีกชีวิตที่ถูกขัดขวาง ถูกยุติลง

09:16.722 --> 09:18.516
มันน่าเศร้าสุดๆ เลย

09:19.809 --> 09:24.063
ที่น่าเศร้ายิ่งกว่านั้นคือเธอเป็นแม่คนแล้วด้วย

09:24.146 --> 09:26.440
เธอมีลูกสาวสี่ขวบชื่อลินดา

09:32.196 --> 09:37.910
วันที่ 4 มีนาคม ปี 1980
เป็นวันหนึ่งที่แย่ที่สุดในชีวิตฉันเลย

09:38.411 --> 09:42.290
ยายบอกว่าแม่จมน้ำที่ชายหาด

09:49.255 --> 09:52.341
แล้วแม่ก็จะไปอยู่กับนางฟ้าบนสวรรค์

09:54.677 --> 09:56.095
แม่จะไม่กลับมาแล้ว

10:00.016 --> 10:01.475
ฉันโวยวายยกใหญ่เลย

10:03.477 --> 10:07.064
ฉันไม่อยากไปอยู่กับป้า

10:07.148 --> 10:10.693
ฉันไม่อยากอยู่กับยาย ไม่อยากอยู่กับพ่อ

10:10.776 --> 10:11.902
ฉันต้องการแค่แม่

10:16.282 --> 10:18.367
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ไม่กลับมา

10:19.702 --> 10:22.830
มันรู้สึกเหมือน
คนเดียวที่เคยรักและปกป้องฉันจากไปแล้ว

10:25.666 --> 10:27.877
แล้วก็ไม่เหลือใครที่รักฉันอีก

10:36.927 --> 10:40.473
ตอนผมได้เจอลินดา เธอน่าจะเพิ่งสองขวบ

10:40.556 --> 10:44.685
เธอยังพูดเป็นเด็กเล็กอยู่เลย พูดไม่ค่อยชัด

10:44.769 --> 10:48.064
น่ารักสุดๆ เลย เธอน่ารักจริงๆ นะ

10:48.981 --> 10:52.568
ถึงไม่ใช่ลูกผม แต่ผมก็ไม่ขัดข้องเลย

10:53.736 --> 10:56.697
เราเคยเล่นร้านกาแฟกัน เธอรับออร์เดอร์ผม

10:56.781 --> 10:58.991
แล้วก็เข้าครัวไปทำเป็นทำอาหารมาให้

10:59.992 --> 11:01.243
เธอเป็นเด็กดี

11:02.536 --> 11:03.621
ฉันเคยชอบทำแบบนั้น

11:03.704 --> 11:08.084
ฉันเคยทำเมนูกับรอนนี่ แล้วก็เอาไปให้แม่ดู

11:08.167 --> 11:09.585
แม่บอกว่า "รับกี่ที่ดีคะ คุณลูกค้า"

11:10.461 --> 11:12.505
ฉันก็แบบ "สองที่ค่ะ"

11:12.588 --> 11:16.342
แล้วแม่ก็จะทำแซนด์วิชชีสย่างตรงเชิงเทียน

11:16.425 --> 11:19.720
ฉันไม่รู้ว่าทำไมต้องมีเชิงเทียน แต่ก็นะ

11:30.106 --> 11:32.441
รอนนี่แต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ เขารักเธอ

11:32.525 --> 11:35.778
เขาเลี้ยงลูกเธอเหมือนลูกตัวเอง

11:35.861 --> 11:38.447
แต่ก็ไม่ได้ตัดชื่อเขาออกจากผู้ต้องสงสัย

11:39.907 --> 11:43.327
เขาอาจจะขาดสติได้
มีช่วงเวลาแย่ๆ สัปดาห์แย่ๆ ได้ ใครจะไปรู้

11:43.828 --> 11:45.621
รอนนี่เป็นคนแรกๆ

11:45.705 --> 11:47.832
ที่สายสืบหน่วยสืบสวนฆาตกรรมได้สอบปากคำ

11:52.378 --> 11:56.716
ตำรวจสอบปากคำผม แล้วผมก็ตอบทุกอย่าง

11:58.175 --> 12:01.178
วันที่ 3 มีนาคม ผมเรียนอยู่ที่วิทยาลัยฮาร์เบอร์

12:01.262 --> 12:02.555
ไม่ได้เรียนอะไรพิเศษ

12:02.638 --> 12:04.598
ผมเรียนศิลปะ เพราะผมเก่งศิลปะ

12:05.516 --> 12:07.226
ผมกลับบ้าน ผมพูดกับภรรยา

12:07.309 --> 12:10.271
"เร็วเข้า ไปบ้านจอร์จ เพื่อนฉันกัน"

12:10.354 --> 12:13.149
เราเคยนั่งเล่นกันในโรงรถ ดื่มเหล้าสูบบุหรี่

12:14.275 --> 12:15.276
เราไปที่นั่น

12:16.110 --> 12:17.361
เธอไม่ได้ดื่มด้วย

12:18.529 --> 12:19.655
เธอท้องอยู่

12:19.739 --> 12:22.283
เธอไม่อยากยืนในโรงรถทั้งคืน

12:22.366 --> 12:24.201
ผมก็เข้าใจว่าเธออยากกลับบ้าน

12:27.413 --> 12:28.414
เรากลับบ้าน

12:28.497 --> 12:31.667
ผมบอกว่า "ฉันจะกลับไปบ้านเพื่อนนะ"
เธอก็ตอบ "ฉันไม่อยากให้เธอไป

12:31.751 --> 12:33.419
ห้ามไปนะ" ผมก็ "ฉันจะไป"

12:34.086 --> 12:37.715
"ไม่ อย่าไปเลยดีกว่า"
ผมก็ "เทอร์รี่ ฉันจะกลับไป"

12:38.758 --> 12:40.176
แล้วผมก็เดินออกประตูไป

12:42.303 --> 12:44.555
ผมไปทางนี้ ไปทางบ้านเพื่อน

12:46.140 --> 12:49.935
ผมได้ยินเสียงประตูปัง
แล้วหันกลับไปมอง เธอเดินไปทางตรอก

12:50.019 --> 12:53.272
เรามีประตูออกทางตรอกที่ไปเจอถนนอีกสาย

12:54.398 --> 12:56.692
บ้านพี่สาวเธออยู่ตรงนั้น ช่วงตึกเดียวกัน

12:56.776 --> 12:57.943
ผมก็คิด "เธอโกรธแล้ว

12:58.027 --> 13:02.031
เธอจะไปบ้านพี่สาว ไปบ่น ไปด่าผม

13:02.114 --> 13:03.115
แต่ก็ไม่เป็นไร"

13:05.034 --> 13:06.035
แต่แล้ว…

13:06.744 --> 13:07.870
ผมก็ไม่ได้เจอเธออีกเลย

13:13.709 --> 13:19.089
มีกี่ครั้งที่ภรรยาหายตัวไป แล้วสามีบอกว่า

13:19.632 --> 13:22.301
"เธอออกไป ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ"

13:23.010 --> 13:27.306
เก้าในสิบครั้ง นั่นมันเหลวไหล คนร้ายคือสามี

13:28.349 --> 13:29.809
ตำรวจบอกให้ผมถอดเสื้อ

13:29.892 --> 13:34.522
ตำรวจมองหารอยข่วน
หรือแผลป้องกันตัว แต่ผมไม่มีเลย

13:35.064 --> 13:37.817
ตำรวจถามแต่ "คุณไม่ได้ทำใช่ไหม"
"เปล่า ผมไม่ได้ทำ"

13:38.484 --> 13:42.321
ตอนสอบปากคำรอนนี่ เขากังวล เขาประหม่า

13:43.030 --> 13:45.866
ถ้าภรรยาถูกฆ่าตาย

13:47.868 --> 13:51.705
ถ้าคุณไม่ใจสลาย หรือช็อก หรืออะไรแบบนั้น

13:52.790 --> 13:56.043
ก็คือคุณกลัวว่าตำรวจจะรู้ว่าคุณเป็นคนทำ

13:58.504 --> 14:01.090
หลังออกจากกรมตำรวจ ผมก็กลับบ้าน

14:01.173 --> 14:03.509
มีรถตำรวจจอดอยู่แถวบ้าน

14:03.592 --> 14:05.052
พวกเขามาดูบ้านผม

14:05.803 --> 14:11.475
ไม่นาน เขาก็กังวลว่าเขาตกเป็นผู้ต้องสงสัย

14:11.559 --> 14:12.852
เขาเป็นจริงๆ

14:13.853 --> 14:17.231
ผมโทรหาลุง เฮนรี่ ซัลซิโด
เขาเป็นทนายคดีอาญา

14:17.815 --> 14:20.985
ลุงบอกผมว่า "อย่าไปคุย เลี่ยงๆ ไปก่อน"

14:22.194 --> 14:23.362
ผมก็ทำแบบนั้น

14:30.452 --> 14:33.747
พ่อฉันทิ้งไป พอแม่แต่งงานกับรอนนี่

14:33.831 --> 14:35.833
แล้วฉันได้รู้ว่ากำลังจะมีน้อง

14:35.916 --> 14:39.295
ฉันก็คิดทันทีว่าเราจะมีครอบครัวที่ครบถ้วนสมบูรณ์

14:39.378 --> 14:43.173
กับรอนนี่ กับน้อง แม่ แล้วก็ฉัน

14:43.257 --> 14:45.134
ฉันตื่นเต้นสุดๆ เลย

14:45.968 --> 14:46.802
ตื่นเต้นมากๆ

14:47.970 --> 14:50.306
แต่พอเกิดเรื่องกับแม่

14:50.389 --> 14:51.765
ฉันก็ไม่ได้อยู่กับรอนนี่

14:52.975 --> 14:55.644
ครอบครัวพ่อรีบมารับฉันไปอยู่ด้วย

14:57.271 --> 15:00.024
ผมคิดถึงเธอจริงๆ
ตอนพวกเขาพาเธอไป ผมใจสลายเลยนะ

15:06.113 --> 15:08.365
(วันที่ 5 มีนาคม ปี 1980
หนึ่งวันหลังเทรีซา บรูโดรซ์ถูกฆาตกรรม)

