W POPRZEDNICH ODCINKACH
Wygrałem tę bitwę. Namaścisz mnie znowu.
Tego nie mogę uczynić.
Dawid mnie kocha.
Nie ma powodu, by Dawid poślubił ciebie.
Siostra ma rację.
Będzie lepszym wyborem.
Precz z Izraela! Albo cię znajdę i zabiję.
Iszbaal poślubi Dinę, córkę Jaira z plemienia Dana.
Bez ceremonii. Razem mamy drugą szansę.
Jeśli namaści innego, to ten musi umrzeć.
Jak i wszyscy z jego domu.
Ty i twoje dziecko bezcześcicie imię Jessego.
Twa matka urodziła się wśród wrogów naszego ludu.
Pobraliśmy się w pośpiechu, bezprawnie.
Zdjęłaś mi sygnet i zmieniłaś prawo.
Nie będziesz towarzyszyć naszej rodzinie w miszkanie.
Adriel ma ważne wieści.
Widziałem Samuela w Betlejem.
Wiem, kogo namaścił.
Jest duży?
Miszkan.
Nic większego nie widziałeś.
Przekonasz się.
Wspaniały widok, Dawidzie.
Najświętsze miejsce w kraju w najświętszym dniu roku.
Czy Bóg będzie na nas patrzył?
On patrzy na nas cały czas.
Zwłaszcza na ciebie.
- Dlatego się śmieje. - Eliabie.
To on?
Tak.
Miszkan.
Gdzie mieszka duch Boży.
Dawidzie?
Wszyscy szykują się do wyjścia.
Wszystko gra?
Tak.
Nasłuchuję głosu matki w wietrze.
Otaczasz mnie radością wybawienia
wyrwiesz mnie z ucisku,
Otaczasz mnie radością wybawienia
Chcę jej powiedzieć.
O czym?
Że idę do miszkanu.
Nie chodziliście tam razem?
Nigdy jej nie wpuszczono.
Ani mnie.
Wracamy do domu.
Nie.
Ja nie mogę, ale ty idź.
Nie wpuszczą nikogo z nas.
Tak postanowiła starszyzna.
- Hipokryci! - Eliabie.
- To przez Dawida! - Zamilcz.
Teraz jesteś gościem honorowym.
I bohaterem króla.
Chodź.
Idziemy.
Wszystko w porządku?
Nie sądzę.
Wśród nas jest zdrajca.
Przeklęty Samuel.
Ta krew poleje się przez niego.
Wybrańca?
Bądź pewien…
że zagrożenie zostanie usunięte.
Najpierw rodzina, a potem sam wybraniec.
Joab się tym zajmie.
Chciałem przydzielić to zadanie komuś innemu.
Nie.
Ufam Joabowi.
Oczywiście.
Wykona zadanie, nim dotrzemy do miszkanu.
DOM DAWIDA
Ojciec byłby dumny,
widząc cię w miszkanie.
Byłby dumny z nas obu.
Nie idę z tobą.
Wyruszam na misję z Joabem.
Teraz? Dlaczego?
Nie powiedziano mi. To musi być coś ważnego.
Mieliśmy tam być razem.
Może nie było mi to pisane.
Trzeba przemywać codziennie.
Obiecujesz?
Sara.
Mikal.
Odpoczywaj.
Moja rodzina wiele ci zawdzięcza.
Służę z radością.
Zrobiłaś znacznie więcej.
Uratowałaś mojego brata.
Cieszę się, że moje umiejętności się przydały.
Dobrze znam Jonatana.
Żywi do ciebie głębsze uczucie niż wdzięczność.
Mężczyźni tracą głowę, gdy ich leczę.
Bywają zauroczeni uzdrowicielką.
W tym przypadku…
jak się zdaje, z wzajemnością.
Ledwie się znamy.
Więc chodź z nami.
Do miszkanu?
Jeśli odejdziesz, nigdy się nie przekonasz.
Czyli pójdziesz?
- Tak? - Dobrze.
Jak się miewa
mój Samson?
Bracie.
Dołączysz?
Twoja siostra myśli, że wciąż ci coś dolega.
Czuję się fatalnie.
A więc wymagasz mojej opieki.
Poszukajmy ci konia.
Nie ma za co, braciszku.
To długa podróż.
Nie musimy rozmawiać.
Żaden problem.
Może wolałabyś jechać powozem?
Jesteś teraz żoną księcia.
Szybki ślub,
a nic o mnie nie wiesz.
Pomóc ci wsiąść, mój książę?
Za późno, by się wycofać.
Matka nie jedzie z nami?
Ojcze.
Zawsze była z nami w miszkanie.
