ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΟ ΟΜΑΔΕΣ ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ ΠΟΥ ΕΡΕΥΝΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΕΣ:
ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΤΙΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ.
ΕΡΕΥΝΟΥΝ ΤΙΣ ΠΙΟ ΕΙΔΕΧΘΕΙΣ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ.
ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥΣ.
Γεια σας.
Λέγομαι Κένεθ Κάιμς.
Δεν με ξέρετε.
Πιστεύετε ότι με ξέρετε, αλλά κάνετε λάθος.
Πιστεύετε ότι ξέρετε τη μητέρα μου. Κάνετε λάθος.
Εγώ κι ο γιος μου είμαστε αθώοι.
Πρόκειται για μια τρομερή, σατανική σκευωρία.
Η αστυνομία κάνει τεράστιο λάθος.
Η Σάντε κι ο Κένι Κάιμς
δεν έχουν τη συνηθισμένη σχέση μητέρας και γιου.
Άτομα που πέρασαν απ' τη ζωή των Κάιμς
εξαφανίστηκαν.
Έμαθα ότι εξαφανίστηκε η φίλη μου, η Αϊρίν.
Μια 82χρονη κοσμική κυρία εξαφανίστηκε απ' το σπίτι της.
Κάθε μέρα ανεξαιρέτως,
μου τηλεφωνούσε ο αρχηγός της αστυνομίας
με μία και μόνο ερώτηση.
"Πού είναι η Αϊρίν;"
Δεν ξέρουμε πού είναι. Προσευχόμαστε για εκείνη.
Προσεύχομαι με τον γιο μου κάθε βράδυ στις έντεκα.
Ευχόμαστε να είναι καλά, αλλά δεν ξέρουμε πού είναι.
Είμαστε αθώοι και θα το αποδείξουμε αν μας το επιτρέψουν.
Εμείς φροντίζουμε να κοιμάστε ήσυχοι το βράδυ.
Θέλουν να ξέρουν ποιος σκότωσε τον άνθρωπό τους.
Συμπόνοια για τα θύματα. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.
Μ' αρέσει να μαθαίνω για το παρασκήνιο.
Τι συνέβη πραγματικά;
Αναζητάμε την αλήθεια.
Αυτό κάνουν οι ντετέκτιβ.
Το ένστικτό μας είναι να βοηθάμε τον κόσμο.
Στη Νέα Υόρκη, η Αστυνομία Νέας Υόρκης…
Αυτό είναι.
ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΕΣ: ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Το 1997 δούλευα δέκα χρόνια στην αστυνομία.
Πήρα προαγωγή ως ντετέκτιβ τρίτου βαθμού.
Πήρα μετάθεση για το Ουάσινγκτον Χάιτς,
στο 19ο Τμήμα, στο Άπερ Ιστ Σάιντ του Μανχάταν.
Ίσως η πιο πλούσια περιοχή της Νέας Υόρκης.
Δεν είχαμε όσες ανθρωποκτονίες είχαν τα άλλα τμήματα.
Στον πρώτο μου χρόνο εκεί, έγινε ληστεία στην Πέμπτη Λεωφόρο.
Ήταν στο διαμέρισμα της Μαίρη Τάιλερ Μουρ.
Τέτοιες υποθέσεις αναλαμβάναμε.
Το τμήμα καλύπτει την 59η ως την 95η Οδό,
απ' την Πέμπτη Λεωφόρο ως το ποτάμι.
Ένα μεγάλο τετράγωνο.
Έχει πολλές πολυώροφες πολυκατοικίες. Πολύ πυκνοκατοικημένη περιοχή.
Είχα πάθει πολιτισμικό σοκ.
Σαν να πήγα με τη μία απ' το υπόγειο στο ρετιρέ.
4 ΙΟΥΛΙΟΥ 1998
5 ΙΟΥΛΙΟΥ 1998
Το 1998, στη γιορτή της 4ης Ιουλίου,
το Άπερ Ιστ Σάιντ είχε ερημώσει.
Όλοι είχαν πάει στα Χάμπτον στο Λονγκ Άιλαντ.
Στις 5 Ιουλίου, δουλεύαμε μόνο εγώ και δύο ακόμα ντετέκτιβ.
Οι υπόλοιποι είχαν άδεια.
6:32 μ.μ.
Ενημερωθήκαμε για την εξαφάνιση
από έναν υπάλληλο της 82χρονης Αϊρίν Σίλβερμαν.
Μιας και ήμουν ο καινούργιος,
οι άλλοι δύο είπαν "Θα το αναλάβεις εσύ".
Είπα "Γαμώτο".
Κανείς δεν θέλει υπόθεση εξαφάνισης.
Συνήθως κάποιος το έχει σκάσει
ή πήγε εκδρομή κάπου χωρίς να ενημερώσει.
Συνήθως επιστρέφουν, κι η υπόθεση κλείνει.
Αλλά έπρεπε να το ελέγξουμε.
Πήγαμε στο σπίτι.
Ήταν σ' ένα ωραίο τετράγωνο στην 65η Οδό,
κοντά στη λεωφόρο Μάντισον.
Ήμουν ντετέκτιβ δευτέρου βαθμού.
Μεγάλωσα σε εργατικές κατοικίες στο Αν. Χάρλεμ.
Σκέφτηκα αμέσως
"Πρώτη φορά μπαίνω σε μια πολυκατοικία εκατομμυρίων".
Ήταν πανέμορφη, από ασβεστόλιθο, είχε πέντε ορόφους, ρετιρέ και ταράτσα.
Λίγα κτίρια με είχαν εντυπωσιάσει τόσο.
Σκέφτηκα "Είναι πανάκριβο!
Αυτή η γυναίκα είναι πολύ εύπορη.
Στο σπίτι δεν βρήκαμε κανέναν.
Μόνο την οικονόμο της Σίλβερμαν
και τον Τζεφ, τον βοηθό της.
Το προσωπικό μάς είπε
"Εχθές έκανε πάρτι για την 4η Ιουλίου.
Ήρθε πολύς κόσμος. Πέρασαν ωραία".
Το επόμενο πρωί, γύρω στις 11:45 π.μ.,
την είδε για τελευταία φορά το προσωπικό.
Η Αϊρίν θα πήγαινε για ύπνο.
Έπειτα, γύρω στις 4:30 με 5:00 το απόγευμα,
η Μάρτα χτύπησε την πόρτα του δωματίου,
αλλά η Αϊρίν δεν απάντησε.
Μπήκε μέσα και είδε ότι η Αϊρίν έλειπε.
Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Απ' τις πιο θλιβερές μέρες στη ζωή μου.
Χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν ο Τζεφ.
Κατάλαβα απ' τον τόνο της φωνής του ότι κάτι σοβαρό συνέβαινε.
Συνέβαινε κάτι πολύ άσχημο.
Ο Τζεφ με ρώτησε "Είναι μαζί σου η Αϊρίν;"
Είπα 'Όχι".
Οπότε, μετά ο Τζεφ είπε
"Ελπίζαμε να είναι μαζί σου η Αϊρίν".
Περνούσαμε μαζί τις Κυριακές.
Είπε "Αγνοείται απ' τις δώδεκα".
Ρώτησα τι έγινε. Δεν ήξερε.
Οπότε, είπα "Έρχομαι από κει".
Πήγα στο σπίτι. Όλο το προσωπικό ήταν εκεί.
Είχαν σαστίσει όλοι τους.
Η κυρία του σπιτιού είχε εξαφανιστεί.
Το προσωπικό είπε ότι η Αϊρίν δεν έφευγε ποτέ μόνη της.
Πάντα κάποιος τη συνόδευε στα μαγαζιά, οπουδήποτε.
Δεν πήγαινε μόνη.
Είπαν επίσης ότι αυτή η γυναίκα τα είχε τετρακόσια.
Δεν είχε Αλτσχάιμερ ούτε άνοια, τίποτα τέτοιο.
Ψάξαμε ολόκληρο το σπίτι.
Αρχίσαμε να ψάχνουμε καλεσμένους απ' το πάρτι.
Σημειώναμε ονόματα για να τους ανακρίνουμε.
Έλειπαν τα κλειδιά της.
Είχε πάντα λεφτά πάνω της,
και έλειπαν 10.000 δολάρια.
Το προσωπικό μάς έδειξε πού φυλούσε τα λεφτά της.
Ο φάκελος έλειπε.
Οι υπάλληλοί της
μας είπαν ότι τους φερόταν λες κι ήταν οικογένειά της.
Είχα εντυπωσιαστεί με το πόσο νοιάζονταν για την Αϊρίν.
Αυτό λέει πολλά για το τι άνθρωπος ήταν η Αϊρίν Σίλβερμαν.
Οι υπάλληλοί της τη λάτρευαν,
της ήταν αφοσιωμένοι και τη φρόντιζαν πολύ.
Μας είπαν ότι δεν είχε οικογένεια.
Ήταν κοσμική κυρία. Αν σε συμπαθούσε, σ' έκανε φίλο της.
Σε καλούσε σε πάρτι, στο σπίτι της.
Ήσουν οικογένεια πλέον.
Όσο πιο πολλά μάθαινα για εκείνη, τόσο τη συμπαθούσα.
Ήθελα να κάνω παρέα μαζί της.
Όταν οργάνωνε πάρτι, ήταν το επίκεντρο της προσοχής.
Όπως στην ταινία Auntie Mame.
Άλαν, χρυσό μου, πόσο χαίρομαι…
Έντνα, σ' έπαιρνα εχθές.
-Γεια, Μέιμ. -Γεια. Έρχομαι σε λίγο.
Ήταν φοβερή οικοδέσποινα.
Γνώρισα την Αϊρίν Σίλβερμαν το 1994.
Ήμουν στο απόγειο της καριέρας μου.
Ήμουν ο πρώτος Ασιάτης σχεδιαστής που προωθούσε η Άννα Γουίντουρ.
Πήγα σ' ένα κυριλέ χριστουγεννιάτικο πάρτι.
Η φίλη μου μπήκε τρέχοντας στην κουζίνα.
Είπε "Μόλις ήρθε η μεγάλη κυρία.
Να τη γνωρίσεις. Όλοι το θέλουν".
Μας σύστησαν.
Αν κι ήταν κοντούλα, με ύψος ούτε 1,50,
ήταν πολύ πληθωρική.
Ήταν πολύ κομψή, σ' εμφάνιση και συμπεριφορά.
Είπε "Να έρθεις για τσάι".
Έμεινα μέχρι μετά τα μεσάνυχτα.
Περάσαμε υπέροχα.
Είχε ζήσει φοβερά πράγματα.
Σε ηλικία 17 ετών,
ήταν μπαλαρίνα στο Radio City.
Σε μια παράσταση, την είδε ο Σάμιουελ Σίλβερμαν.
Ερωτεύτηκε τρελά την Αϊρίν.
Τη φλέρταρε, και μετά από λίγο παντρεύτηκαν.
Ασχολούνταν με τα οικονομικά.
Έτσι η Αϊρίν άρχισε να κάνει αυτήν την πολύ λαμπερή ζωή.
Μετά τον θάνατο του συζύγου της,
ένιωθε μοναξιά στην τεράστια έπαυλη.
Για ν' απασχολείται με κάτι,
νοίκιαζε τα όμορφα δωμάτια σε πλούσια άτομα
που δεν ήθελαν να μένουν σε ξενοδοχείο.
Οι υπάλληλοί της
μας είπαν ότι υπήρχε μια πόρτα στην πίσω πλευρά του κτιρίου.
Η πόρτα οδηγούσε σ' ένα διαμέρισμα στον πρώτο όροφο.
Νοίκιαζε το διαμέρισμα σ' έναν λευκό άντρα, τον Μάνι Γκέριν.
Μας είπαν ότι η Αϊρίν Σίλβερμαν
συνήθως έλεγχε τους ενοικιαστές της.
Στην προκειμένη περίπτωση, δεν το έκανε.
Ένας χασάπης που ήξερε η Αϊρίν,
φίλος του Μάνι Γκέριν,
του πρότεινε το σπίτι της Αϊρίν.
Στις 14 Ιουνίου,
έδωσε 6.000 δολάρια σε μετρητά ως προκαταβολή για έναν μήνα.
Το προσωπικό είπε ότι απ' τη στιγμή που μπήκε στο σπίτι
η Αϊρίν ένιωσε ότι δεν ήταν καλός άνθρωπος.
Συχνά κρυφάκουγε την Αϊρίν όταν μιλούσε στο προσωπικό στο φουαγιέ.
Και το ήξεραν επειδή έβλεπαν τα πόδια του στην πόρτα.
Μας είπαν ότι ο Μάνι έβαζε κρυφά μια γυναίκα στο σπίτι,
την "Εύα".
Την περιέγραψαν ως μια μεγαλύτερη, καλοντυμένη γυναίκα.
Ο Μάνι είπε ότι συνεργαζόταν με την Εύα.
