WEBVTT 00:06.089 --> 00:08.633 DWADZIEŚCIA PIĘĆ LAT TEMU NOWOJORSKA POLICJA 00:08.717 --> 00:12.762 MUSIAŁA STAWIĆ CZOŁA NAJWIĘKSZEMU MASOWEMU MORDERSTWU W HISTORII USA. 00:15.432 --> 00:19.894 To wszystko naprawdę się nam przydarzyło. 00:26.568 --> 00:29.946 Nie było brutalniejszego morderstwa. 00:31.406 --> 00:34.409 W ataku zginęły tysiące ludzi. 00:35.118 --> 00:36.453 Nie byliśmy gotowi. 00:37.328 --> 00:41.750 Nie tylko jako policjanci, ale w ogóle jako ludzie. 00:42.333 --> 00:46.254 Nie miałem poczucia kontroli, jakie towarzyszy mi przy śledztwie. 00:47.464 --> 00:50.759 Chciałem tylko przetrwać ten dzień. 00:51.509 --> 00:53.887 To był prawdziwy test. 00:53.970 --> 00:57.348 Test pracy zespołowej. 00:57.432 --> 00:59.726 Test relacji z partnerem. 00:59.809 --> 01:02.020 Dowód tego, jak cenne jest życie. 01:03.146 --> 01:08.401 Pół miasta znało jakąś ofiarę lub był nią ktoś z rodziny. 01:08.485 --> 01:13.740 Ale minęło wiele lat. Nowe pokolenie tego nie pamięta. 01:13.823 --> 01:17.494 Nie doświadczyli tak potwornej tragedii. 01:18.328 --> 01:20.246 Całe miasto się zjednoczyło. 01:20.330 --> 01:22.040 PRZETRWAMY 01:22.123 --> 01:25.835 Pochodzenie czy narodowość nie miały znaczenia. 01:25.919 --> 01:28.338 Tego dnia byliśmy po prostu ludźmi. 01:29.756 --> 01:31.841 Minęło już 25 lat. 01:32.509 --> 01:35.428 Ale tamten dzień na zawsze odmienił moje życie. 01:36.054 --> 01:39.057 Świat sprzed 10 września dobiegł końca. 01:40.058 --> 01:42.644 Rozpoczęła się 20-letnia wojna. 01:44.896 --> 01:46.231 Zmienił się mój świat. 01:47.732 --> 01:49.859 I nie tylko mój. 01:56.282 --> 01:59.869 Dzięki nam ludzie wracają do domów i mają spokojny sen. 02:01.121 --> 02:04.332 Rodzina musi wiedzieć, kto zamordował ich bliskiego. 02:05.750 --> 02:09.379 Współczucie dla ofiar jest najważniejsze. 02:09.963 --> 02:14.384 Lubię zaglądać za kulisy. Co naprawdę się wydarzyło? 02:15.802 --> 02:19.848 Chcesz odkryć prawdę. To robią detektywi. 02:20.348 --> 02:23.268 Instynkt każe nam pomóc ludziom. 02:23.977 --> 02:27.564 Policja w Nowym Jorku… 02:29.858 --> 02:30.692 To jest to. 02:31.734 --> 02:35.405 WYDZIAŁ ZABÓJSTW: NOWY JORK 02:45.707 --> 02:49.544 Wspaniale było podziwiać wieże z poziomu chodnika. 02:49.627 --> 02:53.006 Jako dziecko musiałem zadzierać głowę. 02:53.089 --> 02:56.509 Pięły się jakby do nieba. 02:58.011 --> 03:01.097 W World Trade Center pracowała moja ciotka JoAnn. 03:01.180 --> 03:05.685 W wieży północnej na 103. i na 105. piętrze. 03:06.311 --> 03:12.150 Od 18 roku życia pracowała dla biura maklerskiego Cantor Fitzgerald. 03:12.233 --> 03:15.737 Po latach została wiceprezeską i partnerką. 03:16.654 --> 03:20.158 Była moją ciotką, ale traktowałem ją jak siostrę. 03:20.241 --> 03:23.661 Zajmowała się mną, wybawiała mnie z kłopotów. 03:23.745 --> 03:25.455 Była tylko 13 lat starsza. 03:26.664 --> 03:32.378 Na początku swojej kariery zabrała mnie do World Trade Center. 03:32.462 --> 03:34.505 Miałem pięć lat. 03:34.589 --> 03:38.134 Ekscytowało mnie, że widzę coś pierwszy raz. 03:38.843 --> 03:43.014 Jadąc windą do góry, czułem się jak w rakiecie. 03:44.974 --> 03:48.895 W ciągu kilku minut wjechaliśmy na setne piętro. 03:48.978 --> 03:53.733 Uszy się zatykały, a podejściu do okna 03:53.816 --> 03:57.904 wysokość naprawdę potrafiła przytłoczyć. 03:58.571 --> 04:01.324 Wieże miały po 110 pięter. 04:01.908 --> 04:05.536 Pracowało w nich nawet 50 tysięcy osób. 04:05.620 --> 04:07.664 Budynki miały własny kod pocztowy. 04:08.748 --> 04:14.879 Każdy obszar w Stanach Zjednoczonych ma własny kod pocztowy, 04:14.963 --> 04:17.215 a te dwa budynki musiały mieć osobny. 04:17.298 --> 04:22.470 Zostały zaprojektowane w taki sposób, by wytrzymać silne wiatry, zamiecie, 04:22.553 --> 04:26.057 uderzenia piorunów, a nawet samolotów. 04:26.140 --> 04:28.977 Były uważane za niezniszczalne. 04:30.645 --> 04:31.771 26 LUTEGO 1993 ROKU 04:31.854 --> 04:36.484 Pięć ofiar i ponad 1000 rannych po wybuchu bomby w World Trade Center. 04:36.567 --> 04:39.279 Chaos w dolnym Manhattanie. 04:39.862 --> 04:43.032 W lutym 1993 roku doszło do ataku terrorystycznego. 04:44.033 --> 04:49.831 Terroryści wjechali do garażu podziemnego vanem pełnym materiałów wybuchowych. 04:50.540 --> 04:53.459 Auto wybuchło, ale zniszczenia były minimalne. 04:54.460 --> 04:57.797 Usłyszałam, jak ktoś mówi: „Te wieże są niesamowite. 04:57.880 --> 05:01.467 Przetrwały taki wybuch. Nie mogę uwierzyć”. 05:03.136 --> 05:09.976 Dopiero tamtego dnia zrozumiałem, że wieże mogą być celem terrorystów. 05:10.059 --> 05:14.897 Były symbolem siły i dumy. 05:14.981 --> 05:18.943 Gdy nadlatywało się znad Atlantyku, 05:19.527 --> 05:21.279 widziało się właśnie je. 05:23.114 --> 05:27.285 Rok po zamachu ustawiono bariery z cementu, 05:27.368 --> 05:29.829 by nie dało się uderzyć w budynki 05:29.912 --> 05:35.293 ciężarówką lub autem z ładunkiem eksplodującym. 05:35.877 --> 05:39.630 Wszyscy byli przekonani, że coś takiego się nie powtórzy. 05:44.385 --> 05:47.388 11 WRZEŚNIA 2001 ROKU 05:47.472 --> 05:48.890 Był wtorek. 05:50.850 --> 05:52.060 Piękna pogoda. 05:53.394 --> 05:55.480 Ani jednej chmurki. 05:57.357 --> 05:59.192 Musiałem pojechać do sądu. 05:59.776 --> 06:04.530 Pracowałem w jednostce antyprzestępczej i rozpoczynał się proces kieszonkowca. 06:05.239 --> 06:07.200 Musiałem popłynąć promem. 06:09.077 --> 06:14.707 Wysiadłem na Manhattanie i ruszyłem w stronę dworca. 06:15.666 --> 06:20.630 Zdążyłem przejść kilka kroków, kiedy usłyszałem serię wybuchów. 06:22.715 --> 06:23.549 Brzmiały tak… 06:26.052 --> 06:30.765 Pomyślałem: „Co to, kurwa?”. Ale szedłem dalej. 06:31.349 --> 06:35.686 Wsiadłem do metra. Musiałem być w sądzie o 9.00. 06:35.770 --> 06:38.773 13. POSTERUNEK 06:38.856 --> 06:42.068 Obudziłem się w pokoju sypialnym posterunku. 06:42.652 --> 06:45.571 Czasami przez kilka dni nie wracałem do domu. 06:47.407 --> 06:52.203 Właśnie wpisałem się do dziennika, gdy zobaczyłem ABC News. 06:52.286 --> 06:57.375 Pokazywali wieże po wbiciu samolotów. 06:57.458 --> 07:00.628 Samoloty brzmiały jak pociski. 07:00.711 --> 07:02.630 A potem nastąpił wybuch. 07:04.590 --> 07:10.304 Dyspozytor zgłosił, że w wieżę wbiła się mała cessna. 07:11.264 --> 07:17.353 Ale z autostrady widziałem, że to nie był mały samolot. 07:17.436 --> 07:19.772 To był samolot odrzutowy. 07:20.606 --> 07:22.358 Cholera jasna! 07:24.652 --> 07:26.112 Myślałem jak policjant. 07:27.405 --> 07:32.368 Wiedziałem, że będzie wiele ofiar. 07:33.411 --> 07:39.959 Odstawiłem dwóch synów do podstawówki, gdy usłyszałem, co się stało. 07:40.042 --> 07:43.087 Poważna katastrofa w Nowym Jorku. 07:44.755 --> 07:50.970 Jako szef detektywów, a do tego mieszkaniec Manhattanu, 07:51.053 --> 07:52.972 wiedziałem, że muszę tam jechać. 