SA ISLA NG MANHATTAN,
MAY DALAWANG DETECTIVE SQUAD NA NAKATUON SA MGA HOMICIDE:
ANG MANHATTAN NORTH AT ANG MANHATTAN SOUTH.
INIIMBESTIGAHAN NILA ANG MGA PINAKABRUTAL AT PINAKAMAHIRAP NA PAGPATAY.
HETO ANG KANILANG MGA KUWENTO.
Lumabas si Joey ng Sabado ng gabi,
pero di ko inalam 'yong detalye kung sa'n siya pupunta.
Twenty six na siya. Matanda na siya.
Nakilala ko si Joey Comunale no'ng first year ako sa Hofstra.
Di ko lang siya kaibigan. Parang kapatid ko na siya.
Tahimik si Joey sa umpisa, pero pag nakilala mo siya,
sobrang outgoing niya, saka gusto siya ng lahat.
No'ng Sabado ng gabing 'yon, pupunta kami sa party.
Tapos last minute, niyaya niya 'kong pumunta sa city.
Papunta sa Gilded Lily kasama ng ilang kaibigan.
Medyo nagtalo kami tungkol do'n.
Naghiwalay na lang kami ng gabing 'yon.
Kaya no'ng Sunday, tinext ko si Joey nang umaga.
Alam ko tulog pa siya,
kaya alam kong matatagalan bago siya makasagot sa 'kin.
Tapos nag-twelve na.
Sabi ni Lisa sa 'kin, "Nakausap mo ba si Joey?"
Sabi ko, "Hindi ko pa siya nakakausap." Tinawagan ko siya, hindi sumagot.
Ilang beses ko siyang tinawagan sa pagitan nang 12:00 at 1:00,
kasi kailangan ko nang 1:00 'yong fantasy football team.
Lagi niya 'kong tinutulungan sa fantasy football team ko.
Di ko pa din siya nakausap.
Naisip ko, "Baka nakitulog siya sa kaibigan niyang si Max."
Naaalala kong nakausap ko sa phone si Pat, tapos kinakabahan siya.
Sino'ng hindi?
Pero sabi ko, "Pag lumalabas ang lalaki, nakakakilala ng babae."
"Di sila magkakilala. Uuwi sila kung saan."
"Magpa-party sila. Normal na 'yon."
Wala talaga 'kong naisip na masama.
No'ng hapon na,
tapos wala pa ring balita kay Joey,
saka na 'ko kinabahan at nag-alala.
Habang lumalalim 'yong araw, umaasa kaming makakausap namin siya.
Naghintay lang kami, pero hindi 'yon nangyari.
Trabaho naming siguruhing makakauwi at makakatulog kayo sa gabi.
Importanteng malaman ng pamilya sino'ng pumatay sa kamag-anak nila.
Pinakamahalaga 'yong malasakit mo sa mga biktima.
Gusto kong malaman 'yong totoong nangyari.
Ano ba talagang nangyari?
Gusto mong alamin 'yong totoo.
Gano'n ang ginagawa ng mga detective.
Likas na sa 'yo 'yong tumulong sa tao.
Sa New York City, sa NYPD…
ito na 'yon.
Precinct detective ako sa 17th Precinct Detective Squad.
No'ng November 14, 2016,
nakatanggap kami ng tawag galing sa desk sa baba
tungkol sa tatay na andun.
Pumunta daw 'yong anak niya sa city para mag-party, pero hindi pa umuuwi.
Nasa opisina kami no'n ni Detective Yeoman Castro.
May naka-uniform na officer na may kasamang dalawang lalaki,
sina Pat Comunale at kapatid niyang si Joe Comunale.
Nagmamadali sila.
Makikita mo sa itsura ng mukha nila
na nag-aalala at natatakot sila.
Sabi ni Pat, "Sixteen hours nang nawawala 'yong anak kong si Joey."
Ilang beses na daw niyang tinawagan,
pero hindi nakausap.
Tinanong ko 'yong tatay, "Normal bang hindi sila magkausap?"
Sabi ni Pat sa 'kin, "Lagi kong nakakausap 'yong anak ko."
Naisip ko naman, "Sige, Manhattan 'to, e."
Pumupunta ang mga bata dito para mag-party.
Kilala sila na natutulog sa bahay ng iba, o sa mga hotel.
May ibang nalalasing. Nakakatulog sa kalsada.
"Mahahanap natin siya."
Magkaiba 'yong inaasikaso namin ni Yeoman no'n.
Nasa desk ni Yeoman si Pat. Naghahanap naman ako sa computer.
Tinitingnan ko lahat ng system para sa pangalan at birthday ni Joey.
Iba-ibang version, mga John Doe.
Wala siya sa ospital. Wala sa kulungan.
Wala siya sa radar.
Sinabi ko kay Detective Castro
na no'ng gabi bago 'yon, tinawagan ako ng kaibigan ni Joey.
Sabi niya, "Alam kong hinahanap n'yo si Joey."
"Nasa akin 'yong phone niya." Sabi ko, "Ba't nasa 'yo ang phone niya?"
Tapos kinuwento niya 'yong nangyari ng gabing 'yon.
Pupunta sila sa Gilded Lily sa city,
di ko alam kung saan 'yon.
Nightclub 'yon.
Habang paalis na sila sa Gilded Lily,
may kausap si Joey na tatlong babae.
Kasabay no'n, kinuha ng kaibigan ni Joey 'yong phone niya
para tumawag sa girlfriend at sabihin asan siya.
Siguro, habang nangyayari 'yon, may dalawang lalaking lumapit at nagsabing
"Gusto n'yong pumunta sa after-party?"
