MANHATTAN ADASI'NDA
CİNAYET DAVALARINA BAKAN İKİ DEDEKTİF EKİBİ VARDIR.
KUZEY MANHATTAN VE GÜNEY MANHATTAN.
ÇÖZÜLMESİ ZOR VE VAHŞİ CİNAYETLERİ SORUŞTURMAKLA GÖREVLİDİRLER.
BU YAPIM ONLARIN HİKÂYELERİNİ ANLATIR.
Merhaba.
Adım Kenneth Kimes.
Beni aslında tanımıyorsunuz.
Beni tanıdığınızı sanabilirsiniz ama tanımıyorsunuz.
Annemi tanıdığınızı sanabilirsiniz ama tanımıyorsunuz.
Oğlum ve ben masumuz.
Bu büyük, kötü niyetli bir örtbas.
Polis korkunç bir hata yaptı.
Sante ve Kenny Kimes'ın ilişkisinde bir anne-oğul ilişkisinden fazlası var.
Kimes ailesinin hayatına giren insanlar ortadan kayboldu.
Telefon geldi. Arkadaşım Irene kaybolmuş.
82 yaşındaki sosyetik bir kadın evinden kayboldu.
İstisnasız her gün Emniyet Müdürlüğü'nden beni aradılar.
Basit bir şey soruyorlardı. "Irene nerede?"
Nerede olduğunu bilmiyoruz ama onun için dua ediyoruz.
Oğlumla her akşam 11.00'de dua ediyorum.
İyi olması için dua ediyoruz ama nerede olduğunu bilmiyoruz.
Biz masumuz. Haklarımız verilirse bunu ispatlarız.
Görevimiz salimen eve dönüp huzurlu uyumanızı sağlamaktır.
Yakınlarını kimin öldürdüğünü bilmek bir aile için önemlidir.
En önemli şey kurbanlara merhamet göstermektir.
İşin aslını öğrenmeyi hep sevmişimdir.
Aslında ne oldu?
Gerçeği bulmak istersiniz. Dedektiflerin işi budur.
İçgüdünüz insanlara yardım etmektir.
New York'ta, New York Emniyeti'nde…
Olay bu.
CİNAYET VAKALARI: NEW YORK
1997'de üçüncü derece dedektifliğe terfi olduğumda
10 yıllık bir New York polisiydim.
Washington Heights'taki 34'üncü Karakol'dan
Manhattan'ın Yukarı Doğu Yakası'ndaki 19'uncu Karakol'a geldim.
Burası muhtemelen New York'un en zengin bölgesidir.
Cinayet vakaları olsa da diğer karakollarla kıyaslanamazdı.
Karakola geleli bir yıl olmuştu. Beşinci Cadde'de hırsızlık yaşandı.
Olay yerine gittik. Mary Tyler Moore'un dairesiydi.
Bu tür vakalara bakıyorduk.
Görev alanımız 59'uncu Cadde'yle 95'inci Cadde arası,
Beşinci Cadde'den Doğru Nehri'ne kadar.
Büyük bir alan.
Birçok yüksek bina var ve yoğun bir nüfusa sahip.
Tayin sonrası kültür şoku yaşadım.
Bir anda varoştan lüks semte geldim.
4 TEMMUZ 1998
5 TEMMUZ 1998
1998 yılı 4 Temmuz hafta sonunda New York hayalet şehre döndü.
Özellikle de Yukarı Doğu Yakası. Herkes Hamptons'taki evine gitti.
5 Temmuz'da ben ve üç dedektif çalışıyorduk.
Diğerleri izindeydi.
18.32
Bir kayıp ihbarı yapıldı.
82 yaşındaki Irene Silverman'ın kaybolduğu bildirildi.
Kıdemsiz dedektif olduğumdan diğer iki dedektif "Bu iş senin" dedi.
"Lanet olsun" dedim.
Kimse kayıp vakası istemez.
Genelde birileri hafta sonu için bir yerlere gitmiştir
ve kimseye haber vermemiştir.
Genelde geri gelirler ve dosya kapanır.
Ama kontrol etmemiz gerekiyordu.
Atlayıp kadının evine gittik.
Madison Caddesi'nin hemen yakınında, 65'inci Cadde'de yer alan güzel bir evdi.
Doğu Harlem'de sosyal konutta büyüyen ikinci derece bir dedektiftim.
Aklıma ilk gelen şuydu.
"Bu milyon dolarlık binaya herhâlde ilk kez geliyorum."
Kireç taşından yapılan bina beş katlıydı. Çatı katı ve terası vardı.
Beni etkileyen çok fazla bina olmamıştır.
Orayı görünce "Bu ev çok pahalı olmalı. Kadın çok varlıklı" dedim.
Eve vardığımızda kimse yoktu.
Sadece Irene Silverman'ın hizmetçisi ve kişisel asistanı Jeff vardı.
Personel şöyle söyledi.
"Dün gece 4 Temmuz partisi verdi. Birçok konuk geldi. Çok eğlendiler."
Personel onu en son ertesi sabah 11.45'te görmüş.
Irene kestirmeye gitmiş.