07:53.598 --> 07:59.479 Jako jeden z niewielu wróciłem do domu, by stawić się w garniturze, 07:59.562 --> 08:04.108 bo w maju wpadłem w kłopoty, gdy stawiłem się w szortach. 08:04.192 --> 08:07.278 19. POSTERUNEK 08:07.361 --> 08:11.073 Patrolowałem górny Manhattan z ramienia 19. posterunku. 08:11.949 --> 08:13.659 To było bez precedensu. 08:13.743 --> 08:18.998 Na miejscu musiała stawić się policja z całego Nowego Jorku. 08:21.542 --> 08:26.631 Pracowałam w 19. posterunku. Moim partnerem był Pete Panuccio. 08:26.714 --> 08:31.636 Pojawiła się dyspozycja: mobilizacja jeden na osiem. 08:32.220 --> 08:34.472 Ośmiu funkcjonariuszy i sierżant. 08:34.555 --> 08:38.184 Jedziemy w stronę One World Trade Center. 08:38.267 --> 08:43.147 Joanne Down była w pierwszej grupie, która wyruszyła z 19. posterunku. 08:44.315 --> 08:46.859 Mieliśmy spotkać się na rogu Church i Vasey. 08:46.943 --> 08:48.027 PUNKT DOWODZENIA 08:48.110 --> 08:53.199 Powiedziałem porucznikowi, byśmy pojechali autem. 08:57.119 --> 08:58.621 Jechałem pociągiem. 08:59.747 --> 09:03.834 Wysiadłem przy Municipal Building znanym z Prawa i porządku. 09:04.418 --> 09:08.172 Ruszyłem w stronę tego ikonicznego budynku, 09:08.256 --> 09:10.591 a wszyscy wokół zadzierali głowy. 09:12.843 --> 09:15.263 Spojrzałem w górę. 09:17.098 --> 09:20.101 Zobaczyłem wielką dziurę w wieży północnej. 09:21.185 --> 09:22.728 Wieże były ogromne. 09:23.229 --> 09:25.940 Każdego dnia gościły dziesiątki tysięcy osób. 09:26.023 --> 09:27.483 Znałem wiele z nich. 09:29.193 --> 09:32.989 Od razu zadzwoniłem pod numer 212-938-5029. 09:33.072 --> 09:35.032 Do biura JoAnn. 09:35.992 --> 09:40.579 Usłyszałem ciągłe pikanie, a nie typowy sygnał zajęcia. 09:41.330 --> 09:44.500 Jakby telefon był poza zasięgiem. 09:45.126 --> 09:48.838 O dziewiątej powinna być w pracy. Pomyślałem tylko: „O cholera”. 09:50.381 --> 09:51.299 Ruszyłem tam. 09:52.717 --> 09:53.926 Aż nagle… 09:55.303 --> 09:58.973 Tamten pierwszy dźwięk, który wydawał mi się echem, 10:00.057 --> 10:03.102 tym razem usłyszałem bez echa. 10:03.185 --> 10:04.478 Wielki wybuch. 10:07.773 --> 10:09.775 Padłem na ziemię. 10:11.861 --> 10:13.362 Jebany drugi samolot. 10:18.951 --> 10:21.454 Byliśmy na 78. piętrze wieży południowej. 10:21.537 --> 10:23.456 Siedzę tutaj tylko dlatego, 10:23.539 --> 10:27.335 że staliśmy po drugiej stronie od miejsca uderzenia samolotu. 10:33.007 --> 10:37.303 Nagle padłem twarzą na podłogę. Nie wiedziałem, co się dzieje. 10:37.803 --> 10:39.055 Zapadła ciemność. 10:41.807 --> 10:43.768 Słyszałem płacz i krzyki. 10:45.144 --> 10:50.524 Obok leżała kobieta, którą znałem. Potrząsnąłem nią: „Wszystko gra?”. 10:51.150 --> 10:53.444 Nie odpowiedziała. Była martwa. 10:54.779 --> 10:57.198 Wszędzie wokół leżały ciała. 10:57.948 --> 11:01.494 Zapanował wielki chaos. Nikt nie wiedział, co się dzieje. 11:03.788 --> 11:10.169 Wydział zabójstw, jak wszyscy, miał stawić się na miejscu katastrofy. 11:11.545 --> 11:17.093 Jechaliśmy na kogutach z dwójką partnerów z 13. posterunku. 11:18.010 --> 11:22.598 Nagle zobaczyliśmy dym wydobywający się z wieży południowej. 11:22.682 --> 11:26.060 Zrozumieliśmy, że druga wieża też dostała. 11:28.688 --> 11:30.231 - Rany. - Boże. 11:30.314 --> 11:31.774 Kolejny samolot. 11:31.857 --> 11:32.858 Boże. 11:32.942 --> 11:34.443 Rany boskie. 11:35.611 --> 11:39.323 Spojrzeliśmy na siebie i powiedzieliśmy: 11:39.407 --> 11:41.701 „To nie żaden jebany wypadek”. 11:44.912 --> 11:47.373 Od razu pomyślałem o żonie. 11:48.416 --> 11:51.836 Pracowała dla firmy Salomon Smith Barney. 11:51.919 --> 11:53.379 Była wtedy w centrum, 11:53.462 --> 11:59.718 a jeden z jej głównych klientów miał siedzibę w wieżach. 11:59.802 --> 12:02.388 Często tam bywała. 12:03.681 --> 12:06.267 Wciąż o tym myślałem. 12:07.351 --> 12:13.274 Miałem stary telefon z klapką, jakiś cholerny StarTAC. 12:13.357 --> 12:18.237 Zadzwoniłem do jej pracy i na komórkę, 12:18.320 --> 12:21.073 ale bez skutku. 12:21.157 --> 12:26.162 Nie było zasięgu. Całkiem nic. 12:28.706 --> 12:31.167 Miasto wypełnił chaos. 12:32.793 --> 12:37.757 Ludzie porzucali auta na środku skrzyżowań. 12:37.840 --> 12:39.759 Zostaw auto! Uciekaj! 12:41.051 --> 12:46.682 Próbowaliśmy dotrzeć na miejsce, na róg ulic Church i Vasey. 12:46.766 --> 12:52.438 Dojechaliśmy do połowy Maiden Lane i dalej nie dało rady. 12:53.189 --> 12:59.779 Wysiedliśmy z radiowozu i pobiegliśmy w stronę wież. 13:02.531 --> 13:07.828 Gdy zbliżaliśmy się na miejsce, spojrzeliśmy w górę. 13:08.412 --> 13:12.541 Ludzie zwisali z belek nośnych. 13:14.293 --> 13:17.087 Z wnętrza wydobywał się czarny dym. 13:17.588 --> 13:20.174 Ludzie rzucali na ziemię kartki. 13:20.257 --> 13:23.844 „Pomocy! Jestem na takim a takim piętrze”. 13:24.470 --> 13:26.597 To było… 13:29.350 --> 13:32.561 nie do przyswojenia. 13:33.145 --> 13:39.944 Sierżant kazał nam biec dalej, by dotrzeć do punktu dowodzenia, 13:40.027 --> 13:42.738 gdzie powiedzą nam, co mamy robić. 13:45.449 --> 13:49.787 Pożar na 78. piętrze był niewyobrażalny. 13:51.539 --> 13:56.836 Wciąż słychać było trzaski. Panował chaos i było coraz gorzej. 13:57.503 --> 14:00.589 Kawałek sufitu zwalił mi się koło głowy. 14:01.465 --> 14:04.843 Wiedziałem, że muszę czym prędzej uciekać, 14:04.927 --> 14:08.722 ale byłem na 78. piętrze płonącego budynku. 14:08.806 --> 14:10.307 Nie miałem pomysłu. 14:12.893 --> 14:16.897 Chcieliśmy pomóc ludziom, którzy wybiegali z budynku. 14:18.274 --> 14:20.317 Ruszyłam w ich stronę, 14:20.401 --> 14:25.281 kiedy sierżant złapał mnie za kark i pociągnął do tyłu. 14:26.991 --> 14:28.826 Ktoś skoczył… 14:29.952 --> 14:31.495 i spadł obok mnie. 14:34.790 --> 14:37.084 Zabił przypadkową osobę. 14:38.586 --> 14:40.296 To było straszne. 14:40.921 --> 14:42.423 Straszny widok. 14:43.591 --> 14:45.759 Nie mogliśmy nic zrobić. 14:48.429 --> 14:52.933 Najgorszy w tym wszystkim był dźwięk. 14:56.228 --> 14:57.187 Przepraszam. 15:05.654 --> 15:07.531 Gdy ciało uderza o ziemię… 15:09.033 --> 15:10.534 z takiej wysokości, 15:11.869 --> 15:14.413 wydaje dźwięk jak tłuczone szkło. 15:17.625 --> 15:19.835 To drastyczny widok. 15:27.843 --> 15:31.388 Jako nowojorski detektyw miałem do czynienia ze śmiercią, 15:32.222 --> 15:36.435 brutalnymi morderstwami, przemocą i tak dalej. 15:37.394 --> 15:42.149 Najbardziej przerażającą rzeczą, która na zawsze zapadła mi w pamięć, 15:43.359 --> 15:47.821 było to, że ci biedni ludzie woleli wyskoczyć z tak wysoka, 15:47.905 --> 15:49.365 niż spłonąć żywcem. 15:50.282 --> 15:51.492 Nie mieli szans. 15:51.575 --> 15:56.955 MIEJSCE UDERZENIA: PIĘTRA OD 78 DO 85 15:57.039 --> 15:57.957 78. PIĘTRO 15:58.040 --> 15:59.500 Byłem na 78. piętrze. 