ความเดิมตอนที่แล้วในราชวงศ์ดาวิด
พวกฟีลิสเตียรวมกองทัพกันต่อต้านเรา
- พวกนั้นมียักษ์ด้วย - อะไรนะ
กษัตริย์ของพวกเจ้าอยู่ไหน
- เขาก็แค่มนุษย์ ท่านพ่อ - อย่างนั้นหรือ
ท่านพ่อ
เผ่าเศบูลุนเลือกที่จะละทิ้งการสู้รบของเรา
เราต้องทำอะไรสักอย่าง
- เจ้ารู้หรือว่าเอลาห์อยู่ทางใด - ข้าจะหาให้เจอ
ข้านำอาหารและเสบียงให้ลาบรรทุกแล้ว ข้าต้องการให้เจ้านำมันไป
- ไปที่ใด - ไปสนามรบ
ท่านจะโจมตีตอนกลางคืน สังหารเจ้ายักษ์นั่นขณะหลับ
(หุบเขาเอลาห์ ชานค่ายฟีลิสเตีย)
เจ้ามาจากไหน
เอนโดร์ แต่พอโตขึ้นก็ไม่ได้ไปที่นั่นแล้ว
ข้าเคยได้ยินว่าไม่มีใครไปจากเอนโดร์ได้ เจ้าออกมาจากที่นั่นได้อย่างไร
ข้าเรียนรู้ที่จะฆ่า
ข้าเห็นกองไฟและควัน
ใช่ ค่ายของท่านพ่อ เราอยู่ไม่ไกลแล้ว
(เผ่าเศบูลุน ถอนกำลังจากค่ายอิสราเอล)
ขอโทษด้วย เจ้าชาย พวกนั้นจ่ายข้ามากกว่า
โยนาธาน
ข้ารอเวลานี้มาหลายปี
ตั้งแต่วันที่พ่อของเจ้าฆ่าพ่อของข้า
เมราบ ดูสิ
เดี๋ยว หยุดๆ
ไม่ มีบางอย่างผิดปกติ
มีบางอย่างผิดปกติ ไป ลงจากม้า
หยุด
เดี๋ยว หยุดก่อน หยุด
เกิดอะไรขึ้น
นั่นอะไร
ยิง!
วิ่ง วิ่ง!
ได้ยินหรือเปล่า พวกเขาถูกล้อม
เราควรกลับบ้าน กลับกันเถอะ
ไม่ เมราบ ท่านพ่อต้องการเรา
ไปกัน
เหตุใดต้องอาลัยผู้ที่ทอดทิ้งเจ้า
เดี๋ยว
เจ้าพ่ายแพ้แล้ว
เจ้าจะคุกเข่าเอง หรือต้องถูกบังคับให้คุกเข่า
ราชวงศ์ดาวิด
โยอาบ ข้าว่าคมพอแล้วละ
เฮ้ย
เยี่ยม ตอนนี้เราสู้กันเอง
คนหิวโหยพร้อมจะทำทุกสิ่ง
เขามาอีกแล้ว
ตรงเวลาเลย
เหล่านี้คือศีรษะของนักสังหาร
ที่พวกเจ้าส่งมาหาข้าเมื่อคืน
นักสังหารอันใดกัน
เจ้าขี้ขลาด
เจ้าไม่กล้าเผชิญหน้าข้ายามกลางวัน
แต่เจ้าพยายามสังหารข้าขณะหลับ
พวกเจ้าทุกคนจะต้องตายเช่นนี้
เช่นเดียวกับเจ้าชายของพวกเจ้า
อับเนอร์ โยนาธานอยู่ที่ใด
ระวัง!