Marta saat 16.30'da Irene'in odasına gidip kapısını çalmış
ama Irene cevap vermemiş.
Odaya girdiğinde Irene'in odada olmadığını fark etmiş.
O günü hiç unutmayacağım. Hayatımın en üzücü günlerinden biriydi.
Telefon çaldı. Arayan Jeff'ti.
Ses tonundan çok ciddi bir şey olduğunu,
bir şey yaşandığını anladım.
Jeff "Irene yanında mı?" dedi. "Hayır" dedim.
Genelde pazarları buluştuğumuz için bana cevabı şu oldu.
"Senin yanında olmasını umuyorduk."
"Saat 12.00'den beri kayıp" dedi.
"Ne oldu?" diye sordum. "Bilmiyoruz" dedi.
"Hemen geliyorum" dedim.
Eve vardığımda tüm personel oradaydı.
Bir anda herkes telaşa kapıldı.
Evin hanımı kaybolmuştu.
Irene'in hiçbir zaman evden tek başına çıkmadığını söylediler.
Dükkâna giderken hep biri ona eşlik edermiş.
Hep yanında biri olurmuş.
Aynı zamanda cin gibi bir kadın olduğunu söylediler.
Alzheimer, demans gibi bir sorunu yokmuş.
POLİS KAYDI
Bütün evi aradık.
Partiye gelen konukları da sorgulamak için
konukların izini sürdük, isimlerini aldık.
Anahtarlarının kayıp olduğunu söylediler.
Hep hazırda parası olduğunu, 10.000 doların kaybolduğunu söylediler.
Parayı sakladığı yeri gösterdiler.
O zarf kaybolmuştu.
Çalışanları Irene'in onlara aileden biri gibi davrandığını söyledi.
Irene'i bu kadar önemsemeleri beni çok etkilemişti.
Bu Irene Silverman'ın karakteri hakkında çok şey anlatıyordu.
Çalışanları onu tüm kalbiyle seviyordu, kendilerini ona adamıştı.
Irene'in ailesi olmadığını söylediler.
Sosyetik biriydi. Sizi sevdiyse sizi hemen arkadaşı olarak görürdü,
sizi evindeki partilere davet ederdi.
Ailesinin parçası olurdunuz.
Onu tanıdıkça daha çok sevmeye başladım.
Onunla vakit geçiresim geldi.
Parti verdiğinde ilgi odağı olurdu.
Sevgili Teyze filmindeki gibiydi.
Alan, canım. Seni gördüğüme sevindim. Edna, dün seni aradım…
-Merhaba Mame. -Merhaba. Geliyorum.
Onun kadar dikkat çeken biri yoktu.
Irene Silverman'la ilk kez 1994'te tanıştım.
Kariyerimin zirvesindeydim.
Anna Wintour'un desteklediği İlk Asyalı tasarımcıydım.
Şaşaalı bir Noel Arifesi partisine konuk oldum.
Arkadaşım mutfağa koştu.
"Hanımefendi geldi. Onunla tanış. Herkes onunla tanışmak ister" dedi.
Beni onunla tanıştırdılar.
Ufacık tefecik 1,52 m boyunda biri olsa da olağanüstü bir kadındı.
Giyim tarzı, tavırları çok çekiciydi. Göz alıcı biriydi.
"Bana çay içmeye gel" dedi.
Gece yarısına kadar orada kaldım. Çok eğlendik.
Harika hikâyeler anlattı.
17 yaşında Radio City'de balerin olmuş.
Bir gösterisine Samuel Silverman da gelmiş ve Irene'e abayı yakmış.
Flört döneminden sonra evlenmişler. Samuel finans sektöründeymiş.
Irene evlendikten sonra gösterişli bir hayat yaşamaya başlamış.
Kocası öldükten sonra bu büyük malikânede yalnızlık çekmiş.
Kendini eğlendirmek için
otelde kalmak istemeyen varlıklı kişilere evin tüm güzel odalarını kiralamış.
Çalışanlarının verdiği ifadeye göre
binaya girişte tam arka kısımda bir kapı varmış.
O kapı birinci kattaki dairenin kapısıymış
ve daireyi kiralayan kişi Manny Guerin adlı beyaz bir erkekmiş.
Çalışanların ifadesine göre
Irene Silverman kiracıların geçmişini araştırırmış.
Ama bu kiracının geçmişini araştırmamış.
Irene'in kasabı Irene'le kiracının ortak arkadaşıymış.
Irene'in evini Manny Guerin'e o tavsiye etmiş.
14 Haziran'da bir aylık kira bedeli olarak 6.000 doları peşin ödemiş.
1B DAİRESİ, İLK AY KİRASI 6.000 DOLAR NAKİT
Çalışanların söylediğine göre
Irene binaya taşınır taşınmaz kiracının iyi biri olmadığını düşünmüş.
Irene'in fuayede çalışanlarla konuşmalarını dinlermiş.
Dinlediğinden eminlermiş çünkü kiracının ayaklarını görürlermiş.
Manny'nin takip ettiği diğer bir kişi binada yaşayan "Eva" adlı bir kadınmış.
Kadının yaşlı olduğunu, iyi giyindiğini söylediler.