May dalawang taxi na huminto, tapos sabi ng kaibigan ni Joey,
"Nasa akin ang phone mo."
Sabi ni Joey, "Ibalik mo sa 'kin bukas."
Tapos sumakay na sila sa taxi at pumunta sa after-party.
Huling beses na namin siyang nakita.
Pagkatapos kong makausap si Pat,
nagtingin ako ng Instagram at kinlick ko 'yong Gilded Lily.
Tiningnan ko 'yong tagged photos, ilang daan siguro 'yon,
baka makita ko si Joey sa background ng picture ng iba.
Baka makakuha ako ng clue, kasi wala kaming mapagsimulan.
May nakita akong may tatlong babae, saka lalaking kilala ko.
Tinawagan ko siya.
Sabi niya, "'Yon 'yong tatlong babae na kasama ni Joey no'n."
Binigyan ako ng number. Si Jenna.
Tinext ko, tinanong ko siya, "Ano'ng nangyari kay Joey kagabi?"
"Alam mo ba kung asan siya? Kasama mo ba siya?"
Sabi niya, "Hindi."
"Nasa party kami,"
pagkatapos ng ilang oras, hinatid ni Joey at ng lalaking si Larry
'yong girls sa Uber, tapos nagpaalam na sa kanila.
Naibigay sa 'kin ni Pat
'yong pangalan at number ng huling tao na nakita ni Jenna na kasama ni Joey.
Larry Dilione ang pangalan niya.
Tinawagan ko si Larry. Sabi ko, hinahanap namin si Joey Comunale,
na kasama niyang nag-party sa after-party.
Sabi niya, "Oo, nakilala ko siya sa labas ng Gilded Lily,
inimbitahan ko sila sa after-party
ng mayamang binata sa Upper East Side.
Sa Grand Sutton apartment building."
Sabi ni Larry, huli niyang nakita si Joey
no'ng umalis siya sa building para ihatid si Jenna at friends niya sa Uber
na mag-uuwi sa kanila sa New Jersey.
Bandang 6:30 'yon nang umaga.
Ang naaalala niya lang, mag-isa siyang bumalik sa building.
Kaya tinawagan ko si Jenna.
Nilarawan ni Jenna 'yong after-party sa apartment 4C.
Si James Rackover 'yong host.
Sabi ni Jenna, pagdating ng grupo nila,
pumasok siya sa apartment, tapos may lalaki sa loob.
James Rackover ang pangalan niya, tapos walang t-shirt si James.
Sabi ni Jenna,
buong gabing walang t-shirt si James.
May pagkakataon daw na sinabi ni James na stripper siya.
Gusto niyang mag-lap dance kay Jenna.
Buti na lang, vinideo ng isa sa mga babae 'yon.
Walang t-shirt si James. Nagla-lap dance siya sa isang babae.
Naglalabanan sila ni Larry Dilione. "Sino'ng magaling mag-lap dance?"
Sabi ni Jenna, may hawak na folding knife si Larry Dilione
kung sa'n siya humihithit ng cocaine.
Napapansin niya lang na kalmado si Joey,
pero mukhang lasing na lasing na.
Marami siyang iniinom na whiskey saka beer,
pero wala siyang problema sa kahit sino sa apartment na 'yon.
Naalala ni Jenna pagkatapos ng party, no'ng pasakay na siya sa Uber,
lumingon siya para siguro magpaalam.
Nakita niyang nag-fist bump sina Larry at Joey sa isa't isa.
Tapos inakala niyang umalis na si Joey o kaya bumalik sa party.
Nailarawan ni Jenna nang maayos 'yong nangyari sa after-party,
pero hindi niya nasagot 'yong mahalagang tanong,
"Asan si Joey?"
2 ORAS PAGKATAPOS IULAT NA NAWAWALA SI JOEY
Alam kong nag-aalala si Pat.
May mga anak din ako, kaya sabi ko, "Alam mo?"
"Pumunta tayo do'n sa building."
Masinsin talaga si Detective Castro.
Sineryoso niya, di siya nagpaligoy-ligoy. Gusto niyang malaman 'yong nangyayari.
Alam niyang may problema.
Sumakay kami sa patrol car niya, tapos pumunta kami sa Grand Sutton.
Nasa East 59th Street 'yong Grand Sutton apartments.
Sa mga hindi nakakaalam sa area na 'yon,
kilala 'yon bilang Sutton Place.
Hindi 'yon para sa mayayaman.
Para 'yon sa mga nuknukan ng yaman.
Dumating kami nang 11:00 a.m. sa harap ng Grand Sutton.
Pagpasok mo, para kang pumapasok sa hotel.
Meron silang doorman at concierge.
Nagdesisyon kami, "Tara sa 4C. Sa apartment ni James Rackover."
Kumatok kami sa pinto. Tagalinis 'yong nagbukas.
Wala do'n si James.
Kaya sabi ko, "May party dito kagabi."
"May batang nawawala."
"Pwede ba 'kong magtingin-tingin?" Sabi niya, "Walang problema."
Maliit na apartment, hindi malaki.
Pumasok kami. Sobrang linis.
Wala kaming nakita na kahina-hinala.
Hindi namin nakita si Joey do'n, kaya lumabas na kami.
Tinawagan ko si James Rackover.
Hindi niya daw kilala si Joey Comunale. "Hindi ko siya kilala."
Dumating siya sa after-party kasama ni Larry,
isa sa mga kaibigan nina Larry Dilione saka James Rackover, si Max Gemma,
saka 'yong tatlong babaeng nakilala niya sa Gilded Lily.
Ang alam niya lang, lumabas si Joey sa building
kasama ni Larry, tapos hindi na bumalik.
No'ng nakausap namin si Max Gemma, sabi niya,
nasa after-party siya, pero napagod siya.