ขณะยืนอยู่ตรงนี้วันนี้ ข้าท้าทายกองทัพอิสราเอล
ข้าท้าทายกษัตริย์แห่งอิสราเอล
ข้าท้าทายพระเจ้าแห่งอิสราเอล
จงเลือกผู้พร้อมพลีชีพในหมู่พวกเจ้า
หรือส่งยาห์เวห์ของพวกเจ้ามาหาข้า
ข้าอาจจะสังหารมันแทน
เว้นแต่ว่ามันก็ขี้ขลาดเหมือนกัน
เวลาของท่านหมดลงแล้ว สหาย
วันนี้ ข้าจะพบกับผู้นำของแปดเผ่า
มาเข้าร่วมกับข้า หรือไม่เช่นนั้นก็ตายกับซาอูล
เจ้าต่อสู้ได้ดีนะเมื่อคืน
ไม่มีประโยชน์ แต่ก็น่าประทับใจ
พระเจ้าของเจ้าอยู่ไหนล่ะ
ข้าไม่เห็นควันจากการสังเวยจากค่ายของเจ้าเลย
ผู้ทรงฌานผู้ยิ่งใหญ่ทอดทิ้งเจ้าแล้วหรือ
หากเป็นเช่นนั้น เพราะเหตุใดกัน
เจ้าอยากทานอาหารร่วมกับข้าหรือไม่
ข้าไม่ร่วมโต๊ะอาหารกับคนขี้ขลาด
ข้าชื่นชมใจของเจ้ามาตลอด โยนาธาน
แต่มันก็ทำให้เจ้าเป็นคนที่คาดเดาง่ายมาก
เกมเป็นเช่นนี้ บุตรแห่งซาอูล
หมากบนกระดาน
ข้าไม่ได้รวมเพียงสี่กองทัพแห่งฟีลิสเตีย
ไม่ใช่เลย ข้ารวมทั้งห้ากองทัพ
ขณะนี้เอโครนตามหลังเจ้ามาติดๆ ด้วยยักษ์มากกว่านี้เสียอีก
ตอนนี้เจ้าถูกล้อมอย่างสิ้นเชิง และข้าก็มีกำลังพลมากกว่าเจ้าถึงสามเท่าตัว
หากจริงอย่างที่เจ้าว่า
เหตุใดจึงไม่บุกเราเสียเล่า
จากทุกฝั่ง จบเรื่องนี้
หลายร้อยปีก่อน คนของข้าข้ามทะเลใหญ่
บุตรของกษัตริย์ ราชวงศ์ ถูกส่งมาเพื่อพิชิตอียิปต์และแผ่นดินเหล่านี้
ถูกส่งมาด้วยเทวสิทธิ์ พร้อมพลังของสำริดและเหล็ก
ที่มอบให้เราโดยเทพเจ้าของเรา
เมื่อห้าร้อยปีก่อน แต่กระนั้นอียิปต์ก็ยังคงอยู่
- เพราะพ่อของเจ้า… - เป็นผู้ที่ด้อยกว่า
เจ้ากับข้าเองก็เช่นกัน
พ่อของข้าเป็นกษัตริย์ พ่อของเจ้าตายเหมือนสุนัข
บรรพบุรุษของเจ้าเป็นทาสในอียิปต์
ข้าทราบมาจากหลายเรื่องราว ที่เขียนโดยผู้ยิ่งใหญ่ของเจ้า
- โมเสส - ใช่
รู้ไหมว่าเขาเขียนกี่ครั้ง ว่าคนของเจ้ามีความสุขกว่าที่ได้เป็นทาส
ปรารถนาที่จะกลับไป เขียนว่าชาวฟีลิสเตียถูกสร้างมาเป็นผู้ปกครอง
ส่วนชาวฮีบรูถูกสร้างมาเพื่อรับใช้
เจ้ามาที่นี่ในฐานะทาส และเจ้าจะได้กลับไปในฐานะทาส
เพราะเช่นนั้นคือสถานะตามธรรมชาติของเจ้า
ไม่ เราจากอียิปต์มาด้วยเจตจำนงของเรา
และเมื่อพวกนั้นพยายามจะหยุดเรา
พระเจ้าของเรา ก็ทำให้กองทัพอียิปต์จมน้ำในทะเลแดง
- พระเจ้าของเจ้าทำอะไรล่ะ - แล้วเขาอยู่ไหน
- ยาห์เวห์อยู่ไหน - เราไม่เอ่ยพระนามของพระองค์
- เจ้าเกรงกลัวเขา - ใช่ เราเกรงกลัว
เจ้าก็ควรเช่นกัน
เจ้าจำได้หรือไม่ เมื่อหลายปีก่อน
ที่เราเผชิญหน้ากันในสนามรบ
เมื่อพ่อของข้าตัดหัวพ่อของเจ้า
เจ้ายังเห็นภาพนั้นอยู่หรือไม่ ยังได้ยินเสียงกรีดร้องของเขาอยู่หรือไม่
ข้าเห็นความกลัวในดวงตาของเขาวันนั้น
ดังที่ข้าเห็นตอนนี้
ความกลัวที่ฉาบเคลือบด้วยโทสะ
ความกระหายที่จะแก้แค้นทำให้เจ้าอ่อนแอ อาคีช
แม้แต่ยักษ์ก็ไม่อาจเปลี่ยนสิ่งนั้นได้
โยนาธาน ข้าอยากให้เจ้ามองไปทางตะวันออก
ดวงตะวันขึ้น