Ήταν κάτι σαν βοηθός της.
Βρήκαμε κάτι χαρτιά στο γραφείο της Αϊρίν
και σημειώματα που είχε γράψει για τον ένοικο του 1B.
Έγραφε ότι της φαινόταν ύποπτος. Δεν τον εμπιστευόταν, ήθελε να φύγει.
Είχε ζωγραφίσει το σκίτσο του
και περιέγραφε το ύψος του.
Έγραφε "Μοιάζει εγκληματίας".
Θυμάμαι την πρώτη μέρα που ο Μάνι μετακόμισε στο διαμέρισμα.
Έτρωγα με την Αϊρίν στο υπόγειο.
Ακούσαμε ν' ανοίγει η πόρτα του ασανσέρ.
Η Αϊρίν έστειλε τη Μάρτα, μια υπηρέτρια, στο ασανσέρ και της είπε
"Πες στον Μάνι ότι εδώ είναι ιδιωτικός χώρος.
Δεν επιτρέπονται οι ένοικοι εδώ".
Όταν η Μάρτα ήρθε ξανά στο τραπέζι…
Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Η Αϊρίν είπε "Μου φαίνεται πολύ ύποπτος".
Της είπα "Αϊρίν, γιατί έβαλες στο σπίτι κάποιον που δεν εμπιστεύεσαι;"
Είπε "Εμπιστεύτηκα τον χασάπη μου,
γι' αυτό δεν ζήτησα έλεγχο ιστορικού.
Συμφώνησα να του νοικιάσω το διαμέρισμα για έναν μήνα".
Όταν μάθαμε για τον τύπο στο 1B,
τότε σκέφτηκα "Κακό αυτό".
Είχαμε ενδείξεις ότι ο τύπος ήταν κάθαρμα.
Ψάξαμε το διαμέρισμα που νοίκιαζε ο Μάνι,
για να σιγουρευτούμε ότι δεν ήταν εκεί μέσα τραυματισμένη
ή και νεκρή.
Το διαμέρισμα ήταν μισοσκότεινο.
Δεν ήταν τακτοποιημένο.
Το κρεβάτι δεν ήταν στρωμένο.
Στον πάγκο υπήρχαν κουτιά με φαγητό.
Στο καλάθι αχρήστων
υπήρχε ένας σβόλος μονωτικής ταινίας.
Βρήκαμε κι ένα καρούλι σπάγκο.
Ένας υπάλληλος πρόσεξε ότι έλειπε ένα πάπλωμα.
Βρήκαμε ένα άδειο κουτί κουρτίνας μπάνιου με μόνο τους κρίκους μέσα.
Τι χρειάζεσαι την κουρτίνα μπάνιου ενώ το ντους έχει συρόμενη πόρτα;
Δεν τη χρειάζεσαι.
Τότε σκεφτήκαμε ότι ίσως πρόκειται για απαγωγή.
10:17 μ.μ. 10 ΩΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΑΪΡΙΝ
Φέραμε το προσωπικό στο τμήμα
για το σκίτσο του Μάνι Γκέριν,
τον ένοικο του 1B που φερόταν ύποπτα.
Εγώ έμεινα στο σπίτι εκείνο το βράδυ.
Τότε το συνειδητοποίησα.
Ήμουν νεοφερμένος ντετέκτιβ. Έφερα μεγάλη ευθύνη.
Σκεφτήκαμε ότι ίσως υπήρχε μάρτυρας.
Ίσως επέστρεφε η Αϊρίν, ίσως κάποιος μας έλεγε κάτι.
Μαζί μου ήταν μόνο ο Τζορτζ, ο σκύλος της Αϊρίν.
6 ΙΟΥΛΙΟΥ 1998 21 ΩΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΑΪΡΙΝ
Τον Ιούλιο του 1998, ήμουν αναπληρωτής επιθεωρητής.
Ήμουν κι επικεφαλής των επιχειρήσεων του Βόρειου Μανχάταν,
που εξυπηρετούσαν τα 12 τμήματα στο Βόρειο Μανχάταν,
απ' την 59η Οδό μέχρι την κορυφή του Μανχάταν.
Έχουμε τους λεγόμενους "αγνοούμενους ειδικών κατηγοριών".
Η Αϊρίν ανήκε σε δύο τουλάχιστον κατηγορίες.
Πρώτον, ήταν 82 ετών.
Και δεύτερον, πιθανότατα είχε εξαφανιστεί χωρίς τη θέλησή της,
και της είχε συμβεί κάτι ξαφνικό.
Σε αυτές τις περιπτώσεις αγνοουμένων,
οργανώνουμε προσωρινό αρχηγείο.
Μου τηλεφώνησε ο επιθεωρητής Ρέζνικ.
"Θα πας στο 19ο Τμήμα με την ομάδα σου".
Ο Τζο ήθελε τους καλύτερους,
αυτούς που πρόσεχαν τις λεπτομέρειες.
Παραδέχομαι ότι ο Τζο Ρέζνικ είναι ζόρικο αφεντικό.
Είναι πολύ αυστηρός.
Αν κάποιος συγγενής μου αγνοούνταν ή δολοφονούνταν,
εκείνον θα ήθελα στην έρευνα.
Φτιάξαμε αμέσως φυλλάδια
με τη φωτογραφία της Αϊρίν Σίλβερμαν.
Αν ξέρετε κάτι για την εξαφάνιση
ή για το πού είναι η Αϊρίν Σίλβερμαν,
επικοινωνήστε μαζί μας.
Οι ντετέκτιβ πήγαιναν στον δρόμο,
μοίραζαν φυλλάδια και ρωτούσαν τον κόσμο αν είχε δει κάτι.
Μόλις το πήρε χαμπάρι ο Τύπος, έγινε χαμός.
Η 82χρονη γυναίκα εξαφανίστηκε.
Τελευταία φορά εθεάθη στις 5 Ιουλίου.
Μια ηλικιωμένη γυναίκα εξαφανίστηκε μυστηριωδώς.
Ο ένοικος του διαμερίσματός της,
που μετακόμισε πριν τρεις βδομάδες περίπου,
έχει επίσης εξαφανιστεί μυστηριωδώς.
Είπαμε ότι ψάχνουμε και το άτομο του σκίτσου,
γνωστό ως "Μάνι Γκέριν".
Ίσως συνδέεται με την εξαφάνιση της κας Σίλβερμαν.
Την επομένη της συνέντευξης Τύπου,
δεχτήκαμε τηλεφώνημα από ντετέκτιβ της Αστυνομίας της Ν. Υόρκης
που ανήκει σε ειδική ομάδα αναζήτησης φυγάδων.