Kaya nakatulog siya sa sofa.
Nagising siya. Wala na si Joey. Wala nang ibang tao do'n.
Umuwi na lang siya.
Kaya nagdesisyon akong bumalik sa lobby para magtingin ng video surveillance
galing sa Grand Sutton.
Naghahanap lang ako ng ebidensiya o ng clue para mahanap si Joey.
Tapos tatawag-tawagin niya 'ko para itanong,
"Si Joey ba 'yan?"
Pinapanood namin 'yong video. Tapos sabi niya, "Ayun si Joey."
Makikita mong dumating 'yong grupo bandang 4:30 ng umaga.
Pumasok sa Grand Sutton, tapos umakyat sa fourth floor.
Tapos no'ng 6:30,
makikita mo sina Joey Comunale, Larry Dilione, saka 'yong tatlong babae.
Bumaba sila sa elevator. Ilipat natin 'yong angle ng camera.
Do'n tayo sa labas.
Makikita natin silang palabas hanggang sa may bangketa.
Perfect.
Kung kakaliwa o kakanan siya,
kailangan nating kumuha ng ibang video para masundan siya.
Habang pinanonood 'yong video, makikitang papasok si Larry Dilione,
at kasama niya si Joey.
Sabi ko, "Teka, sabi mo hindi mo siya kasamang bumalik."
Sa puntong 'yon, alam ko nang may problema.
Sabi ko sa kapatid ko, "Hindi na siya lumabas do'n nang buhay."
Hindi ko alam kung bakit.
Pasensiya na kayo.
Kutob ko lang 'yon.
Panganay kong anak si Joseph. Mabait siyang bata.
Magkasundo kami ni Joey dahil mahilig kami sa sports.
Fan ako ng hockey. Isinama ko siya sa unang hockey game niya,
tapos nagustuhan na niya.
Nagsimula siyang mag-skate no'ng five siya,
tapos naglaro na siya ng hockey no'ng eight.
Every year, bumabiyahe kami,
sa laro man 'yan ng New York Giants,
o laro ng Ranger o Yankee.
Nagko-connect kami pagdating sa sports.
Mahilig kumain si Joey ng Italian food.
Kahit no'ng lumipat na siya,
halos gabi-gabi pa din siyang naghahapunan dito.
Medyo…
Kahit na mahilig siya sa sports, nanonood pa din siya ng Food Network
para makita kung ano'ng masarap iluto,
ano'ng mailuluto ko para sa kanya.
Grumaduate si Joey sa Hofstra na may degree sa business.
Masuwerte si Joey at ang mga kaibigan niya
na may security business ako sa Long Island.
Kung makakausap mo ang mga kaibigan niya, sasabihin nilang siya 'yong HR director.
Inilagay niya lahat ng kaibigan niya sa kompanya ko,
kasi alam niyang makakapagsimula sila do'n.
Marami siyang pinapakilalang babae para malaman sino'ng magugustuhan ko.
Lahat naman sinang-ayunan ko. Umaasa akong ikakasal na siya.
Pero sabi niya, "Pa, pag 35 na 'ko." 'Yon ang lagi niyang sinasabi.
Isa sa mga katangian ni Joey, pag kinausap 'yong mga kaibigan niya,
lagi nilang sasabihin na best friend nila si Joey.
Kaya sabi ko, "Pa'no nangyari na 40 ang best friend ng isang bata?"
Alam mo, sabi nga nila,
"Wag mong husgahan ang isang tao sa dami ng pera niya…
kundi sa dami ng kaibigang meron siya."
Marami siya no'n.
Sobrang dami.
Halatang galit si Pat.
Kaya sa puntong 'yon, tinigil ko 'yong video,
at sinabi ko sa kapatid niyang si Joseph na isama si Pat pabalik sa presinto ko.
Hintayin nila 'ko do'n.
No'ng tumaas na 'yong hinala ng detective,
tinawagan na nila 'yong Homicide Squad.
Si Detective Castro 'yong inassign na detective
mula sa 17th Detective Squad.
Ako 'yong detective ng Homicide Squad na nakakuha ng kasong 'to.
Pero hindi lang kami.
Lahat ng detective sa squad nila,
at lahat ng detective sa Homicide Squad, nagtulungan para imbestigahan ang kaso.
Tinawagan ako ni Yeoman.
Sabi niya, "Marty, halika dito. Tulungan mo ako."
Kaya pumunta 'ko sa building.
Dalawa lang 'yong option.
Nasa building pa si Joey o umalis na siya sa building.
Kailangang halughugin 'yong building mula taas hanggang baba.
Tinawag ko 'yong caretaker ng building,
"Sa bubong tayo. Magsimula tayo sa bubong pababa."
Umakyat kami, tapos lumabas ng elevator.
Pero takot ako sa matataas.
Nakikita ko sa gilid ng mga mata ko 'yong 59th Street Bridge, Ed Koch Bridge.
Sinusubukan kong hindi tumingin
para hindi ko mapansin ga'no kataas ako mula sa baba.
No'ng kumbinsido na 'kong wala sa bubong si Joey,
naghanap na kami sa iba't ibang floor.
Pababa sa 36 na palapag,
papunta sa basement, sa bodega sa ilalim, sa mga courtyard.
Umaasa akong makikita ko si Joey, tapos sasabihin kong "Gising. Uwi ka na."
Hindi nangyari 'yon.
Pumunta 'ko sa parking garage, tapos tinanong ko 'yong attendant.
Sabi ko, "Dito ba nagpa-park ng kotse si James Rackover ng apartment 4C?"
Sabi niya, "Malaking itim na Mercedes 'yong gamit niya."