เมื่อตะวันเริ่มวัฏจักรถัดไป ความอดทนของข้าจะสิ้นสุดลง
และข้าจะสั่งให้กองทัพข้าโจมตีพวกเจ้าจากทุกด้าน
และข้าจะไม่ไว้ชีวิตผู้ใด
ไม่ว่าจะสตรีหรือเด็ก
รวมถึงแม่และพี่สาวน้องสาวของเจ้า
พวกนางจะตายอย่างช้าๆ ด้วยมือของข้า
และทั้งอิสราเอลจะต้องโศกเศร้า หากยังมีอิสราเอลหลงเหลืออยู่
กลับไปหาพ่อของเจ้า โน้มน้าวให้เขายอมแพ้เสีย
หรือดีกว่านั้น โน้มน้าวให้เขา ออกมาสู้กับนักรบผู้ยิ่งใหญ่ของข้า
ตายอย่างมีเกียรติ
เจ้าไม่สามารถชนะยักษ์ของข้าได้ และเจ้าไม่สามารถชนะศึกครั้งนี้ได้
แต่เจ้าสามารถใช้ชีวิตเป็นทาส อย่างที่เจ้าเคยเป็นในอียิปต์
และโยนาธาน หากคำตอบของเจ้าคือไม่
ข้าขอให้คำมั่นไว้เลย
ครั้งหน้าที่ข้าเจอเจ้า ศรของข้าจะแทงหัวใจเจ้า
เคซิยาห์
ข้าขอคุยด้วย
เจ้าเห็นธิดาของข้าหรือไม่
ไม่ได้อยู่ในห้องหรือเพคะ
ข้าไปดูมาเป็นที่แรก
พวกนางพูดเรื่องตามหาเลวีเฒ่า อาคิเมเลข
เพื่อเหตุอันใดกัน
สวดภาวนา เพราะครอบครัวของพวกนางอยู่ในสงคราม
สวดภาวนาหรือ
สวดภาวนา เมราบน่ะนะ
ข้าไว้ใจว่าเจ้าจะไม่โกหกข้าอีกนะ
ข้าถามอีกครั้ง ธิดาของข้าอยู่ที่ใด
พวกนางให้ข้าสาบานว่าจะไม่พูด
ข้า…
ข้าเชื่อว่าพวกนางออกไปจากวังแล้วเพคะ
ออกไป ไปที่ใด
ไปสนามรบ
เพื่อช่วยกษัตริย์ในยามที่พระองค์ต้องการ
ไปสนามรบ
แล้วเจ้าไม่บอกข้า
ข้ามีพันธะด้วยเกียรติที่ต้องรับใช้เจ้าหญิง
เจ้ามีหน้าที่ต่อข้า
- ได้โปรด อย่าเนรเทศข้าออกไป ข้า… - ไปเสีย!
ไปให้พ้นตาข้า
มา เราใกล้ถึงแล้ว
หยุด บอกชื่อของพวกเจ้ามา
เจ้าหญิง
พาเราไปหากษัตริย์
ได้ขอรับ เชิญทางนี้
เมราบ
- ดูพวกเขาสิ - อะไร
ความสิ้นหวัง
นี่
เจ้าไปหาท่านพ่อ
- ดูแลพระองค์นะ ไป - ได้
แล้วท่านล่ะ
ข้าจะไปหาอับเนอร์กับโยนาธาน บอกพวกเขาว่าเราเห็นอะไร
- พานางไปหากษัตริย์ พาข้าไปหาอับเนอร์ - เชิญทางนี้
วันนี้…
เจ้ามาร่วมกับข้า
ซามูเอลเหรอ
วันนี้
เจ้ามาร่วมกับข้าในความทรมาน
ท่านพ่อ
ไม่นะ
ไม่
มีคาล
ข้านำบางสิ่งมาให้ท่าน
เหล่านักจารึกคงสาปแช่งข้า หากรู้ว่าข้าได้หยิบแผ่นจารึกมา
แต่ข้าอยากอ่านให้ท่านฟัง
เหมือนที่เราเคยทำกันมาหลายครั้ง
"เราเป็นผู้พิทักษ์แห่งอภิสิทธิ์อันยิ่งใหญ่"
จดจำไว้
พระเจ้าตรัสเช่นนี้กับโมเสส
"จงอย่าได้หวั่นเกรงหรือกลัว
องค์พระผู้เป็นเจ้าของพวกท่าน ทรงนำหน้าพวกท่านเสมอ
พระองค์จะทรงสู้เพื่อพวกท่าน
และในถิ่นกันดารนั้น พวกท่านได้เห็นแล้วว่า พระองค์ทรงอุ้มชูพวกท่าน
ดุจบิดาผู้ประเสริฐ
อุ้มบุตรของตน"
เหมือนที่ท่านพ่ออุ้มข้า
พระองค์ทรงอุ้มชูท่าน
พระองค์จะแสดงหนทางกลับมาให้ท่าน
ท่านเพียงต้องมองดู
มองดู
ตื่นขึ้น
กลับมาหาพระองค์
กลับมาหาเรา
ตื่นขึ้น
ตื่นขึ้นเถิด ท่านพ่อ
ตื่นขึ้น
ได้โปรดเถิด ข้าต้องการท่าน
ตื่นขึ้น ตื่นขึ้นเถิด ท่านพ่อ
ตื่นขึ้น
มีคาล
นั่นเจ้าจริงหรือ
ลูกรักของข้า
พระเจ้า…
พระเจ้าจะทรงลุกขึ้นและทรงช่วยเหลือเรา
พระองค์ทรงทำเช่นนั้นเสมอ
