Στα προηγούμενα…
Με πέντε ενωμένους στρατούς, θα πολεμήσουμε τον Σαούλ.
Κανένας ηγέτης από εμάς δεν θα διοικήσει πέντε στρατούς.
Σίγουρα όχι εσύ.
Με στέλνουν σε αποστολή με τον Ιωάβ.
Πρέπει να είναι σημαντική.
Και τι θα κάνουμε;
Θα απομακρύνουμε την απειλή και τους δικούς του.
Δεν πρέπει να μείνει κανείς.
Φύγε, παιδί μου. Τρέξε!
Φοβάμαι μήπως είμαστε εγωιστές.
Μιχάλ, σε παρακαλώ.
Έχω πάρει την απόφασή μου.
Θα νυμφευθείς τη Μεράβ. Κι εγώ θα ζήσω με αυτό.
Δώδεκα άντρες χάσαμε, Δαβίδ.
Όλοι οι νεκροί Φιλισταίοι είχαν.
Κάρβουνο.
Υποσχέθηκες σπαθιά ελαφριά σαν του Γολιάθ.
Χρειάζομαι χρόνο, βασιλιά μου. Και πιο πολλά υλικά.
Ως ανταμοιβή για την ανδρεία σου,
σου δίνω χίλιους άνδρες να διοικείς!
Πιστεύεις ότι ο Δαβίδ είναι ικανός να διοικήσει στρατό;
Σοφή κίνηση να ενώσω τον λαό μέσω του Δαβίδ.
Τον αγαπούν.
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΓΟΛΙΑΘ
ΟΙ ΜΑΧΕΣ ΤΗΣ ΦΙΛΙΣΤΙΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ
Ο δίκαιος ως φοίνιξ θέλει ανθεί…
Από δω!
Ποτέ!
Ως κέδρος τού Λιβάνου θέλει αυξάνει.
Πεφυτευμένοι εν τω οίκω τού Κυρίου…
Επίθεση!
Θέλουσιν ανθεί εν ταις αυλαίς τού Θεού ημών.
Εκ τούτου γνωρίζω ότι Συ με ευνοείς.
Επειδή δεν θριαμβεύει κατ' εμού ο εχθρός μου.
Ο ΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ
Ας μη χαρώσιν επ' εμέ.
Ο μεγάλος πολεμιστής!
Ιωνάθαν.
Κι ακόμα γράφεις ποίηση.
Πόσο γρήγορα πέρασε η χρονιά.
Για να σε δω. Ακόμα να μεγαλώσουν τα γένια σου.
Προσπαθώ.
Πώς είσαι;
Κουρασμένος. Που ακούω για τις τόσες νίκες σου.
Να χάσω καμιά φορά για να σε ξεκουράσω.
Τι κάνει;
Η Μιχάλ.
Προσπαθεί να ξεχαστεί όσο μπορεί.
Διδάσκει παιδιά τώρα.
Μπα;
Και οι άλλοι;
Ένα διχασμένο σπίτι μπορεί να γίνει…
δυσάρεστο μέρος.
Και η Σάρα;
Ακόμα τη σκέφτομαι, μετά από τόσο καιρό.
Όμως, η καρδιά της θρηνεί ακόμα τον χαμό του αδελφού της.
Δεν μπορεί να ξεχάσει.
Ο πόνος του παρελθόντος συχνά εμποδίζει τη χαρά του μέλλοντος.
Και τι να κάνουμε;
Να κοιτάμε μπροστά.
Ενέδρα!
Ασπίδες στο κέντρο, αμέσως!
-Ασπίδες! -Ασπίδες!
-Από πού ήρθαν; -Από παντού!
Τοξότες, μόλις σας πω!
Θα χτυπήσουν τον αδελφό σου.
-Ξαναοπλίστε! -Ξαναοπλίστε!
Δώσε εντολή μόλις καλυφθώ.
Κάτω!
Βέλη!
Προσοχή πίσω!
Εσύ. Φύγε από πάνω μου!
-Πάνω τους! -Προστατέψτε τον Δαβίδ!
Εδώ! Πάνω τους!
Πάρτε τους τα σπαθιά!
Ιωνάθαν!
Πίσω στα δέντρα!
-Υποχώρηση! -Υποχώρηση!
Υποχώρηση!
Πίσω! Στα δέντρα!
Ακολουθήστε τους!
Ποιος ήταν αυτός;
Είσαι καλά;
Ουζά. Σήκωσε το σπαθί σου.
Όχι.
Σιγά!
Ελαφρύ σαν πούπουλο.
Κι όμως, τόσο δυνατό.