Sabi ko, "'Yon bang naka-park do'n?" "Oo, 'yon nga," sabi niya.
Mukhang maayos at malinis,
pero may alikabok, brown na alikabok, parang lupa.
Tiningnan ko 'yong paligid, napansin kong may mga brown na mantsa,
parang mantsa ng fingerprint sa takip ng rear trunk.
Tapos sabi ko…
Parang may hindi tama dito.
Sabi ko, "Amin muna 'tong kotseng 'to hanggang sa malaman ang nangyari."
Pero sabi ng attendant, "Di kay James Rackover ang kotseng 'to."
"Ang may-ari nito,
'yong nakatira sa apartment 32B, si Jeffrey Rackover."
Pamilyar 'yong pangalang James Rackover,
kasi may billboard siya
paglabas mo ng Midtown Tunnel papunta sa Queens.
Nagbebenta siya ng alahas kay Oprah.
Tinulungan niya si Trump sa engagement ring ni Melania.
Kilala siyang alahero ng mga artista.
Tatapatin kita.
Sinasabi ng lahat na "Alahero ng mga artista si Jeffrey Rackover."
Hindi ko siya kilala.
Hindi naman ako bumibili ng alahas sa gano'ng sweldo ko.
Sinabi sa 'min ng concierge, si Eduardo Souza,
na si James Rackover 'yong matagal nang nawawalang anak ni Jeffrey Rackover,
na bumalik lang kamakailan
sa buhay niya.
Bandang 2014, sumasama na si James kay Jeffrey sa building.
Tapos mas dumalas na siya do'n.
Pagkatapos ng dalawang taon, hinanapan na ng bahay ni Jeffrey si James.
Kaya bumaba siya para magtanong kung may bakanteng apartment.
Tapos lumipat na siya.
Saka lang namin nalaman na siya pala 'yong nawawalang anak.
Nagkaro'n siya ng relasyon sa isang babae no'ng early '80s o early '90s
na nagresulta sa misteryosong anak
na misteryoso ding lumitaw sa bahay niya.
Kakaiba 'yon para sa 'kin.
Pero bilang concierge,
hindi kami pwedeng makialam sa personal na buhay ng mga tao.
Pagkalipat ni James sa sarili niyang apartment sa 4C,
naging madalas 'yong mga party.
Ilang oras ng video ang pinanood namin
umaasang lalabas si Joey sa mga screen na 'yon.
Habang nagre-review pa kami ng video surveillance,
tinapik ako sa balikat ng concierge na si Eduardo Souza para sabihing
"Papasok si James Rackover."
Kaya sumilip ako. Nakita ko siya.
Habang naglalakad siya, nagsalita siya, "Good luck kung makuha n'yo ang video,"
tapos tumuloy sa paglalakad.
Kaya nagulat ako, sabi ko, "Teka, ano daw?"
Tumingin ako kay Detective Castro. Sabi ko, "Ano 'yon?"
Tiningnan lang din niya 'ko. "Hindi ko alam kung ano 'yon."
Nagulat ako na gano'n siya kayabang. Sabi ko, "Ba't ang yabang niya?"
Ang angas ng lakad niya, no'n ko siya nakitang sobrang yabang.
Sinabi sa 'kin ng concierge, "Tinawagan ako ni James kahapon."
Tumawag sa 'kin kinagabihan no'n si James,
tapos tinanong ako kung ga'no katagal nagre-record 'yong mga camera.
Sabi ko, "Kakaiba 'yang tanong mo. Ba't mo natanong 'yan?"
Tapos sinabi niya sa 'kin na nag-away sila ng girlfriend niya.
Pinaghihinalaan daw siyang may ninakaw, kaya titingnan niya lang 'yong tapes.
Sabi ko sa kanya, 24 hours 'yong nagre-record.
Saka namin pinapalitan 'yong tape.
Tingin ko, ang pagkakaintindi ni James, papatungan 'yong tape after 24 hours.
Pero hindi namin binubura 'yon.
Papalitan lang namin 'yong tape, tapos 'yon na ang record ng araw na 'yon.
Akala niya siguro, wala na 'yong record ng nakaraang 24 hours.
Pero may access kami sa video na 'yon.
Kaya mas lalong nakakaalarma.
Nag-ring 'yong telepono ko, si Detective Castro.
Sabi niya sa 'kin, "Dalhan mo ako ng mga damit ni Joey."
"Kukuha kami ng mga aso na baka makaamoy kay Joey
kung saan siya nagpunta."
Pumunta 'ko sa bahay ni Joey.
Kumuha ako ng tuwalya, saka ilang damit niya.
Naaalala kong nagtira ako ng konting pag-asa.
Baka mali 'yong iniisip ko.
Inutusan akong maghanap sa garahe ng Grand Sutton.
Nilagyan ko ng collar 'yong aso. "Trabaho tayo?"
Tumingin siya sa 'kin. Pinakawalan ko siya.
Pumunta 'yong aso sa likod, tapos naghanap na siya.
Kilala ko pag kumikilos 'yong aso ko. Kumakawag 'yong buntot niya.
Tapos bigla kong nakita na bumilis 'yong buntot niya.
Para sa 'kin, may naamoy siya.
Pumunta siya sa four-door na itim na Mercedes-Benz.
Inilapit niya 'yong ilong niya sa trunk, tapos…
Kumahol siya. Talagang…
Alam mo 'yon? Ang lakas.
Sinasabi niyang may naaamoy siya
na may naaagnas na tao, dugo…
kahit anong nagpapahiwatig ng pagkaagnas ng tao.
Pero kailangan mo ng search warrant para buksan 'yong sasakyan
at tingnan kung meron ngang
ebidensiya o katawan sa loob ng trunk.