16:00.292 --> 16:03.003 Miałem dwóch synów, którzy mnie potrzebowali, 16:03.754 --> 16:05.714 ale nie umiałem się wydostać. 16:05.798 --> 16:09.510 Uniemożliwiały to gruz i gorąco. 16:09.593 --> 16:12.930 Wpadłem na dwie kobiety i dwóch mężczyzn. 16:13.013 --> 16:15.140 Znaleźliśmy pustą klatkę schodową. 16:15.224 --> 16:17.017 Zeszliśmy na 75. piętro, 16:18.394 --> 16:23.649 gdzie wpadliśmy na dwóch strażaków. 16:23.732 --> 16:27.903 Mieli na plecach butle tlenowe i całą masę sprzętu. 16:27.987 --> 16:31.031 Rzuciliśmy, że na 78. piętrze jest naprawdę źle. 16:31.115 --> 16:36.078 Odparli: „Nie martwcie się o nas. Martwcie się o siebie. 16:36.161 --> 16:38.956 Uciekajcie. Wszystkim się zajmiemy”. 16:39.039 --> 16:42.418 To pokazało mi, jak ci ludzie myślą 16:42.501 --> 16:46.296 i jak zachowują się w takich sytuacjach. 16:46.880 --> 16:47.965 Ruchy! 16:49.925 --> 16:55.597 Policjanci z dolnego Manhattanu przeprowadzali ewakuację budynków. 16:56.390 --> 16:59.518 Policjanci z górnego Manhattanu byli z nami. 17:00.060 --> 17:05.023 Przenieśliśmy się do Park Place, pół przecznicy od World Trade Center. 17:05.107 --> 17:10.904 Przydzielali po cztery osoby na piętro do pomocy przy ewakuacji. 17:12.990 --> 17:17.119 Po drodze trafiliśmy na szczątki, 17:17.202 --> 17:21.832 ale pokonaliśmy je i dostaliśmy się na 40. piętro. 17:22.499 --> 17:26.003 Trafiliśmy na policjanta w windzie, który rzucił do nas: 17:26.086 --> 17:27.963 „Chodźcie, zjedziemy”. 17:29.757 --> 17:31.383 Zjechaliśmy na parter. 17:31.467 --> 17:34.887 Wszędzie wokół był pył i bałagan. 17:34.970 --> 17:37.806 Niesłychane. Ciężko było coś zobaczyć. 17:39.349 --> 17:41.185 Wyszliśmy z budynku. 17:42.352 --> 17:45.022 Nie rozumiałem, co się dzieje. 17:45.105 --> 17:47.066 Mogę to tylko nazwać chaosem. 17:50.110 --> 17:53.572 Zapewne nie wyglądałem najlepiej. 17:53.655 --> 17:56.617 Podbiegła policjantka i kazała mi iść za nią. 17:56.700 --> 18:01.455 Nie znałem jej. Wiedziałem tylko, że mi pomaga. 18:01.538 --> 18:03.415 Ktoś zrobił mi zdjęcie. 18:05.417 --> 18:10.422 Pomogła mi przejść na chodnik i zabrała do karetki. 18:11.507 --> 18:14.009 A potem wróciła do budynku. 18:22.017 --> 18:24.394 Zajechałem pod wieże. 18:26.021 --> 18:30.442 Zobaczyłem silnik samolotu leżący na środku ulicy. 18:30.526 --> 18:36.031 Chciałem spisać numer seryjny, żeby zidentyfikować samolot. 18:36.615 --> 18:42.412 Pod wpływem stresu przełączyłem się w tryb detektywa, a nie szefa. 18:43.622 --> 18:47.000 Musiałem się otrząsnąć. 18:47.084 --> 18:53.757 Przeszedłem do tymczasowej siedziby naprzeciwko wieży południowej, 18:53.841 --> 18:57.136 by zgłosić się dowodzącym. 19:00.222 --> 19:01.765 Zbliżałem się do wież. 19:03.058 --> 19:06.270 Byłem sam. Nie wiedziałem, co robić. 19:08.063 --> 19:11.650 W akademii policyjnej nie uczyli nas na takie wypadki. 19:12.860 --> 19:14.945 Miałem 27 lat. 19:15.028 --> 19:16.989 Albo 28, nie pamiętam. 19:17.489 --> 19:20.158 Byłem dość młody. 19:21.159 --> 19:25.998 Nie wiedziałem, co robić. Jak mam uratować ciotkę? 19:28.876 --> 19:31.712 JoAnn była ze mną od dziecka. 19:32.504 --> 19:36.633 Była dumna z mojej kariery. Przyszła na ukończenie akademii. 19:38.093 --> 19:40.721 Dołożyła mi 3000 dolców na pierwszy dom. 19:42.264 --> 19:43.682 Mogłem na nią liczyć. 19:44.558 --> 19:47.227 Ale jak miałem jej teraz pomóc? 19:50.272 --> 19:52.524 Szukałem jakiegoś sposobu. 19:55.027 --> 19:58.030 W końcu wpadłem na swojego porucznika. 19:59.406 --> 20:03.243 Szliśmy na południe, wzdłuż Verizon Building. 20:03.785 --> 20:05.037 Usłyszałem dudnienie. 20:11.501 --> 20:15.839 Komórki nie działały. Rozmawiałem przez stacjonarny. 20:15.923 --> 20:20.385 Nagle telefony na stole zaczęły się trząść. 20:20.886 --> 20:22.804 Myślałem, że to przez metro. 20:24.056 --> 20:26.808 Ziemia zaczęła się trząść. 20:26.892 --> 20:29.227 Dudnienie zaczęło narastać. 20:29.311 --> 20:32.147 To był hałas jak przy wybuchu. 20:32.898 --> 20:36.652 Ale bardziej jakby coś się toczyło. 20:38.111 --> 20:38.946 Jakby… 20:43.283 --> 20:46.245 Nagle się zaczęło. 20:49.081 --> 20:51.250 Mój Boże! 20:55.712 --> 20:57.881 - Padnij! - Tutaj! 20:57.965 --> 21:00.300 Byłem kilka przecznic dalej. 21:00.384 --> 21:05.430 Nagle zamiast wieży południowej zobaczyłem kłąb białego dymu. 21:06.014 --> 21:08.308 Mój Boże! 21:09.017 --> 21:12.229 Zbliżał się w stronę mnie i mojego partnera. 21:12.896 --> 21:14.690 Szybko. 21:16.608 --> 21:22.614 Spojrzeliśmy przez chwilę na siebie i zaczęliśmy czym prędzej uciekać. 21:22.698 --> 21:27.119 Ukryliśmy się w domu towarowym Syms. 21:27.703 --> 21:32.749 Porucznik krzyknął do mnie: „Wiej, kurwa!”. 21:32.833 --> 21:34.209 W nogi! 21:34.710 --> 21:36.378 Szybko! 21:39.464 --> 21:46.304 Wszyscy policjanci, którzy byli ze mną, żeby pomagać przy ewakuacji, 21:46.388 --> 21:49.850 ruszyli w moją stronę jak stado byków. 21:50.726 --> 21:54.479 Padłam twarzą na chodnik, 21:54.563 --> 21:57.774 a oni mnie stratowali. 21:59.484 --> 22:02.821 Chyba nie mogę ich winić. 22:03.655 --> 22:05.490 Ale byłam wściekła. 22:06.199 --> 22:09.745 Poczułam trzask w kolanie i plecach. 22:10.370 --> 22:13.665 Moje ciało zalał ból. 22:14.207 --> 22:18.795 Leżałam na chodniku jak ukrzyżowana. 22:20.839 --> 22:22.215 Nie mogłam się ruszyć. 22:23.759 --> 22:29.598 Dwóch gości z 23. posterunku, których nazwisk nigdy nie poznałam, 22:29.681 --> 22:31.516 padło na ziemię obok mnie. 22:32.184 --> 22:35.896 Spytali: „Dasz radę iść?”. Odparłam: „A nawet biec”. 22:35.979 --> 22:37.189 Szybko! 22:37.981 --> 22:41.360 Zalewała nas fala szczątków i pyłu, 22:41.985 --> 22:45.238 więc skręciliśmy w Broadway. 22:45.322 --> 22:49.451 Padliśmy na ziemię i staraliśmy się ukryć. 22:54.831 --> 23:01.463 Próbowaliśmy dostać się do 7 World Trade, budynku na północ od wież. 23:02.005 --> 23:04.549 Wydawał się najlepszym schronieniem. 23:06.718 --> 23:08.220 Drzwi były zamknięte. 23:08.929 --> 23:12.349 Byłem gotowy wyciągnąć broń, by przebić szybę. 23:12.933 --> 23:15.060 Musieliśmy uciec z ulicy. 23:16.228 --> 23:21.483 Nagle ktoś otworzył drzwi od środka i krzyknął: „Wchodźcie!”. 23:22.275 --> 23:23.193 Wbiegliśmy. 23:23.902 --> 23:27.614 Byliśmy w szklanym atrium wysokim na trzy piętra. 23:29.032 --> 23:32.744 Szyby w całym lobby zaczęły pękać 23:32.828 --> 23:36.289 i całe wnętrze wypełniło się pyłem. 23:39.751 --> 23:45.215 To była najbardziej przerażająca chwila w całym moim życiu. 23:45.298 --> 23:50.137 A przeżyłem kilka groźnych sytuacji. 23:51.721 --> 23:54.349 Nagle nabrałem przekonania, 23:55.308 --> 23:56.768 że zaraz umrę. 24:04.234 --> 24:07.946 Czasami czas zwalnia, a czasami przyspiesza. 24:08.029 --> 24:10.532 Ludzki mózg jest niesamowity. 24:11.741 --> 24:14.035 Nie jestem zbyt religijny, 24:14.536 --> 24:19.124 ale gdy śmierć nadchodzi, lepiej załatwić takie sprawy. 