Πράκτορες του FBI και ντετέκτιβ της Νέας Υόρκης
αναζητούν φυγάδες που δεν καταζητούνται μόνο στη Νέα Υόρκη,
αλλά σ' όλη τη χώρα.
Είπε ότι στις 5 Ιουλίου,
όταν δηλώθηκε η εξαφάνιση της Αϊρίν Σίλβερμαν,
συνέλαβε δύο άτομα, μια μητέρα κι έναν γιο,
στην 55η Οδό και Έκτη Λεωφόρο,
με ένταλμα από τη Γιούτα,
επειδή αγόρασαν αμάξι με ακάλυπτη επιταγή,
με το οποίο ήρθαν ως τη Νέα Υόρκη.
Ο ντετέκτιβ της ειδικής ομάδας μάς είπε
ότι είχαν στην κατοχή τους
την ταυτότητα της Αϊρίν Σίλβερμαν.
Αποδείχθηκε πως ήταν ο Κένι Κάιμς
κι η μητέρα του, η Σάντε Κάιμς.
Στο πορτοφόλι βρήκαμε 10.000 δολάρια μετρητά.
Όταν τη ρωτήσαμε γιατί είχε τόσα λεφτά,
είπε "Θέλει πολλά λεφτά η Νέα Υόρκη".
Δεν ήταν λογικό.
Δεν ξέρω κανέναν που να κουβαλάει 10.000 δολάρια στο πορτοφόλι του.
Ακόμα κι εγώ που έχω όπλο, δεν θα πήγαινα στη Ν. Υόρκη με τόσα λεφτά.
Βρήκαμε και κάτι κλειδιά με κόκκινο μανό.
Ήταν της Αϊρίν.
Νόμιζα πως ψάχναμε τον Μάνι Γκέριν.
Αλλά όταν το έμαθα,
σκέφτηκα "Πλάκα μου κάνεις;"
Μ' αυτές τις νέες πληροφορίες,
πήγαμε ν' ανακρίνουμε τον Μάνι στο κρατητήριο του Μανχάταν.
Όταν μπήκα μέσα, σκέφτηκα "Δεν το πιστεύω, γαμώτο".
Ο Κένι ταίριαζε απόλυτα στο σκίτσο του Μάνι Γκέριν.
Ήμουν σίγουρος ότι είχαμε τον Μάνι Γκέριν.
Τον ρωτήσαμε "Γιατί έχεις την ταυτότητα της Αϊρίν; Την ξέρεις;"
"Ναι, την ξέρω.
Νομίζω ότι ήταν φίλη της μητέρας μου".
Του είπαμε "Κένι, σκέψου την Αϊρίν.
Ίσως είναι ζωντανή κάπου. Ίσως μας βοηθήσεις να τη βρούμε.
Μίλα μας. Τι θα έκανες αν ήταν η μητέρα σου;"
Αναθαρρήσαμε λίγο.
Είχε δάκρυα στα μάτια. Το θυμάμαι.
Σκέφτηκα ότι θα μας μιλούσε
και θα ομολογούσε την ενοχή του.
Αλλά μετά από λίγο,
ήταν σαν να γύρισε ο διακόπτης μέσα του.
Σταμάτησε να μιλάει, έγινε ψυχρός και ζήτησε δικηγόρο.
Όταν έφυγα,
ήμουν απολύτως σίγουρος ότι είχε σχέση με την εξαφάνιση της Αϊρίν.
Η μητέρα του, η Σάντε Κάιμς, ήταν στα γραφεία του FBI.
Περίμενε το κατηγορητήριο για το κλεμμένο αμάξι.
Ήλπιζα οι ντετέκτιβ που την ανέκριναν
να είναι πιο τυχεροί από μας.
Αλλά ζήτησε δικηγόρο,
και η ανάκριση σταμάτησε.
Ψάξαμε το ιστορικό τους.
Να δούμε για τι είχαν συλληφθεί.
Ο Κένι δεν είχε μπλεξίματα με τον νόμο.
Όταν ψάξαμε τη Σάντε…
Δεν φαντάζεστε τι φρικαλεότητες βρήκαμε.
Κάποια στιγμή, μου ανέθεσαν το ρεπορτάζ
για το τι συνέβη στην Αϊρίν Σίλβερμαν στη Νέα Υόρκη.
Έμαθα ότι η Σάντε Κάιμς
έμεινε ορφανή ως παιδί,
και πήγαινε από σπίτι σε σπίτι,
απ' το ορφανοτροφείο σε σπίτια φίλων.
Ήταν πολύ φτωχή.
Γνώρισε τον Κένεθ Κάιμς Σίνιορ το 1970.
Ήταν εργολάβος
και είχε μια αλυσίδα μοτέλ.
Είχαν σπίτι στις Μπαχάμες,
ένα σπίτι πάνω στον ωκεανό στη Χονολουλού,
ένα σπίτι στο Λας Βέγκας.
Ζούσαν μες στη χλιδή.
Μερικά χρόνια αφότου γνωρίστηκαν,
απέκτησαν τον Κένεθ Κάιμς Τζούνιορ.
Η Σάντε Κάιμς είχε μεγάλη αδυναμία στον Κένεθ.
Έλεγχε ό,τι έκανε ο Κένεθ.
Του έκανε μαθήματα στο σπίτι. Δεν τον έστειλε σχολείο.
Ο Κένι έκανε ό,τι έλεγε η μαμά.
Την υπάκουε τυφλά.
Ήξερε πώς να εκμεταλλεύεται καταστάσεις για να επωφελείται.
Η Σάντε ήταν απατεώνισσα.
Μη με τραβάς όταν δεν…
Είχε 11 διαφορετικά ψευδώνυμα
στο ιστορικό συλλήψεών της.
Είχε συλληφθεί για ασφαλιστική απάτη,
κλοπές χρημάτων.
Νομίζω ότι η Σάντε Κάιμς λάτρευε τον κίνδυνο.
Ήθελε να δει μέχρι πού θα έφτανε χωρίς να μπλέξει.
Είχε πει ότι ο άντρας της ήταν πρέσβης,
και με κάποιον τρόπο την κάλεσαν σε μια δεξίωση
προς τιμήν του Τζέραλντ Φορντ.
Υπάρχει μια φωτογραφία όπου εκείνη κι ο Κένεθ
σφίγγουν το χέρι του προέδρου Φορντ.
