W POPRZEDNICH ODCINKACH
W młodości zdobyłem te kamienie.
Kazałem go zrobić dla twojej matki.
Sprawdziłaś, czy w kątach nie ma skorpionów?
Trzeba je zmiażdżyć.
Jeśli miłość istnieje, muszę ją odnaleźć, póki jeszcze mogę.
Jonatan? Co ty tu robisz?
Nigdy mnie nie wybrano.
Zasługuję na przyszłość tak samo jak Mikal.
Proszę, nie zawstydzaj mnie.
Powiedz mi, czy twoje…
sumienie tonie we krwi
niewinnej rodziny, którą zamordowałeś?
Uciekaj, synu. Biegnij!
Ostatnio walczysz nie tylko z wrogiem.
Oddaliby mu koronę już dziś, gdyby to było możliwe.
Jest zagrożeniem. Czemu tego nie dostrzegasz?
Królu.
Dawid.
Nie poślubię Mirab.
Rób, co musisz.
Kto się w opiekę oddał Najwyższemu
I w cieniu Wszechmocnego mieszka
Okryje cię swoimi piórami
Pod Jego skrzydła się schronisz
Mówi do Pana
Ucieczko moja i twierdzo
Boże mój, któremu ufam
Jeśli Dawid nie jest wdzięczny za łaskę króla, niech odejdzie.
Wygnaj go z powrotem na wzgórza Betlejem.
A co potem?
Postawiłeś go na piedestale.
Jeśli z niego zejdzie, obwinią ciebie.
Nie, królu. Masz związane ręce.
Ręce króla nigdy nie są związane!
Jest inne rozwiązanie.
Wyjdź i zamknij drzwi.
Daj mu to, czego chce.
Niech poślubi Mikal.
Pod warunkiem że wykona ostatnią misję.
By dowieść, że jest godzien jej ręki.
Misję, której nie przeżyje.
Pani, ten chłopak służy naszemu rodowi.
Inspiruje lud.
Niech ich zainspiruje.
Ostatni raz.
Pogromca olbrzymów zginie jako bohater z ręki wroga.
Stanie się legendą, którą będziemy pielęgnować…
a potem zapomnimy.
Królu,
ten plan jest ryzykowny, jeśli się nie powiedzie.
Zadbaj, by się powiódł.
Zależy mi na tym chłopcu.
Wiem.
Ale Dawid rośnie w siłę
i wkrótce już nad nim nie zapanujesz.
Królu…
mężu…
zważ na moje słowa, tak jak zawsze to robiłeś.
Dla dobra tronu
i przyszłości naszej rodziny…
Dawid musi umrzeć.
DOM DAWIDA
WIOSKA EIN NETA WZGÓRZA GIBEI
To wcale nie jest trudne.
Przyznaję, że nie mam w tym wprawy.
Nietypowe zajęcie jak dla księcia.
Już wiem, czemu lubisz tu być.
Jonatanie.
Po co przyjechałeś?
Prosić cię o rękę.
Przykro mi z powodu twojego brata,
którego nie ochroniłem.
Miałaś rację.
- Odbieram życie… - Nie powinnam cię za to winić.
Wiem, że brat był dumny, walcząc u twego boku.
Ale choć to rozumiem, nie potrafię żyć twoim życiem.
Więc zbudujemy własne.
Kocham cię.
Uleczyłaś nie tylko moje ciało.
Nie widzę przyszłości bez ciebie. Nie chcę jej.
Jesteś pierworodnym synem króla.
Prędzej czy później zasiądziesz na tronie.
- Nie chcę być królową. - A gdybym
nie został królem?
Ale zostaniesz.
Muszę ci coś powiedzieć.
Przyszedłeś drwić?
Chcę przeprosić.
Nie chciałem cię zranić.
Musiałbyś coś dla mnie znaczyć, bym czuła się zraniona.
Poza tym ojciec pewnie wygna cię do Egiptu.
Albo każe wlec cię setką koni, aż zaczniesz
- błagać o litość. - Mirab…
Albo cię wykastruje.
Dobra myśl. Podsunę mu ją.
- Chciałbym ci to wyjaśnić… - Nie ma co wyjaśniać.
Mieliśmy umowę…
To nie powód do ożenku.
- To nieuczciwe. - Nie mów mi o uczciwości.
Poprosiłam cię o jedną rzecz.
Jedną. „Nie zawstydzaj mnie”.
A okryłeś wstydem nas oboje.
