MANHATTAN ADASI'NDA
CİNAYET DAVALARINA BAKAN İKİ DEDEKTİF EKİBİ VARDIR.
KUZEY MANHATTAN VE GÜNEY MANHATTAN.
ÇÖZÜLMESİ ZOR VE VAHŞİ CİNAYETLERİ SORUŞTURMAKLA GÖREVLİDİRLER.
BU YAPIM ONLARIN HİKÂYELERİNİ ANLATIR.
12 KASIM 2016
Joey o cumartesi gecesi dışarı çıkacaktı ama nereye gideceğini sormadım.
Sonuçta 26 yaşında bir yetişkindi.
Joey Comunale ile Hofstra'daki ilk yılımda tanıştım.
Benim için bir dosttan fazlasıydı. Kardeş gibiydik.
Joey başta pek konuşmazdı ama açılınca cana yakın biriydi.
Herkes onu severdi.
O cumartesi gecesi bir partiye gidecektik.
Son anda şehre gelmemi istedi.
Birkaç arkadaşıyla Gilded Lily'ye gidecekti.
Bu konuda tartıştık.
Bu yüzden o gece buluşmadık.
Pazar sabahı Joey'ye mesaj attım.
Uyuduğunu tahmin ederek geç cevap yazacağını biliyordum.
Sonra saat 12.00 oldu.
Lisa "Joey'den haber aldın mı?" dedi.
"Hayır, almadım" dedim. Onu aradım ama açmadı.
Onu 12.00 ila 13.00 arası defalarca aradım
çünkü 13.00'e dek fantezi futbol takımımı kurmam lazımdı
Hep bana bu konuda yardım ederdi.
Ondan haber alamadım.
"Belki de arkadaşı Max'te kaldı" dedim.
Pat'le telefon görüşmemi hatırlıyorum.
Çok endişeliydi. Kim endişelenmez ki?
"Erkekler dışarı çıkar, kadınlarla tanışır.
Birbirlerini tanımadıklarından hepsi bir eve gider, eğlenir.
Bu çok normal" dedim.
Böyle olacağı hiç aklıma gelmemişti.
Vakit geçti ve öğlen oldu.
Hâlâ Joey'den haber olmayınca ben de endişelenmeye başladım.
Vakit geçtikçe ondan haber almayı umuyorduk.
Bekledik ama hiç haber gelmedi.
Görevimiz salimen eve dönüp huzurlu uyumanızı sağlamaktır.
Yakınlarını kimin öldürdüğünü bilmek bir aile için önemlidir.
En önemli şey kurbanlara merhamet göstermektir.
İşin aslını öğrenmeyi hep sevmişimdir.
Aslında ne oldu?
Gerçeği bulmak istersiniz.
Dedektiflerin işi budur.
İçgüdünüz insanlara yardım etmektir.
New York'ta, New York Emniyeti'nde…
Olay bu.
CİNAYET VAKALARI: NEW YORK
14 KASIM 2016 SAAT 09.00
17'nci Karakol Ekibi'nde karakol dedektifiydim.
14 Kasım 2016'da aşağıdaki danışmadan telefon geldi.
Bir babanın geldiğini söylediler.
Oğlu şehirde bir partiye gitmiş ve ondan haber alamamış.
Dedektif Yeoman Castro ve ben odadaydık.
Pat Comunale ve kardeşi Joe Comunale'ye üniformalı bir memur eşlik ediyordu.
Acil bir durumları vardı.
İkisinin de çok endişeli olduğu yüzlerinden anlaşılıyordu.
Pat "Oğlum 16 saattir kayıp" dedi.
Defalarca ona ulaşmaya çalışmış ama ulaşamamış.
Babasına şunu sordum. "Onunla görüşememeniz anormal mi?"
"Oğlumla düzenli olarak konuşurum" dedi.
NEW YORK EMNİYETİ
"Olabilir. Burası Manhattan" dedim.
Gençler burada eğleniyor,
başkalarının evlerinde, otellerde kalıyor.
Bazıları sarhoş olup sokakta sızıyor.
"Onu buluruz" dedim.
O sırada Yeoman ve ben farklı işlere bakıyorduk.
Pat, Yeoman'ın masasındaydı. Ben de bilgisayardan araştırma yaptım.
Joey'nin adını, doğum tarihini tek tek kontrol ettim.
İsimsiz maktulleri araştırdım.
Hastanede veya hapishanede değildi. Nerede olduğu bilinmiyordu.
Dedektif Castro'ya önceki gece Joey'nin arkadaşının aradığını
ve şöyle dediğini anlattım.
"Joey'ye ulaşmaya çalıştığınızı biliyorum. Telefonu bende."
"Telefonu niye sende?" diye sorduğumda önceki gece neler olduğunu anlattı.
Gilded Lily'ye gitmek için şehre gitmişler.
Orayı hiç duymamıştım. Bir gece kulübüymüş.
Hepsi Gilded Lily'den ayrılırken Joey üç kadınla konuşuyormuş.
O sırada arkadaşı Joey'nin telefonunu alıp sevgilisine nerede olduğunu sormuş.
Tüm bunlar yaşanırken
iki adam gelip "After partiye gelir misiniz?" demiş.
İki taksi yanaşmış. Joey'nin arkadaşı "Telefonun bende" demiş.