องค์ราชินี
องค์ราชินี พระองค์จะทรงอยู่ที่นี่ไม่ได้
ข้ารู้จักคนที่สามารถช่วยพาท่านหนี
ข้าจะไม่หลบซ่อน
เพราะเหตุใด
อยู่ที่นี่ไม่มีประโยชน์อันใด
เมื่อครั้งที่ข้ายังเป็นเด็กสาว
พ่อของข้า
พาครอบครัวข้าไปยังอียิปต์
ข้าจำไม่ได้ว่าเพราะอะไร แต่จำได้ว่ามีขบวนพาเหรดใหญ่
ถนนเต็มไปด้วยผู้คนหลายพัน
ทุกคนมาดูชายคนเดียว
ฟาโรห์
ผู้คนยืนอยู่ตรงนั้นหลายชั่วโมง รอที่จะได้เห็นพระองค์สักแวบ
และเมื่อพระองค์ปรากฏกายในที่สุด แต่งองค์ด้วยทองทั้งตัว
ข้าสาบานเลย
พระองค์เปล่งประกายดุจดวงอาทิตย์
แต่เมื่อเรากลับบ้าน
ข้าก็ตระหนักได้ว่าเราไม่มีผู้นำเช่นนั้น
เรามีผู้ทรงฌานและผู้พิพากษา ที่ตัดสินตามที่เห็นว่าเหมาะสม
บางคนก็เที่ยงธรรม
หลายคนไม่เป็นเช่นนั้น
ทั้งหมดต่างอ้างว่ากล่าวแทนพระเจ้า ที่ไม่เคยพูดกับข้า
แต่กษัตริย์
กษัตริย์…
ข้าเห็นได้ด้วยตาข้าเอง ฉะนั้น…
ข้าจึงกล้าที่จะจินตนาการกษัตริย์
ที่จะผนวกรวมบรรดาเผ่าของเรา
ดูเถิด
ข้าได้ลิ้มรสความฝันนั้น
สร้างมันขึ้นมาจากความว่างเปล่า ตระกูลนี้เอง
และตอนนี้ข้าเห็นมันล่มสลายอยู่เบื้องใต้เท้า
องค์ราชินี
ให้พวกมันมาหาข้า ข้าจะได้ตายไปกับความฝันของข้า
หยุด
ท่านแม่
หลับตาลง
และตั้งใจฟังให้ดีกว่าเดิม
มิใช่เพียงด้วยหู แต่ด้วยจิตวิญญาณ
น้ำลึกกู่หาน้ำลึก
และในความสงบนิ่งและเงียบงัน เจ้าจะได้ยินพระเจ้า
จงฟังพระองค์ พระองค์จะบอกว่าเจ้าเป็นใคร
ไม่ใช่พวกเขา
ข้ายื่นข้อเสนอนี้เป็นครั้งสุดท้าย
ไม่มีทางหลบหนี
ไม่มีความหวัง
พี่น้องของข้าล้อมพวกเจ้าไว้แล้ว
- ส่งนักรบผู้ท้าชิงของเจ้ามา - พวกเขาทำอะไรกันอยู่
มิเช่นนั้นพวกเจ้าทุกคนจะถูกสังหาร
วันนี้ ข้าท้าทายกองทัพอิสราเอล
ข้าท้าทายกษัตริย์แห่งอิสราเอล
ข้าท้าทายพระเจ้าแห่งอิสราเอล
ใครเป็นยักษ์ผู้นี้ที่กล้าท้าทาย กองทัพของพระเจ้าผู้ทรงความอมตะ
ไม่มีผู้ใดเผชิญหน้าเขาได้ พ่อหนุ่ม
ทำไม เขาก็มนุษย์คนหนึ่ง
เขาคือเทพเจ้าในหมู่มนุษย์
มีพระเจ้าอยู่องค์เดียว พระองค์ทรงต่อสู้ร่วมกับเรา
ดาวิด เจ้ามาทำอะไรที่นี่
พวกท่านทุกคนยืนฟังเขาอยู่ตรงนี้มากี่วันแล้ว เขาเป็นใครกัน
เขาชื่อโกลิอัท รับใช้อาคีช กษัตริย์แห่งกัท
และพวกท่านไม่มีผู้ใดจะสู้กับเขาเลยหรือ
เจ้าอยากสู้กับเขาหรือ
นี่นักรบผู้ท้าชิงของเรา เขาอยากสู้กับยักษ์
เอลีอับ น้องชายเจ้า
- อาบีนาดับ มาเจอหน่อย ดาวิดมา - น้องชายข้า
- ดาวิด เจ้ามาทำไม - ท่านพ่อส่งข้าพร้อมเสบียงมาให้ท่าน
เสบียงหรือ ข้ารู้จักเจ้า เจ้ามาดูการต่อสู้
- เหมือนจิ้งจอก - ให้ข้าพูดโดยไม่ตำหนิมิได้หรือ
ข้าบอกให้เจ้าอยู่บ้าน หากท่านพ่อรู้ว่าเจ้ามา
ท่านพ่อคือคนที่ส่งข้ามาที่นี่ เขาอวยพรข้า
และหากพวกท่านไม่มีใครจะสู้กับยักษ์นี้ ข้าจะสู้เอง
- เอาละ อย่าสนับสนุนเขา - ข้าจะสู้กับเขา
ใช่ ทำไมท่านไม่สู้กับเขาเล่า ท่านคือนักรบที่เก่งกาจที่สุดของยูดาห์