İddiasına göre Manny, Eva'yla çalışmış. Onun yardımcısıymış.
Irene'in ofisine girdiğimizde masasında evraklar bulduk.
1B'deki kiracıyla ilgili bazı notlar yazmış.
Şüpheli biri olduğunu, ona güvenmediğini, çıkmasını istediğini belirtmiş.
Adamın küçük bir taslağını çizip boyunu tarif etmiş.
YAKLAŞIK 1,78 M BOYUNDA
"Bir suçluya benziyor" yazmış.
Manny'nin o daireye taşındığı ilk gün hâlâ aklımda.
Irene'le bodrumda yemek yiyordum.
Asansör kapısının açıldığını duyduk.
Irene hemen hizmetçi Marta'yı asansöre yollayıp
"Lütfen kiracı Manny'ye burasının özel alan olduğunu söyle" dedi.
"Buraya kiracılar giremez."
Marta yemek masamıza geri döndü.
Irene hiç unutmayacağım bir şey dedi. "Bu adamdan şüpheleniyorum."
"Şüphelendiğin birine niye ev veriyorsun?" dedim.
"Kasabıma güvendiğimden kiracının geçmişini araştırmadım.
Daireyi bir aylığına kiraya verdim" dedim.
1B'deki adamı araştırınca "Bu iş iyiye gitmiyor" dedim.
Birçok tehlike işareti adamın tekin olmadığını gösteriyordu.
Manny'nin kiraladığı daireyi kontrol edip
Irene'in orada yaralı veya ölü olmadığını teyit etmek istedik.
Daire loştu.
Etraf ne dağınık ne de düzenliydi. Yatak yapılmamıştı.
Tezgâhın üzerinde yiyecek kutuları vardı.
Dairedeki çöp tenekesinde bir yığın koli bandı vardı.
Ayrıca ip veya tel makarası bulundu.
Çalışanlardan biri odadan bir yorgan eksildiğini fark etti.
Bir de boş duş perdesi kutusu bulduk. İçinde sadece halkalar vardı.
Cam sürme kapılı bir duşta neden duş perdesine ihtiyaç duyulur ki?
Duş perdesi gerekmez.
Bir tür kaçırılma olayı olduğunu düşündük.
22.17 KAYIP İLANINDAN 10 SAAT SONRA
1B'de oturan ve şüpheli davranan Manny Guerin'in robot resmini çizmek için
Irene'in çalışanlarını karakola çağırdık.
O gece o evde kalmakla görevlendirildim.
Bu kendimi gösterme fırsatıydı. Kıdemsiz bir dedektiftim.
Bu büyük bir sorumluluktu.
Belki bir tanık kapıyı çalacaktı, belki Irene kapıdan içeri girecekti.
Belki bir telefon gelecekti.
Yanımda sadece Irene'in köpeği George vardı.
6 TEMMUZ 1998 KAYIP İLANINDAN 21 SAAT SONRA
1998 Temmuz'unda komiser yardımcısı rütbesindeydim.
Kuzey Manhattan'da dedektif operasyonlarından sorumluydum.
59'uncu Cadde'den Manhattan'ın ucuna kadar Kuzey Manhattan'daki 12 karakol
görev kapsamıma giriyordu.
"Özel kategori kayıp kişiler" diye bir kategorimiz var.
Irene en az iki kritere uyuyordu.
Birincisi, o sırada 82 yaşındaydı.
İkincisi, rızası dışında kaybolmuştu
ve başına kötü bir şey gelmişti.
Özel kategori kayıp kişilerde geçici bir karargâh kurulması gerekir.
Komiser Reznick beni aradı.
"Was, tüm ekibini alıp 19'uncu Karakol'a git" dedi.
Joe en iyi adamları, ayrıntılara önem verenleri istedi.
Dürüst olacağım. Joe Reznick çalışması zor bir patrondur.
Çok talepkâr biriydi
ama bir yakınım kaybolsa veya öldürülse soruşturmayı onun yürütmesini isterdim.
KAYIP ŞAHIS IRENE SILVERMAN
Hemen broşürler hazırlayıp Irene Silverman'ın resimlerini bastırdık.
Irene Silverman'ın kaybolmasıyla ilgili herhangi bir şey biliyorsanız
lütfen Crime Stoppers'ı arayın.
Dedektifler sokaklara çıkıp broşürler dağıttı,
insanlara Irene'le ilgili sorular sordu.
Basının olayı öğrenmesi büyük ses getirdi.
82 yaşındaki kadın malikânesinden kayboldu.
En son 5 Temmuz'da canlı görüldü.
Çok gizemli bir şekilde kaybolan yaşlı bir kadın var.
Yaklaşık üç hafta önce dairesini bir kiracıya kiralamış.
Kiracı da gizemli bir şekilde kayboldu.
Dağıttığımız robot resimlerde
Manny Guerin'i aradığımızı bildirdik.
Bayan Silverman'la ilgili olarak onu arıyoruz.
82 YAŞINDAKİ MİLYONER EVİNDEN KAYBOLDU
Bu basın toplantısından bir gün sonra 19'uncu Karakol'a bir telefon geldi.
Arayan bir New York Emniyeti dedektifiydi.