Joey de "Yarın verirsin" demiş.
Sonra hepsi taksiye atlayıp o after partiye gitmişler.
Bu onu son görüşü olmuş.
Pat'le konuştuktan sonra
Instagram'a girip Gilded Lily'nin sayfasına baktım.
Yüzlerce etiketli fotoğrafı inceledim.
Birinin fotoğrafında arka planda Joe var mı diye baktım,
ipucu bulmaya çalıştım çünkü elimizde bir şey yoktu.
Bir fotoğraf gördüm. Fotoğrafta üç kadın ve tanıdığım bir erkek vardı.
O adamı aradım.
"Joey dün bu kadınlarla beraberdi" deyip bana Jenna adlı kadının numarasını verdi.
Jenna'ya mesaj atıp
"Dün Joey'yle ne oldu? Yerini biliyor musun? Yanında mı?" dedim.
"Hayır. Bir partiye gittik" dedik.
Joey ve Larry adında bir adam birkaç saat sonra kızları taksiye bindirip
onlarla vedalaşmış.
Jenna, Joey'yi gören son kişinin adını ve telefon numarasını biliyormuş.
Pat bu bilgileri bana iletti.
Adamın adı Larry Dilione'dı.
Larry'ye ulaşıp
after partide eğlendiği Joey Comunale'yi aradığımızı söyledim.
"Evet, Gilded Lily'nin dışında tanıştık.
Onları Yukarı Doğu Yakası'ndaki zengin bir çocuğun partisine çağırdım.
O çocuk Grand Sutton'da oturuyor" dedi.
Larry, Joey'yi en son o binadan çıkarken görmüş.
Joey 06.30 civarında binadan çıkıp Jenna ve arkadaşlarını taksiye bindirmiş
ve New Jersey'ye yollamış.
Binaya tek başına geri dönmüş.
Sonra Jenna'yı aradım.
Jenna 4C dairesindeki partiyi anlattı.
Ev sahibi James Rackover'mış.
Jenna'nın dediğine göre kalabalık gelince Jenna daireye girmiş.
Orada bir erkek varmış.
Adı James Rackover'mış ve James üstsüzmüş.
Jenna'nın dediğine göre gece boyunca üzerine bir şey giymemiş.
James bir ara erkek striptizci olduğunu iddia ederek
Jenna'ya kucak dansı yapmak istemiş.
Neyse ki kadınlardan biri bunu videoya çekmiş.
James üstsüz. Kadınlardan birine kucak dansı yapıyor.
Larry Dilione'la kapışıp "En iyi kim dans ediyor?" diyor.
Jenna'nın dediğine göre Larry Dilione'un katlanır bıçağı varmış
ve ondan kokain çekiyormuş.
Jenna, Joey'nin sakin durduğunu ama çok sarhoş olduğunu fark etmiş.
Joey bolca viski ve bira içmiş
ama evdeki misafirlerle sorun yaşamamış.
Jenna partiden sonra taksiye binerken
vedalaşmak için arkasına dönüp bakmış.
Larry ve Joey yumruk tokuşturuyormuş.
Joey'nin oradan ayrıldığını veya partiye döndüğünü düşünmüş.
Jenna o after partide yaşananları çok güzel açıkladı
ama en önemli soruya cevap vermedi.
"Joey nerede?"
KAYIP İLANINDAN 2 SAAT SONRA
Pat çok endişeliydi. Benim de oğullarım var.
"Gel hadi o binaya gidelim" dedim.
Dedektif Castro çok vicdanlıydı.
Olayla ilgilendi, olayı ciddiye aldı. İşin aslını öğrenmek istedi.
Bir sorun olduğunu biliyordu. Devriye arabasıyla o binaya gittik.
Grand Sutton apartmanı Doğu 59'uncu Cadde'de yer alıyor.
O bölgeyi bilmeyenler için anlatayım.
Orası Sutton Place olarak bilinir.
Zenginlere göre değil, ultra zenginlere göre bir yerdir.
11.00'de Grand Sutton'ın önüne geldik.
Sanki bir otele giriyor gibiydik.
Kapıcısı, konsiyerji vardı.
James Rackover'ın dairesine, 4C'ye gittik.
Kapıyı çaldık. Temizlikçi kadın kapıyı açtı.
James orada yoktu.
"Dün gece burada parti varmış.
Birisi kayboldu. İçeri bakabilir miyim?" dedim.
"Tabii" deyip kapıyı açtı.
Ufak bir daireydi.
İçeri girdik. Etraf tertemizdi.
Şüphe uyandıracak bir şey göremedik.
Joey'yi orada bulamayınca daireden ayrıldık.
James Rackover'ı aradım.
Joey Comunale'yi tanımadığını, onun bir yabancı olduğunu söyledi.
Larry'yle after parti için gelmiş.
Larry Dilione ve James Rackover'ın ortak dostu Max Gemma
ve Max Gemma'nın Gilded Lily'de tanıştığı üç kadın da
onlarla birlikte gelmiş.
Joey'nin Larry'yle binadan ayrıldığını ve bir daha dönmediğini söyledi.
Max Gemma'yla konuştuğumuzda after partiye gittiğini kabul etti.
Ama yorulunca kanepede uyuyakalmış.