Το σπαθί μου ήταν αυτό.
Θα μου βρεις άλλο;
Ψάξε τους νεκρούς.
Ελιάβ.
Μην αψηφήσεις ξανά εντολές μου.
Μη μου λες τι να κάνω.
Δείτε εδώ.
-Κι άλλο κάρβουνο. -Ναι.
Δεν θα φτάσει στο σιδηρουργείο των Φιλισταίων.
Αυτά είναι δαιμονικά σπαθιά.
Δαβίδ, λες να είναι καταραμένα τα σπαθιά;
Κι άλλο εδώ!
Δεν νομίζω.
Ωραία.
Όποτε ερχόμαστε αντιμέτωποι με αυτά τα όπλα, είναι πιο δυνατά κι ελαφριά.
Όλοι οι Φιλισταίοι έχουν τέτοια.
Ο Θεός είναι παντοδύναμος.
Εξάλλου, έχω κρατήσει και καλύτερο σπαθί.
Είναι δύσκολο.
Το ξέρω. Αλλά είναι σημαντικό.
Γράφετε.
Με τη γραφή θυμόμαστε όσα έγιναν πριν από εμάς.
Όπως τις σπουδαίες ιστορίες του Ιακώβ,
του Μωυσή και του Νώε.
Και ποιος ξέρει, ίσως κάποτε, να γράψετε κι εσείς μια ιστορία.
Εγώ θα γράψω την ιστορία του Δαβίδ.
Του φονιά γιγάντων.
Πολύ ωραία αυτή η ιστορία.
Αναρωτιέμαι πώς τελειώνει.
Δαβίδ!
Ο Σαούλ σκότωσε χιλιάδες!
Ο Δαβίδ, δεκάδες χιλιάδες!
Φονιάς γιγάντων!
Ο Δαβίδ, δεκάδες χιλιάδες!
Ο Σαούλ σκότωσε χιλιάδες!
Ο Δαβίδ, δεκάδες χιλιάδες!
Ο Σαούλ σκότωσε χιλιάδες!
Ο Δαβίδ, δεκάδες χιλιάδες!
Δαβίδ!
Τόσος καιρός πέρασε.
Πότε θα με συγχωρέσεις;
Εσύ εγκατέλειψες το κρεβάτι μας.
Έχεις να πεις κάτι;
Δεν θα ερχόσουν σε αυτήν την πτέρυγα, αν δεν είχες να πεις κάτι.
Ο Σαούλ σκότωσε χιλιάδες!
Ο Δαβίδ, δεκάδες χιλιάδες!
Δαβίδ!
Το δικό σου όνομα θα 'πρεπε να φωνάζουν.
Και του γιου σου.
Το δικό μου φωνάζουν.
Έχω σκοτώσει χιλιάδες.
Κι ο Δαβίδ, δεκάδες χιλιάδες.
Ναι, ο Δαβίδ.
Δαβίδ!
Δαβίδ.
Δαβίδ!
Δαβίδ.
Θα τον έκαναν βασιλιά σήμερα, αν μπορούσαν.
Έχει διχάσει τις κόρες σου
και σε επισκιάζει στα μάτια του λαού σου.
Είναι απειλή.
-Γιατί αρνείσαι να το δεις; -Αρκετά.
Οι υποψίες σου είναι δηλητήριο για μένα και για όλο το παλάτι.
Οι υποψίες μου είναι ασπίδα για σένα και τον θρόνο σου.
Όσο πιο γρήγορα το καταλάβεις, τόσο το καλύτερο.
Δαβίδ!
Γύρισε ο ήρωάς μας.
Κι άλλες νίκες, έμαθα.
Έχουμε πολλά να πούμε.
Πρέπει επειγόντως να σχεδιάσουμε τον γάμο.
Ναι, αλλά άλλη στιγμή, σε παρακαλώ.
Θέλω να αναπαυθώ.
Φυσικά.
Ας πάψουμε να πολεμάμε για το κάρβουνο.
Να φτιάξουμε δικά μας σπαθιά, εξίσου καλά.
Χρειάζεται πολλή θερμότητα για όπλα τέτοιας ποιότητας.
Αλλιώς οι Φιλισταίοι δεν θα θυσίαζαν
τόσες ζωές για τα ορυχεία μας.
Ο Δαβίδ λέει ότι το σπαθί του Γολιάθ ήταν καλύτερο.
Για να έχουμε ελπίδα, εκείνο το όπλο χρειαζόμαστε.
Και τις γνώσεις να το φτιάξουμε. Ξέρεις τι απέγινε;
ΝΩΒ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ
Καλώς ήρθες, διοικητή.