A w tym roku nie będzie.
Uliaszu.
Mam prowadzić, a nie znam drogi.
Widzisz zwiadowcę na przedzie?
- Tak. - Obserwuj go
i podążaj za nim.
Dziękuję.
Nasz nowy dowódca pyta o drogę?
Mam się bać?
Przypomnij mi, Oazie, ilu olbrzymów powaliłeś?
Powiesz mi, dokąd jedziemy?
Do Kiriat-Jearim?
Nie. Jedziemy na południe.
Do Judy?
Do której wioski? I po co?
Eliabie,
poznasz odpowiedź w swoim czasie.
OBOZOWISKO DROGA DO MISZKANU
- Masz ochotę? - Nie lubię ich.
Dawidzie.
Królu.
Dziękuję za ten wielki zaszczyt.
To nic wielkiego za twoją lojalność.
Zazdroszczę ci,
że doświadczasz tego pierwszy raz.
Dzień Pojednania to czas pokuty.
Za czyny, które oddalają nas od Boga.
I za konsekwencje naszych wyborów.
Ta ceremonia wyznacza początek i kres wielu rzeczy.
Przekonasz się.
Ty jesteś ochroną moją
Strzeżesz mnie od ucisku
Otaczasz mnie radością wybawienia
Sela
Cieszcie się i weselcie w Panu
Dowódca jest pieśniarzem.
Wykrzykujcie radośnie wszyscy prawego serca…
Nie przejmuj się.
Zdobycie zaufania wymaga czasu.
Przez wiele lat byłem pasterzem owiec mojego ojca.
Zawsze mi ufały i podążały za mną.
Ludzie to nie owce.
Żołnierz musi pokonać ból,
trudy służby
i lęk przed śmiercią każdego dnia.
Dlatego wódz daje im cel
ważniejszy od nich samych.
Dojdziesz do tego.
Swoją drogą.
Mamy służbę do oporządzania koni.
Powinna o tym wiedzieć, ale znasz Mikal.
Znam.
Coś ci powiem.
Przekonałam ojca, by dał twojej rodzinie sto owiec.
Twój ojciec odzyska pozycję w Judzie.
Będzie mógł świętować z innymi.
Dawne grzechy pójdą w niepamięć.
Może do nas dołączyć w przyszłym roku.
To mój dar dla ciebie.
Dziękuję.
Ale mojej miłości nie można kupić.
Można ją zdobyć?
Ktoś już ją ma.
Dawidzie.
Wiem, że mnie nie wybrałeś, ale sprawię, że ten wybór będzie słuszny.
Wiesz, co zrobiłaś swojej siostrze?
Co takiego?
Nigdy mnie nie wybrano.
Jestem pomijana. Ignorowana.
Myślę, że wiesz, jak to jest. Być zapomnianym przez rodzinę.
Nie mieć swojej drogi.
Ale tobie się udało.
Pokonałeś olbrzyma i poruszyłeś wszystkich.
Znalazłeś drogę.
Ja chcę odnaleźć swoją.
Zasługuję na przyszłość tak samo jak Mikal.
Królestwo potrzebuje właśnie ciebie i mnie.
Dlatego ojciec tak zdecydował.
I nie zmieni zdania.
Nie musi ci się to podobać.
I nawet nie musisz mnie kochać.
Ale oczy narodu są skierowane na nas.
Więc proszę…
nie zawstydzaj mnie.
Pomocy!
Tutaj!
- Co ci się stało? - Zbrojni. Filistyni.
Plądrują wioski, jedną po drugiej.
Teraz moją.
Gebę.
Dawidzie, weź brata i oddział.
Wezwiemy posiłki.
- Tak jest. - Zabierz go.
- Prowadź. - Tędy.
Idziemy.
Do broni. Filistyni atakują!
Joabie,
po co tu jesteśmy?
Dość tych sekretów.
To moi sąsiedzi.
Człowiek, którego namaścił Samuel, mieszka tutaj.
Nie.
To niemożliwe.
A jednak.
Co mamy zrobić?
Usunąć zagrożenie, całą rodzinę.
Wszyscy muszą zginąć.
Joabie.
To dobrzy ludzie. Nie możemy. Nie zrobię tego.
Wolałbyś, żeby to była twoja rodzina?
Co tu robisz? Twój ojciec mówił, że wróciłeś do Gibei.
Tobiaszu, synu Jafeta.
Uznano cię za zdrajcę.
Co? Nie.
- Nie rozumiem. - Joabie.
Eliabie, powiedz mu. Znasz mnie.
Musisz umrzeć,
by zabezpieczyć przyszłość króla.