Uyandığında ne Joey ne de başkası varmış.
Bu yüzden eve gitmiş.
Grand Sutton'ın lobisine inip güvenlik kamerası görüntülerine baktım.
Joey'nin nerede olduğuna dair kanıt, ipuçları aradım.
Arada bir beni arayıp "Bu Joey mi?" diye sorardı.
Videoyu izliyorduk. "Şuradaki Joey" dedi.
Saat 04.30'da bir grup insanın geldiği,
Grand Sutton'a girip dördüncü kata gittiği görülüyordu.
Saat 06.30'da da
Joey Comunale, Larry Dilione ve üç kadın görülüyordu.
Asansörden indiler. Kamera açısı değişti.
Dış kameradan dışarı çıkıp kaldırıma doğru yürüdüklerini gördük.
Her şey netti.
Sola veya sağa dönseydi
diğer kameraları inceleyip onu bulmamız gerekecekti
ama videoyu incelerken Larry Dilione'ın içeri girdiğini gördük.
Joey de yanındaydı.
"Bir dakika. Geri dönmediğini söylemişti" dedim.
O an bir sorun olduğunu anladım.
Kardeşime "Oradan sağ çıkmadı" dedim.
Sebebini bilmiyorum.
Kusura bakmayın.
O an içime doğdu.
Joseph benim ilk oğlumdu. Her zaman harika bir çocuktu.
Sporu sevdiğimiz için iyi anlaşırdık.
Hokeyi çok severdim.
Onu ilk hokey maçına götürdüm. Hokey tutkunu oldu.
Beş yaşında paten kaymaya, sekiz yaşında hokey oynamaya başladı.
Her yıl geziye çıkardık.
New York Giants'ın, Rangers'ın, Yankees'in maçlarına giderdik.
Spor sayesinde bağ kurardık.
Joey İtalyan yemeklerine bayılırdı.
Taşındıktan sonra bile çoğu akşam yemek için bize gelirdi.
Sporu çok sevmesine karşın yemek kanallarını açardı.
Ona hangi yemekleri yapabileceğimi, ne tür yemekler olduğunu araştırırdı.
Joey, Hofstra'da işletme okudu.
Long Island'da bir güvenlik işim olması
Joey ve arkadaşları için bir şans oldu.
Arkadaşlarına sorsanız Joey'nin İK müdürü olduğunu söylerlerdi.
Tüm arkadaşlarını şirketime sokarak orada başlamalarını sağladı.
Oraya birçok kız getirirdi, onayımı almaya çalışırdı.
Onay verdiğim kızlarla evlenir diye umdum.
Ama hep "35 yaşından önce olmaz" derdi.
Joey'nin şöyle bir yanı vardı.
Arkadaşları hep "En iyi dostumuz Joey" derdi.
"Nasıl 40 tane en iyi dostu olur?" derdim.
Şöyle bir söz vardır…
"Bir insanı ne kadar parası olduğuyla değil,
kaç arkadaşı olduğuyla değerlendir."
Çok arkadaşı vardı.
Pat'in üzüldüğü belliydi.
O an videoyu durdurdum.
Kardeşi Joseph'tan Pat'i alıp karakoluma gitmelerini,
beni orada beklemelerini istedim.
Bir dedektifin şüphesi artarsa Cinayet Masası'nı arar.
Bu vakaya atanan dedektif 17'nci Dedektif Ekibi'nden Castro'ydu.
Cinayet Masası'ndan atanan dedektif bendim ama sadece biz yoktuk.
O ekipteki tüm dedektifler ve Cinayet Masası dedektifleri bir olup
vakayı soruşturmaya başladı.
17'NCİ KARAKOL
Yeoman beni arayıp "Marty, buraya gel. Bana yardım et" dedi.
Binaya gittim.
Sadece iki seçenek vardı. Ya Joey binadaydı ya da binadan çıkmıştı.
Binayı tepeden tırnağa aramalıydık.
Bina yöneticisini çağırdım.
"Çatıdan başlayıp aşağı ineceğiz" dedim.
Yukarı çıktık, asansörden indik.
Benim yükseklik korkum var.
Gözümün ucuyla 59'uncu Cadde Köprüsü'nü, Ed Koch Köprüsü'nü görüyordum.
Çok yüksekte olduğumu fark etmeyeyim diye aşağı bakmamaya çalıştım.
Joey'nin çatıda olmadığından emin olunca
kat kat aramaya başladık.
36 kat aşağı indik.
Bodruma, bodrum katına, avluya baktık.
Joey'ye rastlayıp "Uyan hadi. Evine git" demeyi umuyordum
ama maalesef böyle bir şey olmadı.
Otoparka gidip görevliyle konuştum.
"4C'de oturan James Rackover'ın arabası burada mı?" dedim.
"Evet. Büyük, siyah bir Mercedes'i var."
"Şuradaki araba mı?" dedim. "Evet, o araba" dedi.
Araba temiz görünüyordu
ama toprağa benzer kahverengi bir toz arabanın her yerini kaplamıştı.
Etrafa bakınca kahverengi lekeler olduğunu fark ettim.
Arka bagaj kapağında parmak izine benzer lekeler vardı.
Bir anda…
İçime bir şüphe düştü.