Τι κάνεις εσύ στην πόλη των ιερέων;
Έχετε κάτι εδώ.
Κάτι που έφερε ο πατέρας σου. Θέλω να το δω.
Με πρόσταξε να μην το φανερώσω.
Όπως τον πρόσταξα εγώ.
Προσπαθώ να διαβάσω τι είναι χαραγμένο πάνω του.
Σύμβολα των Φιλισταίων;
Κυρίως. Και κάποια παλιότερα, όμως.
Αιγυπτιακά, νομίζω.
"Θεός.
Σπαθιά".
Ίσως "Θεός και σπαθιά".
Όχι.
Όχι, "Θεός των Σπαθιών".
Είναι υπογραφή.
Ευχαριστώ.
Αρκετά καλά.
Μπορείς και καλύτερα.
Ωραία.
Να το λιοντάρι.
Να σε ρωτήσω κάτι;
Πώς νιώθεις…
που είσαι χρισμένος;
Όπως ο Ιησούς του Ναυή; Ο Σαμψών;
Όπως ήταν ο πατέρας μου;
"Είναι". Ο πατέρας σου είναι χρισμένος.
Δεν χρειάζονται εξηγήσεις.
Πες μου την αλήθεια.
Πώς νιώθεις;
Δυνατός.
Σαν φωτιά.
Ή σαν δυνατός άνεμος.
Γίνομαι…
κάτι περισσότερο.
Τα νιώθω όλα πιο έντονα.
Πάθος. Χαρά.
Ακόμα και οργή.
Με τρομάζει.
Φοβάμαι μη χάσω τον έλεγχο.
Δεν μπορώ να πω γι' αυτό σε κανέναν.
Εκτός από εσένα.
Κανείς δεν καταλαβαίνει.
Ούτε εγώ καταλαβαίνω.
Καμιά φορά, νιώθω…
ότι το να είμαι χρισμένος σημαίνει να είμαι μόνος.
Δεν είσαι μόνος, Δαβίδ.
Λυπάμαι που δεν θα πάρεις τον θρόνο, όπως θα έπρεπε.
Γεια σου, πριγκίπισσα.
Δαβίδ.
Έμαθα ότι μαθαίνεις τα παιδιά ανάγνωση,
όπως και σ' εμένα κάποτε.
Ξέρεις πόσο αγαπώ τις λέξεις.
Μου λείπει να ακούω να τις τραγουδάς.
Συχνά, καθόμουν σε αυτό το μπαλκόνι κι άκουγα τις πρωινές σου προσευχές.
Η αδελφή σου τις παρομοιάζει με κόκορα.
Ναι. Της αρέσει ο ύπνος.
Σου έχω ένα δώρο.
Άρχισα να γράφω δικά μου τραγούδια,
αν και, καμιά φορά, νιώθω ότι οι λέξεις έρχονται από…
Τον ίδιο τον Θεό;
Ναι.
Θέλω να το δεχτείς.
"Ο Κύριος είναι ο ποιμήν μου.
Δεν θέλω στερηθή ουδενός.
Εις βοσκάς χλοεράς με ανέπαυσεν.
Εις ύδατα αναπαύσεως με δήγησεν.
Ηνώρθωσε την ψυχήν μου".
Είναι υπέροχο, Δαβίδ.
Σκέφτηκα να γράψω για έναν βοσκό.
Είναι αυτό που ξέρω.
Θα γράψεις ερωτικό τραγούδι στην αδελφή μου;
Όχι.
Γράφω μόνο ό,τι είναι αληθινό.
Οι πληγές μου ακόμα επουλώνονται.
Δεν θέλω να τις ξανανοίξω.
-Μιχάλ. -Χάρηκα που σε είδα, διοικητή.
Δοξάζω τον Κύριο που είσαι καλά.
Με αποφεύγεις.
Μεράβ, οι Φιλισταίοι δεν νοιάζονται αν θα κάνουμε ευτυχισμένο γάμο.
Θα δώσω κι άλλες μάχες
-για να τιμήσω αυτό το σπίτι. -Πάψε.
Καθυστερείς. Βρίσκεις δικαιολογίες.
Έλειπες καιρό, φυλάγοντάς μας από τους εχθρούς.
Αρκετά περίμενα.
Κοίτα, καταλαβαίνω ότι ακόμα νιώθεις κάτι για την αδελφή μου.
Το βλέπω.
Μα η Μιχάλ το ξεπέρασε.
Είναι πιο ευτυχισμένη. Έχει δικό της σκοπό.
Κι εσύ…
Είσαι αρκετά γενναίος πολεμιστής για να μην κάνεις πίσω.