- Proszę. - Prawdziwego wybrańca.
Eliabie, powiedz mu!
Ojcze!
Uciekaj, synu. Biegnij!
Ojcze! Nie!
Zajmę się chłopcem.
Ty wykończ resztę.
Bądź mądry, kuzynie.
- Tobiaszu? - Gdzie tata?
Jak mogli to zrobić?
Szaleństwo.
To wasz dowódca?
Tutaj!
Ocaleni!
Mówiłem, że nie jest gotowy.
Pomóż mi.
- Oaz. - Eitan?
Pomóż mi.
Straciliśmy tuzin ludzi, Dawidzie.
Tuzin.
Czemu nie poczekałeś?
Uliaszu, zabierz Oaza do rannych.
Filistyni atakowali wieśniaków.
Czułem, że tak trzeba.
Wiesz, co by z nimi zrobili.
Mieliśmy przewagę.
Ale poniosły cię emocje i zdradziłeś naszą pozycję.
Książę, znaleźliśmy coś.
Ci ludzie nie musieli zginąć.
Każdy Filistyn to miał.
Załadowali tym dwa wozy.
Reszta uciekła.
Węgiel drzewny.
Spalone drewno?
Po co im spalone drewno?
Ryzykować życie lub zdrowie?
Dawidzie, usiądź przy ognisku.
Zginęli przeze mnie.
To była bitwa.
Znali ryzyko.
Poszli za mną.
Zaufali mi.
Wiesz,
dorastałam, patrząc, jak ojciec posyła ludzi na śmierć.
Więc…
Wiem, czym jest wojna.
Nie tylko dla walczących,
ale też dla tych, którzy czekają.
Nie można uniknąć żałoby.
Ale nie musisz cierpieć sam.
Chodź.
I jak?
Wciąż wydaje się ciężki.
Obiecałeś mi żelazne miecze tak dobre, jak Goliata.
Potrzebuję czasu, panie, i więcej surowca.
Dałem ci, ile trzeba, a wielu ludzi zapłaciło za to życiem.
A ty mimo to nie dotrzymujesz obietnicy.
Nie jesteś tak zręczny, jak twój mistrz.
Jemu nikt nie dorówna.
Gdzie on jest?
Nikt nie wie.
Najpewniej nie żyje. Mecz Goliata był jego ostatnim.
Jestem jego najlepszym uczniem.
Proszę, dowiodę swej wartości.
Wkrótce poprowadzisz wielką armię
z najlepszą bronią znaną ludziom.
Nie ludziom.
Bogom i królom.
Potrafisz to zrobić?
Tak, panie.
Zrobię to.
Dobrze.
Wracaj do pracy.
MISZKAN MIASTO NOB
Dawid! Dawid!
Dawno temu Bóg pokazał Namiot Spotkania Mojżeszowi na górze Synaj
i kazał zbudować taki sam na ziemi.
Jest jak…
cień niebiańskiej krainy.
Tutaj. Dla nas.
Dawid! Dawid!
Ludu mój!
Przedstawiam wam…
pogromcę olbrzymów!
I jego księżniczkę, Mirab.
Udawaj, Dawidzie.
Jeśli nie dla nich, to dla mnie.
Dobrze?
Gdzie byliście? Na jakiej misji?
Nie mówmy o tym.
Ani tutaj.
Ani nigdy.
Jeśli przyszliście skrzywdzić Samuela,
musicie przejść po trupach wszystkich kapłanów miszkanu
na oczach całego Izraela.
Zapewniam, że nie mamy zamiaru wyrządzić żadnej krzywdy prorokowi.
W rzeczy samej
oferujemy mu wybaczenie jego grzechów.
Co robisz?
To chyba oczywiste?
Myślałam, że się rozumiemy.
Że wolisz jeździć konno, niż urodzić mi dziecko?
Niż urodzić je komukolwiek.
Dużo bólu i cierpienia,
nabrzmiały brzuch i ryzyko zgonu. Za co?
Za chwilę rozkoszy?
Mogę obiecać,
że potrwa dużo dłużej.
Prawo Mojżeszowe stanowi, że Dzień Pojednania
to czas praktykowania wstrzemięźliwości.
Jesteś szalona.
Kiedy jutro zajdzie słońce,
skończą się ograniczenia.
Zobaczymy, czy znów tak ochoczo wyciągniesz na mnie nóż.
Przekonamy się, mężu.
Wciąż sypiasz pod gwiazdami?
Mikal.
Usiądź, proszę.
Podjęłam decyzję.
Jeśli chodzi o wcześniej,
to twoja siostra odgrywała scenę, a mnie to nie radowało.