ดาวิด เจ้าเห็นขนาดตัวของเจ้านั่นหรือไม่
แล้วอย่างไร ท่านลืมได้อย่างไร พี่ชาย
- พวกท่านทุกคนลืมได้อย่างไร - ลืมอะไร
ความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า
ข้าจะสู้กับยักษ์นี้
- ไม่ ดาวิด เจ้าต้องกลับบ้าน - ข้าจะสู้กับเขา ปล่อยข้า
- เจ้าต้องกลับบ้าน - ข้าไม่ไปไหนทั้งนั้น
- บุตรแห่งเจสซี - ท่านผู้บังคับบัญชา
ไม่ใช่เจ้า เอลีอับ
หนุ่มนักดนตรี เจ้านำพิณมาด้วย ดี
เจ้าต้องไปหากษัตริย์ เล่นดนตรีให้พระองค์
ปลอบประโลมพระองค์
โยอาบ
ดาวิด เจ้าได้ยินเขาแล้ว
เจ้าเล่นดนตรีให้กษัตริย์หากพระองค์ต้องการ แต่อย่าพูดเรื่องยักษ์อีก
- ไปเถิด - ข้าจะไป
ดาวิด
องค์ราชา หนุ่มนักดนตรีมา
คนเลี้ยงแกะ
ประหลาดใจจริง
เจ้ามาเล่นดนตรีให้ข้าหรือ
ข้ามาต่อสู้เพื่อพระองค์
- อภัยเราด้วย - ดาวิด
องค์ราชา น้องชายข้าโง่เง่าและหุนหัน
- ข้าจะสู้กับยักษ์ - ให้เขาพูด
องค์ราชา ข้าจะสู้กับยักษ์
เจ้าเป็นเพียงเด็กหนุ่ม เจ้าไม่สามารถสู้กับเขา
ข้ารับใช้ของพระองค์ผู้นี้ดูแลแกะของพ่อมาหลายปี
ระหว่างระยะเวลานั้น ข้าเคยฆ่าทั้งหมีและสิงโต
- ดาวิด ดาวิด - พอแล้ว
เมื่อสิงโตโจมตีฝูงแกะข้า และลุกขึ้นสู้กับข้า
ข้าไล่ตามมันไป จับมันที่แผงคอ ฟาดมัน และฆ่ามัน
เป็นเรื่องจริง องค์ราชา เขาทำเช่นนั้น
อาบีนาดับ
- อะไร ข้าเชื่อเขามาตลอด - เจ้าไม่ได้ช่วยเลย
ยักษ์ตนนี้ดูหมิ่นพระเจ้าจอมโยธา
พระเจ้าองค์เดียวกับที่ช่วยข้าจากสิงโต
และหมี จะช่วยข้า จากเงื้อมมือของชาวฟีลิสเตียผู้นี้
อสูรกายตนนี้เป็นบุรุษแห่งสงคราม
เขาถูกสร้างมาเพื่อสิ่งนี้
ข้าถูกสร้างมาเพื่อสิ่งนี้ เพื่อช่วงเวลานี้
เชื่อข้าเถิด องค์ราชา ข้าจะสังหารเขา
เจ้าพูดด้วยความมั่นใจอย่างยิ่ง
มันทำให้ข้ารู้สึกกล้าหาญ อย่างที่ไม่ได้รู้สึกตั้งแต่…
ท่านพ่อ
องค์ราชา องค์ราชา
- ไป - เอาละ
- องค์ราชา - ไป
- องค์ราชา ข้าจะฆ่าเขา - ไป
- ปล่อยข้า
ไปสู้กับยักษ์ตนนี้
สู้กับมันด้วยพลังใจเดียวกับที่เจ้านำเข้ามาในห้องนี้
องค์ราชา เราควรคุยกันก่อน
ทำไม ข้าตัดสินใจแล้ว
ไม่มีผู้อื่นใดอาสาทำสิ่งนี้
ข้าแต่งตั้งเจ้าเป็นนักรบ
ให้เกราะของข้ากับเขา
เจ้าควรสวมเกราะของกษัตริย์บนสนามรบ
ไป
ขอบพระทัย องค์ราชา
เผ่าเศบูลุนทอดทิ้งพ่อของเจ้า
เผ่าอื่นๆ คงจะตามไปแล้ว หากกองทัพของเราไม่ได้ถูกล้อม
พวกฟีลิสเตียไม่ได้มียักษ์แค่ตนเดียว มีอยู่หลายตน
เราส่งคนไปเพิ่มไม่ได้แล้วหรือ
เรามีอยู่ไม่ถึงร้อย ที่อยู่ที่นี่เพื่อปกป้องวัง
เจ้าไม่สามารถดับไฟด้วยการหยดน้ำเพียงหยดเดียว
ฉะนั้นผลลัพธ์ก็ชัดเจนแล้ว
กองทัพของเราจะพ่ายแพ้
และเมื่อกษัตริย์ล่มสลาย อิสราเอลก็เช่นกัน
ศัตรูจะมาที่ประตูของเรา
และเมื่อพวกมันมา
ข้าขอแนะนำให้เราต้อนรับด้วยการคุกเข่า และอ้อนวอนขอความเมตตา
ไม่ เราต้องรีบหนีโดยด่วน
ข้ามีเพื่อนใหม่ที่สามารถช่วยเรา ผนวกกับเผ่าทางเหนือ
สร้างอิสราเอลที่เหลืออยู่ใหม่