24:19.207 --> 24:22.127 Pomyślałem: „Boże…”. 24:23.462 --> 24:25.839 Byłem trzeźwy od 14 lat. 24:27.466 --> 24:29.467 I pomyślałem sobie: 24:29.551 --> 24:32.721 „Boże, dziękuję ci za ostatnie 14 lat. 24:34.556 --> 24:36.308 Zaopiekuj się moją rodziną”. 24:37.350 --> 24:40.645 I tyle. Czekałem na to, co się stanie. 24:43.148 --> 24:47.569 Budynek zaczął wypełniać się dymem. 24:48.236 --> 24:53.575 Pamiętałem jeszcze z podstawówki, że jeśli pomieszczenie wypełnia dym, 24:53.658 --> 24:55.994 należy paść na ziemię i czołgać się. 24:56.077 --> 25:01.333 Ale ten dym był bardzo gęsty na dole 25:01.416 --> 25:03.502 i rzadszy na górze. 25:04.002 --> 25:09.508 Poczułem się zdezorientowany i zacząłem kwestionować wszystko, 25:09.591 --> 25:13.178 czego nauczyły mnie siostry w szkole katolickiej w 1968 r. 25:15.555 --> 25:17.682 Wieża się zawaliła! 25:17.766 --> 25:20.727 Zniknęła! Cholera! 25:23.939 --> 25:28.610 Żadne większe szczątki nie dostały się do 7 World Trade. 25:29.778 --> 25:31.154 Żyjesz. 25:32.030 --> 25:34.574 Do roboty. Potrzebują cię. 25:36.910 --> 25:39.538 Ledwo było cokolwiek widać. 25:39.621 --> 25:42.249 Miałem jakąś gównianą latarkę. 25:42.332 --> 25:46.586 Usłyszałem krzyki z góry, więc ruszyłem w ich stronę. 25:47.087 --> 25:49.172 Byłem jedynym mundurowym. 25:50.006 --> 25:53.969 Wpadłem na jakiegoś gościa, chyba z ochrony budynku. 25:54.803 --> 25:56.805 Krzyknął: „Dzięki Bogu, policja!”. 25:57.973 --> 25:58.974 „No cóż… 26:00.433 --> 26:04.479 Owszem, odsiecz przybyła, ale niestety jestem sam”. 26:07.107 --> 26:10.735 Wieża południowa zawaliła się. Musieliśmy się przegrupować. 26:11.570 --> 26:16.866 Ruszyliśmy w stronę wieży północnej. Mijaliśmy po drodze strażaków. 26:20.829 --> 26:23.081 Polewali sobie oczy wodą. 26:23.957 --> 26:25.667 Płakali. 26:28.628 --> 26:33.049 Na ulicy byli też cywile, którym udało się uciec. 26:33.675 --> 26:36.511 Pamiętam jednego gościa, którego uścisnąłem. 26:36.595 --> 26:40.098 Dorosły facet, pewnie po czterdziestce. 26:40.599 --> 26:42.225 Zalewał się łzami. 26:43.727 --> 26:44.936 Był w szoku. 26:45.437 --> 26:46.813 A ja razem z nim. 26:46.896 --> 26:48.481 Rzuciłem: „Będzie dobrze”. 26:51.401 --> 26:53.528 Kurz opadł. 26:54.195 --> 26:57.532 Ruszyliśmy w stronę obecnej „Strefy Zero”, 26:57.616 --> 27:01.911 żeby pomóc przy ewakuacji. 27:04.414 --> 27:08.043 Ale nic się nie działo. 27:09.210 --> 27:15.550 Na środku skrzyżowania Church i Vasey leżał fragment budynku. 27:17.844 --> 27:21.306 Wieża południowa oberwała jako druga, 27:21.389 --> 27:24.851 ale zawaliła się pierwsza, bo samolot wbił się niżej, 27:24.934 --> 27:27.562 bardziej uszkadzając budynek. 27:27.646 --> 27:29.689 26 LUTEGO 1993 ROKU 27:29.773 --> 27:34.611 Po zamachu z 1993 roku na szkoleniu poinformowano nas, 27:34.694 --> 27:39.157 że samolot nie powali wież samą siłą uderzenia. 27:39.240 --> 27:41.701 Okazało się jednak inaczej. 27:42.660 --> 27:45.080 Uciekajcie, druga wieża się wali. 27:45.163 --> 27:47.457 - Co? - Zaraz się zawali. 27:47.540 --> 27:52.504 Wyznaczyliśmy grupę policjantów, by odgrodzili otoczenie budynku, 27:52.587 --> 27:55.423 bo druga wieża też musiała runąć. 27:55.507 --> 27:57.592 Uciekajcie, kurwa! 27:57.676 --> 28:04.182 Wpadłem na kilku strażaków. Chcieli wrócić do budynku. 28:04.265 --> 28:05.433 „Odbiło wam?” 28:06.142 --> 28:09.479 Odparli: „Nie, trzeba ewakuować ludzi”. 28:09.562 --> 28:11.398 Poczułem się jak tchórz, 28:13.233 --> 28:14.693 że chciałem uciec. 28:16.528 --> 28:17.987 Pomyślałem: „Jebać to. 28:18.071 --> 28:20.907 Nie dam się poniżyć strażakowi. Muszę zostać”. 28:20.990 --> 28:22.409 Uciekajcie! 28:23.243 --> 28:27.664 Antena na dachu wieży północnej zaczęła się przechylać. 28:28.790 --> 28:31.584 Nagle usłyszałem jakiś hałas. 28:32.877 --> 28:34.337 Jakby trzaski. 28:36.339 --> 28:38.216 Byliśmy dwie przecznice dalej. 28:40.927 --> 28:41.761 Dudnienie. 28:43.972 --> 28:47.058 Wtedy druga wieża runęła. 28:55.275 --> 28:57.026 Wieża się wali! 28:57.569 --> 28:59.946 Uciekajcie! 29:02.615 --> 29:06.995 Gdy druga wieża runęła, zobaczyłem moich synów… 29:13.084 --> 29:17.172 zachęcających mnie, bym biegł najszybciej, jak potrafię. 29:20.091 --> 29:21.551 I padł na ziemię. 29:22.343 --> 29:23.553 Szybko. 29:24.220 --> 29:27.599 Padłem za krawężnik. 29:27.682 --> 29:34.564 Musiałem wcisnąć stukilowe dupsko za 15 centymetrów krawężnika, 29:34.647 --> 29:36.441 by jakoś to przeżyć. 29:37.233 --> 29:41.070 Pamiętałem z wojska, by nogi były od strony wybuchu. 29:43.072 --> 29:45.492 Rozszalał się straszny wiatr. 29:46.326 --> 29:49.537 Obok mnie leżała wywrócona ciężarówka. 29:51.414 --> 29:53.708 Zrobiło się strasznie ciemno. 29:56.419 --> 29:57.795 Nic nie widziałem. 29:57.879 --> 30:00.507 Zapadła cisza. 30:02.842 --> 30:04.469 Nie wiedziałem, czy żyję. 30:05.637 --> 30:07.347 Nie czułem bólu. 30:10.558 --> 30:14.312 Nagle nie mogłem oddychać. 30:15.230 --> 30:19.651 Musiałem dosłownie wsadzić sobie ręce do ust, 30:19.734 --> 30:23.154 by wygrzebać kawałki cementu. 30:24.072 --> 30:26.574 Padłem na kolana i kaszlałem. 30:27.075 --> 30:32.413 Jakaś kobieta chwyciła mnie i zabrała do hydrantu, bym obmył oczy. 30:32.497 --> 30:36.668 Dała mi wodę. Wciąż widzę jej twarz. 30:37.377 --> 30:40.213 To była jedna z lepszych chwil dnia. 30:40.296 --> 30:43.675 Ktoś pomógł mi w potrzebie. 30:46.678 --> 30:48.388 Liczyłem, że JoAnn uciekła. 30:49.430 --> 30:52.267 Razem ze współpracownikami. 30:52.976 --> 30:55.520 I resztą ludzi z wież. 30:56.521 --> 30:58.106 Byłem w takim szoku, 30:59.065 --> 31:03.611 że trudno było pojąć skalę tego, co się przed chwilą stało. 31:03.695 --> 31:06.865 DOM TOWAROWY 31:06.948 --> 31:08.950 Byliśmy w domu towarowym. 31:09.033 --> 31:12.954 Klienci byli strasznie spanikowani. 31:13.037 --> 31:15.164 Musieliśmy ich wydostać. 31:16.291 --> 31:19.544 Z powodu dymu zaczęły piec mnie oczy. 31:20.461 --> 31:25.842 Wzięliśmy bawełniane chusteczki, namoczyliśmy i rozdaliśmy. 31:27.302 --> 31:32.724 Kazaliśmy wszystkim w środku zakryć twarze chusteczkami, 31:32.807 --> 31:36.686 by uniknąć wdychania tego, co było w dymie. 31:39.689 --> 31:44.944 Skierowaliśmy wszystkich na południe, w stronę wody. 31:45.028 --> 31:46.446 Wsiadajcie na pokład. 31:46.529 --> 31:49.949 Czekały tam promy i prywatne łodzie. 31:50.033 --> 31:53.036 Ewakuowały ludzi z Manhattanu. 31:54.370 --> 31:57.332 Ale ja i partnerzy musieliśmy zostać. 31:57.415 --> 31:59.667 Zastanawialiśmy się, co dalej. 32:00.835 --> 32:04.631 Cały czas myślałem o tym, czy moja żona jest bezpieczna. 32:04.714 --> 32:09.969 Znów zadzwoniłem na jej komórkę, ale bez powodzenia. 32:10.053 --> 32:14.432 Nie było sygnału. Nie dało się nigdzie dodzwonić. 