Μέχρι και σήμερα, κανείς δεν ξέρει
πώς ξεγλίστρησε απ' τη Μυστική Υπηρεσία.
Έμπαινε στο δωμάτιο,
κι όλοι την κοιτούσαν κι έλεγαν "Δείτε τι φοράει!"
"Θεέ μου, τι κοσμήματα!"
"Σίγουρα είναι του κύκλου".
Κάτι άλλο που μας έκανε εντύπωση
ήταν μια κατηγορία του 1985 για καταναγκαστική εργασία.
Η Σάντε Κάιμς προσλάμβανε κοπέλες απ' το Μεξικό
για να καθαρίζουν τα σπίτια της.
Τους φέρονταν πολύ άσχημα.
Κλείδωνε τις οικιακές βοηθούς στα δωμάτιά τους.
Μία απ' αυτές κατέθεσε στη δίκη
ότι την είχε κάψει με σίδερο.
Της έδωσαν το ψευδώνυμο "Δράκαινα".
Μιλάμε για τρελά πράγματα.
Είναι ψυχοπαθής.
Η Σάντε καταδικάστηκε σε πενταετή φυλάκιση.
Όμως, ο άντρας της δεν πήγε ποτέ σε δίκη γι' αυτήν την υπόθεση.
Εξέτισε τα τρία απ' τα πέντε χρόνια.
Έπειτα, ο Κένεθ Κάιμς Σίνιορ πέθανε το 1994
από ανεύρυσμα εγκεφάλου.
Όταν πέθανε, η ζωή της Σάντε ανατράπηκε ριζικά.
Αναρωτιόταν πώς θα συνέχιζε αυτόν τον τρόπο ζωής.
Ήθελε να βγαίνει πάντα κερδισμένη.
Αφότου πέθανε ο πατέρας,
μητέρα και γιος έγιναν αχώριστοι.
Μαζί έκαναν τις κομπίνες τους.
Ήταν πολύ επικίνδυνο να είσαι φίλος των Κάιμς.
Άτομα που ήξεραν εξαφανίζονταν από το πουθενά.
Ένας απ' αυτούς ήταν ο Ντέιβιντ Κάζντιν.
Ο Ντέιβιντ Κάζντιν ήταν συνεργάτης της Σάντε και του Κένεθ.
Συνέταιρος, κατά κάποιον τρόπο.
Πλαστογράφησε δάνειο για το σπίτι του Ντέιβιντ Κάζντιν.
Του έστειλαν αιτήματα πληρωμών
για ένα δάνειο περίπου 300.000 δολαρίων
για το οποίο δεν είχε ιδέα.
Πήγε στις αρχές.
Μετά από λίγο,
βρήκαν το πτώμα του Κάζντιν σε κάδο απορριμμάτων στο αεροδρόμιο.
Αλλά η Αστυνομία του Λος Άντζελες δεν είχε αρκετά στοιχεία
για να συλλάβει τους Κάιμς για τον φόνο του Κάζντιν.
Τότε η Σάντε κι ο Κένι
ήρθαν ως τη Νέα Υόρκη με το κλεμμένο αμάξι
για να νοικιάσουν το διαμέρισμα στην πολυκατοικία της Αϊρίν.
Γινόταν λόγος για το αν έπρεπε να εκδοθούν στο Λος Άντζελες
για τον φόνο του Ντέιβιντ Κάζντιν
ή αν έπρεπε να μείνουν στη Νέα Υόρκη.
Σας έχω νέα.
Όταν γίνεται φόνος στη Ν. Υόρκη,
η υπόθεση μένει στη Νέα Υόρκη μέχρι να ολοκληρωθεί.
Πιστέψτε με, υπήρχε ακόμα πάρα πολλή δουλειά
που έπρεπε να γίνει.
Έχουμε αποκλειστικές εικόνες της μονάδας αστυνομικών σκύλων
και των ειδικών της Σήμανσης που πηγαίνουν στο γκαράζ
όπου βρίσκεται το αμάξι που οδηγούσε ο Κάιμς.
Είχαμε ένταλμα για το πράσινο σεντάν.
Ανοίξαμε το πορτμπαγκάζ.
Τίποτα, μόνο σκουπίδια.
Όλα ήταν μαζεμένα στο πίσω κάθισμα.
Κι είχε πολλή σαβούρα.
Οκτώ ώρες μας πήρε να ψάξουμε το αμάξι.
Βρήκαμε κουτί από ένα τέιζερ.
Βρήκαμε ένα υγρό
που έπειτα μάθαμε ότι ήταν αναισθητικό φάρμακο.
Βρήκαμε την κάρτα κοινωνικής ασφάλισης της Αϊρίν
και άλλα χαρτιά με το όνομα της Αϊρίν.
Βρήκαμε διάφορες περούκες, κοριούς.
Βρήκαμε 15 τετράδια στο αμάξι
με λεπτομερείς σημειώσεις για κάθε κίνηση της Αϊρίν.
Αν το δούμε συνολικά, μιλάμε για σοβαρά στοιχεία.
Οι σημειώσεις έγραφαν και πώς θα έπαιρναν το σπίτι της Αϊρίν.
"Να βρούμε συμβολαιογράφο και τους τίτλους ιδιοκτησίας".
Στο αμάξι βρήκαμε κι ένα κασετόφωνο
με κασέτες.
Τις ακούσαμε.
Σε μία απ' αυτές, ακούσαμε τη Σάντε
που έκανε ότι τηλεφωνούσε στην Αϊρίν
για να της πει ότι είχε κερδίσει ένα ταξίδι για το Λας Βέγκας.
-Καλύτερα να καθίσετε. -Εντάξει.
Σας έχω μια υπέροχη έκπληξη.
Τι;
Κερδίσατε ένα δωρεάν ταξίδι.
Με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Πτήσεις και ξενοδοχεία.
Ο σκοπός του τηλεφωνήματος
ήταν η Αϊρίν Σίλβερμαν να της πει από το τηλέφωνο
τον αριθμό κοιν. ασφάλισης.
Λοιπόν, κάθεστε;
Ναι, κάθομαι.
Αναρωτιέμαι ποια είναι η παγίδα.
Καμία παγίδα.
Πείτε μου τον αριθμό κοιν. ασφάλισης.
Ήθελε τις πληροφορίες
για να πλαστογραφήσει τους τίτλους ιδιοκτησίας.
Βασικά, δεν ξέρω τον αριθμό μου.
Χρειάζομαι τον αριθμό σας για να σας στείλω τις πληροφορίες.
Προσπάθησε με πολλούς τρόπους ν' αποσπάσει τον αριθμό,
αλλά η Αϊρίν αρνούνταν πεισματικά.
