SA ISLA NG MANHATTAN,
MAY DALAWANG DETECTIVE SQUAD NA NAKATUON SA MGA HOMICIDE:
ANG MANHATTAN NORTH AT ANG MANHATTAN SOUTH.
INIIMBESTIGAHAN NILA ANG MGA PINAKABRUTAL AT PINAKAMAHIRAP NA PAGPATAY.
HETO ANG KANILANG MGA KUWENTO.
May mga sitwasyong hindi mo gugustuhing pasukin.
Hindi mo bastang makakalimutan 'yong nangyari sa kuwartong 'yon.
Dumating ako para sa shift ko bilang night manager sa Soho House
no'ng December 9, 2010.
Private members' club ang Soho House,
sobrang exclusive sa arts, film, at music industry.
Hindi siya open sa publiko.
Pagkatapos ng ilang oras sa shift ko,
habang tinitingnan 'yong checklist para sa gabing 'yon,
may natanggap akong tawag tungkol sa guest
na nakakaranas ng matinding leak sa kuwarto nila.
Tinukoy namin kung sa'n nanggagaling 'yong leak,
na nagdala sa 'kin sa kuwarto ni Sylvie.
Bata at sumisikat na swimsuit designer si Sylvie Cachay
na nakapagtrabaho na sa Victoria's Secret at Tommy Hilfiger.
Papasikat at umaangat pa lang siya.
Marami pa siyang maaabot.
Siya 'yong perfect member para maging parte ng Soho House.
Kumatok kami. Walang sumagot.
Nabuksan ko 'yong pinto.
Saka ko nakita sa bathtub si Sylvie, nakalubog na sa tubig.
Ang unang ginawa ko, kinuha ko siya sa tub.
Inalog ko siya. Kinausap ko siya.
Hinanapan ko siya ng pulso. Walang pulso.
Tapos nag-CPR ako sa kanya.
Inutusan ko 'yong kasama ko na tumawag sa 911
habang tuloy-tuloy ko siyang nire-resuscitate,
sinisigawan ko siya para magising.
Ayun.
Trabaho naming siguruhing makakauwi at makakatulog kayo sa gabi.
Importanteng malaman ng pamilya sino'ng pumatay sa kamag-anak nila.
Pinakamahalaga 'yong malasakit mo sa mga biktima.
Gusto kong malaman 'yong totoong nangyari.
Ano ba talagang nangyari?
Gusto mong alamin 'yong totoo.
Gano'n ang ginagawa ng mga detective.
Likas na sa 'yo 'yong tumulong sa tao.
Sa New York City, sa NYPD…
ito na 'yon.
Malamig no'ng gabing 'yon.
Tahimik. Walang ibang nangyayari.
Nag-ring 'yong phone.
Batang sarhento galing sa 6th Precinct 'yong nasa kabilang linya.
Sabi niya, "Babalitaan ko lang ho kayo."
"May patay na dalaga sa bathtub sa Soho House."
Sabi niya, "Mukhang nalunod."
Sabi ko, "Patay na daw talaga?" "Patay na."
Tapos sabi niya, "Tingin mo, problema 'yon?"
Sabi ko, "Problema 'yan."
"Medyo mahirap lunurin 'yong sarili mo sa bathtub."
"Papunta na kami. I-lock n'yo lang 'yan."
Gumagalaw 'yong mga detective squad ng NYPD precinct
mula 8:00 ng umaga hanggang 1:00 a.m. sa dalawang shift.
Hindi natatapos ang krimen nang 1:00 a.m. Tuloy-tuloy ang krimen nang 24/7.
Kaya meron kami ng tinatawag na "night watch".
Lalabas ka para maging detective, pero ipapasa mo na sa pang-umaga.
Hati sa dalawang borough ang Manhattan. Ang Manhattan North at Manhattan South.
Nasa Manhattan South night watch ako.
Night owl ako. Madaling araw ako pinanganak.
Gusto ko 'yon.
Sabi nila, "Walang magandang nangyayari paglipas ng hatinggabi."
Totoong kasabihan 'yon.
Sobrang exclusive at high-end club ang Soho House.
Hindi lahat makakapasok, "Gusto kong maging member."
Mabusisi 'yong proseso, tapos dapat may rekomendasyon ka.
High-end 'yon, e. Sobrang high-end.
Malamang hindi ako titigil do'n, pero gano'n talaga.
Pagdating namin sa Soho House, merong ambulansya, pulis, tapos kami.
Wala masyadong tao.
Hindi malaki 'yong kuwarto.
Maganda at malaki ang kama,
pero three feet mula sa harap ng kama,
may malaking bathtub na hugis mangkok.
Tinanggal ng manager ng hotel 'yong babae mula sa bathtub.
Nakilala namin 'yong biktima.
Siya si Sylvie Cachay, babae, 33 years old.
Nakahiga siya. Nakatihaya sa harap ng bathtub.
May suot siyang sweater,
panty, saka Rolex watch.
Hindi gano'n 'yong kadalasang isusuot mo pag maliligo ka sa bathtub.