Dedektifin görev yeri ortak görev birimiydi.
New York Emniyeti dedektiflerinden, FBI ajanlarından oluşan bu birimin görevi
sadece New York'taki değil, tüm ülkedeki kaçakları bulmaktı.
Irene Silverman'ın kaybolduğu 5 Temmuz'da
55'inci Cadde ve 6'ncı Cadde köşesinde bir anne ve oğlu tutukladıklarını,
tutuklanma sebeplerinin çalıntı bir çekle araba almak olduğunu
ve o araçla Utah'tan New York'a geldiklerini söyledi.
Bu görev biriminde çalışan dedektif
anne ve oğlun üzerinden Irene'in kimliğinin çıktığını söyledi.
Kimlikleri tespit edildi. Kenny Kimes ve annesi Sante Kimes'tı.
Annenin cüzdanından 10.000 dolar nakit çıktı.
Bu parayı nereden bulduğu sorulduğunda
"New York gezisinde para gerekir" dedi.
Bu hiç mantıklı gelmedi.
Kim cüzdanında 10.000 dolar taşır, gerçekten bilmiyorum.
Silahım olmasına karşın
New York'ta cebimde 10.000 dolarla dolaşmam.
Ayrıca anahtarların üzerinde oje bulundu. Bu oje Irene'e ait çıktı.
Manny Guerin'i aradığımızı sanıyordum
ama bunu duyunca "Şaka mı bu?" dedim.
Bunu öğrenir öğrenmez arabaya atladık
ve Kenny'yi sorgulamak için Manhattan Gözaltı Merkezi'ne gittik.
İçeri girdiğimde hayrete düştüm.
Kenny, Manny Guerin'in robot resmiyle bire bir uyuşuyordu.
Manny Guerin'i yakaladığımızdan emindim.
"Irene'in kimliği neden sende? Irene'i tanıyor musun?" diye sorduk.
"Evet, onu tanıyorum. Annemin arkadaşı" dedi.
"Kenny, Irene'i düşün.
Belki sağdır, belki kayıptır. Belki onu bulmamıza yardım edersin.
Aynı şey annenin başına gelse ne hissedersin?" dedik.
Bir umut ışığı vardı.
Gözleri doldu. Bunu iyi hatırlıyorum.
Bizimle konuşmaya başlayacağını, her şeyi itiraf edeceğini sandım.
Ama birkaç saniye sonra bir anda tavrı değişti.
İtidalini korudu, duygusuzlaştı ve avukat istedi.
Oradan ayrılırken
Irene'in kaybolmasında parmağı olduğundan kesin emindim.
Annesi Sante Kimes şehir merkezindeki FBI binasındaydı.
Çalıntı araba davası için yargılanmayı bekliyordu.
Onu sorgulayan dedektiflerin
onu konuşturmada bizden daha başarılı olmasını umdum
ama avukat isteyince sorgu sona erdi.
Geçmişlerini araştırıp geçmişte neden tutuklandıklarına baktık.
Kenny'nin başının kanunlarla derde girmediğini gördük.
Sonra Sante'yi araştırınca
işlediği korkunç suçlar bizi hayrete düşürdü.
Bu olayı haber yapmakla görevlendirildim.
New York'ta Irene Silverman'a ne olduğunu araştırmaya başladım.
Sante Kimes'ın küçük yaşta yetim kaldığını,
birçok farklı evde yaşadığını,
farklı yetimhanelerde veya arkadaşlarda kaldığını öğrendim.
Çok fakirdi.
1970'te Kenneth Kimes Sr. ile tanıştı.
Kenneth Kimes Sr. inşaat işindeydi ve bir motel zinciri vardı.
Bahamalar'da evleri,
Honolulu'da okyanus kıyısında bir mülkleri
ve Las Vegas'ta bir evleri vardı.
Lüks bir hayat yaşıyorlardı.
Tanıştıktan birkaç yıl sonra
çocukları Kenneth Kimes Jr. dünyaya geldi.
Sante Kimes Kenneth'i küçük prensi olarak görüyordu
ama Sante oğlunun her şeyini kontrol etmeye başladı.
Onu okula göndermek yerine ona evde eğitim verdi.
Kenny annesinin söylediklerini yaptı.
Kendini köprüden at dese atlardı.
Herkesi ihtiyaçlarına göre manipüle etmeyi iyi biliyordu.
Sante bir dolandırıcıydı.
Beni çekme…
Tutuklanma geçmişinde 11 farklı takma adı vardı.
Sigorta dolandırıcılığı, hırsızlık yapmıştı.
Bence Sante Kimes tehlikeyi seviyordu.
Bir işten paçayı kurtarmak hoşuna gidiyordu.
Kocasının büyükelçi olduğunu söyleyerek
Gerald Ford için verilen resepsiyona bir şekilde girmeyi başarmıştı.
Kocası Kenneth Kimes ve kendisinin Başkan Ford'la tokalaştığı bir resim var.
Gizli Servis'i nasıl aştığı bugüne kadar aydınlatılamadı.
Bir ortama giriş yapmayı bilirdi.
Herkes ona bakıp "Bakın, nasıl giyinmiş" derdi.