"Ne olduğunu çözene dek arabayı emniyete alıyoruz" dedim.
Park görevlisi "Bu araba James Rackover'ın değil" dedi.
"Bu arabanın sahibi 32B'de oturan Jeffrey Rackover."
Jeffrey Rackover ismi tanıdık geldi
çünkü Midtown Tüneli'nden Queens'e giden yolda reklam panosu var.
Oprah'a mücevher satardı.
Trump'ın Melania'ya nişan yüzüğü almasına yardım etmişti.
Yıldızların kuyumcusu olarak biliniyordu.
Dürüst olacağım.
Herkes "Evet, Jeffrey Rackover yıldızların kuyumcusu" dedi.
Ben onu tanımıyordum.
Evet, maaşımla mücevher alacak gücüm yok.
Konsiyerj görevlisi Eduardo Souza'nın dediğine göre
James Rackover Jeffrey Rackover'ın kayıp oğluymuş
ve onu birkaç yıl önce bulmuş.
Oğlu hayatına yeni girmiş.
James 2014 yılında Jeffrey'yle binaya gelmeye başladı.
Sonra burada daha çok kalmaya başladı.
Jeffrey iki yıl sonra oğlu James'e ev baktı.
Resepsiyona gelip boş daire var mı diye sordu.
Sonra oğlu resmen buraya taşındı.
Uzun zamandır kayıp oğlu olduğunu o zaman öğrendik.
80'lerin sonunda veya 90'ların başında bir kadınla ilişki yaşamış
ve gizemli oğlu dünyaya gelmiş.
Gizemli oğlu gizemli bir şekilde hayatında belirdi.
Bu bana garip geldi.
Ama konsiyerj görevlisi olarak insanların özel hayatını araştırmam.
James 4C'deki dairesine geçince sıkça partiler olmaya başladı.
Belki Joey'yi görürüz diye saatlerce kamera görüntüsü izledik.
Kamera görüntülerini incelerken
konsiyerj görevlisi Eduardo Souza omzuma dokunup şöyle dedi.
"Bu gelen James Rackover."
Göz ucuyla bakınca onu gördüm.
Yanımızdan geçerken "Görüntüyü bulmada bol şans" dedi
ve uzaklaştı.
Buna şaşırdım. "Dur bakalım. Ne?" dedim.
Dedektif Castro'ya bakıp "Bu da neydi?" dedim.
O da aynı bakışı atıp "Ne olduğunu anlamadım" dedi.
Bu kadar ukala olmasına şaşırdım. "Neden bu kadar ukala?" dedim.
Oradan kasılarak geçti. Onu hiç bu kadar ukala görmemiştim.
Sonra konsiyerj görevlisi "James dün beni aramıştı" dedi.
James bir gece önce beni arayıp kamera kayıtlarının süresini sormuştu.
"Çok tuhaf bir soru. Bunu niye sordunuz?" dedim.
Sevgilisiyle tartıştığını, sevgilisinin bir şey çaldığını söyleyip
kamera görüntülerini kontrol etmek istedi.
Kayıtların 24 saat tutulduğunu, sonra kasetin değiştiğini söyledim.
Belki de James 24 saat sonra kasetin üzerine tekrar yazıldığını sandı
ama biz kasetleri silmeyiz.
Sadece kaseti değiştiririz. Böylece o günün kaydı elimizde olur.
Sanırım son 24 saate ait görüntülerin ortadan kaybolduğunu düşündü
ama bizim o görüntüye erişimimiz vardı.
Bu durum bizi kuşkulandırdı.
21.00 KAYIP İLANINDAN 12 SAAT SONRA
Telefonum çaldı. Arayan Dedektif Castro'ydu.
"Dinle. Joey'nin giysilerini getirmelisin.
Joey'nin yerini bulmak için arama köpekleriyle arama yapacağız" dedi.
Joey'nin evine gittim.
Bir havlu ve birkaç giysi aldım.
Hâlâ ölmediğine dair bir umut taşıyordum.
Belki de sandığım şey olmamıştı.
Grand Sutton'ın otoparkında arama yapmam istendi.
Köpeğime "Çalışalım mı?" dedim. Yüzüme bakıp kulaklarını kaldırdı.
Köpek arka tarafa gidip aramaya başladı.
Köpeğimin nasıl çalıştığını bilirim. Kuyruğu yerinde durmaz.
Bir anda kuyruğu hızlanmaya başladı.
Kokuyu bulduğu belliydi.
Dört kapılı siyah bir Mercedes'e gitti.
Burnunu bagaja soktu ve havladı. Kuvvetli bir şekilde havladı.
Bir şey bulmuştu.
Bir çeşit ceset çürümesi, kan,
ceset çürümesine dair bir şey olduğunu söylemeye çalışıyordu.
Ama o aracı açmak,
bagajda kanıt veya ceset olup olmadığını görmek için
arama izni almamız gerekiyordu.
Garajı aradıktan sonra dedektifler daireyi de aramamı istedi.
Köpeğimi alıp dördüncü kata çıktım. Aramasını söyledim.
Koridorun solundan ilerledi ve sonra bir daireyi işaret etti.
Patisiyle 4C'nin kapısını gösteriyordu.
Sonra James Rackover kapıyı açtı.