Odmówiłeś człowiekowi, który cię wyniósł, bo robisz, co chcesz,
nie zważając, kogo ranisz.
Więc… poniesiesz konsekwencje.
Żegnaj, Dawidzie. Nie będę tęsknić.
Samuel namaścił Dawida,
pasterza,
na kolejnego króla Izraela?
Tak.
A twój ojciec o tym nie wie?
- Nie. - Jeśli się dowie…
- Co z Mikal? Ona wie? - Tylko ja i teraz ty.
Musisz wiedzieć, że nie umiem kłamać.
Wybacz.
Czemu mi o tym mówisz?
Bo Bóg ma plan.
W którym nie przewidział mnie w roli króla.
Przykro mi.
Niepotrzebnie.
Całe życie patrzyłem,
jak inni odkrywają swoje przeznaczenie,
podczas gdy moje było już
wyryte w kamieniu.
Teraz Bóg wybrał Dawida.
A ja odczuwam
dziwną…
ulgę.
Czuję się wolny.
Chyba pierwszy raz w życiu.
Nie muszę też szukać uczucia.
Bo samo mnie odnalazło.
Wyjdź za mnie.
Kiedy?
Dzisiaj.
Tutaj.
W obecności Boga i twojej rodziny.
To wszystko, czego pragnę.
Czy zdajesz sobie sprawę, co narobiłeś?
Mów prawdę.
Odrzuciłeś rękę Mirab, bo kochasz Mikal, tak?
Tak.
I zrobiłbyś wszystko z miłości do niej?
Oddałbyś życie?
Tak.
Ożeniłem się z miłości.
Byłem niewiele starszy od ciebie.
Więc rozumiesz.
Tak.
I pójdę na kompromis.
Oddam ci rękę Mikal,
bo wiem, że ją kochasz.
Ale najpierw…
musisz dowieść swego oddania.
Zrobię wszystko.
Stoczę dla ciebie każdą bitwę.
Filistyni mają kuźnię w Gat.
Wykuwają tam broń z żelaza.
Masz ją zniszczyć.
Spalić na popiół.
Zrobię to.
To nie będzie łatwe.
Jest ufortyfikowana.
Z góry zobaczą twoją armię z daleka.
Wezmę mały oddział najlepszych ludzi.
Zrobisz coś jeszcze.
W najazdach na wioski mordowali mój lud.
W odwecie…
własnoręcznie zabijesz 100 Filistynów
i przyniesiesz mi ich napletki.
Wtedy będziesz godny ręki mojej córki.
Panie, zabiłbym i tysiąc, by być z Mikal.
Niech Bóg będzie z tobą.
Ale, Dawidzie…
oprócz miłości liczy się lojalność.
Nie powiesz o tym nikomu.
Zwłaszcza Mikal.
Nie zawiodę cię.
Dziękuję.
Dawidzie.
Zanim wyruszysz…
zagrasz dla mnie?
Jonatanie.
Synu Saula.
Dzisiaj wyróżniłeś naszą rodzinę…
łącząc nasze rody
i biorąc moją wnuczkę Sarę…
za żonę.
Wysławiam Ciebie, Panie
Boś mnie wybawił i nie uradowałeś wrogów
Moim kosztem
Panie mój
Boże
Ukażesz mi ścieżkę życia
Pełnię radości u Ciebie
Panie mój
Boże
Mówię Panu
Nie ma dla mnie dobra poza Tobą
Pięknie, jak zawsze.
Bóg z tobą, synu.
Postąpiłeś głupio.
I odważnie.
Głównie głupio.
Mogę cię o coś spytać?
Gdybyśmy mogli się pobrać…
zgodziłabyś się?
Rozmawialiśmy o tym. Nie możemy.
A gdyby?
Czemu o to pytasz? Dlaczego teraz?
Nie mogę więcej powiedzieć, odpowiedz: tak lub nie.
Tak. Ale sytuacja się nie zmieniła…
Proszę, zaufaj mi.
Wrócę.
- Wrócisz? - Tak.
- Skąd? - Wrócę do ciebie.
Dawidzie.
Gdzie jeszcze w mym królestwie mogę raczyć się takim winem?
Jest bardzo mocne.
Siła pozna siłę.
Boję się zapytać,
z czego jest zrobione.
Lepiej nie.
Samuel nadal wierci ci w głowie?
Jak termit.
Obaj zmagaliśmy się z tą zarazą.
Ja zwróciłem ostrze przeciwko wrogom, a nie sobie.
Tak się od tego uwolniłem.