Pagkatapos sa garahe, tinanong ako ng mga detective,
"Pwede sa apartment, baka may ituturo siyang apartment?"
Hinila ko 'yong aso. Umakyat kami sa fourth floor.
Sabi ko, "hanap".
Pumunta siya sa kaliwa, sa dulo ng pasilyo, tapos nagturo siya.
Kinalmot niya nang todo 'yong hamba ng pinto ng 4C.
Binuksan ni James 'yong pinto. Si James Rackover.
Sabi niya, "Tang ina n'yo, gago kayong mga pulis."
"Pumapasok kayo… Kailangan n'yo ng warrant."
"Tang ina n'yo."
Naisip ko tuloy, "Tanga ba 'tong taong 'to?"
No'ng nalaman ko na may active alert 'yong aso,
alam ko na agad na active alert 'yon para sa dugo,
at na may nangyari sa loob.
Samantala, 'yong ibang miyembro ng 17th Precinct Detective Squad
mula sa opisina ko, inisa-isa 'yong basura ng bawat apartment.
Pinaamoy namin 'yong mga bag sa aso para matukoy niya 'yong mga bag
na bibigyan niya ng alert, tapos do'n muna kami maghahanap.
May binunggong bag 'yong aso na hindi pa nabubuksan.
May cover ng comforter sa loob ng bag.
May pangalan din 'yon na "James Rackover".
May nakita 'yong crime scene na mga paper towel at towel
na parang nababad sa dugo.
Nagbukas sila ng isa pang bag.
Nakita naming puno ng dugo 'yong mga damit ni Joey
na tumutugma sa nasa video surveillance.
Andun 'yong gold chain niya, 'yong bank card niya.
Nakita din nila 'yong ID ni Joey sa bag na 'yon.
Pag nakita mo lahat ng 'yon, kukuha ka na ng search warrant.
Babalik ka kasama ng crime scene unit,
tapos papasok kayo do'n sa apartment.
17 ORAS MATAPOS IULAT NA NAWAWALA SI JOEY
Habang kumukuha si Yeoman ng search warrant,
bumalik ako sa opisina para i-search sa computer sina James Rackover,
Lawrence Dilione, at Max Gemma.
Nalaman naming mayaman ang pamilya ni Max Gemma.
Naging mayor ng Oceanport, New Jersey 'yong tatay niya.
Nakatira siya sa apartment kasama si Larry Dilione.
Pareho ni Max Gemma si Larry Dilione.
Galing siya sa mabuting pamilya sa New Jersey.
Meron silang mga kabayo.
May mga kuwentong napaaway siya nang ilang beses,
pero bukod do'n, wala siyang maituturing na mabigat na krimeng nagawa.
No'ng tiningnan namin si James Rackover, hindi pala siya si James Rackover.
Siya si James Beaudouin.
Hindi siya galing sa New York.
Galing siya sa Florida,
kung saan ilang beses na siyang inaresto at kinulong.
Nakulong siya nang isa't kalahating taon sa pagnanakaw sa Florida.
Nalaman naming nagpiyansa siya, umalis sa Florida,
tapos napadpad sa New York.
Pagkatapos maghukay nang mas malalim sa background ni James Rackover,
saka sa pagpapalit niya ng pangalan,
napag-alaman namin
na hindi biological na ama ni James si Jeffrey Rackover.
Pinetisyon ni Jeffrey Rackover
na isunod sa pangalan niya si James Rackover.
Ang alam ko, nakilala ni Jeffrey si James sa gym malapit sa building namin.
Naging magkaibigan sila, tapos ipinakilala nang ilang linggo
bilang "kaibigan ko," "pamangkin ko," tapos "anak ko."
Sa totoo lang,
di namin alam ano'ng iisipin sa relasyon nina Jeffrey at James.
'Yong kuwentong nawawalang anak ni Jeffrey si James,
tapos nagkita sila pagkatapos ng maraming taon…
Hindi totoo 'yon.
Pag tiningnan mo, maiisip mo,
"Ano'ng katotohanan tungkol sa relasyon na meron sila?"
Hindi sila mukhang mag-ama.
'Yong paraan ng kilos nila sa isa't isa…
Mahal ko 'yong tatay ko, pero may mga paraan
na malambing sila sa isa't isa na hindi ko gagawin sa tatay ko.
Pag tiningnan mo lahat ng may kinalaman kay James,
makakakita ka talaga ng mga red flag.
Galing sa wala si James,
simple lang 'yong trabaho niya sa Florida,
tapos sa maikling panahon, naging si James Rackover siya.
Nakatira siya sa building na 'to, may ganitong kotse,
nakakapunta sa mga club at restaurant.
Ayaw mong mawala ang mga 'yon kung ikaw si James.
May pamilya pa din 'yong iba.
May pera pa din 'yong pamilya nila,
pero pwedeng mawala lahat kay James.
Handa siyang gawin lahat para mapanatili 'yong buhay niya,
saka 'yong style na meron siya.
19 ORAS MATAPOS IULAT NA NAWAWALA SI JOEY
Habang naghihintay ng search warrants,
tiningnan namin 'yong video sa garahe,
at nalaman naming umalis si James no'ng Linggo nang 9:45 ng gabi
pagkatapos ng party gamit ang sasakyan ni Jeffrey Rackover.
No'ng nag-background check kami kay James,
nalaman namin na suspendido 'yong lisensiya niya.
Kaya nagkaro'n kami ng paraan para hulihin siya
sa pagmamaneho nang walang lisensiya.
James, bakit mo siya pinatay?
Ano'ng nangyari, James?
Pero sa kasamaang palad, no'ng inaresto namin siya,
bigla siyang tumawag ng abogado,
kaya hindi namin siya pwedeng makausap.