15:09.116 --> 15:13.329
ระหว่างการชันสูตร หลักๆ ก็มีการตรวจข่มขืน

15:13.412 --> 15:18.125
แต่การตรวจข่มขืนเมื่อปี 1980
ไม่ได้เหมือนปัจจุบันเลย

15:18.751 --> 15:21.545
มีเศษเล็บที่ตัดออกมาจากเล็บมือ

15:21.629 --> 15:25.925
เพราะมันดูเหมือนใต้เล็บเธอมีวัตถุบางอย่าง

15:26.008 --> 15:29.345
แล้วก็อาจจะนำมาเทียบกับหมู่เลือดได้

15:31.055 --> 15:33.849
มีการตรวจเนื้อเยื่อสวอบ

15:33.933 --> 15:37.937
ซึ่งเราไม่ได้ตรวจดีเอ็นเอ
แต่ตรวจว่ามีอสุจิหรือไม่

15:40.981 --> 15:42.483
เธอถูกพาไปห้องดับจิต

15:42.566 --> 15:48.364
ผมไปขอดูศพเธอที่นั่น เพราะผมต้องจัดงาน

15:49.990 --> 15:52.826
เขาดึงผ้าออก เปิดไปได้แค่ครึ่งทาง

15:52.910 --> 15:55.162
แล้วผมก็… ผมเข่าทรุดเลย

15:55.245 --> 15:57.247
ผมไม่อยากเชื่อสิ่งที่เห็น

15:59.500 --> 16:01.418
ลักษณะใบหน้าของเธอไม่เหลือเลย

16:01.502 --> 16:05.381
มันมืดไปหมดเลย หน้าเป็นรูใหญ่

16:05.464 --> 16:09.176
ผมบอกทีมงานศพทันทีเลย "ไม่ต้องเปิดโลงศพนะ

16:09.259 --> 16:12.096
แล้วก็เอาผ้าห่อเด็กให้เธออุ้มไว้ในอ้อมแขน

16:12.596 --> 16:14.723
แม่ลูกจะได้อยู่ด้วยกันไปตลอดกาล"

16:25.275 --> 16:30.489
สายสืบได้สอบปากคำเพื่อนและญาติหลายคน

16:30.572 --> 16:32.825
และนั่นก็คือเบาะแสทั้งหมดที่มี

16:34.743 --> 16:38.747
ตำรวจพบว่าคนสุดท้ายที่ได้เจอเทรีซาคือพี่สาว

16:39.331 --> 16:41.834
ตำรวจไปที่บ้านพี่สาว

16:41.917 --> 16:46.547
พี่สาวอยากให้เธออยู่ค้างที่นั่น แต่เธอไม่อยู่

16:48.215 --> 16:50.634
เทรีซา บรูโดรซ์ออกจากบ้านพี่สาวตอนกลางคืน

16:50.718 --> 16:52.386
แล้วก็เดินไปตามถนน

16:53.012 --> 16:58.183
มีญาติที่จำได้ว่าวันนั้น ก่อนพบศพเธอ

16:58.267 --> 17:00.060
เธออยากไปชายหาด

17:05.482 --> 17:07.985
เทรีซากับรอนนี่ไม่มีรถ

17:08.819 --> 17:10.571
มันก็คงไม่แปลก

17:10.654 --> 17:13.532
ที่เธอจะโบกรถคนอื่นไปชายหาด

17:13.615 --> 17:14.616
(วิลมิงตัน)

17:16.160 --> 17:19.246
ตำรวจต้องหวังพึ่งใครก็ตามที่เห็นอะไรก็ตาม

17:19.329 --> 17:22.958
เหตุเกิดตอนกลางคืน เธอถูกพบศพตอนเช้า

17:23.042 --> 17:25.711
แล้วก็ไม่มีพยานออกมาให้เบาะแสเลย

17:27.046 --> 17:30.632
เครื่องมือการสืบสวนก็มีไม่มาก

17:30.716 --> 17:34.136
ที่จะใช้สืบหาตัวตนของฆาตกรได้

17:35.679 --> 17:38.724
ตำรวจมองรอนนี่ สามีของเทรีซา บรูโดรซ์

17:38.807 --> 17:40.392
ว่าอาจเป็นผู้ต้องสงสัย

17:41.685 --> 17:44.021
หลังจากสืบสวนโดยละเอียด ตำรวจก็สรุปได้

17:44.104 --> 17:45.481
ว่ารอนนี่มีพยานที่อยู่

17:46.565 --> 17:49.860
รอนนี่อยู่โรงรถบ้านเพื่อน
มีประจักษ์พยานหลายคน

17:49.943 --> 17:52.196
ในคืนที่ภรรยาเขาถูกฆ่า

17:52.279 --> 17:56.700
มันทำให้เขาพ้นจากข้อหาฆาตกรรมภรรยา

17:57.284 --> 18:01.205
ถึงแม้ว่าตำรวจสืบสวนอาจตัดรอนนี่ออกไปได้

18:01.830 --> 18:04.583
แต่เราก็ล้างมลทินให้เขาไม่ได้
ในส่วนของญาติและคนรัก

18:04.666 --> 18:07.628
ที่คิดและเชื่อไปว่าเขาเป็นคนทำ…

18:07.711 --> 18:11.256
ให้ลูกสาว แม่ น้องสาวต้องตาย

18:14.384 --> 18:18.305
ตอนฉันอายุแปดเก้าขวบ

18:19.098 --> 18:24.770
ฉันกับญาติค้นกล่องของของแม่ ลิ้นชักของแม่

18:24.853 --> 18:27.064
แล้วเราก็เจอผลชันสูตรศพแม่

18:30.818 --> 18:33.362
ฉันแบบว่า "อะไรเนี่ย ไหนว่าแม่จมน้ำไง"

18:33.445 --> 18:38.575
ฉันยังอยู่ในความคิดที่ว่าแม่จมน้ำตาย

18:38.659 --> 18:40.369
ฉันแบบ "แม่ถูกทำแบบนี้เลยเหรอ"

18:42.496 --> 18:48.210
ทุกคนในครอบครัวแม่บอกว่ารอนนี่เป็นคนฆ่าแม่

18:48.293 --> 18:52.631
ฉันเชื่อทันทีเลย
เพราะพวกเขาเคยทะเลาะกันบ่อย

18:53.340 --> 18:55.676
แล้วฉันก็ได้อยู่เห็นทุกอย่าง

18:55.759 --> 18:58.679
ฉันอยู่ตรงนั้น ได้ดูอยู่ทุกวัน

19:00.973 --> 19:03.809
ตำรวจสรุปได้แล้วว่าผมไม่ใช่ผู้ต้องสงสัย

19:04.685 --> 19:08.147
แต่ก็ยังไม่เจอคนอื่น ทุกคนก็ยังคิดว่าผมทำ

19:10.232 --> 19:12.067
ผมบอกไม่ถูกเลยว่าผมถูกยิงกี่ครั้ง

19:13.068 --> 19:14.403
เพราะคนอื่นคิดว่าผมทำ

19:15.154 --> 19:17.239
ทั้งครอบครัว เพื่อนของเธอ ผมไม่รู้เลย

19:17.906 --> 19:20.200
ผมไม่เคยถูกยิงมาก่อนเลย
จนกระทั่งหลังเธอตาย

19:21.076 --> 19:23.495
ผมเจ็บปวดมาก ผมไม่อยากมีชีวิต

19:26.874 --> 19:29.751
ถ้าภรรยาหนีหายไประหว่างทะเลาะกัน

19:30.335 --> 19:34.756
แล้วเราก็ไม่มีหลักฐานอื่น

19:35.883 --> 19:37.926
ที่ชี้ตัวว่าคนอื่นเป็นคนทำ

19:38.010 --> 19:43.056
คุณมีแค่พยานที่อยู่ที่เป็นคนสนิท

19:43.724 --> 19:47.060
ไม่ว่าจะเป็นพยานที่อยู่ที่ถูกต้องหรือไม่

19:48.228 --> 19:50.731
แต่ยังไงซะ เราก็ไม่มีผู้ต้องสงสัยอื่น

19:50.814 --> 19:52.649
เราไม่มีประจักษ์พยาน

19:52.733 --> 19:57.196
เราไม่มีหลักฐานที่ใช้ได้ในตอนนั้น

19:57.279 --> 19:59.448
ตำรวจทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว

19:59.948 --> 20:03.869
สุดท้าย คดีฆาตกรรม
เทรีซา บรูโดรซ์ก็ไขไม่ออก

20:03.952 --> 20:08.248
มันถูกเก็บไปก่อน จนกลายเป็นคดีเก่าหลายสิบปี

20:08.332 --> 20:11.877
(บรูโดรซ์ 1980)

20:18.300 --> 20:20.677
ตอนเด็กๆ ฉันเคยร้องไห้หาแม่

20:21.386 --> 20:23.513
ฉันเกิดคำถามมาตลอดหลายปี

20:23.597 --> 20:27.559
ฉันมีคำถามหลายอย่างมากที่ไม่มีใครอยากตอบ

20:27.643 --> 20:29.686
ไม่มีใครอยากพูดถึงแม่เลย

20:29.770 --> 20:32.022
ไม่มีใครอยากพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น

20:34.483 --> 20:36.026
ไม่มีใครบอกอะไรฉันเลย

20:36.652 --> 20:40.405
ทุกคนบอกแต่ว่า "เงียบเถอะ แม่ไม่กลับมาแล้ว"

20:42.074 --> 20:44.660
ฉันเริ่มชินกับการไม่มีพ่อแม่

20:46.161 --> 20:48.997
ช่องว่างที่แม่ทิ้งไว้ไม่เคยถูกเติมเต็ม

20:49.081 --> 20:51.041
ฉันคิดว่ามันคงไม่มีวันเติมเต็ม

20:52.501 --> 20:54.962
ผมอยู่มาหลายปีโดยที่คนกล่าวหาผม

20:55.045 --> 20:57.381
หลบหน้าผม นินทาลับหลังผม

20:57.464 --> 20:58.674
ผมไม่ได้แก้ต่างอะไร

20:59.591 --> 21:02.135
ผมไม่ได้คิดถึงลูก ผมไม่ได้คิดถึงเทอร์รี่

21:02.219 --> 21:03.887
ผมทำงานเพื่อหาเงินเสพยา

21:03.971 --> 21:06.014
จะได้ไม่ต้องรับมือความกดดัน

21:06.098 --> 21:10.519
จากที่คนทั่วเมืองบอกว่า
"เฮ้ยๆ คนนี้ไง เขาฆ่าเมียตัวเอง"

21:12.104 --> 21:15.816
พอโตขึ้น บางครั้ง
ฉันก็เคยเจอเขาเดินอยู่ในเมือง

21:17.442 --> 21:21.029
ฉันไม่อยากคุยกับรอนนี่ ฉันไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไง

21:22.155 --> 21:24.283
ฉันแบบ "เขาทำจริงเหรอ"

21:24.366 --> 21:25.951
"เขาทำได้ลงคอจริงเหรอ"

21:26.451 --> 21:29.913
ฉันเริ่มสงสัยคนอื่น เพราะพวกเขาเป็นคนบอกฉัน

21:30.789 --> 21:34.376
ฉันเห็นเขาทะเลาะกับแม่บ่อย
แต่เขาจะฆ่าแม่ฉันได้จริงเหรอ

21:38.588 --> 21:39.589
(ปี 1980)

21:45.637 --> 21:47.848
(ปี 2013)

21:47.931 --> 21:51.018
(แผนกสืบสวนฆาตกรรม
กรมตำรวจเขตลอสแอนเจลิส)

21:51.893 --> 21:54.604
(33 ปีหลังเทรีซา บรูโดรซ์ถูกฆาตกรรม)

21:55.188 --> 21:58.400
ตอนผมได้รับคดีนี้ ภูมิหลังทางวัฒนธรรม

21:58.483 --> 22:00.110
มันมีจุดเชื่อมโยงอยู่

22:03.155 --> 22:06.158
ในยุค 80 วัฒนธรรมในวิลมิงตันก็เหมือนกัน

22:06.241 --> 22:08.327
กับวัฒนธรรมในแอลเอตะวันออก แถวที่ผมโตมา

22:09.453 --> 22:11.872
ที่นั่นเป็นย่านชาวฮิสแปนิก

22:11.955 --> 22:16.460
วัฒนธรรมรถโหลดเตี้ย แก๊ง อาชญากรรม

22:16.543 --> 22:18.962
บางครั้งก็เห็นว่าพ่อแม่ผมกลัว

22:19.046 --> 22:20.589
ไม่กล้าแจ้งตำรวจ

22:22.382 --> 22:24.760
เมื่อปี 1980 ผมอายุ 13 ปี เรียนอยู่เกรดแปด

22:25.677 --> 22:28.096
ถ้าคุณบอกตอนนั้นว่าผมจะได้มีส่วน

22:28.180 --> 22:31.016
กับการสืบสวนคดีฆาตกรรม
ที่เกิดขึ้นในพาลอส เวอร์เดส เอสเตทส์

22:31.099 --> 22:35.604
ซึ่งอยู่ห่างแอลเอตะวันออกไปไกลมาก
ผมคงบอกว่าคุณเป็นบ้า

22:38.899 --> 22:42.069
ตอนเด็กๆ ผมไม่เคยบอกว่า
"ผมอยากเป็นตำรวจ"

22:43.945 --> 22:45.739
ผมไม่คิดเลยสักนิดว่าจะมาทำอาชีพนี้

22:46.907 --> 22:51.328
ความหลงใหลเกิดขึ้นหลังจากผมเริ่มงาน

22:51.411 --> 22:56.124
แล้วเริ่มสังเกตเห็นความแตกต่างที่เราสร้างได้

22:58.085 --> 23:01.296
ราล์ฟใช้วิธีการแบบนิ่งสงบมากกว่า

23:02.255 --> 23:05.258
เขาท้าทายตัวเอง สร้างชื่อให้ตัวเอง

23:06.218 --> 23:09.763
ราล์ฟไม่เคยอยากเลื่อนขั้น
เขาอยากเป็นสายสืบที่โคตรเก่ง

23:12.516 --> 23:16.061
คนชอบถามผมเสมอว่า
"งานหน่วยสืบสวนฆาตกรรมเป็นยังไง"

23:17.145 --> 23:19.231
มันเหมือนเล่นโยนลูกบอลในมหาสมุทร

23:19.314 --> 23:22.150
เราไม่อยากจมน้ำ แต่ก็ไม่อยากทำบอลหลุดมือ

23:24.069 --> 23:25.904
เวลาเปิดคดีเก่าขึ้นมาดู

23:25.987 --> 23:31.535
มันจะมีหลายอย่างมากๆ ที่เราต้องฝ่าฟัน

23:31.618 --> 23:35.539
การสืบสวนเปลี่ยนไปหลังจากสิบปี 15 ปี 20 ปี

23:35.622 --> 23:39.751
เทคนิคหลายอย่างวิวัฒนาการขึ้น
กระบวนการคิดหลายอย่างก็วิวัฒนาการขึ้น

23:42.504 --> 23:45.590
สุดท้ายแล้ว เราก็ต้องทำงานนักสืบ
แบบโบราณอยู่ดี จริงไหม

23:45.674 --> 23:47.801
เราต้องออกไปตามหาคน หาพยาน

23:49.094 --> 23:52.848
แต่เทคโนโลยีเป็นเครื่องมือ
ที่ยอดเยี่ยมสำหรับเราในตอนนี้

23:52.931 --> 23:54.474
ในการสืบคดีที่ไขไม่ออก

23:54.975 --> 24:00.439
ในคดีนี้ เมื่อปี 1980
มันเกิดขึ้นหลายปีก่อนมีการตรวจดีเอ็นเอ

24:01.565 --> 24:05.360
มีหลายแง่ของการสืบสวนที่เราลองสำรวจได้

24:05.861 --> 24:08.780
เราย้อนกลับไปได้ เราเอาหลักฐานตอนนั้น

24:08.864 --> 24:11.199
มาทำโปรไฟล์ดีเอ็นเอได้

24:13.076 --> 24:17.706
มีหลักฐานหลายชิ้นที่เก็บมาจากที่เกิดเหตุ

24:19.166 --> 24:21.168
เรารู้ว่ามีหลักฐานเพียงพอ

24:21.251 --> 24:24.337
มีหลายอย่างที่เราอาจนำไปตรวจได้

24:25.630 --> 24:29.217
กรมตำรวจเขตมีนักอาชญาวิทยาที่เก่งมากๆ

24:29.718 --> 24:32.596
ขณะที่นักอาชญาวิทยาตรวจหลักฐาน

24:32.679 --> 24:36.099
พยายามดูว่ามีวัตถุทางพันธุกรรมเพียงพอหรือไม่

24:36.183 --> 24:39.936
เราก็ได้รู้ว่าหลักฐานให้ใช้ได้มีน้อยมาก

24:41.021 --> 24:45.650
เล็บมือไม่ได้ช่วยเราได้มากอย่างที่คิด

24:45.734 --> 24:48.737
หลักฐานอื่นๆ ในที่เกิดเหตุก็ช่วยอะไรได้ไม่มาก

24:48.820 --> 24:52.365
ไม่มีรอยนิ้วมือหรือดีเอ็นเอบนขวดเหล้าเลย

24:52.449 --> 24:55.076
แก้วก็มีแต่รอยนิ้วมือเทรีซา

24:55.160 --> 24:59.915
ที่ต่างจากที่คุณได้ดูใน "ซีเอสไอ"
หรือละครทีวีเรื่องอื่นๆ

24:59.998 --> 25:03.835
มันน่าเสียดายที่คนเราไม่ได้โปรยดีเอ็นเอไปทั่ว

25:03.919 --> 25:05.837
ในทุกที่เกิดเหตุที่ตัวเองไป

25:05.921 --> 25:07.255
เราก็เลยต้องปรับเปลี่ยน

25:07.339 --> 25:10.800
เราต้องคิดวิธีอื่นในการระบุตัวฆาตกร

25:10.884 --> 25:13.094
แล้วเราก็หันไปหาหลักฐานของแพทย์ชันสูตร

25:17.682 --> 25:23.021
สำนักงานแพทย์ชันสูตร
เก็บดีเอ็นเอที่พบบนผู้ตายได้

25:24.189 --> 25:28.026
นักอาชญาวิทยาเอาเส้นขนหัวหน่าวไป

25:28.109 --> 25:30.237
แล้วก็เอาไปล้าง

25:30.904 --> 25:35.408
หลังจากล้างแล้ว
เธอก็เอาใส่เครื่องเหวี่ยงหนีศูนย์กลาง

25:35.492 --> 25:39.996
ที่หมุนจนได้ก้อนวัตถุกระเด็นออกมา

25:40.664 --> 25:44.918
เธอนำก้อนวัตถุนั้นไปส่องกล้องจุลทรรศน์

25:45.001 --> 25:48.171
เพื่อดูว่ามีวัตถุทางพันธุกรรมหรือไม่

25:48.672 --> 25:51.341
แล้วเธอก็พบหัวอสุจิ

25:52.425 --> 25:56.429
นั่นคือสิ่งที่เธอนำไปตรวจดีเอ็นเอได้

25:57.472 --> 26:01.184
เป้าหมายคือพวกเขาจะสร้างโปรไฟล์ดีเอ็นเอ

26:01.268 --> 26:04.104
เพราะบางครั้ง เวลาเจอสารคัดหลั่ง

26:04.187 --> 26:07.524
แต่ไม่ได้แปลว่าจะมีปริมาณมากพอ
ที่จะสร้างโปรไฟล์ดีเอ็นเอได้สมบูรณ์

26:07.607 --> 26:10.485
บางครั้งก็ได้โปรไฟล์บางส่วน
บางครั้งก็ไม่ได้อะไรเลย

26:10.569 --> 26:14.614
ถ้าหลักฐานในนั้นไม่เพียงพอ เราก็เจอทางตัน

26:16.825 --> 26:20.829
(วันที่ 9 มกราคม ปี 2014
34 ปีหลังเทรีซา บรูโดรซ์ถูกฆาตกรรม)

26:24.874 --> 26:28.795
สายสืบราล์ฟ เฮอร์นานเดซ
ได้คดีผมไป แล้วก็โทรหาผม

26:31.006 --> 26:33.675
ผมรู้สึกสบายใจที่เขาเข้าใจผม

26:34.342 --> 26:37.679
เขารู้วิถีชีวิตผม ว่าผมเจออะไรมา

26:37.762 --> 26:40.390
ทั้งเรื่องติดยา เรื่องแก๊ง ทุกๆ อย่าง

26:40.473 --> 26:43.977
ในฐานะที่มาจากแอลเอตะวันออก
คุณจะคุ้นเคยกับเรื่องนั้น

26:44.060 --> 26:47.772
ในฐานะตำรวจ คุณจะยิ่งคุ้นเคย
คุณอาจจะเคยเห็นมาเยอะกว่าผมอีก

26:49.024 --> 26:51.568
เขาปฏิบัติกับผมไม่ต่างจากคนอื่น

26:52.152 --> 26:55.030
ไม่ใช่เพราะผมมีเชื้อสายเม็กซิกัน
เขาดีกับผมเพราะผมเป็นมนุษย์