Ako 'yong tipo ng madaling magduda.
Hindi ako naniniwala sa mga namamatay sa bathtub.
Maraming bote ng pills na nakakalat sa mesa.
Antidepressants yata 'yon.
Nag-overdose ba 'tong taong 'to, tapos nalunod sa bathtub?
Hindi natin alam.
Tinawagan ko 'yong commanding officer ng 6th Precinct.
Pinalibutan ng mga detective squad ng presinto 'yong buong lugar na 'yon.
Matagal ko nang kilala ang mga detective na sina Tommy Jones at Bobby Moller.
Dumating agad sila sa scene.
May inaresto kami ng gabi bago 'yon. Late na, nagtatrabaho pa kami.
Kaya rumesponde agad kami sa Soho House.
Kakaiba 'yon.
Iba 'yong mga tao do'n. Hindi mo aasahang mangyayari 'to do'n.
In-orient kami ng night watch sargeant, si Pete Panuccio.
Kaduda-duda, pero hindi namin alam kung ano'ng meron.
Maghahanap ka ng dugo. "May dugo ba?" Walang dugo.
Meron siyang parang sugat ng kagat sa kamay, na talagang kakaiba.
Pag nangyayari 'yong ganito, tinatawagan ang homicide squad.
Maraming ginagawang legwork ang mga 'yon. Tumutulong sila hangga't maaari.
Isa na diyan si Detective AI Titus, magaling ang taong 'yon.
Ilang beses ko na siyang nakatrabaho.
Ginagawa niya 'yong kailangan.
Nagtalaga kami ng buong team ng detective sa kasong 'to.
Malaking usapin 'to, kasi high-end establishment 'yon, e.
May elemento ng celebrity 'yong kaso.
Kaya kasali ang press,
pati matinding extra pressure
na magkaro'n agad ng sagot sa lalong madaling panahon.
Kinuhanan na ng crime scene unit ng picture 'yong scene,
fingerprints 'yong bathtub,
saka DNA swabs 'yong bathtub at gripo ng bathtub.
Isa sa mga napansin ko ay 'yong basang medyas sa sahig.
Hindi 'yon 'yong klase ng medyas na gagamitin ng fashionista na dalaga.
Gray na medyas ng lalaki 'yon.
Sabi namin, "Okay, ano'ng nangyari? Ano'ng meron dito? Sino'ng kasama niya?"
Isa sa mga una naming nakausap si Bryan Alvarez,
siya 'yong night manager ng Soho House Hotel.
Tinatanong ng mga detective, "Ano'ng nangyari?"
"Sino si Sylvie? May kasama ba siyang guest?"
Saka 'yong oras na pumasok ako sa kuwarto at nakita ko sa tub si Sylvie.
Sabi nila, nag-check in siya kasama ng boyfriend niya, si Nicholas Brooks,
bandang 12:30 ng umaga.
Nag-check in si Sylvie at boyfriend niyang si Nick sa hotel ng gabing 'yon,
bago nagsimula 'yong shift ko.
Isa sa mga benefit ng Soho House
'yong marami silang surveillance camera.
Mabilis naming nakita 'yong video.
Hindi maayos 'yong paglalakad ni Sylvie. Parang medyo pagod siya.
Nabanggit ni Sylvie sa kasama ko na uminom siya ng sleeping aid.
Masama daw 'yong pakiramdam niya, saka nagpatulong siya papunta ng kuwarto.
Umupo si Nicholas, tapos nag-check in,
sabi ng empleyado ng hotel, "Ihahatid ko na kayo sa kuwarto."
Kita sa surveillance video na inaakay si Sylvie Cachay paakyat.
Makikita do'ng ilang beses na labas-pasok si Nicholas Brooks sa hotel room
pagkatapos nilang mag-check in, medyo kakaiba 'yon.
Makikita din sa surveillance video
na 2:18 'yong huling beses na umalis si Nicholas Brooks sa hotel room.
Tapos no'ng 2:51, chineck na ng manager 'yong leak.
Tinanong ko si Bryan Alvarez kung nakita niya si Nicholas Brooks
no'ng makita niya si Sylvie Cachay.
Pinaliwanag ko sa mga detective na wala na siya do'n. Umalis na siya.
May kasama siyang nag-check in, pero wala na siya do'n.
Umalis siya sa hotel
na nagsisimula nang magmukhang crime scene.
Kaya kaduda-duda talaga.
Dapat malaman ba't wala siya do'n. Sa'n siya nagpunta?
Priority naming makita 'yong boyfriend.
Plano naming isa-isahin 'yong mga bar sa area.
Bandang 5:30 ng umaga, nakatayo ako sa lobby,
tapos pumasok na lang siya sa front door.
Sabi ng hotel manager, "'Yan 'yong lalaki."
Tiningnan namin siya, pulang-pula 'yong mga mata niya.
Ang gulo-gulo ng itsura niya.
Halata mong lasing o high siya, o baka pareho.
Mukhang nag-party siya kung saan.