Λοιπόν, στείλτε μου εσείς ό,τι πληροφορίες έχετε,
κι αν μου αρέσει η ιδέα,
θα σας δώσω τον αριθμό κοινωνικής ασφάλισης.
Μ' όλες αυτές τις πληροφορίες,
δεν είχαμε να κάνουμε με εξαφάνιση.
Επρόκειτο για θύμα ανθρωποκτονίας.
Είχα ένα εξαιρετικό μέντιουμ.
Μόλις κάθισα, με κοίταξε και μου είπε
"Τα θερμά μου συλλυπητήρια".
Είπε "Η φίλη σου δεν είναι πια μαζί μας".
Ένιωσα απίστευτη θλίψη και στενοχώρια εκείνη τη στιγμή.
Πέρασα κατευθείαν στην άρνηση.
Σκεφτόμουν "Ίσως κάνει λάθος αυτήν τη φορά".
Εφόσον επρόκειτο για ανθρωποκτονία,
χρειαζόμασταν το πτώμα για να τους βάλουμε φυλακή.
Ξέραμε ότι το έκαναν, αλλά χωρίς πτώμα,
ήταν πολύ πιθανό να τη γλίτωναν.
Εγώ ήμουν πολύ θυμωμένος.
Ήθελα να γυρίσω πίσω τον χρόνο
και να πλακώσω τον Κένι για να μου μιλήσει.
19 ΙΟΥΛΙΟΥ 1998 14 ΗΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΑΪΡΙΝ
Είχαμε βάλει γραμμή πληροφοριών
για όποιον είχε δει πουθενά το πράσινο σεντάν.
Ψάχναμε όλα τα στοιχεία που μαθαίναμε.
Ψάξαμε στο Μέντοουλαντς του Νιου Τζέρσεϊ.
Είναι δύσκολο μέρος.
Είναι μια βαλτώδης περιοχή με πυκνή βλάστηση.
Είναι πολύ χάλια.
Είναι μια πολύ βρόμικη περιοχή που ζέχνει.
Αλλά τέλεια για να θάψεις πτώμα.
Βρήκαμε διάφορα σκουπίδια.
Πεταμένα μπουκάλια, βαλίτσες
και ξεβράσματα του Κόνι Άιλαντ,
δηλαδή προφυλακτικά και ταμπόν.
Θέλαμε απεγνωσμένα να βρούμε το πτώμα της Αϊρίν Σίλβερμαν.
Πρέπει να ερευνάται κάθε πληροφορία που μαθαίνουμε.
Όσο τρελό κι αν ακουστεί,
θυμάμαι να είμαι στο γραφείο μια μέρα.
Μια γυναίκα ήρθε στο γραφείο μ' ένα νεκρό κοτόπουλο.
Το πρόσεξα λόγω της γαμημένης μπόχας.
Βρομοκοπούσε σ' όλο το γραφείο.
Μας είπε ότι στον πρωκτό του νεκρού κοτόπουλου
υπήρχε ένα σημείωμα που έγραφε πού ήταν το πτώμα της Αϊρίν Σίλβερμαν.
Είπα "Σήκω και φύγε από δω, γαμώτο".
Την έδιωξαν απ' το γραφείο.
Πήγαν και το κοτόπουλο και εκείνη
στην 126η Οδό, στη λεωφόρο Άμστερνταμ,
όπου υπήρχε μια φάρμα, ένα εργοστάσιο πουλερικών.
Εξέτασαν το κοτόπουλο.
Όσον αφορά εκείνο το κοτόπουλο,
δεν είχε κανένα σημείωμα στον κώλο του.
Ήταν απ' τις κάπως χιουμοριστικές στιγμές εκείνης της έρευνας.
Είχαμε πιεστεί πολύ.
Ψάχναμε κάθε πληροφορία που μαθαίναμε.
23 ΙΟΥΛΙΟΥ 1998 18 ΗΜΕΡΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Οι Κάιμς ήταν στη φυλακή για το κλεμμένο αμάξι.
Ακούγαμε τα τηλεφωνήματά τους.
Ακούσαμε ένα τηλεφώνημα της Σάντε Κάιμς
που μιλούσε σ' έναν ιδιωτικό ερευνητή της υπεράσπισης.
Του έλεγε να πάει στο ξενοδοχείο The Plaza
για να πάρει μια τσάντα.
Εγώ κι ένας άλλος ντετέκτιβ μπήκαμε στο περιπολικό
και πήγαμε στο The Plaza, με τις σειρήνες να ηχούν.
Ο επικεφαλής ασφαλείας ήταν πρώην ντετέκτιβ.
Είπε "Ένας ιδιωτικός ερευνητής ήρθε και πήρε την τσάντα".
Μας είπε το όνομά του.
Ένας άλλος ντετέκτιβ έψαχνε την άδεια του ιδιωτικού ερευνητή.
Πήγαμε στο γραφείο του, που ήταν κοντά στο δημαρχείο.
Στην αρχή, αρνήθηκε ότι πήρε την τσάντα.
Του είπαμε "Ξέρουμε ότι πήγες και την πήρες.
Πώς λες να ήρθαμε έτσι ξαφνικά στο γραφείο σου;"
Αποφάσισε να μας δώσει την τσάντα.
Ήταν πολύ σημαντική πρόοδος στην υπόθεση.
Σ' εκείνη την τσάντα
βρήκαμε ένα 22άρι πιστόλι,
ένα πληρεξούσιο με την υπογραφή της Αϊρίν Σίλβερμαν
κι ένα αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας
υπογεγραμμένο απ' την Αϊρίν Σίλβερμαν.
Ο τίτλος ιδιοκτησίας έγραφε
ότι το σπίτι θα πωλούνταν στην Atlantis Group.
Μάθαμε ότι ήταν εικονική εταιρεία
στο όνομα της Σάντε Κάιμς.
Κάναμε ανάλυση γραφικού χαρακτήρα,
και σύντομα αποδείχθηκε ότι τα έγγραφα ήταν πλαστογραφημένα.
Είχαν επικυρωθεί και υπογραφεί από συγκεκριμένη συμβολαιογράφο.
Μόλις βρήκαμε τη συμβολαιογράφο, την ανακρίναμε.
Μας είπε ότι πήγε στο σπίτι της Αϊρίν Σίλβερμαν.
Βρέθηκε σ' ένα μισοσκότεινο δωμάτιο.
Δεν είχε πολύ φως.