26:56.573 --> 27:00.785
ผมคุยกับเขา ผมบอกเขาว่าผมมีข้อมูลอื่น

27:02.037 --> 27:03.455
(กรมตำรวจเขตลอสแอนเจลิส)

27:04.998 --> 27:07.459
รอนนี่เล่าให้ฟังว่า

27:07.542 --> 27:10.086
ผู้หญิงแถวบ้านที่รู้จักกัน

27:10.170 --> 27:13.632
มาหาเขาคืนหนึ่งแล้วบอกว่า "นี่ ฉันรู้สึกแย่นะ

27:13.715 --> 27:16.551
ฉันเก็บเรื่องนี้ไว้หลายปีแล้ว ฉันอยากให้คุณรู้"

27:18.261 --> 27:20.972
ช่วงปลายยุค 90 ผมยังดำดิ่งกู่ไม่กลับ

27:21.931 --> 27:23.141
ผมอยู่ในบาร์

27:23.933 --> 27:27.896
เพื่อนผมเดินเข้ามา คนนี้ผมไม่ได้เจอนานแล้ว

27:28.521 --> 27:29.856
เธอเดินมาหาผม

27:29.939 --> 27:33.151
"รอนนี่ ฉันรู้ว่าใครฆ่าเมียคุณ"

27:39.199 --> 27:40.909
ชีวิตคนดำเนินต่อไป

27:40.992 --> 27:43.203
แล้วพวกเขาก็จำรายละเอียดได้ชัดเจน

27:43.286 --> 27:46.790
ว่าเกิดอะไรขึ้นในอดีตที่เจ็บช้ำฝังใจพวกเขาบ้าง

27:46.873 --> 27:48.667
พวกเขาคิดได้ว่า "เอางี้ดีกว่า

27:48.750 --> 27:51.544
เรื่องนี้มันตามหลอกหลอนเรา
เราต้องบอกใครสักคน"

27:53.713 --> 27:57.717
ตอนผมได้เจอสายสืบราล์ฟ เฮอร์นานเดซ
ผมเลิกเหล้าได้สักพักแล้ว

27:59.094 --> 28:02.263
นานมากที่ผมรู้สึกแย่กับเรื่องนี้

28:02.347 --> 28:05.392
ผมคิดว่ามันถึงเวลาแล้ว
ที่ผมจะทำใจรับฟังคำตอบได้

28:06.267 --> 28:08.812
เธอเป็นแฟนของเพื่อนผม

28:08.895 --> 28:11.064
เธอหายไปนานมาก
ผมสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

28:11.147 --> 28:13.358
ผมไม่รู้ เพราะผมไม่ค่อยได้ติดต่อเธอ

28:13.441 --> 28:16.945
เราคุยกัน แล้วเธอก็ร้องไห้
เธอบอกว่า "ฉันรู้ว่าใครฆ่าเทรีซา"

28:17.028 --> 28:19.239
(บันทึกเสียงของตำรวจ - 2014)

28:19.322 --> 28:23.076
ผมก็เลยถามว่า "หมายความว่ายังไง"

28:24.077 --> 28:29.499
เธอบอกว่า "ฉันถูกผู้ชายสองคน
ลักพาตัวไปทรมานทางเซ็กซ์"

28:31.292 --> 28:35.422
สองคนนี้พาตัวเธอไป
แล้วบอกว่า "เอานี่ป้ายลิ้นซะ"

28:36.131 --> 28:40.468
เธอบอกว่าพอเอาน้ำยาป้ายลิ้น เธอก็ชาไปเลย

28:41.678 --> 28:44.848
เธอบอกว่าเธอได้ยิน
เธอมองเห็น แต่ขยับตัวไม่ได้

28:44.931 --> 28:46.307
เหมือนเป็นอัมพาต

28:47.308 --> 28:49.227
พวกเขาทรมานเธอ ล่วงละเมิดทางเพศเธอ

28:50.019 --> 28:52.939
เธอบอกว่าได้ยินพวกเขาพูด

28:53.606 --> 28:55.692
"เราจะทำยังไงกับศพเธอดี"

28:56.693 --> 28:58.653
"เอาไปทิ้งตรงที่ทิ้งเทอร์รี่สิ"

29:03.241 --> 29:06.077
แต่เธอกระโดดออกทางหน้าต่างรถระหว่างทาง

29:07.203 --> 29:10.206
คนผ่านมาจอดช่วย แล้วพวกเขาก็หนีไป

29:12.375 --> 29:14.544
คนที่เธอพูดถึง ผมรู้จักด้วย

29:15.378 --> 29:16.379
รู้จักดีเลยล่ะ

29:17.297 --> 29:20.508
ดูจากนิสัยแล้ว มันก็ไม่แปลก

29:24.012 --> 29:25.847
นี่คือข้อมูลอีกทอดหนึ่ง ใช่ไหม

29:25.930 --> 29:28.224
ผู้หญิงบอกรอนนี่ รอนนี่มาบอกเรา

29:28.308 --> 29:30.727
เราต้องตามหาผู้หญิงคนนี้

29:31.311 --> 29:34.564
ผมมีที่อยู่ในรายงานฉบับเดิม

29:34.647 --> 29:36.816
ว่าใครอยู่ในย่านนั้นบ้าง

29:36.900 --> 29:39.194
ผมก็เลยไปเคาะประตู

29:40.111 --> 29:42.614
ผมทราบว่าเธอไปอยู่นอกรัฐ

29:43.865 --> 29:46.451
ผมเจอเบอร์โทรศัพท์ แล้วเราก็คุยกัน

29:47.035 --> 29:50.747
เธอให้ความร่วมมือดีมาก แล้วก็ยินดีมาพบเรา

29:50.830 --> 29:51.831
ซึ่งเป็นเรื่องใหญ่มาก

29:56.461 --> 29:59.172
เราบินไปหาเธอ

30:01.090 --> 30:03.301
ราล์ฟไปเทกซัสเพื่อไปคุยกับเธอ

30:03.885 --> 30:06.805
ตอนนั้น วินาทีนั้นทำให้ผมรู้ว่า

30:06.888 --> 30:08.765
"ผู้ชายคนนี้จะทำทุกอย่าง"

30:08.848 --> 30:11.392
แล้วผมก็รู้สึกดีมากจริงๆ

30:11.476 --> 30:17.148
ผมรู้สึกเลยว่าหลังผ่านมา 33 ปี
ในที่สุดก็มีคนอยู่ข้างผมสักที

30:18.233 --> 30:19.943
(ขอต้อนรับสู่เทกซัส)

30:20.026 --> 30:23.530
เราเพิ่งจะบินมาถึง
แล้วผมก็ได้รับสายจากห้องทดลองนิติเวช

30:24.239 --> 30:25.615
ทางห้องทดลองบอกผม

30:25.698 --> 30:29.911
"เราเจอดีเอ็นเอจากที่เกิดเหตุ
ตรงกับในระบบโคดิส"

30:31.788 --> 30:33.081
นี่มันยอดไปเลย

30:33.915 --> 30:36.125
แต่ก็ยังมีข้อสับสนนิดหน่อย

30:36.709 --> 30:39.504
เพราะนั่นไม่ใช่คนที่เราคิด

30:40.046 --> 30:41.965
ที่เราถูกชี้นำไปทางนั้น

30:42.048 --> 30:45.009
จากข้อมูลที่เราจะได้จากสายของเรา

30:45.760 --> 30:47.720
เป็นคนละคนที่ไม่เกี่ยวข้องกันเลย

30:50.181 --> 30:52.517
เพราะนักอาชญาวิทยา เราก็เลยได้ชื่อ

30:53.434 --> 30:56.312
ผลดีเอ็นเอตรงกับคนชื่อโรเบิร์ต อินิเกซ

30:56.396 --> 30:58.398
(กรมยานพาหนะแคลิฟอร์เนีย)

30:58.481 --> 31:00.775
โรเบิร์ต อินิเกซเป็นใคร เขามาจากไหน

31:00.859 --> 31:04.612
เขาทำอะไร เขาอยู่ที่ไหน
เมื่อ 34 ปีก่อนเขาอยู่ที่ไหน

31:12.662 --> 31:15.164
โรเบิร์ต อินิเกซไม่อยู่ในแฟ้มเลย

31:15.248 --> 31:17.834
เขาไม่ได้อยู่ในคนที่ถูกสอบปากคำ

31:17.917 --> 31:20.211
ชื่อของเขาไม่เคยถูกพูดถึงเลย

31:20.295 --> 31:23.298
รายงานฉบับเดิมมีชื่อหลายคนมากๆ

31:23.381 --> 31:24.841
แต่เขาไม่ได้อยู่ในนั้น

31:25.425 --> 31:27.886
แต่มันก็น่าตื่นเต้นมากๆ

31:30.305 --> 31:34.100
เรากลับมาจากเดินทางไปนอกรัฐ
ไปสอบปากคำสายของเรา

31:34.183 --> 31:36.936
ซึ่งก็กลายเป็นเจอทางตัน

31:37.020 --> 31:39.272
เรารีบกลับมาเริ่ม…

31:39.355 --> 31:41.691
ทำการสืบประวัติโรเบิร์ต อินิเกซ

31:41.774 --> 31:45.403
แล้วผมก็ดูประวัติอาชญากรรม
จากการโดนจับครั้งก่อนๆ ด้วย

31:45.486 --> 31:49.824
เมื่อปี 1981
โรเบิร์ต อินิเกซถูกจับข้อหาข่มขืน

31:51.075 --> 31:52.702
(มีนาคม ปี 1980 ฆาตกรรมเทรีซา บรูโดรซ์)

31:52.785 --> 31:57.248
ผู้เสียหายในคดีนั้นเป็นคนโบกรถที่เขารับขึ้นรถมา

31:57.332 --> 31:59.584
แล้วเขาก็ข่มขืนเธอ

31:59.667 --> 32:01.461
ผู้เสียหายมาแจ้งความ

32:02.211 --> 32:04.297
เขาถูกจับกุมทันทีหลังข่มขืน

32:05.131 --> 32:06.466
เขาถูกส่งฟ้องในศาล

32:06.549 --> 32:08.593
เขาต้องตอบรับข้อกล่าวหา
ในศาลพิจารณาคดีชั้นต้น

32:08.676 --> 32:10.720
ผู้เสียหายก็มาขึ้นให้การ

32:10.803 --> 32:13.097
ช่วงหนึ่งก่อนเริ่มการไต่สวน

32:13.598 --> 32:16.267
ผู้เสียหายก็เริ่มติดต่อยาก

32:16.351 --> 32:19.062
แล้วคดีก็ถูกถอนฟ้อง เขาก็รอดตัวไป

32:19.145 --> 32:20.521
(มิถุนายน ปี 1981 คดีข่มขืนถูกถอนฟ้อง)