Tumingin ako sa baba, wala siyang suot na medyas.
Nasa kuwarto 'yon, sa gitna ng crime scene.
Gray na medyas ng lalaki.
Nagpakilala ako sa binatang 'to.
Tinanong ko 'yong pangalan niya, sabi, "Ako si Nicholas Brooks."
Sabi ko, "Ikaw ba 'yong lalaking
kasamang nag-check in sa hotel ni Sylvie Cachay?"
Sabi niya, "Oo." Sabi ko, "Okay, may masama akong balita."
Sabi ko, "Nakita namin si Sylvie sa taas, nasa bathtub, hindi na gumagalaw,
namatay na siya."
Hindi siya nalungkot.
Wala siyang sinabing "Ano'ng nangyari?"
Pero baka weird lang 'yong kilos niya, kasi lasing siya.
Sabi ko, "Kailangan ka naming makausap, para makilala 'yong girlfriend mo."
"Pupunta tayo sa opisina namin para alamin 'yong nangyayari dito."
Pumayag naman si Nicholas Brooks na sumama sa 'min.
Nilagay ko sa interview room si Nicholas.
Sabi ko, "Importanteng sabihin mo sa 'kin kung asan ka ngayong gabi.
Sabihin mo ano'ng nangyari ngayong gabi."
Tapos talagang…
alam mo 'yon, nauutal siya, wala siya sa katinuan,
tapos pumipikit 'yong mata niya.
Hindi ako makakakuha ng maayos na sagot sa taong 'to.
Wasak 'to.
Kaya naisip ko para sa kanya, "Matulog ka na lang muna."
"Mamaya na lang ulit tayo mag-usap."
Ayokong mang-interview ng tao
na hindi naiintindihan 'yong sinasabi ko.
Kahit tumatagal 'yong proseso, mas mabuti pa din 'yon.
Tapos nakatulog siya.
Kung nangyari 'yon sa kahit sino sa 'tin, hindi na tayo mapapakali,
iiyak tayo, hindi makakatulog. Hindi siya gano'n.
Unang gusto naming gawin ay sabihan 'yong pamilya ni Sylvie.
Mahirap 'yong pagsasabi ng balita.
May mga anak akong babae, kaya lagi mong maiisip 'yong pamilya.
Tapos dahil taga-Virginia sila, hindi ko magagawa nang personal,
na mas gusto kong gawin.
Kaya tinawagan namin ang Virginia Police Department,
pinuntahan nila,
tapos kinumpirma nilang nasabihan na nila 'yong pamilya.
Tinawagan ako ng mama ko,
naghihisterikal siya, iyak nang iyak, sabi niya, pinatay daw si Sylvie.
Sobrang sama. Talagang…
wala 'yon sa kahit anong inasahan kong maririnig ko.
Lumaki kami ng kapatid ko sa McLean, Virginia,
sa labas lang ng Washington, DC.
'Yong stepfather ko, 100% Peruvian, pati 'yong mama ko.
Kaya anak si Sylvie ng dalawang Peruvian.
Mataas ang pangarap niya, kinakatawan niya 'yong kultura,
saka isinasama niya 'yong kultura sa trabaho niya hangga't maaari.
Nagtatrabaho ako sa New York,
magkasama kami tuwing holiday.
Maganda talaga 'yong relasyon namin.
Nakipagkita ako sa mga detective.
Kailangan kong tukuyin 'yong kapatid ko sa mga picture.
Umaasa ka pa din na, alam mo 'yon,
hindi totoo 'yong sinabi sa 'yo.
Hanggang sa makita mo mismo, di ba?
Hindi ka talaga makaka-recover.
Habang nagliliwanag, dumadating 'yong mga reporter,
mga camera ng TV, mga pumaparadang truck kung saan-saan.
Dumating 'yong lieutenant ko.
Sabi niya, "May circus ka na sa baba."
"Tingnan mo."
May mga truck na ng media mula sa magkabilang dulo ng kalsada.
No'ng dinala ng medical examiner 'yong katawan sa opisina ng ME,
nakatutok lahat ng camera.
Tatlumpu't tatlong taong gulang na fashion designer na si Sylvie Cachay,
natagpuang patay sa napakasosyal na Soho House.
Isipin n'yo.
Isang mayaman at magandang dalaga
nakitang patay sa bathtub ng Soho House.
Patok sa tao 'yong kuwentong 'yon. Naiintindihan ko.
Buhay na buhay ang tabloids do'n.
Lumabas ako sa lahat ng news channel.
Dagdag pressure 'yon.
Mas gusto ko sanang anim o walong oras pa bago nila nalaman
para makausad kami sa pag-iimbestiga.
Bago magtanghali,
nagising na si Nicholas.
Lumabas siya, "Detective, pwede ba tayong mag-usap?" Sabi ko, "Sige."
Sinabi sa 'kin ni Nicholas na anim na buwan na
'yong relasyon nila ni Sylvie.
On and off 'yong relasyon nila.
Hindi daw maganda 'yong relasyon.