"Canınız cehenneme şerefsiz polisler.
İçeri girmek için arama izni lazım. Siktirin gidin" dedi.
"Bu herif dallama mı?" dedim.
Köpeğin uyarı verdiğini öğrenince
kan kokusu aldığını, orada bir şey yaşandığını anladım.
Bu sırada 17'nci Karakol Ekibi'nin diğer üyeleri
tüm dairelerin çöplerini araştırmaya başladı.
Köpeğe çöp poşetlerini koklatıp uyarı verdiği poşetleri tespit ettik
ve önce o poşetleri aramaya başladık.
Köpek daha açılmamış bir poşeti gösterdi.
Poşette bir yorgan kılıfı vardı.
Üzerinde "James Rackover" yazıyordu.
Olay yeri ekibi kana bulanmış havlular, kâğıt havlu parçaları buldu.
İkinci bir poşeti açınca Joey'ye ait giysileri buldular.
Bulunan giysiler kamera görüntüsündeki giysilerle aynıydı.
O poşette Joey'nin altın zinciri, bank kartı ve kimliği bulundu.
Bu tür kanıtlar bulununca
arama izni alıp olay yerine gitmeniz ve o daireye girmeniz gerekir.
02.00 KAYIP İLANINDAN 17 SAAT SONRA
Yeoman arama izni almaya gitti.
Ben de o sırada bilgisayardan araştırma yaptım.
James Rackover, Lawrence Dilione ve Max Gemma'yı araştırdım.
Max Gemma'nın nüfuzlu bir aileden geldiğini öğrendik.
Babası bir ara Oceanport, New Jersey belediye başkanıydı.
Larry Dilione ile aynı dairede yaşıyordu.
Larry Dilione da Max Gemma'ya çok benziyordu.
New Jersey'li iyi bir aileden geliyordu.
Safkan atları vardı.
Kavgayı karıştığı dönemler olmuştu.
Ama onun dışında önemli bir suç geçmişi yoktu.
James Rackover'ı araştırınca James Rackover olmadığını öğrendik.
Gerçek adı James Beaudouin'di.
Aslında New York'lu değil, Florida'lıydı.
Orada defalarca tutuklanıp hapis yatmıştı.
Florida'da soygun yüzünden 1,5 yıl hapis yatmıştı.
Kefaletle serbest kaldığını,
Florida'dan ayrılıp New York'a geldiğini öğrendik.
James Rackover'ın geçmişini araştırıp isim değiştirdiğini öğrenince
biyolojik babasının Jeffrey Rackover olmadığını öğrendik.
Jeffrey Rackover soyadını alabilmesi için James Rackover'a yasal izin vermişti.
Jeffrey, James'le binaya yakın bir spor salonunda tanışmış.
Arkadaş oldular ve haftalar içinde sıfatı değişti.
Önce onu arkadaşı, sonra yeğeni, sonra da oğlu olarak tanıttı.
Jeffrey ve James arasındaki ilişkiyi pek anlayamadık.
Uzun zamandır kayıp olan oğlu olduğu
ve onca yıl sonra birbirlerini buldukları hikâyesi
kesinlikle doğru değil.
Etraflıca inceleyince
"Bu ilişkinin aslı nedir?" diyorsunuz.
Baba oğul olarak hiç birbirlerine benzemiyorlardı.
Birbirlerine karşı tavırları da…
Babamı seviyorum
ama ilişkilerinde babamla olmayacağım kadar samimiydiler.
James'le ilgili her şeye bakınca kesinlikle şüpheli durumlar vardı.
James sıfırdan gelen biriydi, Florida'da önemsiz bir işte çalışıyordu
ama kısa bir süre içinde James Rackover'a dönüşmüştü.
Artık bu binada yaşıyordu, lüks arabası vardı.
Kulüplerde, restoranlarda geziyordu.
James olsanız bunları kaybetmek istemezsiniz.
Herkesin zaten ailesi var.
Herkesin aile serveti aile içinde kalır.
James ise her şeyi kaybedebilirdi.
Bence bu yaşam tarzını sürdürmek için her şeyi yapmaya hazır biri.
04.00 KAYIP İLANINDAN 19 SAAT SONRA
Arama izinlerini beklerken garajın görüntülerini inceledik.
James'in partiden sonraki gece, yani pazar gecesi 21.45'te ayrıldığını
ve Jeffrey Rackover'ın arabasını aldığını tespit ettik.
James'in geçmişini araştırınca
ehliyetine el konulduğunu gördük.
Bu da bize onu tutuklama imkânı verdi.
Ehliyetsiz araba kullanmaktan tutuklandı.
James, onu neden öldürdün?
Orada ne yaşandı James?
Onu tutukladık ama ne yazık ki hemen avukat hakkını kullandı.
Bu yüzden onunla konuşamadık.
Joey'nin yerini öğrenmek adına içimizde umut ışığı belirmişti
ama bu durum sonrası umudumuzu yitirdik.
14 KASIM 2016 KAYIP İLANINDAN 24 SAAT SONRA
15 Kasım Salı günü 4C dairesi için arama iznini aldık.
Olay yeri ekibi geldi.
Aramaya başladılar. Olay yerini luminolle incelediler.
Luminol kullanıldığında belli bir ışık altında kan görülür.