32:20.605 --> 32:22.565
ตัดมาปี 1982

32:24.233 --> 32:26.653
เขาถูกจับกุมข้อหาข่มขืนอีกครั้ง

32:26.736 --> 32:29.530
คราวนี้เขาถูกตัดสินโทษ แล้วติดคุก

32:29.614 --> 32:34.494
การรับโทษในครั้งนั้น
ทำให้ดีเอ็นเอของเขาเข้าระบบฐานข้อมูลโคดิส

32:35.370 --> 32:40.291
เพราะผลดีเอ็นเอในโคดิส
คือเครื่องมือสืบสวนและเบาะแสเดียว

32:40.375 --> 32:44.170
ตามจรรยาบรรณแล้ว
เราต้องไปหาสิ่งที่เรียกว่า "ตัวอย่างยืนยัน"

32:45.213 --> 32:49.384
เราต้องเก็บตัวอย่างดีเอ็นเอ
จากเขามาเพื่อยืนยัน

32:49.467 --> 32:52.971
เทียบกับหลักฐานจากการชันสูตร

32:53.054 --> 32:56.516
ขั้นตอนต่อไปของเราก็คือการตามหานายอินิเกซ

32:58.434 --> 33:03.231
สายสืบราล์ฟ เฮอร์นานเดซถามผม
ว่ารู้จักคนชื่อโรเบิร์ต อินิเกซไหม

33:04.232 --> 33:07.276
ผมบอกว่าไม่ แต่ผมก็มีความหวัง

33:08.069 --> 33:10.238
ดีเอ็นเอจับคนร้ายได้เสมอ

33:10.321 --> 33:12.281
แล้วเราก็ได้ดีเอ็นเอแล้ว

33:12.365 --> 33:15.159
ทีนี้ก็เหลือแค่ตามหาเขา

33:15.243 --> 33:18.454
ผู้กระทำผิดทางเพศต้องมารายงานตัวในวันเกิด

33:18.538 --> 33:22.125
วันเกิดนายอินิเกซคืออีกประมาณสี่เดือน

33:22.208 --> 33:26.004
จากตอนที่สายสืบเฮอร์นานเดซ
ทราบว่าเขาอาจเป็นผู้ต้องสงสัย

33:27.088 --> 33:30.591
ที่ที่จะเจอนายอินิเกซได้ง่ายที่สุด

33:30.675 --> 33:33.428
คือตอนที่เขามารายงานตัว

33:40.810 --> 33:42.145
(วันที่ 3 ธันวาคม ปี 2014)

33:42.228 --> 33:46.733
อินิเกซอยู่ที่สถานีตำรวจฮาร์เบอร์
รอรายงานตัวตามบัญชีผู้กระทำผิดทางเพศ

33:48.109 --> 33:51.988
ตอนนั้น ผมอยากรู้ข้อมูลเขาเพิ่มเติม

33:52.071 --> 33:53.948
เราอยากยืนยันที่อยู่ของเขา

33:54.032 --> 33:56.909
เขาไปไหนมาบ้าง ครอบครัว เพื่อนมีใครบ้าง

33:56.993 --> 33:59.829
เพราะมันอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเทรีซา

34:00.705 --> 34:04.250
แล้วผมก็อยากได้ตัวอย่างดีเอ็นเอของเขา

34:05.084 --> 34:08.046
เราเลยบอกเขาว่าเราเป็นใคร มาจากไหน

34:08.129 --> 34:10.298
เขาก็ยอมเข้าให้ปากคำ

34:10.381 --> 34:13.634
- คุณติดคุกเมื่อปี 80 หรือว่า…
- น่าจะปี 80 ครับ

34:14.427 --> 34:16.345
ก่อนติดคุก คุณอาศัยอยู่ที่ไหน

34:20.308 --> 34:21.309
อืม

34:22.935 --> 34:26.230
ผมน่าจะอยู่ที่วิลมิงตันนะ อยู่ที่…

34:27.899 --> 34:30.526
บ้านของแม่เลี้ยงกับพ่อ

34:30.610 --> 34:33.613
ผมไม่ค่อยรู้จักคนที่วิลมิงตัน

34:33.696 --> 34:34.697
หมายถึง…

34:34.781 --> 34:36.657
ผมก็ไปแถวนั้น แต่…

34:37.200 --> 34:38.868
ผมไม่ได้รู้จักใครแถวนั้นเลย

34:39.660 --> 34:43.831
ผมไม่ได้วางแผนการใหญ่อะไรไว้

34:43.915 --> 34:49.212
ความคิดแรกของผมคือ
"เป็นตัวเอง คุยกับเขา ทำให้เขาสบายใจ"

34:49.295 --> 34:52.799
แล้วมันก็ต่อยอดจากตรงนั้นได้เอง

34:53.382 --> 34:55.927
- เคยไปปาร์ตี้ชายหาดไหม
- ไม่

34:56.010 --> 34:58.513
- ไม่เคยไปที่นั่นเลยเหรอ
- ไม่เคย

34:58.596 --> 35:02.225
แล้วเคยไปมาลากาโคฟ
พาลอส เวอร์เดส เอสเตทส์ไหม

35:03.518 --> 35:04.352
อืม

35:05.436 --> 35:09.899
วิธีของราล์ฟคือ…

35:10.900 --> 35:12.610
ไม่แสดงตัวว่าเผชิญหน้า

35:12.693 --> 35:17.031
เขาพยายามทำให้อินิเกซสบายใจ

35:17.532 --> 35:22.036
แล้วก็พยายามไล่เรียงข้อมูลที่เขามี

35:22.120 --> 35:27.166
เพื่อดูว่าจะล็อกตัวในเรื่องเล่าได้ไหม

35:27.250 --> 35:29.377
เล่าคดีที่คุณถูกจับให้ฟังหน่อย

35:31.129 --> 35:32.338
ผมพาเธอไปรีดอนโด

35:33.381 --> 35:35.716
- แล้วเราก็มีเซ็กซ์กัน
- อืม

35:35.800 --> 35:37.969
ใช่ เธอไม่ยอม แต่…

35:38.594 --> 35:41.139
หลังจากนั้นเธอก็ยอม แล้ว…

35:41.806 --> 35:43.891
- แล้วคุณก็โดนข้อหาข่มขืน
- ใช่

35:43.975 --> 35:46.102
คุณรอดคดีเพราะเธอไม่มาให้การ

35:46.185 --> 35:47.186
- อืม
- โอเค

35:47.979 --> 35:49.605
คุ้นชื่อเทรีซาบ้างไหม

35:51.566 --> 35:54.360
- ไม่เลย
- ไม่เหรอ ไม่เคยเลยเหรอ

35:54.944 --> 35:56.988
มีหลายครั้งที่ผมเห็นในอกเขา

35:57.572 --> 36:00.449
ว่าเขาหายใจแรงแบบที่หลายคนบรรยายไว้

36:00.533 --> 36:02.743
เราจะเห็นคนที่หัวใจเต้นแรงขึ้นได้เลย

36:02.827 --> 36:04.996
หรือมองเห็นหัวใจเต้นทะลุเสื้อ

36:05.621 --> 36:10.084
คุณจะเห็นว่าเขาหายใจลึก
แล้วเขาก็ประหม่าอย่างชัดเจน

36:11.252 --> 36:13.880
ผมจะเอารูปให้ดูนะ

36:13.963 --> 36:14.964
โอเค

36:18.718 --> 36:21.888
จำผู้หญิงคนนี้ได้ไหม จำได้สักนิดไหม

36:21.971 --> 36:23.139
- ไม่เลย
- ไม่นะครับ

36:23.222 --> 36:24.223
อืม

36:24.724 --> 36:28.436
ผู้หญิงคนนี้ถูกพบศพที่ริมหาด

36:28.519 --> 36:31.564
แน่ใจนะว่าไม่ใช่คนที่ดูคุ้นเคย

36:31.647 --> 36:33.357
เทรีซา บรูโดรซ์

36:34.025 --> 36:36.944
- ไม่เลย
- นี่เมื่อปี 1980 เดือนมีนาคม

36:38.112 --> 36:39.113
ไม่ จำไม่ได้เลย

36:39.697 --> 36:44.160
การปฏิเสธนี้สำคัญมาก
เพราะเรามีหลักฐานดีเอ็นเอแน่นหนา

36:44.243 --> 36:49.290
ถ้าเขามาบอกเราว่า
"ผมแอบเป็นชู้กับเทรีซาลับหลังสามี

36:49.373 --> 36:51.292
คืนนั้นผมมีเซ็กซ์กับเธอ"