Sabi ni Nicholas,
magkikita daw dapat sila sa apartment ni Sylvie para mag-dinner.
Pumunta siya do'n.
Sabi niya, nag-sex sila.
Pagkatapos no'n, nagsindi siya ng kandila sa likod ng kama ni Sylvie,
tapos inilagay niya sa patungan na nasa likod no'n.
Uminom si Sylvie ng gamot niya pampatulog.
Naligo si Nicholas.
Narinig niya na tumunog 'yong smoke alarm.
Paglabas niya, makapal na 'yong usok.
Nasusunog na 'yong kama.
Tinalon niya si Sylvie, tumalon siya sa kama,
sinubukan niyang patayin 'yong apoy.
Nasunog pa nga 'yong buhok ni Sylvie.
Sabi ni Sylvie, "Member ako ng Soho House."
"Hindi tayo pwede dito. Masama para sa 'tin 'yong amoy ng usok."
Nabanggit niya din na nahihirapan si Sylvie bumaba
mula sa apartment papunta sa kalsada
kasi tumatalab na 'yong gamot na ininom niya.
Sumakay sila ng taxi, tapos umalis.
Gusto ko talagang malaman, "Pa'no 'yong ikinilos mo?"
"Nag-away ba kayo?"
Tapos sabi niya, galit daw si Sylvie, minumura siya sa biyahe.
"Adik ka talaga. Sinunog mo 'yong bahay."
Galit siya. Dumating sila sa Soho House.
Sabi ni Nicholas, "Umakyat kami sa room, ihiniga siya sa kama ng manager."
"May nabanggit siya na maliligo siya."
"Gusto kong kumain,
kaya umakyat ako sa restaurant, nag-order ako."
Tapos bumaba siya sa kuwarto, sinabi niya kay Sylvie na lalabas siya.
Sabi ko, "Okay. Sabi mo, maliligo siya. Naligo ba siya?"
Sabi niya, "Di ko alam. Umalis na 'ko."
"Hinawakan mo ba 'yong tub?"
"Binuksan mo ba 'yong tubig para sa kanya?"
Kung maliligo siya, baka tumulong ka lang.
Sabi niya, "Hindi." Sabi niya, "Nasa kama pa siya."
Sabi ni Nicholas, umalis siya sa hotel room.
Tapos umalis siya sa hotel para mag-party sa malapit na bar,
kasama ng lalaking nakilala niya sa lobby na David Raleigh ang pangalan
hanggang sa bumalik siya sa hotel at nakita namin siya.
Tinanong ko siya, "May ginawa ka ba kay Sylvie
bago ka umalis kasama ng lalaking 'to?"
Sabi niya, "Wala."
Walang pag-aalala sa boses niya. Hindi siya nag-aalalang mapahamak siya.
Para lang siyang pader, wala siyang emosyon.
Naramdaman kong may ginawa siya.
Pero hindi namin alam ano'ng nangyari sa kuwartong 'yon.
Kaya pansamantala, sa presinto lang muna si Nicholas.
Napunta 'yong imbestigasyon namin kay David Raleigh,
'yong taong sinabi ni Nicholas Brooks
na nakasama niya ng partikular na gabing 'yon.
8 ORAS NG IMBESTIGASYON
Narinig ko 'yong kalampag sa pinto.
Ang lakas no'n.
Napabalikwas ako sa kama, at tumakbo sa pinto.
Pagbukas ko, may dalawang detective.
Sabi nila, "Kilala mo ba si Nicholas Brooks?"
Sabi ko, "Oh!"
"Oo, nakilala ko siya kagabi. Nag-inuman kami."
Tapos sinabi nila sa 'kin na may natagpuang patay na babae
sa bathtub ng Soho House.
Boyfriend niya si Nicholas Brooks.
Isinama ako ng mga detective sa kanila papunta sa station para kausapin.
8 ORAS ANG NAKAKARAAN
No'ng gabing 'yon, pasara na 'yong Soho House bar,
pero nasa party mode pa 'ko.
Kaya tumigil ako sa may front desk.
May lalaking lumabas sa elevator.
Sabi niya sa attendant, "Gusto ko ng lugar na maiinuman."
"Sarado na 'yong bar. Alam mo sa'n pwedeng uminom?"
Tumingin sa 'kin 'yong lalaki sa desk,
tapos tumingin sa kanya at sinabi, "Mag-iinom siya. Sumama ka sa kanya."
Sabi ko, "Gusto mo bang sumama?" Sabi niya, "Oo ba."
Pumunta kami sa bar. Nag-inom, saka nagkuwentuhan kami.
Tapos nabanggit niya 'yong girlfriend niya.
Kinuwento niya 'yong matinding pagmamahal niya sa girlfriend niya.
Kinuwento niya din 'yong sunog sa apartment nila.
Sabi niya, tulog 'yong girlfriend niya sa hotel room nila.
Sabi niya, "Tawagan ko 'yong girlfriend ko para kumustahin."
Tinawagan niya 'yong number, tapos nag-ring lang nang nag-ring.