Έχει έρθει η ώρα να τιμήσουμε την επιθυμία του πατέρα μου.
Να ορίσουμε ημερομηνία.
Συμφωνείς;
Είμαι υπηρέτης του βασιλιά.
Τέλεια.
Όταν ήμουν στη Δωρ, ήταν κάποιος εκεί.
Ένας επιδέξιος σιδηρουργός.
Αυτοαποκαλούνταν "Ο Θεός των Σπαθιών".
Στη Δωρ;
Αβενήρ.
Εκεί, οι μάγισσες έκαναν μάγια στα όπλα του.
Μα η πραγματική δύναμη πήγαζε από τη μαστοριά του.
Πιστεύω ότι έχει ανακαλύψει ένα εντελώς νέο μέταλλο.
Που κομματιάζει και τον καλύτερο ορείχαλκο.
Πρέπει να τον βρούμε.
Μπορώ να τον πείσω να μας μάθει να φτιάχνουμε τέτοια όπλα.
Ο στρατός μου θα τον πείσει.
Όχι. Αν ο στρατός σου μπει στη Δωρ,
αυτός θα εξαφανιστεί πριν διαβούμε τις πύλες της πόλης.
Δεν χρειάζεται στρατός.
Μόνο μια χούφτα άνθρωποι.
Δεν πρέπει να είσαι ένας από αυτούς.
Βασιλιά μου.
Σαούλ.
Ξέρω τη Δωρ καλύτερα από τον καθέναν.
Ναι.
Γι' αυτό φοβάμαι.
Είναι ένα άνομο, απομονωμένο μέρος.
-Το παρελθόν σου εκεί… -Ξέρω.
-Αυτό είναι παρελθόν. -Αβενήρ.
Αυτό είναι παρελθόν.
Σημασία τώρα έχει το μέλλον.
Και για να το διασφαλίσουμε, θα βρούμε τον Θεό των Σπαθιών.
Γιατί με κοιτάς;
Παρατήρησα κάτι.
Τελευταία, πολεμάς και κάτι άλλο εκτός απ' τον εχθρό.
Τι άλλο πολεμάω;
Παλεύεις με τον Θεό. Σαν τον Ιακώβ στις παλιές ιστορίες.
Με τον Θεό;
Ναι.
Ναι. Θα Τον πολεμούσα, αν τον έβρισκα.
Όχι, Ελιάβ. Είναι ξεκάθαρα με τον Δαβίδ.
Γιατί ντυθήκαμε έμποροι;
Νομίζω πως μας έχει κάνει κατασκόπους.
Υπάρχει πρόβλημα;
Ναι. Είμαι χάλια κατάσκοπος.
Εγώ θα τα φροντίσω όλα εδώ.
Εσύ να επικοινωνήσεις…
Θα το διαβάσω να δω τι γράφει.
Γεια σου.
Τι συμβαίνει;
Δεν μου αρέσει αυτός.
Απορώ γιατί τον εμπιστεύεται ο πατέρας σου.
Τον Δωήκ;
Δεν τον εμπιστευόμαστε. Αλλά είναι χρήσιμος.
Το ζώο που επιτίθεται για λογαριασμό σου κάποτε θα γυρίσει εναντίον σου.
Απλώς…
ανησυχώ.
Αυτό κάνουμε τώρα;
Ποιο;
Ανησυχούμε ο ένας για τον άλλον;
Τι γλυκό.
Τι είναι αυτό;
Δείπνο.
Όχι, αυτό. Φαίνεστε πανευτυχείς.
Πολύ ανησυχητικό.
Έμαθα ότι κι εσύ έχεις καλά νέα.
Τι νέα;
Ο Δαβίδ κι η Μεράβ όρισαν ημερομηνία γάμου.
Με το καλό.
Ευχαριστώ.
Η πόλη της Δωρ.
Καταφύγιο για δολοφόνους, αντάρτες, λιποτάκτες και εγκληματίες.
ΔΩΡ ΣΤΙΣ ΠΛΑΓΙΕΣ ΤΗΣ ΜΟΡΕΧ
Να προσέχετε.
Ό,τι κι αν ακούσετε ή δείτε, μείνετε ήρεμοι.
Μη δείξετε ότι θίγεστε.
Δεν πρέπει να τραβάμε την προσοχή.
Συγγνώμη, διοικητή.
Τι κάνουμε εδώ;
Είμαστε έμποροι από τη Σιδώνα και ήρθαμε να πουλήσουμε εμπορεύματα.
Σκοτώστε τον! Σφάξτε τον!
Αρκεί να ξέρεις αυτό, άσε εμένα να μιλήσω.