36:52.043 --> 36:54.128
รูปคดีของเราจะซับซ้อนขึ้นมาก

36:54.212 --> 36:55.463
ไม่เลย

36:55.546 --> 36:56.797
- ไม่เหรอ
- อืม

36:56.881 --> 37:00.468
นั่นคือเหตุผลที่การปฏิเสธมีผลอย่างมาก

37:01.177 --> 37:02.637
พอมีสาเหตุอะไรไหม

37:03.262 --> 37:07.475
ที่ดีเอ็นเอของคุณอยู่ในที่เกิดเหตุ

37:11.771 --> 37:12.897
ก็ไม่…

37:12.980 --> 37:14.607
ไม่นะ ไม่น่ามีครับ

37:14.690 --> 37:15.858
- ไม่น่ามีเหรอ
- ครับ

37:16.400 --> 37:17.401
เราอยู่ตรงนี้

37:17.902 --> 37:19.070
เรารู้ว่าคุณช่วยเราได้

37:20.112 --> 37:23.282
เพราะดีเอ็นเอของคุณอยู่ในที่เกิดเหตุ

37:24.283 --> 37:26.202
ผมไม่รู้นะ ผมไม่เห็นว่าจะเป็นไปได้ยังไง

37:26.285 --> 37:28.204
ผมไม่รู้จักผู้หญิงคนนี้เลย

37:28.871 --> 37:30.915
ถ้าอยากสานสัมพันธ์อันดีกับผู้ต้องสงสัย

37:30.998 --> 37:32.333
เราต้องมอบบางอย่างให้เขา

37:32.416 --> 37:35.711
ผมมีข้อมูลให้เขา เขาก็อยากรู้ข้อมูลนั้น

37:35.795 --> 37:39.799
มันอาจไปกระตุ้นให้เขาพูดอะไรบางอย่างออกมา

37:39.882 --> 37:42.093
เพื่อช่วยให้เราได้รู้ความจริง

37:42.176 --> 37:44.887
เพราะถ้าเขามีคำอธิบายที่ฟังขึ้นล่ะ

37:44.971 --> 37:46.931
ถ้าเขาไม่ได้ทำล่ะ

37:47.014 --> 37:50.810
ร้อยเปอร์เซ็นต์นะ
คุณจะไม่มีปัญหากับดีเอ็นเอในนั้น

37:52.061 --> 37:53.646
- ไม่มีครับ
- ถ้างั้น

37:53.729 --> 37:57.149
พอจะให้ตัวอย่างสวอบช่องปากได้ไหม

37:57.233 --> 37:58.234
โอเค

37:58.317 --> 37:59.777
ขอบคุณมากนะครับ

38:01.946 --> 38:04.240
ผมออกจากสอบปากคำอินิเกซ

38:04.323 --> 38:06.659
โดยปักใจเชื่อว่าเราจับคนร้ายได้แล้ว

38:08.119 --> 38:11.122
แต่สิ่งที่สำคัญกว่าคือทำรูปคดี และสืบให้รู้แน่ชัด

38:11.205 --> 38:14.208
"โอเค นี่แหละคนร้าย"
แล้วเราค่อยไปจับกุมเขา

38:15.710 --> 38:18.963
การได้สวอบดีเอ็นเอจากนายอินิเกซ

38:19.046 --> 38:22.800
ทำให้กรมตำรวจตรวจยืนยันได้

38:22.883 --> 38:26.262
(เขตลอสแอนเจลัส
สำนักงานแพทย์ชันสูตร)

38:26.345 --> 38:28.014
แล้วผลตรวจก็ตรงจริงๆ

38:28.097 --> 38:30.808
โดยพิสูจน์จากสถิติ

38:30.891 --> 38:34.895
ซึ่งก็คือหนึ่งใน 82.5 ล้านล้าน

38:34.979 --> 38:38.733
โลกเรามีประชากรแค่เจ็ดพันล้านคน

38:38.816 --> 38:44.322
การที่ผลตรงหนึ่งใน 80 กว่าล้านล้าน

38:44.405 --> 38:46.615
เป็นผลตรวจที่สำคัญเลย

38:49.952 --> 38:54.332
ในคดีนี้ มันชัดเจนมากว่าเขาคือฆาตกร

38:54.915 --> 38:56.459
คำถามก็มีแค่

38:56.542 --> 38:59.420
"เราทำยังไงได้บ้าง เพื่อให้รูปคดีแน่นหนาขึ้น"

39:00.796 --> 39:04.008
คดีข่มขืนเมื่อปี 1981 มีความสำคัญสุดๆ

39:04.091 --> 39:07.428
เพราะอินิเกซได้เจอผู้หญิงคนหนึ่ง

39:07.511 --> 39:12.141
ที่อยู่ในวิลมิงตัน
ที่ป้ายรถเมล์ แล้วอาสาไปส่งเธอ

39:12.224 --> 39:15.770
เราทราบความจริงว่า
เทรีซาถูกพบเห็นครั้งสุดท้ายในวิลมิงตัน

39:15.853 --> 39:19.023
แล้วก็มีความคล้ายกันในด้านวิธีก่อเหตุ

39:19.106 --> 39:21.901
โชคดีที่เราได้เจอและสอบปากคำ

39:21.984 --> 39:23.778
ผู้เสียหายคดีข่มขืนเมื่อปี 1981

39:24.820 --> 39:25.654
(บันทึกตำรวจ - 2017)

39:25.738 --> 39:29.033
ตอนเจอผู้ชายคนนั้น
ฉันไม่ได้โบกรถเลย ฉันเดินอยู่เฉยๆ

39:29.116 --> 39:32.036
เขาขับรถมาจอด
แล้วถามว่าให้ไปส่งไหม ฉันบอกว่า "ก็ดีค่ะ"

39:33.037 --> 39:35.289
สถานการณ์ที่เธอบอก มันคล้าย

39:35.373 --> 39:38.084
กับเรื่องที่เราเชื่อว่าเกิดกับเทรีซา

39:38.167 --> 39:42.880
คุณแน่ใจแค่ไหนว่าผู้ชายคนนี้ขืนใจ… ข่มขืนคุณ

39:42.963 --> 39:44.131
ร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะ

39:44.632 --> 39:47.051
ฉันเลิกขัดขืน เพราะเขาขู่จะฆ่าฉัน

39:51.263 --> 39:53.641
เธอถูกข่มขู่ ก็เลยยอม

39:55.351 --> 39:57.186
เทเรซาถูกทำร้ายและถูกฆ่า

40:00.523 --> 40:02.191
ผมเชื่อว่าเทรีซาสู้ขัดขืน

40:02.942 --> 40:05.361
อินิเกซก็เลยทำจริงตามที่ขู่

40:06.404 --> 40:08.989
เรื่องนี้ส่งผลต่อคดีอย่างสูง

40:09.073 --> 40:14.537
มันทำให้รูปคดีของเราหนาแน่นขึ้นมาก

40:18.040 --> 40:21.085
ทุกครั้งที่ผมดูคดีเก่า

40:21.710 --> 40:26.340
ผมจะอยากนั่งคุยกับผู้ต้องสงสัยเสมอ ถ้าทำได้

40:28.426 --> 40:31.595
ผมอยากประเมินผู้ต้องสงสัยด้วยตัวเอง

40:31.679 --> 40:34.390
ผมอยากเห็นว่าผู้ต้องสงสัยตอบคำถามผมยังไง

40:34.473 --> 40:38.185
ผมอยากรู้ว่าผู้ต้องสงสัย
จะทำให้ทุกอย่างแย่ลงหรือเปล่า

40:38.269 --> 40:41.939
เขาจะยอมรับอะไรบ้าง
ปัญหาของผมจะมีอะไรบ้าง

40:42.022 --> 40:46.152
นี่คือโอกาสเดียวที่ผมจะได้คุยกับผู้ต้องสงสัย

40:46.235 --> 40:49.822
หลังจากส่งฟ้องไปแล้ว ผมก็สอบปากคำอีกไม่ได้

40:51.532 --> 40:56.579
โรเบิร์ต อินิเกซบอกราล์ฟ เฮอร์นานเดซ
ว่าเขาไม่เคยพบผู้ตาย

40:56.662 --> 40:58.122
ไม่เคยมีเซ็กซ์กับเธอ

40:58.205 --> 41:02.751
เขาไม่เคยไปพาลอส เวอร์เดส เอสเตทส์

41:02.835 --> 41:04.336
มาลากาโคฟ และชายหาดตรงนั้น

41:04.420 --> 41:08.174
ยิ่งเขายืนกรานปฏิเสธมากเท่าไหร่

41:08.257 --> 41:11.844
รูปคดีในขั้นต่อไปก็จะยิ่งดีขึ้น

41:11.927 --> 41:14.763
เพราะผมพิสูจน์ได้เลยว่ามันไม่จริง

41:14.847 --> 41:19.393
จอห์นอยากตามผม
ไปสอบปากคำโรเบิร์ต อินิเกซอีกครั้ง

41:20.311 --> 41:22.438
เราสองคนเข้าไปคุยกับเขา

41:22.521 --> 41:23.772
(บันทึกตำรวจ - 2017)

41:23.856 --> 41:26.692
(ผู้ต้องสงสัย โรเบิร์ต อินิเกซ
สายสืบราล์ฟ เฮอร์นานเดซและจอห์น ลูวิน)

41:26.775 --> 41:30.112
สวัสดีครับ ผมมาคุยกับโรเบิร์ต

41:30.696 --> 41:32.323
- ใครคะ
- ผมชื่อราล์ฟ

41:32.406 --> 41:33.407
เขารู้จักผม

41:33.991 --> 41:34.992
นี่จอห์น

41:35.659 --> 41:37.578
การสอบปากคำครั้งที่สองไม่ดีเท่าไหร่

41:37.661 --> 41:40.998
ส่วนหนึ่งก็เพราะภรรยากับลูกสาวเขาอยู่ด้วย

41:41.081 --> 41:42.208
ครอบครัวเขาอยู่ด้วย

41:42.833 --> 41:43.709
เข้ามาเลยครับ

41:45.336 --> 41:46.170
ขอบคุณครับ

41:46.754 --> 41:48.839
พวกคุณดูเหมือนจะมาจับเขาเลย

41:48.923 --> 41:50.883
- ตายจริง ไม่ครับ เราจะ…
- โอเค

41:50.966 --> 41:54.887
เดี๋ยวเราก็ไปแล้ว ผมจะขอแค่สิบนาทีเท่านั้น

41:54.970 --> 41:57.806
แล้วก็ขอคุยกันเป็นการส่วนตัว ถ้าคุณโอเค

41:57.890 --> 42:00.518
ทำไม เขาไม่มีอะไรปิดบังกับฉัน

42:00.601 --> 42:02.811
- ผมไม่มีอะไรปิดบังกับเธอ
- ไม่มี

42:02.895 --> 42:05.147
เราบอกกันทุกอย่าง

42:05.231 --> 42:10.277
เราอยากให้เกียรติเขาโดยการคุยกัน

42:10.361 --> 42:12.988
โดยไม่มีใครอยู่ด้วย ถ้าเขาต้องการ

42:13.072 --> 42:15.574
- แต่ถ้านี่คือ…
- ไม่ เธออยู่ฟังได้

42:15.658 --> 42:21.205
มันเป็นไปได้ยากมากที่เขาจะบอกภรรยา

42:22.248 --> 42:26.794
ที่ไม่ได้คบกับเขาตอนเกิดเหตุฆาตกรรม

42:26.877 --> 42:30.506
"จะว่าไป คุณรู้ไหมผมเคยข่มขืนแล้วฆ่าคน

42:30.589 --> 42:32.216
ก่อนจะมาคบกับคุณ"