Tapos sabi niya, "Hindi sumasagot."
Sabi ko, "Siyempre, natutulog, e."
Sabi niya, aalis na siya. Nag-good night kami, lumabas na siya.
Wala namang kakaiba.
Kinumpirma no'n 'yong kuwento ni Nicholas Brooks.
Nagmukhang totoo 'yong parteng sinabi niya sa 'min.
May posibilidad pa din na suicide 'yon.
Kailangan kong malaman kung sino si Sylvie Cachay.
Ano'ng lagay ng pag-iisip niya?
Ininterview ko 'yong pamilya at mga kaibigan ni Sylvie Cachay.
Alam ko namang emosyonal sila sa mga panahong 'yon.
Sinabi nilang depressed si Sylvie.
Nakilala ko si Sylvie Cachay no'ng 2009,
kasi kinuha niya 'ko bilang intern sa Anne Cole Swimwear.
No'ng kinuha ako ni Sylvie, nagkasundo kami agad.
Maghahati kami sa isang bote ng wine, tapos magkukuwentuhan lang kami.
Kaibigan, boss, at mentor ko si Sylvie.
Iniidolo ko siya. Sobrang galing niya.
No'ng 2006, nag-launch siya ng sarili niyang swimwear.
Na-feature siya sa Vogue, InStyle, at Sports Illustrated.
Cinelebrate ng pamilya namin lahat ng achievement niya.
Proud na proud kami sa kanya.
Dream come true 'yong ma-launch 'yong sarili mong line bilang designer.
Kinailangan lang isara ni Sylvie 'yong kompanya niya,
dahil sa pagbagsak ng ekonomiya no'ng 2008-2009.
May iba pang investment sa mundo 'yong investor na nagpopondo sa kanya.
Maingat 'yong mga tao no'n sa mga bagong investment.
Bumalik siya para magtrabaho sa Anne Cole. Mahal niya ang trabaho niya sa Anne Cole.
Masaya kami no'n, pero mararamdaman mo 'yong pagbaba
sa kung ano na 'yong naabot mo.
Tingin ko, araw-araw niyang iniisip 'yon.
Mukhang matindi 'yong stress niya. Matindi 'yong anxiety niya.
Umiinom siya ng gamot para mapaayos 'yong buhay niya
at maging mas productive siya.
Tinanong nila kung suicidal si Sylvie.
Malutong na hindi ang sagot do'n. Hindi talaga.
Nagdulot ng konting depression at lungkot 'yong pagsasara ng Syla,
pero hindi 'yon nakapigil sa kanya.
Lagi siyang may plano para sa hinaharap.
Pag nagtatrabaho kami sa araw sa Anne Cole,
pumupunta kami sa print studio para pumili ng prints para sa Anne Cole.
Kumukuha din kami para sa Syla.
Di 'yon patay sa kanya, naka-pause lang.
Interesting 'yong interview ko sa intern niyang si Heather.
Nakapagbigay siya ng mga specific na impormasyon
tungkol sa mga relasyon at nakaka-date ni Sylvie.
Bandang 2008, may tinapos na engagement si Sylvie.
Tinapos niya 'yong relasyon niya sa fiancé niya,
kasi masyado nang mabigat para sa kanya
kasabay ng hinaharap niya sa negosyo.
Pagkatapos no'n, nakailang date si Sylvie.
Una niyang nakilala si Nicholas no'ng June 2010 habang nasa labas
kasama 'yong mga kaibigan niya na laging nasa night out.
Hindi nagtagal, naglalakad-lakad sila malapit sa bahay niya sa SoHo.
Nasagasaan 'yong aso niyang si Pepper.
Kinuha siya ni Nick sa kalsada, tapos binalot siya sa coat.
Dinamayan siya ni Nick no'ng panahong 'yon.
Nalungkot talaga siya.
Tingin ko talaga, naging trauma bond nila 'yon.
Malamang hindi naman sila magde-date
kung di dahil do'n, kasi sobrang bata ni Nick.
Si Sylvie, 33. Si Nick yata, 24.
Halos araw-araw na silang magkasama.
Nakikitulog na si Nick.
Parang 'yong mga biglaang live-in, kasi lagi nang do'n natutulog si Nick.
Pero may mga sumusulpot na red flags, siguro no'ng pangalawang buwan na.
Naloloka si Sylvie ba't walang trabaho si Nick.
Naiirita siya na buong araw lang nagma-marijuana si Nick,
hindi nagtatrabaho.
Naaalala kong nagrereklamo siya na siya na lang lagi ang nagbabayad.
"Bata" 'yong tawag niya kay Nick.
Sinasabihan siya ng friends niya, "Hiwalayan mo na."
"Tapusin mo na 'to. Naaapektuhan ka na."
Nakipag-break naman siya. Mahirap 'yon para sa kanya.
Huling memory ko sa kanya 'yong umaga bago siya namatay.
Sabi niya, "Nakikipagkita si Nick."
"Magkikita lang kami sa bahay ko, tapos uupo lang kami sa harap."