Αβενήρ.
Άκουσα ότι πέθανες.
Ότι σε σκότωσε ο Γολιάθ στη Μάχη του Ηλά.
Τι σε ξαναφέρνει εδώ, όπου κανείς δεν θέλει να σε βλέπει;
Ψάχνω κάποιον.
Σιδηρουργό.
Τον λένε "Θεό των Σπαθιών".
Να η υπογραφή του.
Ο φίλος μου από δω
ξέρει όποιον και ό,τι έχει αξία μέσα στα τείχη της πόλης.
Θα πουλούσε και την κόρη του για ένα ασημένιο σέκελ.
Είκοσι πέντε.
Εβδομήντα πέντε.
Πενήντα. Κι αν διαφωνήσεις, δεν θα ζήσεις για να ξαναπαζαρέψεις.
Βλέπω ότι δεν άλλαξες, Αβενήρ.
Διοικητή του Ισραήλ.
Θα καμαρώνει η μητέρα σου.
Μην ξαναμιλήσεις για τους δικούς μου.
Πήγαινέ μας στον Θεό των Σπαθιών.
Και πες μου όλα όσα ξέρεις γι' αυτόν.
Ακολουθήστε με.
Θυμάμαι όταν διάλεξα το νυφικό μου.
Τα υφάσματα δεν ήταν τόσο φανταχτερά.
Μα τα συναισθήματα ήταν πιο τρυφερά κι από μετάξι.
Είσαι σίγουρη ότι αυτό θέλεις;
Φυσικά. Γιατί να μην το θέλω;
Ο γάμος για τη δύναμη και το κύρος,
χωρίς συναίσθημα, μπορεί να σου κοστίσει πολλά.
-Εσύ φαίνεσαι να τον αντέχεις εύκολα. -Εύκολα;
Όχι εύκολα.
Ξέρεις, μητέρα,
αν κάτι έχω μάθει από εσένα, είναι ότι η αγάπη…
έχει μοναδικό σκοπό να σε κάνει αδύναμο.
Δεν σκόπευα να δώσω τέτοιο μάθημα.
Ποτέ δεν έμαθα να ακούω.
Το γνωρίζω.
Ήθελα να σου δώσω κάτι.
Για να ξέρεις ότι είμαι πάντα μαζί σου.
Είναι υπέροχο.
Σου αρέσει;
Το λατρεύω.
Σέβομαι την απόφασή σου.
Μα αν αυτή είναι η επιλογή σου,
πρέπει να είσαι αποφασισμένη.
Δεν θα έχεις ποτέ την πολυτέλεια να κλάψεις.
Ποτέ.
Και τον αγαπώ τον πατέρα σου.
Ακόμα;
Ακόμα.
Πες μου, καλή μου.
Πώς είναι οι κόρες μου;
Έχουν φιλιώσει πια;
Προσπαθούν, βασιλιά μου.
Κανείς δεν σε πληγώνει πιο πολύ από τους δικούς σου.
Ο καιρός κλείνει όλες τις πληγές.
Εκτός από όσες κακοφορμίζουν.
Βάλτε ένα σέκελ στη ζυγαριά για να αλλάξει η τύχη σας.
Απόψε, ο χαλκός θα γίνει ασήμι,
και το ασήμι, χρυσάφι!
Αδερφέ, αυτή είναι η καλύτερη μέρα της ζωής μου.
Έχεις ένα σέκελ;
Όχι. Τελευταία φορά που παίξαμε, έχασες το άλογό μου.
-Αδερφέ. -Ουζά.
Τα φίδια πεινάνε.
-Ποντάρετε. -Θα μας υποψιαστούν αν δεν παίξουμε.
Ευχαριστώ, αδερφέ. Θα σ' τα διπλασιάσω.
Ποντάρετε τώρα!
Δεν θα τα ξαναπάρω, έτσι;
Αποκλείεται.
Τελευταίο ποντάρισμα.
Και κρατήστε αποστάσεις.
Αυτός είναι.
Βγάλτε τα φίδια.
Ναι!
Ναι, έλα.
-Όχι! -Όχι!
Ίσως έχεις δίκιο, Ουρία.
Ίσως είμαι κορόιδο.
Κι εγώ σ' εκείνο θα ποντάριζα.
Όχι δα.
Θεέ των Σπαθιών. Ήρθαμε από μακριά για να σε βρούμε.
Τι μου λες;
Ίσως μπορείς να μας βοηθήσεις.
Λένε ότι χειρίζεσαι το μέταλλο καλύτερα απ' ό,τι τα φίδια.