32:17.226 --> 32:19.103 Komunikacja wysiadła. 32:19.771 --> 32:23.316 Antena na jednej z wież odpowiadała za łączność. 32:23.399 --> 32:26.903 Komórkową, telewizyjną i radiową. 32:26.986 --> 32:29.989 Nie mieliśmy kontaktu z innymi agencjami. 32:31.115 --> 32:36.079 Mieliśmy bezpośrednią łączność z posterunkiem policji. 32:36.162 --> 32:40.458 Słyszeliśmy wszystkie rozmowy. 32:40.541 --> 32:43.044 Punkt dowodzenia na północ od Vasey. 32:43.127 --> 32:44.420 Przyjęliśmy. 32:44.504 --> 32:45.964 Ale to wszystko. 32:46.798 --> 32:50.093 Panowała całkowita cisza. 32:52.345 --> 32:58.935 Słychać było tylko alarmy z butli na plecach strażaków, 32:59.018 --> 33:00.728 bo kończył się tlen. 33:01.896 --> 33:06.442 Ale ta cisza była ogłuszająca. 33:06.526 --> 33:10.571 Panowała na całym tym obszarze. 33:13.992 --> 33:19.914 Myślę teraz, że tamtego dnia doświadczyłem wielkiej samotności. 33:21.082 --> 33:23.376 Nie mieliśmy ze sobą kontaktu. 33:24.377 --> 33:25.420 Do kitu. 33:26.754 --> 33:29.924 W środku takiej katastrofy 33:31.134 --> 33:36.723 to wszystko mnie przytłoczyło, bo czułem się jak oderwany. 33:38.349 --> 33:42.186 Postanowiłem poszukać miejsca, w którym kogoś znajdę. 33:43.521 --> 33:49.736 Minąłem bar i naszła mnie dziwna myśl. 33:50.945 --> 33:54.073 Nikt nie miałby mi za złe, gdybym wszedł do środka, 33:55.533 --> 33:59.495 złapał whisky i nalał sobie szklaneczkę. 33:59.579 --> 34:05.418 Jako nawrócony alkoholik często mierzyłem się z myślą: 34:05.501 --> 34:08.421 „Mały drink ci nie zaszkodzi”. 34:08.504 --> 34:12.633 Musiałem przeprowadzić szalony, wewnętrzny dialog. 34:14.677 --> 34:18.097 „Nie dzisiaj. Mam, co robić”. 34:18.931 --> 34:22.143 Wciąż jestem trzeźwy. Już 38 lat. 34:24.979 --> 34:29.609 Byłem jednogwiazdkowym komendantem. Dowodziłem wydziałem na Bronxie. 34:30.568 --> 34:35.490 Popędziliśmy do centrum. Dotarliśmy na róg Trinity i Liberty. 34:36.115 --> 34:38.451 Akurat runęła wieża północna. 34:38.951 --> 34:43.122 Na rogu był Burger King. 34:43.706 --> 34:49.378 Postanowiłem zrobić tam tymczasowy punkt dowodzenia. 34:50.797 --> 34:56.010 Zacząłem wydawać rozkazy. Działaliśmy krok po kroku. 34:57.011 --> 35:02.725 Na miejsce zjechała policja z Brooklynu oraz z górnego Manhattanu. 35:04.227 --> 35:09.232 To był jedyny raz w mojej karierze, gdy nie chciałem iść do pracy. 35:09.315 --> 35:12.193 Wolałem być w domu z rodziną. 35:13.027 --> 35:14.695 To był dla mnie priorytet, 35:14.779 --> 35:20.576 ale musiałem postąpić inaczej i udać się z Queens na Manhattan. 35:24.038 --> 35:25.790 Jechałam z Bronxu. 35:25.873 --> 35:27.917 Miałam zepsute auto, 35:28.000 --> 35:32.463 a w mieście panował chaos, komunikacja nie działała. 35:32.547 --> 35:35.133 Ludzie opuszczali Manhattan pieszo. 35:35.216 --> 35:38.553 Próbowałam złapać stopa, ale bez skutku. 35:39.220 --> 35:42.265 Wcisnęłam się do autobusu na Lexington Avenue. 35:42.348 --> 35:46.602 Wysiadłam przy 21. ulicy i dotarłam na posterunek. 35:47.645 --> 35:50.022 Zaginęło wielu moich znajomych. 35:52.024 --> 35:53.985 Nikt nic nie wiedział. 35:55.736 --> 35:59.490 Policja zaczęła tworzyć listę zaginionych. 35:59.574 --> 36:01.492 Cywilów, ratowników. 36:02.577 --> 36:06.080 Na liście było wielu z nas. 36:06.622 --> 36:11.043 Proszę o ciszę na falach. Mam tu ranną policjantkę. 36:11.919 --> 36:16.132 Nasłuchiwaliśmy dźwięków, by znaleźć kogoś pod gruzami. 36:16.215 --> 36:19.719 Gdzie byłaś przed zawaleniem? 36:20.219 --> 36:26.517 Wczołgiwałam się w szczeliny, by dotrzeć do rannych. 36:26.601 --> 36:32.982 Po chwili miałam poparzone buty i ramiona. 36:35.610 --> 36:40.573 Nie wiedzieliśmy, jak poradzić sobie z taką liczbą zaginionych. 36:40.656 --> 36:45.328 Jak potwierdzić, że zaginęli i wciąż są w budynku. 36:45.411 --> 36:47.371 13. POSTERUNEK 36:48.497 --> 36:53.794 Wyszłam z posterunku i skierowałam się w stronę WTC. 36:54.754 --> 36:59.008 Chciałam odnaleźć sąsiada, Billa McGinna. 37:00.259 --> 37:04.639 Tamtego dnia przed pracą zaszła do mnie jego żona. 37:05.223 --> 37:09.769 Powiedziała, że Bill jest w pracy, a teraz nie odbiera telefonu. 37:09.852 --> 37:12.355 Obiecałam, że spróbuję go znaleźć. 37:14.232 --> 37:16.859 Rozglądałam się. Wypytywałam ludzi: 37:16.943 --> 37:21.614 „Czy ktoś widział Billa McGinna, strażaka z remizy przy 10. ulicy? 37:22.198 --> 37:24.241 Albo kogoś z jego jednostki?”. 37:25.243 --> 37:27.578 W końcu pewien strażak rzucił: 37:28.412 --> 37:30.957 „Wszyscy zginęli”. 37:33.125 --> 37:37.922 Czułam się strasznie. Jego córka miała sześć lat. 37:38.005 --> 37:40.508 Rano była u mnie w mieszkaniu. 37:40.591 --> 37:44.053 Bawiła się z moim synem i w pewnym momencie rzuciła: 37:44.136 --> 37:46.931 „Nie mam zęba!”. Wypadł jej mleczak. 37:47.014 --> 37:49.433 Bardzo chciała pokazać go tacie. 37:50.893 --> 37:55.856 Gdy dowiedziałam się, że jej ojciec nie wróci do domu, 37:55.940 --> 37:58.234 poczułam ogromny smutek. 38:04.031 --> 38:08.411 Dotarliśmy na drogę FDR Drive w rejonie Manhattan Bridge. 38:08.911 --> 38:13.708 Pamiętam, że nagle ktoś krzyknął: „Uciekajcie! 38:13.791 --> 38:17.086 Na moście jest furgonetka! Zaraz wybuchnie!”. 38:19.046 --> 38:23.217 Wszyscy zaczęli panikować. Ja i moi partnerzy również. 38:24.427 --> 38:27.346 Nagle pomyślałem: „Gdzie my, kurwa, biegniemy?”. 38:29.724 --> 38:33.561 Okazało się, że w furgonetce nie było materiałów wybuchowych. 38:33.644 --> 38:34.895 Ktoś ją porzucił. 38:35.646 --> 38:40.526 Ale łatwo było w to uwierzyć, bo czekałem na kolejny atak. 38:40.609 --> 38:41.861 Panikowaliśmy. 38:43.863 --> 38:45.906 Krążyły plotki. 38:47.033 --> 38:52.204 W powietrzu wciąż było osiem zaginionych samolotów. 38:52.288 --> 38:54.707 Ale nie wszystko było plotką. 38:56.125 --> 38:58.461 Usłyszeliśmy o ataku na Pentagon, 38:59.170 --> 39:03.549 a także o katastrofie samolotu w Shanksville w Pensylwanii. 39:04.633 --> 39:08.012 Do ataków doszło w wielu miejscach. 39:08.095 --> 39:10.598 Nie wiedzieliśmy, co planują terroryści. 39:11.432 --> 39:17.063 Mogli teraz obrać na cel Empire State Building lub metro. 39:17.146 --> 39:21.776 Wiedzieliśmy tylko, że zrobią to teraz i to w wielu miejscach naraz. 39:25.071 --> 39:31.535 Cały czas pomagaliśmy ludziom, ale wciąż nie miałem kontaktu z żoną. 39:33.037 --> 39:35.289 Znów spróbowałem zadzwonić. 39:35.998 --> 39:40.294 W końcu udało mi się dodzwonić do niani naszych dzieci. 39:40.795 --> 39:43.714 Spytałem ją, czy żona się odzywała. 39:44.757 --> 39:47.426 Odparła: „Tak, już jedzie. Była w New Jersey”. 39:48.761 --> 39:50.388 Nic jej nie było. 39:51.430 --> 39:54.558 Mogłem skupić się na niesieniu pomocy 39:54.642 --> 39:58.479 i uratowaniu ludzi, którzy byli uwięzieni w gruzach. 40:05.778 --> 40:09.198 Byłam w szoku. 40:10.157 --> 40:16.247 Odwodniłam się. Błąkałam się samotnie. 