"May sulat daw siya sa 'kin. Hindi ko siya papapasukin sa bahay."
No'ng nalaman kong nagkita sa apartment sina Nicholas Brooks at Sylvie Cachay,
tapos sobrang gulo ng relasyon nila,
naramdaman kong "May mali dito."
Importante para sa 'min na pumunta sa apartment,
makita kung ano 'yong nangyari do'n.
Pumasok kami sa apartment,
malinaw 'yong ebidensiya na nagkaro'n ng sunog.
Maaamoy mo 'yong usok.
Sunog talaga 'yong kama.
May bungkos ng sunog na buhok sa kama.
Nangyari nga no'ng gabing 'yon 'yong sinabi ni Nicholas Brooks kay Tommy.
Tapos nakita namin 'yong notes na ginawa nila para sa isa't isa.
Sinasabi sa kanya ni Sylvie na "Kung hindi ka magiging romantic,
hindi ka na magiging parte ng buhay ko."
Meron siyang mahabang listahan ng mga request niya,
mga simpleng bagay gaya ng "yakap pagkatapos ng sex,"
"i-date mo ako," "kung may gagamitin ka, palitan mo."
"Wag mag-marijuana buong araw." "Wag mag-inom buong araw."
Para siyang nanay sa mga inuutos niya,
"Ayusin mo 'yong sarili mo kung gusto mong maging maayos tayo."
DEAR SYLVIE, SORRY NA TALAGA
Humihingi ng tawad si Nicholas sa mga sulat niya,
nangangako na magbabago na, hinihiling na wag siyang sukuan.
Nagkaro'n kami ng halimbawa ng paulit-ulit na pinaniwalaan niya.
Meron pa siyang isang note na nagsasabing
naghihinala siyang ninakawan siya ng pera.
Nakita namin 'yong bank statements ni Sylvie Cachay.
Nagbayad si Nick ng mga prostitute gamit 'yong credit card ni Sylvie.
Para sa 'kin, sobrang kapal ng mukha niya
para kumuha ng prostitute, tapos pera no'ng babae 'yong pinambayad.
Tapos nakakita kami ng email.
"Tang ina ka" email 'yong tawag namin do'n.
Sinabi niya kay Nick na galit na galit siya.
Sabi niya, "Nalaman ko ang totoo. Alam ko na ang ginagawa mo."
"Isusumbong kita sa pulis at sa mga credit card company."
Malinaw na tinuturo nito 'yong partikular na klase ng motibo.
Malamang 'yon ang nagtulak
para magdesisyon siya na mawala na sa landas niya si Sylvie.
Nilibot namin ang apartment building niya para malaman
kung may nakarinig sa nangyari no'ng gabing 'yon.
May isang kapitbahay ang nagsabi na nakarinig siya ng pagtatalo.
May narinig silang umiiyak at malakas na kalabog
na parang may taong nahulog sa sahig o may nangyayaring gulo.
May pag-aaway, pagtatalo, saka sunog.
Pagkatapos ng ilang oras, natagpuang patay si Sylvie Cachay.
May nabubuong larawan.
Naisip namin, "Mukhang homicide 'to,
pero hindi kami pwedeng magkaso na kalahati pa lang 'yong kuwento."
Kailangan pa naming makita lahat, malaman ano mismo ang nangyari.
Tiningnan namin ang background ni Nick.
Nilagyan ko ng konting kulay 'yong larawan.
Nalaman naming trust fund baby si Nick.
Tatay niya 'yong writer-composer na si Joseph Brooks
na nagsulat ng kanta at pelikulang You Light Up My Life,
at nanalo sa Academy Awards. Sikat na kanta 'yon.
You
You light up my life
Isa 'yon sa mga pinakapangit na kanta.
Laging nasa radyo, sa lahat ng station, 24/7.
You light up my life
Sabi ko, "Diyos ko po."
Kahit na sumikat siya dahil do'n,
nakilala din siya sa madilim na bahagi ng pagkatao niya.
Bandang 2008, nasa 19th Precinct ako.
Ako 'yong pangalawa sa detective squad.
Parte ng trabaho ko na i-review 'yong mga pumapasok na reklamo.
Dumating sa mesa ko 'yong pangalang Joe Brooks.
Marami akong nakitang reklamo ng panggagahasa.
Special victims squad 'yong humahawak sa mga kasong 'yon.
Tinawagan ko 'yong special victims squad.
Sabi ko, "May pagala-gala ba tayong baliw na rapist
sa loob ng 19th Precinct na dapat kong ikabahala?"
Sabi nila, "Serial rapist ang taong 'yan."
"Parte 'to ng tuloy-tuloy na imbestigasyon."
Kinasuhan ng Manhattan District Attorney si Joseph Brooks
nang 91 counts ng rape.
Naglalagay ng ads si Joseph Brooks sa Craigslist.
Sinusubukan niyang kumuha ng mga baguhang babaeng artista
para i-coach ng Academy Award winner.
Kinukumbinsi niyang pumunta sa bahay niya.
Patutulugin niya, tapos gagawin na niya 'yong gusto niya.