Skoro Bóg cię już nie niepokoi,
to kto?
Dawid.
Ciekawe, jak się domyśliłeś.
Słucham i obserwuję.
Coś ci opowiem.
Znałem kiedyś człowieka.
Trzymał tygrysa. Wspaniałe stworzenie.
Karmił go z ręki wyłącznie najlepszym mięsem.
Tygrys go uwielbiał.
Aż pewnego dnia uznał, że ma chęć na coś…
pożywniejszego.
I tygrys musiał odejść.
A ty masz przyjaciół?
Wielu dobrych.
W Filistei?
Ja też słucham i obserwuję.
Przekaż im wiadomość.
Ale, Doegu, pamiętaj, komu służysz.
Zawsze, królu.
Czy twoje sumienie tonie
we krwi niewinnej rodziny, którą zamordowałeś?
Eliabie, powiedz mu. Znasz mnie!
Litości, proszę!
Eliabie, powiedz mu!
Po trupach do tronu. Taki jest twój plan?
Mów ciszej.
To nasi wrogowie.
Zaczynam wątpić, co to w ogóle znaczy.
Nie. Ty zostajesz.
Naprawdę?
Będziesz walczyć beze mnie?
Chcesz zginąć?
Nie.
Ale ty tak.
Widziałem, jak walczyłeś.
Nie słuchasz i nie myślisz.
Narażasz życie wszystkich wokół.
To ty chcesz zginąć, bracie.
Ale nie ze mną.
Gdzie jest Eliab?
Nie jedzie z nami.
- Nie? - Dawidzie.
Uliasz.
Masz miecz?
Mam.
Proszę, dowódco.
Żelazny miecz wykuty przez naszego nowego kowala.
Jest twój.
Niezły.
Dziękuję. Na pewno się przyda.
Ruszamy.
Panie, wiadomość.
Skąd?
Z Izraela.
Gdzie jesteś, królu?
Bo na pewno nie ze mną.
Jestem.
Jestem tu.
Nie chcę być nigdzie indziej.
Mogę o coś poprosić?
Ślub Dawida i Mikal
będzie wielkim wydarzeniem.
Czy pozwolisz mi tam być?
Nie jako służącej,
lecz w roli gościa?
Moja droga…
to wywołałoby spore poruszenie.
Oczywiście.
Rozumiem.
Kasjo.
Moja słodka.
Znajdę sposób, by ci to wynagrodzić.
Za to, że wniosłaś światło do mojego życia.
Nie wstawaj.
Pozostań u stóp mojego męża.
Czego chcesz?
Nasz syn powrócił.
Ma wieści.
- Tak? - Tak.
Nadchodzi.
W koszuli nocnej?
Jonatanie.
Miło cię widzieć.
Ojcze.
Mamy wieści.
Chcecie wziąć ślub.
Nie.
Już wzięliśmy.
Co? Kiedy?
Oczywiście.
Gratuluję.
Przyszły król znalazł piękną królową.
Związek jest nieważny.
Więc sprawimy, że będzie.
Czas na ucztę.
Dolej.
Spójrz na nich. Widzisz?
Starają się wyglądać na szczęśliwych.
To smutne.
Co ci chodzi po głowie, siostrzyczko?
To miłe.
Naprawdę się kochają
i znaleźli sposób, by być razem.
Wybaczcie.
Miłej zabawy.
Przepraszam.
Zaraz wrócę.
Matko.
Wiem, że nie tak to sobie wyobrażałaś.
Ale bardzo ją kocham.
Czuję to w głębi duszy.
Taki był Boży plan wobec mnie.
Jeśli naprawdę ją kochasz…
jak mogłabym się nie radować?
Mój syn.
Idź, baw się dobrze.
Jak mamy walczyć na połowie racji?
Dla ciebie racje są zawsze za małe.
Tak, Dawidzie.
Dlaczego musimy tak często opuszczać pałac?
Dokąd jedziemy?
Zniszczymy kuźnię żelaza w pobliżu Gat.
W trzydziestu?
To forteca na wysokości.
Więcej zdziałam z garstką najlepszych
niż z tysiącem ludzi.
O tak.
„Najlepsi”.
Dlatego tu jestem.
Bo jesteś jego bratem.
Dużo podróżowałeś, Uliaszu.
To prawda.
Jestem Hetytą. Przybyłem tu przez Egipt jako chłopiec.
Byłeś w Egipcie?
Tak. I nad wielkim morzem.
Opowiedz o egipskich kobietach.