ข้าจะไม่ทิ้งบ้านของข้า
พวกฟีลิสเตียจะไม่มีความเมตตา ท่านก็รู้
พวกมันจะเผาคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของท่าน และกระทำต่ำช้ากับแม่ของข้า
- พระเจ้าจะปกป้องเรา - ดังที่ปกป้องพ่อของข้าน่ะหรือ
เราต้องไปจากที่นี่
เพื่อให้บัลลังก์ของเราอยู่รอด
เผ่าที่เหลืออยู่จะต้องการผู้นำ
ท่านต้องแต่งตั้งข้าเป็นกษัตริย์
- เรามีกษัตริย์อยู่แล้ว - กษัตริย์ที่แพ้
ทั้งสงครามและคงสูญชีวิตด้วย
ท่านแม่ หากเราไม่ครองบัลลังก์ ผู้อื่นจะครอง
ข้านึกว่าเจ้าตายไปแล้ว
ข้าตายไปพักหนึ่ง ท่านแม่
เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า
ชีวิตหนึ่งสิ้นสุด อีกชีวิตเริ่มต้นขึ้น ท่านรู้เพียงเท่านั้นก็พอ
ข้าไม่มีเวลาเหลือให้อ้อยอิ่งอยู่กับอดีต
ท่านรู้ว่าข้าพูดความจริง
ครอบครัวของเราจะไม่มีผู้ใดกลับมา
ท่านกับข้าเป็นสองคนสุดท้าย ของตระกูลที่จะมีชีวิตรอด
เราคือความหวังเดียวของอิสราเอล
ข้าจะเป็นกษัตริย์และผู้พิทักษ์ของท่าน
อดทนเถิดพี่น้องทั้งหลาย อดทนไว้ เมื่อถึงเวลา ทุกสิ่งจะถูกเปิดเผย
นี่มันบ้าไปแล้ว
- ท่านจะไปไหน - ไปคลังอาวุธ
- ข้าต้องใช้ธนูและคันศร - เพื่อเหตุใด
ข้าจะไม่ดูน้องชายข้าโดนทรมาน และฉีกเป็นชิ้นทั้งเป็น
ได้แล้ว
เจ้าดูเหมือนกษัตริย์
ข้าไม่รู้สึกเหมือนเลย
ข้ามามอบสิ่งนี้ให้เจ้า
พระวจนะของพระเจ้าถึงโยชูวา
ก่อนศึกครั้งใหญ่
พระองค์ตรัสว่า "จงอย่าได้กลัว
จงเข้มแข็งและกล้าหาญ"
โยชูวา
มันคือ…
"ทุกแห่งที่เท้าของเจ้าเหยียบย่าง…
คือที่ที่ข้าได้มอบให้กับเจ้าแล้ว"
แต่นี่เป็นสรุป
ข้าไม่เหลือที่แล้ว
เจ้าพกติดตัวไปด้วยนะ
พวกเขาว่าอย่างไร
พวกเขาเป็นกังวล ว่าตามตรง
ข้าไม่โทษพวกเขาหรอก
ที่พวกเขาไม่เข้าใจ…
คือพระเจ้าทรงเลือกสิ่งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้
พระองค์ทรงเลือกภาชนะที่ถูกมองข้าม
เพราะพระองค์ทรงเห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน
และสิ่งที่อยู่ในตัวเจ้า
ทรงพลังยิ่งกว่าดาบพันเล่ม
ขอให้จริงเช่นนั้น
เจ้ากลัวไหม
กลัวมาก
ข้าก็เช่นกัน
ข้าเชื่อในตัวเจ้า
ข้าไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ข้าแค่เชื่อ
ข้าขอโทษ ข้าขอโทษที่จากไปเช่นนั้น
เพื่อให้โชคดี
ดาวิด
จงฆ่าเจ้ายักษ์นั้น แล้วกลับมาหาข้า
ข้าสวมเกราะนี้ไม่ได้
ข้าต้องไปดังที่ข้าเป็น
และข้าต้องหาธารน้ำ
- ท่านผู้บัญชาการ - หยุด
โยนาธาน
โยนาธาน โยอาบ มาแทนที่ข้า
ท่านยังมีชีวิต
ท่านรอดมาได้อย่างไร
ขอน้ำ
นี่
ท่านรอดมาได้อย่างไร
เป็นประสงค์ของอาคีช
คนและยักษ์ของเขามิได้ประสงค์เช่นนั้น
ท่านเจอเขาเหรอ
ข้าเจอ ต่อหน้าเลย
เราโดนล้อม
ทางเดียวที่จะออกไปได้คือฝ่าไป
เว้นแต่เราจะยอมแพ้
เราไม่มีวันยอมแพ้
พ่อของท่านเลือกนักรบผู้ท้าชิงแล้ว
อะไรนะ ใครกัน
ถอยไป ออกไป ถอยไป
นี่มันช่างอุกอาจ น่าขายหน้า อับเนอร์!