Kinasuhan si Joseph Brooks ng sexual assault sa maraming babae,
naghihintay siya ng trial.
Dahil sa background ni Joseph Brooks,
napaisip ako kung parehong indibidwal
'yong kinakaharap ko kay Nicholas Brooks.
Pagdating sa character, pwedeng para silang pinagbiyak na bunga.
13 ORAS NG IMBESTIGASYON
Habang nagba-background check, nalaman din naming binigyan si Nick
ng tatay niya ng apartment no'ng high school siya.
Ikinukuha siya ng tatay niya ng escorts.
Natutunan niya sa tatay niya kung pa'no kumuha ng prostitute,
kasi gawain 'yon ng tatay niya.
Kakaiba 'yong nabuong itsura ng relasyon sa pagitan nilang mag-ama,
pero nalaman din namin na kontrolado siya ng tatay niya
sa pamamagitan ng pera.
Utos ni Joseph Brooks kay Nicholas
na wag makikipag-usap sa nanay o kapatid niya.
No'ng malaman niya na kinausap ni Nicholas 'yong nanay niya,
tinanggal siya ni Joseph Brooks sa mana at inalis 'yong trust fund niya
bandang 2009 o 2010.
Kaya eto ang isang binata
na walang kakayahang pondohan 'yong kinasayanan niyang buhay.
Kung gusto niya ng pera,
pag kailangan niya ng pera, magtrabaho o kaya manghuthot siya.
No'ng magkakilala sila ni Sylvie, may pera siya, tapos inalis sa kanya.
Baka naramdaman niyang tapos na ang panloloko.
Kailangan niyang kumilos,
kasi nanakot na 'yong babae na pupunta sa pulis.
MAGSAYA KA SA KULUNGAN
Buhay na buhay 'yong adrenaline sa mga ganitong kaso.
Malamang gising ako nang 24 oras, o baka higit pa.
Parang hindi ka napapagod.
'Yong momentum ng kaso talaga ang nagpapagana sa 'yo.
Bumalik kami sa 6th Precinct.
Kailangang tingnan lahat ng ebidensiya,
kaya binalikan ulit namin 'yong surveillance footage.
Tinutukan na talaga namin 'yong timeline.
Meron ba kaming nakaligtaan o meron kaming hindi nakita?
Nakumpirma naming umalis sa hotel room si Nicholas Brooks nang 2:18,
tapos bumaba siya sa lobby at nakilala si David Raleigh.
Hanggang sa i-check ng manager 'yong leak nang 2:51,
walang ibang pumasok o lumabas sa kuwarto.
Kailangan ng ebidensiyang nasa kuwarto pa si Nicholas nang mamatay si Sylvie.
Kaya kumuha kami ng access sa hotel phone records.
Nasira 'yong alibi ni Nicholas Brooks.
No'ng tiningnan namin 'yong call records sa front desk,
nalaman namin na hindi lang siya umalis no'ng 2:18.
Bago siya umalis,
may kakaibang tawag na natanggap
'yong front desk.
Nakita namin na 'yong phone call tungkol sa leak sa hotel room sa ibaba
ay pumasok nang 2:11.
Tiningnan namin 'yong card swipes ng kuwarto,
na magsasabing nasa kuwarto pa si Nicholas Brooks
habang nangyayari 'yong leak.
Umaapaw 'yong tubig. Nasa sahig na.
Tumatagas na sa ibang apartment.
Kaya andun siya no'ng nasa tub si Sylvie.
Buong panahon siyang nagsisinungaling.
Sa kasong 'to, sa tulong ng autopsy,
malalaman namin ano pa'ng nangyari kay Sylvie.
Ang signipikanteng laman ng findings sa autopsy,
may marka ng mga daliri sa leeg, at may mga pasa.
Nagtamo siya ng petechial hemorrhages sa ilalim ng talukap ng mata niya.
Ibig sabihin, nagkaro'n ng pagpigil sa daloy ng dugo
sa leeg niya.
Tapos puno ng tubig 'yong baga niya na indiskasyong buhay siya no'ng malunod.
Siyempre, pagbalik ng toxicology,
pinapakita na 'yong gamot sa sistema niya ay nasa therapeutic levels.
Niresetang gamot 'yon.
Wala do'ng nakapatay sa kanya nang dahil sa overdose.
Malinaw na sinasabi no'ng hindi suicide, at mas lalong hindi aksidente.
Homicide ang ikinamatay niya.
Nakuha din namin 'yong DNA reports.
May nakuhang DNA sa tub na tugma kay Nicholas Brooks.
Wala sanang bigat 'yong DNA profile sa tub.
Nasa kuwarto siya. Pwedeng ginamit niya 'yong tub.
Pero itinanggi niya na lumapit siya sa tub.
Ang paniniwala namin,
pagdating nila sa Soho House,
may nangyaring pagtatalo sa pagitan nila.
Mabilis ang naging pangyayari, tapos pumitik si Nick.