Σίγουρα έχεις λεφτά για αυτήν την κουβέντα;
Δίνουμε τα διπλά από τους Φιλισταίους
για το σπαθί του γίγαντα.
Ήταν ωραίο σπαθί εκείνο.
Δεν έχει όμοιό του.
Πράγματι.
Ελάτε μαζί μου.
Ελάτε. Πιο κοντά.
Σίδερο.
Σημαίνει σκληράδα και δύναμη.
Γιατί είναι πιο δυνατό από ορείχαλκο;
Η μαστοριά είναι.
Όσο περισσότερη θερμότητα, τόσο πιο σκληρό το μέταλλο.
Για να φτιάξεις εκατοντάδες,
θα χρειαστείς πάρα πολύ καύσιμο.
Κάρβουνο.
Οι Φιλισταίοι λατρεύουν πολλούς θεούς.
Ο λαός μας λατρεύει έναν Θεό.
Εγώ, όμως, λατρεύω μόνο αυτό.
Αυτό ορίζει τη μοίρα του ανθρώπου.
Θέλω να έρθεις μαζί μας στη Γαβαά.
Να μας μάθεις να φτιάχνουμε εκατοντάδες σιδερένια όπλα.
Το 'σκασα από τους Φιλισταίους,
γιατί δεν ήθελα να κλειστώ στα μπουντρούμια τους.
Λέτε να θέλω να κλειστώ στα δικά σας;
Ξέρω ότι δεν σε νοιάζει μόνο αυτό το σπαθί.
Η κόρη σου.
Ξέρω ότι είναι Εδωμίτισσα σκλάβα.
Ξέρω το όνομά της.
Βηθσαβεέ.
Σου την πήραν επειδή χρωστούσες.
Ξέρω πού θα τη βρεις.
Έλα μαζί μας στη Γαβαά.
Μάθε μας να φτιάχνουμε αυτά τα όπλα.
Και θα ξαναδείς το πρόσωπό της.
Όχι.
Άσε εμένα.
Ενέδρα!
Προσοχή!
Ιωάβ.
Δεν έφυγες με τον Αβενήρ;
Με διέταξε να μείνω.
Με τον Αβενήρ, δεν τα πάμε τόσο καλά τελευταία.
Άκουσα ότι κάνεις μαθήματα ανάγνωσης.
Μα εσύ ξέρεις να διαβάζεις.
Σωστό αυτό.
Μάλλον ήρθα άδικα.
Τι σε απασχολεί;
Τι εννοείς;
Τίποτα.
Όχι, τι εννοείς;
Συγχώρεσέ με, πριγκίπισσα.
Τα χέρια σου.
Έχω παρατηρήσει ότι κάνεις έτσι όταν ανησυχείς.
Κάθεσαι και παρατηρείς καθετί που κάνουν οι άλλοι;
Μόνο ό,τι με ενδιαφέρει.
Ο Δαβίδ είναι.
Ανησυχώ όποτε φεύγει.
Καταλαβαίνεις ότι θα νυμφευθεί την αδελφή σου.
Δεν έχουν ορίσει και ημερομηνία;
Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.
Αυτός έχει την καρδιά μου.
Φοβάμαι πως θα την έχει πάντα.
Ιωάβ, θα μου κάνεις μια χάρη;
Οτιδήποτε.
Προστάτευέ τον.
Το κάνω ήδη.
Κασία.
Δωήκ. Δεν πρέπει να είσαι εδώ.
Στα δωμάτια των υπηρετών;
Όλοι κάποιον υπηρετούμε.
Κι οι δυο μας ψάχνουμε ευκαιρίες.
Δεν φαίνεσαι καλά.
Να φωνάξω έναν φρουρό;
Όχι. Πρέπει να μάθω πώς θεραπεύτηκε ο βασιλιάς από το βάσανό του.
Και πού να ξέρω εγώ;
Αυτό το παλάτι δεν έχει μυστικά που δεν ξέρω.
Δεν μπορώ να σε βοηθήσω.
Δεν μπορείς; Ή δεν θέλεις;
Να σου θυμίσω ότι εγώ σε έφερα εδώ;
Εγώ σε έσωσα, Κασία.
Μόνη μου σώθηκα.
Δωήκ, δεν θέλω άλλες παρτίδες μαζί σου.
Ίσως πρέπει να πω στον βασιλιά τις φήμες που ακούω.
Ίσως πρέπει να του μιλήσω εγώ και να σε δω να χάνεις το κεφάλι σου.
Δεν με ελέγχεις πια, Δωήκ.
Τώρα, η δική σου ζωή εξαρτάται από τις επιθυμίες μου.