Ale ludzi tak.
Wiem, jak to się skończy.
Oszczędźmy sobie bólu.
Poślubisz Mirab.
A ja będę z tym żyć.
Nie, nie mogę.
Nie zrobię tego. Kocham cię, Mikal.
Tylko ciebie.
Chodzi o coś więcej niż nasze szczęście.
Może miałam tylko ci pomóc pokonać olbrzyma.
- Może taki jest Boski plan. - Nie.
Wiem, że jesteśmy sobie przeznaczeni.
Musimy o to walczyć.
Walczę, ale o coś innego.
O co?
O moją rodzinę.
Sama mówiłaś, że to wina twojego ojca.
Złoszczę się na niego, ale to wciąż mój ojciec.
- I jest wybrańcem. - Na pewno?
Nie bluźnij.
- Nie przede mną i nie tutaj. - To nie tak.
Kocham cię, ale nie sprzeciwię się jego woli.
A jeśli to Bóg chce, byś wybrała mnie?
Powtarzasz to, ale czy Go o to pytałeś?
Cały czas.
- Odpowiedział? - Jeszcze nie, ale…
No to masz odpowiedź.
Gdybyśmy naprawdę byli sobie pisani, to wszystko by się ułożyło.
Nie musielibyśmy walczyć z losem
i rozbijać mojej rodziny.
Dawidzie, nie ma tu nawet mojej matki.
Wiem.
Czuję, że jesteśmy samolubni.
Mikal, proszę.
Podjęłam decyzję.
Jeśli mnie kochasz, uszanujesz ją.
To wina Dawida!
Ani jego, ani twoja.
Ale musisz nieść to brzemię.
Zamiast oceniać postępowanie innych,
postaraj się być człowiekiem, jakim Bóg chce, żebyś był.
Może wtedy to ty odkupisz winy naszej rodziny.
Tobiaszu!
Królu.
Dziękuję za przyprowadzenie najznamienitszego gościa.
Powiedz, Saulu,
czy „znamienitych gości” zawsze sprowadzasz siłą
w środku nocy?
Hilu,
nie wezwałem cię w złych zamiarach. Mam do ciebie prośbę.
Musimy porozmawiać.
Usiądź, proszę.
Wolę stać.
Gdzie jest Achinoam? Zawsze podróżujecie razem.
Królowa to nie twoje zmartwienie.
Mam nadzieję, że nie jest chora
ani nie zmaga się z demonami, jak ty ostatnio.
Zapewniam cię, że moje myśli nigdy nie były bardziej poukładane.
Samuel musi to wiedzieć.
Przekonaj swojego męża, który ewidentnie stracił z oczu Boży plan,
aby podjął właściwą decyzję.
Jutro musi potwierdzić swoje poparcie dla mnie jako króla,
przed zgromadzonym ludem Izraela.
Trzymałeś go spętanego w niewoli.
Nawet tak nie zmusiłeś go do posłuszeństwa.
Dlaczego akurat tutaj miałby zmienić zdanie?
Jeśli Bóg nie udzielił mu odpowiedzi na to pytanie,
może to ja muszę mu to wyłuszczyć.
Nie widzisz tego?
Kiedy słowa Samuela wywyższają twój ród, uznajesz, że pochodzą od Boga.
W przeciwnym razie odrzucasz je.
Albo Bóg przemawia przez mojego męża, albo nie.
A jeśli nie,
to twoje namaszczenie nie było słuszne.
W każdym przypadku przegrałeś.
Pogódź się z tym, a zaznasz spokoju.
Nikt nie żyje wiecznie.
A czas Samuela dobiegnie szybko końca, jeśli nadal będzie mi się przeciwstawiał.
I, Hilu,
byłaby szkoda, gdyby krzywda spotkała i ciebie.
Panie Zastępów,
błagam Cię w imieniu tych, którzy nadal są wierni…
okaż swą miłość i dobroć ludowi Izraela.
Ponieważ porzuciliśmy Pana.
Grzeszyliśmy przeciw Niemu.
I przeciwko sobie nawzajem.
Ale Ty jesteś cierpliwy
i miłosierny.
Nie unosisz się gniewem.
A Twoje miłosierdzie jest ogromne.
Przyjmij naszą ofiarę z zadowoleniem, gdy wkraczamy w nowy rok.
Wybaw nas od grzechu,
przebacz nam nasze winy.
O, Panie, obdarz nas swoim błogosławieństwem
i łaską swoją.
Gdzie się podziewałaś?
Rozkoszuję się nocnym powietrzem.
To…
dobrze.
DZIEŃ POJEDNANIA
Dziękuję.