Olay yeri inceleme ekibi banyoya geçince tüm banyoda kan lekesi görüldü.
Duvarlar, küvet, yer… Her yerde kan vardı.
Dökülen kanın temizlendiği belliydi.
Oturma odası da öyleydi.
Kanepeye ve yere luminol dökünce kan damlaları tespit ettiler.
Kanın kime ait bulduğunu bulmak için test yaptılar.
Olay yeri ekibi bulaşık makinesindeki bıçakları aldı.
Bıçaklar kullanılmış ve temizlenmişti.
O bıçaklar laboratuvara götürülüp kan testi yapıldı.
Bıçak sapına kan bulaşıp bulaşmadığına bakıldı.
Çöpte bulunanları ve olay yerindeki şeyleri birleştirince
Joey'nin başına kötü bir şey geldiğini tahmin ettik.
Muhtemelen ölmüştü.
O noktada hayatta olması imkânsızdı.
O ana dek bulduklarımız, James'in bizimle konuşmaması
ve kanepede uyuyakaldı iddiasıyla Max Gemma'nın Joey'nin yerini bilmemesi
tüm dikkatimizi Larry Dilione'a vermemize sebep oldu.
James zaten gözaltında olduğundan Larry'nin konuşabileceğini düşündük.
James'in bize ne anlattığını bilmediğinden ilk itiraf eden olup olayı anlatabilirdi.
Larry karakola geldi.
Larry gelince bizi aydınlatmasını isteyip
neden çok kan bulduğumuzu sorduk.
Daha önce söylediklerini tekrar ederek Joey'nin yerini bilmediğini söyledi.
Birini istediğiniz kadar suçlayabilirsiniz
ama "Suçlu olabilirsin ama o daha suçlu" diyerek
onu konuşturabilirsiniz.
Ama Larry bu tür sorulara yanıt vermedi.
Bu yüzden insani yaklaşmaya çalıştık.
Ailesinin Joey için çok endişelendiğini, onu dört gözle beklediğini söyledik.
Ailesinden biri olsa ne hissedeceğini sorduk.
Larry bunu duyunca
bizi Joey'ye götürebilecek bir şey anlatmaya karar verdi.
Olayın nasıl yaşandığını anlatmadı.
Bir çiçekçinin arkasındaki adresi verdi.
Bu adres eskiden yaşadığı Oceanport, New Jersey'deydi.
Biz de oraya baktık.
Tepe lambalarını ve sirenleri açıp konvoy hâlinde gittik.
Söylediği yere saatte 140 km hızla gittik.
Bahsettiği çiçekçiye geldik.
Arkadaki açık alana gittik.
Larry burayı tarif edip Joey'yi burada bulabileceğimizi söyledi.
Söylenen yere yaklaştık.
Olay yeri dedektifleri toprağı yavaşça kaldırmaya başladı.
İlk gördüğüm şey bir eldi.
Yarım yumruk şeklinde bir eldi.
Filmlerde topraktan çıkan eller gibiydi.
Dedektifler toprağı kaldırdıkça Joey'nin yüzü ortaya çıktı.
Daha sonra göğsünü gördük. Joey kömürleşmişti.
Yakıldığı belliydi.
O sırada günlerce uyumamıştık.
Çok yorgunduk ama bu işi yapmak zorundaydık.
Herkesten önce ailesine haber vermeliydik.
Ben ve Dedektif Chen arabaya atladık.
Oceanport, New Jersey'den Stamford, Connecticut'a gittik.
Pat Comunale'yle konuşup
Joey'yi bulduğumuzu haber verdik.
Arabayla giderken tek kelime etmedik.
Biz de duygulanıyoruz ama sonuçta bir işimiz var.
Bunu bir kenara atıp
işimizi yapmaya devam ediyoruz.
Tam burada oturuyorduk. Araba kapısının açıldığını duydum.
Neden geldiklerini anladım.
İçeri girdik. Lisa aşağı indi.
Bizi dikkatle dinleyip izlediler.
İki dedektif bize haber verdi.
Onu bulmuşlar.
En büyük kâbusumuz gerçek oldu.
Anne babanın yaşadığı acıyı kimsede görmemiştim.
Babana el salla.
Kimsenin böyle bir acı yaşamasını istemem.
Joe!
-Eğlendin mi? -Yaşasın!
Bu…
Bunu zaten biliyordum
ama bir sonraki aşama başlamış oldu.
Artık Joey için adaleti sağlamalıydık.
O an tek düşünebildiğim
o şerefsizlerin hak ettiği cezayı almalarını sağlamaktı.
16 KASIM 2016 JOEY COMUNALE CİNAYETİNDEN 3 GÜN SONRA
New Jersey'deki adli tabip otopsi yaptı
ve Joey Comunale'nin 14 bıçak yarası olduğunu tespit etti.
Bazıları ölümden sonra gerçekleşmiş.
Kemikleri kırılmıştı.
Ellerinde morluk, omzunda büyük bir kesik vardı.
Bu kesik onu parçalamaya çalıştıklarında oluşmuş olabilir.
Bedeni yanmıştı.
Böyle bir şey yapmalarını aklım almadı.
Yaptıkları insanlık dışıydı, alçakçaydı.