Ντροπή σου.
Θεέ μου.
Στα γόνατα, Ισραηλίτες!
Άφησέ με!
Εγώ γονατίζω στον Θεό, όχι σε άντρες.
Όχι σε άντρα.
Στην ιέρεια του Ελ,
ερωμένη του Βάαλ, αδελφή της Ασερά.
Θα γονατίσεις στη Μάγισσα της Δωρ.
-Τι γίνεται εδώ; -Εσύ!
Και είχες πει ότι δεν θα γυρίσεις ποτέ.
Γεια σου, μητέρα.
Πες μου, Αβενήρ.
Νόμιζες ότι θα πάψουν να σε σέβονται;
Ή μήπως ότι θα αρχίσουν να σε φοβούνται;
Έχω πολλούς λόγους για να σε σκοτώσω.
Αρνήθηκες να θυσιάσεις στους θεούς μας.
Υποστήριξες τον βασιλιά, όταν απαγόρευσε τη μαγεία.
Σκότωσες μια κόρη της Δωρ,
για να καλύψεις τις αμαρτίες των δικών σου.
Ναι.
Έχω πολλούς λόγους.
Ρωτήστε τον γιο μου
να σας πει γιατί με φοβάται ο κόσμος πραγματικά.
Μιλώ με τους νεκρούς.
Μου δείχνουν πολλά.
Δεν φοβάμαι τα φτηνά σου κόλπα.
Πες μου, γιε του Ιούδα…
έχεις ακόμα τύψεις για το αίμα
της αθώας οικογένειας που σκότωσες;
Ακούω τα ουρλιαχτά τους.
Αυτά που σε καταδιώκουν τη νύχτα.
Ο γιος του Σαούλ.
Διάδοχος του θρόνου του Ισραήλ.
Κι όμως, στο μέλλον σου, δεν βλέπω τίποτα.
Μια ζωή που κόβεται νωρίς.
Πώς νιώθεις, πρίγκιπα,
να ξέρεις πως το δικό σου στέμμα θα το φορέσει άλλος;
Το στέμμα θα το φορέσει αυτός που το αξίζει.
Αυτό μου αρκεί.
Τι έφερες εδώ, Αβενήρ;
Ποιος είσαι;
Εσύ μιλάς στους νεκρούς.
Εγώ μιλώ στον δημιουργό τους.
Κι Εκείνος σε βλέπει,
μέσα από εμένα.
Με λένε Δαβίδ.
Έχεις μεγάλη δύναμη.
Κι όμως, σε αποδυναμώνει ένα ψέμα.
Όταν τελικά ζήσεις την αλήθεια,
συμφορά στη μάγισσα ή στον βασιλιά που θα προσπαθήσει να σε εμποδίσει.
Η δύναμή σου θα καταστρέψει τους γύρω σου.
Και οι δικοί σου δεν θα ησυχάσουν ποτέ.
Αφήστε τους. Όλους.
Δεν θέλω το αίμα τους στα χέρια μου.
Και κάτι ακόμα, Αβενήρ.
Σύντομα, ο Οίκος του Σαούλ θα ηττηθεί.
Όχι από έξω.
Θα καταρρεύσει από μέσα.
Κι εσύ θα το βλέπεις, αβοήθητος,
μέχρι την τελευταία σου ανάσα.
ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΓΕΘ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΦΙΛΙΣΤΑΙΩΝ
Πολύ εντυπωσιακό.
Ένας στρατός με τέτοια όπλα θα συντρίψει τους Εβραίους.
Θα προελάσουμε πέρα από τα συνοριακά χωριά
κι έπειτα θα κομματιάσουμε το Ισραήλ.
Μοιράζεις κιόλας τα λάφυρα της νίκης σου, Αγχούς;
Ως ο κύων επιστρέφει εις τον εμετόν αυτού,
ούτως ο άφρων επαναλαμβάνει την αφροσύνην αυτού.
Όλη η Φιλιστία πληρώνει ακόμα την τελευταία σου υπόσχεση για νίκη.
Τότε, ήταν οι γίγαντες.
Τώρα, απαιτείς κι άλλα σπαθιά.
Και θέλεις χιλιάδες.
Όλα με δικά μου έξοδα.
Με κοινά μας έξοδα.
Πόσο ακριβώς χρόνο και ασήμι θα πάρει αυτό;
Όσο χρειαστεί.
Θα βρω δικούς μου σιδηρουργούς και θα κάνω δικούς μου πολέμους.
Ίσως εναντίον σας.
Ευχαριστώ για το δώρο.
Αλλά δεν είμαι ανόητος.