Sinakal siya ni Brooks,
itinulak siya sa bathtub, tapos inilubog sa tubig.
Nasinghot niya 'yong tubig.
Nalunod siya.
Tapos nasakal pa.
Nicholas, sinakal mo ba 'yong girlfriend mo?
-Ginawa mo ba 'yon, Nick? -Pinatay mo ba si Sylvie?
Inaresto namin si Nicholas Brooks.
Dinala namin siya sa central booking facility.
Sabi niya, "Alam mo, may pera ako."
Inisip ko, "Sinusuhulan ba 'ko nito?"
Kaya sabi ko, "Ano'ng meron kang pera?"
Sabi niya, "May pera ako, pero bukas ko pa makukuha."
Sabi ko, "Hindi mo kailangan ng pera ngayon."
Tapos sabi niya, "Kailangan ko 'yon pambayad sa proteksiyon."
Sabi ko, "Anong proteksiyon ang sinasabi mo?"
Sabi niya, "'Yong white supremacists."
Sabi ko, "Ba't mo nasabi 'yan?" Sabi niya, "Fan ako ng Oz."
Tingin ko, 'yong TV show na Oz 'yong tinutukoy niya.
Sabi ko, "Hindi ka pupunta sa Oz."
"Pupunta ka sa New York City Central Booking," di ba?
Napagtanto ko na wala talaga siyang alam tungkol sa buhay
o sa kalakaran ng buhay.
Kakaiba lang 'yon.
Sa puntong 'yon, hawak na siya ng Corrections.
Huling beses ko na siyang nakausap no'n.
Pagkatapos maaresto ni Nicholas Brooks,
nalaman naming lilitisin na 'yong tatay niya.
Kaya lang, nagpakamatay.
NAGPAKAMATAY SA E. SIDE APT. SA KABILA NG SEX CHARGES
Hinawakan ng attorney ni Joseph Brooks ang kaso ni Nicholas Brooks.
Sabi ng defense, dumanas ng depression si Sylvie.
Naggagamot siya.
Nag-overdose siya sa gamot pagsampa niya sa tub at nalunod.
Lumipad mula sa bahay nila sa Virginia ang nanay at tatay niya
para tingnan sa mata si Nicholas Brooks.
Wala akong nakitang pagsisisi. Hindi niya kami tiningnan ng asawa ko.
Hindi niya kami hinarap. Wala siyang pakialam.
Mabuting tao 'yong kapatid ko.
Walang paliwanag 'yong pagpatay sa kanya
ng palamunin ng lipunan na 'to.
Kailangan niyang pagbayaran 'yong magandang buhay ng anak ko.
Tinawagan kami ng DA's office na tapos na 'yong trial.
Hinatulang guilty si Nicholas Brooks at sinentensiyahan ng 25 years to life.
25-TO-LIFE PARA SA 'DAGA' NA PUMATAY KAY SYLVIE
Awang-awa ako sa pamilyang Cachay.
Hindi dapat siya namatay.
Isusuot pa ng mga tao 'yong swimsuits niya.
Sisikat pa dapat siya sa fashion industry.
Mahal siya ng New York. Siya ang New York.
Nagbibigay saya sa buhay 'yong kapatid ko.
Mas nagiging mabuti ako at 'yong ibang nakapaligid sa kanya.
Marami kaming nagagawang maganda pag andiyan siya.
Nami-miss ko 'yong saya, saka liwanag na dala niya.
Sobrang sweet, saka sobrang ganda niyang tao.
Forever ko siyang mentor.
Huling kaso ko bilang detective 'yong kaso ni Sylvie.
Nag-retire ako pagkatapos nito.
Dalawa ang anak kong babae.
Tinamaan talaga ako.
Pumatay ka ng tao, tapos wala kang pakiramdam pagkatapos…
Baka sa pagpapalaki sa kanya,
pero hindi pa din 'yon excuse para pumatay.
Lalo na ng taong mahal mo.
No'ng April ng 1989, meron kaming sikat na Central Park jogger case.
Jogger 'yon na ni-rape at matinding sinaktan.
Malaking kaso 'yon, kasi Central Park 'yon.
Saka dahil sa karahasan ng krimen.
Limang binatilyo ang kinasuhan.
Kinilala ang mga batang ito na Central Park Five.
Kailangang itama ang ginawang kawalang-katarungan,
pero di lang 'yon ang kuwento.
May iba pang biktima na inilagay namin sa ilalim ng payong
ng Central Park jogger case.
Pinapili siya, "Mga mata mo o mga anak mo?"
'Yong "mga mata mo o mga anak mo,"
hindi ko pa naririnig 'yon sa kahit sinong kriminal.
Hiniwaan niya 'ko sa ilalim at itaas ng mga mata ko.
Puro siya karahasan.
Maganda 'yong hapon na 'yon. Hindi mo aakalaing mangyayari 'yon no'n.
Pinag-uusapan ng lahat 'yong kaso.
Kasong nagmumulto sa 'kin.
Nagsalin ng Subtitle: Erika Ivene Columna laing mangyayari 'yon no'n.