'Yong maliit na pag-asa na meron kami na sabihin niya kung asan si Joey,
ay… Hindi namin nakuha.
24 ORAS MATAPOS IULAT NA NAWAWALA SI JOEY
No'ng Tuesday, ika-15, nakuha na namin ang search warrants para sa apartment 4C.
Dumating 'yong crime scene.
Nagsimula silang maghanap, nilagyan nila ng luminol 'yong lugar.
Sa ilalim ng partikular na ilaw, makikita mo 'yong dugo.
No'ng pinroseso ng crime scene unit 'yong banyo,
nagliwanag 'yong buong banyo.
Nasa lahat. Sa pader, sa bathtub, saka sa sahig.
May tanda na maraming dugo ang nilinis.
Gano'n din sa sala. Nag-spray sila ng luminol sa sofa, sahig,
tapos nakakita sila ng mga patak ng dugo.
Tinest nila
para makita kung matutukoy nila kanino 'yong dugong 'yon.
Nanguha 'yong crime scene team ng mga steak knife
na na nilagay at nilinis sa loob ng dishwasher.
Dinala sa lab 'yong mga kitchen knife na 'yon
para makita kung may dugo
na maaaring sumuot sa hawakan.
Pag meron ka na no'ng nakuha sa basurahan,
pati 'yong nakuha sa pinangyarihan,
alam mo nang may masamang nangyari kay Joey.
Alam naming posibleng patay na siya.
Hindi pwedeng buhay ka pa sa puntong 'yon.
Sa lahat ng nakita namin ng panahong 'yon,
walang sinasabi si James,
tapos walang alam si Max Gemma sa kinaroroonan ni Joey,
kasi sinasabi niyang tulog siya sa sofa,
pinagtuunan namin si Larry Dilione.
Dahil nasa amin na si James,
baka gustong makuha ni Larry 'yong pagkakataon
na maunang magsalita at sabihin ang nangyari,
dahil hindi niya alam 'yong sinasabi ni James.
Dumating siya.
Pagpasok ni Larry, tinanong namin siya kung pwede niyang ipaliwanag
bakit marami kaming nakitang dugo.
Hindi pa din niya binabago 'yong kuwentong sinabi niya,
di niya alam asan si Joey.
Pwede mong akusahan 'yong isang tao, o pwede ding
"Guilty ka, pero mas guilty siya,"
tapos subukan mong makakuha ng statement nang gano'n.
Pero ayaw sagutin ni Larry 'yong mga gano'ng klase ng tanong.
Sinubukan naming umapela sa pagkatao niya,
sinabi naming nag-aalala na 'yong pamilya ni Joey Comunale,
gusto na siyang iuwi,
tapos ano'ng mararamdaman niya kung kapamilya niya 'yon?
No'ng narinig 'yon ni Larry,
nagdesisyon siyang sabihin na ituturo niya kung asan si Joey.
Hindi niya sinabi sa 'min kung pa'no nangyari ang insidente.
Binigyan niya kami ng address sa likod ng tindahan ng bulaklak
sa bayan kung saan siya dating nakatira, sa Oceanport, New Jersey.
Doon daw kami dapat maghanap.
Nag-caravan kami na may ilaw at sirena.
Tumatakbo kami nang 130 o 140 km per hour papunta sa lugar na 'yon.
Dumating kami sa tindahan ng bulaklak.
Tapos pumunta kami sa lugar sa likod
na nilarawan ni Larry
kung sa'n namin matatagpuan si Joey.
Lumapit kami,
tapos dahan-dahang ginagalaw ng crime scene detectives ang lupa.
At 'yong unang nakita ko
ay kamay na parang naka-half-fist.
Gaya ng nakikita sa pelikula pag galing sa ilalim ng lupa.
Habang inaalis nila 'yong lupa, makikita mo na 'yong mukha ni Joey,
makikita mo 'yong dibdib niya,
at mapapansin mong sunog siya.
Kaya sinunog siya.
Sa puntong 'yon, ilang araw na kaming walang tulog.
Pagod na pagod na kami, pero may kailangan pa kaming gawin.
Kailangan naming sabihin sa mga magulang bago pa masabi ng iba.
Sumakay kami ni Detective Chen sa kotse
papunta sa Stamford, Connecticut galing sa Oceanport, New Jersey,
para kausapin si Pat Comunale at sabihin sa kanya
na nakita na namin si Joey.
Walang nagsalita sa biyahe na 'yon.
Ramdam mo 'yong emosyon, pero may trabahong dapat gawin.
Kaya isinantabi mo na lang…
at nagpatuloy ka.
Nakaupo kami dito.
Narinig namin 'yong pinto ng kotse.
Narinig ko 'yong pinto ng kotse.
Alam ko agad ba't sila andito.
Pagpasok namin sa bahay, bumaba si Lisa.
Nakatutok sila sa bawat salita, nakatingin sa 'min.
Sinabi ng dalawang detective…
na nakita na siya.
At 'yon ang… 'Yong pinakamasamang bangungot namin.
Noon lang ako nakakita ng sobrang sakit sa mata ng iba, ng nanay at tatay.
Kaway ka kay Daddy.
Di mo hihilingin sa kahit sino 'yong gano'ng klase ng sakit.
Joe!
-Nag-enjoy ka ba? -Ayos!
Sobrang…
Alam ko na,
pero 'yon 'yong simula ng susunod na kabanata.
Ang paghahanap ng hustisya para kay Joey.
'Yon lang ang nasa isip ko ngayon,
ang masigurong mananagot 'yong tatlong gago na 'yon.