Η Σάντε Κάιμς έκανε πως ήταν η Αϊρίν στο κρεβάτι.
Φορούσε κόκκινη περούκα και κάτι που της κάλυπτε το πρόσωπο.
Σαν να φορούσε την κάπα της Κοκκινοσκουφίτσας.
Είχε μια ταυτότητα, που ήταν πλαστή.
Το επικύρωσε, και τέλος.
Ζητήσαμε απ' τη συμβολαιογράφο ν' αναγνωρίσει τη Σάντε και τον Κένι Κάιμς
στην εισαγγελία.
Ήμουν με τη Σάντε Κάιμς.
Την πρόσεχα πριν πάει για την αναγνώριση.
Ήμασταν μόνοι μας στην αίθουσα.
Ήξερα ότι ήταν απατεώνισσα,
οπότε παρέμεινα σ' επιφυλακή
και δεν ήθελα να της επιτρέψω ν' αρχίσει να μου μιλάει.
Λίγο αργότερα, της έλεγα
"Ναι, έχω χωρίσει. Μένω στο Γιόνκερς, έχω δύο παιδιά".
Δεν έπρεπε να την αφήσω να μου πιάσει κουβέντα.
Αλλά είχε την ικανότητα να σε χαλαρώνει,
σε σημείο που ν' απαντάς σε ό,τι ερώτηση κι αν σου κάνει.
Έτσι αποσπούσε πληροφορίες απ' τον κόσμο.
Σταμάτα!
Για να κάνει τις κομπίνες και τις απάτες της.
Η συμβολαιογράφος αναγνώρισε τη Σάντε χωρίς να διστάσει καθόλου.
Τα πλαστογραφημένα έγγραφα
έγιναν πολύ σημαντικά για την υπόθεση.
Ήταν το κίνητρο.
Έδειξαν πολύ ξεκάθαρα
ότι οι Κάιμς ήθελαν να παρουσιάσουν μια ψεύτικη συναλλαγή
για να φανεί ότι η Αϊρίν Σίλβερμαν τους πουλούσε το σπίτι.
Ακόμα και χωρίς πτώμα,
πιστεύαμε ότι μπορούσαμε να τους κατηγορήσουμε για ανθρωποκτονία.
Πέντε μήνες μετά την εξαφάνιση της Αϊρίν,
τον Δεκέμβριο του 1998,
οι Κάιμς επιτέλους κατηγορήθηκαν για δολοφονία δευτέρου βαθμού,
για διάρρηξη, ληστεία και λαθρακρόαση.
Τους απαγγέλθηκαν 84 κατηγορίες.
Μιλάμε για πολλές κατηγορίες.
Η Κάιμς απ' το κελί της ισχυρίζεται πως είναι αθώα.
Βοηθήστε μας.
Ζητώ τα συνταγματικά μας δικαιώματα
για δίκαιη δίκη, δικαστή και δικαστήριο,
για ν' αποδειχθεί η αθωότητα του υπέροχου νεαρού γιου μου.
Ήταν πολύ παράξενο που η Σάντε κι ο Κένι Κάιμς
μίλησαν τόσες φορές στα ΜΜΕ,
ενώ περίμεναν τη δίκη τους.
Εγώ κι ο γιος μου είμαστε αθώοι.
Πρόκειται για μια τρομερή, σατανική σκευωρία.
Η αστυνομία κάνει τεράστιο λάθος.
Σας έχουν κάνει να πιστεύετε κάποια πράγματα για μας
που είναι τελείως αναληθή.
Είμαστε αθώοι.
Έπαιζαν φοβερό θέατρο.
Ήθελαν να το παρουσιάσουν λες και τους κατηγορούσαμε άδικα.
"Σας μοιάζει ο γιος μου για δολοφόνος;"
Οι Κάιμς κλήθηκαν να μιλήσουν στην εκπομπή 60 Minutes.
Δεν έμοιαζαν να έχουν σχέση μητέρας και γιου.
Κρατιούνται απ' το χέρι. Ο Κένι κάνει κομπλιμέντα στη μητέρα του.
Είναι πανέμορφη γυναίκα, στο μυαλό και στην ψυχή,
και σε εμφάνιση.
Ήταν μια πολύ παράξενη σχέση
μεταξύ μητέρας και γιου, δυο ενηλίκων.
Υπήρχαν υποψίες ότι είχαν αιμομικτική σχέση.
Προσωπικά, δεν το πιστεύω.
Εγώ πιστεύω
ότι εκείνη έλεγχε κάθε πτυχή της ζωής του.
Κοίτα με, Κένι.
Προετοίμασε τον Κένι για να γίνει δολοφόνος.
Η υπόθεση εκδικάστηκε τον Ιανουάριο του 2000,
ενάμιση χρόνο περίπου μετά την εξαφάνιση της Αϊρίν.
Το βασικό επιχείρημα της υπεράσπισης
ήταν "Πώς θα γίνει καταδίκη χωρίς πτώμα;"
Δεν είχε κι άλλα επιχειρήματα η υπεράσπιση.
Η δίκη, όμως, κράτησε για τέσσερις μήνες,
και πήγε αρκετά καλά.
Η Σάντε κι ο Κένι Κάιμς κρίθηκαν ένοχοι
για όλες τις κατηγορίες.
Ο καθένας τους καταδικάστηκε σε 125 χρόνια και ισόβια.
Η Σάντε πίστευε ότι ήταν πιο έξυπνη απ' όλους.
Οι απάτες τής έδιναν ζωή, όπως το αίμα στον Δράκουλα.
Θα πω το εξής.
Βρήκαμε μια λίστα στην κατοχή τους με άλλους 16 Νεοϋορκέζους
που ήταν στόχοι των Κάιμς.
Ελέγξαμε ότι όλοι τους ήταν καλά.
10 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2000 ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Τον Οκτώβριο του 2000,
όταν η Σάντε και ο Κένι
περίμεναν να εκδοθούν στην Καλιφόρνια,
όπου θα δικάζονταν για τον φόνο του Ντέιβιντ Κάζντιν,
μου ανέθεσαν να κάνω ένα ντοκιμαντέρ για το Court TV.
Ο Κένι δέχτηκε να μου δώσει συνέντευξη.
Μπήκε φοβισμένος στην αίθουσα.
Είχε πολύ σκοτεινά, κατάμαυρα μάτια,
που ήταν σαν να με διαπερνούσαν.
Ο εικονολήπτης κι ο ηχολήπτης μας τραβούσαν.
Μέσα σε 40 λεπτά, είχε ζητήσει τρία διαλείμματα.