"Tanrım. Takılarına bakın. Buraya ait biri olmalı."
Dikkat çeken şeylerden biri de 1985'teki esir tutma suçlamasıydı.
HİZMETÇİLERİ ESİR TUTTU
Sante Kimes büyük evlerini temizlemesi için
Meksika'dan çalışan getirirdi.
Onlara çok kötü davranırdı.
Hizmetçileri odalarına kilitlerdi.
Hizmetçilerden biri duruşmada verdiği ifadede
ütüyle yakıldığını söyledi.
Ona "Ejderha Kadın" lakabını taktılar.
Bu farklı bir delilik.
Tam bir psikopat.
Sante beş yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Ancak kocası o davada hiç yargılanmadı.
Beş yıllık cezasının üç yılını yattı.
22 ARALIK 1989'DA TAHLİYE OLDU
Daha sonra Kenneth Kimes Sr. 1994'te beyin anevrizmasından öldü.
Kocasının ölümünden sonra Sante'nin hayatı altüst oldu.
"Yaşam tarzımı nasıl sürdüreceğim?" dedi.
Sante kazandığı sürece hiçbir şeyin önemi yoktu.
Babanın ölümünden sonra anne ve oğul ayrılmaz bir ikili oldu.
Her türlü işi birlikte yaptılar.
Kimes'larla arkadaş olmak çok tehlikeliydi.
KIMES AİLESİNİN AVUKATI
Tanıdıkları insanlar bir anda ortadan kayboluyordu.
Onlardan biri David Kazdin'di.
David Kazdin Sante ve Kenneth Kimes'ın ortağıydı.
Bir anlamda iş ortağıydı.
Sante, David'in evini rehin gösterip hileli bir kredi çekti.
David kendisi adına 250, 300 bin dolarlık kredi çekildiğini
kendisine ödeme planı gelince öğrendi.
David Kazdin polise başvurdu.
Kısa bir süre sonra
Kazdin'in cesedi LAX havalimanında bir çöplükte bulundu.
Ama Los Angeles Emniyeti elinde yeterli kanıt olmadığı için
Sante ve Kenneth Kimes'ı David Kazdin'i öldürmekten tutuklayamadı.
Sante ve Kenny o dönem Irene'in evini kiralayabilmek için
çalıntı bir araçla tüm ülkeyi dolaştı.
David Kazdin cinayeti sebebiyle iade tartışması vardı.
Los Angeles'a mı iade edileceklerdi yoksa New York'ta mı kalacaklardı?
Şunu söylemem lazım.
New York'ta biri öldürülürse bir karar çıkana dek dava York'ta görülür.
İnanın bana, o dönem halledilecek çok şey vardı.
Birçok iş daha tamamlanmamıştı.
AŞAĞI MANHATTAN
Haber Kanalı 4 özel görüntülere ulaştı.
K9 polis köpeği birimi ve olay yeri inceleme ekipleri
Kenneth Kimes'ın aracını incelemek üzere aracın bulunduğu garaja geldi.
Yeşil Lincoln Town Car için arama izni alındı.
Bagajı açtık.
Sadece çöp vardı.
Her şey arabanın arka koltuğundaydı.
Her çeşit ıvır zıvır vardı.
Arabayı incelemek sekiz saat sürdü.
Bir şok tabancası kutusu bulduk.
Açık renkli bir sıvı bulduk. Bunun bayıltıcı ilaç olduğu tespit edildi.
Irene Silverman'ın Sosyal Güvenlik kartını ve ona ait bazı evrakları bulduk.
Çeşitli peruklar ve dinleme cihazı bulduk.
Arabada 15 defter vardı.
Irene'in tüm adımları takip edilerek bu defterlere titizlikle notlar yazılmış.
Büyük resme bakınca bu çok şey anlatıyordu.
Defterlerde Irene'in evinin nasıl ele geçirileceği de yazıyordu.
"Noter bul, tapuyu al, mülk hakkını al."
Arabada kasetlerle birlikte bir de mikro kaset bulundu.
Hepsini dinledik.
Sante kasetlerden birinde başka biri kılığında Irene'i arayıp
Las Vegas'taki Circus Circus Otel'de ücretsiz seyahat kazandığını söylüyor.
-Otursanız iyi olur. -Peki.
-Size harika bir sürprizim var. -Neymiş?
Bedava seyahat kazandınız.
Uçak ve otel dâhil tüm masrafları biz karşılıyoruz.
Bu telefon görüşmesinin amacı
Irene Silverman'ın sosyal güvenlik numarasını öğrenmekti.
Oturdunuz mu?
Şu an oturuyorum. Nasıl bir bityeniği var, merak ediyorum.
Bityeniği falan yok. Sosyal güvenlik numaranızı söyler misiniz?
Tapularda, sahte evraklarda kullanmak için bilgi almaya çalışıyordu.
Sosyal güvenlik numaramı bilmiyorum.
Sizi bilgileri yollayabilmek için bunu öğrenmem lazım.
Irene'den numarayı alabilmek için her yola başvurmuş
ama Irene oralı olmamış.
Bakın. Elinizde ne varsa bana yollayın.