ดาวิด
คนเลี้ยงแกะนี่นะ
ข้าจะไปธารน้ำ
เลือกเป็นนักรบผู้ท้าชิงนี่นะ รู้เลยว่ากษัตริย์บ้าไปแล้ว
พระองค์ต้องคุยกับเราเดี๋ยวนี้
พระองค์ต้องการความสงบ
พระองค์ไม่มีความสงบอยู่แล้ว อับเนอร์ หลบไป
ท่านกล้าชักดาบใส่เหล่าผู้นำอิสราเอลหรือ
ท่านกล้าขู่กษัตริย์อิสราเอลหรือ
พระองค์ต้องคุยกับเราเดี๋ยวนี้ มิเช่นนั้นก็สละสิทธิ์ที่จะเป็นผู้นำไปเสีย
ต้องการมงกุฎของข้าหรือ อาดรีเอล
ลองมาเอาไปจากข้าสิ
เด็กหนุ่มที่ว่าอยู่ที่ใด
เจ้าหาสิ่งใดอยู่
หิน
- เจ้าเป็นใครกันแน่ - ท่านรู้ว่าข้าเป็นใคร
ข้ารู้หรือ
เจ้าเล่นดนตรีให้พ่อของข้า
บัดนี้พระองค์เลือกเจ้าเป็นนักรบผู้ท้าชิง
เพราะเหตุใด
ข้าเป็นคนเดียวที่เสนอตัว
ข้าชื่นชมความกล้าเจ้า ดาวิด
แต่ข้าเห็นยักษ์ตนนี้แล้ว เจ้าเอาชนะเขาไม่ได้หรอก
ข้าเป็นคนเดียวหรือที่เชื่อเรื่องราวโบราณ
อสูรกายตนนี้ท้าทายผู้ใด
สิ่งสำคัญหาใช่ความยิ่งใหญ่ของเจ้ายักษ์ แต่เป็นความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า
เกรงว่าพระเจ้ามิได้อยู่ข้างเรา
พระองค์มิได้อยู่กับเราที่นี่ ที่เราหลบซ่อนด้วยความกลัว
พระองค์อยู่กับเราที่ตรงนั้น เมื่อเราเลือกเผชิญกับความกลัว
เจ้าจะทำเช่นไร
เจ้าไม่มีเกราะ ไม่เคยฝึก
เจ้ามีความกล้าที่ไม่ธรรมดา
เจ้าอยู่เผ่าใด
ยูดาห์
จากนครใด
เบธเลเฮม
ดาวิด
ผู้ทรงฌานซามูเอลได้ไปหาครอบครัวเจ้าหรือไม่
ใช่
ดาวิด
โอกาสแทบจะเป็นไปไม่ได้
แต่เขาจะมีจุดอ่อนให้เข้าถึงได้หลังจากโยนหอกทันที
ขอพระเจ้าสถิตกับเจ้า
ความอดทนของข้าสิ้นสุดแล้ว
พวกเจ้าจะเรียงแถวรอทำศึกทำไม หากไม่มีผู้ใดจะเผชิญกับข้า
เลือกบุรุษมา แล้วส่งมันลงมาหาข้า
เขาอยู่ที่ใด
เขาเผชิญกับยักษ์ไม่ได้ นี่มันบ้าแล้ว
ไม่
นี่คือการกบฏ ข้าตัดสินใจแล้ว เจ้าจงเชื่อฟัง
ส่งบุรุษมาหาข้า
เปิดทาง
หยุดเขา หยุดเขา เรียกเขากลับมา
ไม่ ข้าไม่ทำ
- เช่นนั้นข้าจะทำเอง - ท่านบอกว่าข้าควรตายเพื่อกษัตริย์ของข้า
ข้าพร้อมแล้ว ท่านพร้อมไหม
ท่านทำลายพวกเราทุกคน
เดี๋ยว
- ดาวิด อย่าทำเช่นนี้เลย - ท่านแคลงใจในตัวข้าหรือ
ข้าแคลงใจ มันเป็นไปไม่ได้
นั่นคือความแตกต่างระหว่างเรา พี่ชาย
ดาวิด
เหตุใดเจ้าจึงไม่กลัว
ข้ากลัว
ข้าท้าทายกองทัพอิสราเอล
ข้าท้าทายกษัตริย์แห่งอิสราเอล
ข้าท้าทายพระเจ้าแห่งอิสราเอล
โกลิอัท