Bir insanın başka bir insana çöp muamelesi yapabildiğini düşünmek
midemi bulandırıyor.
Bulaşık makinesinde bulunan bıçakları test ettikten sonra
bıçakların saplarında Joey'nin kanı olduğunu tespit ettiler.
Ayrıca dairede bulunan kanın da Joey'ye ait olduğunu tespit edildi.
Cinayet silahının bulunması
ve otopsi raporunun dairede bulunan kanıtlarla eşleşmesi
Joey'nin nasıl öldürüldüğünü anlamamızı sağladı.
Ama asıl soru şuydu. Onu binadan nasıl çıkardılar?
Çok fazla kamera görüntüsü inceledik ama yine de çözemedik.
Sadece yan binaya ait kameralardan görüntü alamamıştık.
O binaya ait görüntüler şans eseri tahrip olmuştu.
Sonunda görüntüler kurtarıldı
ve aradığımız cevabı bulmuş olduk.
O görüntüleri inceleyince
James Rackover'ın siyah Mercedes'i Grand Sutton'ın önüne çektiğini gördük.
Rackover bir valiz arabası alıyor.
Sonra da kameranın açısından çıkıyor.
Tekrar gözüktüğünde valiz arabasında bir çanta görülüyor.
Bu çantayı alıp siyah Mercedes'in bagajına koyuyor.
4C dairesinin penceresinden bakarsanız
59'uncu Cadde'yi ve Grand Sutton'ın önünü görürsünüz.
YENİ KAMERA GÖRÜNTÜSÜ
Görüntüyü görünce Yeoman'la konuştum.
Gördüklerime inanamadım.
"Bu adamlar onu camdan atmış" dedim.
Binanın tek çıkışı olan ön lobiden çıkmak şüphe çekeceğinden
böyle bir yol seçmişler.
Görüntüde bu işte birlikte oldukları belli oluyor.
Cesedi alıp saklamak için birlikte hareket ediyorlar.
10 MAYIS 2017
Siz mi yaptınız?
O dairede ne yaşandı? O gece ne yaşandı?
-Siz mi yaptınız? -Onu siz mi öldürdünüz?
Onu bıçakladınız mı?
Larry ve James 10 Mayıs'ta ikinci derece cinayetten,
soruşturmayı engellemekten ve ceset saklamaktan tutuklandı.
James zaten ehliyet ihlali sebebiyle gözaltına alınmıştı.
Jeffrey de onu çıkarmak için kefaletini ödemedi.
Sanırım bir noktada katil birini "oğlu" olarak kabul etmenin
büyük bir hata olduğunu anladı.
O zaman bir gerekçemiz olmadığından
Max Gemma'nın cinayette parmağı olduğunu düşünmedik.
Hatta Larry verdiği ifadede Max'in bu işle alakası olmadığını söyledi.
Soruşturmaya engel olmaktan tutuklandı.
Nihayetinde şunu anladık.
Polisin kanıt toplamasına engel olmaya çalışmıştı.
MANHATTAN ESKİ BÖLGE SAVCISI
Ama hem ben hem de kıdemli avukatlar şu kanıdaydık.
Max'in şüpheye yer bırakmayacak şekilde cinayete karıştığını ispatlayamazdık.
Cinayet suçlaması yöneltilince birbirlerini işaret ettiler.
Karşılıklı birbirlerini suçladılar.
Kimin bıçakladığını tespit etmemiz gerekiyordu.
James'in ve Larry'nin rolünü bilmiyorduk.
Mahkûmiyet kararı çıkmaması için bir jüri üyesinin şüphe duyması yeterli.
James duruşmayı beklerken cezaevinden yaptığı aramalara ulaştık.
Bir arkadaşıyla yaptığı görüşmede serbest kalacağından çok emindi.
Duruşma eylülde. Ekim gibi evde olmayı umuyorum.
Sokaklara dönünce itibarım artacak.
"Bu çocuk Rocky'yi devirmesine karşın evine mi döndü?
Vay canına" diyecekler.
Evet, kesinlikle.
Hiç endişelenmiyordu.
"Evet, çıkacağım. Yakında serbestim. Her şey yoluna girecek."
Soruşturmanın sonuna yaklaşmıştık.
Duruşmaya hazırlanırken bir görgü tanığı bulduk.
Adı Louie Ruggiero'ydu.
James Rackover'ın arkadaşıydı.
Louie Ruggiero'nun dediğine göre binayı aradığımız gün spor salonundaymış.
James Rackover yanına gelip konuşması gerektiklerini söylemiş.
Bir şey olduğunu söylemiş.
Louis, James'in ne söylediğini anlattı.
Larry cinayet günü dairede otururken
bir adamla tartışmış.
Tartıştığı kişi Joey'ymiş.
Larry çok sinirlenmiş. Joey'ye yumruk atıp onu yere sermiş.
Onu bayıltmış.
James daha sonra "Hapse dönmeyeceğim" demiş.
Mutfaktan bir bıçak kapıp Joey'yi bıçaklayarak öldürmüş.
Louie'ye anlattığı bu hikâyeyle onu öldüren kişi olduğunu itiraf ediyor.
Anlattığı başka bir inanılmaz şey de şu.
Joey hâlâ dairedeyken eve krep sipariş edip bir güzel yemiş.