Hoşuma giderse size sosyal güvenlik numaramı veririm.
Ulaştığımız tüm bu bilgilerin ardından bu artık bir kayıp şahıs vakası değildi.
Artık bir cinayet kurbanı olduğu belliydi.
Adına ne derseniz deyin, harika bir falcım var.
Yanına gider gitmez bana bakıp "Başın sağ olsun" dedi.
"Yakın dostun artık aramızda değil."
Bir anda büyük bir üzüntü ve duygu seli yaşadım.
Hemen ardından inkâr haline geçtim.
"Belki yanılıyordur. Umarım bu kez yanılıyordur."
Bu artık bir cinayet davası olduğundan
onları içeri tıkmak için cesedi bulmalıydık.
Bunu yaptıklarını biliyorduk
ama ceset bulunmazsa kurtulma şansları vardı.
Buna çok sinirlendim.
Gidip Kenny'yi bir güzel dövmek, onu konuşturmak istedim.
19 TEMMUZ 1998 KAYIP İLANINDAN 14 GÜN SONRA
Bir ihbar hattı kurularak
yeşil Lincoln Town Car'ı görenlerin bilgi vermesi istendi.
Bize ulaşan her ipucunu araştırdık.
Jersey'deki sulak alanda arama yaptık.
Orası hoş bir yer değildir. Bataklıktır, uzun çimlerle kaplıdır.
Berbat bir yerdir, pis kokar.
Arama yapmak için berbat, ceset atmak için ideal bir yerdir.
Her türlü çöp, atılmış kutular, valizler
ve benim tabirimle Coney Island balığı,
yani kullanılmış prezervatif ve tampon bulduk.
Cesedi bulma konusunda çaresiz durumdaydık.
Bir davayla ilgili her ipucu dikkatle soruşturulmalıdır.
Bu size çılgınca gelebilir
ama bir gün ofiste oturuyordum.
Biri ölü bir tavukla ofisimize geldi.
O pis koku hemen dikkatimi çekti.
Leş gibi kokuyordu. Koku tüm ofise sindi.
Ölü tavuğun anüsünde bir not olduğunu söylediler.
Irene Silverman'ın cesedinin nerede olduğu o notta yazıyormuş.
"Hadi lan oradan" dedim.
Kadını dışarı çıkarttım.
Ama tavuğu alıp 126'ncı Cadde'ye, Amsterdam Bulvarı'na götürdüler.
Doğru mu söylüyorum bilmiyorum ama orada bir tavuk çiftliği vardı.
Tavuğu incelediler.
O tavuğun kıçında hiçbir not yoktu.
O soruşturma sırasında biraz gülümsediğimiz anlardan biriydi.
O derece baskı altındaydık.
Gelen her ipucuyla ilgilenmemiz gerekti.
23 TEMMUZ 1998 KAYIP İLANINDAN 18 GÜN SONRA
Anne oğul çalıntı araç yüzünden hapisteydi ve telefonlarını dinliyorduk.
Sante Kimes'ın konuşmasını dinledik.
Savunmanın tuttuğu özel bir dedektifle görüşme yapıyordu.
Bir çantayı alması için Plaza Otel'e gitmesini söyledi.
Bir dedektifle arabaya atlayıp hemen yola çıktım.
Tepe lambalarını, sirenleri çalıştırıp Plaza Otel'e gittik.
Otelin güvenlik şefi emekli bir dedektifti.
"Özel dedektif gelip çantayı aldı" dedi.
Dedektifin adını verdi.
Başka bir dedektif özel dedektifin ruhsatını araştırdı.
Ofisi belediye binasının yanındaydı. Hemen oraya gittik.
Önce çantayı aldığını inkâr etti.
Ona cevabımız şu oldu.
"Gidip çantayı aldığını biliyoruz.
Neden bir anda buraya geldik sanıyorsun?"
Bunun üzerine çantayı teslim etti.
Bu, vakada çok önemli bir gelişmeydi.
O çantada 22 kalibrelik bir tabanca
ve Irene Silverman'ın imzası olan bir vekâletname bulduk.
Ayrıca bir tapu nüshası bulduk. Üzerinde Irene Silverman'ın imzası vardı.
Tapuda yazan bilgilere göre
Irene'e ait olan ev Atlantis Grup AŞ'ye satılmıştı.
Daha sonra bu şirketin paravan bir şirket olduğunu öğrendik.
Şirketin kurucusu Sante Kimes'tı.
Tapu üzerinde el yazısı analizi yaptırdık.
Tabii ki bu belgeler sahte çıktı.
Belli bir noter tarafından onaylandığını, imzalandığını, tarihlendirildiğini gördük.
Noterin yeri tespit edildi ve sorguya alındı.
Noter Irene Silverman'ın evine geldiğini,
loş bir odaya girdiğini, etrafın karanlık olduğunu söyledi.
Sante Kimes, Irene kılığına girmiş ve yatakta yatıyormuş.
Başında kırmızı bir peruk varmış, yüzünü bir şeyle kapatmış.
Kırmızı Başlıklı Kız'daki gibi kılık değiştirmiş.
Yanında kimliği varmış. Büyük ihtimalle sahte bir kimlikti.