40:17.540 --> 40:20.668 Doszłam do Woolworth Building 40:21.252 --> 40:25.131 i zobaczyłam Pete’a Panuccio, 40:25.214 --> 40:29.093 mojego sierżanta z 19. posterunku, z którym pracowałam na nocki. 40:29.176 --> 40:32.346 Pomyślałam: „W końcu ktoś, kogo znam!”. 40:32.847 --> 40:36.976 Rzucił: „Boże, Joanne, gdzie się podziewałaś?”. 40:38.227 --> 40:42.606 Poczułem ulgę, widząc kogoś z 19. posterunku. 40:42.690 --> 40:43.607 Była cała. 40:43.691 --> 40:48.571 Przez cały ten czas dzieliła nas tylko przecznica. 40:48.654 --> 40:51.740 Tak wielki panował chaos. 40:52.450 --> 40:54.368 Rzucił: „Wyglądasz koszmarnie”. 40:55.077 --> 40:57.496 Odparłam: „Z ciebie też żadne ciacho”. 40:57.580 --> 41:00.291 Juanne kulała. 41:00.875 --> 41:03.127 Zmroziło mnie na widok jej kolana. 41:03.210 --> 41:07.548 Ja pewnie leżałbym na ziemi i płakał. 41:07.631 --> 41:08.757 A ona powiedziała: 41:09.550 --> 41:14.513 „Wszystko gra. Róbmy swoje. Do szpitala pojadę po wszystkim”. 41:16.807 --> 41:18.809 Jakiś dowódca dał nam znać, 41:18.893 --> 41:23.189 że potrzebują ludzi na ulicy przy 7 World Trade. 41:23.689 --> 41:25.065 Budynek płonął. 41:26.400 --> 41:28.611 17.20 41:28.694 --> 41:30.905 Zawodził jakby umierał. 41:35.034 --> 41:36.076 Pobiegliśmy. 41:43.792 --> 41:50.216 Nagle gigantyczna chmura pyłu zalała całą ulicę Broadway. 41:52.927 --> 41:55.429 Pomyślałem: „Kiedy to się skończy?”. 42:08.776 --> 42:11.028 Gdy wróciłam do domu, 42:11.111 --> 42:15.616 nie mogłam uwierzyć, że naprawdę tam jestem. 42:15.699 --> 42:18.661 Córka mnie wyściskała. 42:19.828 --> 42:23.040 Powiedziała: „Wiedziałam, że jesteś cała. 42:23.540 --> 42:25.042 Wiedziałam”. 42:26.377 --> 42:30.422 A potem usiadłam w wannie, 42:30.506 --> 42:34.093 a moja dziesięcioletnia córka zaczęła mnie obmywać. 42:35.094 --> 42:36.971 Mówiła mi: „Jesteś tu. 42:38.430 --> 42:41.392 Tak się cieszę, że tu jesteś”. 42:44.395 --> 42:49.108 Byliśmy z żoną poruszeni. Wycałowaliśmy naszą córkę. 42:49.608 --> 42:51.443 Tej nocy spała z nami. 42:52.903 --> 42:59.201 Całe to przerażenie, które się we mnie zbierało, 42:59.285 --> 43:02.162 po powrocie do domu zaczęło wychodzić. 43:02.246 --> 43:06.041 Byłem w łóżku ze swoją rodziną. 43:06.125 --> 43:08.919 To była wielka ulga. 43:11.255 --> 43:13.549 Spałem może z godzinę. 43:13.632 --> 43:17.928 Umyłem się, przebrałem i wróciłem do pracy. 43:18.887 --> 43:20.598 Kazali nam być o czwartej. 43:20.681 --> 43:23.767 12 WRZEŚNIA 2001 ROKU 43:24.351 --> 43:28.731 Wszystko zostało zorganizowane, każdy otrzymał konkretne instrukcje. 43:29.440 --> 43:36.113 Każdy detektyw w mieście został wykorzystany do pomocy. 43:39.491 --> 43:41.368 Pracowałem w obszarze Stosu. 43:41.452 --> 43:44.538 STOS: MIEJSCE ZAWALENIA WIEŻ WTC 43:44.622 --> 43:45.581 Po kilku dniach 43:45.664 --> 43:49.793 dowódca zalecił: „Dochodzeniówka, 43:49.877 --> 43:54.381 wracajcie do biura i załóżcie cywilne ciuchy. 43:54.465 --> 43:56.800 Będziecie łapać szabrowników”. 43:58.093 --> 43:59.887 Potrząsnąłem głową. 44:00.596 --> 44:01.847 Odparłem: „Nie”. 44:02.348 --> 44:05.684 Rozpłakałem się. Wpadłem w histerię. 44:05.768 --> 44:11.565 Powiedziałem: „Muszę tam wrócić. Nie będę szukał jebanych szabrowników. 44:12.608 --> 44:15.819 Wracam tam. Muszę znaleźć JoAnn”. 44:17.321 --> 44:20.741 Dowódca odparł tylko: 44:20.824 --> 44:22.826 „Wracaj tam. 44:22.910 --> 44:25.829 Na tak długo, jak potrzebujesz. 44:26.747 --> 44:29.541 Tylko dawaj znać, że żyjesz”. 44:29.625 --> 44:32.961 OBSZAR AKCJI RATUNKOWEJ 44:33.045 --> 44:36.757 Kiedy w końcu ukończono listę zaginionych osób, 44:36.840 --> 44:41.553 okazało się, że dokładnie 2976 cywilów, 44:41.637 --> 44:44.556 37 policjantów zarządu portu 44:45.557 --> 44:49.019 343 strażaków 44:49.103 --> 44:53.148 oraz 23 policjantów 44:53.649 --> 44:57.361 poniosło śmierć w wyniku zamachów. 45:00.739 --> 45:04.535 Niestety znałem wielu z nich. 45:05.035 --> 45:06.829 Między innymi Moirę Smith. 45:10.207 --> 45:14.586 Tamtego ranka widziałem ją za biurkiem w 13. posterunku. 45:16.213 --> 45:19.174 Dotknęło mnie to. Pochodziła z mojej dzielnicy. 45:19.883 --> 45:24.596 Była jedyną policjantką, która zginęła w wieżach. 45:26.723 --> 45:29.518 Pracowałyśmy w jednym posterunku. 45:30.227 --> 45:33.272 Nie mogłam uwierzyć. Znałam jej córeczkę. 45:34.565 --> 45:39.486 Czasami widywałam ją w damskiej szatni. 45:39.570 --> 45:41.572 Była słodka, miała rumieńce. 45:43.407 --> 45:44.950 To było trudne. 45:45.826 --> 45:47.286 NA CHWILĘ PRZED ŚMIERCIĄ 45:47.369 --> 45:52.291 W jednej z gazet trafiliśmy na zdjęcie Moiry ratującej ocalałego. 45:53.041 --> 45:55.002 Wydostała go z budynku. 45:57.838 --> 46:02.551 Nie wiem, kiedy trafiłem do szpitala ani kiedy wydostałem się z budynku, 46:02.634 --> 46:05.679 ale musiało to być tuż przed zawaleniem. 46:05.763 --> 46:09.391 Byłem o włos od śmierci. 46:10.309 --> 46:16.732 Nie wiem, ilu ludziom oprócz mnie pomogła funkcjonariuszka Smith. 46:18.108 --> 46:22.321 Była całkowicie oddana swojej misji. 46:22.404 --> 46:26.033 Bez względu na zagrożenie chciała uratować jak najwięcej osób. 46:29.578 --> 46:35.459 Z czasem zrozumieliśmy, że JoAnn nie wróci do domu. 46:36.168 --> 46:37.669 Straciliśmy nadzieję. 46:38.712 --> 46:40.589 Dotarło to do nas. 46:41.381 --> 46:44.468 Rodzina poszła do domu pogrzebowego. 46:47.387 --> 46:51.517 Tego samego dnia, kiedy wróciłem z pracy do domu, 46:52.643 --> 46:54.144 zadzwonił telefon. 46:54.728 --> 46:57.022 „Dzwoni wujek Mike”. 46:57.105 --> 47:01.026 Słyszałem, że głos mu się łamie. A to kawał chłopa. 47:01.860 --> 47:06.198 Wydusił: „Hej. Dzwonił ktoś do ciebie?”. 47:07.199 --> 47:08.200 „Nie, czemu?” 47:09.368 --> 47:11.620 Odparł: „Znaleźli JoAnn”. 47:13.497 --> 47:15.332 „O kurwa”. 47:18.293 --> 47:19.628 Znaleźli ją. 47:20.629 --> 47:21.630 I… 47:32.766 --> 47:34.601 wciąż mnie to boli. 47:37.938 --> 47:41.441 Przynajmniej wiedzieliśmy. 47:42.317 --> 47:43.318 Na 100%. 47:44.862 --> 47:47.948 Wiele osób nie odnalazło bliskich. 47:49.199 --> 47:51.451 I być może nie odnajdzie. 47:52.119 --> 47:55.372 Można powiedzieć, że mieliśmy szczęście. 47:55.455 --> 47:58.292 Dostaliśmy potwierdzenie w pierwszych tygodniach. 47:58.375 --> 48:01.587 Podawajcie wiadro. 48:01.670 --> 48:06.508 Ostatnią ocalałą osobę odnaleziono 27 godzin po zawaleniu. 48:07.634 --> 48:09.928 I to był koniec. 48:10.429 --> 48:15.392 Akcja ratunkowa zmieniła się w akcję wydobywania ciał. 48:16.852 --> 48:22.316 W biurze koronera zajmowaliśmy się identyfikacją i oznaczaniem ciał, 48:22.399 --> 48:26.570 by można było je przekazać rodzinom. 48:29.531 --> 48:31.158 To była ciężka praca. 