Daha sonra cesedi New Jersey'ye götürüp atmışlar.
Bulduğumuz kanıtlar bunu kasten yaptıklarını gösterdi.
İkisinin rolleri farklı olsa da o saldırı Joey'nin ölümüyle sonuçlandı.
Bir kişinin ölümünden iki kişi sorumlu olabilir.
Nihayetinde ilk James yargılandı.
18 EKİM 2018 JOEY COMUNALE CİNAYETİNDEN 2 YIL SONRA
James Rackover davası Manhattan mahkemesinde başladı.
Pat her gün mahkemeye geldi. Ailesi ve dostlarıyla salonu doldurdu.
Üniversiteden arkadaşları, hemşehrileri, meslektaşları, iş arkadaşları
Joey'yi desteklemeye geldi.
Herkes muazzam bir destek verdi.
James Rackover'ın yanında kimse yoktu. Bu çok şey anlatıyordu.
James'in yargılandığı uzun duruşma sonrası
jüri onu ikinci derece cinayetten, yani kasıtlı adam öldürmeden suçlu buldu.
Bugün bile hatırlıyorum. Pat'i tutmam gerekti.
Teğmenimle birlikte koluna girdik çünkü mutluluktan havaya fırladı.
Sonunda bu işin bitmesine,
oğluna yaptıklarının bedelini ödeyecek olmalarına sevindi.
Onlar adına çok sevindim.
James'i görünce tek düşündüğüm "Umarım kâbusun yeni başlıyordur" oldu.
Çünkü benim kâbusum onunkinden daha uzun sürecek.
James Rackover 28 yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Hâlâ cezasını çekiyor.
-Yaklaşmayın lütfen. Bay Comunale. -Peki.
Sonuçtan memnunduk.
Bu işin bitmesini istemiştik.
Harika bir iş çıkarttıkları için Manhattan Savcılığı'na,
gece gündüz çalışan New York Emniyeti'ne
ve destek veren herkese teşekkür ediyorum.
Aileme, arkadaşlarıma…
Larry cezaya çarptırılma ihtimalinin çok yüksek olduğunu düşünmüş olmalı.
Larry mahkemeye çıkmak yerine suçunu kabul etmeyi seçti.
İkinci derece cinayetten 23 yıl hapis cezasını kabul etti.
Max Gemma Şubat 2019'da anlaşma yaparak
soruşturmaya engel olma suçunu kabul etti
ve altı ay hapis cezasına çarptırıldı.
Tüm gazeteler bunu kârlı anlaşma olarak yorumladı.
Ben de hemfikirim. Sebebini bilmiyorum.
Sebebini bilmiyorum ama işlediği suçun ağırlığıyla yaşayacak.
Bence Max Gemma
o dairede yaşananlar konusunda daha fazla şey biliyor.
Her dedektifin hayatında öne çıkan bir vaka olur.
19 yıllık polis kariyerimde benim için öne çıkan dava buydu.
Joey'nin başına gelenleri,
ailesi ve arkadaşları tarafından ne kadar sevildiğini öğrendim.
Pat tıpkı ilk günkü gibi her gün Joey'yi özlüyor.
Joey'ye duyduğu sevgiyi anlayabiliyorum
çünkü ne zaman Joey'den ve kızından bahsetse
tüm dünyalarının onlar olduğunu anlıyorum.
Çocuklarım da benim için öyle.
Her gün onu düşünüyoruz.
Anısını yaşatmaya çalışıyoruz.
Torunuma sürekli "Bu Joey dayın" diyorum.
Arkadaşları dokuz numaralı dövme yaptırdı.
Dokuz onun numarasıydı.
Kaderin cilvesine bakın. Ona hep şöyle derdim.
"Üniversite paranı iki şartla öderim.
Birincisi, dört yılda mezun olacaksın. İkincisi, hiç dövme yaptırmayacaksın."
O yaptırmadı ama ben onu dövme yaptırdım.
Her gün onu hatırlamamın harika olacağını düşündüm.
O her gün yanımda.
GELECEK BÖLÜMDE
Telefon çaldı. Jeff "Irene yanında mı?" dedi.
"Saat 12'den beri kayıp" dedi.
Bir anda herkes telaşa kapıldı.
Evin hanımı kaybolmuştu.
Irene Silverman 82 yaşında cin gibi bir kadındı.
Sosyetik biriydi. Sizi sevdiyse ailesinin parçası olurdunuz.
Irene Silverman'ın kimliğinin bir anne ve oğlunda olduğunu öğrendik.
Geçmişlerini araştırdık.
Yaptıkları korkunç şeyler bizi hayrete düşürdü.
Yerini bilmiyoruz. Biz masumuz.
Haklarımız verilirse bunu ispatlarız.
Bir anne-oğul ilişkisine benzemiyordu.
El ele tutuşuyorlardı.
Birbirlerine sevgiyle bakıyorlardı.
"Şaka mı bu?" dedim.
29 ARALIK 1992
Oğlu ben sorguladım.
Bir anda boynuma sarıldı.
Kalbinin küt küt attığını hissettim.
"Bu bir rehin alma olayı" dedi.
Beni tanıdığınızı sanabilirsiniz ama tanımıyorsunuz.
Alt yazı çevirmeni: Mustafa Üneşi