Όχι, είσαι μεγάλος και σοφός βασιλιάς.
Που η εποχή του έχει παρέλθει.
Δαγωνώρ!
Λοιπόν, νεαρέ πρίγκιπα,
θέλεις να έχεις την τύχη του πατέρα σου;
Ή θα συμμαχήσεις με μια νέα γενιά βασιλιάδων;
Θα συμμαχήσω μαζί σας.
Μπράβο.
Θα πάρεις τον θρόνο του πατέρα σου.
Και το ένα τρίτο του Ισραήλ.
Ζήτω ο βασιλιάς Ανούν.
Μη με αψηφήσεις ξανά.
Είμαστε κι οι δυο βασιλιάδες.
Απλώς αφαίρεσα ένα εμπόδιο.
Ήταν ένας βασιλιάς της Φιλιστίας.
Και τώρα, δεν είναι πια.
Έλα, Αγχούς, μην τα σκαλίζεις.
Να ξέρεις κάτι.
Αν λες ψέματα για την κόρη μου, θα σκοτώσω εσένα,
τη μητέρα σου και τους άντρες σου.
Και θα φτιάξω χίλια σπαθιά στους Φιλισταίους για να σας πικάρω.
Θα πάρεις ό,τι σου υποσχέθηκα.
Άντρες, ακούστε με.
Όσα είπε εκείνη η μάγισσα τα είπε για να σας σκοτίσει το μυαλό,
για να σπείρει δυσπιστία και χάος στο Ισραήλ.
Μην τα πείτε ποτέ σε κανέναν.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Λέγε.
Πότε θα πάψεις να κάνεις τον βλάκα;
Ο προφήτης έχρισε τον αδελφό μας.
Έχει αποδείξει πολλές φορές την αξία του στη μάχη.
Κι εχθές το βράδυ, κάτι έκανε και μας έσωσε όλους από τη μάγισσα.
Ο αδελφός βάζει τον ίδιο και την οικογένεια σε κίνδυνο.
Όχι, Ελιάβ. Το πρόβλημά σου δεν είναι ο Δαβίδ, μα ο εαυτός σου.
Άνοιξε τα μάτια σου.
Δεν είσαι πια ο ήρωας της οικογένειας.
Κρίμα.
Ξέρεις ποιος έκανε ήρωα τον Δαβίδ;
Ο Θεός.
Είναι βλασφημία.
Και μόνο που αυτή γνωρίζει τη μοίρα μας.
Μα αφού είδα την αλήθεια για σένα…
παραδέχομαι ότι ανησυχώ για το μέλλον μου.
Ιωνάθαν, κανείς μας δεν ξέρει τι θα φέρει το μέλλον.
Αυτή, όμως, είχε δίκιο σε κάτι.
Πρέπει να ζήσουμε την αλήθεια μας.
Κι αυτό σημαίνει να εκτιμούμε το φως της κάθε ημέρας.
Ο Θεός δεν μας εγγυάται την επόμενη.
Κι έπειτα από τόσο σκοτάδι…
θα πορευτώ προς το φως.
Κι αν υπάρχει αγάπη,
πρέπει να τη δεχτώ όσο ακόμα μπορώ.
Ιωνάθαν.
Τι κάνεις εσύ εδώ;
Τι θα κάνουμε τώρα;
Βασιλιά μου.
Δαβίδ.
Πέτυχε η αποστολή;
-Γυρίσατε με τον Θεό των Σπαθιών; -Ναι.
Μα πρώτα, πρέπει να σου πω κάτι άλλο.
Μίλα.
Δεν μπορώ…
Δεν θα νυμφευθώ τη Μεράβ.
Δεν θέλω να σε αψηφήσω, αλλά ξέρω την αλήθεια.
Αν αγαπιόμασταν πραγματικά, θα σε υπάκουα.
Όμως, ξέρω βαθιά μέσα μου ότι δεν γίνεται να σμίξουμε.
Αν δεν θέλεις να σμίξω με τη Μιχάλ, ας είναι.
Στο κάτω κάτω, ποιος είμαι εγώ, για να γίνω γαμπρός του βασιλιά;
Τι λες, Δαβίδ;
Επιλέγεις…
να αψηφήσεις την εντολή μου;
Επιλέγω να ζήσω την αλήθεια.
Ζήτω ο βασιλιάς.
Δαβίδ!
Γιε του Ιεσσαί.
Οι αποφάσεις έχουν συνέπειες.
Όπως και τα ψέματα.
Ο Θεός ορίζει τη μοίρα του ανθρώπου.
Κάνε αυτό που πρέπει.
Υποτιτλισμός: αβακαλόπ