48:32.075 --> 48:35.871 Pamiętam pewną rodzinę, która zasypywała mnie pytaniami, 48:35.954 --> 48:39.625 kiedy wypełniałem dokumenty i brałem szczoteczkę czy grzebień, 48:39.708 --> 48:42.586 by pobrać z nich materiał DNA. 48:43.921 --> 48:49.259 Trudno było oglądać ich strach i smutek. 48:51.136 --> 48:55.098 Tamtego ranka zamordowano 2976 cywilów. 48:55.724 --> 49:00.187 Po 25 latach zidentyfikowano ciała 60% z nich. 49:01.104 --> 49:05.025 Ale 40% rodzin nie miała kogo pochować. 49:05.108 --> 49:07.319 Bez odpowiedzi można oszaleć. 49:08.820 --> 49:13.158 Po 11 września przywykłam do zapachu śmierci. 49:13.825 --> 49:16.078 W kostnicy widziałam jej mnóstwo. 49:17.120 --> 49:20.248 Na początku nie mogłam tego znieść. 49:20.749 --> 49:23.752 Po jakimś czasie było mi to obojętne. 49:25.629 --> 49:31.843 Przed budynkiem stało 11 czy 12 naczep z chłodniami. 49:32.844 --> 49:37.724 Grupa kobiet zaczęła przynosić kwiaty oraz wieńce 49:37.808 --> 49:41.103 ku pamięci osób, które leżały w środku. 49:42.521 --> 49:46.316 Postawiliśmy wielki, biały namiot. 49:46.400 --> 49:49.277 Stał się znany jako Memorial Park. 49:49.861 --> 49:55.075 Ludzie pisali coś na ścianie, przyklejali zdjęcia. 49:57.119 --> 50:02.916 Na jednym ze zdjęć jakieś dziecko napisało: 50:03.000 --> 50:04.042 „Mamusia”. 50:05.961 --> 50:09.881 To przypominało nam, kogo szukamy. 50:09.965 --> 50:12.134 ZAGINIONA 50:12.217 --> 50:13.552 CZY KTOŚ WIDZIAŁ TATĘ? 50:13.635 --> 50:17.055 Po kilku miesiącach znaleźli mojego sąsiada Billa McGinna. 50:17.848 --> 50:20.684 Dowiedziałam się od jego żony. 50:21.810 --> 50:25.647 Byłam tamtego dnia w kostnicy. Przywieźli dwóch strażaków. 50:25.731 --> 50:29.276 Dopiero później dowiedziałam się, że jednym z nich był on. 50:30.944 --> 50:36.491 Zawsze kiedy padał deszcz, zostawiał buty przed mieszkaniem. 50:36.575 --> 50:40.537 Obok siebie stały buty Billa, Cordelii i Liama. 50:40.620 --> 50:41.997 Zawsze tak było. 50:43.623 --> 50:47.919 Jakiś czas po zamachach wróciłam do domu, gdy padało. 50:48.003 --> 50:52.174 Zobaczyłam buty Liama i Cordelii, ale brakowało butów Billa. 50:52.257 --> 50:56.219 Wtedy dotarło do mnie, że on naprawdę nie żyje. 50:58.555 --> 51:05.187 Gdy odnajdowano ciało strażaka, wszystko się zatrzymywało. 51:05.270 --> 51:07.689 Przykrywano je amerykańską flagą, 51:07.773 --> 51:10.609 a wszyscy wstawali i salutowali, 51:10.692 --> 51:14.905 gdy wywożono je ze Strefy Zero. 51:15.614 --> 51:17.491 To było… 51:18.784 --> 51:20.452 bardzo emocjonalne. 51:29.836 --> 51:34.466 Cała akcja po zamachach trwała około dziewięciu miesięcy. 51:34.549 --> 51:37.928 Do maja 2002 roku. 51:39.387 --> 51:41.014 Było ciężko. 51:41.681 --> 51:45.268 Nie potrafiłem funkcjonować poza pracą. 51:45.352 --> 51:48.772 Cały czas płakałem. 51:49.856 --> 51:52.192 Leżałem w pozycji embrionalnej. 51:52.901 --> 51:57.322 Analizowałem wszystko to, co się wydarzyło. 51:57.823 --> 52:01.076 Wypełniało mnie przerażenie. 52:02.035 --> 52:05.997 W końcu zaczęło to do mnie docierać. 52:08.083 --> 52:10.085 Wciąż dokonywano morderstw. 52:10.168 --> 52:13.630 Ludzie wciąż umierali. 52:13.713 --> 52:18.009 Ekipa śledcza musiała dalej pracować. 52:19.136 --> 52:22.722 Rutyna pomogła w powrocie do normalności, 52:22.806 --> 52:26.393 ale wciąż pomagaliśmy w akcji. 52:26.476 --> 52:27.394 STREFA ZERO 52:27.477 --> 52:33.942 Czasami kogoś z wydziału przydzielano do biura koronera, 52:34.025 --> 52:37.070 a czasami pracowaliśmy przy poszukiwaniu ciał 52:37.154 --> 52:39.531 na wysypisku na Staten Island. 52:39.614 --> 52:40.574 WYSYPISKO 52:41.658 --> 52:46.496 Fresh Kills na Staten Island było byłym wysypiskiem śmieci. 52:46.580 --> 52:49.291 Przewożono tam szczątki. 52:49.791 --> 52:52.711 Zadaniem wydziału detektywistycznego 52:52.794 --> 52:56.464 było przeglądanie szczątków w poszukiwaniu części ciała 52:57.215 --> 53:00.552 oraz rzeczy należących do ofiar. 53:01.136 --> 53:04.347 Na początku dali nam grabie i kazali szukać. 53:04.431 --> 53:09.561 Znalezione dowody lub kości mieliśmy wrzucać do wiadra. 53:10.854 --> 53:15.233 Zgłosiłem się na ochotnika i dawało mi to wielką satysfakcję, 53:15.817 --> 53:21.615 bo dzięki temu rodziny dostawały informacje o bliskich. 53:23.241 --> 53:25.493 Po jakimś czasie zmądrzeli. 53:25.577 --> 53:32.209 Dali nam kombinezony ochronne, buty, rękawice oraz maski. 53:32.834 --> 53:35.921 Niestety z tego powodu zachorowałem na raka. 53:38.006 --> 53:40.216 Wykryto u mnie raka prostaty. 53:40.926 --> 53:43.511 Na szczęście na wczesnym etapie. 53:43.595 --> 53:50.602 Większość osób tam pracujących skończyła z chorobą powiązaną z 9/11. 53:52.270 --> 53:58.735 W 2021 roku dostałem wiadomość, że wykryto u mnie raka. 53:59.569 --> 54:03.657 Układu moczowego. To rzadkość. Trafia się raz na cztery miliony razy. 54:03.740 --> 54:06.868 Przez dziesięć minut użalałem się nad sobą, 54:06.952 --> 54:10.288 ale nie zamierzałem być ofiarą. 54:10.372 --> 54:16.086 Byłem gotowy się z tym zmierzyć. Pozbyć się tego cholerstwa. 54:16.169 --> 54:17.712 I tyle. 54:21.841 --> 54:24.010 Wykryto u mnie raka skóry na twarzy. 54:25.261 --> 54:28.640 Na początku byłem przerażony. 54:29.391 --> 54:35.772 Obecnie więcej osób zmarło na chorobę powiązaną z 9/11, 54:35.855 --> 54:39.317 niż w samym dniu zamachów. 54:39.401 --> 54:42.779 To bardzo niepokojące. 54:44.072 --> 54:49.077 Myślę, że terroryści obrali na cel wieże WTC, 54:49.160 --> 54:51.454 ponieważ były one symbolem. 54:51.538 --> 54:56.960 I osiągnęli więcej, niż zamierzali, bo ta tragedia wciąż trwa. 55:01.423 --> 55:03.717 Minęło 25 lat. 55:04.759 --> 55:09.472 Pochowałam przynajmniej 50 przyjaciół. 55:10.473 --> 55:14.602 Przyjaciół! Ludzi, których znałam. 55:15.228 --> 55:16.604 A ofiar było więcej. 55:22.152 --> 55:25.155 - Boże, są wszyscy. - Co słychać? 55:25.238 --> 55:27.240 - Miło cię widzieć. - Trzymasz się. 55:27.324 --> 55:28.325 Dzięki, ty też. 55:28.408 --> 55:30.118 - Jak się masz? - Roger. 55:30.744 --> 55:32.787 Wszyscy potrzebujemy… 55:34.122 --> 55:35.749 rozmowy o tym. 55:35.832 --> 55:38.960 Ja i Pete rozmawiamy co roku. 55:39.044 --> 55:40.628 Cześć, kochana. 55:42.213 --> 55:43.339 Wspominamy to. 55:43.423 --> 55:45.717 - Jak się masz? - Dobrze. 55:45.800 --> 55:48.303 Dobrze cię widzieć. Świetnie wyglądasz. 55:48.386 --> 55:49.596 To pomagało. 55:49.679 --> 55:51.264 Do czasu. 55:52.015 --> 55:54.476 Musiałam pójść na terapię. 55:55.226 --> 55:57.771 - Spójrz na Manhattan. - Tak. 55:57.854 --> 56:00.357 - Jak się czujesz tak wysoko? - Dobrze. 56:00.440 --> 56:03.026 - Wiem. - Trochę dziwnie. 56:03.109 --> 56:05.195 Ale nowy budynek jest niezły. 56:05.278 --> 56:09.032 - Jestem w nim pierwszy raz. - Serio? 56:09.741 --> 56:11.743 MacLeod, cholerny wieśniak. 56:12.702 --> 56:14.704 - Zostaw go! - Czemu? 56:14.788 --> 56:17.415 - Zbastuj, mistrzu okręgu. - Właśnie. 