หลบไปให้พ้นทาง
เขาเขลาหรือไร
คนโง่เง่าเดินเตร่ในความร้อนเช่นนี้
พระเจ้า ประทานกำลังให้ข้า
ทุกย่างก้าว เพียงก้าวเดียว
นี่หรือนักรบผู้ท้าชิงของพวกเจ้า
นี่มันเรื่องตลก
ชนชาติทาสดูหมิ่นข้าด้วยเด็กหนุ่ม
ข้าถามหานักรบผู้ท้าชิง ข้าถามหากษัตริย์
พวกมันส่งเด็กหนุ่มมา
กษัตริย์อาจจะเสียสติไปแล้วจริงๆ
เจ้ามาต่อสู้กับข้าด้วยด้ามไม้
เจ้าเห็นข้าเป็นอะไร สุนัขหรือไร
ก็ให้เป็นไปตามนั้นเถิด เจ้าหนุ่ม
เจ้าจะเป็นเหยื่อความพิโรธของข้า
โยนาธาน
ท่านไปไหนมา
ปราบปรามการประท้วงเรื่องเด็กหนุ่มผู้นั้น
ข้าจะมอบเนื้อหนังของเจ้าให้แก่นกในอากาศ
และเหล่าสัตว์บนแผ่นดิน
หากเขาทำเช่นนั้น ตามข้ามา
เตรียมม้าให้ข้า
เจ้ามาหาข้าด้วยดาบ ด้วยหอก ด้วยทวน
แต่ข้ามาหาเจ้าในนามของพระเจ้าจอมโยธา
พระเจ้าของกองทัพอิสราเอล ผู้ที่เจ้าได้ท้าทาย
วันนี้ พระเจ้าจะมอบเจ้าใส่มือของข้า
และข้าจะฟาดเจ้า และจะเอาศีรษะของเจ้ามา
วันนี้ ข้าจะมอบซากศพของทั้งค่ายฟีลิสเตีย
ให้แก่นกในอากาศและสัตว์ป่าบนแผ่นดิน
เพื่อให้ทั้งโลกได้รู้ว่ามีพระเจ้าในอิสราเอล
แล้วที่ชุมนุมแห่งนี้จะได้รู้ว่า
พระเจ้ามิได้กอบกู้ด้วยดาบและหอก
เพราะศึกเป็นของพระเจ้า และพระองค์จะมอบพวกเจ้าสู่มือของเรา
เจ้าไม่คู่ควรที่จะเข้าใกล้ข้า
เอามาอีกอัน
เอามาอีก
ไม่นะ
เห็นหรือไม่ เจ้าไม่คู่ควรที่จะเข้าใกล้ข้า
ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าตายด้วยน้ำมือของเขา น้องชาย
ข้าขอโทษ
อาคีช
ขอเจ้าจงเปี่ยมด้วยความกล้าหาญของโมเสส
และความแข็งแกร่งของแซมสัน
ลุก ลุกขึ้น ดาวิด
เพื่อแม่ของข้า
ทหาร เตรียมม้าและเกราะให้ข้า
เร็วเข้า
สู้ไปกับข้า!
เพื่อกษัตริย์!
ดาวิด!
เพื่อพระเจ้าและอิสราเอล!
และพระเจ้าตรัสกับโยชูวา "จงกล้าหาญและเข้มแข็ง
นำคนเหล่านี้ข้ามจอร์แดน ไปยังแผ่นดินที่ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็น
ไม่มีผู้ใดจะสามารถต่อต้านเจ้าไปตลอดชีวิตของเจ้า
ดังที่ข้าอยู่กับโมเสส ข้าจะอยู่กับเจ้า
ข้าจะไม่ทอดทิ้งหรือละทิ้งเจ้า"
หยุด หยุด!
"จงอย่าได้กลัว
เพราะพระผู้เป็นเจ้าของเจ้า ทรงอยู่กับเจ้าทุกหนทุกแห่ง"
และเช่นนี้ ข้าขอเจิมตั้งท่านแทนบิดาของท่าน
เป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอล
บุก!
คำบรรยายโดย ดอม กัณฑ์พินิจชา