Nie są tak piękne jak tutejsze.
Czemu więc zostałeś?
W Izraelu?
Bo nasi bogowie są z kamienia,
a wasz Bóg prawdziwy.
Dziękuję za hojność.
To zaszczyt dołączyć do rodziny.
Nigdy nie widziałam go takiego.
To zaszczyt dla nas.
Wznoszę toast.
Za mojego kochanego brata, Jonatana,
który podjął odważną i godną podziwu decyzję małżeństwa z miłości.
Bracie, mam nadzieję, że jest tak, jak mówią.
Bezkresna radość i pełne oddanie.
Warto było zaryzykować.
Więc…
- Za księcia! - Za księcia!
Za księcia.
Zrobiłam to?
Zaczynam żałować, że odstawiłem wino.
Mirab, zobacz.
Ktoś chyba pnie się w górę.
Wszyscy zaspokajamy zachcianki króla.
Niektórzy bardziej.
Zaprosiłeś konkubinę na przyjęcie naszego syna?
Nie.
Więc wyproś ją.
Już.
Kasjo.
Wiem, że to dzięki tobie
mój syn poznał swoją piękną żonę.
Tak, królu.
Jest świetną uzdrowicielką.
Zaiste.
Więc wszyscy powinniśmy być ci wdzięczni.
Kiedyś służąca…
a dziś honorowy gość.
Dołącz do nas.
Krzesło!
Wstydu nie ma.
Nosi naszyjnik mamy.
- Pasuje jej. - Iszbaalu.
To nie jej wina.
Robi to, co musi, by przetrwać.
Jestem pod wrażeniem.
Ona musi jakoś nim manipulować.
Przestań, Mikal.
Ale co?
Przestań go bronić.
Nie robię tego.
Myślisz, że nie wiemy, co się dzieje?
Dlaczego odwołali mój ślub?
Nie miałam z tym nic wspólnego.
Jasne.
- Przysięgam, że… - Dość.
Daruj sobie.
Nie obchodzi mnie to.
Nie wiem, po co cię słuchałam.
Mirab, zaczekaj!
Ja pójdę.
BAJT HA-ESZ FILISTYŃSKA KUŹNIA
Co myślisz, dowódco?
Sześciu strażników. Pewnie więcej w środku.
Poradzimy sobie.
W takim miejscu powinno ich być więcej.
Zajmijcie pozycje.
Jak szybko o mnie zapomną?
To niemożliwe.
Powiedz.
Co jest ze mną nie tak, że nikt mnie nie chce?
Życie daje mi nauczkę raz za razem.
Po co próbowałam?
Wszyscy inni dostają to, czego chcą.
Nawet Iszbaal.
A ty?
Nawet nie chciałaś wyjść za mąż.
I proszę.
Zejdź stamtąd. Drżysz. Chodź.
Mirab.
Zejdź.
Chodź.
Już opłakałam śmierć swojego ojca.
Nie chcę opłakiwać twojej.
Przepraszam.
Jestem zmęczona.
- Muszę się napić. - Eliab.
Iszbaal.
- Witaj. - Chcę pogratulować.
Oczywiście.
Coś jest nie tak.
Czemu nie jesteś z Dawidem?
Abner kazał mi zostać.
Dlaczego ojciec go wysłał bez swoich ludzi?
Joabie?
Zostaw to mnie.
Joab.
To nietoperz?
Był nim.
A gdzie trzymasz gołębie?
Widziałem cię.
Po prostu uwolniłem jednego ptaka.
Czasem tak robię.
Dzięki temu czuję się mniej pogański.
Spokojnie.
Nie róbmy czegoś, czego będziemy żałować.
Wysłałeś wiadomość, kiedy Dawid opuścił pałac.
Do kogo? I jakiej treści?
Ta informacja wciągnie cię w coś, czego lepiej nie rozumieć.
Mów, Edomito.
Wiem, że darzysz uczuciem księżniczkę Mikal.
Pozwól, by wszystko biegło swoim torem,
a w końcu mi podziękujesz.
Zgodziłeś się, by Dawid mnie poślubił?
Mów ciszej, Mikal.
Zrobiłeś to?
Tak.
Ale musi dowieść swej wartości.
Dowieść wartości?
Po wszystkim, co zrobił?
Uważaj, co mówisz.
Dlaczego musisz ranić najbardziej lojalnych?
Dawid mnie kocha, ale ciebie również.
Zrobiłby dla ciebie wszystko, a ty…
Gdzie on jest? Dokąd go wysłałeś?