3 ARAW MATAPOS ANG HOMICIDE KAY JOEY COMUNALE
Ginawa ng medical examiner sa New Jersey ang autopsy,
at nalaman niyang nagtamo ng 14 na saksak si Joey Comunale,
ang ilan, matapos nitong mamatay.
Wala siyang baling buto.
Meron siyang pasa sa mga kamay, malaking hiwa sa balikat,
kaya naniniwala kaming sinubukan siyang katayin.
At sinunog ang katawan niya.
Hindi ko magawang ipaliwanag bakit ito nangyari.
Hindi makatao ito.
Masyadong nakakagalit.
Nakakapandiring isipin
na ginawa nilang tratuhin 'yong iba na parang basura.
Matapos i-test 'yong mga kitchen knife na natagpuan sa dishwasher,
napatunayang may dugo ni Joey sa loob ng hawakan ng mga ito.
Napatunayan din na dugo ni Joey 'yong dugong natagpuan sa apartment.
Dahil sa murder weapon,
kasama 'yong autopsy report na tumutugma sa ebidensiya sa apartment,
nasagot 'yong mga tanong namin kung pa'no siya pinatay.
Ang pangunahing tanong ngayon, pa'no siya inilabas sa building?
Kumuha kami ng maraming video na kailangan naming salain,
hindi pa din namin makita.
Ang video na hindi namin makuha ay 'yong video camera
na pag-aari ng building sa kabila
na nagkataong sira.
Sa wakas, na-recover 'yong video.
At sinagot nito 'yong malaking bahagi ng tanong namin.
Habang nire-review namin 'yong video surveillance,
makikita si James Rackover
na pinark 'yong itim na Mercedes sa tapat ng Grand Sutton.
Kinuha ni Rackover 'yong luggage cart.
Tapos nawala siya sa camera frame.
At no'ng bumalik siya, may malaki nang duffel bag sa cart,
na inilagay niya sa trunk ng itim na Mercedes.
Kung dudungaw ka sa bintana ng apartment 4C,
nakatingin ka sa 59th Street at sa harap ng Grand Sutton.
No'ng nakita ko 'yon at nakausap ko si Yeoman,
sabi ko, "Anak ng pucha!"
"Itong mga 'to…
inihulog siya sa bintana."
Para hindi kahina-hinala pag galing sa front lobby,
na nag-iisang exit palabas ng building.
Pag nakita mo 'yong video, halatang magkasabwat sila.
Pareho silang kumikilos
para kunin at itago 'yong katawan.
Ano'ng nangyari sa apartment na 'yon? Ano'ng nangyari ng gabing 'yon?
-Ginawa mo ba? -Ginawa mo? Pinatay mo siya?
Sinaksak mo ba siya?
No'ng May 10, parehong inaresto sina Larry at James
sa murder in the second degree,
hindering prosecution, saka concealment of a corpse.
Hawak na namin si James sa driving on suspended license,
at hindi naglabas si Jeffrey ng pera para makalaya siya.
Tingin ko, naisip niyang nagkamali siya
sa pagkakaro'n ng anak na mamamatay-tao.
Wala kaming dahilan no'n para maniwala
na may kinalaman si Max Gemma sa homicide.
May mga statement galing kay Larry
na nagsasabing walang kinalaman si Max.
Inaresto siya sa hindering prosecution.
Sa huli, malinaw para sa 'min na sangkot siya
sa pagsisikap na hadlangan
'yong kakayahan ng mga pulis na makakuha ng ebidensiya,
pero hindi nakumbinsi 'yong senior lawyers o ako na mapapatunayan naming
walang dudang may kinalaman si Max sa homicide.
No'ng lumabas na 'yong murder charges, nagturuan na sila,
pabalik-balik na 'yong "siya 'yon" sa isa't isa.
Sinubukan pa din naming malaman kung sino 'yong nanaksak.
Hindi din namin alam 'yong papel ni James
o 'yong papel ni Larry.
Kailangan lang ng pagdududa ng isang jury para hindi magkaro'n ng hatol.
Habang naghihintay sa trial si James,
nakatanggap kami ng jail calls ni James sa kaibigan niya.
Sa mga tawag na 'yon, malakas ang loob niyang makakalaya siya.
Trial ko na sa September,
kaya siguro makakauwi na 'ko nang bandang October.
Gaganda 'yong reputasyon ko, tol.
Parang pag nasa labas ako.
Sasabihin nila, "Oy, 'tong batang 'to…
natalo 'yong… parang Rocky?"
"Nakauwi siya? Oh my God!"
Di ba?
Ayos naman siya. "Oo, makakalaya ako."
"Malapit na 'kong lumabas. Magiging ayos ang lahat."
Sa bandang dulo ng imbestigasyon at paghahanda sa trial,
nakahanap kami ng witness, siya si Louie Ruggiero.
Kaibigan siya ni James Rackover.
Sabi ni Louie Ruggiero,
na habang hinahalughog namin 'yong building,
nasa gym siya.
Lumapit sa kanya si James Rackover, tapos sinabing gusto siyang makausap.
May sasabihin siyang nangyari.
Sinabi sa 'min ni Louie 'yong ikinuwento sa kanya ni James,
na sa araw ng murder,
habang andun sila sa apartment,
may nakaaway si Larry na lalaki.
Si Joey pala 'yon.
Sa sobrang galit ni Larry, sinuntok niya at bumagsak si Joey.
Nawalan ng malay.
Sabi ni James, "Ayoko nang makulong ulit."
Tapos kumuha siya ng kutsilyo sa kusina,
at sinaksak si Joey hanggang mamatay.
Kaya sa salaysay niya kay Louie,
inaamin niya na siya talaga 'yong pumatay.