42:33.050 --> 42:39.515
เราเลยอยากคุยเป็นการส่วนตัว
แต่ไม่ว่าเราจะเสนอยังไง

42:39.598 --> 42:43.143
เขาก็ยืนกรานว่า
"ไม่ เราไม่มีความลับกัน" โน่นนี่นั่น

42:43.227 --> 42:45.271
เราเลยต้องสอบปากคำต่อหน้าเธอ

42:45.354 --> 42:47.606
- ฟังผมก่อนนะ
- ผมไม่เกี่ยวข้องกับคดีนั้น

42:47.690 --> 42:49.066
โรเบิร์ต ฟังผมก่อน

42:49.149 --> 42:53.779
เขาไม่อยากยอมรับทุกอย่างต่อหน้าลูกเมีย

42:53.862 --> 42:58.409
แล้วพอจอห์นเริ่มกดดันเขา
ด้วยรายละเอียดของเหตุการณ์

42:58.492 --> 43:00.119
เขาก็เริ่มปฏิเสธ

43:00.202 --> 43:01.954
เขาร้อนตัวมากๆ

43:02.037 --> 43:04.873
ผมขอยืนยันตามเดิม ผมไม่รู้จักเธอ

43:04.957 --> 43:07.001
ผมไม่เคยเจอเธอ ไม่เคยรู้จักเธอ

43:07.084 --> 43:10.838
ในการสอบปากคำ
จอห์นได้กล่าวหาอินิเกซในข้อหาฆาตกรรม

43:10.921 --> 43:13.799
- คุณบอกว่าไม่เคยเจอผู้หญิงคนนี้เลย
- ไม่เคย

43:13.882 --> 43:15.968
แล้วคุณคิดยังไงกับหลักฐานของคุณ

43:16.719 --> 43:18.762
คุณคิดว่าเราเจอดีเอ็นเอแบบไหน

43:22.891 --> 43:24.351
อาจจะเป็นสเปิร์มของผมมั้ง

43:25.144 --> 43:28.522
ใช่ งั้นคุณบอกทีสิว่ามันเป็นไปได้ยังไง โรเบิร์ต

43:29.607 --> 43:32.901
มันไม่น่าเป็นไปได้ เพราะผมไม่รู้จักเธอเลย

43:32.985 --> 43:34.612
ผมไม่เคยรู้จัก ไม่เคยเจอเธอ

43:34.695 --> 43:36.572
- โรเบิร์ต
- ผมไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนั้น

43:37.281 --> 43:41.619
เราเจออสุจิของคุณที่ขนหัวหน่าวของศพผู้หญิง

43:41.702 --> 43:46.290
ผู้ตายคนนี้ถูกรับขึ้นรถในจุดที่ใกล้กัน

43:46.373 --> 43:50.252
ภายในเวลาห่างกันไม่ถึงปีจากที่คุณรับลอรี่ขึ้นรถ

43:52.212 --> 43:55.007
ผู้หญิงคนนี้ถูกตีหัว

43:55.716 --> 43:58.552
ยิ่งกดดันเขาก็ยิ่งปฏิเสธ

43:59.303 --> 44:03.098
แต่จอห์นก็ทำให้เขายอมรับ
ว่าเขาไม่เชื่อคำปฏิเสธของตัวเอง

44:03.182 --> 44:04.850
มันก็เลยวนกลับมาที่เดิม

44:04.933 --> 44:07.895
คุณเห็นด้วยไหมว่าถ้าอสุจิของคุณอยู่ในตัวเธอ

44:07.978 --> 44:11.690
นั่นแปลว่าคุณต้องเคยรู้จักเธอ

44:11.774 --> 44:13.275
และมีเซ็กซ์กับเธอ

44:13.901 --> 44:16.320
คืนนั้นที่ริมหาด

44:17.321 --> 44:18.781
ใช่ มันก็คงไม่แปลก

44:21.950 --> 44:24.203
ถ้าคุณนั่งตรงที่ผมนั่งอยู่

44:24.286 --> 44:25.663
คุณจะเชื่อที่ตัวเองพูดไหม

44:27.581 --> 44:29.583
- ตอบที
- ฉันเชื่อเขานะ

44:29.667 --> 44:31.210
คุณนาย ผมไม่ได้ถามคุณ

44:31.293 --> 44:34.296
ถ้าคุณนั่งอยู่ตรงที่ผมนั่งตอนนี้
คุณจะเชื่อเรื่องเล่านั้นไหม ตอบที

44:35.255 --> 44:37.132
ไม่ ผมก็คงไม่เชื่อเรื่องนั้น

44:37.216 --> 44:39.301
ผมคิดว่าคณะลูกขุน 12 ท่าน
ก็คงไม่เชื่อเช่นกัน

44:40.302 --> 44:44.890
เขามีสีหน้าแบบยอมรับสภาพ

44:45.474 --> 44:48.686
ว่าเขารู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไป

44:49.269 --> 44:52.731
ผมไม่อยากกลับไปติดคุกเพราะเรื่องที่ผมไม่ได้ทำ

44:52.815 --> 44:54.441
โอเค ฟังนะ

44:54.525 --> 44:55.526
ดีเอ็นเอของคุณ

44:55.609 --> 44:59.363
ผมรู้ว่าคุณพูดอะไร
ดีเอ็นเอผมอยู่กับเธอ แต่ผมไม่รู้มันเกิดได้ยังไง

44:59.446 --> 45:01.448
จบหรือยัง ผมเริ่มจะโมโหแล้วนะ

45:01.532 --> 45:03.992
ใช่ ฉันพร้อมจะขอทนายแล้ว เราจะเรียกทนาย

45:04.076 --> 45:06.537
- เดี๋ยว ฟังก่อน
- จบหรือยัง

45:06.620 --> 45:08.831
- เราจบแล้ว เลิกคุย
- โรเบิร์ต ไม่ ฟังผมก่อน

45:09.331 --> 45:10.666
ผมไม่มีอะไรจะพูดแล้ว

45:10.749 --> 45:13.335
ถ้าคุณบอกว่าอยากให้เรากลับไป เราจะกลับ

45:13.419 --> 45:14.253
- ใช่
- ใช่

45:14.336 --> 45:15.754
คุณนาย ผมคุยกับเขาอยู่

45:15.838 --> 45:17.214
- ผมอยากให้คุณกลับไป
- โอเค

45:18.298 --> 45:20.092
ได้เลย คุณมีสิทธิ์เลือก

45:21.510 --> 45:23.971
ตอนนั้นเรามั่นใจแล้วว่ามีหลักฐานพอ

45:24.054 --> 45:27.099
เรามีดีเอ็นเอ มีคำปฏิเสธของอินิเกซ

45:27.182 --> 45:30.018
เรามีบางข้อที่เขายอมรับ เราจับเขาได้แล้ว

45:35.399 --> 45:40.988
(กันยายน ปี 2017
37 ปีหลังเทรีซา บรูโดรซ์ถูกฆาตกรรม)

45:41.780 --> 45:44.575
กันยายน ปี 2017 ในที่สุดเราก็ลงมือ

45:45.743 --> 45:49.663
เรามีทีมเฝ้าระวัง
ตามอินิเกซตอนเขาออกจากบ้าน

45:51.165 --> 45:53.041
เราให้รถตำรวจไปเรียกเขาจอด

45:54.168 --> 45:57.087
แล้วตำรวจก็จับกุมเขาข้อหาฆาตกรรม

45:57.171 --> 45:58.046
(รวบหนุ่มใหญ่)

45:58.130 --> 46:00.758
เขาไม่ได้พูดอะไรมาก
แต่ตอนนั้นมันก็ไม่สำคัญแล้ว

46:00.841 --> 46:04.344
เรามีหลักฐานพอสมควรแล้ว
แล้วก็มีข้อมูลพอสมควรที่ส่งฟ้องได้

46:06.972 --> 46:10.267
ผมยังจำตอนเดินออกมาโทรหารอนนี่ได้

46:12.102 --> 46:14.855
โทรศัพท์ดัง แล้วผมเห็นชื่อ "สายสืบราล์ฟ"

46:15.773 --> 46:16.774
ผมก็คิด "ซวยแล้วไง

46:17.399 --> 46:18.609
มันเช้าเกินไป"

46:19.902 --> 46:23.071
ผมประหม่า แล้วผมก็กระทืบเท้ารัวๆ

46:23.906 --> 46:24.907
ผมรับสาย

46:26.325 --> 46:28.619
เขาเรียก "รอนนี่"
ผมก็ถาม "ราล์ฟ ว่าไงครับ"

46:28.702 --> 46:31.330
เขาถาม "คุณนั่งอยู่หรือเปล่า"
ตอนนั้นใจผมตกไปอยู่ตาตุ่มเลย

46:31.830 --> 46:33.290
ผมบอกเขา "เราจับเขาได้แล้ว

46:34.291 --> 46:35.417
เราจะตั้งข้อหากับเขา"

46:39.254 --> 46:40.380
ผมร้องไห้เลย

46:40.464 --> 46:43.467
ผมนั่งร้องไห้ในรถอยู่ 45 นาที

46:44.885 --> 46:46.762
นี่เป็นสายโทรศัพท์ที่ทำให้เราอ่อนไหวมากๆ

46:49.807 --> 46:52.226
มีคนโทรมาบอกฉันว่า

46:52.309 --> 46:54.853
"อีกหนึ่งชั่วโมงเราจะแถลงข่าว

46:54.937 --> 46:57.481
ตำรวจเจอคนที่ฆ่าแม่คุณแล้ว"

46:58.524 --> 47:01.151
ฉันร้องไห้เลย ฉันไม่อยากเชื่อ

47:01.235 --> 47:03.445
เขาบอกว่า
"เราต้องการคุณที่เมืองแอลเอเดี๋ยวนี้"

47:05.864 --> 47:07.115
ฉันไปไม่ได้

47:08.575 --> 47:12.704
แต่พ่อเลี้ยงฉันไป แน่นอน เขาไปทุกงาน

47:12.788 --> 47:16.166
(แถลงข่าว กรมตำรวจเขตลอสแอนเจลิส
วันที่ 9 กันยายน ปี 2017)