- Nie powinno cię tu być. - Jonatanie!
Nie szkodzi.
W porządku.
Zostawcie nas.
Zbliż się.
- Samuelu. - Odnieśliście wielkie zwycięstwo.
Brawo.
To zasługa Dawida.
Coś cię trapi.
To on jest wybrańcem.
Bóg chce, by zastąpił mego ojca.
Prawda?
Co podpowiada ci serce?
Zaprzyjaźniliśmy się.
Uczę go rzeczy, które pomogą mu obalić mego ojca,
moją rodzinę i mnie.
To zatruwa mi umysł.
Posłuchaj.
Nikt, nawet ja, nie zna zamiarów Pana i tego,
jak objawi się Jego wola.
Naprawdę wierzysz, że Dawid mógłby skrzywdzić ciebie lub twoją rodzinę?
Nie.
Ale…
jaka jest moja rola?
Jeśli ma zasiąść na tronie,
to jestem przeszkodą.
Więc zostań jego sojusznikiem.
Pomóż Dawidowi sprostać oczekiwaniom Boga.
Och, Jonatanie.
W międzyczasie
spróbuj się cieszyć własnym życiem.
Obmyj ręce.
Śmiało.
Jesteś moim dłużnikiem, synu Jessego.
Ocaliłem ciebie i twoją rodzinę przed rychłą śmiercią.
Co zrobiłeś?
Wiem, kim masz być, Dawidzie.
Wiem o namaszczeniu.
A więc to prawda.
Oczy cię zdradzają.
Nie lękaj się.
Podsunąłem królowi imię kogoś innego.
Kogoś, za kim nie będę tęsknił.
Zgładzono go zamiast ciebie.
A więc,
kiedy berło powróci do Judy, jak przepowiadano,
a ty zasiądziesz na tronie,
mój mały muzyczny wojowniku…
pamiętaj, kto cię chronił.
Pan wybrał.
Tej kozie przekazuję wszystkie nasze przewinienia,
aby zabrała je na pustynię.
Niech zaniesie nasze winy daleko od nas,
aby nigdy więcej nie splamiły tego ludu.
Twój fałszywy pomazaniec nie żyje.
Bóg wyjawił mi jego imię, bym mógł go się go
pozbyć.
A teraz pokaż ludziom, że jestem królem wybranym przez Boga.
Namaść mnie ponownie, tu i teraz.
Tylko wtedy zapanuje pokój.
Czynię, co Bóg mi każe.
Wiesz o tym, Saulu.
Tego, o co prosisz, nie powiedział.
Ty jesteś ochroną moją
Strzeżesz mnie od ucisku
Otaczasz mnie radością wybawienia
Sela
Cieszcie się i weselcie w Panu, sprawiedliwi
Wykrzykujcie radośnie wszyscy prawego serca
Cieszcie się i weselcie
Grzech mój wyznałem Tobie
I nie ukryłem mej winy
Rzekłem
Wyznaję moją nieprawość Panu
A Tyś darował winę mego grzechu
Sela
A Tyś darował winę mego grzechu
Sela
Jestem z tobą, bracie.
Walczę razem z tobą i opłakuję razem z tobą.
Dokonałeś złego wyboru.
Saulu…
Nie boję się ciebie.
Nie służę ci.
Ten ołtarz jest dla kapłanów,
nie dla królów.
Masz to, czego chcesz.
Nie będę z tobą walczyć.
Akceptuję to.
- Mikal… - Ale nie będę z tobą w tej chwili.
Nie oczekuj, że ci wybaczę, Mirab.
Nie potrafię.
Jonatanie.
Mędrzec powiedział mi, bym cieszył się życiem.
I słucham jego rad.
Wiem, czego pragniesz.
Ale…
my…
to niemożliwe.
Co?
Ty tego nie chcesz?
Mówiłam ci, że mój brat zginął.
Ale nie wiesz wszystkiego.
Miał na imię Izaak.
Poległ w bitwie pod Michmasz.
Tej samej, po której okrzyknięto cię bohaterem Izraela.
Ponoć wspiąłeś się na klif
i zaatakowałeś Filistynów, mając u boku jedynie swojego giermka.
Dwóch przeciwko armii.
Mój brat był jednym z setek ludzi,
którzy widząc to męstwo, poszli w twoje ślady.
Dlatego zginął.
Bez względu na to,
jak bardzo się staram,
nie mogę przestać obwiniać cię za jego śmierć.
Ja ratuję życie,
a ty je odbierasz.
To proste.
Saro.
Wszystko dobrze?
Napisy: Grzegorz Niksiński
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger giermka.