Isa pang kahanga-hangang salaysay niya 'yong nasa apartment pa si Joey,
tapos umorder siya ng pancakes at kinain nang walang kaproble-problema.
Tapos dinala nila 'yong katawan at itinapon sa New Jersey.
Lumabas sa ebidensiya na sinadya 'yong ginawa nila.
Namatay si Joey sa atakeng 'yon kahit pa magkakaiba sila ng papel do'n.
Pwedeng dalawang tao ang responsable sa pagkamatay ng isang tao.
At sa huli, si James ang unang nilitis.
2 TAON MATAPOS ANG HOMICIDE KAY JOEY COMUNALE
Nagsimula 'yong trial kay James Rackover sa Manhattan courts.
Andun si Pat araw-araw.
Pinupuno niya 'yong buong courtroom ng pamilya at mga kaibigan.
Andun kaming lahat, mga brod sa frat, kaibigan sa kanila, kakilala,
katrabaho, nagpakita ng suporta kay Joey.
Grabe 'yong suporta na natanggap namin sa maraming tao.
Walang nasa tabi ni James Rackover na nagpapatunay lang sa lahat.
Sa huli, pagkatapos ng mahabang paglilitis kay James,
hinatulan siyang guilty sa second-degree murder,
o "sadyang pagpatay."
Naaalala ko hanggang ngayon na kinailangan kong pigilan si Pat.
Hinawakan namin ng lieutenant ko 'yong tig-isang braso niya, tumayo siya,
na tuwang-tuwa dahil tapos na.
Magbabayad na sila sa ginawa nila sa anak niya.
Masaya 'ko para sa kanila, sobrang saya ko para sa kanila.
No'ng nakita ko si James,
ang iniisip ko lang, "Sana simula pa lang ng bangungot mo."
Dahil mas matagal kong dadalhin
'yong akin kesa sa kanya.
Sinintensiyahan nang 28 taon si James Rackover,
na pinagdudusahan pa niya ngayon.
-Layo kayo, please. Mr. Comunale. -Okay.
Masaya kami sa kinalabasan.
Gusto lang talaga naming matapos 'yon.
Nagpapasalamat ako sa opisina ng Manhattan DA sa galing nila,
sa NYPD, na walang tigil na nagtrabaho,
at nagpapasalamat ako sa suporta ng lahat.
Sa pamilya, mga kaibigan…
Mukhang nakita ni Larry na mataas ang posibilidad
ng hatol laban sa kanya.
Nag-plea ng guilty si Larry kesa dumaan sa trial.
Tinanggap niya 'yong plea deal para sa murder two nang 23 taon.
Nag-plea ng guilty si Max Gemma ng February 2019 sa hindering prosecution.
Anim na buwang pagkakakulong ang nakuha niya.
Sabi sa lahat ng diyaryo na maganda 'yong nakuha niyang deal.
Sumasang-ayon ako sa kanila. Hindi ko alam bakit.
Di ko alam kung bakit…
bahala na siyang makonsensiya.
Tingin ko, si Max Gemma,
marami pa siyang alam na impormasyon tungkol sa nangyari sa apartment na 'yon.
May pambihirang kaso ang bawat detective sa buong buhay nila.
Sa 19 na taon kong nasa police department,
ito 'yong pambihirang kaso na nahawakan ko.
Makilala pa lang si Joey
at malaman kung ga'no siya kamahal ng mga kaibigan at pamilya niya.
Araw-araw nami-miss ni Pat si Joey
na parang unang araw pa lang 'yong nangyayari.
Meron siyang
pagmamahal kay Joey na naiintindihan ko,
kasi pag binabanggit niya si Joey,
at 'yong babaeng anak niya,
parang sila 'yong mundo niya, gano'n 'yong mga anak ko sa 'kin.
Araw-araw namin siyang naiisip.
Sinusubukan lang naming
panatilihing buhay 'yong alaala niya.
Sinasabi ko palagi sa apo ko, "Si Tito Joey 'to."
Nagsimulang magpa-tattoo 'yong mga kaibigan niya ng number nine.
Number niya 'yon, e.
Ang nakakatawa pa diyan na lagi kong sinasabi sa kanya,
"Pag-aaralin kita sa college sa dalawang kondisyon."
"Matatapos kang number one in four years, saka hindi ka magpapa-tattoo."
Di siya nagpa-tattoo, pero pina-tattoo ko siya.
Magandang paraan 'to para makasama siya araw-araw…
kasi kasama ko siya.
Nag-ring 'yong telepono. Sabi ni Jeff, "Kasama mo si Irene?"
Sabi niya, "Kanina pa siya nawawalang 12 o'clock."
Bigla na lang natataranta ang lahat
na nawawala 'yong ilaw ng tahanan.
Eighty-two years old si Irene Silverman, na may malinaw na pag-iisip.
Socialite siya, pag gusto ka niya, parte ka na ng pamilya.
Nakatanggap kami ng impormasyon na may mag-inang
nakakuha sa ID ni Irene Silverman.
Kaya nag-background check kami.
Di ka makakapaniwala sa masasamang ginawa nila.
Hindi namin alam asan siya. Inosente kami.
Kung ibibigay n'yo ang karapatan namin, patutunayan namin.
Hindi 'yon mukhang relasyon ng mag-ina.
Magka-holding hands sila.
Nagtititigan sa mata.
Niloloko n'yo ba 'ko?
Ininterview ko 'yong anak.
Nagulat na lang ako, sinasakal na niya 'ko.
Ramdam ko 'yong tibok ng puso niya.
Sinabi niya sa 'kin, "Hostage 'to."
Akala n'yo kilala n'yo ako, pero hindi.
Nagsalin ng Subtitle: Erika Ivene Columna .