Noter de belgeyi onaylamış.
Sante ve Kenny Kimes'ı teşhis etmesi için
işlemi yapan noteri savcılığa çağırdık.
NEW YORK SAVCILIĞI
Teşhis öncesi Sante Kimes'ın yanındaydım.
Onu koruyordum.
Odada sadece ikimiz vardık.
Dolandırıcı olduğunu bildiğim için
hep tetikte kalmayı ve onunla konuşmamayı planlamıştım
ama beni konuşturması iki dakika sürdü.
"Ayrıldım. Yonkers'ta yaşıyorum. İki çocuğum var."
Benimle iletişim kurmasına müsaade etmemeliydim.
Ama insanı rahatlatma yeteneği vardı.
Sizi öyle bir rahatlatıyordu ki sorduğu tüm sorulara cevap veriyordunuz.
İnsanlardan böyle bilgi alarak…
Kes şunu!
…planladığı dolandırıcılığı icra ediyordu.
Noter hemen Sante'yi teşhis etti. Hiç sorun yaşamadı.
ŞAŞAALI EVİNİ İSTEDİLER
O sahte belgeler davada büyük önem kazandı çünkü gerekçeyi gösteriyordu.
Kimes'lar sahte bir işlem yaparak
Irene Silverman evi onlara devrediyormuş gibi gösterdi.
Bu durum bize çok net bir tablo sundu.
Elimizde ceset olmasa bile
onları cinayetle suçlayabileceğimize ikna olduk.
Irene kaybolduktan beş ay sonra 1998 yılının Aralık ayında
Sante ve Kenneth Kimes ikinci dereceden cinayetle suçlandı.
Hırsızlık, soygun ve izinsiz dinlemeyle suçlandılar.
Haklarında 84 ayrı suçlama vardı.
Bu inanılmaz bir rakam.
Kimes hapishanedeki hücresinden masum olduğunu iddia etti.
Lütfen yardım edin.
Genç masum oğlumun masumiyetini herkese ispatlayabilmek için
anayasal haklarımızı talep ediyorum,
adil bir yargılama ve mahkeme istiyorum.
Sante ve Kenny Kimes yargılanmayı beklerken
defalarca medyaya konuştu.
Bu gerçekten inanılmazdı.
Oğlum ve ben masumuz.
Bu büyük, kötü niyetli bir örtbas.
Polis korkunç bir hata yaptı.
Size bizimle ilgili düşünceler dayatıldı.
Bunlar tamamen yalan.
Biz masumuz.
Çok etkileyici bir oyunculuk sergilediler.
Çizdikleri tabloya göre sözde sebepsiz yere yargılanıyorlardı.
"Oğluma bakın. Hiç katile benziyor mu?"
60 Minutes programı olayı konuşmak için Kimes'ları davet etti.
Bir anne-oğul ilişkisine benzemiyordu.
El ele tutuşuyorlardı. Kenny annesinin güzelliğini övüyordu.
Bence ruhen, entelektüel ve fiziksel olarak
çok güzel bir kadın.
Yetişkin bir anne ve oğlu bu hâlde görmek çok tuhaf geldi.
Ensest bir ilişkileri olduğuna dair söylentiler dolaşıyordu.
Şahsen ben buna inanmıyorum.
Benim düşüncem şuydu.
Oğlunun hayatındaki her şeyi kontrol eden bir anneydi.
Bana bak Kenny.
Kenny'yi bir katil olarak yetiştirdi.
Irene'in kaybolmasından 1,5 yıl sonra,
Ocak 2000'de yargılama başladı.
Ana savunma stratejileri şuydu.
"Ceset yoksa nasıl mahkûm edebilirsiniz?"
Başka mantıklı bir savunmaları yoktu.
Ama dört ay süren duruşma oldukça sorunsuz geçti.
Sante Kimes ve Kenny Kimes her suçlamadan suçlu bulundu.
En az 125 yıl ila müebbet arası bir hapis cezası aldılar.
Sante herkesten akıllı olduğunu sandı.
Bu dalavereler onu besliyordu. Bunlara ölesiye muhtaçtı.
Şunu söylemem lazım.
Kimes'ların elinde bir hedef listesi vardı
ve bu listede 16 New York'lu yer alıyordu.
Hepsine ulaşıp iyi olduklarından emin olduk.
10 EKİM 2000 KAYIP İLANINDAN 2 YIL SONRA
2000 yılının Ekim ayında
Sante ve Kenny David Kazdin cinayetiyle yargılanmak üzere
Kaliforniya eyaletine iade edilmeyi bekliyordu.
Bu dönemde Court TV için bir belgesel çekiyordum.
Kenny kamera karşısında benimle röportaj yapmayı kabul etti.
CLINTON CEZAEVİ
İçeri girdiğinde korkmuş bir hâli vardı.
Simsiyah gözleri beni delip geçti.
Kameraman ve sesçi işaret verdi.
40 dakika içinde üç kez ara vermek istedi.
Sakıncası yoksa 10 dakikalık bir ara verebilir miyiz?
Son arada "Bana yiyecek bir şey alır mısın?" dedi.
Ben de yiyecek otomatına gittim.