47:16.250 --> 47:18.377
เราจัดแถลงข่าวก็เพื่อให้รอนนี่

47:19.294 --> 47:21.880
ได้เล่าเรื่องราวของเขากับสื่อ

47:21.964 --> 47:24.091
ให้ทุกคนได้รู้ว่าเขาเผชิญอะไรมา

47:24.174 --> 47:25.175
สายสืบ

47:25.676 --> 47:26.885
ขอบคุณครับ

47:28.428 --> 47:31.390
วันแถลงข่าว คุณจะเจอผมหลังฉาก

47:31.473 --> 47:33.058
ผมเครียดนิดหน่อย

47:33.141 --> 47:36.770
ผมเหงื่อแตก ผมดูเหมือนรูดี้ จูลิอานี่เลย

47:37.479 --> 47:41.233
บัดนี้ เราขอแนะนำรอนนี่ ฟีมัตต์

47:41.316 --> 47:44.862
ที่ ณ ตอนนั้นเป็นสามีของเทรีซา บรูโดรซ์

47:45.988 --> 47:47.322
- รอนนี่
- ขอบคุณครับ

47:51.201 --> 47:52.202
สวัสดีครับ

47:53.370 --> 47:56.832
ผ่านมา 37 ปีแล้ว นานกว่า 37 ปี

47:56.915 --> 47:59.877
แล้วผมก็รอวันนี้มานานมาก

48:00.794 --> 48:04.089
ผมอยากขอบคุณครอบครัวที่เชื่อในตัวผมมาตลอด

48:04.798 --> 48:07.301
อยู่ข้างผมมาตลอด แล้วผมก็อยากขอบคุณทุกคนที่นี่

48:08.552 --> 48:10.804
เพราะถ้าไม่มีพวกเขา
ผมก็คงไม่ได้มาอยู่ตรงนี้วันนี้

48:11.889 --> 48:13.974
มันนานมากที่ผมเผชิญเรื่องนี้มา

48:14.933 --> 48:18.562
กับความไม่แน่นอนที่ไม่รู้ว่าทำไม เป็นไปได้ยังไง

48:19.771 --> 48:20.772
และ…

48:22.149 --> 48:23.525
ผมดีใจที่วันนี้มาถึง

48:24.693 --> 48:25.694
ขอบคุณมากครับ

48:26.486 --> 48:28.822
ทุกคนรู้แล้วว่าผมไม่ได้ทำ

48:29.573 --> 48:31.033
ตำรวจปลดภาระนั้นให้ผม

48:32.618 --> 48:34.244
ประชาชนได้รู้ความจริงแล้ว

48:37.581 --> 48:42.044
ที่สำคัญสำหรับผมคือรอนนี่ต้องได้รับสิ่งนั้น

48:45.589 --> 48:48.926
พอตำรวจบอกว่าไม่ใช่เขา อีกคนเป็นคนทำ

48:49.009 --> 48:50.218
ฉันก็แบบ "พระเจ้าช่วย"

48:53.096 --> 48:55.933
เราพยายามสานสัมพันธ์กัน

48:57.142 --> 48:57.976
แต่…

48:59.061 --> 49:00.687
ค่ะ มันก็ไม่ใช่จะเข้ากันได้เสมอไป

49:10.238 --> 49:12.658
วันที่ 2 ตุลาคม ปี 2017

49:12.741 --> 49:16.495
ฉันยื่นฟ้องโรเบิร์ต อินิเกซ

49:16.995 --> 49:21.667
ข้อหาแรกคือฆาตกรรม ข้อหาที่สองคือข่มขืน

49:22.876 --> 49:26.505
จากเหตุแวดล้อม
กฎหมาย และหลักฐานในตอนนั้น

49:26.588 --> 49:30.133
เราไม่สามารถส่งฟ้องข้อหาฆ่าเด็กได้

49:30.217 --> 49:32.469
(ฟีมัตต์ - ภรรยา เทอร์รี่ แอน 1959-1980)

49:32.552 --> 49:36.431
ก่อนที่เราจะเลือกลูกขุน ทำการไต่สวนได้

49:36.515 --> 49:38.976
จำเลยก็แจ้งผ่านทนาย

49:39.059 --> 49:41.353
ว่าเขาอยากจะทำข้อตกลงยอมรับผิด

49:41.853 --> 49:45.065
เขาพร้อมยอมรับผิดข้อหาฆาตกรรมโดยเจตนา

49:45.148 --> 49:48.193
ซึ่งมีโทษจำคุก 15 ปีถึงตลอดชีวิต

49:48.276 --> 49:51.446
และยอมรับว่าเขาฆ่าเทรีซาจริงๆ

49:53.031 --> 49:57.786
ผมรู้สึกว่าเขาอาจไม่อยากให้ภรรยา

49:57.869 --> 50:03.000
กับลูกเลี้ยงได้ฟังรายละเอียดของคดี

50:03.083 --> 50:08.296
ถ้าคุณอยู่ในจุดเดียวกับเขา
ยังไงคุณก็ต้องรับโทษอยู่แล้ว

50:09.047 --> 50:11.633
คุณก็มีทางให้เลือก

50:11.717 --> 50:17.472
ที่ยังรักษาความบริสุทธิ์
เวลาคุยกับครอบครัวเป็นการส่วนตัวได้

50:17.556 --> 50:20.642
(คุกหนุ่มใหญ่ 15 ปีถึงตลอดชีวิต
เหตุคดีเก่า ฆ่าสาวท้อง)

50:20.726 --> 50:23.270
อินิเกซถูกตัดสินโทษเมื่อเดือนตุลาคมปี 2019

50:24.604 --> 50:26.982
เรารอมา 37 ปีครึ่ง

50:27.899 --> 50:29.818
ถ้านับวันตัดสินโทษก็ 40 ปี

50:30.902 --> 50:34.156
ผมอยู่ด้วยความทรมานทุกวัน

50:37.200 --> 50:39.828
ถ้าจำเลยถูกตัดสินโทษในชั้นไต่สวน

50:39.911 --> 50:44.041
โทษต่ำสุดตามกำหนดก็คือ
จำคุกตลอดชีวิตโดยไม่มีสิทธิ์ปล่อยตัว

50:44.875 --> 50:51.298
ถ้ายอมรับผิดรับโทษที่ 15 ปีถึงตลอดชีวิต
เขาจะมีสิทธิ์รับพิจารณาปล่อยตัว

50:52.007 --> 50:55.135
แต่เพราะเราไม่มีทางรู้
ว่าคณะลูกขุนจะตัดสินยังไง

50:55.218 --> 50:56.470
มันก็เสี่ยง

50:56.553 --> 50:58.972
(โรเบิร์ต อัลเลน อินิเกซ วัย 67 ปี)

50:59.056 --> 51:01.767
ผมคิดว่าอายุขนาดเขา 15 ปีถึงตลอดชีวิต

51:01.850 --> 51:02.934
(ข้อหาฆาตกรรม)

51:03.018 --> 51:04.311
เขาคงไม่ได้ออกมา

51:04.394 --> 51:06.021
ตอนนี้ผมได้นอนหลับ

51:06.104 --> 51:08.315
โดยรู้ว่าเขาไม่ได้ลอยนวลไปทำร้ายใครอีก

51:09.149 --> 51:12.736
ฉันโล่งใจมากๆ ตอนที่ทุกอย่างจบลง

51:12.819 --> 51:14.738
มันหนักหนามากๆ สำหรับฉัน

51:14.821 --> 51:17.407
ตอนนี้ฉันเริ่มเยียวยาได้แล้ว

51:27.000 --> 51:31.004
ผมสั่งร้านดอกไม้ใกล้มาลากาโคฟ

51:31.088 --> 51:33.590
ให้ทำพวงหรีดไม้กางเขนสวยๆ

51:33.673 --> 51:36.802
(พ่อรักโซเฟีย ซีมัตต์
ไปสู่สุคตินะ มันจบแล้ว)

51:36.885 --> 51:39.679
ผมไปรับของ แล้วก็เอารถไปรับทุกคนไปที่นั่น

51:41.515 --> 51:43.934
เราอยู่ที่นั่นกับครอบครัว พวกเขาไปตั้งพวงหรีด

51:44.017 --> 51:45.894
แล้วก็เขียนป้ายว่า "มันจบแล้ว"

51:45.977 --> 51:48.230
(มันจบแล้ว)

51:48.313 --> 51:49.731
ตอนอยู่ที่นั่นมันก็รู้สึกแปลกๆ

51:50.982 --> 51:55.529
ผมเคยไปที่นั่นสองสามครั้ง
แต่ตอนนี้ เราลงโทษอินิเกซได้แล้ว

51:55.612 --> 51:57.030
เราได้คำตอบแล้ว

52:02.160 --> 52:05.372
ราล์ฟ เฮอร์นานเดซทำสิ่งที่ถูกต้อง

52:05.455 --> 52:10.377
เขาทวงความยุติธรรมให้ผม
เขามอบทุกอย่างที่จำเป็นต่อการลืมเรื่องนี้ไปซะ

52:11.002 --> 52:13.255
ผมไม่รู้จะขอบคุณเขายังไง
กับผลงานที่เขาทุ่มเททำ

52:15.048 --> 52:18.885
เขาคือชายเชื้อสายเม็กซิกันที่ทำสำเร็จ
ผมบอกว่า "นั่นแหละคุณ ราล์ฟ

52:18.969 --> 52:20.554
คุณควรภูมิใจในตัวเอง"

52:23.056 --> 52:24.057
ผมภูมิใจมากๆ

52:24.975 --> 52:27.727
รู้สึกดีมากที่ได้หาคำตอบให้ครอบครัว

52:29.062 --> 52:31.565
มันน่าดีใจมากๆ

52:31.648 --> 52:33.775
เพราะเรารู้ว่านั่นคือผลงานของเรา

52:33.859 --> 52:35.360
หลายชั่วโมง หลายปีที่ทุ่มเท

52:36.987 --> 52:38.238
เราได้สร้างความแตกต่าง

52:49.499 --> 52:52.169
(ปี 2012)

52:53.253 --> 52:56.006
คดีคนหายทุกคดีต้องผ่านแผนกสืบสวนฆาตกรรม

52:56.840 --> 52:59.426
ถ้าคุณหายตัวไป คำถามสำคัญก็คือ

53:00.218 --> 53:01.219
"ทำไม"

53:01.303 --> 53:04.931
สมิธ พ่อลูกสาม สูง 198 เซนติเมตรหายตัวไป

53:05.015 --> 53:05.974
(คนหาย)

53:06.057 --> 53:09.978
กาวิน สมิธเป็นผู้บริหารฟ็อกซ์
เขาเป็นจุดสนใจอย่างมาก

53:10.937 --> 53:13.773
มันแปลกมากๆ ที่คนอย่างเขา

53:13.857 --> 53:16.026
จะหายวับไปเฉยๆ

53:16.526 --> 53:19.654
- มีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้น
- ชีวิตเขาวุ่นวาย

53:19.738 --> 53:22.616
กาวินมีความสัมพันธ์ที่ร้อนแรง

53:22.699 --> 53:26.411
มันเป็นปริศนา แต่มีใครบางคนรู้อะไรบางอย่าง