56:20.585 --> 56:23.338 Męczyły mnie straszne koszmary. 56:28.551 --> 56:30.386 To było najgorsze. 56:30.887 --> 56:33.598 Śniłam, że grzebią mnie żywcem. 56:35.433 --> 56:39.062 Myślę, że każdy policjant przeżywa to samo. 56:40.397 --> 56:42.065 Byłam na skraju. 56:42.857 --> 56:47.654 Wtedy odezwali się do mnie ludzie z 9/11 Foundation. 56:48.780 --> 56:50.657 Zaoferowali pomoc. 56:50.740 --> 56:53.493 Jesteś trochę zdenerwowany. 56:53.576 --> 56:55.995 - Zestresowany? Trochę. - Spokojnie. 56:56.830 --> 56:58.581 Bałem się przyjść. 56:59.374 --> 57:04.379 Jestem teraz orędowniczką kontroli zdrowia psychicznego. 57:04.879 --> 57:08.174 Wystarczy się zapisać. Ubezpieczenie to pokrywa. 57:08.925 --> 57:10.802 To nic nie boli. 57:13.805 --> 57:16.182 Nie sprawia mi frajdy… 57:17.767 --> 57:20.145 przebywanie w tym miejscu. 57:20.645 --> 57:24.441 Nie podoba mi się tu. Dobrze, że jesteście. 57:24.524 --> 57:27.861 Czuję się bezpiecznie, bo mnie rozumiecie. 57:27.944 --> 57:32.157 Wiemy rzeczy, których nie wie nikt inny na ziemi. 57:32.240 --> 57:34.159 I nie powinien wiedzieć. 57:34.242 --> 57:36.953 Nie uporałem się z tym. 57:37.036 --> 57:38.746 Moja córka miała dwa lata 57:38.830 --> 57:42.375 i zastanawiała się, czemu tata spędza całe dnie w robocie. 57:42.459 --> 57:45.128 A ja uciekałem od jebanych wspomnień, 57:45.211 --> 57:50.091 przez które przeżywałem to na nowo każdego pieprzonego dnia. 57:53.303 --> 57:55.555 Moje życie zmieniło się na zawsze. 57:55.638 --> 57:57.140 Nie tylko moje. 57:59.392 --> 58:04.230 Nie potrafiłem określić, z czym się mierzę. 58:04.814 --> 58:08.109 Nie widziałem tego i nie rozumiałem. 58:09.611 --> 58:13.448 Dokonano tu okropnego ataku. To miejsce zbrodni. 58:14.115 --> 58:16.367 Przez wiele miesięcy był tu cmentarz. 58:17.243 --> 58:22.707 Mam teraz mętlik w głowie. Widzę zdjęcie Pete’a z Joanne. 58:23.374 --> 58:28.046 Rogera na parkingu Pathmark, polewającego głowę wodą. 58:28.129 --> 58:32.550 Wszystko wraca. Ciężko o tym myśleć. 58:32.634 --> 58:36.304 Ja dawałem upust emocjom pod prysznicem. 58:37.013 --> 58:38.806 Wchodziłem pod prysznic 58:39.557 --> 58:41.142 i płakałem. 58:42.268 --> 58:46.940 Bez końca. 58:47.732 --> 58:50.318 Nikomu o tym nie mówiłem. 58:50.818 --> 58:54.364 Tak przetrwałem tamten okres. 58:54.948 --> 58:55.823 Tak. 58:58.034 --> 59:01.246 Zwaliło się to na mnie, gdy przeszłam na emeryturę. 59:01.329 --> 59:03.665 Przestałam mieć znaczenie. 59:03.748 --> 59:04.999 To wiele zmienia. 59:05.083 --> 59:07.418 Dlatego przestałam pić. 59:07.502 --> 59:09.837 Najlepszy sposób? Iść do baru. 59:09.921 --> 59:12.882 Tak sobie radziliśmy. Zwierzaliśmy się w barze. 59:12.966 --> 59:18.888 Ale teraz ludzie cierpią z powodu 9/11 oraz PTSD, 59:18.972 --> 59:21.474 choć całą karierę nie mieli z tym problemu. 59:21.558 --> 59:25.728 Dotyczy to wszystkich śledczych, którzy widzieli ciała, martwe dzieci. 59:25.812 --> 59:28.273 Cały ten pieprzony syf. 59:28.356 --> 59:34.070 Musicie się z tym zmierzyć, bo pożre was to od środka. 59:34.153 --> 59:36.531 Cieszę się, że się spotkaliśmy. 59:37.949 --> 59:41.286 Przez lata myślałem, że tylko mi odpierdala. 59:43.746 --> 59:45.957 Ale tak nie było. Wiem to. 59:47.917 --> 59:50.420 Ale przychodząc tu… Wybaczcie. 59:50.503 --> 59:51.879 Nie płaczę. Chyba ty! 59:55.174 --> 59:58.303 Przy kamerach daruję. Ponabijam się potem. Kocham cię. 59:59.762 --> 01:00:03.641 Musisz dbać o swoją psychikę. Nie możesz tego dławić. 01:00:04.225 --> 01:00:06.352 Miło patrzeć na minę Briana. 01:00:06.436 --> 01:00:09.147 Jakby był inną osobą, niż kiedy tu przyszedł. 01:00:09.230 --> 01:00:11.441 - To terapia grupowa. - Tak. 01:00:11.524 --> 01:00:13.943 - Serio. - Czujemy się bezpiecznie. 01:00:14.027 --> 01:00:17.363 - To strefa komfortu. - Możemy być szczerzy. 01:00:17.447 --> 01:00:20.491 - Przeszliśmy to samo. - Właśnie. 01:00:20.575 --> 01:00:24.120 Zdrowie psychiczne jest równie ważne co fizyczne. 01:00:24.203 --> 01:00:26.956 W końcu to zrozumiałem. 01:00:27.540 --> 01:00:31.919 Ale dopiero po 19 latach, kiedy poszedłem na terapię. 01:00:32.003 --> 01:00:33.129 Musiałem. 01:00:34.297 --> 01:00:37.050 Nie jestem superbohaterem. 01:00:37.133 --> 01:00:40.845 To też wyrzuty sumienia. Szefie, był pan w Burger Kingu. 01:00:40.928 --> 01:00:43.598 Tommy, byłeś tam. On też. Wszyscy tam byliśmy. 01:00:43.681 --> 01:00:48.394 I wciąż wraca ta myśl: „Czemu my przeżyliśmy?”. 01:00:48.478 --> 01:00:51.314 Zginęło 23 policjantów, 01:00:51.397 --> 01:00:54.776 37 policjantów zarządu portów 01:00:54.859 --> 01:00:58.321 i 343 strażaków. 01:01:00.782 --> 01:01:03.242 Nie bez powodu Bóg dał nam pamięć. 01:01:03.743 --> 01:01:05.536 Pamiętamy o nich. 01:01:05.620 --> 01:01:07.246 Pamiętamy, co się stało. 01:01:07.330 --> 01:01:08.623 Nie zapomnimy. 01:01:10.500 --> 01:01:13.252 W miejscu, gdzie stały wieże WTC, 01:01:13.336 --> 01:01:16.631 stoi teraz Freedom Tower. 01:01:16.714 --> 01:01:21.678 Nie widziałem jej z takiej wysokości. Jest majestatyczna. 01:01:21.761 --> 01:01:26.307 Cieszę się, że pokazaliśmy im, gdzie mogą spieprzać. 01:01:26.391 --> 01:01:27.934 Bardzo się cieszę. 01:01:28.017 --> 01:01:29.435 Wszyscy żyjemy. 01:01:29.519 --> 01:01:32.480 Przetrwaliśmy w jednym kawałku. 01:01:32.563 --> 01:01:36.609 Cieszę się, że utworzyli miejsce pamięci 01:01:36.692 --> 01:01:38.861 o wszystkich ratownikach i cywilach, 01:01:38.945 --> 01:01:42.657 a także obcokrajowcach, którzy zginęli tamtego dnia. 01:01:44.909 --> 01:01:48.496 To symbol siły i odporności. 01:01:48.579 --> 01:01:51.124 Padliśmy na deski, ale powstaliśmy. 01:01:51.207 --> 01:01:53.042 Jako miasto i państwo. 01:01:55.086 --> 01:01:57.588 Miejsce pamięci jest niezwykłe. 01:01:58.131 --> 01:02:03.177 Obrys budynków z nazwiskami ofiar i wodospadem. 01:02:04.137 --> 01:02:06.264 - Piękny dzień. - Owszem. 01:02:06.347 --> 01:02:07.640 Nie jak wtedy. 01:02:15.273 --> 01:02:16.941 - Tak? - Jimmy Riches. 01:02:18.443 --> 01:02:21.404 Przed strażą był policjantem. John Chipura. 01:02:21.487 --> 01:02:23.781 Znałeś wielu ze Staten Island. 01:02:23.865 --> 01:02:26.784 Chryste. Timmy McSweeney. No i Moira. 01:02:30.204 --> 01:02:32.039 Terroryzm to nie jeden zamach. 01:02:32.123 --> 01:02:37.420 To nieustanny stan wyniszczania ludzi strachem, 01:02:37.503 --> 01:02:40.965 chorobami i obciążeniem psychicznym. 01:02:48.222 --> 01:02:52.185 Po przeciwnej stronie zła jest… miłość. 01:02:52.268 --> 01:02:56.355 Są ludzie, którym zależy. 01:02:58.274 --> 01:03:01.319 W wyniku tej tragedii ludzie w całym kraju, 01:03:01.402 --> 01:03:04.405 a zwłaszcza w Nowym Jorku, zjednoczyli się. 01:03:07.575 --> 01:03:10.912 To pokazało mi, na co nas stać. 01:03:59.001 --> 01:04:02.004 Napisy: Krzysztof Zając s stać.