Naprzód.
Tak?
Wybacz, książę.
Joab.
Chodzi o Dawida.
Myślę, że ma kłopoty.
Idź.
Duszno.
Coś tu nie gra.
Strażnicy.
Skoro są tylko strażnicy, czemu nie zgasili ognia?
Nie wiem.
To pułapka!
Kryj się!
Spalić ich.
Już wychodzisz?
Królowo.
Źle się poczułam.
Co za szkoda.
Tak dobrze się bawiłaś.
Zrobiłaś niezły…
pokaz.
Znudzi się tobą.
Co wtedy?
Może to tobą się znudził.
- Zablokowali wszystkie wyjścia! - Czekali na nas!
Zostaliśmy zdradzeni!
Spłoniemy tu żywcem!
Przenieśmy dzbany do drzwi!
To jedyne wyjście!
- Dawid! - Wiem!
Zwalczymy ogień ogniem.
Pchać!
Bracia. To o mnie im chodzi.
Jeśli przeżyjemy, ściągnę ich do frontowych wrót.
Potem rozpraszamy się.
Gotowi?
Tak.
Szybko!
Tam jest!
Tam!
- Zabić Dawida! - Brać go!
Pojmać go!
Dagonorze, zaczekaj!
Stać!
Sam go wykończę.
Pomóc mu?
Nie.
Niech bogowie zdecydują.
Panie, skończę to.
HaSzem?
- Jak się zowie? - Bóg bogów.
- Czy nim jest? I nie ma innych… - Nie potrzebujemy ich.
Panie, to tylko jeden człowiek.
Ale ich Bóg jest z nim.
Nie z Saulem.
Pogromco olbrzymów, twój król cię zdradził.
Dlaczego dla niego walczysz?
Na niego, wszyscy!
Chronić Dawida.
Kapitanie.
Rozkaz odwrotu.
Wycofać się!
Odwrót!
Wycofać się! Odwrót!
Ustępują!
Uciekają!
Królu.
Kuźnia zniszczona.
Spalona na popiół, jak obiecałem.
Ale ponieśliśmy straty.
Bo wiedzieli o naszym ataku.
Ktoś z tego domu nas zdradził.
A Filistyni?
Zabiłeś 100, jak rozkazałem?
Nie.
Zabiłem 200.
To prawda.
Poślubię Mikal.
Oczekuję, że jutro to ogłosisz.
Tak będzie.
Jak obiecałem.
Gdzie jest moja żona?
Dawid?
Dawidzie.
Co ci się stało?
Mikal.
Wyjdź za mnie.
Tak.
Plan był dobry.
Uczyniłaś go jeszcze silniejszym!
Nie, ty to zrobiłeś.
Choć ostrzegałam.
Teraz to widzę.
To jasne.
Ty jesteś moim przekleństwem.
Przekleństwem?
Wszystko robiłam dla ciebie.
Sprowadziłam kapłankę, by cię ocalić.
Wygnałam własnego syna, by cię chronić.
Jesteś podłą kobietą.
W każdym twym słowie czai się zło!
A ty jesteś słabym mężczyzną,
który potrzebuje usłużnej dziewki, by czuć się jak król.
Niech Bóg mi wybaczy, że kiedykolwiek cię słuchałem!
Bóg?
Ty nie czcisz Boga.
Wielbisz samego siebie.
I zostaliśmy za to osądzeni.
Wiem, dlaczego tak obstawałeś za tym pasterzem.
Bo w głębi serca znasz prawdę.
Którą objawił Samuel.
Słowa, które sprawiły, że król Izraela kulił się i łkał w swoim łożu.
Pytałeś, dlaczego założyłam koronę Iszbaalowi.
Właśnie dlatego.
Jesteś skończony.
Saulu…
Bóg cię porzucił.
Achinoam!
Pilnuj króla.
Z drogi!
Matko?
Wynoś się!
- Precz z mojego domu! - Przestań, ojcze!
Przestań!
Przestań, proszę!
Wynoś się!
Precz z mojego życia!
- Zdrajczyni! - Nie!
Przestań, ojcze!
Won!
Wynoś się z tego domu!
Wszystko skończone!
Zbluźniłaś przeciwko Bogu
i zhańbiłaś moje królestwo!
Zostajesz wygnana!
Teraz wiesz, jak to jest…
gdy zdradza cię ktoś, kto twierdzi, że cię kocha.
Napisy: Grzegorz Niksiński
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger ał w swoim łożu.