Αν μου επιτρέπετε,
να κάνουμε ένα διάλειμμα σε δέκα λεπτά;
Στο τελευταίο διάλειμμα, μου ζήτησε να του πάρω κάτι να φάει.
Πήγα στους αυτόματους πωλητές.
Πήγα να του δώσω τα πράγματα.
Και πριν το καταλάβω,
είναι πίσω μου με το δεξί του χέρι στον λαιμό μου.
Μου είπε "Είσαι όμηρος πλέον".
Άρχισαν να ηχούν σειρήνες.
Ο Κένι παρατήρησε ότι η κάμερα έγραφε ακόμα.
Είπε "Κλείσε την κάμερα, γαμώτο!"
Εικονολήπτη, σταμάτα!
Ένιωθα αηδιασμένη που ήμουν τόσο κοντά του.
Ένιωθα την καρδιά του που χτυπούσε πίσω μου.
Ένιωθα τον ιδρώτα του.
Θυμάμαι ότι έπαιζε μ' ένα στυλό.
Σκέφτηκα αμέσως "Θα με καρφώσει με το στυλό".
Είχαν έρθει σωφρονιστικοί υπάλληλοι και του έλεγαν
"Κένεθ, ηρέμησε.
Δεν θα καταφέρεις τίποτα έτσι".
Τον ρώτησα "Γιατί το κάνεις αυτό;"
Κι αμέσως είπε
"Η μητέρα μου είναι ηλικιωμένη. Δεν θ' αντέξει άλλη δίκη.
Θέλω να μας εκδώσετε στον Καναδά".
Ήταν πολύ τρομακτικό.
Είχαν περάσει πέντε βασανιστικές ώρες.
Του είπα
"Κένεθ, ξέρεις να προσεύχεσαι;
Ας προσευχηθούμε μαζί".
Και είπε "Ναι, ξέρω".
Απλώθηκε μια ηρεμία στο πρόσωπό του.
Αφού προσευχηθήκαμε,
ένας διαπραγματευτής ομηρίας τού είπε
"Κένι, έχει περάσει πολλή ώρα.
Αυτή είναι η κάρτα μου. Άσε με να σε βοηθήσω".
Ο Κένι πήγε να την πάρει,
άρα άφησε εμένα.
Αυτή ήταν η ευκαιρία μου να φύγω τρέχοντας απ' την αίθουσα.
Μέσα βρίσκονταν περίπου έξι άντρες.
Έπεσαν πάνω του.
Δεν κοίταξα πίσω μου. Συνέχισα να τρέχω.
Ένιωθα πολύ ευγνώμων που ήμουν ζωντανή.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2003 ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ
Ο Κάιμς κι η μητέρα του σκότωσαν μια πλούσια χήρα.
Παραδέχεται κι άλλον φόνο.
Ξάφνιασε το δικαστήριο
δηλώνοντας ένοχος για τον φόνο του Ντέιβιντ Κάζντιν.
Έκανε συμφωνία συνεργασίας
με την εισαγγελία του Λος Άντζελες.
Κατέθεσε εναντίον της μητέρας του.
Ομολόγησε ότι δολοφόνησε τον Ντέιβιντ Κάζντιν
και την Αϊρίν Σίλβερμαν,
με αντάλλαγμα μια ποινή που δεν περιλάμβανε τη θανατική ποινή,
για κανέναν απ' τους δυο τους.
Ο Κένι είπε ότι η Αϊρίν χτύπησε την πόρτα του.
Την έβαλε στο διαμέρισμα.
Την αναισθητοποίησε με τέιζερ.
Τη στραγγάλισε.
Την τύλιξε με την κουρτίνα μπάνιου
και την έδεσε με ταινία.
Την έβαλε σε μια τσάντα.
Την έβαλε στο πορτμπαγκάζ.
Πήγε στο κέντρο μέσω της σήραγγας Λίνκολν.
Είδε έναν κάδο απορριμμάτων
κι έβαλε το πτώμα της μέσα στον κάδο.
Αποδόθηκε δικαιοσύνη.
Αλλά δεν βρήκαμε το πτώμα της Αϊρίν.
Θα με βαραίνει μέχρι να πεθάνω.
Μια τόσο σπουδαία γυναίκα, που συνεισέφερε στην κοινωνία,
δεν μπόρεσε ν' αναπαυτεί εν ειρήνη,
δεν ενταφιάστηκε.
Για μένα, η υπόθεση παραμένει ανοιχτή.
Ελπίζω μια μέρα να βρουν τη σορό της και DNA,
και να μου πουν "Βρήκαμε την Αϊρίν".
Δεν πιστεύω ότι θα γίνει αυτό.
Αλλά ασφαλώς και το ελπίζω.
Θα 'θελα πολύ να μάθω κάτι τέτοιο.
Μου πήρε δέκα χρόνια για ν' αποδεχτώ
ότι κάποιος όντως τη σκότωσε.
Φανταζόμουν ότι κρατούσαν κάπου την Αϊρίν,
ότι την είχαν στείλει σε κάποια πόλη,
ότι θα εμφανιζόταν κάποτε.
Αλλά τα τελευταία χρόνια το αποδέχτηκα.
Αποδέχτηκα ότι δεν είναι πια μαζί μας.
Αλλά μου χαμογελά από ψηλά κάθε μέρα.
Όποτε περνώ απ' την 65η Οδό,
κοιτάζω ψηλά και βλέπω εκείνο το όμορφο σπίτι.
Τη χαιρετώ σιωπηλά.
Και της λέω σιωπηλά ότι μου λείπει.
Μ' ενημέρωσαν
ότι στο δωμάτιο ενός πελάτη έσταζε νερό το ταβάνι.
Το Soho House είναι μια κλειστή, πολυτελής λέσχη.
Μια γυναίκα νεκρή στην μπανιέρα.
Το θύμα ήταν η Σίλβι Κασέι,
μια 33χρονη γυναίκα.
Ήταν σχεδιάστρια μόδας. Σχεδίαζε μαγιό.
Ήταν το τέλειο μέλος του Soho House.
Είχε έρθει με τον φίλο της, κι αυτός δεν ήταν πια εκεί.
Οπότε, ναι, ήταν περίεργο.
Βρήκαμε το μέιλ που έλεγε "Άντε γαμήσου".
Σχηματίζεται μια εικόνα.
Ελπίζεις να μη σου τύχουν ποτέ κάποιες καταστάσεις.
Δεν ξεχνιέται έτσι απλά αυτό που έγινε στο δωμάτιο.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Περδικάκη γινε στο δωμάτιο.