Aldıklarımı ona uzattım.
Bir anda boynuma sarıldı. Sağ kolunu boynuma geçirdi.
"Bu bir rehin alma olayı" dedi.
Sirenler çalıyordu.
Kenny kameramanın hâlâ çekim yaptığını fark edince
"Çekmeyi bırak" dedi.
Kameraman, geri çekil!
Ona bu kadar yakın olmak midemi bulandırdı.
Sırtımda kalp atışlarını, kalbinin küt küt attığını hissettim.
Terini hissettim.
Kalemi salladığını hatırlıyorum.
Hemen aklıma şu geldi. "Bu kalemle beni bıçaklayacak."
Odaya giren hapishane yetkilileri onunla konuşmaya çalıştı.
"Kenneth, sakin ol. Böyle yaparak bir şey elde edemezsin."
"Bunu neden yapıyorsun?" dedim.
Hemen şöyle dedi.
"Annem yaşlandı. Bir duruşmayı daha kaldıramaz.
Annemle beraber Kanada'ya iade edilmek istiyorum."
Gerçekten korkunçtu.
Ecel terleri döktüğüm bir beş saat oldu.
"Dua etmeyi biliyor musun Kenneth?" dedim.
"Birlikte dua edelim."
"Evet, biliyorum" dedi.
Yüzüne bir sakinlik geldi.
Biz duamızı ettikten sonra bir rehine arabulucusu Kenny'yle konuştu.
"Kenny, bu iş yeterince uzadı.
Bu benim kartvizitim. Sana yardım etmeme izin ver" dedi.
Kenny kartviziti almak için uzanınca beni bırakmak zorunda kaldı.
Bunu fırsat bilip hemen dışarı fırladım.
İçeride yarım düzine adam vardı. Hemen üzerine atladılar.
Arkama bakmadan koşmaya devam ettim.
Hayatta olduğuma şükrettim.
KASIM 2003 LOS ANGELES
Annesinin zengin bir dulu öldürmesine yardım etmişti.
Bir cinayeti daha itiraf etti.
İş adamı David Kazdin'i öldürdüğünü itiraf ederek
mahkeme salonundaki herkesi şaşırttı.
LA County Savcılığı'yla iş birliği anlaşması yaparak
annesi aleyhinde ifade verdi.
David Kazdin'i öldürdüklerini itiraf etti.
IRENE NASIL ÖLDÜRÜLDÜ
Irene Silverman'ı öldürdüklerini itiraf etti.
Bunun karşılığında annesi ve kendisi ceza indirimi alıp
idam cezasından kurtuldu.
Kenny'nin dediğine göre Irene Silverman kapısını çalmış.
Onu daireye çekip şok tabancasıyla bayıltmış.
Irene yere düşmüş.
Onu boğarak öldürmüş.
Sonra onu duş perdesine sarıp koli bandıyla bantlamış.
Onu bir spor çantasına sokarak
arabasının bagajına koymuş.
Lincoln Tüneli'nden şehir merkezine gitmiş.
"Bir çöp konteyneri gördüm. Onu oraya atıp ayrıldım" dedi.
Adalet yerini buldu
ama Irene'in cesedini bulamadık.
Bu ölene dek aklımdan çıkmayacak.
Topluma büyük katkıları olan böyle harika bir kadın
hiçbir zaman ebedî bir istirahatgâha kavuşamayacak.
Bana göre bu hâlâ kapanmamış bir vaka.
Umarım bir gün kalıntıları bulunur ve kalıntılarda bir DNA çıkar.
Umarım telefon gelir ve "Irene'i bulduk" derler.
Bu olabilir mi? Hayır, sanmıyorum.
Peki olmasını umuyor muyum? Kesinlikle.
Böyle bir telefon gelmesini çok isterim.
Birinin onu öldürdüğünü kabullenmem en az 10 yıl sürdü.
Irene'i bir yerde tuttuklarını,
ufak bir kasabaya sakladıklarını hayal ediyordum.
Tekrar ortaya çıkmasını umuyordum ama son yıllarda bu gerçeği kabullendim.
Artık aramızda olmadığını, her gün bana gülümsediğini kabullendim.
Ne zaman 65'inci Cadde'den geçsem o güzel eve bakıyorum.
Ona sessizce merhaba diyorum.
Sessizce onu çok özlediğimi söylüyorum.
GELECEK BÖLÜMDE
Konuklarımızdan biri telefon etti.
Odalarına su sızdığını söyledi.
Soho House çok özel, lüks bir kulüp. Küvette genç bir kadın ölü yatıyordu.
Kurban Sylvie Cachay'di. 33 yaşında bir kadındı.
Moda ve mayo tasarımcısıydı.
Soho House için mükemmel bir üyeydi.
Sevgilisiyle gelmişti ama sevgilisi orada yoktu.
Evet, bu şüpheli bir durumdu.
Sonra "Siktir" e-postasını bulduk.
Bir tablo belirmeye başladı.
Hiç bulunmak istemediğiniz bazı durumlar vardır.
O odada yaşananlar unutulabilecek şeyler değildi.
Alt yazı çevirmeni: Mustafa Üneşi yler değildi.